ϱ -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 6 ᾿Οκιωθρίου 1972 ΠΟΙΗΣΙΗ Στὸν Γεώργιο Γρίόα- Διχγενῆ (Ἕνα χρόνο μετὰ τὴν ἄφιξή του) Καλῶς μᾶς Ἶρθες, στὰ δοξασµένα χώματα Στρατηγὲ τῆς ἔνδοξης στρατειᾶς ! Εἴμαστε πανέτοίµοι στὴ φωνὴ τῆς Κύπρου ᾿Αρχηγέ. Μὲ τ ἄνθη τῆς μυρτιᾶς, τῆς δάφνης, τῆς ἀγρελιᾶς, ἡ Ἑλλάδα στεφάνια πλέκει. Καλῶς μᾶς Ἶρθες παιδὶ τ' ᾽Ακρίτα στὴν ἠρωϊκὴ γῇ. Τῆς ἴδέας δουλευτής, τῶν ὀνείρων, τῶν καὐμῶν τοῦ νησιοῦ εἶσαι ΔΙΓΕΝΗ γνήσιος ἐνσαρκωτής, καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνισμὸς στὸ δικό σου νησὶ θλέπει. Καλῶς μᾶς Ἶρθες τῶν ΕΛΛΗΝΩΝ Γέρο ᾽Αντρειωμένε. ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάει καὶ ἡ Ἑλλάδα µας τῶν παλληκαριῶν σου ξακουσμένε ὁ κλοιὸς νὰ σὲ τιµάει καὶ νὰ πολεμᾶ γιὰ τὴν ΕΝΩΣΗ, τὴν µεγάλη ΕΛΛΑΔΑ. Καλῶς μᾶς ἢρθες Δυνατέ. Γλυκὸν ἀέρι νὰ δροσίζει τὴ Γαλάζια σου καρδιά πὄχει µέσα τὸν ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ. Ὁ ἀγώνας π᾿ ἀρχίζει γᾶναι ὅλος μὲ µυρτιά, μὲ δάφνες. Νά φέγγη μὲ χαρὰ τοῦ Μαχαιρᾶ ἡ λαμπάδα στὰ στήθεια µας ᾽Αρχηγέ... ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ Πάφος «Ἡ ὡρα τῆς κρίσης) Τώρα ποὺ ἀτενίζω τὴν 6α- ριὰ μοῖρα τῆς φυλῆς µου, τώρα ποὺ θλέπω πιὰ μὲ τὰ ἴδιά µου τὰ µάτια μὲ πόσο Φανατισμὸ τρέφονται οἱ όπα- δοὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, σφίγ- γώ στὰ χέρια µου σφικτὰ τὴν ἰδέα, κι ἂς καίγονται ἀπὸ θεωρίες καὶ Μαρξιστικὰ κα- θήκοντα ποὺ πετοῦν γύρω µου οἱ ἀντίθεοι... Εἶναι ἡ ψυχή µου ἕνα πο- τάµι θαθύ, πνιγµένη ἡ καρ- διά µου μέσ) τὴν καρδιὰ τῆς καρδιᾶς τοῦ Ἕλληνα καὶ δὲν μ᾽. ἀφήνει νὰ τὴν χὠριστῶ... Εἶναι τὰ χέρια µου δοσµένα στὴν πέννα καὶ σὰν ἀρχίσουν νὰ Ὑράφουν τὴν ἀλήθεια δὲν μποροῦν νὰ σταματήσουν. Εἷ- ναι τὰ µάτια µου κλειστὰ μὰ ξέρουν ποῦ δαδίζουν. 'Ἡ φλό- γα ἡ αἰώνια καίει µέσα στὴν ψυχή µου καὶ δὲν τ᾽ ἀφήνει νὰ ξεχάσουν οὔτε μιὰ στιγ- µη τὸ αἷμα ποὺ χύθηκε σὰν ποτάμι. Τὸ αἷμα ποὺ πότισε κι. ἔθρεψε καὶ θέριεψε µέσα µου τὴν ἰδέα καὶ τὴν πίστη... Τὴν ἰδέα τῆς Ἐλευθερίας καὶ τὴν πίστη στὴν ᾿Εκκλησία τ᾽ ᾿Απόστολου Βαρνάδα... Ποῦ πᾶς λαέ, ποὺ σὲ τύ- ᾿ Φλωσε ὁ Βουλγαροκτόνος Ποῦ πᾶτε καρδιὲς δοσµένες στὴν ἀθεία Τί σκέπτεσαι νοῦ ποὺ σὲ τρύπησε τὸ δοκάρι κι ἔχυσε µέσα του ὁ ἀντί- θεος τὸ δηλητήριο τοῦ Μαρ- ξισμοῦ «Δὲν ξέρω», εἶναι ἡ ἀπάν- τησις. Γιατὶ ὁ δοκησίσοφος χάραξε τόσο ἀντιφυσιολογικὰ τὶς θεωρίες του στὸ κάποτε Ἑλληνικὸ μυαλό σου καὶ σοῦ πῆρε ὅ,τι πολύτιμο, καὶ ὅ- Ἴποια ἠθικὴ ἀξία ὑπῆρχε. Δὲν φταῖς ἐσὺ λαέ, γιατὶ εἶσαι θύμα τῆς ἐμπιστοσύνης σου. Μόνος ὑπαίτιος εἶναι ἐκεῖ- νος. Καὶ σὰν μόνος φταί- Χτης πρέπει µόνο ἐκεῖνος νὰ πληρώση. Καὶ θὰ πληρώση, ἂν ὄχι ἀπὸ μᾶς σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσµο, ἀπὸ ᾿ἘΕκεῖνον στὸν ἄλλο κόσµο. Θὰ φτάση ἡ ὥρα τῆς κρί- σης τότε δὲν θὰ ὑπάρχη µε- τάνοια, µόνο τιμωρία... Σκέψου δοκισίσοφε: Βλέ- πεις τὴν καταστροφή σου, θλέπεις πὼς καίγεσαι, μὰ πάλι δὲν µπαΐνες στὸ πο- τάµι νὰ σδήσης... Τώρα δὲν σοῦ μένει πιὰ τίποτα ἄλλο παρὰ µόνο ν᾿ ἀποσυρθῆς. ᾽Αλλὰ ἡ δόξα εἷ- ναι µεγάλη, δύσκολο νὰ τὴν χωριστῆς καὶ µοιάζεις μὲ τὸν ναρκοµανῆ ποὺ ἡ γλυ- κειὰ γεύση τῆς µαριχουάνας δὲν τὸν ἀφήνει νὰ ξεµάθη, μὰ ὅσο τὴν ρουφᾷ τόσο περισ- σότερο τὸν σκοτώνει... ΕΛΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ᾽Αιμμόχώστος. ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ Δεκαπενθήμερος ἐφημερὶς Νεολαίας τῆς ᾿Επιτροπῆς Συντονισμοῦ Ἐνωτικοῦ Αγῶνος Ι | | | ! | ! Ἔτος Πρῶτον | ᾿Αριθμὸς Φύλλου 9 | Παρασκευἠ Ι 6 ᾿Οκτωθρίου 1972 Ι ! | | Ι | | | Ι Γραφεῖα: Σοφούλη 28, Λευκωσία, Τηλέφωνον 43989 Τυπογραφείου 653646 ΕΚΔΟΣΙΣ: ΕΣΕΑ ΤΥΠΟΙΣ: ΕΣΕΑ Νιαικεδονία και Νακκεδονομάχοε -- Απὸ σελ. 1 (τὸ δουλγαρικὸν) φιλοδοξεῖ νὰ ἐπι- ΘλΠΘΠ. Εἶναι θέθαια πλούσιο καὶ οἱ κάτοικοί του φέρονται σὰν «Πρῶσσοι τῆς ἸΑνατολπο»), Τὸ 18693 ἱδρύεται στὴν Σόφια α πολιτικὰ ὀργάνωσις «Μακεδο- νικὸ Κομιτᾶτο) μὲ διακπρύξεις περὶ ἀγροτικῆς µεταρρυθµίσεως καὶ ἁπαλ- λαγῆς τῶν χωρικῶν ἀπὸ τοὺς τοιφλι- κάδες Τούρκους µπέηπδες, διὰ τοῦ συνθήµατος «“Ἡ Μακεδονία στοὺς Μα- κεδόνες). Δυὸ χρόνια ἀργότερα ἐμ- φανίζεται κι ἄλλο Μακεδονικὸ κοµι- τᾶτο μὲ τὴν ἀπερίφραστον διακήρυ- ξιν περὶ προσαρτήσεως τῇς Μακεδονί- ας στὴ Βουλγαρία! ᾿Ακολουθοῦν τὸ μῖσος, διαφωνίαι καὶ δολοφονίαι τῶν ἀρχπγῶν τῶν κοµιτάτων, Ῥεαλιστὴς ὅμως ἕνας Μακεδονομά- χος καπετάνιος, ὁ καπετὰν Στέφας εἶπε: «Ἡ Μακεδονία φθάνει ὡς ἐκεῖ πού... φυτρώνει συκιά. Πάρα πέρα ἀἁρ- χίζει ξένος τόπος γιὰ μᾶς). Τὴν ἴδια: ἐτοχὴ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Μακεδονία δείχνουν μὲ διεκδικήσεις καὶ οἱ Ῥουμάνοι, οἱ ὁπτιοῖοι εἶχαν κυ- ρίωςσ θλέψειςο στὰ Γρεθενά. Οἱ Βούλγαροι ἀρχίζουν τὴν ἐπίθεσι μὲ τὴν προπαγάνδα. Μὲ ἐξαγορὰ συ- νειδήσεων, ὑποτροφίες γιὰ οσπουδὲς οτὴν Ῥόφια, χορηγήσεις γιὰ ὡραῖα κτί- ρια ἐκκλπσιῶν, δωρεὰν παιδεία, ἁπαλ- λαγἡὴ ἀπὸ εἰσφορὲς κ.ᾶ. Στὴν ἀρχὴ ὅ- Ἆκες αὐτὲς οἱ ἄπαροχὲςσ») καὶ «άτιαλλα- γὲς) ποὺ ὅπμιουργοῦν ἀσφαλῶς ἐντυ- πώσεις πρὸς λαϊκὴν κατανάλωσιν, χρη- σιµεύουν γιὰ τὸ στερέωμα τῶν κομµι- τάτων. Σὲ λίγο ἀρχίζουν καὶ οἱ δυνα μικὲς ἐπιδείξεις, ὅπλαδὴ οἱ τροµοκρα- τικὲς καὶ μυστπριώδεις δολοφονίες. Πρῶτα δολοφονοῦν µπέπδες ἢ φορο- εισπράκτορες στυγνοὺς καὶ θπριώδεις. Καὶ κατόπιν ἀκολουθοῦν οἱ δολοφονί- ες τῶν (Γραικομάνων). Γραικομάνοι Εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν ὄχι µόνον τὴν προσάρτπσι, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν αὐτονόμησι τῆς Μακεδονίας. Καὶ στὸ σύνθημα «Ἡ Μα- κεδονία γιὰ τοὺς Μακεδόνες) ἁἅπαν- τοῦν: «Οἱ Ἕλληνες γιὰ τὴν 'Ελλά- δα». Οἱ ἀρχπγοὶ τῶν συμμοριῶν μαζὶ μὲ τὸ σύνθημα γιὰ τὴν «Μακεδονία στοὺς Μακεδόνες) ρίχνουν καὶ ἄλλο ἕνα: «Θάνατος στοὺς Γραικομάνουςσ», Τὸ ὃδρᾶμα τῶν Ἑλλήνων θὰ φθάσπ στὴν κρίσι του μὲ τὴν ἐξέγερσι «1λιντεν» (ἡμέρα τοῦ «Απ Λιβ»), Μὲ αὐτὴ εἷ- ναι γνωστὴ μιὰ ἐξέγεροι καὶ τῶν δύο κομιτάτων στὶς 20 Ιουλίου 1903, Οἱ εἰσθολὲς τῶν κομιτατζήδων (ποὺ τὶς διοικοῦσαν ἀξιωματικοὶ τοῦ δουλγαρι- κοὈ στρατοῦ) ἀνανεώνονται τὴν ἄνοι- ξι τοῦ 1903. Στὴ Θεσσαλονίκη ὅδηµι- ουργοῦν συνθῆκες καὶ κατάστασι ἆ- ναρχίας. Ἡ ἐξέγερσοις τοῦ Ίλιντεν ἔσθπσε τὸν Σεπτέµδριον ἀλλὰ τὰ κο- μιτᾶτα ἔχουν ἐπιτύχει στὸν διιλὸ σκο- τό τους: (1) Δπμιουργοῦν τὴν ἑἐντύ- πωσι στὴν Εὐρωπαϊκὴ κοινή γνώμµπ ὅτι ὑφίσταται Μακεδονικὸν ζήτημα στὴν περιοχή. (2) Καλλιεργοῦν τὴν ἑντύ- πωσι στοὺς ὑπόδουλους πλπθυσμοὺς ὅ- τι οἱ κοµιτατζῆδες μάχονται γιὰ τὴν ἀποτίναξι τοῦ Τουρκικοῦ ζυγοῦ ἐνῶ οἱ Ελλπνες ἔγιναν ὄργανα τῆς Τουρ- κίας. Εὐτυχῶς ὅμως πρὶν κλείσῃ ὁ Χχρό- νος τερµατίσθπκε καὶ ἡ ὡς τότε ἆ- συγχώρητπ ἀπάθεια καὶ ἀδράνεια τῶν Ἑλλπνικῶν κυθερνήσεων. Τότε ἀκρι- θῶς (1903--4) ἄρχισαν στὴν ᾿Ἀθήνα συζητήσεις γιὰ τὴν ἵδρυσι καὶ ἙἝλλη- νικοῦ κοµιτάτου. Πρωτοπόροι τῆς κι- νήσεως ὁ Στέφανος Δραγούμης καὶ Ἀπμ. Καλαποθάκῃς, συναντοῦν παντοῦ κατανόησι καὶ οἰκονομικὴὰ ἑἐνίσχυσι. Τὸ Κομιτᾶτο προχωρεῖ καὶ οἱ πρῶτες ἑλ- ληνικὲς ὁμάδες ἐμφανίζονται. Πρῦ- τος στὸν ἀγῶνα ὁ καπετὰν Βαγγέλης Γεωργίου ἃ Στρεμπενιώτης. ΄Ακολου- θοῦν καὶ ἄλλοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ Κρητικὸς Εὐθύμιος Καούδης, ὁ ὁπιοῖος Εἶναι ὁ πρῶτος καπετάνιος ποὺ ἔρχε- ται μὲ ὁμάδα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ συνεργάζεται μὲ τὸν Στρεμπενιώτῃ. Τὸ κομιτᾶτο στέλνει στὶς ἀρχὲς τοῦ 1904 μιὰ ἐρευνητικὰ ἀποστολὴ ἀπὸ τέσσερις ἀξιωματικούς, τοὺς Αναστ. Παπούλα, Αλ. Κοντούλᾶπ, Παῦλο µΜε- λᾶ καὶ Γ, Κολοκοτρώνη. “Ο Μελᾶς κά- νει ἄλλη μιὰ ἀναγνώρισι Καὶ στὶς 27 Αὐγούστου περνᾶ τὰ σύνορα μὲ ἴσχυ- ρὴ ὁμάδα, ἀρχπγὸς στὶς περιοοχὲς Καστοριᾶς καὶ Μοναστηρίου. Σκοτώνε- ται στὶς 12 'Οκτωδρίου στὴ Σιάτιστα. Ὁ θάνατός του ἔγινε τραγούδι ποὺ Φλογίζει τὰ Πανελλήνιο, Καθίσταται ὁ πρωτοπόρος τοῦ Μακεδονικοῦ 'γῶ- νος. ειΣδὰν τέτοια ὥρα στὸ δουνὸ ὁ Παῦλος λαθωµένος, μέσ᾽ στὸ νερὸ τοῦ αὐλακιοῦ θογγάει ξαπλωµένος... Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ὁ Μακεδονικὸς ἆᾱ- γὼν. γίνεται ὀρμπτικώτερος, (4). Στὰ δουνὰ μὲ τὶς ἀνταρτικὲς ὁμάδες. (2) Στὶς πόλεις καὶ στὰ χωριὰ μὲ τὴν αἱματπιρὴ πάλη κατὰ τῶν δολο- φόνων. Καὶ εἰς τοὺς δύο τοµεῖς ἡ λαϊκή, πνευματικἡ καὶ μορφωτικὰ συμμετοχὴ ὑπβρξε ἀθρόα, Στόχος τῶν ἑλλπνικῶν ὁμάδων σαν οἱ δουλγαρικὲς συµµο- ρίες. Τὸ πρῶτο καὶ φονικώτατο κε- ραυνοθόληιμα τὸ ὑπέστησαν οἱ κοµι- τατζῆδες σ᾿ ἕνα γάμο ἁπιὸ τολμπροὺς Ἕλληνες ἀντάρτες. “0 ἁγὼν ἐνισχύ- Εται ἀπὸ τοὺς Ελληνας παντὶ τρόπῳ καὶ ἔργῳ. Μὲ ἰδιαίτερπ συμµετοχὴ τῶν Κρπτικῶν, ποὺ τότε εἶχαν σταματήσει οἱ ἀγῶνες στὸ νησί τους καὶ διέθεσαν τὸν κρητικὸ δυναµισµό τους στὸν ἑλ- ληνικὸ θορρᾶ (Βάρδας, Ρούθας, Κα- τεχάκης κ.λ.π.). Τὸ παράδειγµα τοῦ Π. Μελᾶ συνεχίζει πλῆθος ἀξιωματι- κῶν. Σθεναροὶ εἶναι στὸν ἀγῶνα καὶ οἱ ἐπίσκοποι τῃπς Μακεδονίας, Μαχητικοὶ ἱερωμένοι σὰν τὸν Γερμανὸ Καραδαγ- γέλῃπ, τῆς Καστοριᾶς, ἐμφυχώνουν τοὺς ἁγῶνες. ὍὉ ἔνοπλος Μακεδονικὸς ἁγών, στα- ματᾶ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1908 μὲ τὴν ἐπικράτπσοι τῶν Νεοτούρκων στὴν ’0- θωμανικἡ αὐτοκρατορία, Μὲ τὶς δια- κπρύξεις τους γιὰ ἐλευθερία καὶ ἰσό- τητα Χριστιανῶν καὶ Μουσουλμάνων ἑ- πιθάλλεται μιὰ ἐπιφυλακτικὴ ἀναμονή. Μὲ τὸν ἀγῶνα τῆς πενταετίας (1903-- 1908) μὲ τὶς θυσίες καὶ τοὺς ἠρωῖ- αμούς, διασώθηκε ἡ Μακεδονία ἀπὸ τὸν δίαιο ἐκθουλγαρισµό, ἀπὸ τοὺς κομµιτατζῆδες. 'Ο ἀγώνας συνεχίσθηκε ὅμως καὶ στὰ Χρόνια τῆς ἀναμονῆς, μὲ ἄοπλη πάλη ὑπὸ τὸν Συντ/ρχπ Δαγκλῆ καὶ τὴν ἐποπτεία τοῦ διαδό- χου Κωνσταντίνου... Ἰάκωῆθος ΠΑΙΓΑΙΣΟΣ ΒΑΔΙΣΕ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΥΜΝΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΗΤΑΝ 23 τοῦ ᾿Απρίλη στὰ 1956. Στὶς 1.30 μ.μ. στὴν Τούρκίκη συνοικία, στὴν ὁδὸ Ποταµιαλῆ, ἕνας πυροθολισμὸς ξέσχισε μὲ ὁρμὴ τὸν ἀέρα. Ὁ στὀχος του, Κάποιος Κύπριος ἀστυνομικός, ἔφυγε μὲ ταχύ- τητα πρὸς τὰ δικαστήρια. Μὰ ἀπ᾿ ἕνα Τούρκικο σπίτι ὁ ἀστυνομικὸς Ἠιχὰτ Βασίφ ἔτρεξε νὰ συλλάθη τὸν δράστη. Σὲ λίγα λεπτὰ ἦταν νεκρὸς καὶ ἡ ᾽Εμινὲ Μεδ- ζάτ, μιὰ δεκαεφτάχρονη Τουρκάλα, ἔτρεξε κι’ ἅρπαξε τὸν ᾿Ιάκωθο Πατάτσο γιὰ νὰ τὸν παραδώση στὴν ἆ- στυνοµία. Ἰανένα ὅπλο δὲν θρέθηκε στὰ χέρια του. Μαζί του εἶχε συλληφθῆ κι ὁ δεκαεξάχρονος τότε Μι- χαλάκης Διομήδους, Στὸ δικαστήριο ἡ ᾽Εμινὲ εἶπε πὼς ἦταν θέθαιη πὼς ὁ ᾿Ιάκωθος σκότωσε τὸν Πιχάτ. Σὲ κάθε ἐμφάνισή της συνωδευόταν ἀπὸ ΑΥγγλο ἀστυνομικό. Στὶς 23 Ἰ- ουλίου τοῦ 1956, τὸ ᾿Εφετεῖο ἔχει ἐπικυρώσει τὴν κα- ταδίκη τοῦ ᾿Ιάκωώθου σὲ θάνατο. ὍὉ νέος κοίταξε στορ- γικὰ τὴ μητέρα του καὶ τῆς ζήτησε μὲ τὸ θλέμμα του νὰ μὴν κλάψη. Μόνη στὸν κόσµο ἑ πονεµένη µητέρα πηγαινοερχό- τανε στὸ μουντὸ κτίριο τῶν φυλακῶν γιὰ νὰ δῆ τὸ µονάκριθο γιό της καὶ ν᾿ ἀνταλλάξη µαζί του λίγα λόγια παρηγοριᾶς. Πολλοἰ θὰ θυμοῦνται τὴ θλιμμένη µορφή τῆς µαυ- ροφορεµένης γυναίκας μὲ τὰ λουλούδια στὸ χέρι... Μό- νη, χωρὶς κανένα δικό της, κατάπινε κάθε µέρα τὰ δάκρυά της καὶ προσπαθοῦσε νὰ συνηθίση στὴν ἰδέα, πὼς μιὰ µέρα θὰ ἔχανε τὸν ᾽Ιάκωθο. Μὰ καμμιὰ δύ- ναµη δὲν θρισκόταν στὴν πληγωμένη καρδιά της. ὍὉ ᾿Ιάκωδθος ἀντλώντας κουράγιο ἀπ᾿ τὴ θαθειὰ Χριστιανική του πίστη τῆς ἔλεγε πάντα: --“Μάνα µου, θέλω νὰ περνᾶς καλά, νὰ μὴν στε- ρῆσαι τίποτε καὶ νᾶσαι περήφανη. Νὰ πηγαίνης τα- κτικὰ στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ προσεύχεσαι μὲ πίστη... Σ’᾽ ἕνα κελλὶ τῶν φυλακῶν, ὁ ᾽᾿Ιάκωθος, ὁ ᾽Αντρέας Ζάκος κι ὁ Χαρίλαος Μιχαὴλ περίµεναν τὴν ἀπόφαση τοῦ Κυθερνήτη. Δὲν εἶχαν περάσει παρὰ τρεῖς μῆνες ἀπὸ τὴ µέρα ποὺ ἡ ἆἀγχόνη ἔδωσε τέρµα στὴ ζωὴ τοῦ Καραολῆ καὶ τοῦ Δημητρίου. Ὅλοι θέλαν νὰ τρέφουν τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ Χάρντιγκ δὲν θᾶδινε στὸ θάνατο ἄλ- λες ζωές. Μὰ στὶς 8 τοῦ Αὐγούστου ὁ Τύπος ἀνάφερε ὅτι ὁ Κυθερνήτης μελέτησε καὶ τὶς τρεῖς ὑποθέσεις στὸ Ἐκτελεστικὸ Συμθούλιο κι ἀποφάσισε ὅτι «ὃ νόμος πρέπει νὰ ἀκολουθήση τὴν πορεία του εἰς