8 -- ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευἠὴ 15 Δεκεμόρίου 1972 ΣΤΗΝ Πα ΦΟ Κομματικές ὁραστπριότπτες καθηγητών Ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ «ἀπαχορεύεται» ἀλλὰ ἡ Μᾶς γράφουν ἀπὸ τὴν Πάφο ὅτι οἱ πολιτικὲς καὶ κομιμώτι- κὲς δραστηριότητες καθηγητῶν στὰ σχολεῖα τῆς πόλεως συ- νεχίζονται. Οἱ καθηγητὲς αὐτοὶ χρησιμοποιοῦν τὴν ὥρα τοῦ µα θήµατος γιὰ νὰ κάνουν προ- παγάνδα ὑπὲρ τοῦ Μακαρίου καὶ τῆς πολιτικῆς του. Οἱ ἐθνικόφρονες μαθηταὶ εἷ- ναι καταγανακτησµένοι ἀπὸ τὴν κατάσταση αὐτὴ. Εἶναι καιρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ σκεφθῆ ὅσα ἔλεγε περὶ πο- λιτικῶν δραστηριοτήτων στὰ σχολεῖα καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόση στὴν περίπτωση τῆς Πάφου. Ἡ μήπως ὁ κ. Κοῦρος, ὅταν μιλοῦσε γιὰ πολιτικὴ ὀννοοῦσε τὴν ἐθνικὴ δραστηριότητα τῶν ἐνωτικῶν καὶ ὄχι τὴν κομµατι- Στὸ Παγκύπριο Γυμνάσιο Θηλέων Παλουριωτίσσης διδά- σκουν 65 καθηγηταί, φοιτοῦν περίπου 1500 μαθήτριες καὶ λειτουργοῦν τρία τμήματα τμῆ- µα πλήρους Πλασσικοῦ Γυμνα- σίου μὲ ἕξη τάξεις (Α΄ Στ’), τμῆμα Οἰκονομικοῦ Λυκείου (αμῆμα Γλωσσῶν καὶ ᾿Ἐμπορί- ου), μὲ τρεῖς τάξεις (Δ΄-- Στ’) καὶ τμῆμα Θετικῶν 'Ἔπι- στημῶν μὲ τρεῖς τάξεις ἐπίσης (Δ/- Στ΄). Τὸ Παγκύπριον Γυ- µνάσιον Θηλέων Παλουριωτίσσης εἶναι ἀνεγνωρισμένον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ᾿Εθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων τῆς Ελλά- δος, εἶναι δὲ ἰσότιμον πρὸς τὰ ἐκεῖ ἀντίστοιχκα Δημόσια Σχο- λεῖα Μέσης Παιδείας, Τὸ Γυμνάσιον, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἄριστα ἐκπαιδευμένο προσωπικό του, διαθέτει καὶ τά κατάλλη- λα ἐποπτικὰἁ µέσα γιὰ τὴν ὅ- σο τὸ δυνατὸν καλύτερη διδα- σκαλία τοῦ κάθε µαθήµατος. Διαθέτει αἴθουσες σώματικῆς ἆ- γωγῆς, ἀθλητικὰ γήπεδα, πλού- σιες συλλογὲς ὀργάνων καὶ ἑἐ- πίσης πλούσια διθλιοθήκη. Στὴν σύντομη ζωή του τῶν ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΥΙΤΕΟΥΣ Γυμνάσιον Θηλέων Παλουριωτίσσης 20 χρόνων περίπου, ἀπεφοίτη- σαν ἀπὸ τὸ Γυμνάσιο µαθήτρι- ες, ποὺ τώρα, σὰν ἐργάτες τοῦ πνεύματος, δασκάλες - καθηγή- τριες, τυμοῦν αὐτὸ καὶ τοὺς ἑ- αυτούς τών, Τὸ Γυμνάσιο Θηλέων Παλου- Ριωτίσσης μπορεῖ νὰ μὴν ἔχη ἀναπτύξει προηγούµενη ᾿Εθνικὴ δράση μιά καὶ ἡ ζωή του εἶναι πολὺ σύντομη. Ἔχει ὅμως πο λὺ δωναμικὸ ὑλικό. Στὶς ἅπλα- στες ψυχές, στὰ κορίτσια ποὺ γυρεύουν τὰ ἰδανικά τους, ποὺ δὲν ἔχουν ξεκαθαρίσει τὶς ἵ- δέες καὶ τὶς πεποιθήσεις τους, ὑπάρχει ὁ σπόρος σὲ λανθά- νουσα κατάσταση Χρειάζεται λίγο νερό, νὰ φυτρώση, καὶ ν᾿ ἀνθίση καὶ νὰ καρπίση: Αὐτὸς ὁ σπόρος εἶναι τὰ λόγια τῶν καθηγητῶν, ποὺ μιλοῦν γιά τὴν δόξα, τὸ μεγαλεῖο τῆς ΜΑΝΑΣ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, καὶ παίρνουν οἱ μαθήτριες κάθε λέξη, ἀπο- τυπώνουν στὸ μυαλό τους τὸ κάθε τι ποὺ τὶς ἀφορᾶ, τὸ κάνουν κτῆμα τους. Ἔτσι γί- νονται σιγἁ-σιγὰ οἱ νεαρὲς ὁ- ποστηρίκτριες τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ, γίνονται πανέτοιµες ν᾿ τωπίσουν θαρραλέα ὁποιονδήπο- τε τοὺς ἀρνηθῆ τὸ δικαίωµα γὰ τὴν θέλουν καὶ νὰ ἀγῶνί- άντιµε- ζονται γι’ αὐτήν' γίνονται ὃ- πεύθυνες, ξέρουν τί θέλουν: Κι’ αὐτὸ εἶναι ἡ µόνη ΕΛΛΗΒΜΙΚΗ ΛΥΣΙΣ τοῦ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ: Εἰ- ΝΑΙ Ἡ ΕΜΩΣΙΣ, Γεγονὸς ποὺ ἀποδεικνύει τὰ προηγούμενα, εἶναι ὅτι οἱ µαθήπριες τοῦ Γυ- µνασίου Παλουριωτίσσης πέρυσι ἐλάμέαναν ἐνεργὸ µέρος στὶς μαθηπικὲς διαδηλώσεις ὑπὲρ τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ. Δὲν ἀκολου- θοῦσαν τοὺς ἄλλους μαθητὲς καὶ µαθήτρυες ποὺ διαδηλοῦσαν τὰ «πιστεύω» τους, κατὰ προ- τροπὴν «ἐκ τῶν ἄνωθεν», ἀλλὰ αὐθόρμητα καὶ παρά τὶς αὕστη- ρὲς διαταγὲς τῆς Διευθύνσεως τοῦ Σχολείου ἔκαναν ἐκεῖνο ποὺ πίστειαν ΟΡΘΟ καὶ πρὸ παν- τὸς ΕΛΛΗΝΙΚΟ, ”Αν ζητηθήη ἡ συνδρομή τους γιὰ ὁποιοδήποτε ᾿Εθνικὸ ᾽Αγό- να, ποὺ τέρμα του