ΣΤΗ ΒΕΡΑΖΙΠΙΕΑ ἹἝἉ Ἐικικῆτισία εναντίον εις Πιακιαξορίος ΚΑΘΕ τόπος ἔχει τὰ προθλήµατά του. Κοινωνικά, πολιτικά, συνταγματικά, ἐκκλησιαστικά. Οἱ περιπτώ- σεις ποὺ ἡ ἐκκλησία ἔρχεται σὲ σύγκρουση μὲ τὸ κράτος εἶναι ἀναρίθμητες στὴν ἱστορία. Στὸν σύγχρονο ὅμως κό- σµο σπάνια ἡ ἐκκλησία γίνεται φορέας λαϊκῶν αἴσθη- µάτων ποὺ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἄρχουσα πολιτικὴ κατάσταση. Τέτοια συµθαίνουν σὲ καθεστῶτα κυρίως ᾱ- ναρχικὰ ἤ δικτατορικά. Πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἐν προκειµέ- νῳ εἶναι ἡ πιὸ κάτω ἀνταπόκρισις ἀπὸ τὸ Ρίο ᾿Ιανέῖρο:--- Οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ᾿Επίσκοποι τῆς Βραζιλίας ἔ- χουν, κατὰ τοὺς τελευταίους δύο μῆνες, λάθει σαφῶς ἐχθρικὴ θέσι κατὰ τοῦ δικτατορικοῦ καθεστῶτος τῆς χώρας τους, καὶ αὐτοανακηρύχθηκαν προστάτες τῶν καταδιωκοµένων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γε- νικῶς. Ἡ Βραζιλία εἶναι ἡ πρώτη εἷς πληθυσμὸν ἸΚαθο- λικὴ χώρα τοῦ κόσμου, καὶ ἡ φωνὴ τῆς Ιαθολικῆς Ἐκ- κλησίας ἀποτελεῖ σημµαντικὸν πολιτικὸὀν παράγοντα στὶς ἐσωτερικὲς ἐξελίξεις. Ἠτο συνεπῶς φυσικὸν νὰ προ- καλέση αἴσθησιν ὅταν τἐσσαρες τοπικαὶ Σύνοδοι ἐπι- σκόπων τῆς Βραζιλίας ἐκατηγόρησαν προσφάτως τὴν κυθέρνησιν ὅτι κατατυραννεῖ τὸν λαὸν μὲ αὐθαίρετες συλλήψεις καὶ θασανισμοὺς ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομι- κῶν ἀρχῶν, καὶ ὅτι ἀγνοεῖ τὰ συμφέροντα τῶν πτω- χοτέρων τάξεων καὶ τῶν ἐρυθροδέρμων τῆς ὑπαίθρου. ΣΤΑΘΜΟΣ Ἡ. διακήρυξις αὐτὴ τῶν ἐγκύρων ἐκπροσώπων τῆς Καθολικῆς ᾿Εκκλησίας ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν ἑξέ- λιξιν τόσον τῶν πολιτικῶν πραγμάτων εἰς τὴν µεγαλυ- τέραν τῶν Λατινοαμερικανικῶν δικτατοριῶν, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἰδίας τῆς ᾿Εκκλησίας. “Εώς προ- σφάτως, ἡ Καθολικὴ ᾿Εκκλησία εἰς τὴν ΠΜότιον ᾿Αμε- ρικήν, ὅπως καὶ ἀλλαχοῦ, το ἕνα ἰδεολογικὸν προ- πύργιον τοῦ κατεστημένου. 'Ἡ ἀπέχθεια ὅμως τῶν λαί- κῶν μαζῶν ἑἐναντίον τῶν δικτατορικῶν καθεστώτων νο- τιοαμερικανικοῦ τύπου εἶναι πλέον τόσον ἔκδηλος, ὥ- στε οἱ Καθολικοὶ ἱεράρχες ἀντελήφθησαν ὅτι ἡ περαι- τέρω ὑποστήριξις τῶν καθεστώτων αὐτῶν δὲν θὰ εἶχε ἄλλον ἀποτέλεσμα ἀπὸ τοῦ νὰ ἀποστρέψη τοὺς θαθύ- τατα θρησκευτικοὺς µέχρι τοῦδε Λατινοαμερικανοὺς ἆ- πὸ τὴν ᾿Εκκλησίαν των. Καὶ διὰ νὰ περισώσουν τὸ ἠθικόν των κὕρος, οἱ Βραζιλιανοὶ ἐπίσκοποι ἠναγκάσθησαν νὰ ἀνακρούσουν πρύμνην καὶ νὰ υἱοθετήσουν πολιτικὰἁ συνθήµατα ποὺ χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν Κυθέρνησιν ὣς «ἀριστερά», ἐνῶ οὐσιαστικῶς εἶναι συνταγματικά. Έτσι, οἵ 14 ἓ- πίσκοποι τῶν δυτικῶν πολιτειῶν τῆς Βραζιλίας διεκή- ρυξαν ὅτι «εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνοικοδομηθῆ µία ἀξιο- πρεπὴς κοινωνία ὑπὸ τὰς ἐπικρατούσας συνθήκας τῆς ἀδικίας ποὺ ἀντιθαίνουν εἰς τὴν διδασκαλίαν τῆς Ἔκ- κλησίας, καὶ δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν πλέον νὰ καυχόµεθα ὅτι εἴμαστε χριστιανικἡ χώρα». «Δὲν ἐπιτρέπεται- -ἀνέφερον οἱ ἐπίσκοποι τοῦ Σὰν Πάολο - -νὰ χρησιμοποιοῦνται σωματικοὶ καὶ ψυχικοὶ θασανισμοὶ κατὰ τὴν ἀνάκρισιν τῶν ὑπόπτων, μὲ ἀπο- τέλεσµα τὸν κλονισμὸν τῆς ὑγείας των ἢ καὶ τὸν θά- νατόν των, ὅπως ἔχει συμθῆ ἐπανειλημμένως». ᾿Επίσης, οἱ ἐπίσκοποι ἐπισύρουν τὴν προσοχὴν ἐπὶ τῶν ἀπανθρώπων μεθόδων καταπιέσεως ποὺ ἀσκεῖ ἡ Κυθέρνησις τῆς Βραζιλίας ἐναντίον τῶν ἰθαγενῶν ἐ- ρυθροδέρµων τῆς ὑπαίθρου, τοὺς ὁποίους ἐκδιώκει ἆ- πὸ τὰς περιοχάς, ὅπου εἶναι ἀπὸ αἰώνων ἐγκατεστη- μένοι. ΙΙ) 1 Ππεπιίον Συμµμείοχες ἀρ. 2 Διεύθυνοις Ἡμερομηνία Γεννήσεως ΣΧολὰ (γιὰ μαθητὲς) -- ------- -.-υ- - --- ------- - --- μ.μ... ----υ Ὅ Γιαπωνέζος κι ὁ αἰχμάλωτος Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Β΄ Παγ- κοσίου Πολέμου σ᾿ ἕνα ἰαπωνικὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως ὁ ἐπι- κεφσλῆς Ἱ᾿ἱάπων συνταγματάρχης, φωνάζει ἕναν Αγγλο αἰχμάλωτο καὶ τοῦ λέει: «Θὰ γράψω σὲ δύο χαρτάκια τὶς λέξεις «Ἐλευθερία» καὶ «Θάνατος» καὶ θὰ διαλέξης, Αν τραθήξης τὸ χαρτάκι ποὺ γράφει «ἐλευθερίω θά σὲ ἀπελευθερώσω, Αν τραθήξης τὸ χαρτάκι ποὺ γράφει «θάνατος» θὰ σὲ ἐκτελέσω, 'Ἡ τύχη σου θὰ κριθῆ αὔριο τὸ πρωῖ, 'Ὁ αἰχμάλωτος θέλοντας καὶ μὴ συμφωνεῖ πηγαίνει στὸ κελλί του, ὅπου διηγεῖται τὸ περιστατικὸ σ᾿ ἕναν παλαιότερο κρατούμενο, --Εἶσαι χαμένος τοῦ λέει ἐκεῖ- γος. 'Ὁ Γιαπωνέζος γράφει καὶ στά δυὸ χαρτάκια τὴν λέξι νατος» καὶ συνεπῶς, ὅ,τι καὶ τραθήθης σὲ περιμένει τὸ ἀπόσπα- σμα, --Κι ὅμως, τοῦ λέει ὁ Άγγλος αἰχμάλωτος, Ἐγὼ θὰ παίξω τὸ θα- νάσιµο αὐτὸ παιγνίδι, θὰ κερδίσω καὶ θὰ ἀποφυλακισθῶ. καὶ «θά- νὰ Προθβήμαία Καὶ πραγματικά, Τὴν ἄλλη μέ- ρα τὸ πρφωϊῖ ὁ Άγγλος πῆγε στὸν Γιαπωνέζο συνταγματάρχη, τράδη- ξε τὸ ἕνα χαρτάκι καὶ κέρδισε κερ- δίζοντας ἔτσι καὶ τὴν ἐλευθερία το, Μπορεῖτε νά θρῆτε ποιὸ ἔξυπνο κόλπο ἔκανε ὥστε νά κερδίσῃ τὸ στοίχημα Χωρὶς χαρτὶ καὶ μολύθι Σκεφθῆτε νὰ τοποθετήσετε στὸν χῶρο τέσσερα σημεῖα, σὲ σχῆμα τετραγώνου, ᾿Εὰν θελήσετε νὰ ἕ- νώσετε κάθε ἕνα σημεῖο μὲ τὰ ὁὃ- πόλοιπα, πόσες Ὑραμμὲς θὰ τρα- θήξετε Αν εἴχατε πέντε σημεῖα, σὲ σχῆμα τετραγώνου, καὶ θέλατε νὰ ἑνώσετε κάθε ἕνα σημεῖο μὲ τά ὑπόλοιπα, πόσες γραμμὲς θὰ τρα- θήξετε Τὸ ἴδιο ἐρώτημα σᾶς θέτουµε καὶ μὲ τὰ ἕξη σημεῖα σὲ σχῆμα ἑξαγώνου, Μπορεῖτε νὰ δώσετε τὶς ἅπαν- τήσεις αὐτές, χωρὶς νὰ χρησιµοποι- ήσετε χαρτὶ καὶ µολύδι (Οἱ λύσεις στὴν σελίδα 4) Ὁ κ. Γουΐλμπη, δὲν ἦταν ἀκριθῶς νευρασθενικὸς, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε, ὕστερα ἀπὸ μιὰ σειρὰ ἐπαγγελματικὲς καὶ οἱ- κογενειακὲς ἀτυχίες, τὰ νεῦ- ρα του εἶχαν κλονισθ. Ὁ γιατρὸς τοῦ εἶχε συστήσει μιὰ μηνιαία παραμονὴ στὴν ἐξοχὴ---«ὄχι συγκινήσεις, ὅ- χι περιπέτειες, γαλήνη»- --καὶ ἡ ἐξαδέλφη του δεσποινὶς Γουΐντσιστον εἶχε μιὰ θίλλα στὸ Ἔσσεξ, ποὺ ἦταν ἀκρι- θῶς ὅ,τι τοῦ χρειαζόταν. ᾽- διοκτήτρια τῆς θίλλας ἡ µίσ- σες Αρλιγκτον, μιὰ συµπα- θέστατη ἠλικιωμένη κυρία, τὸ τοπίο εἰδυλλιακό, ἡ ἡσυχία πλήρης. Πρὶν ἀπὸ δύο λεπτά, ὁ κ. Γουΐϊμπη εἶχε ἀφήσει τὸ ταξὶ ποὺ τὸν µετέφερε στὴν πόρτα τῆς θίλλας. Καὶ τώρα µέσα σ᾿ ἕνα εὐρύχωρο σαλόνι, ρωτοῦσε ἕνα μικρὸ δεκατριῶν --- δεκατεσσάρων χρόνων: ---Ἠρθα γιὰ τὸ δωμάτιο ποὺ νοικιάζεται. Δὲν εἶναι ἡ κυρία Αρλιγκτον ἐδῶ --Ἡ γιαγιά µου εἶπε ὁ μικρός. Λείπει --Γιαγιά σου εἶναι Καὶ ποῦ θρίσκεται ----Στὴν ἀδελφή της, στὸ χωριό. Αὐτὴ τὴ µέρα, θλέπε- τε, τὴν παίρνουν ἀπὸ ἐδῶ. ----Γιατὶ τὴν παίρνουν ρώ- τησε ὁ κ. Γουΐλμπη. --«Ἐπειδὴ εἶναι ἡ μέρα! ----Ποιὰ μέρα ---Ποὺ ἔγινε τὸ δρᾶμα. ---Ποιὸ δρᾶμα -Ἔ... νὰ, αὐτὴ τὴ ρα ἔγινε τὸ δυστύχημα. Ὁ κ. Γουΐλμπη ἔνοιωσε ᾱ- σχημα. ---Ποιὸ δυστύχημα . μέ- ρώτη- σε. --“ΓΠνίγηκαν ὁ θεῖος Τζών, ὁ θεῖος Στὴθ καὶ ὁ θεῖος Τζίμ. -“Δηλαδὴ --Τὰ τρία ἀγόρια τῆς για- γιᾶς. Εἶχαν πάει στὴ λίμνη γιὰ κυνήγι μὲ τὸν Τζὰκ τὸν ἀσπρόμαυρο σκύλο τους, ἀλ- λὰ ἡ θάρκα ἀναποδογύρισε καὶ πνίγηκαν. Καὶ τὸ περίερ- Υο εἶναι ὅτι πνίγηκε καὶ ὁ Τζὰκ, ὁ σκύλος. Ὁ κ. Γουῖλμπη ξεροκατά- πιε, ---Καὶ γιατὶ παίρνουν τὴν γιαγιὰ σου αὐτὴ τὴ µέρα ἆᾱ- πὸ τὸ σπίτι ρώτησε. --Κιατὶ ἡ γιαγιὰ πιστεύει ὅτι αὐτὴ τὴ µέρα ὁ θεῖος Τζὼν, ὁ θεῖος Στὴδ καὶ ὁ ΕΥΘΥΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑ. Τὸ δυστύχημα τοῦ Τζ. ΣΑΞΟΝ θεῖος Τζὶμ γυρίζουν στὸ σπί- τι. Πέρυσι καὶ πρόπερσι, ἱ- σχυρίζεται, πὼς τοὺς εἶδε νὰ ἔρχωνται ἀπὸ κεῖνο τὸ δρό- μο, μαζὶ μὲ τὸν σκύλο