ϱ -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 1 Δεκεμθρίου 1972 ρα μανεατοσστΏ το Συγχαρητήρια, συνεργασίες καί... περισσύτερα φύλλα ᾿Αγαπητὴ Σύνταξις, , Πρῶτα σᾶς συγχαίρω γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἐφημερίδα ποὺ ος ακζνννα κο ασε ολα πνιο- ασππύ-ης ο προσφέρετε στὴ Νεολαία τού- Ι | ΑΔΔΕΙΔΟΣΙΟΡΑΟΦΙΑ του τοῦ τόπου. Σᾶς θεθαιῶ ι ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ' - σπ ν , ακαθτ αμα Κυπρακἡ Ι ἳ τν εοσια Ειναι παντα πιστη | ο ια, αρ ϱ ΤΑΣΣΟΝ ΤΖΙΩΜΗΝ Κάτω Πολεμίδια, τι Ὃ ες πο Ι υἘπιτρπῆς Σ ο ΓΟΡΙΟΥ Λεμεσόν. ΕΝΩΤΙΚΗΝ ΜΑΘΗΤΡΙΑΝ Μ.Σ. σμµο σᾶς στέλλω κάτ Ε ο πωας, (Γ. Δ., ΚΩΣΤΑΙΚΗΝ ΑΝΔΡΕΟΥ ᾽Αγκαστίνα, ΔΗ: δικό εσυ γιὰ τὶς στῆλες τῆς | ΜΗΤΡΗΝ ΚΥΝΜΗΓΟΝ Λεµεσόν. Σᾶς στείλαµε τὰ ἔφημερίδος Δικός σας ! τος, Πρῶτον Ι Φύλλα ποὺ ζητήσατε. Φ ΠΑΜΠΟΝ ΚΑΤΤΙΜΕΡΗΝ κριμα Ι Αρθμὸς ΦἍλου 1 ο Στρομπὶ Πάφου καὶ ΠΑΥΛΟΝ ΠΕΡΙΚΕΤΤΑΛΛΑΝ ἠλόρφου. ! παρασκευή | Λεμεσόν. Οἱ ἀπαντήσεις σας στὸν Διαγωνισμὸ δὲν | 1 Δεκεμρίου 1972 | συνωδεύονίἔαν ἀπὸ τὰ Δελτία συμμετοχῆς. Σᾶς στεί- ᾿Αγαπητοὶ Κύριοι, Ι - Ι λαµε τὰ φύλλα καὶ περιμένουμε συμπληρωμµένα τὰ Παίρνω τὴν ἐφημερίδα σας Ι Γρωφαῖ σα, οἱ Δελτία Φ ΘΕΟΔΟΤΟΝ ΠΗΛΑΒΑΚΗΝ Λεμύθου. ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ καὶ τὴν Ι τν ρνσνο, η σὸρα Ἰ [ Γιὰ τὴν προμήθεια περισσοτέρων φύλλων τῆς «Ε.Ν.» θρίσκω πάρα πολὺ ὡραία. 3 ν Ι ὃ , 9 ΜΛΗ. Β΄’ Γ Αιι- Όλοι οἵ νέοι καὶ νέες πρέ- | Τυπογραφείου 41846 σοῦ γράφουμε ξεχώριστά. Λ.Η. υμν. Αμ ο ο ο αοισ Ἄσσιμς ! Ι. µοχώστου, ΑΝΔΡΕΑΝ ΓΙΑΝΜΟΥΛΛΟΥ Αἰγιαλοῦ. πε Ὃ σμολ σας νὰ Ι ΕΚΔΟΣΙΣ: ΕΣΕΑ | σαν, ΜΑΡΙΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟΝ Μόρφου. Εὐχαριστοῦμε Ὁμιουμγήσετε τὴν «ΕΝ. ἱ ΤΥΠΟΙΣ: ΕΣΕΑ 1 γιὰ τὶς συνεργασίες δν οἱ ὁποῖες μελετῶνται γιὰ ἘΕἶναι πράγματι πολὺ ὠφέλι- κκ ---- νὰ πάρουν σειρά γιὰ δημοσίευση. μη, Παρακαλῶ στεΐλατέ µου ῄ ή ή ή ή ή ή ή ὕ/ ή ή ή ή Μή ή ή ή ή ή ή ή ὕι : ή ή μή ή ή ἤ ὕ/ ή ή ή ή ή ν ὕἡ ή ή ή ή / ή Οἱ σ -» ᾽Ατὸ σελ. µατισµένη καὶ ψυχρή, ἕνας πρόδρομος τῆς φρίκης τῶν χιτλερικῶν στρατοπέδων συγκεν- τρώσεως, Οἱ Αρμένιοι ἀποτελοῦσαν μιὰ ἐθνικὴ μειονότητα µέσα στὴν µεγάλη ὀθωμανικὴ αὖ- τοκρατορία, Ἠσαν συγκεντρωμένοι στὸ λἰ- κνο τοῦ παλιτιισμοῦ τους, τὴν ᾽Αρμενίαν, ἀλλὰ ἐπίσης διεσπαρµένοι στὶς πόλεις τῆς Τουρκίας, στὴν Σμύρνη, στὴν Κώνσταντινού- πολι. Πίσω ἀπὸ τὸν «ἱερὸ πόλεμο» τῶν Μου- σουλιµάνων δὲν κρυθόταν µόνο ἡ δίψα τοῦ χρυσοῦ, Ὑπῆρχαν καὶ φυλετικὲς διαφορές. Διαθάζοντας κανεὶς τὰ ἔγγραφα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἀνατριχιάζει ἀπὸ φρίκη. «Κάθε Μουσουλμάνος», παρακινοῦσε ὁ σουλτάνος Ρε- σάντ, «πρέπει νὰ δίνη ἐπίσημο. ὅρκο ὅτι ἆ- ναλαμθάνει νὰ σκοτώση τουλάχιστον τρεῖς ἢ πέσσερεις Χριστιανοὺς τῆς ἐπαρχίας του. Ὅποιος ὑπακούση στὸν θεῖο αὐτὸ νόµο, θὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν Τελιυκὴ Κρίσι καὶ θά ἀνταμειφθῆ μὲ αἰώνια ζωή», Στὴν Εὐρώπη ὁ πόλεις (ὰι καθηλώσει τοὺς στρατοὺς µέσα στὰ χαρακώματα. Ο κόσμος παρακολουθεῖ μὲ ἀγῶώνία τὰ πολε- μικὰ μέτωπα, Δὲν ἔχει καιρὸ νὰ ἀσχοληθὴ μὲ τὶς σπάνιες διπλωματικὲς ἐκθέσεις ποὺ διαρρέουν ἀπὸ τὴν ΓΚωνσταντινούπολι. ἛἜνα γεγονὸς προκαλεῖ κάποια συγκίνη- σι στὴν κοινἠ γνώµη: Λίγες γραμμὲς σὲ μιά στήλη τοῦ περιοδικοῦ «᾿Αραρὰτ» ποὺ ἐκδί- δεται στὸ Λονδῖνο σὲ ἀρμενικὴ γλῶσσα, ἆ- ναφέρουν (Ἠοέμόριος τοῦ 1915) ἕνα ἀνα- κοινωθὲν τοῦ γαλλικοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ. 'ἨΗ. ἐπιχείρησις χρονολογεῖται ἀπὸ τὶς 22 Σεπτεµθρίου, «Ἱυνηγημένοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους, πέντε Χιλιάδες ᾿Αρμένιοι ἐκ τῶν ὁποίων 3,000 γυναῖκες, γέροντες καὶ παιδιά, εἶχαν κατα- φύγει στὰ τέλη Ιουλίου στὰ ὄρη τοῦ Μούσ- σα ἨΝτάγ, θΘορείως τοῦ κόλπου τῆς ᾿Αντιο- χείας, ὅπου κατόρθωσαν νἁ ἀντισταθοῦν στοὺς ὃ ὤκτες τους ὥς τὶς πρῶτες μέρες τοῦ Σε- πτεµόθρίου, Ἔκτοτε ἄρχισαν νὰ λιγοστεύουν οἱ προμήθειες καὶ τὰ πυρομαχικά τους καὶ ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ ὑποκύψουν, Κατόρ- θωσαν ἅμως νὰ διαθιθάσουν σὲ ἕνα γαλλι- κὀ καταδρομικὸ τὴν σοδαρότητα τῆς κατα- στάσεώς τους. Τὰ καταδρομικά τῆς γαλλι- κῆς μοίρας ποὺ ἐκτελοῦσαν ἀποκλεισμὸ στὶς ἀκτὲς τῆς Συρίας ἕἔσπευσαν νἁ προσφέρουν Δοήθεια καὶ νἁ ἐξασφαλίσουν τὴν μεταφορά τῶν ὑπολειμμάτων τῶν ἀρχικῶν 5000 'Αρ- µενίων. Οἱ διασωθέντες Αρμένιοι µεταφέρθη- καν στὸ Πόρτ Σάϊντ, ὅπου τοὺς ἔγινε ἡ κα- λύτερη δυνατὴ ὑποδοχή, καὶ ἐγκαταστάθηκαν σὲ ἕνα προσωρινὸ καταυλισμό, Πρόκειται γιὰ τοὺς κατοίκους ἁπτά χωριῶν τῆς µεσογεια- κῆς ἀκτῆς τῆς ᾽Αλεξανδρέττας. Τὸ θουνὸ ποὺ τοὺς χρησίμευε γιὰ χαράκωµα εἶναι, εἵπαμε, τὸ Μούσσα Ντάγ, δηλαδὴ τὸ Όρος τοῦ Μωῦσέως». «Αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸ εὐχάριστο γε- Ὑονὸς στὴν ἐθνικὴ τραγωδία τῶν ᾽Αρμενίων», ἔγραψε ὁ Αγγλος ἱστορικὸς Αρνολτ Τόῦν- µπη στὴν ἐντυπωσιακὴ «Γαλάζια θίδλο» ποὺ συνέταξε γιὰ τὴν θρεττανικὴ κυθέρνησι καὶ χάρις στὴν ὁποία ἡ προσοχὴ τῶν ἀνθρώπων ἄρχισε νὰ στρέφεται πρὸς τὴν τροµερὴ σφα- γή. } Δὲν εἶναι ἐξακριδωμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν ᾽Αρμενίων ποὺ ἐξοντώθηκαν. ἀνάμεσα στὸ 1891 καὶ στὸ 1900, Ὑπολογίζεται ὅμως ὅτι σφαγιάσθηκαν 300.000 ἄτομα, Καθὼς τὴν ἐποχὴ ἐἑκείνη δὲν λειτουργοῦσαν ἀκόμη μαζικἁ µέσα ἐξοντώσεως, ὅπως ἀργότερα ἐπὶ Χίτλερ οἱ θάλαμοι ἀερίων, μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι τὸ ὀργανωμένο αὐτὸ ἔγκλημα λει- τούργησε στὴν ἐντέλεια, μὲ μιὰ ἱκανότητα ποὺ µόνο οἱ ναζὶ κατόρθωσαν νὰ ὑπερδοῦν, Πολλοὶ ἀναρωτήθηκαν τἰ νά ἦταν αὐτὸ ποὺ ὤθησε τὸν σουλτᾶνο ᾽Αμπτοὺλ Χαμὶτ σὲ αὐτὴ τὴν γενοκτονία. Ηταν ὁ θρησκευτικὸς φανατι- σμὸς καὶ ἐπάνω ἀπ ὅλα ὁ τρελλὸς Φφόδος του. μήπως δολοφονηθήη. Τὴν ὑποψίαν αὐτὴ καλλιεργοῦσαν στὸ μυαλό του οἱ ἐκπρόσωποι τῆς συντηρητικώτερης µερίδος τοῦ μουσουλ- μανικοῦ κλήρου µέσῳ μιᾶς παλατιανῆης κλί- κας ποὺ ἀσκοῦσε τεράστια ἐπιρροὴ στὸν μονάρχη καὶ τὸν κρατοῦσε ἀπομονώμένο ἀπὸ κάθε ἐξωτερικὴ ἐπίδρασι. Ἔνας ὄχλος ἀπὸ παράξενα πρόσωπα περιέδαλλε ἡμέρα καὶ νύ- χτα τὸν ᾽Αμπντοῦλ Χαμίτ: μάγοι, φακίρη- δες, εὐνοῦχοι, δολοπλόκοι ποὺ ἐκτελοῦσαν χρέη γραµµατέως τοῦ σουλτάνου, κι’ ἕνας Αραψ ἀνενδοίαστος: “Ο ᾿Ιζζὲτ πασάς, 'Ο τε- λευταῖος γνώριζε καλὰ τὶς ἀδυναμίες τοῦ αὐθέντη του. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ Χαμὶτ ζη- τοῦσε μιά γνώµη, ὁ ᾿Ιζζὲτ γνώριζε ὅτι ὁ σουλτάνος δὲν εἶχε σκοπὸ νὰ τὴν ἀκολουθή- ση, ἀλλὰ νὰ ἐνεργήση ἐντελῶς ἀντίθετα πρὸς τὴν συμθουλὴ τοῦ πασά, Τὸ παιγνίδι ἤταν εὔκολο: Ο ᾿Ιζζὲτ ἄλλαζε τὰ χαρτιά καὶ τελικἀἁ ὁ σουλτάνος κατήντησε᾽ ἀνδρείκελο στὰ χέρια τοῦ αὔλικοῦ του, 'Ο θρόνος κλονιζόταν. Πρὶν ἀκόμη κα- τασιγάση ἡ κατακραυγἡ ἀπὸ τὴν σφαγἡὴ τῶν ᾽Αρμενίων ξεσηκώθηκε ὁ χριστιανικὸς πληθυ- σμὸς τῆς Κρήτης, μὲ τὴν ἔνοπλη ὑποστήριξι τῆς ὑπόλοιπης Ἑλλάδος ΄Ηταν ἡ τελευταία νίκη τοῦ Χαμίτ: οἱ στρατιῶτες του, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν Γερμανῶν ἀξιωματικῶν, ἔπνιξαν στὸ αἷμα τὴν Κρητικἡ ἐπανάσταση. Στὸ μεταξὺ ἕνα νέο κίνηµα, τῶν «Νεο- τούρκων» κέρδιζε ἔδαφος στὴν Αὐτοκρατορία καὶ τὸ 1908 κηρύχθηκε ἡ ἐπανάσταση. “Ο Σουλτάνος τὴν δέχτηκε καὶ κράτησε τὴν θέ- ση του, Τοῦ περιώρσαν ὅμως τὸ χαρέμι του, ἐἑλάττωσαν τοὺς ὑπασπιστές του ἀπὸ 290 σὲ 30 καὶ τὰ µέλη τῆς ἰδιωτικῆς του ὀρχή- στρας ἀπὸ 300 σὲ 75. Στὸ τέλος ὅμως, κα- τόπιν δολοπλοκιῶν καὶ ἀφοῦ στὴν Κωνσταν- τινούπολι θασίλευε χάος γιὰ ἑπτά μέρες, ὁ Μουσταφᾶ Κεμὰλ κήρυξε ἕκπτωτο τὸν ἡλι- Κιωμένο Χαμὶτ καὶ τοποθέτησε στὴ θέση του τὸν ἄθουλο Μωάμεθ Ε’, Οἱ ᾽Αρμένιοι νόμισαν ὅτι, κάτω ἀπὸ τὸ νἑὲο καθεστὼς θά μποροῦσαν ν᾿ ἀνασάσουν. Τὸ κράτος τοὺς ἐγγυᾶτο ἰσοτιμία καὶ ἀσφά- λεια, Οἱ ἐλπίδες τους ὅμως δὲν κράτησαν πολύ, Τὸ καθεστὼς ἄρχισε πάλι νὰ τοὺς ἁπομακρύνη ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἀξιώματα ποὺ κα- τεῖχαν. Μέσα στὴν ἀναταραχὴ ποὺ Κκλόνιζε τὰ χρόνια αὐτὰ τὴν Εὐρώπη, ἡ ᾿Οθώμανικὴ Αὐ- τοκρατορία νοιώθει νὰ κοντεύη ἡ διάλυσή της, Καὶ πάλι ὑπαίιοι γιὰ τὴν διά- λυση θεωροῦνται οἱ ᾿Αρμένιοι, Σηµειό- θηκε τότε μιὰ µεγάλη ἔξοδος Αρμενίων πρὸς τὴν Ρωσία. Τὸ ἐπεισόδιο αὐτὸ αὔξησε τὸ λανθάνον μµῖσος τῶν Τούρκων καὶ οἱ διωγμοὶ ξανάρχισαν. τὸ φύλλο ἀρ. 9, ποὺ δὲν πῆ- ρα, γιὰ νὰ συμπληρώσω τὶς ἁἀπαντήσεις στὸ Πρῶτο Μέρος τοῦ Διαγωνισμοῦ. Τὰ ἑπόμε- να φύλλα τὰ ἔχω πάρει καὶ θὰ στείλω ὅλες τὶς ἁπαντή- σεις µαζί. Εὐχαριστῶ, Ενωτικὴ Μαθήτρια Μ.