ἔχει τὴν Ακρόπολη, θὰ δώσουν ὅ,τι ἕ- διναν οἱ Σπαρτιάτισσες γιά τὴν Πατρίδα, Τώρα τὴν ζωή τους, ὕστερα τὰ παιδιά τους, ΕΕ ΕΕ ΕΡΕ ΕΕΕΣΕΕΕΡΕΣΕΕ ΕΡΕ ΡΕ ΣΕΡΡΕΣ ΕΦΕΕ ΕΡΕ ΡΕΡΕΛΗΕ Πύσσις χπροθῆχμάξων Οἱ νοικοκυρές 1, Μάρω. 2. Φιλομµένη, 3, Ρό- ζα. 4. Τζίνα, 5. Πάολα, Τὸ ξυπνητήρι «Ο Μπλόου μποροῦσε νὰ ἀποδεί- ξη ὅτι εἴχε Φύγει πρὶν ἀπὸ τὶς 7 τὸ θ6ράδυ. Τὸ ξυπνητήρι εἶχε χτὺ- πήσει στὶς 7,30 τὴν ἄλλη μέρα τὸ πρωῖ,. Αν ὁ Μπλόου εἶχε σκοτό- σει τὴν Μπέργκερ πρὶν Φύγη, ἡ Μύλλερ θὰ ἄκουγε τὸ ξυπνητήρι στὶς 7.30 τῆς ἴδιας ἐκείνης 6ρα- δυᾶς, ᾿Ασφαλῶς ἡ Μπέργκερ εἶχε κουρδίσει τὸ ξυπνητήρι μετὰ τὶς 7.30 τὸ δράδυ καὶ ἑπομένως σκο- τώθηκε μετὰ τὴν ὥρα ἐκείνη, «Ποιός εἶναι Ο Μέττερνιχ τῆς Αὐστρίας, Κυκλοφορία της µεσουρανεῖ κὴ προπαγάνδα τῶν µακαρια- κών Αν ἡ καταπίεση καὶ ἡ μα- καριακὴ προπαγάνδα ἔχουν σὰν σκοπὸ τους τὸν ἐκφοθισμὸ καὶ τὸ φίµωμα τῶν ἑνωτικῶν μαθητῶν τότε ἡ προσπάθεια ἀπέτυχε πλήρως. Τὸ µόνο ἀπο- τέλεσµα εἶναι ἡ ἐνδυνάμωση τῶν ἑνωτισῶν καὶ ἡ πύκνωση τῶν τάξεών τους. Αὐτὸ Φφαίΐνε- ται καθαρὰ ἀπὸ τὴν κιάλοφο- ρία τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙ- ΑΣ, ἘΕνῶ ἄρχισε μὲ μερικὰ μόνο φύλλα, σήµερα στέλλο- νται στὰ σχολεῖα τῆς Πάφου ἑκατοντάδες ἐφημερίδων, οἱ ὁ- ποῖες γίνονται ἀνάρπαστες ! Καὶ τοῦτο παρὰ τὴν «άπτα- γόρευση» τῆς κυκλοφορίας τῆς «Ε. Ν.» σὲ μερικὰ σχολεῖα. Κακο- μεταχείρηση μαθητών Ἡ ἀπαράδεκτος σωµπτεριφο- ρὰ τοῦ κράτους πρὸς ἑνωτι- κοὺς μαθητὲς, γιὰ τὴν ἁποία ἡ «Ἑ. Ν.» ἔγραψε στὴν προη- γούμενη της ἔκδοση δὲν περι- ορίσθηκε µόνο στὴν Λευκωσία. Σχετικά, ὁ ἀνταποκριτὴς µας στὴν Πάφο μεταδίδει ὅτι καὶ ἐκεῖ ἔγιναν ἀντικανονικὲς συλ- λήψεις ἀπὸ ἄνδρες μὲ πολιτι- κἡ ἐνδυμασία. Τρεῖς νέοι συ- νελήφθησαν μὲ ἀφορμὴ τὴν κα- τοχὴ φυλλαδίων τῆς Ε.Ο.Κ.Α. Πλὴν τῆς ἀντικανονικῆς συλλή- ψεως, ἐσημειώθησαν καὶ χει- ρότερες παρεµθάσεις τῶν «ὁρ- γάνων τοῦ κράτους». Ἡ ἐέφη- µερίς µας κατέχει πλήρη στοιχεῖα τοῦ ἐπεισοδίου αὖὐ- τοῦ. Οἱ συλληφθέντες ἐξυλοκοπή- θησαν ἁγρίως ἕνας δὲ μαθητὴς ἐκτυπεῖτο γιὰ πολλὲς Ὠὧὥρες, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ ἴχνη τῶν κακώσεων νὰ εἶναι φανερὰ στὸ σῶμα του γιὰ ἀρκετὲς ἡμέρες. αμα ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ” ο ο... ΕὗἳΥΧΕΣ ΤΟΥ κ. Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΙ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ε.ΣΕ.Α., ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑ- ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΣ Ε.Ν.” Πατρίδας σας. Στοὺς νέους τᾶς Ἑλληνικῆς Κύπρου, ἁἀγόρια καὶ κορίτσια, ἡ εὐχί µου γιὰ τὲς γιορτὲς καὶ τὸ νέον ἔτος εἶναι νὰ χαίρονται ὑπερήφανοι τν ὁμορφιὰ καὶ τὴν δύναμι ποὺ δίδουν στὴν ζωὴ τὰ ἰδανικὰ τῆς φυλῆς των. Ὑπερήφανοι γιὰ τὴν καταγωγή σας, προ- χωρεῖτε ἀπιοφασιστικοὶ καὶ γενναῖοι στὸν ὡραῖο δρόµο ποὺ ἐχάραξε γιὰ σᾶς ἡ γενεὰ τῆς ΕΟΚΑ. τὸ τέρµα εἶναι πάντα τὸ ἴδιο κι ὁ Διγενὴς ἁρ- χπγός σας. Καμάρι ἐσεῖς τῶν γονιῶν καὶ τῆς -» ᾿Απὸ σελ. 1 χουν καμμιά σχέσι μὲ τὰ Σχολεῖα καὶ τὰ µαθήµατα ἀλλὰ εἶναι καθαρὰ ἐνέρ- γειες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, γίνον- ται δὲ τώρα γιατὶ ὁ Μα- κάριος ἀντελήφθη ὅτι χά- γει συνεχῶς ἔδαφος, ἐνῶ ἀντίθετα οἱ τάξεις τῶν ἝἛ- νωτικῶν πυκνοῦνται χῶς. Εἶναι θέθαιο ὅτι μὲ τὶς ἐνέργειες αὐτὲς τίποτε θε- τικὸ δὲν προέρχεται γιὰ τὸν Μακάριο. Οἱ Ενωτικοὶ οὐδέποτε θὰ ὑποκύψουν καὶ θὰ συνεχίσουν τὸν ἆ- γώνα ποὺ ἄρχισαν μὲ µο- ναδικὸ σκοπὸ τὴν “Ενωῶσιν τῆς Κύπρου μὲ τὴν Μητέ- σωνε- ρα Ελλάδα. Προσπάθεια τού καθεστώτος νὰ διεισδύση στὰ σχολεῖα ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Ας προσέξη τὸ Ὕπουρ- γεῖο Παιδείας καὶ ἰδιαίτε- ρα ὁ Δρ. Κοῦρος, ὁ ὁποῖος κατέδθαλε κατὰ τὴν ἔναρξι τοῦ Σχολικοῦ Ἔτους πολ- λὲς προσπάθειες γιὰ νά πείση τοὺς Διευθυντὰς τῶν Σχολῶν Μέσης Παιδείας νὰ ἐμποδίσουν ἐνδεχόμενες μαθητικὲς