ἑκάστην πε- ῥίπτωσιν». Τρεῖς νέοι θὰ θάδιζαν στὴν ἀγχόνη... Τὴν ἄλλη µέρα μετὰ τὸ ἄγγελμα τῆς θανατικῆς ποινῆς τῶν τριῶν λεθεντονιῶν ἡ µάνα τοῦ Πατάτσου πῆγε ἀπ᾿ τὰ χαράµατα στὰς φυλακάς. Ἕνα παράξενο σκίρτηµα ράγισε τὴν καρδιά της, σὰ νὰ τῆς ἔλεγε ὅτι ὅλα τελειῶσαν. Μὰ σύγχρονα κά- ποια ἐλπίδα φτερούγιζε µέσα της, λέγοντας πὼς ὁ θά- νατος δὲν θὰ τολµήση ν᾿ ἁρπάξη τὰ τρία παληκάρια. ---κι οἱ τρεῖς παϊδιά µου, νὰ θαδίσετε ἤρεμα πρὸς τὴν ἁγχόνη, τοὺς εἶπε ἀντλώντας θάρρος ἀπὸ μιὰν ᾱ- γνωστη πηγή. --Πᾶσαι θεθαία γιὰ τοῦτο, ἀπάντησε ὁ Ζάκος, ---Άλλωστε εἴμαστε ἡ Αγία Τριάδα, τῆς εἶπε γε- λώντας ὁ Μιχαήλ. Τὰ λίγα λεπτὰ ποὺ εἶχαν στὴν διἀθεσή τους περ- νοῦσαν. Σὲ λίγο θὰ χωρίζονταν γιὰ πάντα. Ὁ ᾽Ιάκω- 6ος ἔσφιξε μὲ λαχτάρα τὴν µάνα του στὴν ἀγκαλιά του. «Δὲ θέλω νὰ κλαῖς...» τῆς ψιθύρισε μὲ τὴ γλυκειὰ κι ἤρεμη φώνή του. «ΒΝάσαι περήφανη, ποὺ ὁ Θεὸς σὲ ἀξίωσε νὰ χαρίσης τὸ µόνο σου παιδὶ στὴν πατρίδα... ”Αν κλαῖς θὰ πονᾶ ἡ ψυχή µου γιὰ πάντα... Μανούλα µου, μὴν κλαῖς γιατὶ μ᾿ ἔχασες.. Μόνο νὰ προσεύχε- σαι γιὰ μένα...» Τὴ φιλοῦσε πολὺ τρυφερά τὸ παιδί της. Κι αὐτὴ τὸ ἔσφιγγε στὸ στῆθος της, στὴν καρδιά της καὶ τὸ φιλοῦσε ἀνάμεσα στοὺς λυγμούς της. Μάνα καὶ γιὸς ἔδιναν τὸ φίληµα τὸ τελευταῖο, τὸ φίληµα τοῦ θανάτου... Οἱ τοῖχοι τῶν φυλακῶν κλάψαν ἐκείνη τὴ νύκτα. Κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ φανταστῆ γενναιότερο θάνατο. Τρεῖς νέοι θάδιζαν στὴν ἀγχόνη τραγουδώντας τὸν ὕμνο τῆς Θεᾶς ποὺ ἀγάπησαν. Κι’ ὅλοι οἱ κρατούμενοι καὶ κατάδικοι, ὅλοι οἱ ὑπήκοοι τοῦ ”Αἴρονς, συνώδευαν μὲ τραγούδια καὶ ζητωκραυγὲς τὸ ὑπέροχο τέλος τους. Στὶς 2.30 τὴν αὐγὴ τῆς Όης Αὐγούστου τοῦ 1956 ὅλα πιὰ εἶχαν τελειώσει. Ἡ δόξα στεφάνωνε ἄλλους τρεῖς νέους κι᾿ οἱ καρδιὲς τῶν Κυπρίων ἀνοίχτηκαν νὰ Φυλάξουνε µέσα τους ὅλη τὴν ἱερότητα τῆς µνήµης τους. ΚΩΣΤΑΣ ΧΡ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ ᾿Εθνικὴ Νεολαία Ασσιας, ΕΘΝΙΚΗ Ἂρ. 9, Παρασκευή, 6 Ὀκτωθρίου 1979 ΝΕΠΛΑΙΑ ΕΟΦΗΝΜΕΡΟΙΣ ΤΗΣ ΝΕΩΛΑΙΑΣ ΕΣΕΑ Ανοιξαν τὰ σχολεῖα, ἀλλά... «Μετ ἐμποδίων» ἡ ἐκκίνηπσις Τὰ σχολεῖα ὅλης τῆς Κύπρου ἄνοιξαν πάλι τὶς πύλες τους γιὰ νὰ δεχθοῦν τὶς χιλιάδες τῶν μαθητῶν, παλαιῶν καὶ νέων, Στὸν ὁρίζοντα ὅ- µως οἱ προοπτικὲς ποὺ διαγράφονται γιὰ τὴν ἀπρόσκοπτη λειτουργία τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαι- δεύσεως δὲν εἶναι ἐνθαρρυντικές. Χωρὶς κανένα ἀντίκρυ- σµα ἀπεδείχθη τώρα ὅτι εἶναι οἱ ἐξαγγελίες τῆς Κυθερνήσεως περὶ «δῶὼ- ρεἄν παιδείας», γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι πολ- λοὶ μαθητὲς ἀναγκάζονται νὰ πληρώνουν ποσά ὑπέ- ρογκα οσὰν «Ἐσωτερὶκὸ Ταμεῖο» στὰ σχολεῖα ποὺ φοιτοῦν. Καὶ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενο ἐνῶ τὰ σχολεῖα ἄρχισαν τὴν Λλετουργία τους, ἁρκετοὶ µαθητές, τῶν ὁποίων οἱ γονεῖς πί- στευαν στὶς προαγγελίες τῶν ἁρμοδίων περὶ ἐφαρ- μογῆς ἀπὸ ἐφέτος τῆς δῶ- ρεἀν παιδείας, νά μὴ ἕ- χουν ἐγγραφῆ ἀκόμη διό- τι δὲν ἔχουν τὸ ἀπαιτούμε- νο ἀπὸ τὶς Σχολικὲς Ἔ- Καὶ τοῦτο φορίες ποσόν. Ὅπως εἶναι γνωστὸν τὸ θέµα ἐδημιούργησε σάλο στὸν Τύπο, ἀρκετὲς δὲ ἐ- Φημερίδες ποὺ δὲν διακρί- νονται γιὰ ἀντικυθερνητι- κὲς αἰχμές, ἐπέκριναν σ᾿ αὐτὴ τὴν περίπτωση τοὺς ἁρμοδίους. Εξ ἄλλου, ἡ Παγκύπριος Ὡμοαπονδία Γονέων μὲ ἀνακοίνωσή της, ὕστερα ἀπὸ γενικὴ συνέ- λευση στὴν Λευκωσία, ἕ- τόνισε τὴν ἀνάγκη νὰ λύ- ση ἡ Κυθέρνηση τὸ θέµα, διαφορετικἀ θὰ ἀναληφθῆ ὑπὸ τῶν ἴδίων τῶν γονέων ἀγώνας γιὰ τὴν λύση του. Φυσικὰ δὲν εἶναι µόνο τὸ θέµα αὐτὸ ποὺ ἁπασχο- λεῖ ἐκπαιδευτικοὺς καὶ μαθητὲς κατὰ τὴν νέαν σχολικἡ περίοδο. ᾿Ενῶ τὰ Εἶναι γενναία ἡ νέα χενιάἀ Ἡ νεολαία εἶναι στὴν ἐποχή µας ἕνα θέµα κα- θημερινῆς συζητήσεως, Πολλοὶ εἶναι οἱ κατήγοροί της' ἔχει ὅμως καὶ συνἠγόρους. Καὶ πρώτους καὶ καλύτε- Ρρους τὰ ἴδια της τὰ ἔργα. Πιὸ κάτω ἀναδημοσιεύου- µε ἕνα ἀθηναϊκὸ κείµενο ποὺ μιλᾶ µόνο του, Τὸ ἔγρα- διότι δύο σοθαρὰ προθλήµατα ἀπασχολοῦν ἤδη µαθητές, γονεῖς καὶ καθηγητές: Ἡ περιδθόητος «δωρεὰν» παιδεία καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν, σχολεῖα λειτουργοῦν ἐδῶ καὶ ἀρκετὲς μέρες τώρα, κανένας δὲν γνωρίζει ἐπὶ πόσο διάστηµα θὰ συνεχι- σθῇ ἡ ἁπρόσκοπτος αὐτὴ λειτουργία. Ἡ Κυθέρνηση οὔτε καὶ ἐφέτος εἶναι δια- τεθειµένη νὰ ἵἱκανοποιήση τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἐξ αἴτίας δὲ αὐτοῦ ἀπειλεῖται πάλιν νὰ ὑπάρξη χάος στὰ σχο- ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ. (δλέπε σελ. 4) λεῖα. Οἱ καθηγητὲς προει- δοποίησαν ἤδη ὅτι ἐὰν ἐν- τὸς ὠρισμένου Χχρονικοῦ διαστήµατος δὲν λάδουν ἱκανοποιητικὴ ἀἁπάντηση στὰ αἰτήματα ποὺ ὑπέθα- λαν θὰ κηρύξουν πάλιν ἆ- ποχἡἠ ἀπὸ τὰ µαθήµατα. Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ κατὰ τὸ τελευταῖο σχολικόὸ ῥἔτος, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ σχολεῖα υ----μ-μα-ως αδς ω--μμδ αμα ἡ ἱκανοποίηση ἐκ µέ- ους τῆς Κυθερνήσεως τῶν δικαίων αἰτημάτων νὰ παραμείνουν κλευστὰ ἐπὶ 35 περίπου ἡμέρες. Οἱ καθηγητὲς ἐπέστρεψαν τό- τε στὶς ἕδρες τους ἀφοῦ ἡ Κυδέρνηση ὑπεσχέθη ρη- τὰ ὅτι θὰ ἱκανοποιήση τὰ αἰτήματά τους. Οἱ ὑποσχέ- σεις ὅμως δὲν ἐπραγμα- τοποιήθησαν., Αραστη- ριότητες ᾿Απὸ τὴν ᾿Εθνικὴν ἨΝεολαίαν Ασσιας παίρνουμε τακτικὰἀ εἰδή- σεις τῶν δραστηριοτήτων της. ἸΑ- ποτελεῖ ἕνα πειθαρχηµένα σύνολο γεμάτο νειᾶτα, ζωὴ καὶ ἐνθουσια- σµό. Συμμετέχει ὁμαθικά καὶ κα- τὰ τρόπον ὀργανώμένον σ’ ὅλες τὶς ἐθνικὲς καὶ κοινώνικὲς ἔκδη- λώσεις, ὀργανώνει ἐκδρομὲς γιά ἐ- θνικὰ προσκυνήματα καὶ γιὰ ψυ- χαγωγία, Μεταξὺ ἄλλων ὠργάνω- σε προσκύνημα στά Φυλακισμένα Μνήµοτα καὶ μµετέδη μὲ τὸ λάέα- ρό της στὸ στρατόπεδο τῆς ΕΛΔΥΚ γιὰ τοὺς ἑορτασμοὺς τῆς ἡμέρας τῆς Πολεμικῆς ᾿Αρετῆς τῶν Ελ- λήνων, ο Ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ συγ- χαίρει τὴν νεολαίαν Αασιας καὶ ἀναμένει ἀνταποκρίσεις ἆ- πὰ δραστηριότητες ὅλων τῶν γέων τῆς ἸΚύπρου γιὰ νά τὶς Φύλοξενήση στὶς στῆλες της. ----------ω-αω---α--.-ωωσ.