Σ. Γ, Λεωκ. ᾿Αγαπητὴ Σύνταξις, , Μὲ μεγάλην εὐχαρίστησιν καὶ μὲ ᾿Εθνικὴν ὑπερηφάνειαν κρατῶ στὰ χέρια µου τὰ ἱερὰ φύλλα τῆς «Ἐθνικῆς Νεολαί- ας». Ἕνα µεγάλο «μπράθο» ἀξίζει στοὺς ἐμπνευστὲς τῆς Ἑλληνικῆς αὐτῆς ἐφημερίδος ἡ ὁποία θοηθᾶ τὸν κάθε πρα- γματικὸν Ἕλληνα νὰ κατα- λάδη πιὸ εἶναι τὸ χρέος του. Λαμθάνω δὲ τὸ θάρρος νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως δη- μοσιεύσετε διὰ µέσου τῆς δι- αφωτιστικῆς σας ἐφημερίδος τὸ πρῶτον ποίημά µου «Α- δέλφια µου Ἑλληνόπουλλα». Θὰ αἰσθανθῶ μεγάλην χα- ρὰ καὶ εὐχαρίστησιν ἐὰν πά- φαγες Τω Ε- ει τα Στήθηκε τότε µιά µακάθρια σκηνοθεσία. Επρόκειτο, εἶπαν οἱ Τοῦρκοι, γιὰ μιὰ µε- ταφορὰ σὲ ἐρημικὲς περιοχὲς «ὅλων τῶν μὴ νομοταγῶν στοιχείων, ὥστε νὰ μὴν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ θ6λάψουν τὸ κράτος», Οἱ ἐν- τολὲς ὅμως ἦσαν αὐστηρές. Μὲ τὸ ἴδιο του τὸ χέρι ὁ Ταλαάτ µπέης ὑπέγραψε τὴν δια- ταγἡ τῆς «μεταφορᾶς». --ἒ]οιόν τόπο προορισμοῦ θὰ ὀρίσωμεν ρώτησε τὸν Τοῦρκο ὑπουργὸ ἕνας γραμµα- τεύς. --Δὲν ὑπάρχει τόπος προορισμοῦ. Βάλτε τὴν λέξι «πουθενά», ἀπάντησε ὁ Ταλαάτ. Τὸ «πουθενὰ» σήμαινε σφαγὴ γιά τὶς φά- λαγγες τῶν ᾽Αρμενίων στὶς πεδιάδες τῆς ἐνδοχώρας. Καὶ πάλιν ἡ αὐτοκρατορία ἐκμεταλλεύε- ται τὸν πατροπαράδοτο ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ ᾽Αρμενίων καὶ Κούρδων. Οἱ τελευταῖοι ἐτέθη- σαν ἐπὶ τὸ ἔργον, Πρὸς αὐτοὺς ὁδεύουν οἱ φά- λαγγες τῶν προγεγραμµένων Χριστιανῶν, Μὲ ἕνα διάταγμα τοὺς συγκέντρωσαν ἀπὸ τὰ διά- φορα χωριὰ ἕνας ἀξιωματικὸς καὶ λίγοι στρατιῶτες. Πρόκριτοι, ἀγρότες, τεχνίτες ἆ- ναγκάσθηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ ὑπάρχοντά τους σὲ μιὰ πορεία πρὸς τὸ ἄγνωστο. Γίνε- ται λόγος γιὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως στὶς ἄγονες περιοχὲς σὲ ἀπομακρυσμένες ζῶ- γες, ὅπου πρέπει νὰ φθάσουν μὲ τὰ πόδια, χωρὶς τροφή, χώρὶς νερό, περπατώντας χωρὶς διακοπή. Οἱ ἡἠλικιωμένοι καὶ οἱ ἄρρώστοι ἐγκαταλείπονται εἰς τὶς ὥκρες τοῦ δρόμου, Οἱ ὑπόλοιποι ποὺ συνεχίζουν τὴν πορεία δο- λοφονοῦνται ὅταν φθάνουν στὸ σημεῖο ποὺ οἱ ἀξιωματικοὶ ἔχουν ἐν ψυχρῷ καθορίσει. Οἱ νέες γυναῖκες διαφεύγουν τὴν σφα- γή, Οἱ Τοῦρκοι τὶς κλείνουν σὲ ἕνα χωριὸ καὶ τὶς µεταθάλλουν σὲ ἕνα εἶδος χαρεμιοῦ γιὰ τοὺς στρατιῶτες τῆς περιοχῆς, Όταν ἀρρωσταίνουν, ὅταν διαμαρτύρωνται τὶς σκο- τώνουν. Τὸ Χρονικὸ αὐτῆς τῆς σφαγῆς ἔχει σε- λίδες ἐφιαλτικῆς ἀπανθρωπιᾶς, Τὸ µόνο εὖ- τυχὲς γεγονός, ὅπως σημείωσε ὁ Τόῦνμπη, εἶναι ἴσως τὰ ἐπεισόδιο τῆς Μούσσα Ντάγ, Στὴν Τραπεζοῦντα, στὴν Προῦσα, στὴν Και- σάρια, στὸ Τσαρσιαντζὰκ δολοφονοῦνται οἱ ἐπί- σκοποι τῶν ᾽Αρμενίων. Στὸ Ητιαρμπερὶρ ὁ ἵε- ρεὺς Τσοκλεριὰν καίγεται ζωντανός. 'Ο ἐπίσκο- πος τῆς Χαλέπας, καρατομεῖται µέσα στὴ φυλακή, ᾿Εκεῖ, στὸ νομαρχεῖο τῆς Χαλέπας, ἕνας ᾿Αγγλος διπλωμάτης ἀνακαλύπτει μιά προκήρυξι τοῦ ὑπουργοῦ Ταλαάτ, Φέρει ἡ- µεροµηνία 15 Σεπτεµδρίου τοῦ 1915, Ανα- καλεῖ στὴν τάξι τοὺς κρατικοὺς ἐκείνους ὃ- παλλήλους πού, παρακινηµένοι ἀπὸ ἀνθρω- πιστικἁ αἰσθήματα, ἀντιμετώπισαν μὲ ἁδια- φορία τὴν ἐντολὴ τῆς γενοκτονίας. Ἡ προκήρυξις τῆς Χαλέπας κατέληξε στὸ Λονδῖνο καὶ οἱ ἐφημερίδες τὴν δημοσίευσαν. ᾿Ιδοὺ τὸ κείμενό της: «'Ὑπενθυμίζουμε τὴν ἤδη ἀνακοινωθεῖσαν ἀπόφασι τῆς Κυδξερνή- σεως γιὰ τὴν πλήρη ἐἑξόντωσι τῶν ᾽Αρμενίων ποὺ μένουν στὴν Τουρκία, Ὅποιος ἐναντιωθῆ στὴν διαταγὴ αὐτὴ δὲν θὰ µμπορῆ στὸ ἑξῆς νὰ ἀποτελῆ µέλος τῆς διοικήσεως. Δὲν χρειά- ζεται κανεὶς σεθασμὸς πρὸς τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά, Ὅσο κι’ ἂν εἶναι τραγικἀ τὰ µέσα, μὲ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τεθῆ τέρμα Εως ρα Εμ εν πε ν ᾽Αρμενίων στὴ ζωή τους, δὲν πρέπει νά λησμονῆται ὅτι αὐτὸ γίνεται γιὰ τὸ καλὸ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ». 'Ὁ Τζιάκομο Γκορίνι, γενυκὸς πρόξενος τῆς ᾿Ιταλίας στὴν Τραπεζοῦντα, τὸ 1915, στὴν ἐπ'ιστροφή του στὴν ᾿Ιταλία ὑπέόαλε στοὺς προϊσταμένους του τὴν ἀκόλουθη ἔκθε- σι: «᾿Απὸ τὶς 14.000 ᾽Αρμενίους ᾿Ορθοδό- ἔους, Καθολικοὺς καὶ Διαμαρτυροµένους, ποὺ κατοικοῦσαν στὴν Τραπεζοῦντα καὶ δὲν προ: κάλεσαν ποτὲ ταραχές, οὔτε ἔδωσαν ποτὲ ἆ- Φορμὴ γιὰ μιὰ ὁμαδικὴ ἐπέμδασι τῆς ἁστυ- νοµίας, δὲν ἀπέμειναν κατὰ τὴν ἀναχώρησί µου παρὰ µόνο 100. Απὸ τὶς 24 Ιουνίου ὥς τὶς 23 Ιουλίου, ἡμέρα τῆς ἀναχωρή- σεώς µου δὲν κατόρθώσα σχεδὸν καθόλου νὰ κουμηθῶ, μοῦ κόπηκε ἐντελῶς ἡ ὄρεξις γιὰ φαγητό, τὰ νεῦρα µου εἶχαν καταρρα- κὠθῆ καὶ ἔπασχα ἀπὸ ναυτία. Τόσος ἦταν ὁ ψυχικὸς σπαραγμός µου ἀπὸ τὶς μαζικὲς ἐκτελέσεις τῶν ἁἀπροστάτευτῶν πλασμάτων ποὺ ἤμουν ἀναγκασμένος νὰ παρακολουθῶ, Οἱ ᾽Αρμένιοι φυλακισμένοι περνοῦσαν κάτω ἀπὸ τὸ παράθυρο τοῦ προξενείου. Οἱ οἰὐμω- γές τους καὶ οἱ ἐκκλήσεις τους γιὰ θοήθεια σπάραζαν τὴν καρδιά. Οὔτε ἐγὼ οὔτε καὶ κανεὶς ἄλλος μποροῦσε νὰ κάνη τὸ παραµι- κρὸ γιά τὰ ἀθῶα αὐτά θύματα. “Ἡ πόλις ἦταν σὲ κατάστασι πολιορκίας. Τὴν φρουροῦ- σαν 15.000 στρατιῶτες, σωµµορίες Κούρδων ἐθελοντῶν καὶ µέλη τοῦ κοµιτάτου «ἝἜνωσις καὶ Πρόοδος». ᾽Αντηχοῦν ἀκόμη στ αὐτιά µου οἱ κραυγὲς τῶν ᾽Αρμεγίων τὴν ὥρα τῆς ἐκτελέσεως,,.». ἀνέλαθε μετὰ τὴν ἀποχώρησι τῶν Τούρκων καὶ τῶν Κούρδων Φφονέων, τὴν ταφὴ τῶν θυμάτων τῆς γενοκτονίας ἔγραψε «Δὲν θὰ λησμονήσω πο- τὲ τὴ φρίκη ποὺ ἀντίκρυσαν τὰ μάτια µου, Δέκα νύχτες συνεχῶς 6ασανιζόµουν ἀπὸ τρο- μεροὺς ἐφιάλτες, Μέσα ἀπὸ τὶς τάφρους ἐἑ- νήργησα τὴν μεταφορά 850 ἀποκεφαλισμένων πτωμάτων. Τὰ πηγάδια τῆς πόλεως εἶχαν γεμίσει ἀπὸ αἵματα. Οἱ δήµιοι ἔδεναν τὰ θύματα μὲ οσχοινιὰ καὶ τὰ κατέθαζαν μέσα σὲ πηγάδια, μέχρις ὅτου τὸ νερὸ κάλυπτε τὸ σῶμα τους καὶ ἄφηνε µόνο τὸ κεφάλι τους ἀπ᾿ ἔξω. Κατόπιν μὲ μιὰ σπαθιὰ τοὺς ἔκο- 6αν τὸ κεφάλι, Αφηναν τὸ ἀκέφαλο σῶμα µέσα στὸ πηγάδι καὶ τὸ κεφάλι, μπηγμένο σὲ ἕνα πάσσαλο, ἐξετίθετο στὴν πλατεῖα τῆς πόλεως, Άλλοτε πάλι οἱ στρατιῶτες κάρφω- ναν τὰ κομμένα κεφάλιἁ στὴν ἄκρη τῆς ξι- Φολόγχης τους καὶ τά περιέφεραν θριαµδει- τικἁ µέσα στὴν πόλι. Δὲν περιγράφεται μὲ λόγια ἡ φρίκη αὐτῆς τῆς σφαγῆς, ᾿Αρκεῖ νὰ πῶ ὅτι πολλὲς φορὲς ὅταν οἱ ἐκτελεσταὶ 6ιά- ζονταν νὰ τελειώσουν τὸ ἐγκληματικὸ ἔργο τους κάρφωναν τοὺς ᾽Αρμενίους σ᾿ ἕνα τοῖχο καὶ τοὺς ἐἑξόντωναν τρυπώντας τους μὲ τὸ σπαθί τους,,,». 'Ο Ρῶσσος πρόξενος Χόι, ποὺ Πρὶν ἀπὸ τὸν Πρῶτο Παγκόσμιο πόλεμο οἱ ᾽Αρμένιοι τῆς 'Οθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἀνέρχονταν σὲ 1 ἑκατομμύριο καὶ 800.000 ψυχές. Εἴχαν ἀπομείνει λιγώτερο ἀπὸ τὸ ἕνα τρίτο τὸ 1918. ὅταν οἱ µεγάλες Δυνάμεις ἔλαδαν ἐπισήμως γνῶσιν τῆς σφαγῆς καὶ ἕ- ζήτησαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους νά λογοδοτήσουν. ᾿ἙἘξακριθώθηκε τότε ὅτι 600.000 ἄτομα εἶχαν κατασφαγῇ καὶ ἄλλες 600.000 εἶχαν διαρρεύσει ὡς πρόσφυγες ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Τουρκίας, ρω μιὰ µέρα στὰ χέρια µου τὴν. ἱερὴν αὐτὴν ἐφημερίδα καὶ δῶ ὅτι σὲ μιὰ γώνιὰ τῆς σελίδος της ὑπάρχει καὶ τὸ δικό µου ποίημα. Σᾶς εὐχαριστῶ θερμῶς. Μετ᾽ ἐκτιμήσεως ᾿Εθνικόφρων Μαθήτρια ἉΛ. Λ. Η. Β΄ Γ, ᾽Αμμοχώστου ᾽Αγαπητὴ Σύνταξις, Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἐκ τῶν τακτικῶν προμηθευτῶν καὶ ᾱ- ναγνωστῶν τῆς ἐφημερίδος σας καὶ ἐπίσης διαδοτῶν της διότι ἡ ἀλήθεια τῶν στηλῶν της συμφωνοῦν καὶ μὲ τὰ δι- κά µου πιστεύω. Θὰ ἤθελα κι ἐγὼ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δημοσιεύσετε ἕνα ποίηµά µου στὴν ποιητι- κή σας στήλη. Μετὰ τιμῆς, ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΛΟΥ Αἰγιαλοῦσα, ᾽Αξιότυμοι Κύριοι, Ακουσα πρὸ πολλοῦ διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐφημερίδος σας ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ἆλ- λὰ διὰ διαφόρους λόγους µό- λις σήµερα μπόρεσα νὰ πάρω μιὰ στὰ χέρια µου. Ἕνας φίλος µου µμοῦ προµήθευσε 10, τὶς ὁποῖες διαµοίρασα εἰς ἄλλους φίλους. Εἶναι πρα- γµατικὰἀ µία ὠφελιμωτάτη ἐ- Φφημερίδα, ἡ ὁποία ἐξυψώνει τὸ ἐθνικό µας φρόνημα. Εἰς τὸ σχολεῖον µου ὑπάρ- χουν ἀρκετοὶ ΑΛακαριακοὶ καὶ ἀνθενωτικοὶ. Θὰ προσπαθήσω- μεν ὅμως μὲ διάφορα µέσα νὰ. τοὺς φέρωμεν στὸν ὀρθὸν δρόµον, τὸν δρόµο τῆς Ἑνώ- σεως μὲ τὸν ἐθνικὸ κορμό. Σ᾽ αὐτὸ πιστεύω ὅτι θὰ θοηθήση κι ἡ ἐφημερίδα σας ἢ «μας». Γι αὐτὸ παρακαλῶ στείλατέ µας περισσότερα φύλλα. Συντόµως θὰ στείλω καὶ συνεργασίαν µου διὰ τὴν ΕΘΝΙΚΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑΝ. Μετὰ τυμῆς ΘΕΟΔΟΤΟΣ ΠΗΛΑΒΑΚΗΣ Σχολὴἠ Μιτσῆ Λεμύθου, Εὔῆογαι ἀπορία Κύριε Διευθυντά, Ἡ ἐπαφή µου. μὲ τὴν Ε- ΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ μὲ ἐνθου- σίασε καὶ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐπαινέσω διὰ τὴν πρωτοθου- λίαν σας αὐτὴν. Ἡ µελέτη τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ εἶναι ἐπιτακτικὸν καθῆκον κά- θε ἝἛθλληνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤ- θελε νὰ δῆ τὴ δασανισµένη Κύπρο στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Μη- τρὸς Πατρίδος. ᾿Απὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς θὰ ἔχετε τακτι- κώτατα συνεργασίες µου, ἐμ- πνευσμένες ἀπὸ τὶς δύσκολες στιγμὲς ποὺ περνοῦμε. Μὲ µεγάλη εὐχαρίστηση θὰ λάθω µέρος στὸ Διαγωνισμὸ καὶ παρακαλῶ στείλατέ µου τὰ φύλλα ἀρ. 10 καὶ 12, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχω πάρει. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρία θὰ ἤθε- λα νὰ ἐκθέσω μιὰν ἀπορία µου µέσω τῶν στηλῶν τῆς ἐ- φημερίδος σας:- Μᾶς ἀποκαλοῦν τὴν. µίαν στιγμὴν ἑνωτικοὺς διότι ἔ- Χοµεν ἐθνικὰ «φρονήματα. Τὴν ἄλλην στιγµὴ μᾶς ἆ- ποκαλοῦν ἀντιφρονούντας πρὸς τὴν πολιτικὴ τοῦ Μα- καρίου, ᾽Αφοῦ τὰ φρονήµα- τά µας εἶναι ἀντίθετα ἀπὸ τα φρονήματα τοῦ Μακα- Ρίου καὶ καθὼς οἱ ἴδιοι μᾶς ἀποκαλοῦν ὅτι ἔχομεν ἐνωτικὰ φρονήματα, ἄραγε ποῖα Φρονήµατα ἔχει ὁ Μα- κάριος πρὸς τὰ ὁποῖα ἔρ- Χονται ἀντιμέτωπα τὰ ἰδι- κά µας, δηλαδὴ τὰ ἑνωτι-' κἁ φρονήματα Μὲ εὐχὲς διὰ τὴν ΕΝΩΣΙΝ, Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Μαθητὴς ἐκ Λεμεσοῦ. ᾿Ακροστιχίς ΕΛΛΑΔΑ «Ἔλα ἥλιε µου καλὲ καὶ φἐρε λεφτεριά, Λάµπεις, παίζεις µόνο «Λάμπω παίζω μοναχὰ Αχ νἄᾶτανε νὰ γεννηθῶ καὶ δὲν θλέπεις τὴν σκλαθιά» μᾶχω καρδιὰ καὶ κλαίω. μ᾽ ἐλεύθερη τὴν Κύπρο, Δίχως κάνα παράπονο θὰ πέθαινα ἐγὼ Αν ἔμενε ᾿Ἐλεύθερη χωρὶς νὰ ξαναζήσω...» ΕΛΛΑΔΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ᾽Αμμόχωστος Πάντοτε ἕτοιμοι Ἑλληνόπουλα, πρου Πρέτιει πάντοτε νὰ εἵμαστε ἔτοιμοι. Ετοιμοι γιὰ ν᾿' ἁρ- χίσουµμε κάποιο δύσκολο ἆἀ- γώνα. Μπιορεῖ κάποιο πρωϊνὸ νὰ ξανακουοτΏῃ πέρα ὡς πέ- ρα ἡ φωνὴ τοῦ θρυλικοῦ µας ΔιγενΏβ, νὰ μᾶς καλη, ὍὉ θρυλικός µας Διγενής, πάν- τα τὴν ΕΝΩΣΙΝ ποθεῖ καὶ αὖ- τὴν ἔχει ὡς στόχο του. ξ- χοντας καὶ ἐμεῖς ὡς στόχον µας τὴν ΕΝΩΣΙΝ πρέπει τιάν- τοτε νὰ εἵμαστε ὁπλισμένοι μὲ τὴν πίστιν, τὴν δύναμι, τὸ θάρρος καὶ τὸ κυριώτερον τὴν ἐλπίδα, ᾿ἘἙΕλπίζοντας ὅτι θὰ γίνπ ἡ ΕΝΩΣΙΣ τῆς Κύ- µας μὲ τὴν μάνα ΕΛΛΑΔΑ τίποτα δὲν πρέπει νὰ μᾶς φοθίζη. Ἐὰν χρειαστῇ ν᾿ ἁγωνι- σθοῦμε γιὰ τὴν ΕΝΩΣΙΝ, αρέπει ν᾿ ἁγωνισθοῦμε χωρὶς γὰ φοδόµαστε ὅτι θᾷ χάσου- με τὴν ζωήν µας, Μπορεῖ νὰ χάσουμε ἐμεῖς τὴν ζωή µας ἀλλὰ θὰ ζήσουν ἄλλοι καὶ θὰ χαροῦν ἑκεῖνοι τὴν ΕΝΟΩ- ΣΙΝ, Πάντοτε ἕἔτοιμοι λοιπὸν γιὰ νὰ μποροῦμε ἐὰν Χχρεια- οτᾶ ν᾿ ἁγωνισθοῦμε, Ενωτικὴ μαθήτρια Μ. Σ. Γ, Λευκ. ΣΣΝΜΕΡΤΑΣΙΕΣ ΑΝΑΣΧΝΣΣ ΤΟΝ Στέλιος Μαυρομμάτης «ΝΑ ΜΗ ΠΕΝΘΗΣΕΤΕ ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΛΑΨΕΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ» Στὶς 15 Μαρτίου 1956 ὁ κ ακὸς ραδιοσταθμὸς µετέδίδε τὸ πιὸ κάτω ἐπίσημο ἀνακοινωθέν: «Δύο µέλη τῶν δυνάµεων ἀσφαλείας ἐπυροθολήθησαν σήμερον τὴν πρωῖαν εἰς Αγιον «Δαμέτιον ὑπὸ δύο ποδηλα- τιστῶν. Οἱ πυροθολισμοὶ ἠστόχησον. Οἱ ἄνδρες τῶν δυνά- µεών ἀσφαλείας κατεδίωξαν καὶ συνέλαδον τὸν ἕνα τῶν πο- δηλατιστῶν ὁ ὁποῖος μετέφερε περίστροφον. Οὗτος ἑτέθη ὑπὸ κράτησιν». Ἡ μάνα τοῦ Στέλιου θρισκόταν στὸ σπίτι της ὅταν κάποιος τῆς εἶπε τὸ θλιδερὸ μαντᾶτο. Γιὰ λίγη ὥρα τᾶχα- σε γιατὶ ἤξερε πὼς σύμφωνα μὲ τοὺς νόµους ποὺ ἴσχυαν τό- τε ὁ γυιός της ἀντιμετώπιζε τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου, λίγο με ότερα ὅμως συνῆλθε καὶ ἀκούστηκε νὰ Ἰλέη: «ὰς γἵνη ὅιτι θέλει ὁ Θεός». ᾽Απὸ τὴν ἡμέρα ΄ἐκείνη ὁ πόνος καὶ ἡ Βλίψη ἔστηναν τὸν θρόνο τους στὸ μικρὸ σπιτάκι τοῦ Χρι- στόφορου Μαυραμμάτη. Ἡ προανάκριση τῆς δίκης τοῦ Στέλιου ἄρχίσε µπρο- στὰ στὸν εἰδικὸ δικαστὴ Σάμουελ Τζὼν στὶς 19 τοῦ ᾿Απρί- λη, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι πυροδόλησε δυὸ ἀξιωματικοὺς τῆς ἀεροπορίας στὸν ΄Ἅγιο Δαμέτιο. Τὴν ἴδια µέρα κατηγορή- θηκε ἀκόμη ὅτι στὸ σιτίτι του στὸν Αγιο Δομέτιο ἡ ἁσπτυ- νοµία δρῆκε τρεῖς σφαῖρες µόσα στὴ θαλίτσα του. Στὶς 7 ᾿Ιουλίου ἄρχισε ἡ δίκη του µπροστὰ στὸν ἀνώτέρο εἰδικὸ δικαστὴ κ. Σῶ. ᾽Απὸ τὴν πρώτη μέρας τῆς δίκης ὁ Στέλιος ἀρνήθηκε ἐνοχή, καὶ ἰσχυρίστηκε ὅτι θρέθηκε τυχαῖα στὴν ὁδὸ ᾽Αγίου Παύλου, ὅταν ἄκουσε τοὺς πιροθολισμούς, αὐτὸ ὅμως δὲν ἦταν ἀρκετὸ νὰ τὸν σώση ἀπὸ τὸν θάνατο, καὶ στὶς 12 τοῦ ἰδίου μηνὸς ἄκουσε τὴν θανατικἠ καταδίκη του. Ἐκ- δίδοντας τὸ δικαιολογητικὸ τῆς ἀποφάσεως γιὰ τὴν θανα- τικὴ καταδίκη ὁ κ. Σῶ εἶπε ἀνάμεσα στ ἄλλα τὰ πιὸ κά- τω πρὸς τὸν Μουρομάτη: «Τὸ ὅτι δὲν ἐτραυμάτισες κανένα δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν καλήν σου διάθεσιν, ἁλλ᾽ εἰς τὸν κακὸν χειρισμὸν τοῦ περι- στρόφου. Θὰ σὲ ὁδηγήσουν ἀπὸ τὸ δικαστήριον εἰς τὰς φυ- λοκὰς καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὸν τάπον- τῆς ὀκτελέσεως ὅπου θὰ κρµασθῆς ἀπὸ τὸν λαιμὸν μέχρις ὅτου ἀποθάνης. Καὶ εἴθε ὁ Θεὸς νὰ φανῆ ἴλεως ἐπὶ τὴν ψυχήν σου». Ὁ Μαυροµάτης ἄκουσε τὴν καταδίκη του μὲ πρωτο- φονῆ ψυχραιμία. ᾽Αφοῦ χαιρέτησε τοὺς συγγενεῖς ποὺ παρα- κολούθησαν τὴν δίκη του, ἀπὸ τὸ ἐδώλιο τοῦ κατηγορουµέ- νου, στρατιῶτες καὶ ἀστυνομικοὶ τὸν πῆραν ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα τοῦ δικαστηρίου γιὰ νὰ τὸν κλείσουν στὶς κεντρικὲς φυλακές. Μέσα στὸ κελλὶ τῶν μµελλοθανάτων, ὁ Στέλιος καὶ δυὸ ἄλλα παιδιὰ ἀπὸ τὸ Παλιομέτοχο, ὁ ᾿Ανδρέας ΓΠαναγίδης καὶ ὁ Μιχαὴλ Κουτσόφτας, περνοῦν τὶς ἀτέλειωτες ὧρες τους διαδάζοντας θρησκευτικὰ θιόλία καὶ ψάλλοντας ἐθνι- κὰ προγούδια. Κάθε τόσο ἀκούγεται ἀπὸ τὰ στόµατα τῶν τριῶν νέων ὁ Ἐθνικός µας Ὕμνος, ποὺ ἐμφυχώνει μὲ τὸν τόνο του τοὺς ἄλλους καταδίκους καὶ κρατουμένους τῶν κεντρικῶν φυλακῶν. Πιὸ κάτω παραθέτω μερικὰ ἀποσίπάσματα ἀπὸ τὸ τε- λευταῖο του γράµµα πρὸς τοὺς γονεῖς καὶ τ᾽ ἀδέλφια του στὶς 18 Σεπτεµθρίου, δύο µέρες πρὶν ἐκτελεστῆ. «Σᾶς ἀπευθύνω τὸ τελευταῖο µου γράµµα μὲ τὴν ἕλ- πίδα πὼς θὰ κατορθώσω νὰ ρίξω λίγο δάλσαµο στὴν πο- νεµένη σας ψυχή. ΣΤώρα ποὺ σᾶς γράφω εὑρίσκομαι µέσα στὸ σκοτεινὸ κελλὶ τῆς φυλοκῆς µου, περιμένοντας μὲ θάρρος καὶ ὑπο- µονὴ τὸν δήµιο νἀρθῇ νὰ μὲ ὁδηγήση στὸν τόπο τῆς ἐκτελέ- σεως. Αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτό µου ἰσχυρόν, καὶ γαλήνιον, για- τὶ ἔχω τὸ Χριστὸ µέσα µου καὶ εἶμαι θέδαιος πὼς θὰ μὲ θοηθήση μέχρι τέλους. ΣἩ τελευταία µου ἐπιθυμία εἶναι: Νὰ σταθῆτε ψύχραι- μοι μέχρι τέλους καὶ νὰ προσεύχεσθε γιὰ μένα. Δὲν θέλω οὔτε µοιρολόγια, οὔτε Βρήνους, παρὰ µόνο νὰ εὐχαριστῆτε καὶ νὰ δοξάζετε τὸν Θεὸ ποὺ μὲ ἀγάπησε καὶ θέλησε νὰ μὲ ἱπάρη κοντά του. ΣΘέλω νὰ ξέρετε πὼς ὁ γυιός σας καὶ ἀδελφός σας, πέθονε μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη, γιατὶ κράτησε μέχρι τέ- λους τὸν ἱερὸ ὅρκο ποὺ ἔδωσε νὰ θωσιαστῆ χάριν τῆς Ἔλευ- θερίας τῆς Κύπρου. Νὰ εἶστε δὲ θέδαιοι πὼς γρήγορα θὰ ἀνατείλη τὸ ἄστρο τῆς Ελευθερίας καὶ τῆς δικαιοσύνης στὸ νησί µας, τὸν ψυχρὸ δὲ καὶ σκοτεινὸ χεμῶνα τῶν θλίψεων θὰ ἐποκολουθήση ἡ γλυκειὰ ἄνοιξις τῆς Ὑαλήνης καὶ εὐτυ- χίας. ΣθΘέλω νὰ εἶστε ὑπερήφανοι γιατὶ ὁ γυιός καὶ ἀδελφός σας θυσιάστηκε γιὰ τὴν κοινὴ Ἐλευθερία. Θυσιάστηκε Υιατὶ θέλησε νὰ χαρῆ κι αὐτὸς μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες τῆς Κύπρου τὸ μεγαλύτερο δῶρο ποὺ χάρισε ὁ Θεὸς στὴν ἀν- θρωπότητα...». Τὴν τελευταία µέρα, πρὶν ὀκτελεστή τὴν πόρασε μὲ ἐ- πισκέψεις ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς του. Όταν τὸν ἐπισκέφθηκε ἡ μητέρα του τὸ πιρωϊ τῆς Πέμπτης στὶς 20 τοῦ Σεπτέμ- 6ρη κι ἐξέφρασε πρὸς τὸν γνυιό της τὴν λύπη της ποὺ δὲν τῆς ἐπέτρεψαν νὰ πλησιάση καὶ νὰ τὸν φιλήση γιατὶ μµἰπό- διζαν τὰ σίδερα τοῦ κελλιοῦ του, ἐκεῖνος τῆς ἀπάντησε χα- μογελώντας: «Δὲν πειράζει μητέρα µου, ᾿.