τους. Εἶπε μάλιστα ὅτι 'ἦρθαν καὶ σὲ τοῦτο τὸ δωμάτιο καὶ τοὺς προσέφερε τσάϊ. Καταλαθαί- νετε πὼς ἡ καηµένη ἡ γιαγιὰ τὰ ἔχασε ἀπὸ τὴν λύπη της. τσι, ἀπὸ Φέτος, ἀπεφάσι- σαν νὰ τὴν παίρνουν αὐτὴ τὴ µέρα ἀπὸ δῶ καὶ ἀφήνουν ἐ- µένα νὰ φυλάω τὸ σπίτι, Πε- Ριµένετε ὅμως γιατὶ ἀπὸ στι- γμὴ σὲ στιγμὴ θἄᾶρθη ὁ πα- τέρας µου καὶ θὰ συνεννοηθῆή- τε γιὰ τὸ δωμάτιο. Ἐμένα μὲ συγχωρεῖτε, πρέπει νὰ πάω στὸ σταῦλο γιὰ λίγο. Ὁ κ. Γουΐϊλμπη ἔμεινε µό- νος του. Τὰ νεῦρα του ἄρχι- σαν νὰ τρέµουν. Δὲν ἦταν θ6έ- δαια νευρασθενικὸς, ἀλλὰ αὐ- τὴ ἡ ἱστορία μὲ τοὺς πνι- Υμοὺς καὶ τὰ φαντάσματα... Τέλος πάντων. Προσπάθησε νὰ τὴν ξεχάση καὶ πῆγε στὸ παράθυρο. Θαύμασε γιὰ λίγο τὸ τοπίο ὅταν.... Δὲν ἦταν δυνατὸν. ᾽Απὸ τὸ δροµάκι ποὺ τοῦ εἶχε δείξει ὁ μικρὸς εἶδε νὰ ἔρχωνται πρὸς τὸ σπίτι τρεῖς ἄντρες. Εἶχαν κρεµασμένα στοὺς ὤμους τὰ κυνηγετικά τουφέκιά τους καὶ πλάϊ τους χοροπηδοῦσε ἕνας ᾽ ἀσπρόμαυρος σκύλος. ---Θεέ µου] ψιθύρισε. Τὰ φαντάσματα! Οἱ πνι- Υμµένοι γιοὶ τῆς κ. Αρλιγκτον ξαναγύριζαν. Ὁ Τζὼν, ὁ Στὴθ, ὁ Τζίµ, κι’ ὁ σκύλος, ὁ Τζὰκ. Τρελλὸς ἀπὸ φόδο ὁ κ. Γουΐλμπη πήδησε ἀπὸ τὸ παράθυρα καὶ ἔτρεξε μ᾿ ὅλη τὴ δύναμι τῶν ποδιῶν του. -- πῶς πῆγε τὸ κυνήγι ρώτησε ὁ μικρὸς τοὺς θείους του. ---Καλά. Ποὺ εἶναι ἡ για- γιά, Τόµ -“Πῆγε ἐπίσκεψι στῆς κυ- ρίας Λώτον. ---Εἴδαμε ἕναν ποὺ ἔφευγε τρέχοντας σὰν τρελλὸς, εἶπε ὁ θεῖος Τζίμ. Μήπως πέρασε ἀπὸ δῶ ---Ναί, Εἶναι ἀθλητής, μοῦ εἶπε πὼς προπονεῖται γιὰ τὸν ἐφετινὸ ἀγῶνα τῶν δέκα χι- λιάδων µέτρων]... Ὁ μικρὸς Τὸμ δὲν ἦταν κακὸ παιδί!. Τοῦ ἄρεσε µόνο νὰ λέη ψέµατα.... ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 20 ᾿Οκτωθρωυ 1972 --3 ΕΔΛΕΥΘΕΡΕΣ «ΡΕΣ --Δὲν μποροῦσε, μωρέ, νᾶρθῃ ὁ ἁδελφός σου ποῦναι πιὸ ψπλός ΧΙΟΥΜΟΝ ΠΔικασεπρεαιτά ὍὉ πρόεδρος τοῦ δικα- σοτπρίου οτὸν κατπγορού- μενο: --Εἶναι ἀλήθεια κατπ- γορούµενε, ὅτι εἶπες, πρὶν τρεῖς μῆνες, θλά- κα τὸν μµηνυτή --Δὲν θυμᾶμαι κύριε πρόεδρε. Όσο ὅμως, τὸν κοιτάζω, τώρα, τό- σο μοῦ φαίνεται ὅτι τὸ εἶπα... - --Ὁ πρῶτος ποὺ θὰ μὲ διακὀφῃ θὰ ϐΥῃ ἆἀ- µέσως ἕἔξω, ἀπειλεῖ ὁ πρόεδρος τοῦ δικαστη- ρίου. --Νὰ μοῦ ζήσπς, κύ- ριε πρόεδρε, φώναξε τότε κάποιος δυνατὰ καὶ ἕκανε νὰ ΘΥΠ ἔξω. Ἠταν ὁ κατηγορού- μενος! .. ας --Ὁ πρόεὂρος τοῦ ὅδι- καστπρίου φωνάζει: «Ττέ λος πάντων πῶς µπο- ρεῖς κατπγορούµενε νὰ άρνμσαι τὴν ἑνοχή σου, ἀφοῦ δέκα ἄνθρωποι σὲ εἶδαν» Καὶ ὁ κατῃ- γορούμενος: «Μὲ ουγ- χωρεῖτε κύριε πρόεδρε. ἸἉλλὰ μπορῷῶ νὰ σᾶς φέρω ἄλλους 10 ποὺ δὲν μὲ εἶδανλρι --ζατηγορούμενε, κἐ- πειδὴ δὲν ἔχουμε ᾱ- ποδείξεις ὅτι ἐσὺ ἔκλε- ψες τὸ ρολόϊ τοῦ µπνυ: τα, εἵἴμαστε ὑποχρεωμε- νοι νὰ οἑξ ἁπαλλάξον- με λόγῳ ἀμφιθολιῶν. Ἔχεις νὰ προσθέσης τίποτε --Μάλιστα κύριε πρό- εδρε. Τὸ ρολόϊ θὰ µεί- νπ σὲ μένα --Δικάζεται ἕνας ὁ- δπγὸς αὐτοκινήτου, γΥι- ατὶ σκότωσε κάποιον μὲ τὸ αὐτοκίνπτό του. 'Ο πρόεδρος µῥρωτόει ἕνα μάρτυρα: --Πόσο μακρυὰ σκόταν ὁ παθὼν ἄρχισε τὸ νὰ φρενάρη Κι’ ὁ µάρτυρας, ἀφοῦ ἔρριξε μιὰ ματιὰ στὴν αἴθουσα τοῦ δικασττι- ρίου γιὰ νὰ προσδιορί- σπ τὴν ἁπόστασι, εἴπε: --Κύριε πρὀεδρε, ᾗᾖἤ- ταν ἁτὸ σᾶς μέχρι τ' ἄλλο ντουθάρι ἐκεῖ κά- τω. 6ρι- ὅταν αὐτοκίνπτο --Στὸ δικαστήριο: Ποι- πὸν ἐπιμένειο κατηγο- ρούμενε ὅτι δὲν χτύτιπ- σες καθόλου τὸν µηνυ- τὰ Ἀὐτὸς ὅμως τὸ ἀν- τίθετο.... --Ἐν πρώτοις τὶ ρει αὐτὸς κύριε πρὀε- δρέ, ποὺ μὲ τὴν πρώ- ταπ γροθιὰ ἔπεσε κάτω ἀναίσθητος: ξέ- Ἐρομερά παχκδιά --Τὰ παιδάκια κάθον- ται στὰ θρανία τους, στὴν τάξι τοῦ σχολείου. Ξαφνικὰ ἕνα παιδάκι σπκώνεται καὶ λέει στὸν δάσκαλο: --Αῦριο ἔχω τὰ γενέ- θλιά µου, κύριε. --Ἀλήθεια: Καὶ ἐγὼ τὰ ἔχω, λέει ὁ δάσκα- λος. Τὸ πρόσωπο τοῦ πτιαι- διοῦ γεμίζει ἔκπλπξι καὶ ρωτᾶ μετὰ ἀπὸ λί- γο: --Μὰ, τότε πὼς εἶσθε πιὸ μεγάλος ἀτὸ ἐμέ-, να α.. Αν ὢ- --Ἔνα ἁἀγοράκι ρω: τόει, τὸν πατέρα του: --Μπαμπᾶ, τ θὰ πῃ πρόγονος --Νά, ἐγώ, παραδεί- γΥµατος χάριν, εἶμαι ἕ- νας πρόγονος. --Μπιά, Καὶ τότε για- τὶ οἱ ἄνθρωποι περπφα- νεύονται γιὰ τοὺς προ- γόνους τους --Προστιαθοῦν νὰ κά- νουν τὸν νεαρὸ θλαστὸ νὰ κόψῃπ τὰ ὑτιοκοριστι- κἁἀ στὴν ὁμιλία του. «Τέλειωσε πιά, τοῦ λέει ὁ πατέρας του, δὲν θὰ σὲ ζξανακούσω νὰ λές θδαρκάκι, σπιτάκι, ἀερά- κι, παιδάκι, ποταμάκι κλπ.). Τὴν ἅλληπ μέρα ἔχουν στὸ τραπέζι στια- νάκι κι ὁ μικρὸς πολὺ σοοθαρά: Ἅ«Μοῦ δίνετε, παρακαλῶ, λίγο σπανί) α α« Μα --Μεταξὺ μαμᾶς καὶ Υυιοῦ: -“Μέτρα, Γιαννάκη, γιὰ νὰ δῆ ὁ θεῖος σου, ὅτι ἔμαθες νὰ μετρᾶς! -.Ἓνα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε. --σΣυνέχισε παρακάτω. --Ἔξπ, ἑτιτά, ὀκτώ, ἐννέα.... --Ἔλα, παιδί µου, συ- νέχισε | --Δέκα, θ6αλές, μα, ρήγαςσ! ντά- μμ Ὕσν ΕΘΝΙΚΗ Ἂρ. 10 9 Παρασκευή, 90 ᾿Οκτωθρίου 1979 ΝΕΛΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΣΕΑΟ Ἐμμένουν οἱ Μητροπολῖται ᾿Επραγματοποιήθη ψὲς εἰς τὴν εἱερὰν Μητρόπολιν Κιτίου ἡ ἕκτα κτος συνεδρία τῆς “ἱερᾶς Συνόδου, τὴν ὁποίαν ἐκάλεσεν ὁ πρῶτος τῇ τάξει Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πάφου κ. πα ἘἜ 2 η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ε ἜΑγγλου δυνάστου. Ἑορτάζομεν καὶ φέτος τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1931, χώ- ρὶς νὰ εἴμεθα ἀκόμη ἐλεύθεροι. Διότι οὔτε ἐκείνη ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ νέα, µε- λετηµένη ἐπανάστασις τοῦ Διγενῆ τῆς ἐποποιῖας 1955--.59 κατόρθωσαν νὰ πετύχουν τὸν τελικὸ σκοπό τους: Τὴν Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα. Κομμάτια τῆς Κύπρου ἀνήκουν στοὺς ἼΑγγλους καὶ τοὺς Τούρκους, τὸ δὲ ὑπόλοιπο νησὶ εἶναι ὑπόδουλο τῆς «ἀνεξαρτήτου δη” µοκρατίας», ποὺ δημιούργησε ἡ ἀνά- ξια πολιτικὴ ἡγεσία. Παραθέτουµε πιὸ κάτω μιὰ σύντομη ἀναδρομὴ στὸ 1931, ἡ ὁποία φωτίζει ἐν συντοµίᾷ τα ΥΕΥΟ: νότα καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία ξεπροθάλλει ὁ πρωταγωνιστικὸς ρόλος ποὺ διεδρα- µάτησαν οἱ τετιμημένοι Κύπριοι Γε- ράρχες τῆς ἐποχῆς. ὋὉ ἀγώνας τους δείχνει τὸν σώστὸ καὶ. σωτήριο ἐθναρχικὸ ρόλο τῆς Εκκλησίας τῆς Κύπρου, τὸν ὁποῖον συνεχίζουν. σή- µερα οἱ τρεῖς συνοδικοὶ Μητροπολῖτες. Οἱ δὲ θυσίες τῶν Κυπρίων τοῦ 1931, καὶ ἰδιαίτερα τῶν νέων, φωτίζουν τὸν δρόµο ποὺ πρέπει ν᾿ ἀκολουθήση καὶ ἡ σημερινὴ γενεὰ γιὰ νὰ ὁδηγήση τὴν Κύπρο πρὸς τὴν τελικὴ ἀπολύτρωση. «Ἡ ἐθνικὴ ἐξέγερσις τοῦ 1931 ἧτο μὲν αὖ- θόρµητος καὶ ἀπρογραμμάτιστος ὡς πρὸς τὴν µορφήν της, ὡς πρὸς τὸ περιεχόµενον ὅμως ᾖτο τὸ ἀποτέλεσμα πολλῶν ἐτῶν εἰρηνικοῦ ἆ- γῶνος, ὁ ὁποῖος προσέκρουεν εἰς τὴν ἐπίμονον Βρεττανικὴν ἄρνησιν νὰ ἀναγνωρίση τὰ ἐθνι- κἁ δίκαια τῶν Κυπρίων, ”Ἠτο ἡ ὄριμος ἔκ- Φρασις μιᾶς ἀπὸ καιροῦ ὁγκουμένης ἄπογοη- τεύσεως καὶ ἡ ἐκδήλωσις ἑνὸς ὑπερκχειλίσαν- τος ἐθνικοῦ αἰσθήματος, Καὶ ἐνῶ ταῦτα σαν τὰ πραγματικἁ αἴτια τῆς ἐξεγέρσεως, ἀνεμέ- νετο καὶ ἡ τυπικὴ ἀφορμὴ διά τὴν ἐκδήλωσίν της, αὕτη δὲ ἑἐδόρη τὸ Φθινόπωρον τοῦ 193] διὰ Ός δικτατορικῆς συμπεριφοράς τῆς ἁποι- κιακῆς κυθερνήσεως εἰς ὠρισμένα οἰκονομικά θέµατα. Τὰ ἑλληνικά µέλη τοῦ Μομοθετικοῦ Συµθουλίου ἐσυνειδητοποίησαν πλήρως πλέον τὴν κωμµικότητα τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος, ὑπὸ τὸν μανδύαν τῆς δηµοκρατικότητος, ἐπέ- τρεπεν εἰς τοὺς Βρεττανοὺς ἓν συμμαχίᾳ µε: τὰ τῶν Τούρκων, νὰ διοικοῦν αὐθαιρέτως τὴν «γῆσον. Ἐν τῷ µέσῳ τῶν πολλαπλῶν συσκέψεων τῶν Ἑλλήνων πολιτευτῶν κατὰ τὴν διάρκείαν τοῦ Γεννάδιος καὶ σεν ὅπως οἱ τρεῖς ἐπιμείνουν εἰς τὴν παραίτησιν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ἐκ Προεδρικοῦ ἀξιώματος. ἀπεφάσι- Μητροπολῖται φώνως ἀπεφάσισαν νὰ τὸν τοῦ Πρὸς τὸν κ Ἐξέγεροις Ἡ ἐπέτειος τῶν «Ὀκτωθριανῶν», τῆς ἐπα- ναστάσεως τοῦ 193], ἡ ὁποία ξεσήκωσε ὁλόκληρη τὴν Κύπρο σ᾿ ἕνα ξέσπασμα ἀγανακτήσεως ἐναντίον τοῦ Σεπτεµθρίου καὶ ᾿Οκτωθρίου, σκοπὸς τῶν ὁ- ποίων το ἡ ἐξεύρεσις ἀποτελεσματικῶν µέσων ἀντιδράσεως καὶ προγραμματισμοῦ ἀγῶνος πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνυποφόρου πλέον κατα- στάσεως, ἤλθεν, τὴν 17ην ᾿Οκτωθρίου, ἡ πα- ῥαΐτησις τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου Ἠικοδήµου ἐκ. τοῦ Βουλευτικοῦ ἀξιώματος, ἡ ὁποία καὶ ἐπέσπευσεν τάς ἔξελίξεις. 