-μ ρω ως -- ρα α--μα παα ὥσπαα «πα ασια µας «δισ ππασα ἵπαας µου αὐσο. σπα» σταρ απτα ---αο ἴαμας µας (ανα ἵαρο ρα µας μστα τοσα ἔρας ο--ς α.αν οἷαα αἲ» πας απερ ..ᾱ πως μα ω-α ανα σεν ενω Ὄννα Ίπον μα εν ἴμα μα -ϱ----ωυωμ--οααμπωωσ-.ων------ ο. π:»κ.,------- Πρὸς νέαν /υρίχην ΤΑ ΠΑΝΤΑ εἶναι ἔτοιμα γιὰ τὴν ὑπογρα- φἠ μιᾶς νέας συμφωνίας, ἡ ὁπγιοία οὐὑδόλως θὰ διαφέρη ἁτιὸ ἐκεῖνπν, ἡ ὁποία ὑπεγρά- φπ τὸ 1959 εἰς τὴν Ζυρίχην καὶ τὸ Λονδίνον ὑπὸ τοῦ Μακαρίου καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἅτιε- μπολοῦντο οἱ ἐθνικοὶ τιόθοι τοῦ Κωπριακοῦ λαοῦ. Εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ὁδηγοῦν τὰ πολιτικά γεγονότα τῶν τελευταίων ἡμερῶν, αἱ δπλώσεις τοῦ ᾽Αμερικανοῦ πρεσθευτοῦ, αἱ δηλώσεις τοῦ Τούρκου πρωθυπιουργοῦ, ἡ ὁμιλία τοῦ ὑφυτιουργοῦ ἐξωτερικῶν τῇς Ἑλλάδος εἰς τὸν ΟΗΕ. καὶ αἱ τελευταῖαι «ά- ποκαλύψειςο» τοῦ ἩΜακαρίου περὶ εἰσανγυω- γῆς ὅπλων ὑπὸ τῶν ὁμάδων ποὺ ὑποστπρί- ζουν τὸν στρατπηγὸν Γρίδα- «Διγενῇ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω τὰ πλέον σημαντικὰ εἶναι ἃ θέσις τῶν Η.Π.Α. ἐπὶ τοῦ Κυπρια- κοῦ, ὡς διετυπώθηπ ὑπὸ τοῦ ᾽Αμερικανοῦ Πρεσθευτοῦ καὶ αἱ «ἀτοκαλύφεις» τοῦ Μα- καρίου, Αί Ἠνωμέναι Πολιτεῖαι φαίνεται ἐκ τῶν γνωστῶν δηλώσεων ὅτι ὑποστπρίζουν τὸν ὅπμιουργίαν ἀἑνιαίου κράτους», ἑντὸς τοῦ ὁπιοίου ὅμως οἱ Τουρκοκύπριοι θὰ ἕ- χουν καθεστὼς αὐτονομίας,. Τὸ περίεργον δὲ εἶναι ὅτι, παρ ὅλον ὅτι ἡ ἔννοια «ένι- αἴον κράτοο) ἔρχεται εἰς ἀντίφασιν μὲ τὸ καθεστὠς αὐτονομίας ποὺ παραχωρεῖται στοὺς Τουρκοκυπρίους, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα λα- λίστατος Μακάριος οὺὑδὲν εὗρε νὰ εἴππ, οὗτε καὶ ὁ τύπος του. Ἡ στάσις αὐτὴ τοῦ Μακαρίου καὶ τοῦ τύπου ἁἀποκτᾶ ἰδιαιτέ- ραν σπµαοίαν, ὅταν λπφθη ὑτ ὄψιν ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυθέρνησις ἐχαιρέτησε τὴν θέ- σιν τῶν Η.Π.Α. Τοιουτοτρόπως ἡἆ πολιτικὴ τᾶς ᾽Αμερικῆς τυγχάνει ἐνθέρμου ὑποστη- ρίξεως ἐκ µέρους τῆς Τουρκίας, δὲν συ- ναντᾶ δὲ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Μακαρίου. Ἐξ αὐτοῦ ἄγεται κανεὶς εἰς τὸ συμτιέρα- σµα ὅτι ἡ λύσις εἶναι ἑτοίμτι, ὅ,τι δὲ ἁπο- μένει εἶναι νὰ ὃπμιουργπθήπ ἡ κατάλληλος ἀτμόσφαιρα ὥστε νὰ σερθιρισθΏ εἰς τὸν Κυπριακὸν λαόν. Εἰς τὴν δπαμιουργίαν τῆς καταλλήλου αὐτᾶς ἀτμοσφαίρας ὁτιέθλετιον αἱ τελευ- ταῖοι ἁτιοκαλύψεις τοῦ Μακαρίου. Διὰ τῶν ἁποκαλύφεών του ὁ Μακάριος ἐπισίει τὸν κίνδυνον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἑνώπιον τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, πιστεύων ὅτι δι αὖ- τοῦ τοῦ τρόπου θὰ πείση τὸν Κυτιριακὸν λαὸν νὰ προτιµήση νὰ δεχθῃ τὴν ἀντεθνι- κἡν λύσιν, παρὰ νά διατρέξΏπ τὸν κίνδυνον τοῦ ἐμφυλίου σταρανγμοῦ. Πρὸς τὸν ἴδιον σκοτιὸν ἀπιέθλεπε καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κόμματος ΕΡΕ, τοῦ κ, Καρα- μµανλη ὁ ὁπιοῖος συμπεριλαμθάνεται µετα- ξΣὺ τῶν ἀρχίτεκτόνων τῆς Ζυρίχης. Διὰ τῆς ἓν λόγῳ ὅδπλώσεως τὸ ἐν διαλύσει κόµµα τῆς ΕΡΕ, τὸ ὁποῖον ἓν πάσῃ πιεριιτώσει εἶναι ἕνοχον ἔναντι τῆς Κύπρου, ὑποστη- ρίζει λώσιν τοῦ Κυωπριακοῦ διὰ τροποποιή- σεως ἐπουσιωδῶν ἄρθρων τοῦ Κυπριακοῦ συντάνγµατος. Βεδθδαΐίως σήμερον τὰ πράγµσοτα δὲν εἷ- ναι τόσον εὔκολα διὰ τοὺς ἀρχιτέκτονας Ζυριχικῶν λύσεων. 'Ὁ λαὸς ἔχει ἀφυπνισθῆ καὶ ὁ Διγενὴς εὑρίσκεται εἰς τὴν Κύπρον πανξέτοιµος νὰ καταφέρηπ καίριον πλΠγμα ἐναντίον τῶν Προδοτικῶν χειρῶν, αἱ ὁτιοῖ- αι θὰ θελήσουν νὰ ὑπογράφουν λύσιν ἀν- τεθνικήν. -- ἵπυ------- ------μ-ο- ---- ο μωμυσμω ο -.- --ἳ--.--- ----.-----.-ἳπ.-μ--αι-..σ.ω.-----ἲ---.- --------ᾱ ποτ. ..-0--.ρ.-.----.--.--------. ασ -- ΑΣΤΟΡΙΙΚΗ ΕΙΙΦΧΑΔΑΙΣ ψε ὁ Γιάννης Λλαρῆς: Ὅλοι ὅσοι ἔχομε πρόχει- ρα τὰ πυρά µας ἐναντίον τῆς σημερινής νεότητος, ἂς µεί- νωμε σὲ στάσι προσοχῆς µπιροστὰ στοὺς ἕξη νέους τῆς Ζαχάρως καὶ ἂς κρατήσω- µε «ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ» µπρο- στὰ σὲ ἕναν ἀπ᾿ αὐτούς, τὸν ᾿Αθανάσιο Φωτόπουλο. Αιὰ κοπέλλα πνιγόταν στὴ Φφουρ- τουνιασµένη θάλασσα --- ὅ- πως διαθάζοµε --- καὶ οἱ ἔξη νέοι ἔπεσαν στὸ νερὸ νὰ τὴ σώσουν. Δὲν τὴν ἔσωσαν, διακινδύνεψαν κι οἱ ἕξη τὴ ζωή τους καὶ ὁ ἕνας τὴν ἕ- Χασε στὴν εὐγενική του προ- σπάθεια. ὍὉ Φφοιτητὴς ᾿Αθα- νάσιος Φωτόπουλος. Δεκα- Εννιὰ χρόνων ἦταν τὸ γεν- ναῖο παιδί, δεκαοχτὼ ὥς εἰ- κοσιένα οἱ ἄλλοι. Ἡ νεότη- τα δηλαδή, ποὺ ἄδικα πολ- λὲς φορὲς μᾶς ἀνησυχεὶ καὶ ποὺ εἶναι καὶ μένει πάντα ᾧ- ραΐα. Τὸ γράψφαµε κι ἄλλο- τε. Δὲν ἔχομε τὴν ἀφέλεια νὰ πιστεύωµε πὼς θὰ ἁἀποκτή- σουν αὐτὰ τὰ γενναῖα παιδιὰ τὴ δόξα, ἃς ποῦμε, ἑνὸς πο- δοσφαιριστοῦ. ᾽Αλλὰ ἂς μὴ ἀφήσωμε νὰ περάση ἆπαρα- τήρητη ἡ ὄμορφη, «ἀτάξια τῆς νεότητος, στάσι τους. Καὶ κάτι ἀκόμα. Ἡ ἴδια εἴδησις λέει πὼς τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ γενναία αὐτὰ παιδιὰ τὸ ἔσωσε μὲ τὸ «φιλὶ τῆς ζωῆς» ὁ ὑπομοίραρχος ᾖΖαχάρως Παυλᾶτος. Ἡ ὑπηρεσία του ἃς σηµειώση αὐτὴ τὴν πρᾶ- ξι του. Ὁ ὑπομοίραρχος, 6έ- δαια, ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ κάνη τὸ καθήκον του. Αὐτὸ ποὺ ἔκανε ὅμως ἦταν πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὸ καθήκον του. Καὶ ἔδειξε μιὰ διάθεσι, μιὰ γνῶσι καὶ μιὰ ἑτοιμότη- τα, ποὺ ξεπερᾶ τὰ ἁπλῶς Νοχεεδονία κα Νακεδονομάχος ὝἝνα µεγάλο ἔπος ποὺ γράφτηκε μὲ θυσίες καὶ ὁλοκαυτώματα κι ἔσωσε τὴν Ἑλληνικὴ Μακεδονία ἁτιὸ τὴν ΕΝΤΑΚΟΣΙΑ χρόνια ὑποδουλώσε- Π ως στὸν ἴδιο ἄγριο κατακτητὴ εἶχαν ἁμόλύνει τὶς «φυλετικὲς καὶ ἐθνικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στοὺς κατατρευµένους τῶν Βαλκανίων. 