ἐφιλοῦσες ὅταν ἥμουν μικρὸς καὶ τὸ ἴδιο κάνει». Καὶ ἔδγαλε τὸ δάκτυλό του ἀπὸ τὸ «κιγκλίδώµα γιὰ νὰ τὸ φιλήση. Ἐξ ἄλλου ὅταν τὴν ἴδια µέρα τὸν ἐπεσκέφθηκε ὁ νουνός του καὶ ἄρχισαν κουθέντα γιὰ τοὺς ᾿Ιάκωθον Πατάτσον, Χαρίλαον Μιχαἠλ καὶ ᾽Ανδρέαν Ζάκον ποὺ ἐκτελέσπτηκαν πρὶν λίγες µέρες, ὁ Στέλιος τοῦ εἶπε χαμογελώντας πάλι: «Θὰ ἐπροτήμοῦσα νὰ ἐκτελεσθῶ µαζί των». Ὅταν δὲ ὁ νουνός του τὸν ρώτησε γιατὶ ἤθελε νὰ πε- θάνη µαζί τους, αὐτὸς τοῦ ἀπάντησε: «Φοθοῦμαι μήπως κλάψετε καὶ μὲ προσθάλετε, γιατὶ τῶν ἄλλων οἱ συγγενεῖς ἦσαν χαρούμενοι». ὍὉ Στέλιος καὶ οἱ δυὸ ἄλλοι νέοι ὡδηγήθηκαν στὴν ἀγ- χόνη στὴν μιὰ μετὰ τὰ µεσάνυκτα τῆς Πέμπτης πρὸς τὴν Παρασκευή, στὶς 2] τοῦ Σεπτέµθρη, παρὰ τὰς συνεχεῖς ἐκκλήσεις ὅλων τῶν Κυπρίων ὅπως ἀποτραπῆ τὸ μοιραῖον. Πέθανε μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη μὲ µόνο παράπονο τὸ ὅτι οἱ ἀρχὲς δὲν ἐπέτρεψαν στὸν ἐπίσης κρατούμενο ἀδελφό του νὰ τὸν ἐπισκεφθῆ. Αὐτὸς ἦταν ὁ Στέλιος Μαυρομμάτης, ὁ νέος ποὺ θά- δισε ψύχραιµος πρὸς τὴν ἀγχόνη καὶ ποὺ ἡ τελευταία του ἐπιθυμία ἦταν «Νὰ μὴ πενθήσετε, οὔτε νὰ κλάψετε γιὰ µέ- να», ΚΩΣΤΑΣ ΧΡ, ΤΖΩΡΤΖΗΣ Ἐθνικὴ Νεολαία Ασσιας. ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 1 Δεκεμδρίου 1972 --- 3 ΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ λιε, Μεγάλε ᾿Αδερφέ, Μεγάλε Συντοπίτη, ἔόγα καὶ κάµε σύναξη νὰ δοῦμε τί θὰ γίνη. Δεῖξε σημάδι θεϊκὸ καὶ φῶς ἐλπιδοφόρο, νά χη ἡ φυλὴ παρηγοριὰ στὰ δάθη τῶν αἰώνων. Ἔτσι τὸ φέρνει ὁ διάδολος κι’ ἡ κακοκεφαλιά µας νὰ καίγεται παντοτινὰ ἡ μαύρη ἡ καρδιά µας. Εἶναι γιατ᾽ εἴμαστε ὅλοι µας τρελλοὶ ἀδερφοφάγοι καὶ τὰ θεριὰ εἶναι πολλὰ καὶ ποιὸς νὰ τὰ προλάδη. Ας σιγοτραγουδήσωµε, γλυκὸ κραᾳσὶ ἂς πιοῦµμε, νὰ παίξουμε τὸν πόνο µας, νὰ νεκραναστηθοῦμε. Βλόγησε µας τὴν τρίαινα καὶ τὸ διπλὸ πελέκι, νὰ δοῦμε τούτη τὴ φορὰ ἵντα ναι ποὺ μᾶς μέλλει. Καὶ φύλαγε τὸν σπόρο µας σὲ δροσερὸ μαντήλι, ὥσπου νὰ σάσουµε τὴ γῆς ὅπου θὲ νὰ θλαστήση. ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΥΠΡΟΣ Κύπρος, σιγαλὰ τὸ κύμα τοῦ γιαλοῦ µουρμουρίζει στὸ 6δράχο, στὸ δέντρο, στὸ 6ουνό, στὸ νέο ---ὅταν σκύθει νὰ φιλήση τὰ ἅγια µας χώµατα--- κι ἕνα παράπονο θαθὺς πόνος ὅλα τὰ πλημμυρίζει. Κύπρος, ὠφνάζει τὸ δροσερὸ ἀπ᾿ τῆς Κρήτης ἀέρι ---αοὺ μᾶς φέρνει τῆς µάνας τὰ μηνύματα χειμώνα - καλο- (καίρι--- μὲ πικρὴ χολὴ στὴν καρδιά, μὲ καϊμὸ στ ἀλήθεια, μ᾽ ἄπιαστη ἀγωνία, σπαράζουνε τὰ μητρικὰ τὰ στήθεια. Κύπρος, μοιρολογᾶ, σκοτώνεται, πεθαίνει ἡ Φύση, ὅταν καὶ σήµερα ὁ αὐγερινὸς χάνεται στὴ δύση καὶ δὲν θλέπει νὰ σµείγονται, νὰ Φιλιοῦνται ἡ κόρη μὲ τὴ (μάνα. Αδικα γένη τὸ νέο χάνι τῆς Γραθιᾶς καὶ ἡ ᾽Αλαμάνα. Κύπρος, λέγουν τὰ παλληκάρια μὲ θέληση σιδερένια, ὁρκιστήκαμε, ὅρκο θαρὺ στὴ μάνα πὴν ΕΛΛΑΔΑ νὰ δώσουμε γιὰ σὲ τὰ χέρια µας τὰ ἀτσαλένια. Κι ἂν ἔρθη θαρυχειμωνιὰ μὲ Σφακιά, μ᾽ ᾽Αλαμάνα, ὁ Σταυραετὸς τοῦ Μαχαιρᾶ μᾶς δίχνει τὸ δρόµο μὲ λαμπάδα. ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ Πάφος ΕΝΩΣΗ Εἶσαι τὸ χρέος τὸ θαρὺ καὶ τ) ἀνεκπλήρωτο ἑνὸς κόσµου κι᾿ ἑνὸς τόπου ἙΕλληνικοῦ. Εἶσαι ὁ πόθος αἰώνων, ριζωμµένος στὶς καρδιές, µέσα σὲ χρόνους σκλαθιᾶς καὶ ἄνανδρους καιρούς. Εἶσαι ὁ δίκαιος δρόµος--ὁ αἱματόδρεχτος--- ποὺ ἀξιώνεις τὸ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον. Εἶσαι σὺ ποὺ ἀντάμα μὲ τὴν Λευτεριὰ θαδίζεις µές τὸ νοῦ καὶ µέσα στ᾽ ὅραμά µας. Σὲ σένα ὁρκίστηκε μιὰ νέα γενιὰ καὶ ἂν πέρασαν καιροί, ἡ ὥρα πλησιάζει. κ. ἃ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΑ ΘΑ ΡΟΔΙΣΗ... Ἡ µεγάλη µέρα θὰ ροδίση καὶ τὰ πάντα θὰ φωνάζουνε «Ελλάς», ὁ καθένας µπιοστά του θ᾽ ἀντικρύση τὰ φτερὰ τῆς ποθητῆς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Η µεγάλη μέρα δὲν θ᾽ ἀργήση, ὅπου νἆναι θὰ φανῆ καὶ παντοῦ θὰ ἀντηχήση ἡ φωνὴ τοῦ ΔΙΓΕΝΗ, Μπρὸς λεθέντες ἦλθε ἡ ὥρα ποὺ ὁ Κάθε Ἕλλην λαχταρεῖ, νὰ ἀγωνιοθοῦμε μιὰ γιὰ πάντα γιὰ τῆς Κύπρου τὴν τιµή. Μπρός, στὸν πόλεμο ριχθήτε γιὰ μιὰ Κύπρο Ἑλληνική, γιὰ νὰ δοῦνε οἱ «προδότες» πὼς δὲν εἴμαστε κουτοἰ... Ὅλοι στὴν φωτιὰ ρἰχθῆτε, ἡ πατρίδα σᾶς καλεῖ, νὰ τιµήσετε τὴν Κύπρο ποὺ θὰ µείνη ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Ὅλα τὰ Κυπριακὰ ἐδάφη θὰ ἀγκαλιάση ἡ Λευτεριὰ κι ΕΝΩΣΙΣ ἡ μόνη λέξις ϱ) ἀντηχήση στὰ θουνὰ. Καὶ τότε τὸ Ἑλληνικὸ νησί µας θὰ ἔχη γιὰ παρηγοριὰ μιὰ τρανή, µεγάλη μάνα: Τὴν ΕΛΛΑΔΑ τὴν γλωὠκειά! ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔδΙΑΚΟΥ ᾽Αμμόχωστος 4 -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 1 Δεκεμδρίου 1972 Κομμουνισταὶ καὶ µα- καριακοὶ ἔδειξαν γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τήν... ἐξυπνάδα τους: Μπῆ- καν νύκτα σὲ αἴθόυσα διδασκαλίας τοῦ Β΄ Γὐμνασίου ᾽Αμμοχώ- στου καὶ τὴν λέρώσαν μὲ ἀπαίσια συνθήµατα. Ὅπως φαίνεται στὴν πρώτη φωτογραφία (ᾱ- νω) ἡ Ἔνωση ταυτίζε- ται μὲ τὴν... διχοτόµη- σιν, ὁ δὲ Μακάριος μὲ τὴν «γνησίαν Ενωσιν». Στὴ δεύτερη φωτογρα- φία, οἱ δράστες ἐρύπα- ναν τὴν ἐθνικὴ διακό- «Κατορθώματα) κομμουνιστῶν ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΕΣΕΑ ΠΔὸν δὲ ἐπιέρέιμωπεν τειςεΏεσμένα γεγονδία Στὶς 21.11.72 ἡ Ἐπιτροπὴ Συντονισμοῦ ᾿Ενωτικοῦ ᾽Αγῶ- νος {Ε.Σ.Ε.Α.) ἔδωσε στὸ ξε- νοδοχεῖον ΧΙΛΤΟΝ δηµοσιο- γραφικὴ διάσκεψη, κατὰ τὴν ὁποία ἀνεγνώσθη ὑπὸ τοῦ Προέδρου της κ. Γ. Βασιλειά- δη ΔΙΑΚΗΒΥΞΙΣ τῆς ΕΣΕΑ πρὸς τὸν Κυπριακὸν λαόν. Ἡ. διάσκεψ.ς εἶχε μεγάλην ἐπιτυχία, ὁ δὲ κ. Βασιλειά- δης ἀπήντησε σὲ πολλὲς ἑἐ- ρωτήσεις δημοσιογράφων ἐπὶ τῶν θόσεω» τῆς ᾿Ενωτικῆς [Πα- ρατάξεως. Ἡ Διακήρυξις, ἀφοῦ ἆᾱ- πορρίπτει τὴν θεωρίαν τοῦ ἐ- φικποῦ καὶ τὴν προσέγγισιν τοῦ Κιωπριακοῦ ὡς συνταγ- ματικοῦ µόνον προθλήµατος, τονίζει ὅτι τοῦτο «εἶναι κα- θαρῶς ἐθνικὸν πρόόλημα, ζή- τηµα ἐθνικῆς ἀποκαταστάσε- ὡς τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κύ- πφρου». Στὴν συνέχεια ἀἆνα- λύεται ἡ θέσις τῆς ᾿Ενωτικῆς παρατάξεως ἔναντι τῶν ἐν- δοκυτριακῶν συνομιλιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι καταδικασµέναι νὰ καταλήξουν εἴτε εἰς ἀδιέ- ξοδον εἴτε εἰς ἐθνικῶς ἆπα- ράδεκτον λύσιν. Τονίζεται ἐπίσης ὁ κίνδυ- νος παρουσιάσεως ἑνὸς τε- τελεσιµένου γεγονότος ἐνώπι- ον τοῦ λαοῦ πρὸς ἔγκρισιν, ἡ δὲ Διακήρυξις καταλήγει: «Ἐπειδὴ, ὅμως, ἡ ὑπὸ τοῦ λαοῦ καθ) οἱονδήποτε τρό- πον ἔγκρισις τῆς ἐξευρεθη- σοµένης λύσεως θὰ ἔχῃ τε- ραστίας συνεπείας διὰ τὸ ἐθνικὸν μέλλον τῆς Κύπρου, διότι διὰ τῆς ἀποφάσεώς του ὁ λαὸς θὰ αὐτοδεσμεύ- σῃ τὸ μέλλον του, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ Ἠπροείδο- ποιήσωμεν τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν Κυθέρνησίν του ὅτι 6Α ΑΝΤΙΤΑΧΘΩΜΕΝ δΙ᾽ Ο- ΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΑΣ ΕΙΣ ΠΑΣΑΝ ΠΡΟ- ΣΠΑΘΕΙΑΝ ΤΩΝ ΝΑ ΦΕ- ΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΑΟΝ ΠΡΟ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΓΕΓΟ- ΝΟΤΩΝ ”Η ΝΑ ΥΦΑΡΠΑ- ΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΙΝ ΤΟΥ. »Προειδοποιοῦμεν ἐπίσης τούτους νὰ μὴ ἐπιδιώξουν νὰ ὁδηγήσουν ἐσκεμμένως τὰ πράγµατα εἰς τοιαύτην κατάσπασιν ὥστε νὰ παγι- δεύσουν τὸν λαὸν καὶ νὰ πε- ριαγάγουν τοῦτον εἰς τὴν δεινὴν θέσιν ὥστε ἄκων νὰ ἀπαρνηθῇ τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμά του δι’ αὐτοδιά- θεσιν. Ὁ λαὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ᾱ- ποφασίση ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν προσθερθησοµένην «ἀνεξαρ- τησίαν» ἢ τὴν Ενωσιν, ἆ- φοῦ πρῶτον μὲν ἐνημερωθῇ πλήρως ὑφ᾽ ὅλων τῶν πα- ρατάξεων ἐπὶ τῆς σηµασίας τῆς ἐτυμηγορίας του, δεύ- τερον δὲ ἐξασφαλισθῇ διὰ διεθνών ἐγγυήσεων ἡ γΎνη- σία καὶ ἀνεπηρέαστος ἕἔκ- φρασις τῆς θελήσεώς του. »Τὰς ἀπόψεις µας αὐτὰς ἐθεωρήσαμεν σκόπιµον νὰ θέσωµεν ἐγκαίρως ὑπ᾿ ὄψιν τῶν ὑπευθύνως χειριζοµένων τὸ Κυπριακὸν πρόθληµα καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κατ ἐξοχὴν ὑπευθύνου διὰ τὴν δεινὴν θέσιν εἰς τὴν ἁποίαν περι- ήχθη τὸ ἐθνικόν µας πρό- ϐλημα, τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Πᾶσα τυχὸν προσπτάθειά του νὰ µεταθέ- ση τὰς εὐθύνας του διὰ τὴν δοθησοµένην λύσιν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ λαοῦ, τῆς Ἑλ- ληνικῆς Κυθερνήσεως ἢ ἄλ- λων παραγόντων θὰ εἶναι ἄνευ ἀποτελέσματος. δΔιὰ τοῦτο, ἐὰν οὗτος δὲν δύνα- ται νὰ ἐπιτύχη ἐθνικὴν λύ- σιν τοῦ προθλήµατος, ὀφεί- λει, ἔστω καὶ τώρα, νὰ πα- ραιτηθῆ, ὥστε νὰ ἀναλά- ϐουν τὸ πηδάλιον τοῦ Κυ- πηριοκοῦ σκάφους ἄλλοι, δυ- νάµενοι νὰ διεκδικήσουν καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν Ενωσιν». πίζουµε νὰ μὴ ξανατολµή- σουν νὰ λερώσουν τὸ Γυμνά- σιο, γιατὶ οἱ ἐθνικόφρονες µα- µαθητές του θὰ τοὺς θάλουν σαν καὶ τὴν ταυτότητά τους: σµηση μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Να- καρίου. Οὔτε αὐτὸ ὅμως δὲν τὸ ἔγραψαν σωστά! («ΜΑ- ΚΑΡΙΣ»). Οἱ δρᾶσται ἄφη- στὴν θέση τους. Σκέψεις γιὰ τὴ γλῶσσα µας Ο ΘΕΜΑ τῇς γλώσσας εἶναι πάντα ἐπίκαιρο στὸν Ἑλλπνικὸ χῶρο: Ἀημοτικὴὰ ἢ καθαρεύουσα Πόσο χρήσιμο εἶναι τὸ συντακτικὸ καὶ ἡ γραμματική Μήπως διδάσκονται στὰ σχολεῖα «ἄχρπστα») µαθήµατα εἰς δάρος ἄλλων, πιὸ Χχρπσίμων: Τὰ ἐρωτήματα εἶναι πολλὰ καὶ δὲν ἐπιχειροῦμε τὴν ἀπάντησή τους. Κάνουμε ὅμως μιὰ ἀρχή, ὀπμοσιεύοντας σήµερα κείµενα δύο 'Ελλήνων δι- µοσιογράφων καὶ συγγραφέων, χωρὶς νὰ σπµαίνη αὐτὸ ὅ- «Ε.