'ἱστορικὸν εἶναι τὸ Διάγγελμα τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε τὴν ἰδίαν ἡ- µέραν ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης πρὸς τὸν Κυπριακὸν λαόν. Τοῦτο, ἀφοῦ παρέθετε τὸ κείµενον τῆς πρὸς τὸν Κυθερνήτην ὑπερηφάνορ ἐπιστολῆς τοῦ Νικοδήμου, διὰ τῆς ὁποίας ὑπε- Δάλλετο ἡ παραίτησις, ἀπηύθυνε τοὺς ἑξῆς λό- Ύους πρὸς τὸν Κυπριακὸν Λαόν: «Ἕλληνες ἁἀδελφοί, Πενᾶντα καὶ τρία χρόνια ἀγγλικῆς κατοχΏς, ἔπεισαν ὅλους καὶ διεπίστω- σαν περιτράνως: α) ὅτι δοῦλοι λαοὶ δὲν ἐλευθεροῦν- ται μὲ τὰς ἰκεσίας καὶ τὰς παρακλή- σεις καὶ τὰς ἐκκλήσεις πρὸς τὰ αἱ- σθήµατα τῶν τυρράνων᾽ : ϐ) ὅτι ή ἁτάντπσις τῶν τελευταίων εἶναι ἡ περιφρόνησις πρὸς τοὺς ἵκε- τεύοντας εὐτελεῖς δούλους καὶ ἡ ἆ- ποθράσυνοίς των᾽ Υ) ὅτι µόνΏα σωτηρία µας ἀπὸ πά- σηπς ἀπόψεως, εἶναι ἡ ἐθνικὴὰ ἁπολύ- τρωσις καὶ ὅτι οἱ ξένοι εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ θεραπεύουν τὰ γενικὰ καὶ εἰδικὰ συμφέροντά των μὲ κατάντωµα θέδαια τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικήν µας ἐξαθλίωσιν. Διὰ ταῦτα, μὲ τὸ θλέμµμα ὑφωμένον σταθερῶς πρὸς τὸν φωτεινὸν ἁἀστέρα τᾷς Νέας Βπθλεέμ, τοῦ 'ἘΕθνικοῦ Σω- τηρίου, ἕνα δρόµον ἔχομεν καὶ μόνον νὰ δαδίσωµεν, τὸν δρόμον ποὺ εἶναι στενὸς καὶ τεθλασμένος μέν, ἀλλ᾽ ὁ- δηγεῖ πρὸς τὴν Σωτπρίαν. Νὰ ὑψώσω- μεν ὑπὸ τὸ φῶς τῇς ἡμέρας τὴν ση- µαίαν τῄῇς ἐπαναστάσεως καὶ µέσα στοὺς καµίνους τῶν συνεχῶν προσπα- θειῶν οσυσπειρωμένοι γύρω της, ὅμο- νοοῦντες καὶ λἈπσμονοῦντες τὰς διχο- νοίας, μὲ πᾶσαν θνυσίαν καὶ μὲ πᾶν µέσον νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἐθνικήν µας Ἀύτρωσιν διὰ τῇς μετὰ τῇς ΜΠ- τρὸς Ἑλλάδος 'Ενώσεώς µας. Ἐν ὀνόματι τοῦ θεοῦ, προστάτου τοῦ Δικαίου, τῆς ᾿Ἠθικῆς καὶ τῆς ἛἘ- λευθερίας, ἀγαθῶν ὑδριζομένων ἀπὸ τὸν Σξένον τύρρανον, ἐν ὀνόματι τῆς αἰωνίας ἰδέας τῆς Ἑλληνικῆς Πατρί- δος, πειθαρχήσωµεν πρὸς τὴν Φωνὴν --Νόμον, Φωνὴν- Πρόσταγµα ποὺ κα- σκοπὸν αὐτὸν οἱ Μητροπολῖται ὅμο ᾿Αρχιεπίσκοπον διά μίαν ἆ- κόάµη φορὰν ὅπως συγκαλέση τὴν ὁλομέλειαν τῆς Συνόδου πρὸς συ- ζήτησιν τοῦ θέματος, Διὰ τὴν σύγ- κλησιν τῆς συνεδρίας αὐτῆς οἱ Μητροπολῖται ἔταξαν ὡς προθε. σµίαν τὴν Ἅ]ην ᾿Οκτωδρίου 1970, Μετά τὴν λῆξιν τῆς Συνεδρίας, ἐξεδόθη σχετικὰν ἀνακοινῶθὲν εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἐπίσης ὅτι «συνεζητήθη τὸ περιεχόµενον τῆς πρὸς τοὺς ἠΜητροπολίτας Χχθεσινῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μαραριωτάτου, πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ σταλῆ ἀπάντησις», Ταυτοχρόνως ἐδόθη εἰς τὴν δη- µοσιότητα τὸ κείµενον τῆς ἐπιστο- λῆς τὴν ὁποίαν οἱ Μητροπολῖται ἆ- πέστειλαν πρὸς τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον πρὸ ἑνὸς µηνός, τὴν 19ην Σεπτεµ- θρίου, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν οὗτοι τεκμηριώνουν τὴν ἐπιμονήν τῶν. Οἱ Μητροπολῖται ὁὀρίζουν εἰς τὴν ἐπιστολήν των ὡς µόνον θέµα τῆς ζητουµένης συγκλήσεως τῆς συνό- δου «τὴν συνόχισιν τῆς συζητήσεως καὶ λῆψιν ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ -τε- θέντος πολλάκις καὶ ἰδιαιτέρως κατά τὴν Συνεδρίαν τῆς 'Ι. Συ- νόδου τῆς 2.3.72 θέµατος τῆς πα- ραιτήσεως τοῦ Μακαριωτάτου ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ ἀξιώματος καὶ ἐξου- σίας συμφώνως πρὸς τοὺς “ἱεροὺς -- Βλέπε σελ. 4 καλέσουν μμ υμμακο αὐξ τοῦ 1931 τεθαίνει ἀπὸ τὸ Σινᾶ τῶν ἐθνικῶν νο- μοδοσιῶν. Πειθαρχήσωμεν, πιστεύοντες πρὸς τὸν θρίαµθον τοῦ Δικαίου ὑπὲρ τὴν θίαν. Τί καὶ ἂν ξένοι τύρρανοι στη- ρίζωνται ἐπὶ κολοσοῶν κτπνώδους 6ἱ- ας καὶ ἰσχύος Πρὸς τὴν δίαν, ἃς ἀντιτάξωμεν τὸ δίκαιόν µας, ποὺ θὰ θριαμθεύση στὸ τέλος, μάλιστα ὅταν ἐμπνέεται μὲ ὅλην τὴν δύνομµιν τς ψυχῆς. Πρὸς τὴν κτπνώδη δίαν, ἃς ἀντιταχθοῦν τὰ ἁδάμαστα ὅτιλα τῆς φυχῇᾷς, τὰ ἐμπνεόμενα καὶ κραταιού- µενα ὑπὸ τὴν χαλυθδίνην ἰσχὺν τῶν ἁδουλώτων πίστεων ποὺ ξεύρουν καὶ δύνανται πάντοτε νὰ νικοῦν ἀκόμπ καὶ τὰ ἀσάλευτα ὅρπ τῶν ἁκατορθώ- των, , Πειθαρχήσωµεν πρὸς τὴν φωνὴν αὖ- τὴν ποὺ εἶναι ἡ φωνὴ τῃς Πατρίδος, Εἶναι ἡ φωνὴ ποὺ ἀνεδαίνει ἀπὸ τοὺς τάφους ἑκείνων, ὅσοι ἐπὶ αἰῶνες ἕ- σπειραν τὰ ὁστᾶ των εἰς τοὺς κὀλ- πους τῆς Κυπριακῃς γῆς, Χχωρὶς ἡ πραγµάτωσις τῶν πόθων καὶ τῶν ὁ- νείρων των, διὰ µίαν ἐθνικὴν λύτρω- διν, νὰ γλυκάἀνπ τὰς ἁἀθλίας ἡμέρας τᾶς πολυστενάκτου ζωῇς των. Πολῖται Φφυχικῶς τῆς ἐλευθέρας Ἑλληνικῆς Πατρίδος, προδίδοµεν ἐκείνους, πει- θαρχοῦντες πρὸς τοὺς νόμους καὶ τὰ προσοτάγµατα τοῦ ἔξένου ὄδυνάστου, πρὸς τὸν ὁποῖον καὶ πρὸς τοὺς ἀνό- µους νόμους του οὐδεμίαν ὑπακοὴν χρεωστοῦμεν. ᾿Αντιτάξωμεν λοιπὸν ἆ- νυπακοὴν πρὸς τὰς ἀδίκους καὶ αὖὐ- θαιρέτους θελήσει του καὶ καταθά- λωμεν κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ λεί- ΨΠπ ἀπὸ τὸν τόπον µας, πρὸς ἐξαγνι- σµόν του, τὸ ἄγος καὶ τὸ ὄνειδος τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ ποὺ λέγεται Ἁγγλικὴ κατοχἡ καὶ Διοίκησις τῃπς Κύπρου. Εἶπον ὅτι ὁ δρόμος οὗτος εἶναι στε- νὸς καὶ τεθλασμένος καὶ ὁδηγεῖ διὰ τῶν θυσιῶν πρὸς τὴν σωτηρίαν τῇς ἆᾱ- πολυτρώσεως, Τέκνα τῆς Φυλῆς, τιοὺ ἔστησε δίπλα ἀτὸ τοὺς θριάµδους τῶν ἠρωϊσμῶν, τὰ ὁλοκαυτώματα τοῦ Με- σολουγίου καὶ τοῦ ᾿Αρκαδίου, ἃς μὴ ἀνακόψωμεν τὸν δρόµον ὅστις ὁδῃ- γεῖ µόνον πρὸς τὰς τραχείας κορυφὰς τῆς ἐπιτυχίας τῆς νίκης. ᾿Εμτιρὸς ὅλοι, καὶ μάλιστα οἱ νέοι, ὃς γίνουν ἡ πρωτοπορία τοῦ ἀγῶνος. Ας δείξουν ὅτι δὲν εἶναι µόνον νέοι στὸ σῶμα, ἁλλὰ καὶ τὴν φυχἠν ἔχουσι - Ἑλέτε σελ. ὁ Ὑπεύθυνη Νεολαία ΠΟΛΥ συχνὰ διατυγώνεται ἡ πὼς ἡ νεολαία ἀποτελεῖ τὴ χρυση ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος καὶ πὼς οἱ νέοι ἀποτελοῦν τὴν ἐγγύπσπ γιὰ τὴ διατήρτισπ τής πατρί- δας καὶ γιὰ τὴν πρόοδο καὶ ἀνάπτυξή της. Ἡ ἀλήθεια τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν ἀμφι- σθητεῖται ἀπὸ κανένα. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ πρέπει ὅλους νὰ μᾶς προθληµατίσπ εἶναι ἄν ἡ νεολαία µας σήµερα ἁτιοκτᾶ, κατὰ τὴ, διάρκεια τῆς φοιτήσεώς τπῃς στὰ σχο- λεῖα, τὰ ἐφόδια ἐκεῖνα ποὺ. εἶναι ἁπαραί- τητα, γιὰ νὰ µπορέσπ νὰ διαδραµατίσα τὸν ὑψφπλό τπς ρόλο. καὶ σοθαρώτατες, Τὰ δας µας. Βαρειὲς εἶναι οἱ λαίας τῆς Κύπρου. μας. Ἡ ζωὴ σήµερα ἔχει καταστῆ πολύπλοκη καὶ δύσκολη καὶ οἱ ἀπαιτήσεις τπς πολλὲς ἐφόδια ποὺ πρέπει νὰ ἀποκτήσουν οἱ νέοι μας, γιὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν στὶς συνθήκες τῆς σημερινής καὶ τῆς μελλοντικής ζωῇς, εἶναι τεράστια. Κι’ ἄν αὐτὸ ἰσχύπ γιὰ τὴν νεολαία ὅλων τῶν χωρῶν, σὲ μεγαλύτερο θαθμὸ ἰσχύει γιὰ τὴν νεολαία τῆς Κύπρου. Τὰ προθλήµατα ποὺ ἀντιμετωπίζει σήµερα ἡ Κύτρος εἶναι ἀνυπολόγιστα καὶ οἱ ἐτιι- πτώσεις τῃς λύσεως, ποὺ θὰ δοθῦ σ᾿᾽ αὐτά, θὰ εἶναι καίριες γιὰ τὸ μέλλον τς πατρί- τίθενται στοὺς ὤμους τῆς ἑλληνικῆς νεο- νεολαία µας νὰ ἀντιυμετωπίστι μὲ ἐπιτυχία τὶς εὐθῦνες τπς, πρέτιει νὰ τπρΏῆ στάση σοθαρὴ καὶ ὑπεύθυντι ἀπέναντι στὴ µόρ- φωσπ ποὺ τῄῆς προσφέρεται στὰ σχολεῖα. Δὲν πρέπει νὰ φροντίση µόνο νὰ πάριι ἆ- γι τὰ σχολεῖα γνώσεις. Πρέπει νὰ ἀναγιτύ- ἔπ τὶς πνευματικὲς ἱκανότητες, τὶς ἀξίες καὶ τὸν ἐθνικὸ καὶ ἠθικὸ ἐξογιλισμό, στοι- χεῖα ποὺ εἶναι ἁπαραίτητα, γιὰ νὰ εἶναι ἡ συµµετοχή της ἑνεργητικὴ καὶ δειµιουργ|- κὴ στὴν Προσπάθεια γιὰ τὴν πρόοδο καὶ τὴν ἐθνικὴ ἁποκατάστασπι τς πατρίδας Δὲν χρειαζόμαστε νους καὶ κατευθυνόµενους. Χρειαζόμαστε νέους σκεπτοµένους καὶ αὐτόνομους, νέ- ου ποὺ προθληµατίζονται, νέους ποὺ µε- λετοῦν τὶς καταστάσεις, νέους τιοὺ γνυ- ρίζουν ποιὸ εἶναι τὸ ὀρθὸ καὶ ποὺ ἔχουν τὴν προθυμία καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα νὰ πολεμήσουν γιὰ τὴν ἐπικράττσπ τῆς ἁ- λήθειας, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀρετῇς. Πολλὰ εἶναι τὰ ἐφόδια, πολλὲς καὶ ὁρ- ἄποψηω πνευματικἁὰ καὶ ἠθικὰ εὐθῦνες ποὺ ἑναγτιο- Γιὰ νὰ κατορθώσι ἡ | | ! | | | Ι Ι Ι Ι Ι ] | | | | | Ι Ι Ι Ι | | | | | | | | ἱ | | Ι | Ι ! Ι Ι | | Ι | ] | Ι Ι | | Ι Ι Ι Ι | | Ι | | νέους φανατισµέ- | | | | ι ] Ι Ι | | -- Βλέτιε σελ. 4 | ΟΨΙΜΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ Νά στηµιτήσουν οἱ ὑιπδηλώσεις 1ΗΤΑ Ο ΥΠΟΥΡΙΟΣ ΠΑΙΛΕΙΑΣ 'Ο Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κοῦ- ρος κατέόαλε πολλὰς προσπαθείας τὰς τελευταίας ᾿ ἡμέρας διὰ νὰ πεί- ση τοὺς Διευθυντὰς τῶν ὙΣχολῶν Μέσης Παιδείας νά ἐμποδίσουν ἐἑν- δεχαµένας µμαθητικὰς διαδηλώσεις κατὰ τὸ ἀρξάμενον σχολικὸν ἔτος. Αἱ προσπάθειαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι διόλου πειστικαὶ διότι ἔρχονται εἰς µίαν ἐποχὴν κωτὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐνδεχόμεναι ἐκδηλώσεις τῶν μαθητῶν θὰ εἶναι καθαρῶς ἐ- θνικῆς μορφῆς, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν ἐθνικῶν ἐπετείων τῆς 'Ελλά- δος καὶ τῆς Κύπρου, καὶ θὰ εἷ- ναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὀρθοῦ προσα- νατολισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἤρχισε νά λαμθάνη ἡ νεολαία µας εἲς τά ἑλληνικά σχόλεῖα, Εἰς τὸ παρελθὀν, ὁ κ. ἸΚοῦρος καὶ ὁ προκάτοχός του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας οὐδεμίαν παροµοίαν προσπάθειαν κατέόαλον διὰ νὰ παρεμποδίσουν τὰς ἐκδηλώσεις μαθητῶν ὑπὲρ τοῦ Μακαρίου, ἐκδηλώσεις μὲ καθαρῶς πολιτικὸν περιεχόμενον, Οἱ Αιευθυνταὶ τῶν σχολείων, γνωρίζουν καλῶς τί συνιστά πολι- τικἠν διαδήλωσιν καὶ τί ἐθνικὴν ἐκδήλωσιν τῶν μαθητῶν, τὴν εὐθύ- νην ὅμως διὰ τὴν µαταίώσιν δια- δηλώσεων δὲν φέρουν οὗτοι ἀλλὰ τὸ “Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον διά τῆς πολιτικῆς του εἰς τὸ παρελθὸν ἕ- δειξεν ὅτι δὲν τηρεῖ συνεπῇ στά- σιν, κοινὴν δι’ ὅλας τὰς περιπτώ- σεις. ᾿Ἡ ὃρᾶσις τοῦ κ, Κούρου προ- δίδει ὅτι ὁ ἴδιος προσπαθεῖ νὰ εἰ- σάξη τὴν πολιτικὴν εἰς τὰ σχολεῖα, Διότι αἱ διαδηλώσεις ὑπὲρ τῆς Ἑ- νώσεως καὶ οἱ ἑορτασμοὶ τῶν ἐ- Βνικῶν ἐπετείων κάθε ἄλλο παρά πολιτικαὶ ἐκδηλώσεις εἶναι, ἡ δὲ ἀπαγόρευσίς τῶν πολιτικοποιεῖ ἕν καθαρῶς ἐθνικὸν ζήτημα, Εἰς τὰ θρανία οἱ μαθηταὶ διδά- σκονται τὴν ἐθνικήν µας ἱστορίαν καὶ ἐμποτίζονται μὲ τά Ιδεώδη τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Ενώσεως, Πῶς δύνανται ταυτοχρόνως οἱ καθηγη- ταί των νά τοὺς ἀπαγορεύουν τὴν ἔκφρασιν τῆς πίστεώς τῶν πρὸς τά ἰδεώδη αὐτά Ἡ ἐθνικὴ νεολαία τῆς Κύπρου θὰ δώση τὸ παρὀν της πρὸς ὑπο- στήριξιν τῆς Ενώσεως, πιστὴ εἰς τὰς παραδόσεις της καὶ εἰς τὰς θυσίας τῶν ἡρώων µμαθητῶν τῆς γενεᾶς τῆς ΕΟΚΑ. “Ο κ. Κοῦρος, ὁ ὁποῖος ἴσως νὰ ἔχη πεῖραν εἷς τὴν καταστολὴν ἑνωτικῶν διαδηλώ- σεν, κτηθεῖσαν κατὰ τὴν μακράν του ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ᾽Αγγλικὸν Γράφεῖον Παιδείας, θά διαπιστώση ὅτι καὶ σήμερον, ὅπως καὶ τότε, αἱ καταπιεστικαὶ μέθοδοι δὲν φέ- ρουν ἁποτέλεσμα, οὔτε δύνανται νὰ. ἀναχαίίσουν τὴν πορείαν τῆς νεολαίας πρὸς τὴν κατάκτησιν τῶν ἐθνικῶν στόχων τοὺς ὁποίους ἕτα- ξεν. ϱ -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευἠ 20 ᾿Οκτωθρίου 1972 μῬανναατΟ ΚΣΕ ΟΤΙΟ πρὸς θελτίώσιν τῆς ἐφημερί- δος. Τὶ θὰ λέγατε ἄν τὰ φύλλα τῆς ἐφημερίδος Υινόντουσαν τρία Ὑπάρχουν τόσες συν- εργασίες ποὺ µένουν ἀνεκμε- τάλλευτες.... . Σᾶς εὐχαριστῶῷ γιὰ τὴν φιλοξενίαν, ᾽Αγαπητή µου «Εθνικὴ Νεολαία», Σᾶς συγχαίρω γιὰ τὴν ὦ- ραίΐα πρωτοθουλίαν σας καὶ σᾶς εὔχομαι καλὴ ἐπιτυχία. ὝὍπως καὶ οἱ ἄλλοι, σᾶς στέλλω κι ἐγὼ συνεργασία ΕΛΛΑΔΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ᾿Αμμόχωστος. Δεκαπενθήμερος ἐφημερὶς Νεολαίας τῆς Φ ᾿Επιτροπῆς Συντονισμοῦ Ενωτικοῦ ᾽Αγῶνος ἝἜπος Πρῶτον Αγαπητὴ Σύνταξη, ᾿Αριθμὸς Φύλλου 10 ε ἃ ὁ α΄ ᾖ8 ὲ Παροσκευὴ Η πρώτη ἐπαφη µ µ τὴν «Ἐθνικὴ Νεολαία» ἦταν γιὰ μένα μιὰ καινούργια ἐμ- πειρία ποὺ μὲ θοήθησε νὰ συνειδητοποιήσω ὅτι τὸ χρέος κάθε Ἕλληνα εἶναι νὰ ἀγω- νίζεται γιὰ τὴν Πατρίδα του καὶ τὰ ὑψηλὰ ἰδανικά της. Α- πὸ τότε δὲν χάνω ἔκδοσή σας καὶ κάθε φορὰ κάτι καλὸ ἔχω νὰ, διδακτῶ. , Ἡ ἐφημερίδα σας πρέπει ο νο νο στον ος ϱ ΑΚΗΝ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΝ Λευκωσία καὶ ΤΟΥ- ΛΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ᾽Αμμόχωστον. Παρακαλοῦμε στείλατέ µας τὶς διευθύνσεις σας συνεργάτης µας µαθητὴς θέλει νὰ ἐπικοινωνήση µαζί σας. 9 Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ ἐπάναλαμθάνουμε παλαιότερη παρά- κλησή µας πρὸς ὅλους: Κάθε ἐπικοινωνία σας μὲ τὴν «Ε. ΝΟ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν πλήρη διεύθυν- σή σας. 8 ΕΛΛΑΔΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ καὶ Β. Γ, Ρ. (Γ. Σ:). Οἱ εἰσηγήσεις σας γιὰ τὴν αὔξηση τῶν σε- λίδων τῆς «Ε. ΒΜ.», τὴν κυκλοφορία κλπ. ἐλήφθησαν ὑπ) ὄψιν. Ἠδη προγραμµατίζουµε τὴν τακτική ἐκ- τύπωση 6 ἀντὶ 4 σελίδων κάθε φορά. ϐ ΣΤΕΛΛΑ- ΚΗΝ ΧΡΙΣΤΙΔΗΜ Κυθρέα. Ἡ «Ε. ΒΝ.» διανέµεται -σ. ὅλη τὴν Κύπρο ἀπὸ ἐθελοντὲς νέους μιά-- δυό μέρες μετὰ τὴν ἔκδοσή της κάθε δεύτερη Παρασκευἠ. Αν ἡ δυσκολία στὴν ἐξασφάλίση φύλλων συνεχίζε- ται, παρακαλοῦμε ν᾿ ἀπευθυνθῆς προσωπικῶς στὰ γραφεῖα τῆς ΕΣΕΑ. 20 ᾿Οκτωθρίου 1972 Γραφεῖα: Σοφούλη 28, Λευκωσία, Τηλέφωνον 43989 Τυπογραφείου 63346. ΕΚΔΟΣΙΣ: ΕΣΕΑ. ΤΥΠΟΙΣ: ΕΣΕΑ -- -ἵ-.ὃ”. ο. ---------------- -͵----- μ-- --- ---ᾱ --- ---ᾱ ---α (00 σαν ---ᾱ --- «ο ---ν ---ο ---α αρ μας μα παπα, µατο μαααὶ νὰ κυκλοφορῆ συχ.ότερα, σὲ μεγαλύτερη κλίµακα καὶ κυ- ρίως στὰ σχολεῖα γιὰ νὰ 6οη- θᾷ τοὺς μαθητὰς νὰ μὴν πα- ρασύρονται ἀπὸ τὶς ἁπατη- λὲς ὑλιστικὲς θεωρίες τὶς τό- σο εὐνοούμενες σήμερον ἀπὸ τὶς διάφορες καταστάσεις. Μὲ τὶς εἰλικρινεῖς µου εὐ-΄ χὲς γιὰ τὴν καλύτερη δυνατὴ ἐπιτυχία τοῦ ὑψηλοῦ στόχου σας. Ὁ Ἑνωτικὸς μαθητής, ᾿ Β. Γ. Β. (Γ.Σ.). ᾿Απὸ τὴ Ἡ ἐφημερίδα µας συµ- πληρώνει σήµερα τὸ δέ- κατο Φύλλο της, ποὺ συµ πίπτει καὶ μὲ τὴν ἀρχὴ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1972 κ---1973, τοῦ δεύτερου ποὺ καλύττουµε μὲ τὴν ἔκδοσή µας. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, ἀναδημοσιεύουμε αὐτού- σιο τὸ ἐναρκτήριο ἄρθρο, ποὺ ἐμφανίστηκε στὸ πρῶτο φύλλο τὸν περα- σµένο Απρίλιο, μὲ τί- τλο, «Οἱ σκοποί µας». ᾿Ισχύει σήµερα ὅσο ἵ- σχυε καὶ τότε. Ἡ «Ἐθνικὴ Νεολαία» εἶναι τὸ ἐκφραστικὸν ὄργανο τῆς ᾿ἘΕθνυκό- Φρονος Ενωτικῆς ἨΝεολαίας, ὅλων δηλ. τῶν Ἑλλήνων νέων τῆς Κύ- πρου, οἱ ὁποῖοι παραμένουν πιστοὶ στὴν ἰδέα τῆς Ελλάδος, ζουν τά ἡρωϊκὰ καὶ πνευματικά κατορθώματα τῆς φυλῆς, ἀσπάζον- ται τὶς ἀξίες καὶ τά ἰδανικά τοῦ “Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ καὶ Φλέγονται ἀπὸ ἔνθεον ζῆλον νὰ συµθάλουν καὶ αὐτοὶ, ὥστε τὸ Ελληνικὸ Ἔθνος νὰ συνεχίσῃ τὴν δοξασµένη καὶ μµεγαλειώδη ἱστορι- κἡ του πορεία. θαυμά- Ἡ «Ἐθνυκὴ ΝΜεολαίω εἶναι τὸ ἐκφραστικὸ ὄργανο τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν στὴν Ένώση καὶ εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐπαναλάθουν τὰ ᾿Αγαπητοὶ Κύριφι, Ακουσα πρὸ πολλοῦ γιὰ τὴν. ἔκδοση τῆς ἐφημερίδος σας, ἀλλὰ στάθηκε ἀδύνατο νὰ τὴν προμηθευτῶ. Πρὶν µε- ρικὲς µέρες ὅμως, ἕνας φίλος μοῦ ἔδωσε φύλλα τῆς έφημε- ρίδος καὶ ἔτσι ἀπεφάσισα νὰ σᾶς γράψω καὶ νὰ σᾶς παρα- καλέσω νὰ μὲ προμηθεύετε μὲ αὐτήν. Μετὰ τυμῆς ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ Κυθρέα. Σύνταξη κατορθώματα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ΕΟΚΑ, ὥστε τὸ ὑπέροχο ἰδανικὸ τῆς 'Ενώσεως νὰ καταστῇῃ πραγµα- τικότητα. Ἡ ἐφημεριδούλα µας φιλοδοξεῖ νἁ διαλύσῃ τὰ σύννεφα τῆς ᾿Εθγικῆς καὶ ἰδεολογικῆς συγ- χύσεώς, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ 1960 µαστίζει τὴν Κυπριακὴ νεολαία, μὲ μιά ὑπεύθυνη καὶ ἀνιδιοτελῆ ἐθνι- κἡ. διαφώτιση. “Ἡ «Εθνικὴ Νεολαίω θά κυ- Κλοφορῆ ἀνά δεκαπενθήμερο, θὰ διανέµεται δὲ δωρεάν, Γιά νὰ ἐπι- τύχη στὴν ἀποστολή της, χρειάζε- ται τὴν συνεργασία ὅλων τῶν ἔθνι- κῶς σκεπτοµένων νέων. ᾿Επιστο- λές, σχόλια, ποιήµατα, ἀπόψεις καὶ εἰδήσεις ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ δραστηριό- τητα τῶν νέων µας εἶναι εὐπρόσ- δεκτα. Εὐπρόσδεκτες εἶναι καὶ οἱ ἀπορίες καὶ τὰ ἐρωτήματα τῶν γέων µας. Ἡ «Εθνικὴ Νεολαίῶ δὲν θὰ περιορισθῃ µόνο στὴν ἐθνικὴ δια- φώτιση, ἀλλὰ θὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ δι ὅλα τὰ ἄλλα προθλήµατα, τὰ ὁποῖα ἁἀπασχολοῦν τοὺς νέους, Ἓ- πιδίωξή µας εἶναι ἡ ἀνάπτυξη νέων προθλημµατιζοµένων, νέων ἑλευθέ- ρῶώς σκεπτοµένων, νέων ἐμφορουμέ- νων ἀπὸ ὑγιεῖς ἐθνικὲς, θρηήσκευτι- κὲς ἀρχές, νέων ἑνη ιερωμένων πά- νω σ᾿ ὅλα τὰ θέµατα, ποὺ -άπα- σχολοῦν τὸν πολιτισµένο ἄνθρωπο. Τὴν συνεργασία σας ἀποστέλλε- τε στὴν διεύθυνση: Γραφεῖα ΕΣΕΑ, Μέγαρον Σιαντεκλαίρ, Σοφούλη 28, Λευκωσία. ὭἝ Εδνικςῦ Ἐξέγερσις τοῦ 1991 --» ᾿Αγὸ σελ. ἵ νεάζουσαν Καὶ ὁρμῶσαν πρὸς τὰς σκληρὰς ἐπιδιώξεις καὶ τοὺς τραχεῖς ἀγῶνας διὰ µίαν ἐλευθέραν Πατρίδα, διὰ µίαν εὐτυχῆ αὔριον, ἡ ὁποία τοὺς ἀνήκει περισοότερον ἃ εἰς ἡμᾶς. Ἐμπρὸς καὶ ὁ θεός, τιοὺ δὲν ἔπλα- σεν τοὺς λαούς του καὶ τὰ πλάσματά του νᾶ εἶναι δοῦλοι τῶν ἄλλων λαῶν, εἶναι µαζί µας. { Ὁ Κιτίου Νικόδημος 17π ᾿Οκτωθρίου 1981 Μετὰ τὴν παραίτησιν καὶ τὸ Διάγγελμα τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου, τὰ γεγονότα ἐξελίχθη- σαν ραγδαίως. Τὴν 19ην ᾿Οκτωθρίου παρη- τήθη ὁ Βουλευτὴς Λεμεροῦ ΒΝ, Κλ, Λανίτης, τὴν δὲ ἑπομένην ἔλαθε χώραν εἰς τὸ στάδιον Λειεσοῦ μµεγαλειώδης συγκέντρώσις ἡ ὁποία ὑπεδέχθη τὸν παραιτηθέντα ᾿Επίσκοπον. 'ΗἩ ἔναρξις τῆς καθ) ἑαυτὸ ἐξεγέρσεως ἐ- πεσυνέξη τὴν ἑπομένην εἰς Λευκωσίαν, ὅπου πλήθη ἀγωνιῶντος διὰ τὰς ἐἑξελίξες λαοῦ συνεκεντρώθησαν εἰς τὸν ἔξω τῆς ᾿Εμπορικῆς Λέσχης Χχῶρον,. ᾿Εκεῖ ἀνηγγέλθησαν αἱ πα- ῥραιτήσεις καὶ τῶν λοιπῶν μελῶν τοῦ Ἀομοθε- τικοῦ Συµθουλίου καὶ ἐτονίσθη ὑπὸ τῶν ὁμι- χιτῶν ἡ ἀνάγκη υἱοθετήσεως δραστικωτέρας ἐθνικῆς πολιτικῆς. Τὸ πλῆθος, εὑρισκόμενον εἰς στιγ!άς παλµώδους ἐνθουσιασμοῦ καὶ συγκι- νήσεως, ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ µμεταδῆ πρὸς τὸ Κυθερνεῖον διὰ νὰ διαδηλώση πρὸς τὸν Κυθερνήτην, ὁ ὁποῖος τὴν ἑπομένην θ᾽ ἆᾱ- νεχώρη εἰς ᾽Αγγλίαν, τὴν σταθερὰν ἀπόφασίν του νὰ ἑνωθὴῆ μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, “Ὁ Πρωθιερεὺς τῆς Φανερωμένης ᾿Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Κυκκώτης, εὐλογήσας ἑλληνικὴν ση- Γαία ἐκάλεσε τά πλήθη νά ὁρκισθοῦν ὑπὲρ τῆς Ενώσεως, ἁμέσως δὲ τὸ πλῆθος ἐπορεύβη πρὸς τὸ Κυδθερνεῖον. Εἰς τὸν χῶρον τοῦ Κυδερνείο ἤναψε, κυ- ριολεκτικῶς, ἡ πρώτη φλόγα τῆς ἐξεγέρσεως καὶ εἰς τὸν ἴδιον χῶρον ἐχύθη τὸ πρῶτον αἷμα τῶν ἡρώων τοῦ 1931. Μετὰ τὴν ἄρνησιν τοῦ Κυθερνήτου νἁ δεχθῃ τὸ ἑνωτικὸν ψήφισμα πρὶν ἢἩ διαλυθῆ τὸ πλῆθος, ἡ κατάστασις ἐξέ- φύγε τοῦ ἐλέγχου τῶν ψαχραιµοτέρων, Τὸ κτί- ριον τοῦ Κυθερνείου παρεδόθη εἰς τὸ πρ, οἱ δὲ Αγγλοι στρατιῶται διέλυσαν διά τῶν ὅπλων τὸ πλῆθος, τραυματίσαντες ἑπτά, ἐκ τῶν ὁ- ποίων ὁ εἷς, ὁ ᾿Ονούφριος Κληρίδης, ὑπέκυ- ψεν ἀργότερον, “Ολόκληρος ἡ Κύπρος κατὰ τὰς ἀκολού- θους ἡμέρας ἐξηγέρθη, Τόσον εἰς τάς πόλεις ὅσον καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁ λαὸς ἠγανακτι- σµένος καὶ μὲ τὴν κραυγἠν τῆς Ενώσεως εἰς τὰ χείλη ἐπετίθεο κατὰ τῶν κυθερνητικῶν κτιρίων καὶ τά παρέδιδεν εἰς τὸ πῦρ, ἐνῶ ὁ ἆγ- γλικὸς στρατὸς προσεπάθη διὰ τῶν ὅπλων νὰ καταπνίξη τὴν ἐξέγερσιν, ᾿Εσπευσμένως ἔφθα- σαν ἐνισχύσεις στρατοῦ καὶ ἀγγλικὰἀ κατα- δρομικὰ καὶ ἀεροπλάνα ἐκόμισαν νέας δυνά- μεις πρὸς περιστολὴν τοῦ κινήματος. Τά θύ- µατα, ἐν τῷ μεταξύ, μεταξὺ τῶν Ελλήνων ἐ- πολλαπλασιάζοντο, ἀλλ᾽ ἐχρειάσθησαν ἀρκεταὶ ἑθδομάδες στυγνῆς δίας ἐκ µέρους τῶν Άγ- γλων διά νὰ κατασταλῆ ἡ ἐξέγερσις ἐκείνη, εἰς τὴν ὁποίαν αὐθορμήτως προέέξη ὁ ἀγανα- κτισμένος λαός, Χχρησιμοποιῶν ὡς ὅπλα µόνον τὰς χεῖρας, λίθους καὶ ρόπαλα, 'Ἡ Βρειτανικὴ Κυθέρνησις κατήργησεν µε- τὰ τὴν ἐξέγερσιν ὅλας τὰς ὑφύσταμένας ἐέλευ- θερίας τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ καὶ ἐφήρμοσε κα- θεστὼς ἀπολύτου δικτατορίας, τὸ ὁποῖον ἔσυ- νεχίσθη µέχρι καὶ τοῦ Β᾽ Παγκοσμίου Πολέ- µου, Πρῶτος ἐφαρμοστὴς τῶν ἀνελευθέρων μέ- πρων ὑπῆρξεν ὁ κατὰ τὸ 1931 Κυθερνήτης Σὲρ Ρόναλτ 3τόρρς, Τοῦτον ὑπερέθαλεν καὶ ὁ κατοπινὸς Κυθερνήτης Πάλμερ (1933--39), ἡ θητεία τοῦ ὁποίου, γνὠστὴ ὡς «ἴαλμερο- κρατία» ἀκόμη εἰς τὴν µνήµην τῶν Κυπρίων, ΜΑείζει στικἁ τοῦ μένει νά σημειωθοῦν µμερικάἀ Χχαρακτηρι- ΦφρονήἼατος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ κατά τὴν ἐξέγερσιν. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς λαϊκούς, παρουσιάσθησαν πολλαὶ περιπτώσεις, ἰδίως εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου οἳ κάτοικοι ἑ- κήρυξαν πλήρη ἀνυπακοὴν καὶ ἐθεώρουν τὴν Ἔνωσιν ὡς τετελεσμένον γεγονός. Οἱ κυδερνη- τικοὶ. εἰσπράκτορες ἐξεδιώκοντο, εἰς µίαν δὲ περἰπτωσιν, εἰς Πέγειαν, ἐδόθη ἀπόδειξις διὰ τὰς κατασχεθεῖσας εἰσπράξεις ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, Εἰς ἄλλον χωρίον ὁ ἱερεὺς εἰσέπραττεν χρήματα ὑπὲρ τοῦ ἀγῶνος, ὑπογράφων τὰ διπλότυπα ὡς ἑξῆς: «Διά τὸν Πρόεδρον τῆς Ελληνικῆς Δημοκρατίας Παῦ- λον Κουτουριώτην,..». Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἡρωϊκὴν στάσιν τῆς ἑ- θναρχούσης ἐκκλησίας, τί νὰ πρωτοειπωθῆ... ᾿Αναφέρομεν µόνον τά τῆς συλλήψεως δύο Μητροπολιτῶν, τοῦ Κιτίου Νικοδήμου καὶ τοῦ Κυρηνείας Μακαρίου, οἱ ὁποῖοι, μεθ’ ἑτέρων ἔξ πολιτευτῶν, ἐξορίσθησαν ἐκ τῆς Ἡήσου, “ο μὲν. Πικόδηµος ἀπέθανεν εἰς τὴν ἐἑξορίαν, ὁ δὲ Κυρηνείας ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Κύπρον ἐκλε- γεὶς τὸ 194 ᾿Αρχιεπίσκοπος, ἀπὸ τῆς θέσεως δὲ ἐκείνς, ὡς Μακάριος Β΄, ἐσυνέχισεν τὸν ἑνωτικὸν ἀγῶνα μέχρι τοῦ θανάτου του τὸ 1950, ἀφοῦ διενήργησε καὶ τὸ Δημοψήφισια, 'Ἡ σύλληψις τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου ἔγι- νεν τὴν 23ην ᾿Οκτώθρίου εἰς τὴν Μητρόπολιν Κιτίου εἰς Λεμεσόν, Ἡ ἐνεργήσασα τὴν σύλ- ληψιν δύνα-ις ἤνοιξε πΌρ ἐναντίον τοῦ ἔξωθι τῆς Μητροπόλεως πλήθους, τραυµατίσασα ἕξ πολίτας ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἲς ἀπέθανεν. Εἰς τὴν Μητρόπολιν, ὁ ἀξιωματικὸς ἐζήτησε τὸν Άγιον Κιτίου, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσε τὸ διάταγµα συλλήψεως καὶ ἑξορίας του καὶ τοῦ ἐζήτησε νὰ τὸν ἀκολουθήση, 'Ο Μητροπολίτης εὐθαρσῶς ἀπήντησεν: «Εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν μὲ ἀνεθίόασεν ὁ Θεός µου καὶ ὁ λαός µου, δὲν μὲ. ἀνεθίθασεν οὔτε ὁ Βασιλεύς σας, οὔτε ὁ Λαός σας, ᾿Αρνοῦμαι νἁ ὑπακούσω, Θὰ ὑπο- χώρήσω µόνον πρὸ τῆς δίας», “ο ἀξιωματικὸς ἐξήγησε τότε ὅτι θὰ µμετεχειρίζετο θίαν καὶ ὁ Μητροπολίτης κατῆλθε τῆς Μητροπόλεως, ὁ- δηγηθεὶς ὑπὸ τοῦ στρατοῦ εἰς ναυλοχοῦν εἰς τὸν λιμένα πολεμικὸν σκάφος. Ο Μητροπολίτης Κυρηνείας Μακάριος συνε- λήφθη τὴν 1. π.ι, τῆς Ὄδης ᾿Οκτωδρίου εἰς τὴν Μητρόπολίν του. Τὴν πρὠῖαν τῆς προηγου- µένης ἡμέρας εἶχε µεταθῆ εἰς Λευκωσίαν ἀλλά στρατιῶται τὸν παρημπόδισαν νὰ εἰσέλθη ἐντὸς τῆς πόλεως, ᾿Ἐπανελθὼν εἰς Κυρήνειαν ἐξεφώ- νησε νευρώδη λόγον, καταφερθεὶς δριμύτατα κατὰ τῆς ᾽Αγγλικῆς κατοχῆς τῆς Νήσου, Κα: τόπιν, τὸ ἐκκλησίασμα, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Μητροπολίτην, μµετέδη εἰς τὸ Διοικητήριον, ὅ- που ἡ ἀγγλικὴ σηµαία Ἱκατεδιθάσθη καὶ ἀνε- πετάσθη ἡ ἑλληνική. Τὸ Θράδυ τῆς ἰδίας ἡ- µέρας µέγα πλῆθος συνεκεντρώθη ἔξωθι τῆς Μητροπόλεως, ἐναντίον δὲ τούτου ἤνοιξε πῦρ σὤμα στρατοῦ ἀφιχθὲν ἐκ Λευκωσίας, Φφονεῦ. σαν ἕνα πολίτην καὶ τραυµατίσαντα τρεῖς. Κα: τόπιν τούτου, τὴν Την π.μ., οἱ στρατιῶται εἰσῆλθον διαίως εἰς τὴν Μητρόπολιν, συνέλα- 6ον τὸν ἡρωϊκὸν Μητροπολίτην ἐντὸς τοῦ ὁὃ- πνοδωµατίου του καὶ τὸν ὡδήγησαν εἰς τὰς ἓν Λευκωσίᾳ κεντρικἁὰς φυλακάς. ΦΟΝ 22 ΣΦν ην ΦΣοκφ}., Χαρίλαος Μιχαήλ 15 Δεκεμθρίου, 1955. 'Ὁ οὐρανὸς γεμᾶτος ἀπὸ μαῦρα σύννεφα παρουσιάζει μιὰ μελαγχολικὴ ὄψη. 'Ο ἥλιος θγῆκε γιὰ λίγη ὥρα γιὰ νὰ σκορπίση τὴν λάμψη του, μὰ κρύφτηκε ὅμως πάλιν φοθισµένος στὰ μαῦρα σύννεφα. Στὴν πλαγιὰ μιᾶς κοιλάδας κοντὰ στοὺς ᾿Αρχαίους Σόλους, στὴν τοπο- θεσία «Μερσινάκι», 4 περίπου μίλια ἔξω ἀπ᾿ τὴν Λεύκα, στὴν Ἱ] ἡ ὥρα τὸ μεσημέρι, ἄρχισε ἡ πιὸ αἱματηρὴ µάχη ποὺ ἔγινε ὡς τότε ἀπὸ µέλη τῆς ΕΟΚΑ ἐνάντια στὶς «δυ- νάµεις ἀσφαλείας». Ἕνας λεθέντης ἀντάρτης, ὁ Χαράλαμπος Μοῦσκος ἀπὸ τὴν Παναγιά, 6ρισκόταν ξαπλωμένος νεκρὸς κοντὰ σ᾿ ἕνα αὐλάκι. Λίγο πιὸ πέρα ἕνας ἄλλος ἄντρας, ὁ ᾿Ανδρέας Ζάκος ἀπὸ τὴν Λεύκα 6ρισκόταν θαρειὰ πληγωμµέ- νος. Δίπλα του στεκόταν ἀκίνητος μὲ τὰ χέρια στὸ κεφάλι ὁ Χαρίλαος Αλιχαὴλ ἀπὸ τὴν Γαληνή. Ἕνας ἄλλος ἄντρας, ὁ Μᾶρκος Δρᾶκος ἀπ᾿ τὴν Λεύκα, ὅπως ἐδήλωσε ἀργότερα ὁ ἄγγλος ἀξιωματικός, ἂν καὶ πληγωμένος κατόρθωσε νὰ διαφύγη: τὴν σύλληψη. Στὸ στρατιωτικὸ αὐτοκίνητο ἕνας Βρεττανὸς στρατιώτης δρισκόταν νεκρὸς μὲ μιὰ σφαίρα στὸ κεφάλι. Ἡ ΕΟΚΑ ἔχανε τὸν πρῶτο καταζητούµενο ἄντρα της. Βαρὺ τὸ κτύπημα στοὺς δικοὺς τοῦ Μούσκου, ἐξ ἴσου θαρὺ ὅμως ἦταν καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Χαριλάου Αλιχαὴλ καὶ ᾿Ανδρέα Ζάκου, γιατὶ σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους ἐκτάκτου ἀνάγκης ποὺ ἴσχυαν τότε οἱ δυὸ νέοι ἀντιμετώπιζαν τὴν ποινἠ τοῦ θανάτου. ᾿᾽Αφοῦ ἀποθεραπεύτηκε ὁ Ζᾶκος, ἡ ἀστυνομία τοὺς πα- ρουσίασε στὸ δικαστήριο γιὰ τὴ δικαστικὴ ἀνάκριση στὶς 24 τοῦ Γενάρη, 1956. Τὴν μέρα κείνη κατηγορήθηκαν ὅτι πυροθόλησαν στὴν τοποθεσία «Μεραινάκι» τὸν Βρεττανὸ Ταγματάρχη Κούμπ καὶ ὅτι εἶχαν στὴν κατοχή τους ὅπλα καὶ πυρομαχικά. Στὶς 29 τοῦ Φεθράρη ὁ ἀνώτερος δικαστὴς κ. Σῶ κατεδίκαζε καὶ τοὺς δυὸ νέους σὲ θάνατο. Ὁ Χαρί- λαος ἄκουσε τὴν καταδίκη του χαμογελώντας, ἐνῶ ὁ Ζάκος στεκόταν ἀπαθὴς στὸ ἐδώλιο τοῦ κατηγορουμένου καὶ κοί- ταζε τοὺς συγγενεῖς του σὰν νὰ μὴ συνέθαινε τίποτε. ΄Ὅπως γνωρίζοµε, οἱ δύο νέοι ζήτησαν ν᾿ ἀσκήσουν ἔ- φεση γιὰ τὴν ποινὴ ποὺ τοὺς ἐπεθλήθηκε, ἡ αἴτησή τους ὅμως ἀπορρίφτηκε. Μετὰ τὴν ἀπόρριψη, ζήτησαν ἄδεια ἀπὸ τὸ ᾽Ανακτοθούλιο γιὰ νὰ ἐξετάση τὶς ὑποθέσεις τους ποὺ τὶς ἀπόρριψε ὅμως κι’ αὐτό. ᾽Αμέτρητες, ὅπως γνωρίζουμε, ἦταν οἱ αἰτήσεις ποὺ ἔφθαναν στὸν τότε κωθερνήτη Χάρντιγκ, οἱ ὁποῖες τοῦ ζη- τη η 4 η ὴ κ 5 οι π λε] τοῦσαν νὰ δώση χάρη στοὺς µελλοθάνατους. Στὶς 4 τοῦ Αὐγούστου, ἐξ ἄλλου, ὁ πατέρας τοῦ Χαρίλαου Μιχαήλ, ποὺ ὕπηρέτησε σὰν στρατιώτης στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μὲ τοὺς Βρεττανοὺς στὸ τάγµα τῶν σκαπανέων, στὴν Ἑλλάδα στὴν Τρίπολη, στὴν Αἴγυπτο καὶ στὴν Παλαιστίνη, ἀπηύθυνε θερμὴ ἔκκληση πρὸς τὸν Στρατάρχην Χάρντιγκ ὅπως λάδη ὑπ ὄψη τὶς τόσες ὑπηρεσίες του στὸ Βρεττανικὸ στρατὸ καὶ ἐπέμδη γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ παιδιοῦ του. “Η ἀπάντηση ὅμως ἔφθασε στὸ γέρο Μιχαὴλ 3 μῆνες ἀργότερα, ὅταν δη- λαδὴ ὁ Χαρίλαος Βρισκόταν θαμμένος στὶς Κεντρικὲς Φυ- λακές. Ηταν μιὰ ξερὴ ἀπάντηση ποὺ ἔλεγε ὅτι «ἡ ὑπόθεση του γυιοῦ σου ἐξετάστηκε προσεκτικὰ ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ γινη τίποτα, γιατὶ ὁ νόµος πρέπει νὰ ἀκολουθήση τὴν πο- ρεία του». Τις τελευταῖες μέρες πρὶν ἐκτελεσθῆ, ὁ Χαρίλαος κλει- σµένος µέσα στὸ κελλὶ τῶν µελλοθανάτων περιμένοντας τὴν ὥρα ποὺ ὁ δήµιος θὰ τὸν ὁδηγήση στὴν ἀγχόνη, ἀναπολεῖ τὶς μέρες κεῖνες ποὺ ἔζησε στὰ θουνὰ ἐλεύθερος, φέρνει στὸ νοῦ του τὶς στιγμὲς ποὺ πέρασε τὴν ὥρα ποὺ ἄναθε ἡ αἱ- ματηρὴ ἐκείνη µάχη, αἰσθάνεται σὰν νὰ θλέπη νὰ θογγᾶ δίπλα του καὶ νὰ ἀργοπεθαίνη ὁ γενναῖος ἀρχηγός του Μοῦ- σκος, θυμᾶται τέλος τί εἶδε καὶ τί αἰσθάνθηκε ἀπ᾿ τὴν µέρα ποὺ. τὸν πιάσανε οἱ στρατιῶτες καὶ τὸν ὡδηγήσανε στὶς Φυ- ακὲς ὡς τὴν ὥρα ἐκείι ὺ 6 ό ἳ μὲ τὴν ἆ ΐ τες η ο νη ποὺ δρισκόταν ἐκεῖ μὲ τὴν ἀγωνία , Όταν τὸν ἐπεσκέφτηκε ἡ μητέρα του τὸ πρωϊῖ τῆς Τε- τάρτης στὶς 9 τοῦ Αὐγούστου, τὸν θρῆκε νὰ ψάλλη τὸ «Τῆ Υπερμάχῳ ͵ Στρατηγῷ τὰ. νικητήρια». Φαινόταν πολὺ ψύ- Χραιμος. Τὸ µόνο παράπονο ποὺ τῆς ἐξέφρασε στὴ συνοµι- λία τους ποὺ ἀκολούθησε ἦταν ὅτι οἱ ἀρχὲς τῶν φυλακῶν δὲν τοῦ ἔθγαλαν μιὰ Φωτογραφία ἂν καὶ τοῦ ὑποσχέθηκαν πὼς θὰ τοῦ ἔθγαζαν γιὰ νὰ τὴν στείλη στοὺς γονεῖς του στὸ Χωριό, τὴν διαθεθαίωώσε δὲ ὅτι θὰ δείξη ἀφάνταστη Ψψυχραι- µία. ὅταν θὰ θαδίζη πρὸς τὴν ἀγχόνη. ΄Ὅπως εἶναι γνωστό, στὶς Ἱ μετὰ τὰ μεσάνυχτα τῆς Τετάρτης πρὸς τὴν Πέμπτη στὶς 9 τοῦ Αὐγούστου, τρεῖς ἀκόμη νέοι, ὁ Χαρίλαος Μιχαήλ, ὁ ᾿Ανδρέας Ζάκος καὶ ὁ Ιάκωθος Πατάτσος ἔφευγαν γιὰ πάντα ἀπ᾿ τὴν πρόσκαιρη ζωὴ γιὰ νὰ κερδίσουν τὴν ἀθανασία. Ἡ ἀγχόνη ἔκοψε τὸ νῆμα τῆς ζωῆς τους. Τὰ λείψανά τους δὲν δέκτηκαν τὸ πα- τρικὸ Φιλὶ γιατὶ τὰ ἔθαψαν θιαστικὰ στὸ νεκροταφεῖον τῶν Κεντρικῶν Φυλακῶν. Τρεῖς ἀκόμη µάνες ντύθηκαν στὰ μαῦ- ρα. Ὁλόκληρο τὸ νησί µας πένθησε θαθειὰ τὸν θάνατο τριῶν ἀκόμη παιδιῶν του. -- ΚΩΣΤΑΣ ΧΡ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ Ἐθνικὴ Νεολαία ”Ασσιας. Δ”-- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 20 ᾿Οκτωόρίου 1974 Προπαγάνύα καὶ Ὑποσχέσεις Τοὺς ἐπιτρέτουν ἄραγε νὰ πᾶνε ἐλεύθερα ὅπου θέλουν καὶ νὰ ΕΝΑ ἁκόμτι µέσον προπαγάνδας εἶναι καὶ ἡ ὑπόσχεσις. “0 «οὐντροφοο) Λένιν, ἡγέτπς τοῦ ἐρυθροφασιστικοῦ καθεστῶτος τῆς Ῥωοσίας ὑπεγράμμιζε ὅτι (ὙΧχωρὶς νὰ δίνουμε ἀφειδῶς ὑποσχέσεις, χωρὶς νά τάζουµε λαγοὺς μὲ πετραχάλια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῃ τὸ κομμουνιστικὸ κα- θεστώς µας» καὶ προσέθετε «Καμμία ἐξουσία δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τπρῇΏ τὶς ὑποσχέσεις της). Μ’ αὐτὴν τὴν ἀρχὴ ξεκίνησαν οἱ κοµ:- μουνιστὲς νὰ ἐπιθάλλουν τὸ καθεστὼς τους, καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἀρχὴ συνεχίζουν νὰ τὸ διατπροῦν. Καὶ ἐρωτᾶται. 