'Ο: µόθρπσκοι καὶ ὁμόδοξοι ἤσαν ὅλοι, Ἀλλόθρπσκος, ὁ δυνάστηπς τύραννος. Καὶ ὅπου ἡ ζωή τούς ἔφερνε κοντὰ αὑτὸ ἦταν τὸ κοινὸ υγνὠρίσμα: Χρι- στιανοί. Καὶ Τοῦρκος ὁ ἑκμετολλευτὰς κατακτητής, ὁ τεμπιέλης ἀλλὰ καὶ ᾱ- δπφάγος. Στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰώνα, μὲ αἱματπροὺς ἀγῶνες, θυσίες καὶ ὁ-: λοκαυτώματα, εἶχαν ὃπμιουργπθΏ κατ' ἀὀρχήν δύο µικρὰἀ κράτη στἰς ἀντίστοι: χες «γωνιές» τοῦ ἐθνικοῦ χώρου τους: Ἡ Ἑλλὰς στὸν νότο καὶ ἡ Σερθία στὸν θορρᾶ τῇς Βαλκανικῆς. Ἐν συ: νεχείᾳ ἔρχεται τὸ Μαυροθδούνιο (Σερ: θικὸ κι' αὐτὸ) καθώς ἐπίσπς καὶ ἡ ἑ- «ὑπηρεσιακὰ προσόντα». νοποίησις τῶν ἡγεμονιῶν Βλαχίας καὶ Μολδοθλαχίας. Οἱ ὑτόδουλοι προσθλέ- πουν μὲ ἐλπίδες λυτρωμοῦ στὰ ἁγω- νιστικὰ χριστιανικὰ κράτη, Ἐν τῷ µε- ταξὺ τὸ 18567 ἐπιτυγχάνεται ἡ πρώτα δαλκανικἡ συμμαχία {(ἐλ- λπνοσερθική). Τὸν ἴδιον ὅμως καιρό, ἁ πορεία πρὸς τὴν προσέγγισι καὶ συνεργασία τῶν Χριστιανικῶν κρατῶν ἁνακόπτιτεται ἀπὸ τὴν ἐμφάνιοι τοῦ θουλυγαρικοῦ παρά νψοντος. Τώρα ἀρχίζουν καὶ οἱ Βούλναροι τόν ἐθνική τους κίνπσι. Οἱ ἡγέτες τους διακηρύσσουν: «Πρῶτα τὰν ἐκκλπσια- στικὰ ἀνεξαρτηποία µας καὶ ὕστερα τὴν ἐθνική». Ἀὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἀνε- ξαρχποία σηµαίνει: εὐλαθικὰ ὑτιομνή- µατα πρὸς τὸν σουλτάνο γιὰ τὴν ἵδρυ- σι Βουλγαρικῆς ᾿Εκκλποίας, ᾿Αρχὴ ὅ- µως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ῆταον ἡ ἀναγνώρισις αὐτοκεφόάλων Ἔκ- κλησιῶν στὰ ἀνεξάρτητα κράτῃπ. Ετσι εἶχε γίνει μὲ τὴν Ἑλλάδα, Σερθία, ὕπουλπ προσγάθεια τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ρουμανία, Μαυροθούνιο. Τώρα οἱ Βούλ- γαροι Ὀπτοῦν πρωθύστερη ἀνεξάρτητη Ἐκκλπσία. Καὶ ὄχι µόνο αὐτό, ἀλλὰ μὲ ἁσαφα ὅρια: Όπου θὰ μάζευαν ὕ- πονγραφές, θὰ μποροῦσαν νὰ ἱδρύσουν θουλγαρικοὺς ναούς, ἑνορίες, ἐπισκο- πές. Καὶ ἔτοι θὰ ὑπῆρχαν οτὴν ἴδια πόλι δυὸ ὁμόδοξοι ἐπίσκοτοι. Ἐπίοπς τὸν ἀρχπνγὸ τας ἀνεξάρτητης 'Ἐκκλιπ- σίας τους δὲν τὸν ἤθελαν στὴν Σόφια ἢ στὸ Τύρνοθο, ἀλλά οτἠν Πόλι, μὲ τὸν τίτλο τοῦ Ἐξάρχου. Ετσι, τὸν χρόνο ἐκεῖνο ἀρχίζει ἕνας πραγματι: κὸς θρπσκευτικὸς ἑλληνοθουλγαρικὸς πόλεμος, ποὺ θὰ ἐξελικθῇ σὲ ἔνοτλπ σύγκρονσι, Τὰ θδουλγαρικὰ σχέδια ἆ- ποκαλύώπτονται τὸ 1878 ὅταν ἡ Τουρ- κία παραδέχεται τὴν ὅηµιουργίαν τῆς 4Μεγάλαπς Βουλγαρίας» (ἐξπναγκάσθα ὑτὸ τῶν Ῥώσσων) διὰ τῆς συνθήκπς τοῦ 'Ἁγίου Στεφάνου. Τὸ νέον κράτος - Ελεπε σελ. 2 4 -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Πορασκευὴ 6 ᾿Οκτωδρίου 1975 Πρηπαγήνζα διὴ ψιθύρου ΟΤΑΝ λέμε φίθυρον στὴν προπαγάνδα ἐννοοῦμε τὴν διάδοσιν μιᾶς φήμης ποὺ, ἀνάλογα μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὀ, προκαλεῖ στὸν λαὸ ἐνθουοιασμό, ἀνπου- χία, ἠττοπάθεια, φοθία ἣ ἀνωπομονπσία, ἐλπίδα ἀπογοήτευση. Ἡ προπαγάνδα τοῦ ψιθύρου ἔχει τὸ µεγάλο πλεονέκτημα ὅτι εἶναι ἀνυπό- γραφπ καὶ ἔτσι δὲν συλλαμθάνονται ἑ- κεῖνοι ποὺ διαδίδουν τὶς φῆμες, οὔτε κα ταδικάζονται ὡς φευδόµενοι. ο «ψίθν- ρος») υενικὰ εἶναι µία προπαγάνδα ἄνε- ξέλεγκτπ, καὶ γι’ αὐτὸ ἀούδοτη, ποὺ διε- ξάγεται προφορικἀ, ἀνώνυμα καὶ ἀνετιί- σηµα. Γίνεται κυρίως μὲ τὴν μορφὴ φη- μῶν, διαδόσεων, πλπροφοριῶν ἢ ουνθπ: µάτων ποὺ κυκλοφοροῦν ἀνεύθυνα ἀπὸ στόµα σὲ στόμα. 3 Κομμουνιστικὸ σύστημα Τὸ κομμουνιοτικὰ καθεστῶτα ἔχουν ὀργανώσει εἰδικὸ ὄίκτυο γιὰ τὴν προ: παγάνδα τοῦ ψιθύρου. Ὀργάνωσαν πιρῶ- τα µία κεντρικὰ πηγή, ἕνα ἐπιτελεῖο, ἂς ποῦμε, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προέρχονται τὰ συνθήµατα καὶ οἱ φῆμες ποὺ θέλουν οἱ ἀρχπγοὶ τοῦ κομμουνιστικοῦ. κατεστηµέ- νου, Μετὰ ὀργάνωσαν πολὺ καλὰ ἕνα πυ- Κνὸ δίκτυο διὰ τοῦ ὁποίου διοχετεύουν πρὸς τὸν -λαό, τἰς φῆμες καὶ τὰ συνθή- µατά τους. Τὸ ὄίκτυο αὑτὸ ἀποτελεῖται 6δασικὰ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ζοῦν µέσα στὸν λαό, ποὺ ἔρχονται καθπμερινὰ σὲ ἐποφὴ μ' αὐτόν. Οἱ ἄνθρωτοι αὐτοὶ εἴ- ναι οἱ ταξιτζᾶδες, οἱ κουρεῖς, οἱ κομµώ- τριες, οἱ µοδίστρες, οἱ σερθιτόροι, τα- χυδρόμοι, τιλασιὲ καὶ ἄλλοι. Όταν λέμε ὅτι ὀργάνωσαν τὸ δίκτυο αὐτὸ δὲν ἐννο- οὔμε ὅτι κατ ἀνάγκην οἱ ταξιτζῆδες, κουρείς κ.λ.π. πρέπει νὰ εἶναι µέλη τοῦ κΚόµµατος, ἐνταγμένοι στὴν εἰδικὴ αὐτὴ ὑππρεσία. Όχι, Εἶναι ἀρκετὸ ὅταν ὁρ- γανωµένα, δύο τρεῖς κομμουνισταὶ τιελᾶ- ται τοῦ κουρέως ἃ τοῦ µπακάληα ἢἡ τῆς µοδίστρας κ.λ.π. κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήµατα κάνουν τὴν ἐπίσκεφί τους εἴ- τε γιὰ ξύρισμα, εἴτε γιὰ ψώνια, καὶ µε- ταξὺ καφὲ καὶ τσιγάρου, κάνουν τιολὺ ἀπλᾶ, τὴν δουλειά τους. Διαδίδουν τὴν φήμα τους, τὸν φίθυρό τους. ᾿Αιπὸ τὸν κουρέα καὶ τὸν µπακάλη ὁ ψίθυρος πάει στὸν ταχυδρόµο καὶ στὸν καφετζῃ, ἔτοι ποὺ ἀρχίζουν νὰ ὅπμιουργοῦνται οἱ ἑντυ- φιώσεις. Γίνεται συζήτησις στὸ ταξί, τὸ καφενεῖο, στὴ μοδίστρα καὶ οὕτω καθε- ξΠς. Ἡ φύήμπ ἤδη διεδόθΠπ. Τὸ σχέδιο ἑ- πέτυχε. «Ο,τι λέει ὁ κόσμος) Κάποτε οτὰ καπνοχώρια τῆς Ἑλλά- δος ὁ περονόσπορος ἔπλπξε τὴν καπνο- πὸ τὴν 'Ελλάδα. Τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Ἑλλάδος γιὰ νὰ προστατεύσπ ἀπὸ τὴν μιὰ τὴν «σύντροφο» Βουλγαρία καὶ ἁτιὸ τὴν ἄλλπ γιὰ νὰ κτυτήσῃπ τὴν ἾἊμε- ρικήά, διέδωσε τὴν ἑξᾷς φήμΏῃ: «Ὁ περο: νὀόσπορος ποὺ ἔπληξε τὴν καπνοπαρα- γωγὰ προέρχεται ἀπὸ λιπάσματα ποὺ μᾶς ἔστειλαν οἱ ᾽᾿Αμερικανοὶ μολυσμένα». Τὴν φήμπ αὐτὴ ἀφοῦ πρῶτα τὴν διέδωσαν, τὴν ἔγραφαν μετὰ καὶ στὴν κομμµουνι- στικὰ ἐφπμερίδα «Αὐνή». “Οταν ἡ κυ: θέρνποις κατήγγειλε τὴν ἐφημερίδα ὅτι ψεύδεται, γιατὶ τὸν καιρὸ ἐκεῖνο οὔτε κἂν εἶχαν εἰσαχθῃ λιπάσματα ἀπὸ τὴν ᾽Αμερική, τὸ Κ.Κ.Ε. ἀπήντησεν: «Δὲν φευδόµεθα. 'Εμεῖς γράφαµε ὅ,τι λέγει ὁ κόσμµοσ...1ὸ» 'Ο Μακαριακὸς φίθυρος Εὔπαμε πιὸ τιάνω τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους διαδίδονται οἱ φῆμες. Ἓνας τε- λευταῖος καὶ πολὺ δασικὸς λόγος εἶναι στὴν περίπτωσι, ποὺ ἡ κυθέρνπσπ ἑνὸς κράτους θέλει νὰ διαδώστπ κάτι ποὺ δὲν θέλει νὰ λεχθἩ ἐπισήμως, εἴτε γυιὰ λἈό- γους διπλωματικούς, νομικοὺς ἣ ἠθικούς. Παραδείγματα ποὺ τὰ ζοῦμε καθημερινὰ Εἶναι οἱ φῆμες ποὺ διαδίδει ὁ ᾿Αρχηγὸς τῆς Δεσποτικῆς Μοναρχίας στὴν Κύτρο. Πολλὲς φορὲς λέγει, ὅτι ἔχει ἀγαθὲς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλληνικὴ κυθέρνποι, ὅτι ἀγαπᾶ τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς μᾶς θοηθᾶ καὶ πολλὰ ἄλλα. 