Α.Μ.Σ.», ποὺ μᾶς θυμίζει τὸ κοµµοι- νιστικὸ ΕΑΜ ΕΛΑΣ, ὮἘλ- μιὰ ὀνομασία ..-. αὐτοδιαδεσας αστοτελες Ὀσισχε)]ο ἄπορρεον ἀπό τάς ἀρσεάς χρηστο --- συντακτικό, µι- λήσαμε κι᾿ ὄχι µόνο μιὰ Φο- ρά. Γιὰ τὶς συγκλονιστικὲς ἀρχαῖες τραγωδίες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες γνωρίσαµε µόνο τὴ γραμματική, τὰ εἴπαμε. Τὸ σχολειὸ ἔκανε ὅ,τι μποροῦ- σε γιὰ νὰ µισήσωµε ἐκεῖνο τι υἱοθετοῦμε τὶς ἀπόψεις τους. Ἐλπίζουμε ν’ ἀκολουθή- ποὺ ἔπρεπε --- καὶ ποὺ ἤ- σουν κι’ ἄλλα κείµενα, κατὰ προτίµπσπ τῶν ἀναγνωστῶν ταν» εὔκολο --- νὰ ἀγαπήσω- --- . µας, πάνω στὰ θόµατα αὐτά. με τας Δακαιοσυνχις, , , Δὲν διεκδικοόἈµε καμμιὰ «... Όμως ἃἂς ἐπισημά- νουµε κι ἕναν ἄλλο παρά- Υματικὲς διαφορὲς τῆς πιρο- φορᾶς, οἱ ὁποῖες σήµερα ἰδιότητα εἰδικοῦ. ᾿Ἐκφράζο- µε τὰ αἰσθήματα τοῦ ἂν- της Ἐλευδερίος γοντα ποὺ συντελε στὴν δὲν ὑπάρχουν. Καὶ ἀφοῦ δὲν θρώπου ποὺ ὑπῆρξε µαθη- ἤ μα Ἡ ἀνεπαρκῆ κατάρτισι τοῦ ὑπάρχουν, γιατί νὰ ἔχουμε ής. Τί ἰσαίμε ἀπὸ τὸ ὑπάρχουν, γιατί μὰ ἔχουμε τής, Τί γνωρίσαμε ἀπὸ τὸν καλ τες Δαμµοκπρατεας. ον όἃ μαθητοῦ. Εἶναι ἡ ἑλληνικὴ πολυγλωσσία. Ὁ μαθητὴς τῶν ἄλλων χωρῶν δὲν ἔχει παρὰ νὰ µάθη τὴ μητρική του γλῶσσα, μὲ τὴ σύντα- ξι καὶ τὴ γραμματική της καὶ μιὰ ζωντανὴ ξένη. Καὶ στὸ Γυμνάσιο μιὰ κλασσι- κή ᾿Αρχαῖα ἑλληνικὰ ἢ λα- τινικά, Ὁ Ἕλλην μαθητὴς δρίσκεται σ᾿ ἕνα γλωσσικὸ κυκεῶνα Καθαρεύουσα, δη- µοτική, μικτὴ- καὶ τὸ χαρ- µάνι τῶν δύο γλωσσῶν, ποὺ ἔχει διαφθείρει τὸ γλωσσι- κό µας αἴσθημα-- ἀρχαία ἑλληνική, λατινικὴ καὶ μιὰ ξένη. Ὁ χρόνος ποὺ ὅδαπα- νᾶται σ᾿ αὐτὴ τὴν προσπά- τα τοῦ παρελθόντος Ἔτσι Φτάνουμε στὴν ἀνάγκη µο- νοτινοκοῦ συστήµατος. ἝἜ- ψας τόνος στὸ γράµµα ποὺ τονίζεται καὶ ἀπαλλάσσου- µε τὴ γραπτὴ γλῶσσα µας ἀπὸ τὰ περιττὰ αὐτὰ στο- λίδια. Ξεφορτώνουμε τὰ παιδιὰ ἀπὸ ἕναν ἄδικο κὀό- πο, ποὺ τοὺς τρώει χρόνια καὶ γεµίζουµε αὐτὸ τὸ χρό- νο μὲ χρήσιμες γνώσεις. Δὲν ξόρω πότε θὰ ληφθῆ ἡ ἡ- ρωϊκὴ αὐτὴ ἀπόφασι, ἀλλὰ κάποτε θἄᾶρθη ἡ ὥρα της. Ὅσο Ὑρηγορώτερα τόσο καλύτερο. Καὶ οὔτε ἰσχυρί- ζομαι ὅτι ἐδῶ τελειώνει ἡ ὑποχρέωσί µας γιὰ τὸν ἐκ- Όμηρο Μερικοὺς στίχους, ὄχι σὰν ποίησι, ὄχι σὰν ἆ- φήγησι, ἀλλὰ σὰν παρα- δείγματα ὁμηρικοῦ συντα- κτικοῦ καὶ γραµµατικῆς. Τὸ ἴδιο, λιγώτερο ἢ περισσότε- ρο συνέθη μὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀριστουργηματικὰἁ ἀρχαῖα κείµενα, Δὲν τὰ γνωρίσαμε. «Τὸ δάσος μᾶς ἔκρυψε τὰ δέντρα». Κι᾿ ὅμως ῆταν τό- σο εὔκολο καὶ νὰ τὰ γνωρί- σωμε καὶ νὰ τὰ ἀγαπήσωμε σὲ μιὰ σωστὴ µετάφρασι! Καὶ ἡ ἀρχαία γλῶσσα Δὲν ἔπρεπε νὰ τὴ µάθωμε Νὰ τὴ µάθωµε (ἂν καὶ πο- τὲ δὲν τὴν μάθαμε). Νὰ τὴ µάθωμµε σὰν γλῶσσα. Σὲ θεια, μειώνει ἀναγκαστικὰ α - ἄλλο µάθηµα. Νὰ γνωρί- πὰ Ἡ τα ο διδασκαλίας ἅλ- Οσυγχονισμὸ τοῦ ἐκπαιδευ- σωµε τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ λων χρησίµων µαθηµάτων. τω µας προγράμματος. λογοτεχνία --- κι ὄχι µόνο Σ : ς ο : ᾿ΑἈλλὰ θὰ εἶναι ενα θῆμα, ὁρισμένες µόνο παραγρά- κεφθήκατε ποτὲ πόσους ὄχι ἀσήματο, ποὺ θὰ τὸν «φους της --- σὲ µετάφρασι µηνας -- σε χρονικη διαρ- διευκολύνη». ἵ ϱδ- αὁ ὄμι εἲ ο κε --. ποϊλαπιωρείται τὸ καὶ νὰ µάθωμε, ὅτι εἶναι δυ παιδὶ μὲ τὰ μακρὰ καὶ τὰ θραχέα, τὶς ψιλὲς καὶ τὶς δασεῖες, τὶς ὀξεῖες καὶ τὶς θᾳρεῖες, ποῦ πάει ἡ µψιλὴ περισπωµένη, ποῦ ἡ δασεῖα ὀξεῖα, τί ὀξύνεται καὶ τί πε- ρισπᾶται --- κάπου 950 νο- µίζω εἶναι αὐτὰ τὰ διακο- σμητικὰ στοιχεῖα, ποὺ στο- λίζουν τὶς ἑλληνικὲς λέξεις (Παναγιώτης Παπαδούκας, «᾿Ακρόπολις» ᾿Αθηνῶν), 3 Ἡ Στὴν ἐπιστολὴ τοῦ ἀἆνα- γνώστη µας κ. Γ. ᾿Αρναού- τη ἔχομε ἀπαντήσει... προ- καταθολικῶς. Μιλάει γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο δι- δάσκεται ἡ ἀρχαία λογοτε- νατὸ νὰ µάθωµε, ἀπὸ τὴν ἀρχαία μὲ τὶς Φους». «παραγρά- (Γιάννης Μαρῆς, «᾿Ακρόπολις» ᾿Αθηνῶν) . 3 Τὸ διαθάζω σὲ ἀθηναϊκὴ συνάδελφο, ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπίσκεψι στὴν Ἑλ- ΟΜΟΣΙΙΟΝΔΙΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΦΟΙΤΕΓΤΙΙςΟ2Ν καὶ θασανίζουν , τὸ μυσαλὸ Χνία στοὺς ἝἛλληνας µαθη- λάδα τῆς γνωστῆς ᾿Ιταλί- ΕΠΝΚΣΣΕ«ΟΝ ΕΥΙΠΡΟΥ ΟΕΟΦΕ Σς᾽ μικρῶν καὶ μεγάλων. Χωρὶς τάς: δας «στὰρ» Βίρνα Λίζι, λόγο καὶ χωρὶς κανένα νό- «Ἕναν τρόπο ποὺ κά- «Αὕτη μετ ἄλ- ημα. Τοὺς τόνους καὶ τά νει τὰ συναρπαστικώτε- λω ν ἠθοποῶν πα- πνεύµατα τὰ ἐθέσπισαν οἱ ῥβε καμένα. ῆς πεσκη- ανα ἐπέδαινε κλπ... ᾽Αλεξαντρινοί, ὅταν συνέτα- σµιου λογοτεχνίας ἁπω- ΚΑΠ, , ος}. στὰ , ξαν τὴ γραμµατικἡ τῆς ἑ- θητικά», υτὸ τί... πναρέα μπορεῖ νὰ Την προσπάθειά της νὰ διαφωτίοι τὴν Παγκόσμιο νεολαία γιὰ τὰ δίκαια τοῦ Κυπριακοῦ ληνικῆς. Οἱ τόνοι καὶ τὰ ᾽Αλλὰ γι’ αὐτὸν τὸν τρό- «ΥΠ τὸ «αύτη» τὸ «μετ΄ ἄλ-{ λαοῦ, ἡ Ο.Ε.Φ.Ε.Κ. κυκλοφόρποε τὴ ο, 0 πνεύματα ὅμως δὲν τοποθε- πο, ποὺ µεταθάλλει τὸ θαυ- λων» (τὸ «ἀπέδαινε» καὶ τὸ] ο, ὅλες τὶ ͵ [ Ἅ ἀνωτέρω ἀφίσσα, ἔγχρωμπ καὶ σὲ µεγάλο σχῆμα, τήθηκαν Χάριν Ὑγούστου. µάσιο κείµενο τῆς Όδυσ- «παρέα», τοι πες, Καὶ 5 Φοιτητικὲς ἐνώσεις καὶ ὀργανώσεις νέων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ ἴδια ἀφίσσοα ᾽Ανταπεκρίνοντο σὲ πρα- σείας σὲ δύσκολο --- κι ᾱ- -' Ἑλέπε σελ. 6 κυκλοφόρπσε καὶ μὲ ἁγγλικὸ κεί µενο. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς µε- γαλύτερους πολιτικοὺς τῶν τελευταίων ἐτῶν, Μεταξὺ τῶν πρώτων ποὺ ἐπροφήτευ- σε τὴν σπµασία τῶν ἁρμά- των μάχης καὶ τῶν µπχανο- κινήτων σ᾿ ἕνα σύγχρονο πὀ- λεμο, ἐγκατάλειφε τὴν χώ- ρα του μετὰ τὴν κατοχή της ἀπὸ ἑχκθρικὲς δυνάμεις καὶ συνέχισε τὴν ἀντίστασι ἀπὸ συμμαχικὸ ἔδαφος. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι ἐπέστρεψε εἰς τὴν πατρίδα του καὶ ἔφθασε ὥς τὰ ὕπατα ἀξιώματα. Ποιὸς εἶναι Εἶπε ὅτι λεγόταν Οὐῖλλις, Ροὺθ Οὐῖλλις, ἡ κυρία, ποὺ παρουσιά- σθηκε στὸν ἐπιθεωρητὴ Σέρραντ. ᾿Αμέσως, χωρὶς πολλὰ προοίµια, ἡ κ. Οὐῖλλις μπῆκε στὸ θέµα: --.Δὲν ξέρω τί νά κάνω, εἶπε στὸν ἐπιθεωρητή. Οἱ φίλοι µου καὶ οἱ σωγγενεῖς µου θάέλησαν νὰ μοῦ δώσουν διάφορες συµθουλές, ἀλλὰ ὁ καθένας σκέπτεται μὲ τὸν δικό του τρόπο. Ἡ κ. ΟὐΏΆλις κοίταξε τὸν ἐπι- θεωρηπἡ Σέρραντ καὶ συνέχισε: --Καὶ τώρα τὰ ἔχω τόσο χαμέ- να, ὥστε δὲν ξέρω τί νὰ ἀποφα- σίσω. Αλλὰ ἀφῆστε µε νὰ σᾶς ἐκθόσω τὰ γεγονότα, 'Ο σύζυγός µου Τζόζεφ κι ἐγὼ δὲν τὰ πᾶμε καλὰ ἀπὸ πολὺ καιρό, 'Ο Τζόζεφ δὲν ἔχει τὸ αἴσθημα τοῦ χρήματος. Ξέρει µόνο νὰ τὸ ξοδεύη, Σπα- τάλησε ὅλη του τὴν περιουσία καὶ ἀρκετὸ µέρος τῆς προίΐκας µου, ϱδ τα --Ωστε ἑἐσεῖς εἴσαστε καὶ κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ κτιρίου, ἔ Άτιμπ κοινωνία Εἰς τὸ δικαστήριον: --Ἔκαμες µόνος σου τὴν κλοπήν δὲν ἔχεις ουνε- νόχους -- Οχι, κύριε Πρόεδρε, ἐργάζομαι µόνος. Δὲν ἑ- μπιστεύουμαι σὲ κανέναν, γιατὶ ὑπάρχουν πολλοὶ ᾱἄ- τιµοι ἄνθρωπσοι! ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 1 Δεκεμέρίου 1975 -- 5 ΕΛΕΥΘΕΤΡΕΣ «ΣΡΕΙΣ Προθθήμο ία ΝΜουσαεκκὶὴ 1δεοφυτα «Ὁ νεαρὸς αὐτὸς εἶναι πραγματικά μιὰ μουσικἡ ἰδιοφυῖα γιατὶ παίζει μὲ δεξιοτεχνία 6 ὄργανα. Ποιὰ ὄργανα παίζει, κρίνοντας ἀπὸ τὶς χειρονομίες του, ποὺ φαίνονται στὸ σχέδιο ΑΣΞΣΤΥΛΝΟΜΙ«Ο Ὁ σπάταλος σύσυγος ἀλλὰ τοῦ ἔθαλα φρένο, ᾿Πταν ἵ- κανὸς νά φάη ὅλη τὴν προῖκα µου. Πρὶν ἀπὸ ἕνα μῆνα᾽ ὁ Τζόζεφ καὶ ὁ Φίλος του Αλφ Μπαίηκερ, ἕνας ἄλλος τῆς ἴδιας πάστας, ξεκίνησαν γιὰ ἕνα φωτογραφικὸ σαφάρι στὴν ᾽Αφϕρική, Μοῦ ἐξήγησαν μὲ ἀριθμοὺς καὶ ἐπιχειρήματα τὰ κέρδη ποὺ θά μποροῦσαν νὰ ᾖἔχουν, πουλώντας φωτογραφίες καὶ φίλμς «ντοκυµαν- ταὶρ» σὲ κινηματογραφικὲς ἑἐται- Ρῥίες. Πραγματικὰἁ ἥμουν πολὺ εὖ- χαριστηµένη ποὺ ἔφευγαν... καὶ ὁ- μαλογῶ, κυρίως, γιατὶ θὰ γλύτω- να γιὰ λίγο καιρὸ ἀπὸ τὴν παρου- σία καὶ τὶς πιέσεις τοῦ Τζόζεφ. Χθὲς πῆρα αὐτὸ τὸ γράµµα ἁερο- πορικῶς,.. ᾽ Ἡ κ. Οὐῖλλις ἔδγαλε ἀπὸ τὴν τσάντα της τὸ γράµµα καὶ μοῦ τὸ Έδωσε. Τὸ ἐπιστολόχαρτο ἔφερε τὸ σῆμα ἑνὸς ξενοδοχείου τῆς Βαϊρό- µπι τῆς Κένυα καὶ ἔγραφε: «Α- ΄ γαπητὴ ῥΡούθ, λυποβμαι πολὺ ποὺ πρόκειται νἁ σοῦ ἀνακοινώσω μιά δυσάρεστη εἴδησι” ἀλλὰ ὁ Τζόζεφ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴ θοήθειά σου. Ἐνῶ γυρίζαµε μιὰ «ντοκυμανταὶρ» ταινία στὸ Κιλιμάντζαρο, µιά τί- Ὑρις ὥρμησε καὶ πλήγωσε τὸν Τζό- ζεφ. Οἱ ἀρχὲς τοῦ τόπου δὲν μᾶς εἶχαν ἐπιτρέψει νὰ φέρουμε ὅπλα κι’. ἔτσι δὲν ᾽μπορούσαμε νὰ κρα- τήσουµε σὲ ἀπόστασι τὸ θηρίο. ὍὉ Τζόζεφ εἶναι δαρειὰ τραυµατισµέ- νος. Οἱ ἐδῶ γιατροὶ λένε ὅτι ὁ Τζόζεφ θὰ χάση τὸ δεξί του µάτι ἂν δὲν κάνη ἁἀμέσως ἐγχείρησι, “Ὁ Τζόζεφ μὲ παρακάλεσε νἁ σοῦ γράψω ὅτι θὰ ὑποφέρη στὴν ἰδέα νὰ τὸν δῆς ἔτσι παραμορφώμένο καὶ γι’ αὐτὸ θὰ ἤθελε νὰ μὴν ἕλ- θης ἐδῶ,., Αλλά ὁ Τζόζεφ ἔχει ἀπόλυτη ἀνάγκη ἀπὸ χρήματα γιὰ νά κάνη τὴν ἐγχείρησι, Επομένως, εἶναι ἐπεῖγον νὰ μοῦ στείλης 10 (Οἱ λύσεις τῶν προθληµάτων στὴν σελίδα ϐ) ὌἜκανε κρύο --Κατπιγορούμενε, γυιατὶ πᾶρες τὸ ξένο παλτὸ ἀπὸ τὴν κρεµάστρα τοῦ καφε- νείου --Έἶχα κάνει λάθος, κύ- κλέψπς τὸ διολὶ τονά σου, µος ἄνθρωπος, Σοθαρὰ αἰτία Πῶς σοῦ ἄρθε ἡ ἰδέα νὰ τοῦ γεί- ἐοὺ ἕνας ἕἔντι- ρωτᾶ τὸν ο κατηγορούµενε, τὴν τιµή σου, τὸ μέλλον σου, γιὰ πενήντα ψωροκὶι- Χιλ. δολλάρια στὴν διεύθυνσι ποὺ σοῦ γράφω, ίσως θὰ ἔπρεπε νὰ σοῦ τηλεγραφήσω, ἀλλά προτίµη- σα νὰ σοῦ γράφω ἀἑκτενέστερα, Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει τώρα σημασία εἷ- ναι νἁ στεῖλης χὠρὶς καθυστέρησι τὰ χρήματα». 'Η ἐπιστολὴ ἔφερε τὴν ὑπογρα- φἠῆ τοῦ Αλφ. 'Ὁ ἐπιθεωρητὴς Σέρραντ κούνη- σε ἀηδιααμένος τὸ κεφάλι του καὶ εἶπε: «᾿Απὸ τὸ περιεχάµενο τῆς ἐ- πισταλῆς, ἀμφιδάλλω ἂν ὁ οσύζυ- γός σας καὶ ὁ φίλος του Αλφ ὀγῆκαν ποτὲ ἀπὸ τὸ χὼὠλ τοῦ ξε- νοδοχείου, Νά μὴ τοῦ στείλετε χρήματα πρὶν πάρετε θετικώτερες πληροφορίες. Φρονῶ, ἀγαπητή µου κυρία, ὅτι εἶσθε θῦµα συωμπαιγνίας», ΓΙΑΤΙ ὁ ἐπιθεωρητὴς Σέρραντ ὑποπτεύεται τὸν Τζόζεφ καὶ τὸν φίλο του ΑλφΦ ταγραφῆς τῶν κινήσεων. « Διεθνὲς τουρνουὰ Μόσχας, τὸ τοῦ σκακιοῦ τοῦ κόσμου. ΛΕΥΚΑ Χοσὲ Ραοὺλ Καπαμπλάν- κα ὁ Γκραμτιέρρα (1888-- 1942). Κουδανὸς διτπλω- µάτπς. ὙΎπβρξε πιρωταθλη- τὴς κόσμου (1921-1927). ΛΕΥΚΑ ΜΑΥΡΑ 1. 55 - δά 57 - ὃδ 2. Υγὸ - γά ε7 - εθ 8. Ι6Ι - Υγ8 1π8 - ζ6 4. Ἁγί - π5 1686 - σ7 δ. ε2 - εΏ Αζ8 - 64 6. γά Χδ5δ ε6 Χ ὅ5δ 7. Β8δΙ - 63 Υ7 -Υδ 8δ. δ4 Χ γδ Βδ8 - αξ 9. Απδ Χ ζ6 157 Χχ ζ6 10. 0-0 - οἱ ο... Ὁ Καπαμτιλάνκα, στὴν προσπάθειά του νὰ ἀνατρέ- Φπ τὸ παιχνίδι τῶν Μαύρων, ἀφήνει ἐκτεθευμένο τὸ δασι- λιά του. 'Ο νεαρὸς Μτιοτθίνικ τοῦ δείχνει γρήγορα ὅτι ἕ- κανε σφάλμα. Τὰ Λευκὰ θὰ ἔπρεπε νὰ παίξουν: 10. 1ζ3. -- ο-ο 11. Ιπί - ζ8 ΛγΥδ8 - ε6 19. 1ζ38 - δά Παδ - 8 13. ΥὙ5 -Υδ ΄}΄}ῄἡἈ-ινο Τὰ Λευκὰ στπρίζουν πολ- λὲς ἑλπίδες σ' αὐτὴ τὴν κί- --Εἶναι ὁ Ἐρνέστος, ὁ δασιλιὰς τῶν ἀποδράσεων, Ποῦ νὰ τὅξερε «Ωστε, θυσίασες πρόεδρος: ριε πρόεδρε. Νόμισα πὼς κατηγορούμενο, ὁ ὅδικα- λιάρικα» ταν τὸ δικό µου. στής. Τουλάχιστον ξέρεις --Εἶχες δικό σου παλτό νὰ παίζης ὍὉ λωποδύτης: «Πποῦ νὰ --Νόμισα πὼς εἶχα,' κύριε --Οχι, κύριε πρόεδρε, τὂξερα, κύριε πρόεδρε, ὅ- πρόεδρε, γιατὶ ἔκανε τρο- μερὸ κρύο ἔξω, ἀπαντᾶ ἐκεῖνος. ᾽Αλλὰ οὔ- τε ὁ ἰδιοκτήτης του ἄὕξερε. Ίπι µόνον τόσα θὰ ἕδρισκα στὸ χρηματοκιθώτιο:» νηση, ποὺ κλείνει τὴν στή- λπ «γ}). (θλέπε σχβμµα). 'ο Μτιοτθίνις ὅμως θρίσκει τρό- πο νὰ συνεχίσηῃ τὴν ἀνάπττυ- ξί του. ΛΕΥΚΑ ΜΑΥΡΑ 18. νε νε νι Ἀ6ά Χ ν8 14. Β639 κ γὰ Βαδχα2 15. ΑΕΙ - 53 67 Χγ6 16. Ρν! -γ2 Υ6 -υγδ 17. Ιδ4ά χ εθ Βα2 - αάἵ υὑσ όν 4 Γιὰ τοὺς φίλους τοῦ ὡραίου αὐτοῦ παιχνιδιοῦ, ἐγκαινιάζουμε σήµερα μιὰ εἰδικὴ στήλη. Θὰ δηµοσι- εύουµε κυρίως παρτίδες τῶν μεγάλων σκακιστῶν, ποὺ παρουσιάζουν ἐνδιαφέρον καὶ εἶναι διδακτικές. Παίρνουμε σὰν δεδομένο ὅτι οἱ φίλοι τῆς στήλης εἶναι σ᾿ ἕνα θαθμὸ ἐξοικειωμένοι μὲ τὸ σκάκι, γνώ- ρίζουν δηλαδἠ τὴ συμθολικὴ γραφἡ καὶ τὸν τρόπο κα- Ἡ παρτίδα ποὺ δημοσιεύομε σήµερα παίχθηκε τὸ 1925 στὸ Λένινγκραντ, σὲ μιὰ ἐπίδειξι σιμουλτανὲ τοῦ τότε πρω- ταθλητοῦ τοῦ κόσµου Χοσὲ Ραοὺλ Καπαμπλάνκα. Κουθανὸς διπλωμάτης- ποὺ εἶχε νικήσει τὸ 192] στὴν ᾿Αθάνα τὸν ἐπὶ 27 χρόνια παγκόσμιὸ πρωταθλητὴ Ἐμ- µάνουελ Λάσκερ, μὲ 4- -0 καὶ 10 ἰσοπαλίες- -εἶχε πάρει µέ- ρος, μαζὶ μὲ πολλοὺς διασήµους σκακιστὰς τῆς ἐποχῆς, στὸ 1925. Πρὸς γενικὴ κατάπλη- ξι ἔχασε δυὸ παρτίδες- ἀπὸ ἄσημους Ρώσους σκακιστὰς---- καὶ ἦρθε μόλις τρίτος μὲ νὰ θοθμὸ διαφορὰ ἀπὸ τὸν δεύτερο Λάσκερ καὶ δυὸ θαθμοὺς ἀπὸ τὸν πρῶτο Μπογκολιούμιτωφ. ᾽Αντίπαλος καὶ νικητὴς του στὴν παρτίδα ποὺ δηµο- σιεύοµε εἶναι ἕνα δεκατετράχρονο ἀγόρι, ποὺ ὀνομάζεται Μιχαὴλ ΛΑποτόδίνις. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποία ἆἁ- ναφέρεται ἐπισήμως τὸ ὄνομα τοῦ μελλοντικοῦ πρωταθλη- ΜΑΥΡΑ Μικαὰλ Μπιοτθίνις (1911). Ῥῶσος µπχανικὀς. Ηταν πρωταθλητὴς κόσμου «(κα- τὰ τὰ ἔτη: 195668---1960, 1948---1957, 1961-1963). 18. 62 . 63 Βαά - α2{- 19. Βγᾶ - 62 Βαο χ 621 ϱ0. Ῥγ2 Χ 62 ζ7Χεθ Ὕστερα ἀπὸ ὅλπ αὐτὴ τὴν ἁναστάτωσι, ὁ νεαρὸς ἀντί- παλος τοῦ τότε πρωταθλητοῦ τοῦ κόσμου θψναίνει μμ’ ἕνα πιόνι παρατιάνω,. Ἡ μικρὴ αὖὐ- τὰ ὑπεροχὴ ἀξιοτοιήθηκε μὲ τὸν καλύτερο τρόπο, Ἡ παρτίδα εἶχε αὐτὴ τὴν συνέχεια: ΛΕΥΚΑ 'ΜΑΥΡΑ οἱ. ζο - ζ8 πυ8- Υ7 2ο. ΠδΙ - αἱ Υ5-Υ4 23. 63 ΧΥ4 δ5χΧΥά 24. Αδ8-Υ2 πζθ - 68- 256. Ῥ6ο -Υἱ {ζς -ὅδ 26. ΠθΙ -εΙ Υ4-Υ9 27. Παί - α8 155 - 64 28. Πε -ε2 Π68 - 586 29. εΒ - εά ΠΥ7 -γ6 30. Περ - εὃ Πδ8 -δ2 81. Πε Χ Υ3 Πδο ΧΥγ2 35. Πγ8 ΚΥὸ Πνό6 ΧνΥ21- Τὰ Δευκὰ ἑγκαταλείπουν. Γνωρίζστς ὅτι... 6 Αν ὁ ἄνθρωπος ἔτρώγε ἀνάλογα μὲ τὸν σπουργίτη, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ τρώη 50 κιλά τροφὲς τὴν ἡμέρα. Μιὰ μυῖγα σὲ πέντε μῆνες ἀποκτᾶ ἐἑννέα γενεὲς ἆπο- γόνων, οἱ ὁποῖες ἂν ζοῦσαν ὅλες, θὰ ἦταν περισσό- τερες ἀπὸ 336 τρισεκατομμύρια μυῖγες| Αν αὖ- τὲς τὶς μυῖγες ἐτοποθετοῦσαν τὴν µία κοντὰ στὴν ἄλλη θὰ ἐσχηματίζετο μιά γραμμὴ µεγαλύτερη ἆ- πὸ τὴν ἀπόστασι Γῆς --- Ἠλίου. | Ὁ πιὸ πολύνεκρος σεισμὸς ποὺ σημειώθηκε ποτὲ στὴ Γη εἶναι ὁ ισεἰσμὸς ποὺ ἔγινε τὸ 1556 στὴν Κί- να μὲ 830.000 νεκρούς. ᾽Απὸ τὶς ἀρχὲς δὲ τοῦ 20οῦ αἰῶνος µέχρι σήµερα ἔγιναν οἱ ἑξῆς πολύνεκροι σεισμοὶ: Τὸ 1923 στὸ Τόκιο καὶ Γιοκοχάµα τῆς ΄|- πωνίας μὲ 150.000 νεκρούς, τὸ 1908 στὴ Σικελία μὲ 100.000 νεκρούς, τὸ 1920 στὴν Κίνα μὲ 100.000 νεκρούς, τὸ 1904 στὸ Σὰν Φραντζίσκο μὲ 50.000 νεκρούς, τὸ 1902 στὴ Μαρτινίκα μὲ 30.000 νεκροὺς καὶ τὸ 1939 στὴ Χιλὴ μὲ 30.000 νεκρούς. 6 -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευἠ 1 Δεκεμδρίου 19725 ᾽Απέτυχε τὸ σχέδιο ἐκφοβισμοῦ τῆς ἐθνικόφρονος νεολαίας ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΣΙΙΡΟΣ. ο Παχκύπριον Γυμνάσιον Τὰ Παγκύπριον Γυμνάσιον ἱ- δρύθηκε ἀπὸ τὸν ᾿Εθνομάρτυρα Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανὸ «τὸ ἔτος 1812 καὶ λειτούργησε στὴν ἀρχὴ σἀὰν «Ἑλληνικὴ Ἔχο- λὴ» γιὰ νὰ μετατραπῃ σὲ Γυμνά- σιο τὸ ἔτος 1893. Εἶναι τὸ παλαιότερο ἀπ ὅλα τὰ Γυμνάσια τῆς Κύπρου καὶ ἆἁ- ναγνωριαµένο ἀπὸ τὴν Ελληνικὴ Κυδέρνηση σἀν ἰσότιμο μὲ τὰ δηµόσια Γυμνάσια στὴν Ελλάδα, Τὰ Παγκύπριο Γυμνάσιο ἑκτὸς ἀπὸ τὰ ἀθλητικὰ γήπεδα καὶ τὶς διάφορες ἑγκαταστάσεις γιὰ τὴ σωματικὴ ἀγωγὴ τῶν μαθητῶν του, διαθέτει καὶ πλουσιώτατες συλἰογὲς ὀργάνων καὶ μιὰ ἀπὸ τὶς πλουσιώτερες θιθλιοθῆκες τῆς Κύπρου, τὴ Σεδέρειο. Διδάσκουν σ᾿ αὐτὸ περίπου 60 καθηγητές. Σπὴν πιὸ πολὺ ἀπὸ 120 χρὀ- για ζωή του τὸ Παγκύπριο Γυ- µνάσιο ἔδωσε στὴν κοινώνία καὶ τὴν Πατρίδα πολλοὺς καὶ ἄξιους ἐργάτες τοῦ πνεύματος ποὺ τί- µησαν καὶ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὸ Γυμνάσιό τους. Στοὺς διάφορους ἀγῶνες τοῦ ἔθνους πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀπόφοιτους καὶ τρόφίμους τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου ἔλα- θαν µέρος καὶ μὲ τὸν ἡρωισμό τους ἢ τὴν ἠρωική τους θυσίσ προστάτεψαν, ὅσο ἐξαρτᾶτο ἀπ᾿ αὐτούς, τὴν Πατρίδα. Όχι µόνο σὰν ἄτομα οἱ τρό- φιμοί του ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν Ἑλλάδα μὰ καὶ σὰν σύνολο οἱ μαθητὲς τοῦ Παγκυπρίου Γυμνα- στὸν πα- τὴν Μά- σίου ἔδωσαν τὸ παρὀν. τους ἀγῶνα τῆς ἰδιαίτερης µας τρίδας, τῆς Κύπρου, γιὰ ΕΝΩΣΗ της μὲ τὴ µεγάλη να, τὴν ΕΛΛΑΔΑ µας, Ρίη ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἔθνι- κῆς ὑπερηφάνειας μᾶς καταλαµ- θάνουν σὰν φέρουμε στὸ νοῦ µας τὸν παλμό, τὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα τῶν µα- θητῶν τοῦ Παγκυωπρίου