διαδηλώσεις κα- θαρῶς ἐθνικῆς μορφῆς. Τί ἔχη νὰ πῆ ὅμως τώρα γιὰ τὶς ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ἐνέργειες ποὺ ἀναφέρουμε στὸ ϱρὲ- πορτάζ µας ΙΜομίζουµε ὅ- τι πρέπει νὰ δώση μιά συγ- κεκριµένη ἐξήγησι. ϱ -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 15 Δεκεμθρίου 1972 κ Ῥανανκατοσβοττο Τὸ φρόνημα τῶν μαθητών ᾿Αξιότιμοι κύριοι, , Σᾶς παρακαλῶ ὅπως μοῦ παραχωρήσετε ὀλίγον ἀπὸ τὸν πολύτιυμον χῶρον τῆς πια- πριωτικῆς σας ἐφημερίδος, διὰ νὰ γράψω λίγα λόγια διὰ κάτι τὸ πολὺ σοθαρόν, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς µαστίζει ἕνα µεγάλον µέρος τῆς µαθη- τιώσης νεολαίας Ἡ Κυπριακἠ νεολαία εἶνοι αὐτὴ ἡ ὁποία πάντοτε ἔδιδεν τὸν παρόν της εἰς κάθε Ἔθνι- κὴν ἐκδήλωσιν, εἶναι αὐτὴ ἐ- πάνω εἰς τὴν ὁποίαν ἑστηρί- ζοντο καὶ στηρίζονται ὅλες οἱ ὀλπίδες τῆς πατρίδος µας διὰ µίαν Κύπρον ραν καὶ ΕΝΩΜΕΝΗΝ μετὰ τοῦ Ἔθνι- κοῦ Κορμοῦ. Δωστυχῶς ὅμως τὰ τελευ- ταῖα χρόνια τὸ Ἑλληνικὸν φρόνημα τῶν Κυπρίων µαβθη- τῶν ἐξέπεσεν ἀρκετά. Μία µε- γάλη ἀδιαφορία διὰ κάθε τι τὸ Ελληνικό. Βλέπομεν ποὶλ- λὰς φορὰς μαθητὰς νὰ στρέ- φουν τὸ κεφάλι ὅταν ἀκούουν ἢ θλόάπουν κάτι τὸ Ἑλληνι- κόν. Ποῦ νὰ ὀφείλεται ἄρα γε ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ Δεκαπενθήμερος ἐφημερὶς Νεολαίας τῆς Επιτροπῆς Συντονισμοῦ Ενωτικοῦ ᾿Αγῶνος ἜἜτος Πρᾶτον ἸΑριθμὸς Φύλλου 14 Παρασκευὴ 15 Δεκεμθρίου 1975 Γραφεῖα: Σοφούλη 26, Λευκωσία, Τηλέφωνον 43959 Τυπογραφείου 41846 ΕΚΑΔΟΣΙΣ: ἘΣΕΑ ΤΥΠΟΙΣ: ΕΣΕΑ ----π)---- πο... -.-----ωαωωιωα ----- --π.ὔ----------.- 0. ------ ρα. .-ᾱ αὐτὴ ἡ µεγάλη ἀδιαφορία καὶ ἀποστροφὴ πρὸς τὴν µητθρα Ἑλλάδα ᾿Οφείλεται κατὰ ἓν πολὺ µεγάλον µέρος εἰς τὴν ἀχαλλί- νώτον κομμουνιστικὴν δρᾶσιν, ἡ ὁποία µεταχειριζοµένη δό- λία µέσα καὶ ἐκμεταλλεμομέ- νη τὴν ἁδιαφορίαν αὐτήν, καλ- λιεργεῖ ἐντατικὰ εἰς τοὺς µα- θητὰς τὸ μῖσος πρὸς τὴν Ἑλ- λάδα καὶ τὴν Ενωσιν. Τὰ χρησιμοποιούμενα µόσα εἶναι πολὺ γνωστὰ καὶ δὲν εἶναι ᾱ- νάγκη νὰ ἀναφερθοῦν. Κατὰ δεύτερον λόγον ὀφεί- λεται εἰς αὐτοὺς τοὺς καθη- γητάς τῶν μαθητῶν. Καθῆκον τοῦ διδασκάλου εἶναι νὰ δι- δάσκη εἰς τὸν μαθητὴν τὴν Ἑλληνοχρισπιανικὴν µόρφω- σιν. Δυσπυχῶς ὅμως αὐτὸ δὲν σιµθαίνει. Εἶναι πάρα πολ- λὰ τὰ παραδεγµατα κατα τὰ ὁποῖα καθηγηταὶ ἐν ὥρα ήματος κατηγοροῦσαν την ντ καὶ δν ΕΝΩΣΙΝ. ᾽Αναφόρω κάτωθι ἕνα πα- ράράδειγµα ἀπὸ κάποιον πε- ριστατικὀν τὸ ὁποῖον συνέθη- κεν εἰς τὴν ΣΧΟΛΗΝ ΜΙΤΣΗ ΛΕΜΥΘΟΥ, Κατὰ τὴν διάρ- κειαν τοῦ µαθήµατος τῶν Θρησκευτικῶν ὁ καθηγητής, ἀφοῦ θρῆκε εὐκαιρία ἀπὸ κά- ποιον πθριστατικὸν τὸ ὁποῖον συνόθηκε εἰς τὸ διάλειµµαι, εἶπε τὰ ἑξῆς: . «Τὶ θέλετε ρὲ τὴν ΕΝΩ- ΣΙΝ µήπως νομίζετε ὅτι θὰ ἐνωθῆτε μὲ τὸν Περικλή καὶ τὸν Παρθενῶνα» Μίαν ἄλλην φορὰν εἶπε τὰ ἑξῆς: «Τὶ θέλετε τὴν ΕΝΩΣΙΝ. Θέλετε δηλαδὴ νὰ κατεθοῦν' δαµέσα οἱ πεινασµένοι καλα- µαράδες καὶ νὰ μᾶς φᾶνε καὶ μᾶς» Σὰν αὐτὸν τὸν καθη- γητὴν ὑπάρχουν κι’ ἄλλοι πά- ρα πολλοί. Βλέπομεν λοιτὸν ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡς καθῆκον τών τὴν Ἓλληνο- χριστιανικἠν διαπαιδαγώγησιν στρέφονται κατὰ τῆς Ἑλλά- δος καὶ τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ Τὸ εὐχάριστον ὅμως εἶναι ὅτι δὲν εἶναι ὅλοι οἱ μαθηταὶ οἱ ὁποῖοι νοιώθουν ἁδιάφαροι διὰ τὴν ΕΝΩΣΙΝ. Ἕνα πολὺ µεγάλον µέρος τῶν μαθητῶν πιυσπεύει ά εἰς τὴν ΕΝΩΣΙΝ καὶ εἶναι ἔτοιμο νὰ θυσιασθῆ δι᾽ αὐτὴν. Μὲ τὴν κάθοδον μάλιστα τοῦ θρωλι- κοῦ ἀρχηγοῦ µας Αιγενῆ, το- νώθηιαε τὸ ἠθικόν µας καὶ μὲ μεγαλύτερον πεῖσμα τώρα θὰ προχωρήσωµεν εἰς τὸν ὀρθὸν δρόµον, τὸν δρόµον τῆς ΕΝΩ- ΣΕΩΣ. Τίποτα δὲν θὰ μᾶς ἐμποδί- ση. Οὔτε κι᾿ αὐτὸς ὁ θάνατος µας διότι τίποτα δὲν ἀξίζει εἰς τὴν ζωὴν, µας οὔτε καὶ ἡ ἴδια ἡ ζωή, εἰς τὴν πρώτην ἄνθησίν της, ὅσο ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Μετ᾽ ἐτιμήσεως, Μαθητὴς Σχολῆς Μιτσῆ Λεμύθου. Συμπεριφορά καθηγητῶν ᾿Αγαπητὴ Σύνταξις, ,. Παρακαλῶ ὅπως μοῦ άφιε- ρώσετε λίγο χῶρο τῆς έφημε- ρίδος σας διὰ νὰ ἐκφράσω τὴ µεγάλη λόπη µου, ἡ ὁποία ἐλ- πίζω, εἶναι καὶ ὁλόκληρης τῆς µαθητικῆς νεολαίας, γιὰ τὴν ἅθλια σωμπεριφορὰ µερι- κὠν καθηγητῶν τῶν Γυμνασί- ὧν Λευκωσίας. Οἱ κύριοι αὖ- τοὶ κάνουν προπαγάνδα µέσα στὰ σκχολεῖα. Συγκεκριµένα, καθηγητὴς τῆς Τέχνης εἶπε ὅτι «ὁ ἄν- θρώπος ξεπόρασε σὲ ἱκανότη- τα τὸν Θεό». Κανείς, φυσικά, δὲν τὸν ἔλαθε ὑπ ὄψιν. Αλλος καθηγητής, κατὰ τὴ διάρκεια διοδηλώσεως ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως, ἐξασκώντας προπαγάνδα ὑπὲρ τοῦ Λήσααα- ρίου ἔλεγε στοὺς μαθητὲς οἱ ἁποῖοι εἶχαν ἀπομείνει στὴν τάξη καὶ τὰ ἑξῆς: «Αὐτοὶ ποὺ πηγαίνουν τώρα διαδήλω- ση δὲν ξέρουν τὶ ζητοῦν καὶ στὴν πραγματικότητα ζητοῦν διχοτόμηση». Οἵ καθηγητὲς αὐτοί, οἱ ὁ- ποῖοι ἐξασκοῦν μµακαριοκὴ καὶ κομιουνιστικὴ προπαγάν- δα στὰ σχολεῖα, ταρέπει ν΄ ἀνακληθοῦν στὴν τάξη. ὝἩ παιδεία πράπει νὰ τηρῆ ἐθνι- κἡ στάση. Ἡ µμµαθητικὴ νε- ολαία ἔχει συναίσθηση τοῦ καθήκοντός της καὶ δὲν θὰ Ἄ- ποκύψη. Θὰ ἀγωνισθῆ μέχρι τῆς τελευταίας της πνοῆς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ πανελ- ληνίου πόθου ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν ΕΝΩΣΙΝ τῆς µαρτυρικῆς Κύπρου μὲ τὴν µητέρα ΕΛΛΑΔΑ. Μετὰ τιμῆς, Μαθητὴς ΠΓ. ΚΥΚΚΟΥ ΑΑΛΙΗΙΛΟΣΕΡΑΟΙΑ 6 Παρακαλοῦμε ὅλους τοὺς ἀναγνῶστες νὰ γρά- φουν τὶς συνεργασίες τους καθαρὰ καὶ στὴ μιὰ ὄψη τοῦ χαρτιοῦ µόνο. Χειρόγραφα ΔΕΝ ἐπιστρέφονται. Μιὰ ἐξαίρεση θὰ κάνουμε γιὰ τὸν «ΕΝΩΤΙΚΟ ΜΑ- ΘΗΤΗ» Βατυλή : Σοῦ ἐπιστρέφουμε τὸ κείµενο, μὲ τὴν παράκληση νὰ τὸ ἀντιγράψης καθαρά καὶ νά μᾶς τὸ ξαναστείλης γιά μελλοντικἡὴ δημοσίευση. 9 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Σ᾽ ὅλους ὅσους ζήτησαν ἔφημε- ρίδες γιὰ νὰ πάρουν µέρος, τὰ φύλλα ἐστάλησαν ἤδη ταχυδρομικᾶς. 9 ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ: Σ᾽ ὅσους ἀσχολοῦνται μὲ τὸ εἶδος αὐτό, συνιστοῦμε νὰ χρησι” μοποιοῦν σινικἡ µελάνη. Σκίτσα μὲ µολύθι ἢ συνη- θισµένη πέννα εἶναι δύσκολο νὰ δημοσιευθοῦν, 9 «ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΩΡΕΣ»: Τὸ περιεχόµενο τῆς στή- λης αὐτῆς, γιὰ τὸ ὁποῖο γράφουν οἱ ἀναγνῶστες ΓΡΗ-ΒΑΣ.-, Ολύμπια καὶ Ν. Π. ΠΑΒΙΩΠΙΟΣ., 'Αμ- µόχώστος, μελετᾶται καὶ ἀπὸ τὴ Σύνταξη τῆς «Ε.Μ.Σ. Θὰ θέλαμε ὅμως νὰ ἔχουμε καὶ τὶς ἀπόψεις ἄλλων ἀναγνωστῶν πάνω στὸ ἴδιο θέµα, προτοῦ κάνουμε ἀλλαγές. Διαγωγνισμὸς -- Συγχαρητήρια ᾿Αγαπημένη «Ἐθνικὴ Νεολαία», Κατ᾽ ἀρχὰς θέλω νὰ σᾶς συγχαρῶ καὶ νὰ σᾶς εὐχαρι- σπήσω γιατὶ μὲ τὸ ἐξαίρετο ὑλυκὸ ποὺ μᾶς τροφοδοτεῖτε κάθε δεκαπενθήµερον, δίδετε δυνάµεις καὶ ἐλπίδες στοὺς ἐθνικόφρονες νέους τῆς Ἑλλη- νικῆς Κύπρου. Σᾶς συγχαίρω ἐπίσης γιὰ τὴν καταπ]ληκτικὴ Ἱρωτοθου- λία ποὺ εἴχατε, νὰ πιροκηρύ- ξετε αὐτὸν τὸν διαγωνισμό] Μετὰ τιμῆς, Λ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ Χριστούγεννα στὰ Συρματοπλέγμιτα -- ᾿Ἁπὸ σελ. ὀφφις πλήζ, (Ὁ Ντὶ Πῖ «κρατούµενον πρὀ- σωπον» ἀριθμὸς 90 νᾶρθη στὸ γραφεῖο, πα- ρακαλῶ). Ὕστερα ἀκολούθησαν πεντέξη ἄλλα νού- μερα, ποὺ δὲν τὰ πρόσεξα, Τὸ μυαλό µου γιόµισε ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη μὲ τὸ στρογγυυλὸ νούμερο καὶ τὸν Ητὶ Πῖ, ποὺ «παρακαλεῖται» νὰ προσέλθη, Σὰ νᾶταν στὸ χέρι µου νά πάω ἢ νὰ μὴν πάω, Μὰ ἡ εὐγένεια, σλέπετε, ὑποχρεώνει, Κι ἔτσι, θέλοντας καὶ µή, ὑπο- χρεώθηκα ν᾿ ἀποφασίσω νὰ πάω. 