'Ο ἴδιος ὁ κ. Μα- κάριος «φιθυρίζευ) τιρὸς τοὺς χαφιέδες συνεργάτες του, αὐτὰ ποὺ αἰσθάνεται καὶ δὲν μπορέῖ νὰ πῃ ἐπισήμως, Τότε οἱ χαφιέδες μὲ τὸν παχουλὸ μισθό, φεύ- γουν ἀπὸ τὰ Προεδρικό ἢ ᾿Αρχιεπισκοῖιι- κὰ διαμερίσματα γιὰ νὰ διαδώσουν τιρὸς τὸν λαό, διὰ φιθύρου τὰ λόγια, τὶς ἐπι- θυµίες τοῦ ἀφέντη τους καὶ ὁ ψίθυρος φθάνει µέχρι τὴν τελευταία γωνιὰ τῆς Κύπρου. «Ἡ Χούντα πιέζει τὸν Μακάριό µας). «Όταν ἐνωθοῦμε μὲ τὴν Ἑλλάδα θὰ πεινάσουµε διότι αὑτοὶ λιμοκτονοῦν»). «Ἡ Χούντα δὲν μᾶς θοπθᾶ γιατὶ ἔχουν ἐντολὴὰ ἀπὸ τοὺς ᾽Αμερικάνουσ». «4Ο Μα- κάριος πολλὲς φορὲς εἶπε στὶς κυθερνή- σεις τῶν ᾿Ἀθπνῶν, νὰ κάνουν τὴν Ἔνωσι, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν θέλουν». Διὰ µέσου τοῦ φιθύρου ὁ Μακάριος κάνει τὴν ἀνθελλη- νικὰ προπαγάνδα του καὶ ἀπὸ τὴν ἐπί- σπµο θέσι τοῦ Προέδρου κάνει πὼς δὲν ξέρει τίποτα. Εἶναι λοιπὸν πολὺ µεγάλη ἡ ἀξία καὶ δύναμις τοῦ ψιθύρου. Γι αὐτὸ κάθε ἐθνικόφρων νὲἑος ὅ,τι ἀκούει δὲν πρέπει νὰ τὸ πιοτεύπ. Πρέπει πρῶτα νὰ τὸ ἑ- λένχω καὶ οἱ πηγὲς ποὺ θὰ Χχρησιμοποιή- ση νὰ κάνπ τὸν ἔλεγχο πρέπει νὰ εἶναι θετικές, σοθαρές, διότι ἀλλοιῶς θὰ πέσῃ καὶ αὐτὸς θῦμα τῇᾷς δρώμικτς προπαγάν- αλα σ αλλα αλα λελλ καλα αλλα λα εααακαααλααλμαα καλα α λα αλλ λα λα αλλα ατα. αλλα αλλα λλλλλα αλ ε.α λα. λε λα αμα Ε σενα αε! ΣΣΟΑΔΕΙΑ Τ1Σ ΕΚΥΙΙΡΟΥ Παγκύπριον Γυμνάσιον ᾿Αρρένων Κύκκου Τὸ Γυμνάσιον Αρρένων Κόύκ- κου ἱδρύθη τὸ 1961 δαπάναις τῆς ἹἹερᾶς Μονῆς Κύκκου. Παρ᾽ ὅλον ὅτι προωρίζετο διὰ 800 µαθητάς, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἕἔ- τους τῆς λειτουργίας του ἐδέ- χθη 1160 µαθητάς, λόγῳ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν, ἛἜ- κτοτε δέχεται περὶ τοὺς 1200 µαθητάς. Σαρανταπέντε μέχρι πενηντα καθηγηταὶ διδάσκουσι κατ’ ἔτος εἰς τὸ ἐκπαιδευτή- ριον τοῦτο, Τὸ Γυμνάσιον ἐπιδιώκει τὴν µόρφωσιν καὶ ἀγωγὴν τῶν νέ- ὧν, ἑδραζομένας ἐπὶ τῶν Ἓλ- ληνοχριστιανικῶν Ιδανικῶν. πρῶτος Γυμνασιάρχης Δρ. Χρ. Χαραλάμπους, ἐκπαιδευτικὸς μὲ ἐπυστημονικὴν κατάρτισιν, πεῖ- ραν, ζῆλον καὶ πατριώτισµόν, εἱργάοθη ἁόκνως διὰ τὴν πρὀ- οδον τοῦ Σχολείου καὶ ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος ἑπτὰ ἐ- τῶν κατώρθώσε νά τὸ κατα” στήσῃ ἓν τῶν καλυτέρώων Γυ- µνασίων τῆς Κύπρου. ᾿διαιτέρας σημασίας) εἶναι Ὁ ἐθνικά Τὸ Σχολεῖον παρέδωώσεν εἰς τὴν τὸ γεγονὰς ὅτι ὁ ἐθνυκοθρη- σκευτικὸς προσανατολισμὸς τῶν μαθητῶν ὑπῆρξε πάντοτε κύριον µέλημα τοῦ Σχολείου, 'Η ὁ- πόσχεσις τοῦ πρώτου Γυμνα- σιάρχου ὅτι θὰ ἀναλώσῃ τὰς δυνάµεις του διὰ νὰ παραδώ- σῃ εἰς τὴν Φφιλτάτν πατρίδα «νέους κοσµίους, εὐγενεῖς καὶ μορφωμένους, καὶ διαιτέρως νέους ἐμφορουμένους ἀπὸ τὰ ἆ- γνὰ Χριστιανικά ἰδεώδη, ἁμο- λύντους ἀπὸ ὀθνείας πρὸς ἡ- μᾶς τοὺς Έλληνας κοινωνικὰς θεωρίας καὶ 'προσηλὠωµένους μέχρι θυσἰας εἰς τά ἀθάνατα ἰδανικὰ ἐξεπληρώθη, κοινωνίαν νέους κατηρτισµέ- νους, καλλιεργημένους καὶ ἔ- θνικῶς ἀκεραίους. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς Τουρκυκῆς ἀνταρσίας (1963-- 1864) πολλοι μοθητσὶ τοῦ Γυ- µνασίου Κύκκου προσέφεραν πολυτίµους ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα, εὑρεθέντς ἐκ τῶν πρώτων εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ ἀγῶνος, Ἡ ἐθνικὴ γραμμὴ τὴν ὁ- ποίαν ἐχάραξεν ἐξ ἀρχῆς τὸ Γυμνάσιον Κύκκου συνεχίζεται µέχρι σήμερον, τέρας ὅμως συνθήκας, ΕἘἰς τὸ Σχολεῖον Λλειτουρ- γοῦν διάφοροι ὅμιλοι, μεταξὺ τῶν ὁποίῶν οἱ Θρησκευτικὸς καὶ Κούωνικός, [Πέρυσι διά πρώτην φορὰν ἐλειτούργησεν Ὅμιλος Ἐθνικῆς Διαφωτίσεως, μὲ ἐνθαρρυντικὰἀ ἀποτελέσματα. Τὸ «αἱὲν ἀριστεύειν» ἆποτε- λεῖ τὸ ἔμδλημα τοῦ Γομνασίου Κύκκου, Καὶ πράγματι μέχρι σήμερον «ἠρίστευσεν» εἷς πολ- λοὺς τομεῖς, ϱ Στὴν Φωτογραφία ὁ καθηγη- τικὸς σύλλογος τοῦ ἔτους 1962---.63. ΔΑιακρίνεται στὸ κέντρον καθήµενος ὁ πρῶ- τος Γυμµνασιάρχης Δρ, ἆἅΧρ- Χαραλάμπους. ᾿Αριστερώτε- ρα ὁ νῦν Χωώρεπίσκαοπος Κωὠνσταντίας, ὁ ὁποῖος τότε δίδασκε φιλολογίαν. 9 Εἰς τὸ ἑπόμενον φύλλον: Τὸ Γυμνάσιον Λάρνακος. ὑπὸ δυσκολω- 5 ΤΙ ΤΙ 1. - .. 3 . ἳ αᾳ α Ἄττεδοιεικάσδει ὃ Ιζωνστίαντίος καὶ νὰ τὸν ὑποστηρίξουν, σθησαν δὲ ἐλαφρῶς µμερικοὶ θηταί, τῶν ὀλίγων ποὺ ἐπεχείρησαν ἐτραυματί- μα 'Ἡ ἐθνικὴ νεολαία τῆς πόλεως τοῦ Εὐαγόρου ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ἀνέχεται προκλήσεις ἐκ µέρους τοῦ Μακαριακοῦ κατεστημένου καὶ ὅτι εἶναι πανέτοιµος διὰ νὰ δώση ἕνα µεγόλο «παρὼν» εἰς τὸν ἑνωτικὸν ἀγῶνα καὶ νἁ κλείση τὰ στόµατα τῶν ὄλίγων παραφωνούντων, ΛΥΣΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ 'Ο Γιῶργος πρέπει νὰ τήση τοὺς ἀριθμοὺς ὡς ἑξῆς: 6 8 2 4 5 9 1 5 4 2 9 5 8 1 8 6 τὰ χρήματα τὸ τελικὸ ἀθροισμα ἀριθμός, τότε τὰ Αν ζυγὸς τοποθε- εἶναι «ζυγὰά» Χρήματα εἶναι στὸ ἁἀριστερὸ χέρι, Αν τὸ ἄθροισμα εἶναι μονὸς ἆ- ριθμὸς τὰ «ζυγὰ» χρήματα θὰ εἷ- ναι στὸ δεξὶ χέρι. Ἐλεύθερες ἐπιφάνειες ἝἛνας µόνο κύδος δὲν λεύθερη καμμιά ἛἜεη ἔχουν ἔχει ἐπιφάτειά ἐ- του. ἐλεύθερη μιά ἐπιφά- νεια, Δώδεκα ἔχουν ἐλεύθερες διὸ ἐπιφάνειες καὶ παραγωγή. Ἡ ἀρρώστεια αὐτὴ εἶχε ἕλθει δας διὰ ψιθύρου τῶν θρασυδείλων κοµ- δόθη χαρακτηριστικῶς εἰς τὴν ἀπὸ τὴν Βουλγαρία ποὺ ἐτιλήγπ πρὶν ᾱ- μουνιστῶν καὶ τῶν συνοδοιπόρων τους. περίοδον ἐκείνην καὶ Χρησίμο- ΣΤΗΝ ΑΝΜΝΜΟΧΟΦΣΤΟ ποιεῖται ἀκόμη, (α) Ποῖος ἤ- το (6) Μεταξὺ ποίων ἐτῶν ἐκυθέρνησεν (Υ) Ποία εἶναι ἡ χαρακτηριστικὴἡ ὀνομασία τῆς περιόδου (9) 6, Ποῖος ἠγήθη τῆς ᾿Εθνυκῆς Πρε- Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΑΣ: τας ) πλισµένη μὲ τὰς Αέλτους τοῦ «Κυπριακὰ “Ἱστορία 1878. «1960» . ο μα μὰ τέέη εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διἁ νά διαφώτίση τὴν διεθνῆ κοινὴν 'Ἡ παρουσία τοῦ Χώὠρεπισκόπου ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ γνώµην ἐπὶ τοῦ ἑνωτικοῦ αἱ- ο ναοί κ... Χρυσοστόμου εἰς . . ὑμνάσια τῆς ᾽Αμμοχώ ώ : ΟΡΟΙ: Μποροῦν νὰ λάθδουν µέρος ὅλοι οἱ νέοι, κάτοικοι τῆς τὴν Κύπρον. (6) Πότε ἔγινεν 7 ὃς, τὴν. ἀκριθῆ -- λα τὴν ον μη Κύπρου, ποὺ γεννήθηκαν μετὰ τὴν 3]η Δεκεμθρίυ 1955. 