Γιαµνασίου κατὰ τὴν «Μάχη τοῦ Παγκωπρίου» πρὸς τὶς λεγόμενες «δυνάμεις ἆ- σφαλείας» τῶν κατακτητῶν ”ΑΥγ- γλων, Θεέ µου! Τί ἤταν ἐκεῖνοι Οὔτε τὰ μάτια οὔτε ὁ νοῦς μπό- ρεσαν νὰ τὸ συλλάθουν,. Εόλε- πες πιτσιρίκια νά γίνωνται µε- μιάς ἄντρες ὥριμοι, νὰ ὑψώνων- - ται ὡς τὸν οὐρανὸ καὶ ἀκόμη πιὸ πέρα. Ἔθλεπες ἄγουρες κο- πέλλες νὰ µετατρέπώωνται σὲ ἕ- µπειρους πολεμιστές, Άκουες ἕ- να σύνθημα καὶ ὅλοι σὰν ἕνας ἄνθρώπος ὠρμοῦσαν ἑνάντια στὶς ἀγγλοτουρκικὲς δυνάµεις. να σύνθημα µόνο ἀκούετο καὶ ἡλέ- κτριζε τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα, ΕΝΩΣΗ φώναζαν οἱ μαθητὲς τοῦ Παγκυωπρίου Γυμνασίου ρί- χνονταν ὅλοι στὴ Φωτιά. Μὰ καὶ κατὰ «τὴν κρίσιµη πε- ρίοδο τῆς Τουρκικῆς ἀνταρσίας πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τοῦ Παγκυπρἰου Γυμνασίου πρόσφεραν πολύτιμες ὑπηρεσίες. Ἔτσι τὸ ὄνειρο τοῦ ἱδρυτοῦ νὰ δώση διά τῆς τότε «ἝἙλληνι- καὶ κῆς Σχολῆς» καὶ ἀπὸ τοῦ 18393: Παγκυπρίου Γυμνασίου, στὴν κοι- γωνία καὶ τὴν Πατρίδα νέους ποὺ νὰ φλέγωνται ἀπὸ τὰ ἁγνὰ Ἓλ- χηνοχριστιανικἁ ᾖἰδανικά ἐκπλη- ρώθηκε. Όλοι πιστεύουμε ὅτι τὸ Παγκύπριον Γωμνάσιο θὰ ἐξακο- λουθήση νὰ παραδίνη στὴν Πα- τρίδα νέους ποὺ νὰ ἔχουν στραµ- μένα τὰ θλέμματά τους στὸ Γολ- γοθὰ καὶ τὴν ᾽Ακρόπολη καὶ νά εἶναι ἔτοιμοι καὶ τὴ ζωή τους γὰ παραδώσουν γι’ αὐτὰ τά ἰ- δανικά τους. Αλλώστε καὶ ἡ φλόγα ποὺ καίει στἁ στήθεια τῶν σημερινῶν τροφίμων του μᾶς τὸ ἐγγυᾶται, Τὰ Παγκύπριο Γυμνάσιο πε- Ρηφανεύεται γιατὶ οἱ μαθητὲς καὶ οἳ ἀπόφοιτοὶ του πάντοτε πρω- τοστάτησαν στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶ- γες. Τὸ ἡρῶον τοῦ Παγκυπρίου Γωμνασίου κοσμοῦν ὀνόματα µα- θητῶν του ποὺ ἔπεσαν στοὺς πο- λέμους τοῦ 1912 --13 καθὼς καὶ στὴν Γερμανικὴ κατοχὴ τῆς Ἓλ- λάδος, Στὸν ἀγώνα τῆς Έοκα τὸ Γυμνάσιο πρόσφερε τὸν ἆ- παγχονισθέντα ᾽᾿Ανδρέα ζάκο κα- θὼς καὶ τοὺς ἥρωες ᾽]ωνᾶ Ἠίκο- λάου, Μιχαἠλ Γεώργάλλα, Χρύ- σανθο Μυλωνᾶ καὶ Χριστόδουλον Ἐγγλέζο. Αλλοι δέκα μαθητὲς τοῦ Γυμνασίου ἔπεσαν τὸ 1963--- 64 κατά τὴν διάρκεια τῆς τουρ- κικῆς ἀνταρσίας, Καὶ ἡ προσφο- ράὰ συνεχίζεται... Οἱ μαθητὲς τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου θὰ δώ: σουν πάλι τὸ παρὀν τους στὸν νέο ἐθνικὸ ἀγώνα γιὰ τὴν ἔλευ- θερία τῆς Κύπρου. ΣΗΜ.: Σκοπὸς τῆς στήλης αὐτῆς εἶναι νὰ γνωρίσουμε στοὺς ἀναγνῶστες ὅλα τὰ σχο- λεῖα Μέσης Παιδείας τῆς Κύπρου, τὰ λαμπρὰ αὐτὰ φυτώρια τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος. Ἡ νὰ προθάλλη ἕνα γυμνάσιο σὲ κάθε ἔκδοσή της.- Γεωργικὸν Γυμνάσιον Μόρφου, ᾿Αρ. Φύλλου Ἑλληνικὸν Γυμνάσιον ᾽Αρρένων ᾽Αμ)στου » » Ἑλληνικὸν Γωμµνάσιον Σολέας, Σ } Γυμνάσιον Λύσης, » » Παγκύπριον Γυμνάσιον ᾿Αρρένων Κύκκου, » Σ Γυμνάσιον Λάρνακος, Σ » στήλη ἔχει ἤδη φιλοξενήσει τὰ πιὸ κάτω σχολεῖα, θὰ συνεχίση δὲ στὸ μέλλον 5, 28 ᾿Ιουλίου 1972 ὅ, ᾖΤἱ Αὐγούστου } 7, 25 Αὐγούστου » 8, 8 Σεπτεµθρίου » 9, 6 ᾿ΟὈκτωθρίου } 10, 20 ᾿Οκτωθρίου » Παταγώδης ἦταν ἡ ἁποτυ- χία τοῦ σχεδίου, ποὺ ἡ ἁστυ- νοµία προσεπάθησε κατὰ τὶς τελευταῖες ἑθδομάδες νὰ θέ- ση σὲ ἐφαρμογή, μὲ σκοπὸ τὴν κατατροµοκράτηση τῆς µαθητικῆς νεολαίας. Τὸ σχέδιο, ὄχι µόνο ἀπέ- τυχε ἀλλὰ ἔδωσε στὴν ἑνωτι- κἡ νεολαία καὶ τὴν εὐκαιρία νὰ δοκἠµασθῆ ἀπὸ δασανιστή ρια καὶ ἀπειλὲς καὶ νὰ μὴ ὃ- ποκύψη. Ἔδωσε ἕνα γερὸ µά- θηµα πατριωτίσμοῦ στοὺς ἆᾱ- νακριτὲς ποὺ προσπάθησαν µαταίως νὰ ἐπαναφέρουν τὶς σκοτεινὲς µέρες τοῦ Χάρντιγκ καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὶς µε- θόδους του γιὰ τὴν καταρρά- κωση τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος τῆς νεολαίας. Ὀἳ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς μαθητὲς ποὺ ἐκλήθησαν γιὰ ἀνάκριση ἔδωσαν εὔστοχες ἆᾱ- παντήσεις στοὺς ἀνακριτές τους, ποὺ προσπαθοῦσαν νὰ ἐκμαιεύσουν «ἀπὸ αὐτοὺς δη- λώσεις καὶ πληροφορίες. Καὶ ἀφοῦ οἱ ἀνακριτὲς δι- επίστωσαν ὅτι δὲν ἦσαν σὲ θέση νὰ πείσουν τοὺς µαθη- τὲς γιὰ τὶς «καλὲς προθέσεις» τους, ἄρχισαν τὶς ἀπειλὲς καὶ τὰ θασανιστήρια. ᾿Απὸ πληροφορίες ποὺ ἐἔδη- μοσιεύθησαν ἤδη σὲ ἐφημερί- δες, πολλοὶ μαθητὲς ποὺ ἐ- κλήθησαν γιὰ ἀνάκριση κα- τήγγειλαν ὅτι οἱ ἀνακριτές τους ὄχι µόνο τοὺς ἐφέρθηῖ σαν κατὰ τρόπον παραθιά- ζοντα τὰ συνταγματικὰ δι- κοιώµατα τοῦ πολίτου, ἀλλὰ καὶ δὲν τοὺς ἐπέτρεψαν νὰ ἑ- πικοινωνήσουν μὲ τοὺς δικη- όρους τους. Σταχυολογοῦμε μερικὲς ᾱ- πὸ τὶς καταγγελίες ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δηµοσιότητος: Κατὰ τὸν πρῶτο κύκλο τῶν ἀνακρίσεων στὴν Πύλη Πάφου, μαθητὴς ἀφοῦ ἀνεκρί- θηκε καὶ ἀρνήθηκε ἐπα- ψειλημμένα νὰ προθῆ στὶς πιοθητὲς γιὰ τοὺς ἀνακρι- τὲς «ἀποκαλύψεις ἐνεκλεί- σθη ἐπὶ τρεῖς ὧρες σὲ µι- κρό σκοτεινὸ καὶ ὑγρὸ δωµά- τιο, ποὺ ἔγεμε ἀκαθαρσιῶν. ᾽Ακολούθως οἵ ἀνακριτές του τὸν ὡδήγησαν σὲ ἄλλο δωµά- Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΟΛΑΙΑ ἔγραψε ἤδη στὴν περασμένη γιὰ τὶς ἀνακρίσεις μαθητῶν μετὰ ἀπὸ τὴν ἀνεύρεση μερικῶν ἐγγράφων τῆς ΕΟΚΑ. Ὁ Τύπος περιέγραψε τὴν κυθερνητικὴ αὐτὴ ἐνέργεια σὰν «παιδοµάζωμα». Τὸ ἀποτέλεσμα: μηδέν. Σήµερα δίνουμε περισσότερα στοιχεῖα γιὰ τὸ σχέδιο αὐτὸ τῆς στυ- νοµίας, δημοσιεύοντες γιὰ πρώτη φορὰ λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔθνοπρε- πῆ συμπεριφορὰ τῶν μαθητῶν. τιο, ὅπου ὄργανο τοῦ κράτους τὸν ἐξυλοκόπησε ἄγρια. Ὁ µαθητὴς αὐτὸς φέρει ἀκόμη ἐμφανῆ τὰ ἴχνη ἀπὸ τὰ κτυ- πήµατα στὸ σῶμα του. 32 Ἕνας ἀπὸ τοὺς συλλη- Φθέντες µαθητές, τοῦ Γυμνα- σίου ᾿Ακροπόλεως, ἐζήτησε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἆ- νακρίσεως νὰ ἐπικοινωνήση μὲ τὸιν δικηγόρο του κ. ἸΑ- δαµίδη. Οἱ ἀνακριτὲς ἐπέδει- ἔαν «προθυμία» καὶ ἐσχημά- τισαν ἀριθμὸ τηλεφώνου, λέ- γοντας στὸν ἀνακρινόμενο ὅτι μποροῦσε νὰ ὁμιλήση πρὸς τὸν δἰκηγόρο του. ᾿Απὸ τὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ σύρματος ἀκούσθηκε ἡ φωνὴ τοῦ «δικη- γόρου», ποὺ παρώτρυνε τὸν µαθητὴ νὰ τὰ πῆ ὅλα στὴν ᾽Αστυνομία γιὰ νὰ ἐλαφρύνη τὴν θέση του». Ὅπως ἀπε- δείχθη ἀργότερα, ὁ «δικηγό- ΣΚΕΨΕΙΣ [ΠΔ ΤΗ ΓΛΩΣΕΛ ΜΑΣ --» ᾿Απὸ σελ. 4 ἐπίκρίνωμε τὸν συντάκτη τῆς εἰδήσεως. Ἡ φΦύσι τῆς δουλειᾶς µας --- κυνήγι τοῦ στιγµιαίου, πίεσις τοῦ τυ- μακρυὰ ἀπὸ μᾶς ἡ ἰδέα νὰ πογραφείου, περιωρισένος χρόνος κ.λ.π. τὸν δίκαιολο- γεῖ καὶ ὁ γράφων δὲν εἶναι καθόλου ὁ «ἀναμάρτητος» ποὺ θὰ φρίξη τὸν «λίθον». Λέμε µόνο τί λαχτάρες μᾶς κάνει ἡ γλὠῶσσα µας. Τί φταίει ὁ συντάκτης ὅταν τὸ ἐπίσημο σχολικ θιθλίο γράφει: «Ὡσὰν ἐμδῆκε µέ- σα στ) ἀμπέλυ. Ὅταν ἐπιδιώκοντας δη- λαδὴ νὰ µάθωμµε στὰ παιδιὰ τὸν «καθαρεύοντα λόγον» τὰ µαθαίνοµε αὐτὰ τὰ κορακί- στικα, ὅπου τὸ «ἐμθῆκε» κάνει παρέα μὲ τὸ «στ ἆᾱ- µπέλι», κι αὕτη ἡ Βίρ- να Λίζι παρέα «μετ ἅλ- λων»! (Γιάννης Μαρῆς, «᾿Ακρόπολις 'Αθηνῶν) ἔκδοσή της ρος» εὑρίσκετο σὲ παραείµε- νο δωµάτιο τοῦ ᾿Ασπτυνομι- κοῦ σταθμοῦ, ἀλλὰ ὁπωσδή- ποτε δὲν ἦταν ὁ κ. ᾿Αδαμί- δης! 4 Κατὰ τὸν δεύτερον κύ- κλο τῶν ἀνακρίσεων ἀρκέτοὶ ἀπὸ τοὺς συλληφθέντες ἐἕξυ- λοκοπήθησαν ἁγρίως καὶ ἐδα- σανίσθησαν. Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ περίπτωση µμαθητοῦ τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυκείου Λει- κωσίας, ὁ ὁποῖος ἐξωλοκοπήθη ἐπανειλημμένα κατὰ τὴν ὁ- Κκτάωρο ἀνάκρισή του. Ὁ µα- θητὴς αὐτὸς παρεδόθη σὲ κα- κἁ χάλια τὴν ἄλλη ἡμόρα στὸν δικηγόρο κ. Κ. ᾿Αδαμίδη. 6 Ὁ μαθητὴς τῆς Σχολῆς «Χατζηαναστασίου» ᾿᾽Αλέκος ᾿Αλεξάνδρου ὅταν ἐζήτησε ἐ- νῶ ἀνεκρίνετο νὰ ἐπικοινωνή- ση μὲ δικηγόρο ἔλαθε τὴν ἑ- ξῆς ἀπάντηση ἀπὸ ἀνακριτή του: «Μπάσταρδε, ποὺ ξέρεις καὶ ἀπὸ δύκηγόρους..». Οἱ ἀνακριτὲς προσπαθοῦσαν νὰ ἐπιθάλουν στὸν ἐν λόγῳ µα- θητὴ νὰ καταθέση ὅτι τὸν «ἐ- μύησε» σὲ μυστικὲς ὁμάδες ἄλλος νεαρὸς ποὺ εὑρίσκεται ὑπὸ κράτηση. Φ Ὁ μαθητὴς τῆς ᾽ΑΥγλι- κῆς Σχολῆς Μάκης Οἰκονομί- δης, ὅταν τοῦ ἐζητήθη νὰ Ἆ- πογράψη κατάθεση, τὴν ὁ- ποία ἔγραψε ἀστυνομικὸς τοὺς ἀπάντησε θαρραλέα: «᾿Αρνοῦμαι νὰ ὑπογρόψω ὅιτι θέλετε ἐσεῖς. Τὸ µόνο ποὺ θέλω νὰ σᾶς πῶ εἶναι ὅ- τι ἀγωνίζσμαι καὶ θὰ ἀγωνί- ζωμαι πάντα γιὰ τὴν Ἔνω- ση». 9 Ὁ μαθητὴς Σωκράτης Παναγίδης σὲ ἐπανειλημμένες ἐρωτήσεις τῶν ἀνακριτῶν του ἀπαντοῦσε µονολεκτικά: «Δὲν ξέρω». Καὶ στὸ τέλος, ἀφοῦ ἐπέμεναν οἱ ἀνακριτὲς µίλη- σε καὶ εἶπε: «Πιστεύω ὅτι εἶμαι ἁρκετὰ ὥρυμος καὶ γνωρίζω τί κάµνω καὶ τί λέγω. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχω νὰ σᾶς πῶ...». φύλλο (άρ. 12). 