'Σὲ λίγα λεπτά, ἥμουν πανέτοιµος, κι οἱ ἄλλοι τὸ ἴδιο, Πανέτοιμοι στά αἰσθήματα, θέᾷαια, γιατὶ ἀπ ἄλλη ἄποψη δὲν εἴχαμε νὰ κάνουμε τίποτε. Οὔτε δαλίτσες, οὔτε τί- ποτα. Πρὶν περάσουν πέντε λεπτά, ἡ «παληό- κασῶ» µετάνοιώσε. Τὸ «Πραφεῖον δὲν μᾶς ἤθελε πιά, ἡ Ἑιναταγὴ πρὸς τὸ φρουρὸ ἄκυ- ρώθηκε. ᾿Αποροῦμε κι ἀλληλοκοιταζόμαστε ἆ- µέλητοι γιά λίγο... Ὕστερα, ἕνας-ἕνας κά- γουµε φανερὴ τὴ σκέψη µας, Ἱάποιος, πι- στεύει πὼς χάλασε ξαφνικά τὸ μεταφορικό αὐτοκίνητο,. ἝἛνας ἄλλος, νομίζει πὼς θά θά μᾶς ἀφήσουν ἐδῶ μέχρι νὰ περάση ἡ μέρα τῶν Χριστουγέννων, 'Ο τρίτος συμφώνησε μὲ τὸ δεύτερο καὶ πρόστεσε, πὼς οἱ ἀνακριτὲς θάθελαν νὰ περάσουν «ἓν εἰρήνῃ» τὴν µεγα- λύτερη γιορτὴ τῶν Αγγλων. Μὰ πρὶν προφτάσουµε νὰ συμφωνήσουμε, ὁ φρουρὸς μᾶς εἰδοποιοῦσε ξανά, πὼς ἔπρεπε νὰ παρουσιαστοΏμε στὸ Γραφεῖο. Φώναξε τά ἴδια νοάµερα μὲ διαφορετικὴ τώρα σειρά, μὰ τὸ δικό µου δρέθηκε στὴν ἴδια θέση. Στὸ Γραφεῖο, ἀντὶ γι’ ἄλλη ἀπάντηση, μᾶς Εδαλαν στὸ χέρι ἕνα χαρτὶ στά ᾿Αγγλι- κά, ὑπογραμμένο ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπο τοῦ Κυθερνήτη, ποὺ ἔλεγε πὼς ἀπὸ πρὶν τρεῖς μέρες ἔπρεπε νἁ μᾶς κλείσουν στἁ Κρατητή- ρια τῆς Κοκκινοτριμιθιᾶς, Οὔτε γιατί, οὔτε γιά πόσο. Μᾶς µέτρησαν τὸ ὄψος, τὸ θάρος, πῆραν τὰ χαρακτηρύστικἁ τοῦ προσώπου µας, μᾶς ρώτησαν γιὰ τὴ µὀρφωώσή µας, τοὺς Υο- νιούς µας καὶ τ’ ἀδέλφία µας, Τά κατάγραψαν σ’ ἕνα δεφτέρι, κι ἅμα τέλειωσε ἡ διαδικα- σία, μᾶς ἔδώσον ὅλους ἀπὸ ἕνα καινούργιο ἐπίσημο νούμερο. 'Απ᾿ ἐδῶ µάθαµε, πὼς ἆἅλ- λοι ἐνιακόσιοι περίπου τρόφιμοι ξεχευμώνια- ζαν μὲ ἄγρυπνη Κυθερνητικὴ Φροντίδα στὰ Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιᾶς ἢ στ ἄλλα Κρατητήρια στὴν Κύπρο. Χώρια οἱ προσὠ- ρινοὶ κι οἱ κατάδικοι στὲς Κεντρικὲς Φυλα- κές. Τὴν ἴδια ὅρα, μᾶς εἶπαν πὼς ἀλλά- ζουμε καὶ θάλαμο, Χαῖρε, 15. Χαίρετε, φί- λοι µου. Πολλοὺς ἀπὸ σᾶς ἴσως νὰ μὴν σᾶς ξαναδῶ ποτὲ πιά, Ποιός ξέρει Λένε πὼς µόνο 6ουνὸ μὲ θουνὸ δὲ σµίγει, ὅλα τἄλλα μποροῦν νὰ συμθοῶν σ᾿ αὐτὸ τὸν Κόσμο. ΣΤΟ. 13 ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ γίνηκα ἕνα ἐπίσημο τρι- ψήφιο νούμερο. Τὸ µεγάλο χριστουγεννιάτικο δῶρο μοῦ εἶχε πιά δοθεῖ τούτη τὴ σηµαθια- κὴ παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων τοῦ 56, Ἕνα δῶρο σταλµένο ἀπ᾿ εὐθείας ἀπ᾿ ἑκείνη τὴν ὑπερκόσμια δύναµη, ποὺ ἄλλοι ὀνομάζουν τύχη, ἄλλοι σύμπτωση κι οἱ Χριστιανοὶ Θεό. Γιά τὴν ὥρα γλύτωσα τὴν ᾿Οµορφίτα, Γλύ- τὠώσα τὴν ἅμεση ταπείνωση καὶ τὰ σωματικὰ δασανιστήρια, Θάμενα ἐδῶ καταδικασμένος σὲ μιά «ἀπ ἀόριστον διαμονή, Οἱ μέρες θά κυλοῦσαν πρὸς τὴ νύχτα καὶ τ᾽ ἄντίστρο- Φο, οἱ λύπες θὰ φωτίζονταν κάποτε ἀπὸ µε- ρικὲς ἀχτίδες χαρᾶς ἢ τ) ἀντίστροφο, ἆἄνα- λόγως τῶν αἰσθημάτων, Καὶ στὸ τέλος, μιά καλὴ µέρα, σὰν θἀρχόταν πιὰ τὸ «πλήρωμα τοῦ χρόνου»), ἡ «παληόκασω θὰ τσακιζόταν ν᾿. ἀναφέρη τὰν ἀριθμό µου, ὅλους τοὺς ἆ- ριθμοὺς ὥς τὸν ἀριθμό µου καὶ τοὺς ἄλλους ὕστερα ἀπὸ τὸν ἀριθμό µου... «᾿Απολύεται!». «᾽Απολύεπαι!», «᾿Απολύεται!».,. --ιῶς σᾶς φαίνεται ὁ τάφος μᾶς ρῷ- τοῦν οἵ νέοι σύντροφοι τοῦ 13. Τάφος! ΄᾿Ανοίγω τὰ µάτια, Πράγματι εἷ- ναι µεγάλη ἐπιτυχία αὐτὸ ποὺ σκέφτηκαν, Εἶναι ἕνας ὅλόιδιος τάφος, ἝἛνας κλειστὸς τάφος, Θὰ μποροῦσες νά γράψης ἐπάνω-ἐπά- νω «ἜἘνθάδε κεῖται ὁ τάδε, ἀριθμὸς τάδε, συλληφθείς, ἀκουσίως προσφερθεὶς ὑπὸ τῶν Αγγλων θυσία εἰς τὸν δωμὸν τῆς Κυπρια- κῆς Ελευθερίας, Καὶ νὰ τὸν ἀφήσης ἐκεῖ νὰ περνοῦν έι αἰῶνες, γιὰ νὰ θαυμάζουν τὴ «χρυσῆ ἐποχὴ» τῆς. ᾽Αγγλικῆς Κατοχῆς τῆς Κύπρου. --Πρῶτα εἴχαμε ξύλινες τάδλες, μᾶς ἑ- ξήγησαν οἱ σύντροφοι τοῦ 13, ἀλλά μιὰ μέ- ρα τὶς σπάσαµε καὶ πήραμε τὰ ξύλα γιὰ ν’ ἀμυνθοῦμε στὸ στρατὸ ποὺ μπῆκε µέσα νὰ μᾶς τιµωρήση. Έτσι, οἱ ᾿Αρχὲς ἀποφά- σισαν ν᾿ ἀνπικαταστήσουν τὲς ξύλινες τάδλες μ’. αὐτοὺς ταὺς τάφους. Γιὰ νά μὴ μποροῦ- µε νὰ τοὺς χαλάσουμε. Ἔτσι κοιµηθήκαµε κάµποσο καιρὸ πάνω στοὺς τάφους, ὥσπου, μὲ χίλια κόλπα, καταφέραμε νὰ θροῦμε µε- ρικὰ ξύλα καὶ νὰ φτιάξουμε οἱ ἴδιοι τὲς κλίνες µας. ᾿Αποθέτουμε τὲς κουδέρτες µας (παρὰ λίγο νἄγραφα τὸν στέφανο) ἐπὶ τοῦ τάφου καὶ θγαίΐνουμε στὴν αὐλή. “Ἡ θέα ἀπὸ τὸ 13 εἶναι ὠὡραιότερη, Βρισκόμαστε τώρα στὰ δυτικά, καὶ τὸ µάτι µας μπορεῖ νὰ ξεκου- ῥραστῆ στὸν πράσινο ὄγκο τῶν περθολιῶν τοῦ χῶριοῦ τῆς Κοκκινοτριμιθιᾶς, ποὺ δὲν εἶναι οὔτε ἕνα μίλι ἀπὸ κοντά µας, “Ὀλόγυρα µας Εἶναι πάλι τὰ συρματοπλέγµατα, αὐτὸ νὰ λέγεται, μἁἀ ὑπάρχει µιά νεώτερη σειρὰ ἀπὸ ἠλεχτροφόρα σύρματα, μὲ ἠλεχτρικὰ κουδού- νια στὴν ἐξωτερικὴ πλευρά, Βέδαια, γιά νὰ δυσκολεούυν ὅσους σκέφτουνται νἁ δραπε- τεύσουν, Μόνο νὰ δυσκολεούυν, Γιατὶ κανέ- νας καὶ τίποτε δὲ μπορεῖ ν᾿ ἀντικόψη τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἀποφάσισε δαθειὰ µέσα του νὰ δραπετεύση. Κι οἱ 'Ἐγγλέζοι ἔχουν πι- κρὴ πεῖρα σ᾿ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο, παρ ὅλες τὲς µαστοριές τους, Ωστόσο ὁ Κάμπος τῆς Κοκκινοτριμιθιᾶς φρουρεῖται ἄγρυπνα. (Κάμπο τὸν λένε καὶ τὸν γράφουν οἱ ᾿Εγγλέζοι. δὲν τολμοῦν νὰ τὸν δοῦν σὰν Στρατόπεδο Συγκέντρωσης καὶ θαρροῦν πὼς ξεγελοῦνε τὸν ἑαυτό τους καὶ τὸν Κόσμο), ᾽Αγαπητοὶ φίλοι, Εἶμαι ἕνας ἔνθερμος ὑπο- στηρἰκτὴς τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ, τὴν ὁποία θεωρῶ σὰν τὴν µό- νη λώση τοῦ κυπριακοῦ. Θέλω νὰ σᾶς συγχαρῶ γιὰ τὴν. «Ἐθνικὴ Νεολαία ἡ ὁ- ποία εἶναι µία πολὺ διαφωτι- στικἠ ἐφημερίς. Θὰ σᾶς παρακαλοῦσα νὰ μοῦ στείλετε τὰ φύλλα ποὺ περιέχουν τὰ ἐρωτηματολόγια (ἀρ. 9,10,11, καὶ 12) γιὰ νὰ μπορέσω νὰ λάδῳ µέρος στὸ Διαγωνισμό. Σᾶς εὐχαριστῶ ἐκ τῶν προτέρων. ὍὉ Φίλος καὶ συναγωνι- στής σας ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΡ. Χ΄’ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Κάτω Ζώδια Μόρφου Εισηγήσεις καὶ ἐπικρίσεις ᾿Αγαπητὴ «Νεολαία», :. Σᾶς συγχαίρω πρῶτον γιὰ τὸ ἔργο τῆς ἐφημερίδος σας νὰ διαφωτίζει ἐμᾶς τοὺς νέ- ους. ᾽Απὸ τὴν πρώτη φορὰ ποὺ πῆρα στὰ χέρια µου αὖ- τὴ τὴν ἐφημερίδα ἐνθουσιά- στηκα καὶ -ἀνέλαθα τὴν δια- νοµήν της στὸ χωριό µου. Σ᾽ αὐτὸν τὸν τοµέα δρῆκα πολὺ μεγάλη ἀνταπόκρίση ἀπὸ τοὺς ἐθνικόφρονες νέους τοῦ χωριοῦ µου. Σᾶς συγχαίρω ἐπίσης γιὰ τὸν διαγωνισιμὸ μὲ τὸ θέμα «Ἱστορία τῆς Κύ- πρου» (λαμθάνω καὶ ἐγὼ µέ- ρος) καὶ γιὰ τὰ διαλεκτὰ θραθεῖα γι αὐτόν. λλὲ χοαρὰ ἐπίσης εἶδα πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες σας νὰ στόλλουν ποιήµατα ἢ καὶ ἄλ- ες ἐργαωσίες. ᾿Ελπίζω κι ἐγὼ σύντομα νὰ στείλω μερικὲς δικές µου. . Δὲν ὠρκοῦν ὅμως µόνο οἳ ἔπωαινοι, χρειάζονται καὶ µε- ρικὲς ἐπικρίσεις. Πρὸς µεγά- λην µου λύπην εἶδα ὅτι ἀἁρ- κετοὶ (ἐθνικόφρονες, άριστε- ροὶ καὶ οὐδέτεροι) παίρνουν τὴν ἐφημερίδα ὄχι γιὰ τὸ ἐ- θνικό της περιεχόµενο, ἀλλὰ γιὰ νὰ διαθάζουν µόνο τὴν 3ην καὶ τελευταίως τὴν 5ην σελίδα, ὅπου εἶναι τὰ σκί- τοα, τὰ προθλήµατα, τὰ ἆ- νέκδοτα καὶ τὰ τοιαῦτα. Εἰ-- ναι κρῖμα μιὰ ἐφημερίδα .κα- θαρῶς ἐθνικὴ καὶ διαφωτιάτι- κ γιὰ τοὺς νέους νὰ γεµί- ζη μιὰν σελίδα μὲ ἀνέκδοτα, ἀνούσια κατὰ κανόνα, καὶ τὰ ἄλλα. Θὰ εἰσηγούμην ἀντὶ τέ- τοια ἀνέκδοτα νὰ δηµοσιεύ- ονται ἄλλα, ποὺ νὰ σατυρί- ζουν τοὺς Άγγλους καὶ τοὺς κομμουνιστὲς κατὰ τὸν ἀγῶ- να τῆς ΕΟΚΑ. θὰ συνιστοῦσα ἐπίσης στοὺς νέους µας νὰ στέἔλλουν περισσότερες ἐργασίες καὶ νὰ ὑποθάλλουν ἐρωτήσεις µετα- ξύ τους µέσω τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ καὶ νὰ ἀπαντοῦν οἱ ἴδιοι, δημιουργώντας οσυ- ζήτηση µεταξύ τους. ᾿Ελπίζω νὰ σκεφθῆτε αὐτὰ ποὺ σᾶς γράφω καὶ νὰ Υγίνου πρα- Υµατικότης µμερικὲς ἀπὸ τὶς εἰσηγήσεις µου. ᾿Αναμένω : συζήτησιν γιὰ τὴν ἐπισπολήν µου ἀπὸ τοὺς νέους καὶ δικές τους ἰδέες γιὰ αὐτὴν τὴν ἐφημερίδα. Μετὰ τυμῆς ΓΡΗ--ΒΑΣ--- Ολύμπιος ᾿Αγαπητὴ Σύνταξις, Παρακαλουθῶ τακτικὰ τὴν ἐφημεηρίδα σας καὶ τὴν δρἰ- σκω πραγµατικἀ ὠφέλυμη καὶ πολὺ διδακτική. Τὸ ἔργο σας αὐτὸ εἶναι ἄξιο συγχαρητη- ρίων. ᾿Αρκετὸ ἐνδιαφέρον ἔχει ἐ- πίσης ἡ σελίδα μὲ τὸν τίτλο «ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΩΡΕΣ2. ἘἜ- δῶ θὰ ἤθελα νὰ κάνω μιὰ εἰ- σήγηση, ἡ ὁποία εἶμαι δέ- 6αιος θὰ ἔχη πολλοὺς ὑπο στηριχτές, Εἶναι τὸ ΣΤΑΥ- ΡΟΛΕΞΟ, τὸ ὁποῖον καὶ τὸ μυαλὸν ἀκονίζει καὶ τὶς γνώ- σεις διευρύνει. Αν τελικὰ μπορέσετε καὶ ἐφαρμόσετε αὐτὴν τὴν εἰσή- γῆσιν θὰ ἦταν πιὸ καλὰ ἂν τὴν κάνατε ὑπὸ τῦπον «Δ]Α- ΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑΥΡΟΛΕ- ΞΟΥΣ» καὶ οἱ ἀἁπαντήσεις νὰ στέλλωνται σὲ σᾶς. Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά, Ν. Σ. ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ᾽Αμμόχωστος ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 15 Δεκεμόρίου 1972 -- 3 ΣΥΝΕΡΧΑΣΙΕΣ ΑΝΜΑΙΓΧςΣΣΊΤςΣΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Σὰν µέσα σ᾿ ὄνειρ τὴν Κύπρο περπατοῦσα, Καὶ δὲν κρατήθηκα, μὲ πιάσανε τὰ κλάματα. Οἱ θρῦσες στέρεψαν, ἡ φύση κρύφτηκε Κι οἱ πέτρες πίναν καὶ μεθούσανς Καὶ χόρευνα. Νομίζανε πὼς κάµανε τὴ φύση πιὰ δική τους, Νομίζανε πὼς θρήκανε τῆς Εὐτυχίας τὸ δρόµο. Ελπίδες γέµισα σὰν κοίταξα τὴ θάλασσα, ᾿Αστέρια µάζεψα καὶ σκούπισα τὰ µάτια µου. Μπουνάτσα ἤτανε, θεριὸ ποὺ λούφαξε Καὶ ποιὸς νὰ ἤξευρε τὶ ἔκρυθε Στὰ σπλάχνα τ Σωθήκανε τὰ δάκρυα τοῦ πόνου, ἀδερφέ µου! Καιρὸς εἶνε νὰ κλάψουμε κι ἀπὸ χαρὰ κομµάτι. Σκοτάδι πλάκωσε, ἡ θάλασσα δρουχήθηκε, Ἡ Κύπρος πέταξε, χερσόνησος ἐγίνηκε. Οἱ θρῦσες κλάψανε, ἡ φύση ξύπνησε Κι οἱ πέτρες µπήχτηκαν δαθιὰ µέσα Στὰ χώματα. ΣΤΑΥΡΟΣ Α. ΤΡΑΝΤΑΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ᾿Αδέλφια µου Ἑλληνόπουλα, τῆς Κύπρου µας καμάρι καμάρι τῆς Ἑλλάδος µας κι᾿ ἅλης τῆς Οἰκουμένης τὸ σάλπισµα τοῦ ΑΡΧΗΓΟΥ καὶ τῆς γλυκειᾶς ΠΑ- (ΤΡΙΔΑΣ γιὰ ἐκπλήρωση τοῦ ἱεροῦ σκοποῦ καὶ πάλιν μᾶς φωώ- (νάζει ΕΝΩΣΗ ἀδέλφια ΕΝΩΣΗ φωνᾶξτε κι’ ἑνωθῆτε γιατὶ δὲν εἶναι πιὰ ὑποφερτὴ ἡ κόκκινη χλαμίδα. Οἱ ἄδικοι οἱ σκοτωµοί, οἱ δίαιες οἱ πράξεις, οἱ δήµιοι κι’ οἱ δάρδαροι δὲν ἔχουν πλέον θέσιν στὴν Κύπρο τὴν (ΕΛΛΑΔΑ. Πάρε ξανὰ ΛΕΒΕΝΤΗ---ΔΙΓΕΝΗ τὸ τροµερό σου ὅπλο ζῶσε στὴ µέση τὸ σπαθὶ τὸ πάντα τιμηµένο καὶ θγᾶλε µέγίστην φωνὴ ποὺ β᾽ ἀκουστῇ ὥς πέρα καὶ θὰ τραντάξη τὶς καρδιὲς ὅσων ποθοῦν ΕΛΛΑΔΑ. Μ. Λ. Η ᾿Ἐθνικόφρων μαθήτρια Β΄ Γ΄ ᾽Αμμοχώστου. ΦΟΑΤΙΗΣ ΠΠ ΤΤΑΣΙΗΕ «Δεν πρὀκειται νὰ μᾶς κάµψουν» Στὶς 2 τοῦ Σετιτέµθρπ 13958 τέσσερεις φλογισμένες καρδιὲς στὸ Λιοπέτρι, ἕνα μικρὸ χωριὸ στὰ νοτιοανα- τολικὰ τῆς Κύπρου, µετατρέπανε ἕνα πλιθόκτιστο ἁχυ- ρώνα σὲ ἁκατάλυτο σύμθολο ΔΛευτεριᾶς. Ἡ ὑπέροχῃ ἀντίστασπ καὶ ὁ ἠρωϊκός τους θάνατος ἔδωσε τὸν ἁ- ὁρότερο ποὺ γίνεται συμθολισμὸ στὸ ταπεινότερο τιρᾶγ- μα. Οἱ τέσσερεις ἐκλεκτοὶ ἤταν ὁ ᾿Ἀντρέας Κάρυος, ὁ Ἠλίας Ποπιακυριακοῦ, ὁ Χρῖσοτος Σαµάρας καὶ ὁ δάσκα- λος Φώτης Γἥττας. Ὁ Φώτης Πίττας γεννήθηκε στὸ ὀρέναρος, φοίτησε στὸ Ἑλληνικὸ Γυμνάσιο ᾽Αμμοιώστου καὶ στὸ Διδασκα- λικὸ Κολλέγιο Μόρφου. Τὴν χρονιὰ ποὺ ἄρχιζε ὁ ἀγώ- γιὰ ἀποστολὰ (10 ανουαρίου 19857). Ὁ Φώτης Πίττας, ἐνθουσιώδης ἄνθρωπος, δὲν µτιο- ροῦσε παρὰ ν᾿ ἀπαντήσπ «παρὼν» στὸ µεγάλο κάλεσμα. Ο,τι ὁ ἴδιος εἶχε διδαιτῆ κι) ὅ,τι ἁπὸ τὴν τιμηµένῃ του διδασκαλικὴἡ ἔδρα δίδαξε στὰ μικρὰ ἝἙλληνόπουλα τὸ ἔθαλε οτὴν πράξη μὲ τὸν πιὸ θαυμαστὸ τρόπο. Ἡ ἀγω- νιστική του ὅδράσπ εἶναι πλούσια καὶ τὴν διακρίνει τὸ ἀδάμαστο θάρρος ποὺ πάντα τὸν καθοδηγοῦσε, Εστη- νε ἑἐνέδρες, μοίραζε ὁπιλισμό, ὠργάνωνε ὁμάδες. Ἡ δράση του συνεχιζόταν ἀμείωτη µέχρι τὴν µέρα ποὺ τὸν συλλάθδανε στὸ χωριὸ Βατυλὴ ὅπου εἶχε πάει Στὸν ἀστυνομικὸ σταθμὸ )Αμμοχκώστου ὅπου τὸν µεταφέρανε δοκίµασε νας τῆς ΕΟΚΑ ὁ Πίττας διοριζόταν δάσκαλος στὴν ᾱ- χνα. Τὸ διδαοσκαλικὸ ἐπάγγελμα τὸν γοήτευε, Ἠταν γι’ αὐτὸν μιὰ µόθπ τὸ ἱερὸ τοῦτο λειτούργπµα, νὰ παίρ- νπ τὶς ἀθῶες παιδικὲἐς φυχὲς καὶ νὰ τὶς τρέφη μὲ τὰ νάµατα τᾷς 'Ἑλλάδας. Ἠταν μιὰ µέθη ποὺ δὲν πρόλα- 6ε νὰ χαρῇ γιατὶ ἄλλα ἑἐξδ ἴσου µεγάλα καὶ ἱερὰ καθή- κοντα τὸν ἀποσποῦσαν. Εἶχε πιὰ φουντώσει σ’' ὁλάκαι- ρο τὸ νπσοὶ ὁ ἀγώνας γιὰ 10.2.1957, ΠΕΜΠΤΗ: Μὲ συνέλαθεν ἡ ἀστυνομία (20) ἄτομα, στὸ σπίτι τοῦ Γεὼρ- γίου ιν στὴ Βατυλή, ἡ ὥρα 4 Ξυλοκόπημα ᾱ- πὸ τῆς 5 πμ] π.μ. στὸ στοθμὸν ᾽Αιμμοχώσπου. Τὸ ᾱ- πόγευµα, ἃ--δ καὶ Ὁ--]1 μ.