'Ο κόσμος δὲν ἀντιλαμ- θάνεται ὅτι αἱ ὑποσχέσεις των. εἶναι φευ- δεῖς καὶ ἀνυπόστατες Δυστυχῶς ὁ κόὀ- σµος θέλει νὰ αὐταπατᾶται. Καὶ πιστεύει πάντα στὶς ὑτοσχέσεις, γιατὶ τὶς θρίσκει σὰν μιὰ διέξοδο στὴν τιάλη τῇς ζωῇς, τὶς θρίσκει ὡραῖες καὶ ἱκανοποιεῖ τὸ συναί- σθηµά του, ποὺ πολλὲς φορὲς ὑπερισχύει τῆς λογικής. Ἐπιστημονικὲς ὑποσχέσεις Ἐπειδὴ ὅμως συνεχῶς ὁ κόσμος ἐξε- λίσσεται καὶ μορφώνεται, δὲν δέχεται τὶς ὑποσχέσεις δοσµένες μὲ τὴν παλιᾶ τους µορφή, ὅπηλαδὴ «θὰ σᾶς κτίσουµε ὑδατοφράκτες, θὰ σᾶς ἀσφαλίσουμε τὰ προϊόντα σας» κλπ. Τὶς δέχεται μὲ ἄλλο τρόπο, μὲ ἄλλπ µορφή, πιὸ ἐπιστημονικά. Δέχεται μὲ ἀνακούφίσοῃ ἀντὶ μὲ ἁγανά- κτηση τὶς ὑποσχέσεις ποὺ περιέχονται στὰ... .«οϊἴκονομικὰ προγράµµατα πεντα- ετοῦς ἀναπτύξεως») ποὺ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, ἀπὸ τὸ παλαιὸ «θὰλ. ΟὉ κομμουνισμὸς γνωρίζει τιολὺ καλὰ τὴν Ψυκολογία τοῦ λαοῦ γι’ αὐτὸ τοῦ προσφέρει αὐτὸ ποὺ θέλει, Προσφέρει τὶς μαγευτικὲς ὑὐποσχέσεις του, καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτό, οἱ μᾶζες αὐθυποθάλλονται, καὶ μεταφέρονται συλλογικὰ στὸ λαμπρὸ μέλλον ποὺ τοὺς περιγράφει ἡ ὑτιόσχε- σις. Ὑπόσχονται οἱ κομμουνιστὲς στοὺς λαοὺς τῶν ἐλευθέρων κρατῶν, ὅτι µόνον μὲ τὸ κομμουνιστικὸ σύστπμα θὰ εὖημε- ρήσῃ ὁ λαὸς καὶ θὰ ζάσῃπ τὴν πραγµατι- κὴἡ ὅπμοκρατία. Καθαρὴ ἀπραγματοποίπτη ὑπόσχεσις, γιατί, ὅπως ὅλοι γνωρίζοµε, εἰς τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα, δὲν ῥ- πάρχει δημοκρατία, ἀλλὰ φασισμός, δι- κτατορία στυγνῇς μορφῆς. Εἰς τὰ κοµµου- νιστικὰ καθεστῶτα δὲν ὑπάρχει εὐπμερία, ἀλλὰ φτώχεια, καὶ ἐξευτελισμὸς τῶν ἀν- θρώπων. Κάτεργα καὶ πολυτέλεια Πολλὲς φορὲς οἱ κομμουνιστές γιὰ νὰ τοὺς δείχνουν δοῦν ὅ,τι θέλουν Οχι. Ἔχουν χωρίσει τὶς χῶρες τους σὲ διάφορες περιφέρειες. Καὶ στὶς ζῶνες ποῦ ζεῖ ὁ λαὸς καὶ ὑπάρ: χει ἆ φτώχεια, στὶς περιφέρειες ποὺ ὃ- πάρχουν τὰ κάτεργα καὶ τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ἁἀπαγορεύεται ἡ ἐπίσκε- ψις οἰουδήποτε, Οἱ σύντροφοι) ἐπιοκέ- πται μποροῦν νὰ δοῦν µόνον τὶς Ππεριο- χὲς οτὶς ὁποῖες ὑπάρχει µία κάποια «κα- λὰ ζωὴ», Τοὺς παίρνουν ἐπίσπς γιὰ νὰ δοῦν τιῶς καλοπερνᾶ (ὁ λαὸς) τῆς χώ- ρας τους, στοὺς τόπους ποὺ ζοῦν, σὰν δεσποτικοὶ μονάρχες, τὰ ἡγετικὰ στελέ- ΧΏ τοῦ κόμματος, µέσα στὴν Χχλιδὴ καὶ τὴν πολυτέλεια, εἰς δάρος πάντοτε τοῦ λαοῦ. Οἱ ὑποσχέσεις ἔχουν πάντα ἁποτέλε- σµα ὅταν δίδονται οὲ καθεστῶτα ὅπου ἡ ἄρχουσα τάξις ἔχει τὸ μονοπώλειο εἰς τὰ µέσα μαζικΏς ἐπικοινωνίας. Στὴν Κύτιρο Εἰς τὴν Κύπρο, τὸ ταλαιπωρηωμένο νπσὶ τῆς Νοτίου Ἑλλάδος, ἡ ἄρχουσα τάᾶξις διατηρεῖται στὴν ἐξουσία χάριν τῶν ἀφει- δῶν ὑποσχέσεων τὰς ὁποίας δίδει καὶ χάριν τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ λαὸς µέθυσε ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις αὐτὲς καὶ δὲν µπο- ρεῖ νὰ δῃ τὴν πραγματικότητα. Πόσες φορὲς ὑπεσχέθπ ὁ ᾽᾿Αρχηγὸς τῆς Δεσποτικᾶς Μοναρχίας, ὅτι θὰ θοπθήσῃ τοὺς ἀγρότας, ὅτι θὰ δοπθήσηῃ τὴν Παι- δεία, ὅτι θὰ δώσῃπ ὑποτροφίες, ὅτι θὰ δώσοῃ τὴν ζωήν του στὸν λαό Τί ἐτήρη- σε ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις αὐτές Τίποτα. ΑἈΑλλὰ ἑτιειδὴὰ πάντα θρίσκει «κάτι» γιὰ νὰ δικαιολογήση τὸ ψόµμα του, ὁ λαὀὸς, ποὺ µέσα του ὑπερνικᾶ τὸ ουναίσθηµα καὶ ὄχι ἡ λογικὴὰ, τὸν δικαιολογεῖ καὶ τὸν ἀνέχεται, “Ώς πότε ὅμως: Κάπιοτε ὁ λαὸς θά ἀντιλπφθῇ τὶς µπχα- νορραφίες καὶ τὰ κακοήθπ ψεύδῃ, καὶ θὰ ἐξεγερθῇ καὶ σὰν σίφουνας θὰ ἐξαφανί- σπ τὸ σαθρὸ κατεστημένο, Οἱ ὑποσχέσεις συνήθως δίνονται στὴν κατόλλπλπ στιγµή. ἘΕκεῖ ποὺ οἱ ψευδοπ- γέτες ἔχουν ἀνάγκη τὸν λαό. Πρὶν ἀπὸ τὶς ἐκλογὲς πόσα ἀκοῦμε Μᾶς τάζουν λαγοὺς μὲ πετραχήλια. ᾽᾿Αλλὰ δὲν τοὺς νοιάζει. Όταν διατπρήσουν καὶ πάλιν τὴν ἐξουσίαν ζξεχνοῦθν ἢἃ μᾶλλον..... «συνηντήσαμε ἀνυπέρθλητα ἐμπόδια, Υἱ’ αὐτὸ δὲν πραγµατοποιήσαµε τὰς ὑποσχέ- σεις ποὺ σᾷσς δώσαµε........ ». Ὁ ᾿᾽Αρχπγὸς τῆς Δεοποτικβς Μοναρ- χίας μὲ τοὺς φίλους του κομμουνιστὰς προγραμματισμένα καὶ συντονισμένα κο- ροϊδεύουν συνέχεια τὸν λαό. Εἶναι καὶ αὐτὸ εἰς τὸ πρόγραμμά τους. 'ἜἘφ) ὅσον κάνουν θρώμικηῃ προπαγάνδα, θὰ δίνουν Τὸ Γυμνάσιον Λάρνακος ἱδρύθη τὸ 1969 κατόπιν ἀόκνων προσπα θειῶν τοῦ Μητροπολίτου ἅι- τίου κ.κ. ᾿Ανθίμου καὶ μὲ γεν- ναιοτάτην συνεισφορὰν τῆς Κυ- θερνήσεως τῆς Μητρὸς Πατρίδος, Τοιουτοτρόπως ἐπληρώθη ἐπιτυ- χῶς ἕν τεράστιον ἐκπαιδευτικὸν κενὸν εἰς τὴν Παιδείαν τῆς Λάρ- νακος, καθότι δέον νὰ σημµειῶθῇ ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν µόνον Ἐμ- πορικὸν Λύκειον ἐλειτούργει. Κατά τὸ παρελθὀν σχολικὸν ἔτος ἑωρτάσθη μὲ πᾶσαν λαμ- πρότητα ἡ δεκαετηρὶς τῆς Σχο- λῆς, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἔθεσεν ὡς θασικὸν στόχον καὶ προσανατολισμόν της, τὰ ᾿Εθνικὰ καὶ Θρησκευ- τικὰ ᾿Ιδεώδη. ΟΙ. μαθηταὶ τοῦ Γυμνασίου Λάρνακος ἔδώσαν πάντοτε ἅλ- κιµοι καὶ εὐσταλεῖς τὸ παρὸν εἰς τάς µεγάλας ὥρας τοῦ 1963-.64, “Ο ἡρωϊκὸς θάνα. τος τοῦ Γεωργίου Λαζάρου καὶ τοῦ ᾿Ανδρέο Στρουθίδη εἰς τὰς µάχας τῆς Τηλλυρίας, µαρ- Γυμνάσιον Λαρνακος τυροῦν τὸ μθτρον τοῦ ᾿Εθνικοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖται εἰς τὸ σχολεῖον. Τὴν Σχολἠν διηύθυναν κατὰ καιροὺς ὀκτὼ γυμνασιάρχαι ἆ- ναλώσαντες τὰς δυνάµεις τών καθοδηγοῦντες τὴν νεολαίαν τῆς Λάρνακος πρὸς τὰ ὠὡὠραῖα καὶ ὑψηλὰ ἰδανικὰ τῆς Ἓλλη- νικῆς Πατρίδος, Πρέπει ὅμως νὰ τογισθῆ ἰδιαιτέρως ἡ συµόο- λὴ τοῦ Γυμνασιάρχου κ. ᾿Ιωώάν- γη ᾽Αναγνώστοπούλου, ὁ ὁποῖ- ος μὲ τὴν περίσσιαν τοῦ πνευ- ματικοῦ καὶ συναισθηματικοῦ του κόσμου καθωδήγει τὴν µα- θητιῶσαν νεολαίαν μέχρις ὅτου πολιτικαὶ δυνάµεις ξέναι πρὸς τὴν Ἑλλάδα κατώρθωσαν νὰ τὸν µεταθέσουν, Παρέμεινεν ὅ- µως ἡ φώτεινὴ του πορεία, τὴν ὁποίαν οἱ καθηγηταὶ ἔκαμαν θίωµμά των καὶ τὴν ἀκολουθοῦν, Εἴναι γεγονός, ὅτι πλειστά- κις τὸ καθηγητικὀν προσωπικὸν ὑπέστη ἀδίκους καὶ σκοπίµους ἐπιθέσεις διὰ τὰ ἐθνικά του πι- Φ Εἰς τὸ ἑπόμενον φύλλον: Τὸ Γυμνάσιον Κυρηνείας. στεύω χωρὶς ὅμως ποτὲ νὰ λυ- γίση, Εὐθυτενεῖς οἱ ἐκπαίδευτι- κοί των, τοὺς ἐθνικοὺς µειοδότας κατη- γόρους τῶν. ὃς Ἕ 6 δ 8 - {η πα ϐἒ σς ο Ἕ δ 5 8 58 ϱν βλππς 4 το ον» ϱ ' Σημαντικὸν ἐπίτευγμα Γυμνασίου εἶναι καὶ τὸ “Ιδρυ- µα ᾿Ανωτάτων Σπουδῶν Σχο- λῶν Μέσης Παιδείας Λάρνακος, τὸ ὁποῖον παρέχει ὑποτροφίας 5 εἰς ἀπόρους, ἀρίστους καὶ δια- κρινοµένους διὰ τὸ ἐθνικὸν φρὀ. νηµα ἀποφοίτους τῶν Σχολῶν 5 Μ, Παιδείας Λάρνακος διά Πα- νεπιστημιακὰς Σπουδὰς εἰς Ἑλλάδα, Δημιουργὸς τοῦ δρύ- µατος ὁ Γυμνασιάρχης κ. Γ- ᾿Αναγνωστόπουλος καὶ ὁ Φίλο- πρόοδος συµπολίτης µας, κ. Χαρ. ᾿Ιακωδίδης, τοῦ ΄Ἡ. διαρρεύσασα δεκαετία ᾱ- πέδειξεν ὅτι τὸ Γωμνάσιον ἔπε- τέλεσεν πολλά καὶ θά ἐξακο- λουθήση νὰ ἐπιτελῆ τὸ ἔργον του εἰς τὸ ἀκέραιον διὰ τὸ κα- λὸν τῆς 'Ελληνικῆς ΠΜεολαίας, ΕΕ ΕΡΕ ΡΕ ΡΕ ΡΕΡΕΡΕΗΡ Ο ΔΙΑΓΟΩΝΙΣΜΟΣ ΜΑΣ «Κυτιριακὴ “Ἱστορία 1878- «1960» ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Βραθεῖα:- κ ὉΟ πρῶτος καὶ δεύτερος νικητὴς κερδίζουν ἕνα εἰσιτήριο μετ’ ἐπιστροφῇῆς στὴν ᾿Ἀθήνα καὶ δω- ρεᾶν φιλοξενία 10 ἡμερῶν τὰ ἑἐρχόμενα Χρι- στούγεννα. α Ὁ πρῶτος νικητὴς θὰ πάρη ἐπίοπς μιὰ πλήρῃ οειρὰ (4 τόμοι) τῆς ἀΠολιτικῆς “Ἱστορίας τῇᾷς Νεωτέρας 'Ελλάδος) τοῦ Σπ, Μαρκεζίνη (ἀξία 519). α΄ Οἱ ἑπόμενοι ΔΕΚΑ νικητὲς θὰ πάρουν ἀπὸ ἕνα ΔΕΜΕΝΟ τόμο τοῦ (Χρονικοῦ τοῦ ᾿Αγῶνος ΕΟΚΑ) τοῦ Σπρατηγοῦ Γ, Γρίδα -- Διγενῆ (ἀξία 93.250 µίλς). ᾿Απὸ ἕνα «Χρονικὸ) θὰ πάρουν ἐπίσπῃς καὶ οἱ δύο πρῦῶτοι. δώσουν µία κάποια μορφὴ ἀλπθείας στὶς ὑποοχέσεις τους, μουνιστικὲς χῶρες, διάφορα στελέχπ τῶν κ. πο ο ου ῥυ-τσσσσοτοστσοττ- στο οι καὶ Φφιλοξενοῦν στὶς κοµ- Κ. ᾽Αλλὰ ποῦ τοὺς παίρνουν καὶ τὶ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΝΕΟΛΑΙΑ --- ᾿Απὸ σελ. 1 θὲς εἶναι οἱ ἀξίες ποὺ προσφέρει ἡ ἕλλι- νοχριστιανικὴ παιδεία. Αὐτὰ τὰ ἐφόδια καὶ αὐτὲς τὶς ἀξίες οἱ νέοι µας πρέπει νὰ ἆ- ναζπτήσουν µέσα ἀπὸ τὰ µαθήµατα ποὺ διδάσκονται στὰ σχολεῖα. Ἡ οπμερινὴ κυπριακἠ πραγματικότητα θρίσκεται ουχνὰ σὲ ἀντίφασπ πρὸς τὰ δι- δάγµατα τοῦ ἑλλπνοχριστιανικοῦ πολιτι- σμοῦ. Οσο πιὸ ὑπεύθυνα καὶ συστπματικὰ οἱ νέοι µας μελετοῦν τὸν ἑλλπνοχριστιανι- κὀ πολιτισμό, τόσο πιὸ ἕντονα θὰ προθάλ- λουν µπροστά τους τὰ τρωτὰ τῆς σπµερι- νΠς κυπριακῆς ζωῆς. Όσο πιὸ θαθειὰ πι- στέφουν στὶς ἀξίες τοῦ προγονικοῦ πολι- τισμοῦ, τόσο πιὸ µεγάλη θά εἶναι ἡ ἄποφα- σιστικότητά τους νὰ ἀγωνισθοῦν γιὰ τὴν ἐξουδετέρωσπι τῆς ἁδικίας, τῆς κολακείας͵ τῶν µέσων, τῆς ἀνπθικότητας, τῆς ὠμῆς ἐξυτιπρετήσεως τοῦ ἀτομικοῦ συμφέρον- τος καὶ τῆς δειλίας καὶ τοῦ συμθιθασμοῦ στὸ ἐθνικό µας θέµα, ποὺ χαρακτηρίζουν τὴν σημµερινὴ κοινωνικὶι καὶ ἐθνικὰ ζωὴ τοῦ τόπου µας. Μελετᾶτε, νέοι, τὸν προγονικὸ πολιτι- σμὸ μὲ πάθος, συγκρίνατε τὶς σημερινὲς καταστάσεις μὲ τὰ ἰδανικὰ τῆς φυλῆς, ποὺ Εἶναι καὶ ἰδανικὰ τοῦ συγχρόνου ἄνθρωπι- σμοῦ, καὶ προετοιµαστῆτε γιὰ τὰ μάχη ποὺ θὰ ξεθεμελιώσπ τὴν κακία, τὸ συµφε- ροντολογισμὸ καὶ τὸν ἐθνικὸ ἐξευτελισμό, ποὺ ὅπλητπριάζουν τὴν κυπριακὰ ἁτμό- σφαιρα. ὑποοχέσεις, Τπροῦν δὲ πιστὰ τὴν γραμμὴ τοῦ ἑἐρυθροφασίοτα ΔΛένιν...... «Καμμιὰ ἐξουσία δὲν εἶναι ὑτοχρεωμένπ νὰ τπρῇῃ τὶς ὑποσχέοεις Της}, ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ -- ᾿Απὸ σελ. 1 Κανόνας ον τῆς Δ΄ Οἰκουμενι- κῆς Συνόδου καὶ 8]ον Αποστολι- κόν», 'Ἡ Χθεσινἠ ἀπόφασις τῶν Μη- τροπολιτῶν δίδει ἀκόμη µίαν εὖὐκαι ρίαν εἰς τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον νὰ ἐνεργήση ὀρθῶς πρὸς ἀποκατάστα. σιν τῆς τάξεως εἰς τὴν Ἔκκλη- σίαν καὶ πρὸς ἐπαναφοράν τοῦ ἐθνικοῦ µας θέµατος εἲς τὴν ὁρ- θήν του ὁδόν, Αἱ προσεχεῖς ἡμέ- ραι θά δείξουν ἐὰν αὔτος ἔχη τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ πράξη ἀναλό- γῶς.ενν Συνδιάσκεψις τῆς ΕΣΕΑ Μεγάλην ἐπιτυχίαν ἐσημείώσεν ἡ Α΄. ᾿Επαρχιακὴ Συνδιάσκεψις τῶν Χωριτικῶν καὶ Συνοικιακῶν πι. τραπῶν τῆς ΕΣΕΑ πόλεως καὶ ἐ- παρχίας ᾽Αμμοχώστου, ἡ ὁποία ἕ- Ύινεν τὴν 12ην Οκτωθρίου εἰς τὸ οἴκημα τῶν Εθνικοφρόνων Σωγια- τείων Δερύνειας. Ομιλῶν ἐπὶ τοῦ ὀργανωώτικοῦ θέ- ματος, ὁ Γ, Γ.--Οργανωτικὸς τῆς ΕΣΕΑ κ. Φώτης Παπαφώτης, ἁπε. κάλυψεν ὅτι ἡ Γ΄ ᾿Οργανωτικὴ Φά- σις, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐπὶ θύραις, θά χαρακτηρίζεται μεταξὺ ἄλλων καὶ ἀπὸ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς νέου τµή- µατος, τοῦ τῆς ΜΕΟΛΑΙΑΣ (νἐών καὶ νεανίδων). κ ΟΡΟΙ: Μποροῦν νὰ λάδουν µέρος ὅλοι οἱ νέοι, κάτοικοι τῆς Κύπρου, ποὺ γεννήθηκαν μετὰ τὴν Ἅ]η Δεκεμθρίου 1952. ο Μόνο µία συμμετοχὴ θά γίνεται δεκτὴ ἀπὸ κάθε διαγωνιζόµενο γιὰ τὸ καθ’ ἕνα µέρος τοῦ διαγωνισμοῦ, ϱ Οἱ ἀπαντήσεις πρέπει νὰ. συνοδεύωνται ἀπὸ τὸ εἰδικὸ ἀριθμημένο Δελτίο ποὺ δηµο- σιεύεται σὲ ἄλλη θέση τῆς ἐφημερίδος, ΟΔΗΓΙΕΣ: “Ὁ Διαγωνισμὸς περιλαµθάνει συνολικά τέσσερεις σειρὲς ἐρωτήσεων. Τόσον οἱ ἐρωτήσεις ὅσον καὶ οἱ ὀρθὲς ἀπαν- τήσεις μὲ τὴν ἀντίστοιχη θαθμολογία ἔχουν ἤδη καθορισθῆ ἐπα- κριδῶς, φ ᾽Απαντάτε μὲ ἀκρίθεια καὶ συντομία, δίνοντας µόνο ὅρτι ζητά ἡ ἐρώτηση, ᾿ΕἘπεκτάσεις ἢ σχόλια δὲν θὰ θαθμολογοῦν- ται, Οἱ ἐρώτήσεις ζητοῦν συγκεκριµένα στοιχεῖα: ὀνόματα, ἆ- ριθμούς, χρονολογίες κ.ο.κ, Μερικὲς ἐρωτήσεις εἶναι σχετικὰ δύσκολες καὶ δὲν ἀναμένεται νὰ γνωρίζετε ὅλες τὶς ὀρθὲς ἆπαν- τήσεις. Μὴ διστάσετε νὰ συμθουλευθῆτε Φιθλία, ἐφημερίδες ἢ καὶ ἄλλα πρόσωπα. Σκοπὸς τοῦ Διαγωνισμοῦ εἶναι νά προτρέψη στὴν µελέτη τῆς ἱστορίας µας. ϱ Βαθμολόγηση: Σὲ παρένθεση ἡ κάθε ἐρώτηση συνοδεύεται ἀπὸ τοὺς θαθμοὺς ποὺ παίρνει ἡ ὀρθὴ ἆ- πάντησις, στὸ τέλος δὲ τοῦ Διαγώνισμοῦ θά δημοσιευθοῦν ὅλες οἱ ἀπαντήσεις, “Ὁ Λιαγωνισμὸς σχεδιάστηκε μὲ τέτοιο τρόπο ὥστε νὰ θγοῦν οἱ νικητὲς καθαρά, χωσὶς νὰ γίνη κλήρωση. Σ’ αὐτὴν θὰ καταφύγουµε µόνο σὲ περίπτωση ἀπολύτου ἰσοθαθμίας, 9. Γράψετε τὶς ἀπαντήσεις σας σὲ καθαρὸ χαρτί, χωρὶς νὰ ἀντι- γράφετε τὶς ἐρωτήσεις, καὶ στεῖλτε τις στὴν διεύθυνση τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ μὲ τὴν ἔνδειξη «Διαγωνισμός» στὴν ἄνω ἀριστερὴ γωνία τοῦ φακέλλου. ϱ Μὴ διστάσετε νὰ στείλετε τὴν συμμετοχή σας ἔστωώ κι’ ἂν δὲν ἔχετε ἀπαντήσει πλήρως σ’ ὅλες τὶς ἐρωτήσεις, ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ 1, Τὸ 1882 παρεχωρήθη τὸ πρῶτον σύνταγμα εἰς τὴν Κύπρον, τὸ ὁποῖον προνοοῦσεν καὶ διὰ ἓν Βομοθετικὸν Συμθούλιον, ἀποτε- λούμενον ἀπὸ 18 µέλη, Ταῦτα διε- Χὠρίζοντο εἰς ἐκλεγόμενα ἑλληνικὰ καὶ τουρκικἀ µέλη καὶ εἰς «ἐπίση- μα», διοριζόµενα ὑπὸ τοῦ Κυδερ- νήτου. Δώσατε τὸν ἀριθμὸν ἑκά- στης τῶν τριῶν κατηγοριῶν 6ου- λευτῶν. (3) 3, Διά τῆς Συνθήκης τῆς Λω- ξάνης ἡ Τουρκία ἀνεγνώριζε τὴν ὑπὸ τῆς Αγγλίας πλήρη προσάρ- τησιν τῆς Κύπρου καὶ παρητεῖτο παντὸς δικαιώματος ἐπ᾽ αὐτῆς, Πότε ὑπεγράφη ἡ Συνθήκη αὐτή (0) Ἀ, Πότε ἀκριθῶς ἤρχισεν ἡ ἐ- ξέγερσις τοῦ 1931 διά τῆς πυρ: πολήσεως τοῦ Κυθερνείου εἰς Λευ- κὠσίαν (14) 4. Πότε καὶ ὑπὸ ποῖον ᾿Αρχιε- πίσκοπον διεξήχθη τὸ Ενωτικὸν Δημοψήφισμα ἐν Κύπρω: (2) Ῥ, Πότε ἔγινεν ἡ πρώτη ἑἕλλη- νικἡ προσφυγὴ εἰς τὸν ΟΗΕ διὰ τὸ, Κυπριακὸν καὶ ποῖος ἦτο τότε πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος (2) 6. Πότε ἔγιναν οἱ μεγάλοι 6αν- δαλισμοὶ τῶν Τούρκων ῥἐναντίον τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινου- Ἀόλεως, μὲ ἀφορμὴν τὸ Κυπρια- κόν (4) 7. Μεταξὺ ποίων ἐτῶν ἐκυδέρ- νησε τὴν Κύπρον ὁ Στρατάρχης Χάρτιγκ 1) δ. Ποῖος ὁ πρῶτος πεσὼν ἥρως τῆς ΕΟΚΑ καὶ πὀτε ἔπεσεν (2) 9. Πότε ἀκριθῶς ὁ ᾿Αρχιεπίσκο- πος Μακάριος ἔδωσε τὴν συνέντευ- ξιν εἰς τὴν Βαρθάραν Κάσλ, διὰ τῆς ὁποίας ἐγκατελείπετο ἡ Αὐτο- διάθεσις καὶ υἱοθετεῖτο ἡ γραμμὴ τῆς ἀνεξαρτησίας (1) 10. Ποία εἶναι ἡ ἕκτασις τῶν ἐν Κύπρῳ Κυριάρχων ᾿Αγγλικῶν Βάσεων (κατὰ τετρ. μιλίων) προσέγγισιν 10 (1) μμ πσπνσπσοπποο Λύσεις προθληµάτων ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ὍὉ αἰχμάλωτος ΤΗΝ “ΕΘΝΙΚΗ ρὶς νὰ ἀνοίξη τὸ δικό του χαρτάκι χαμογέλασε καὶ εἶπει --Ἔ, ἀφοῦ γράφει τὸ δικὀ σου «θάνατος», τὸ δικό µου θὰ Υράφῃ «ἐλευθερία», Κέρδισα! Ἡ Εἶναι πολὺ ἁπλό, Μόλις ὁ Αγγλος αἰχμάλωτος τράθηξε τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο χαρτάκια, ρώτη- σε τὸν ᾿Ιάπωνα: «Τί λέει τὸ δι- κό σου» ΝΕΟΛΑΙΑ --“Θάνατος, ἀπήντησε ὁ ᾿Ιάπω. Χωρὶς Χαρτὶ καὶ μολύθι νας δέδαιος γιὰ τὸ τὶ γράφει τὸ 5 χαρτάκι του. Στά 4 σημεῖα ἔξη γραμμὲς, Στὰ 5 σημεῖα δέκα γραµµές, Στά 6 σημεῖα δεκαπέντε γραμµµές. Κι ὁ Άγγλος αἰχμάλωτος, χω-

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Υπεύθυνη Νεολαία 1,4p
Εμμένουν οι Μητροπολίται 1,4p
Η Εθνική Εξέγερσις του 1931 1-2p
Να σταματήσουν οι διαδηλώσεις 1p
Χαρίλαος Μιχαήλ Πολιτισμός 2p
Προπαγάνδα και Υποσχέσεις 4p
Γυμνάσιον Λάρνακος 4p