19Ππ ᾿Ιανουαρίου. τὰ ἐρωτηματολόγια (ἀρ. ψουν, Ὁ Λιαγωνισμύςε µας Ἡ δημοσίευση τῶν τεσσάρων σειρῶν ἐρωτήσεων τοῦ Διαγωνισμοῦ ἔχει συμπληρωθῆ στὸ περασμένο ᾿Ἐπειδὴ ἀκόμη παίρνουμε συμμετοχὲς ἀναγνω- στῶν ὄχι µόνο στὰ τελευταῖα δύο µέρη, τρίτο καὶ τέταρτο, ἀλλὰ καὶ στὰ προηγούμενα, ἀποφασίσαμε νὰ δώσουμε μιὰ παράταση χρόνου γιὰ νὰ μπορέσουν ὅλοι νὰ συμπληρώσουν τὶς συμμετοχές τους ἢ ἀκόμα νὰ στείλουν μαζὶ ὅλες τὶς τέσσερεις σειρές. Τελευταία ἡμέρα λήψεως συμμετοχῶν στὰ γραφεῖα τς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ὀρίζεται ἡ Ὡς ἐκ τούτου θὰ εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἁδύ- νατον οἱ δύο πρῶτοι νικητὲς νὰ φιλοξενηθοῦν στὴν ᾿Αθήνα τὰ Χριστούγεννα, καὶ τὸ ταξίδι θὰ ἀναθληθῆ γιὰ τὸ προσεχὲς Πάσχα. Τὸ μέτρο αὐτὸ ἂνκαι κάπως ἄδικο γιὰ ὅσους στέλλουν ἐγκαίρως τὶς συμμετοχὲς τους, εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ νὰ θοηθήσουµε καὶ τοὺς ὑπολοίπους, οἱ ὁποῖοι καθυστεροῦν κυρίως λόγῳ κα- θυστερήσεων στὴν διανομὴ τῆς ἐφημερίδος. Σὲ ὅσους δὲν ἔχουν τὰ φύλλα ποὺ περιέχουν 9, 10, 11, καὶ 12) εὐχαρί- στως θὰ τὰ στείλουμε ἀπ εὐθείας ἀφοῦ μᾶς γρά- ΛΥΣΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ Ὁ στιάταλος σύζυγος ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ νὰ ζητοῦν λεφτά ὁ Τζόζεφ καὶ ὁ Άλφ εἶναι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ὕπο- ὄψιν τοῦ χαρακτήρα τους, στὴν ἐπιστολὴ ὃ- πάρχει ἕνα τεράστιο σφάλμα, ὅτι, δηλαδή, ἀπὸ μιὰ τίγρι. ᾽Αλλὰ εἶναι γνωστὸ πτο, λαμθανομένου ὑπ ὁ Τζόζεφ ὑπέστη ἐπίθεσι ἀκόμη καὶ στὰ παιδιὰ τοῦ δηµο- τικοῦ σχολείου ὅτι τίγρεις δὲν ὗ- πάρχουν στὴν ᾿Αφρική, ἀλλά µόνο στὴν ᾿Ασία,.. Μουσικὴ ἰδιοφυῖα 1, Τρομπόνι. 2, Βιολί. 3, Πλα: γίαυλος. 4. Πιάνο. 5, Φυσαρμόνι- κα, 6, Κιθάρα, Ποιός εἶναι Ο στρατηγὸς Ντὲ Γκώλ, / ΝΕΠΛΑΙ ΕΦΗΙΝΕΡΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΣΕΑ απααπαακαζτο παπιπακκε«ὀααστη, μύτω εμεις ΗΗΠΗΗΗΗΕΗ ΕΠΗ ΗΗ ΕΠΗ ΗΕ ΠΗΓΗ ΗΠΗΗΠΠΠΗΗΙ - -- Απαράδεκτη συμπεριφορὰ τοῦ κράτους πρὸς ἑνωτικοὺς μαθητὲὸς ᾽Απαράδεκτη ἧταν ἡ συμπεριφορὰ ὡρισμέ- νων «κρατικῶν ὀργάνων» πρὸς μερικοὺς µα- θητὲς ποὺ ὡδηγήθησαν γιὰ ἀνάκριση σὲ ἆᾱ- στυνομικοὺς σταθμοὺς μὲ τὴν ὑποψία ὅτι κα- τεῖχαν παράνομα φυλλάδια. Συγκεκριµένα ἡ ἔφημε- σις μαθητῶν. ᾿Εκτὸς τού- ρίδα µας κατέχει στοιχεῖα του, ἄτομα μὲ πολιτικἡ πε- ἔγινε κακομµεταχείρη- ριθολή, χωρὶς νὰ ἀποκαλύ- ὅτι πτουν ἂν εἶναι ἀστυνομικοὶ ἢ ὄχι, καὶ ἐπιθαίνοντες ἵἱ- διωτικῶν αὐτοκινήτων, προ- έθησαν σὲ συλλήψεις µα- θητῶν, σὲ ἐκφοθισμούς, σὲ ὠρισμένες δὲ περιπτώσεις ἔκαναν καὶ χρήση δίας. Ἡ συμπεριφορὰ τῶν ἆ- γνώστων αὐτῶν εἶναι ἆπα- ράδεκτη ὄχι µόνο διότι πα- ρεθίασε τὰ στοιχειώδη δι- Ανωτέρω ἡ εἴσοδος τοῦ ἁστυνομικοῦ σταθμοῦ Πύλης Πάφου στὴ Πευκωσία. ᾿Εδῶ ἕἔ- γιναν οἱ ἀνακρίσεις τῶν συλληφθέντων γιὰ τὰ φυλλάδια. -- 'Εδῷ ἐπίσις ὠδηπγήθηκαν οἱ πολυάριθµοι µαθητές, συλληφθέντες ὡς µέλπ τῆς ΕΟΚΑ. Τὸ ἀπόγευμα τῆς 17πς Νοεμθρίου οἱ πΌλες τῆς ἁἀστυνομίας ἔκλεισαν καὶ ὁ περίθολός της ἔμοιαζε μὲ αὖ- λἡ σχολείου, ὅπως ἔγραψε ἀνεξάρτητη ἐφημερίδα. λίδα). ΣΤΗΝ ΒΝΙΝΙΟΣΟΣΤΟ Λὐθαιρεσίες πριιτωριανών ἐναντίον (Σχετικὸ ρεπορτὰζ οστὴν 6π σε- καιώµατα τῶν ἐνδιαφερο- µένων μαθητῶν ἀλλὰ καὶ διότι θέτει ἐπὶ τάπητος τὸ θέµα: ποῖοι τέλος πάντων ἁποτελοῦν τὴν ἁἀστυνομίαν τοῦ κράτους. Καὶ ἐ- ὰν αὐτοὶ οἱ ἄγνωστοι μὲ τὰ πολιτικὰ (οἱ ὁποῖοι µά- λιστα ὁπλοφοροῦν) εἶναι ἀστυνομικοί, γιατὶ δὲν δεί- Χνουν στοὺς συλλαμθανο- µένους τὴν ἁἀστυνομική τους ταυτότητα Πέραν τούτων, στὴν ἔφη- µερίδα µας ἔγιναν καταγ- γελίες γιὰ Εξυλοδαρμοὺς μαθητῶν ἑντὸς ἆἁστυνομι- κῶν σταθμῶν καὶ γιὰ ἆνα- κρίσεις ποὺ θυμίζουν τὴν ἐποχὴ τοῦ Χάρντιγκ. Τὸ δικαίωµα τῶν μαθητῶν νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τοὺς δι- κηγόρους των κατεπατήθη μὲ τὴν ἀπάντηση κ«ἔτσι πράµατα ἕν περπατοῦν» | Ὅλα αὐτὰ ἐὰν ἀληθεύ- ουν τείνουν νὰ δηµιουργή- σουν τὴν ἐντύπωση ὅτι οἱ ἀρχὲς ἔδειξαν περθολικὸ «ζῆλο» στὴν ἀντίδρασή τους ἐναντίον τῆς κυκλο- φορίας ἑνὸς φυλλαδίου µέ- χρι σημείου ποὺ νὰ κατα- πατήσουν τὰ δικαιώµατα τῶν μαθητῶν ὡς ἀνθρώπων καὶ ὡς πολιτῶν, καταφεύ- γοντες σὲ ἐκφοθισμούς, ξυ- λοδαρμοὺς κ.ο.κ. Εἶναι ὅμως σ᾿ ὅλους γνωστὸ ὅτι ἡ μέθοδος αὖ- τὴ ὄχι µόνο δὲν ὑποτάσσει οὔτε λωγίζει τὴν νεολαία, ἁλλὰ τῆς χαλυθδώνει τὴν πίστη στὶς ἰδέες της καὶ τονώνει τὴν ἀποφασιστικό- τητά της ν΄ ἀγωνισθῆη γιὰ τὶς ἰδέες αὐτές. Ι ἱ ! ἱ | | | | | ! | ! Ι | | ! | Ι ! | | | | | ! | ! | | | | | Ι ! ἱ | | | | Ι ἱ ἱ Ι | | | | ' ᾽Απτόοητοι| Οἱ ΣΤΗΛΕΣ τῶν ἐφημερίδων εἶναι Υε- µάτες τὸν τελευταῖον καιρὸ ἀπὸ τὰ κατορ- θώματα τῄῆς Κυπριακῆς Δικτατορίας. Ἡ ἆ- ποικιοκρατία ἐπανέρχεται. Οἱ διωγμοὶ τῶν ἀγωνιστῶν τῇς Ἑνώσεως ἑἐντείνονται. Συλ- λήψεις, φυλακίσεις, ξυλοδαρμοί, ἐκφοθι- σµοί, ὅλα τὰ µέσα Χχρηπσιμοποιοῦνται ἁτιὸ τὰ ὄργανα τῆς δικτατορίας, μὲ µόνο οσκοπὸ τὴν τροµοκράτπσηπι τῶν ἐνωτικῶν ἁγωνι- στῶν καὶ τὴν ἀμπεμπόλωσπ τῆς Ἑνώσεως, ὥστε νὰ µπορέση νὰ ἐπιπλεύση ὁ Ἀρχπγὸς τῆς Δικτατορίας. Πρῶτος καὶ κύριος στόχος τῶν διωγμῶν αὐτῶν εἶναι ἡ ἐθνικόφρων ἑλληνικὴ νεο- λαία τῆς Κύπρου. Γιατὶ ἡ νεολαία σήµερα, ὅτιως καὶ στὴν ἐτιοποιία τοῦ 1955-59, 6ρί- σκεται στὴν πρωτοπορεία τοῦ ἀγῶνος καὶ προτάσσει τὰ στήθη τπς ὑπερήφανα γιὰ νὰ ὑπερασπίσπ τὴν ἰδέα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἑνώσεως. Τίποτε δὲν πρόκειται νὰ κατορθώσουν οἱ δυνάµεις τῆς Δικτατορίας μὲ τὴν θία καὶ τὴν τρομοκρατία τους. Ἡ νεολαία στέκει ἀγπτόητι στὶς ἐπιάλξεις, ἔτοιμπ γιὰ κάθε Θυ- σία. Γνωρίζει ὅτι δὲν ἁγωνίζεται γιὰ ὁγιοιο- δίπιοτε ταπεινὸ σκοτιὸ ἁλλὰ µονάχα γιὰ ὑψηωλὰ ἰδανικά. Δὲν θὰ ὑποκύψη στὴ θία καὶ στὴν τυρρανία. Ἡ χρυση ἐνωτικὴ νεολαία τῆς Κύπρου θὰ συνεχίσω ἁπτόητπ τὸν ἀγώνα ποὺ ἄρχι- σε καὶ εἶναι θέδαιηπ πὼς θὰ τὸν τελειώσπι. Μὲ σύμδολο τὸν Παρθενῶνα θὰ δώσπ τὸ πᾶν γιὰ νὰ φέρτι στὸ νησί µας τὴν πολυγιό- θΠπτη Ένωση. Οἱ σῳφαγὲς τῶν ᾽Αρμενίων σεν Τουρκία κα κοκ 3 Τὸ 6ράδυ τῆς 27ης Νοεμ- δρίου στὴν ᾽Αμμόχωστο, τέσ- σερεις πραιτωριανοὶ συνέλα- θαν ἐθνικόφρονα νέον διότι ἔ- γραφε ἑνωτικὰ συνθήµατα στὴν ἐνορίαν Σταυροῦ. Ὅπως μᾶς καταγγέλλει ὁ ἴδιος, ᾱ- φοῦ τὸν. ἀπείλησαν, τὸν πῆ- ραν στὸν ἀστυνομικὸ σταθμὸ ἅπου τὸν ἀνέκριναν χωρὶς ᾱ- ποτέλεσµα ἐπὶ τέσσερεις ὦ- Ρες. Μεταξὺ ἄλλων οἱ ἀνακρι- τὲς εἶπαν στὸν κρατούµενον ἑγωτικοῦ ὅτι «Ἔνωσιν δὲν ἔχει» ἐπῆ- ραν ὅμως τὴν κατάλληλη ᾱ- πτάντηση. Ἐν τέλει ὁ ἑνωτικὸς ἀπε- λύθη. Διερωτώμεθα τὶ πέτυ- χαν οἱ πραιτωριανοὶ μὲ τὴν συµπεριφαρά αὐτή, ἐκτὸς θέ- θαια ἀπὸ τὸ νὰ... ἐνδυναάμώ- σουν τὸ φρόνημα τόσον τοῦ συλληφθέντος ὅσον καὶ ὅλης τῆς ὑπολοίπου στρατιᾶς τῶν ἐνωτικῶν. Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα γενοκτονίας στὴν παγκόσμια ἱστορία. Οἱ Τοῦρκοι ἐξοντώνουν τὴν ἁρμενικὴ μειονότητα μὲ μιὰ σειρὰ σφαγῶν ποὺ ἀποκορυφώθπσαν τὸ 1915, ὅταν ἡ προσοχὴ τοῦ κόσμου ἥταν στραμμένπ στὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. (Αφήγηση ᾿Ιταλοῦ ἱστορικοῦ). ὰ. ΥΧΤΑ τῆς 24ης ᾿Απριλίου τοῦ 1915: Τοῦρκοι χωροφύλακες κτύπησαν τὴν πόρτα 225 Αρμενίων πῥοκρίτων στὴν Κωνσταντινούπολι, Ἠσαν ἐπιστήμονες, οσυὐγ- γραφεῖς, δημοσιογράφοι, ποιηταί, ἐμπορευό- µενοι. 'Η ἐπίσκεψις ἀνεμένετ, Τὸ φυλετικὸ μῖσος εἶχε ἀνάψει ἀπὸ καιρὸ σὲ ὅλες τὶς γωνιὲς τῆς χώρας, Ἡ ἑκστρατεία ποὺ τὸ κινοῦσε ἧταν καλὰ ὀργανωμένη καὶ ἡ ἄνη- συχία δασάνιζε τὴν μειονότητα τῶν ᾿Αρµε- αιδερένια Ν νίων, ποὺ ἦσαν Χριστιανοί Η πυγμὴ τῶν «ΠΒεοτούρκων», ποὺ ἡ προοδευτικὴ πτἐρυξ τους ἐμπνεόταν ἀπὸ τὸν ἔξαλλο γερ- μανικὸ ἐθνικισμό, εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ χρυσάφι. Τὰ κρυµµένα πλούτη τῶν ἐμπόρων ἦσαν στὴν διάθεσἰ τους. Δὲν εἶχαν παρὰ νὰ τὰ πάρουν. “Ἡ εὐκαιρία προσέφερε τὴν δικαιολογία γιὰ νὰ ἐκδηλωθοῦν οἱ µνησικακίες ποὺ κυο- φοροῦνταν ἀπὸ καιρό. Τὸ πολιτικὸ πρόγραμ- μα θρῆκε ἕνα σύνθημα: ᾿Επρόκειτο γιὰ τὴν ἀπάντησι τοῦ ᾿Εμδὲρ πασά (Τούρκου ὕπουρ- γοῦ τοῦ Πολέμου) στὸν Ταλαάτ µπέη (Ύπουρ- γὸ ᾿Εσωτερικῶν), «Δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολῆ τί θὰ προ- κύψη μετὰ ἀπὸ τρία ἢ τέσσερα χρόνια, Αν ἐνεργήσωμε μὲ λογικὴ καὶ ἀποφασιστικότητα, μετὰ ἀπὸ τρία ἢ τέσσερα χρόνια δὲν θὰ Ἄ- φίσταται πρόθληµα ᾽Αρμενίων. Δὲν θὰ ὁ- πάρχουν πιὰ ᾽Αρμένιοι». Οἱ πρόκριτοι λιθοθολήθηκαν, δολοφονή- θηκαν, ἀποκεφαλίσθηκαν, κυριολεκτικὰ τε- µαχίσθηκαν. Εἶχε ἀνοίξει ὁ δράµος τῆς γε- νοκτονίας. Ἠταν μιά. γενοκτονία προγραµ- -» Βλέπε σελ. 9