9 ἡ. προσάρτισις (6) Μὲ ποίαν : γίαν τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συν- τῶν μαθητῶν, Συγκεκριµένα ὁ Χω- Μόνο µία συμμετοχὴ θά γίνεται δεκτὴ ἀπὸ κάθε διαγωνιζόµενο ἀφορμήν (2) θήκης Λονδίνου εἰς Λάνκαστερ ρεπίσκοπος μετέβη στὶς 2 ᾿Οκτῶ- γιὰ τὸ καθ’ ἕνα µέρος τοῦ διαγωνισμοῦ, Φ Οἱ ἀπαντήσεις πρέπει 3. 'Η Βρεττανία προσέφερε τὴν Χάουζ, (1) | ὁρίου στὸ Α᾿ Γωμνάσιον καὶ εἰς νὰ, συνοδεύωνται ἀπὸ τὸ εἰδικὸ ἀριθμημένο Δελτίο ποὺ δηµο- Κύπρον εἰς τὴν “Ελλάδα τὸ Β,. Ποῖος ῆτο ὁ Κυθερνήτης τῆς [τὸ Γυμνάσιον Θηλέων διὰ νάἁ τε- σιεύεται σὲ ἄλλη θέση τῆς ἐφημερίδος, 1915 ὡς ἀντάλλαγμα διᾶ τὴν Κύπρου ὅταν ἤρχισεν ὁ ᾿Αγὼν λέση τὸν ἁγιασμὸν ἐπὶ τῇ ἐνάρξει ΟΔΗΓΙΕΣ: “Ὁ Διαγώνισμς περιλαμθάνει συνολικὰἁ πέντε τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους, σειρὲς ἐρωτήσεων, Τόσον οἱ ἐρωτήσεις ὅσον καὶ οἱ ὀρθὲς ἀπαν- Βραθεῖα:- Εἰς τὸ Α΄ Γωμνάσιον τοῦ ΕΥ α 5 κ κα σα ο δη] νω μα κ Ὃ πρῶτος καὶ δεύτερος νικητἠὴς κερδίζουν ἕνα νεν ψυχρὰ ὑποδοχὴ καὶ οὐδεὶς τὸν : λε το . ) μ ν Ώ ς μονο εἰσιτήριο μετ’ ἐπιστροφῆς στὴν ᾽Αθήνα καὶ δω- ἐχειροκρότησεν, ὅταν δὲ εἰς οσὺν- οτι ζητά ἡ ἐρώτηση. πεκτόρεις ἢ σχόλια δὲν θὰ θαθμολογοῦν- ρεἀν φιλοξενία {0 ἡμερῶν τὰ ἐρχόμενα Χρι- τοµον ὁμιλίαν του ἀνεφέρθ ἰ ται, Οἱ ἐρώτήσεις ζητοῦν συγκεκριµένα στοιχεῖα: ὀνόματα, ἆ- στούγεννα. τὸν Πρόεδρον Μακά ν , δη. ριθμούς, χρονολογίες κ.ο.κ. Φ ἠΜερικὲς ἐρωτήσεις εἶναι σχετικἁ κ Ὁ πρῶ ᾿ « ς ὲι έ ς πρ Μ- δύσκολες καὶ δὲν ἀναμένεται νὰ γνωρίζετε ὅλες τὶς ὀρθὲς ἆπαν- ος νικητὴς θὰ πάρπ Επίρηις μια πλήρπ τὲς ἐδέσπασαν εἰς ᾿ζωηρᾶς ἀποδο- τήσεις, Μὴ διστάσετε νὰ συµθουλευθῆτε θιθλία, ἐφημερίδες ἢ καὶ μα : νο τς απ ρτικπα ἱστορίας πο τὰ ς Ὃ κι “ Ὃ ἄλλα πρόσωπα, Σκοπὸς τοῦ Διαγωνισμοῦ εἶναι νά προτρέψη στὴν εν ρας ος» τοῦ Σπ. Μαρκεζίνη (ἀξία Ὃ αν δν ψματα, ὡς « Ῥθβαίῶν, µελέτη τῆς ἱστορίας µας. Φ Βαθμολόγηση: Σὲ παρένθεση ἡ κάθε ο μ δω ἡμᾶς η ἐρώτηση συνοδεύεται ἀπὸ τοὺς θαθμοὺς ποὺ παίρνει ἡ ὀρθὴ ᾱ- κ. Οἱ ἑπόμενοι ΔΕΚΑ νικητὲς θὰ πάρουν ἀπὸ ἕνα ἑπτον ἐπεχείρησς να φονάρη ΠΕΡ πάντησις, στὸ τέλος δὲ τοῦ Διαγῶνισμοῦ θά δημοσιευθοῦν ὅλες ΔΕΜΕΝΟ τόμο τοῦ «Χρονικοῦ τοῦ ᾽Αγῶνος ΕΟΚΑ) τὸ Ὀσκαρίου, ἀλλ Ἡ Φωνή της οἱ ἁπαντήσεις,. “Ὁ Διαγωνισμὸς σχεδιάστηκε μὲ τέτοιο τρόπο τοῦ Στρατηγοῦ Γ. Γρίδα -- Διγενη (ἀξία 53.250 ο Ἡ τὰς ἴσχας τῆς Εθνικῆς ὥστε νὰ ἐγοῦν οἱ νικητὲς καθαρά, χωσὶς νὰ γίνη κλήρωση. Σ’ μίλς). ᾿Ατὸ ἕνα «Χρονικὸ», θὰ πάρουν ἐπίσπς καὶ ὁβολαίας. αὐτὴν θὰ καταφύγουµε µόνο σὲ περϊπτωση ἀπολύτου Ισοδαθμίας. αἱ δύο πρῶτοι. Κατά τὴν ἀποχώρησιν του ἐκ ϱ Γράψετε τὶς ἀπαντήσεις σας σὲ καθαρὸ χαρτί, χωρὶς νὰ ἀντι- ῃ ο { η ο . τοῦ Γυμνασίου ὁ Χωρεπίσκοπος καὶ μα μη πώς Ὀ εώθυνση τς Ὃν λεμον ον ας ευρο ο τὴν. Ίην ᾿Απριλίου πάλιν ἀπεδοκιμάσθη ὑπὸ τῶν µα- ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ μὲ τὴν ἔνδειξη «Λιαγωνισμὸς» στὴν ἄνω τῆς ᾽Αγγλίας, Ποῖος ἦτο τότε / ζω) ἀριστερὴ γωνία τοῦ φακέλλου. Φ Μὴ διστάσετε νὰ στείλετε τὴν ὁ ἠραθόπδυρύ δε κ Ελκά, 8. Δώσατε Λλεπτομερείας τοῦ µε- Παρόμοια συνέθησαν εἰς τὸ Γυ- συμμετοχή σας ἔστω κι’ ἂν δὲν ἔχετε ἀπαντήσει πλήρως σ’ ὅλες δος (1) γαλυτέρου εἰς διάρκειαν «κέρ- ἑώδσίαν Θηλέων ὅπου ἐν συνεχείᾳ τὶς ἐρωτήσεις, 4. Ποῖος Ίκο ὁ “Άγγλος Κυρ. δν) ποὺ ἐπέβαλον οἱ Άγγλοι [ος ρροοος των ἀπεδτίμασαν ὃν ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ νήτης τῆς Κύπρου κατὰ εν Αά τὸν ᾿Αγῶνα τῆς ΕΟΚΑ. ος προυγέουας ἐθνμα σι. Δώσατε τὴν ἀκριθῆ ἡμεροµη: 2. Δυνάμει τῆς ὡς ἄνω συνθήκης ἐξέγεροιν τοῦ 1931: (ῶ Ποῦ ἐφηρμόσθη, (4) πὀ- [ον σον ο ος ση τῆς ᾿Αγγλοτουρκικῆς συνθήκης ἡ Τουρκία διετήρησε τὴν τυ- 5. Εἷς Αγγλος κυθερνήτης ἔκυ- τε, ). πόσον διήρκεσεν (3) ο : - δυνάµει τῆς ὁποίας ἡ Τουρκία πικὴν κυριαρχίαν τῆς νήσου, Θέρνησε τόσον σκληρά τὴν νῆ- 10. Δώσατε τὴν ἡμερομηνίαν τῆς µου (τα Γή Ὃ αμα ΒΡΗΡΗΗΤΑ: παρενρος τὴν Κύπρον κα πας κατήργησεν ὁριστικῶς ἡ σον (πρὸ τοῦ ᾿Αγῶνος τῆς θυσίας τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου, Ἐώστου μμ Ὃεόανᾶς ν , . . Ὅμτ ν τὴ γγλίαν. (1) ῥεττανία ὅταν προσήρτισε ΕΟΚΑ) ποὺ τὸ ὄνομά του ἐ- (1) μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων μαθητῶν | ρες τρεῖς, ὀκτὼ ἔχουν ἐλεύθε- ΧΙΟΥΜΟΡ Σκωτοέζικο ἝἛνας Σκωτσέζος μὲ µα- κρυὰ μαλλιά, μπαίνει στὸ κουρεῖο: ---[Πόσο κάνει τῶν μαλλιῶν --Πέντε σελίνια. --Καὶ τὸ ξύρισμα -- Δύο σελίνια. --“Τότε, ξύρισέ µου τὸ κε- φάλι. τὸ κόψιμο κ πῶς τὰ προτιμοῦσε ---Τὰ μαῦρα παπούτσια τ γαπῶ πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ κόκ- κινα, ἀπαντᾶ ὁ τρελλός. --ΜΛά, καλά, αὐτὸ δὲν ση- µαίνει τίποτε, λέει ὁ ἐπιθεω- ρητής. Κι) ἐγὼ προτιμῶ τὰ μαῦρα παπούτσια. -- Αλήθεια ρωτᾶ μὲ ἐν- διαφέρον καὶ συμπάθεια ὁ τρελλός. Καὶ πῶς τὰ προτι- μᾶς Ψητὰ ἢ τηγανιτά κ Ἐπιχείρηπσις --Καὶ ἀπὸ τί ζῆτε -- Απὸ τὰ περιστέρια µου. Τὰ πουλάω. -Καὶ ἔχεε πάρα πολλά --- Όχι. Μόνο μερικὰ ζευ- γάρια. Τὰ πουλάω κάθε πρωΐ καὶ τὸ 6ράδυ γυρίζουν µόνα τους στὸν περιστερῶνα µου. Αα7/ΟΝΥ {444 /Π2/ΛΩΝ ΕΥΘΥΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Στὸ δέατρο Τοῦ Ρ. ΜΕΡΥΝ ὍὉ κ. Μπελιμοντὲ ἀκολούθησε τὴν ταξιθέτρια ποὺ τὸν ὡδηγοῦσε στὴ θέσι του, στὸ «Τεάτρ Σαἱν Μαρτέν». Ζήτησε εὐγενικὰ συγγνώμη ἀπὸ τὴν κυρία πού... ξενύ- Χιασε περνώντας καὶ κάθησε στά... πόδια τοῦ κυρίου δίπλα. ---Μὲ συγχωρεῖτε, εἶπε καὶ θρῆκε, ἐπὶ τέλους, τὴν θέσι του, Ἡ ἡλικιωμένη ταξιθέτρια, ὅμως δὲν ἔφευγε. «Ξέ- χασα τίποτα» ἀναρωτήθηκε ἀφηρημένος ὁ κ. Μπελι- µοντέ. Ἠταν ἁἀδιόρθωτος ἀφηρημένος καὶ πάντα ξε- χνοῦσε κάτι. Αὐτὴ τὴ φορά, ὅμως, τὸ θυμήθηκε. «Τὸ πουρµπουάρ», σκέφτηκε καὶ θάζοντας τὸ χέρι στὴν τσέπη του, ἔδωσε στὴν ταξιθέτρια τό... κλειδὶ τοῦ διαµερίσµατός του. Στὸ τέλος, ρυθµίστηκε κι αὐτό. Ἡ ταξιθέτρια τοῦ ἐπέστρεψε τὸ κλειδὶ καὶ ὁ κ. Μπε- λιμοντὲ ντροπιασµένος τῆς ἔδωσε ἕνα φράγκο. Κάποιοι γέλασαν, ἀλλά, εὐτυχῶς, ἡ αὐλαία ἄνοιξε καὶ ἡ παρά- ΕΛΕΝΥΘΕΡΕΣ ΟΡΕΣ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευἠ 6 ᾿Οκτωθρίου 1972 -- 3 Προθθήμοαία «Ο Γιῶργος πρέπει νὰ λύσπ αὐτὸ τὸ πρόθληµα: νὰ τοπο- θετήση ὅλους τοὺς ἀριθμούς, ποὺ θρίσκονται δεξιὰ σὲ ὅλα τὰ τετραγωνάκια, οὕτως ὥστε προστιθέµενοι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ νὰ δίδουν σύνολο 20 σὲ κάθε σειρά, ὁριζοντίως καὶ καθέτως. Πῶς πρέπει νὰ τοὺς τοποθετήση Τά χρήματα στασις ἄρχισε. Τὸ ἔργο ἦταν ἐνδιαφέρον καὶ συγκινη- τικὸ κι’ ὁ κ. Μπελιμοντὲ ξέχασε γρήγορα τὸ ἐπεισόδιο. “Οταν, μάλιστα, ἣ πρωταγωνίστρια ἀπογοητευμένη ᾱ- πὸ τὴν κακία τῶν ἀνθρώπων, ἐδήλωσε ὅτι θὰ πάη νὰ κλεισθῆ σὲ μοναστήρι, ὁ κ. Μπελιμοντὲ ἔνοιωσε τὰ δά- κρυα νὰ ἀναθλύζουν στὰ µάτια του, Προσπάθησε νὰ θγάλη κρυφὰ τὸ μαντήλι του--ικανεὶς δὲν θέλει νὰ τὸν θλέπουν νὰ κλαίη στὸ θέατρο-- ὅταν ἄκουσε πλάϊ του μιὰ ἄγρια φωνή: πι ποσο ο. ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ---Ῥί κάνετε, κύριε Ζπτῆστε ἀπὸ ἕνα φίλο σας νὰ πάρη μὲ τὸ ἕνα χέρι του (ὅποιο θέλει αὐτός, χωρὶς νὰ σᾶς τὸ πΠ) ἕνα μονὸ ἁρι- θμὸ νομισμάτων καὶ μὲ τὸ ἄλλο χέρι του ἕνα ζυγὸ ἁ- ριθµό. Μετά, πῆτε του νὰ πολλαπλασιάσηπ τὰ νοµίσµα- τα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ μὲ ἕ- να ὁποιοδίποτε ζυγὸ ἁἀριθμὸ τὰ νοµίσµατα τοῦ ἀρι- στεροῦ μὲ ἕνα ὁποιοδήποτε μονὸ ἁἀριθμό, Μετά, νὰ προσ- θέσπ τὰ δύο γινόμενα καὶ καὶ νὰ σᾶς πᾶ τὸ ἄθροισμά τους. Τότε, σεῖς, θὰ τοῦ πῄπτε σὲ ποιὸ χέρι ἔχει μονὸ ἁρι- θμὸ νομισμάτων καὶ σὲ ποιὸ χέρι ζυγό] Πῶς θὰ τὰ κατα- φέρετε ΚΙΜΩΛΙΑ ΚΑΙ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ Οἵ νοσοκόµοι μιᾶς νευρολογικῆς κλινικῆς πα- ρουσιάζονται ἐκνευρισμένοι στὸν διευθυντή: ---Τί συµθαίνει ρωτᾶ αὐτός. --Κύριε διευθυντά, ἕνας «τύπος» θέλει ὅπωσ- : δήποτε νὰ τοῦ δώσουμε κιμωλία. ---Τί νὰ τὰ κάνη ---Δὲν μᾶς λέει. ---Δῶστε του. Τοῦ δίνουν τὴν σφυρίστρα καὶ τὴν κιμωλία καὶ ὁ τρελλὸς πηγαίνει ἤσυχα - ἥσυχα στὸν θάλαμό του. ἀντικρύζουν ἕνα φοθερὸ τσαίνανε, ταν μὲ ἀνοιγμένες μύτες, κλαίγανε κ.λ.π. «Τί τοὺς ἔκανες ρωτοῦν οἱἵ νοσοκόμοι τὸν τρελλό, ὁ ὁποῖος, ξαπλωμένος σ᾿ ἕνα κρεθδάτι, κάπνιζε µακαρίως: ---Εγώ Τίποτα! --Τότε, τί ἔχουν αὐτοί Καὶ ὁ «τύπος», ἀτάραχος, χαμογελάει καὶ διευκρινίζει: --Εγώ, τὸ µόνο ποὺ ἔκανα, ἦταν νὰ πάω στὸν τοῖχο ἀπέναντι, νὰ τραθήξω | : ὴ κιμωλία καὶ νὰ τοὺς πῶς: «Όποιος πηδήση τὴν γραμμὴ, θὰ τοῦ δώσω θλο]...». Η ΥΓΡΑΣΙΑ Ὁ νέος ἐνοικιαστὴς τοῦ διαμερίσματος παρα: πονεῖται, ἀπὸ τηλεφώνου ἡμέρες μόλις μετὰ τὴν σπίτι βρίσκεται σὲ κακὰ χάλια. --τί ἀκριθῶς ἔχει ρωτᾶ ὁ ἰδιοκτήτης. ---Τὰ πάνται ---«Τί, πέστε µου ἕνα, --“Ποντίκια| Ὁ ἰδιοκτήτης πάει στὸ διαμέρισμα καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν ἐνοικιαστὴ νὰ τοῦ δείξη τὰ ποντίκια καὶ ὅ,τι ἄλλο... διέθετε τὸ διαμέρισμα. ὍὉ ἐνοικιαστὴς θγάζει ἀπὸ τὸ ψυγεῖο ἕν στὸ δάπεδο καὶ περιμένουν. Πράγματι, σὲ λίγο, καριὰ τεράστιοι ποντικοί, τὸ τρῶνε καὶ ξαναχώ- νονται στὶς τρύπες τους | Ἔκπληκτος ὁ ἰδιοκτήτης γουρλώνει τὰ μάτια καὶ κάτι πάει νὰ πῆ. Βλέπει, ὅμως, ἐκείνη τὴ στιγµή, στὸν τοῖχο δύο.. --Αὐτὰ τἰ εἶναι τραυλίζει. Τί... θέλουν ἐδῶ --Γιὰ τὴν ὑγρασία τοῦ διαμερίσματος θά µι- λήσουµε ἀργότεραι... μιά... σφυρίχτρα καὶ μιά νοσοκόµοι καὶ θέαµα. Οἱ ἄρρωστοι κου- μιὰ Ὑραμμὴ μὲ τὴν τὴν σφυρίχτρα γιὰ ἔπα- . στὸν ἰδιοκτήτη, μµερικὲς ἐγκατάστασί του, ὅτι τὸ ἐπιμένει ὁ ἄλλος. α κομμάτι τυρί, τὸ θάζει ἐμφανίζονται καμμιὰ δε- . ψάρια. Ἔ Μετὰ ἀπὸ λίγο ὅμως, ἀκούγεται ἀπὸ ἐκεῖ µέ- - : σα φοθερὴ φασαρία. Μπαίνουν οἱ ὍὉ κ. Μπελιμοντὲ προσπάθησε νὰ θυμηθῆ τί ἔκανε ἐκείνη τὴ στιγµὴ καὶ τὸ θυμήθηκε: Προσπαθοῦσε νὰ θγάλη τὸ μαντήλι του... ---Καὶ ἀπὸ τὴν δική µου τσέπη θὰ θγάλετε τὸ δικό σας μαντήλι εἶπε ἀπειλητικὰ ὁ κύριος ποὺ καθόταν στὸ διπλανὸ κάθισμα. ς Τροµοκρατηµένος ὁ κ. Μπελιμοντὲ διεπίστωσε ὅτι πραγµατικὰἀ τὸ χέρι του θρισκόταν µέσα στὴν τσέπη τοῦ πανταλονιοῦ τοῦ διπλανοῦ κυρίου. Τὸ τράθηξε θια- στικἁἀ καὶ ἄρχισε νὰ ζητάη συγγνώμη, ἐνῶ ὁ ἄλλος ἐ- ξακολουθοῦσε νὰ τὸν κοιτάζη μὲ ὑποψία. ᾽Αλλὰ φαίνεται ὅτι ἦταν γραφτὸ νὰ μὴν τελειώση ἥσυχα ἡ θεατρικἠ δραδυἀὰ τοῦ κ. Μπελιμοντέ. Στὸ διά- λειµα κι ἐνῶ προσπαθοῦσε νὰ ἀποφύγη τὸ ἄγριο Φλέμ- μα τοῦ διπλανοῦ του κυρίου, ἀκούστηκε ἀπὸ τὸ µεγά- Φωνο τοῦ θεάτρου ἡ εἴδοποίησις: --“Προσοχή: Ὁ κ. Γκαστὸν Μπελιμοντέ: Νά σπεύ- ση ἀμέσως στὴν κλινικὴ «Ὁ Καλὸς Σαμαρείτης», στὴν ὁδὸ Ρωμύλ. Ἡ γυναΐκα του τραυματίσθηκε σὲ αὐὗτο- κινητικὸ δυστύχημα. ᾿Ἐπαναλαμθάνομε: ὍὉ κ. Γκαστὸν Μπελιμοντέ... Ὁ κ, Μπελιμοντὲ τινάχτηκε κάτωχρος ὄρθιος, θγῇ- κε στὸ διάδροµο... ξαναπατώντας τὴν κυρία, κατέθηκε τρέχοντας τὶς σκάλες καὶ ρίχτηκε σ᾿ ἕνα ταξί. --Στὴν Κλινικὴ «Ὁ Καλὸς Σαµαρείτης», στὴν ὁδὸ Ρωμύλ, εἶπε στὸν σὠφέρ. Πήδησε ἀπ᾿ τὸ αὐτοκίνητο, ξεχνώντας νὰ πληρώση τὸν σωφὲρ ποὺ τὸν κυνηγοῦσε. Τὸν πλήρωσε τρέχον- τας, μπῆκε ἀναστατωμένος στὴν κλινικἡ καὶ ξαφνικά σταμάτησε. Καλοῦσαν τὸν κ. Γκαστὸν Μπελιμοντὲ νὰ ἐἔπισκε- φθῆ τὴ γυναῖκα του ποὺ εἶχε τραυματισθῆ σὲ τροχαῖο ἀτύχημα. ᾿Εκεῖνον τὸν ἔλεγαν Μωρὶς Μπελιμοντὲ---σκέ- φτηκε-- καὶ τὸ κυριώτερο δὲν ἤταν παντρεμένος. ᾽Αναστέναξε ἀπὸ ἀνακούφισι... ν «νι ΧΩΡΙΣ ΑΟΓΙΑ... Ἐλεύδερες «0Ο κύθος αὐτὸς ἀποτελεῖ- ται ἀπὸ 27 μικρότερους κύ- θους. Μπορεῖτε νὰ θ6ρητε πόσοι ἁτιὸ τοὺς 27 αὐτοὺς μικροὺς κύθους δὲν ἔχουν ἐλεύθερπ καμμιὰ ἐπιφάνειά τους, πόσοι ἔχουν ἐλεύθερπ µία τους ἐπιφάνεια, πόσοι ἕ- χουν ἐλεύθερες δύο ἐπιφά- νειες καὶ πόσοι ἔχουν ἐλεύ- θερες τρεῖς ἐπιφάνειες (Οἱ λύσεις στὴν σελίδα 4) ΛΙ ΝΗβ) ΙΕ ΣΕΕΣΕΣΕΕΕΕ ΣΕ ΓΕΕΕΕΕΕΛΕΤΕΕΕΕΕΡ ΕΕ ΕΕΣ ΡΕΕΕΕΚΕΕΝ ἐπιφάνειες ΠΔεβδτίον Συμμσίοχεας ἀρ. 1 Διεύθυνσις Ἡμερομηπνία Γεννήσεως Σχολἠ (γιὰ μαθητὲς)

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Προς νέαν Ζυρίχην Κυπριακό 1p
«Μετ' εμποδίων» η εκκίνησις 1p
Είναι γενναία η νέα γενιά 1p
Δραστηριότητες 1p
Μακεδονία και Μακεδονομάχοι 1-2p
ΠΟΙΗΣΗ 2p
«Η ώρα της κρίσης» 2p
Ιάκωβος ΠΑΤΑΤΣΟΣ 2p
Προπαγάνδα διά ψιθύρου 4p
Παγκύπριον Γυμνάσιον Αρρένων Κύκκου Πολιτισμός 4p
Απεδοκιμάσθη ο Κωνσταντίας 4p