μ., . Ντήαρ, Λίγιωοϊῖτ, Ράµαν (Μάριος), ᾿Οσμὰν καὶ ἄλλο. Ἡμέρα φρίκης, ἁγωνίας, πόνου. Σπά- ΚΥΠΡΟΣ ”Ὢ Κύπρος, κάθε χαλίοι ἀπ᾿ τὴν ἀκρογιαλιά σου, καὶ κάθε ἄμορφο δεντρὸ ἀπ τὰ ὡραῖα θουνά σου, μαρτυρεῖ τὴν τόσο ἔνδοξη καὶ μακρυνὴ ἱστορία σου. Πολλοὶ λαοὶ ἑπόρασαν. Φράγκοι, 'Ενετοὶ καὶ Τοῦρκοι, καὶ τοῦτοι σὰν ἐθέλησαν ἐσένα νὰ ὑποτάξουν, μὰ ντροπιασµένοι φώγονε ἀπὸ τὰ χώμµατά σου, ἀτρόμητη καθὼς σ᾿ εἴδανε, μ᾿ ἀλώγιστα τὰ ἰδανικά σου. Μὰ ἡ ψυχή σου ἀδούλωτη ἔμεινε ἀκόμη ὡς τώρα, μὲ πίστη στὸν Θεὸ ἀκαλόνητη καρτερεῖς κείνη τὴν ὥρα, ποὺ τὰ δοσµά σου θὰ λυθοῦν καὶ φῶς θὰ φέξη - αἰῶνες τώρα Μὲ τὴ Μητέρα Ἑλλάδα μιὰ µέρα θὰ Ενωθῆς. τῆς λεθεντιᾶς ἡ δόξα: παντοῦ θὲ ν᾿ ἁπλωθῆ καὶ τὸ χαρμόσυνο µήνυµα περίτρανα θὲ ν᾿ ἀκουσθή. ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ Μαθητὴς Β΄ Τάξεως Π.Γ.Κ.Α. Λευκωσία Ανέκδοτα Σκέψεις τοῦ Μάο Ὁ πρόεδρος Νίξον, κατὰ τὸ τελευταῖο ταξίδι του στὸ Πεκίνο, ρώτ! μεταξὺ ἄλλων, τὸν Μάο Τσὲ Τούνγκ τί θὰ γινόταν ὁ κόσμος ἑ- ἂν ἀντὶ τοῦ προέδρου Κέν- νεντυ ἐδολοφονεῖτο ὁ Κροῦτσεφ. Καὶ ἡ ἁπάντπσπ τοῦ Μάο: «Δὸν νομίζω ὅτι ὁ κ. ᾿Ωνά- σης θὰ παντρευόταν τὴν κ. Κροῦτσεφ). ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Τό.. πεντακοσάρικο Κάποιος νεαρὸς κομµψὀς, ἔξδυπνος, ἀλλὰ ἀπένταρος, παίρνει κάποιο δράδυ ἕνα ταξὶ νὰ πάπ στὸ σπίτι του. Μόλις τὸ αὐτοκίνπτο στα- ματᾶ μπροστὰ στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ του, ὁ νεαρὸς κατεθαίνει καὶ λόει στὸν ὁδηγό: --Δὲν μοῦ δίνεις σὲ πα: ρακαλῶ ἕνα σαίρτο, γιατὶ μοῦ ἔπεσε µέσα στὸ αὐτο- κίνητο ἕνα πεντακοσάρι- κο... Πρὶν προφθάσοηπ νὰ τε- Ἀειώση τὴ φράση του, ὁδῃ- γὸς καὶ αὐτοκίνηπτο εἶχαν χαθῃ ἁπὸ ἐμπρός του. ΜΑΡΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ Πάφος. τὴ Λευτεριά. συμο πιλευρῶν. Παράλωσις δυ- νάµεων. Οὐρανμία. Κρύο. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Δὲν µπόρε- σα νὰ σκεππσθῶ μὲ τὶς πατα- νίες ἀπὸ ἀπώλειον Φρικτοὶ πόνοι. ᾱ- πὸ 8-- «10 πιμ.ν καὶ 3- -5 μ.μ. Δὲν ἔφαγα τίποτε ἀπὸ τὴν Τε- τάρτη. Λλόνο νερό. Μὲ δυσκο- λία περπατῶ. Μὲ πολιλὲς προ- σπάθειες καὶ νύκτα ἀπὸ τοὺς πόνους. Κάθε κίνηση καὶ γΟΥ-: γυσµός. Ξαπλωμένος μὲ µαδι- λάρι ψωμιά. Τραθῶ μὲ τὸ χέ- ρι τὰ µαλίλιά µου γιὰ νὰ ση- κώσω τὴν κεφαλή µου. ΣΑΒΒΑΤΟ: ρασε μὲ φοθθροὺς πόνους καὶ ἀγωνία. Σὲ κάθε δ6ῆμα ποὺ ᾱς κούω ἡ καρδιά µου κτυπᾶ δυ- ναπά. ᾽Απὸ τὶς ὃ- -10 π., μὲ ξυλοκάπησον ἄγρια. Μόλις ὁ Βεσιµοφύλακας πλησιάζει, ᾱ- κούονται τὰ κλειδιὰ ποὺ ἡ- Όν. Πλησιάζει Ἡ καρδιά µου κτυπᾶ. Περιμένω λίγα δευτερόλεπτα, ποὺ περνοῦν ἀργά, σὰν λεπτά. Απομακρύ- νεται. Ἡ νάνστο πέ- ΚΥΡΙΑΚΗ: Τὸ ἀπόγευμα τοῦ Σαθθάτου ἀκούω τὴν κα- µπάνα τοῦ 'Αγίου Ἐξορινοῦ νὰ κτυπᾶ. Ἡ καρδιά µου κτυ- πᾶ, ἀναγαλλιάζει. Γιρακαλῶ τὸν ΓΠαντοδύναμο νὰ μὲ θοηθή- ση, νὰ μοῦ δώση κουράγιο καὶ θάρρος γιὰ νὰ µπορέσω νὰ ἀντεπεξέλθω στὸ µμαρτύριο. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἐνδυναμώση. Νὰ μὲ ἀξιώση νὰ ἰδῶ τὴν Κύ- προ µας ἐλεύθερη. Ἡμέρα ἆ- γωνίας. Τὸ ἀπόγευμα µπαί- νουν στὸ καλλί µου, μὲ φοθε- ρίζουν. ΔΕΥΤΕΡΑ: «Τὴν Κυριακή, χθές, ἄκουσα τὴν καμπάνα νὰ κτυπά. Ἔκανα τὸ τάµα μου. Μιὰ λαμµπάδα ἴση μὲ τὸ ἀνά- στηµά µου. Νύκτα τρόµου καὶ ἀγωνίας. Κάθε δήμα ποὺ ἆ- κούω, κάθε κτύπημα τῆς πόρ- τας τῶν αὐτοκινήτων, μπιροστὰ ἀπὸ τὸ κελλί, μὲ τροµάζουν. Ξυλοκόππημα ἀπὸ τὶς ὃ---10 π.μ. καὶ 2---δ μ.μ. Πάλιν σχε- τὰ πιὸ φρικτὰ δασανιστήρια, ὡς τὸ τέλος. Ακαμπτος ὅμως στάθηκε Γιὰ τὰ δασανιστήριἁ του εἶχε τὴν δύναµπ νὰ χα- ράσσπ κάθε µέρα στὸ ἡμερολόγιό του μµερικἐςΦἀράδες. Εἶναι τὸ πιὸ λακωνικὸ καθρέφτισοµα τῶν ἀρετῶν του. Καιρὸς νὰ δοῦμε τοῦτο τὸ µατωµένο καὶ περήφανο ἡ- µερολόγιο: δὸν νηστικός. Ἕνα γάλα, για- ούρτι, καὶ νερό. Προσευχή. ΤΡΙΤΗ: Μιὰ νώκστα ποὺ θὰ τὴν θυμάμαι σ᾿ ὅλη µου τὴ ζωή: Στὶς 5 μμ. τῆς χθές, μπταίνουν στὸ κελλή, μοῦ ὑπό- σχονται᾿ πολλὰ καὶ μὲ Φοθερί- ζουν. Στὶς 1] μ.μ. μὲ πήραν στὸ Υραφεῖο ποὺ θρῆκα ὅ,τι μοῦ εἶπαν. Δύο ἠλεκτρικοὺς προθολεῖς, πολὺ πολὼ ἰσχυρᾶς ἐν- τάσεως. Μὲ ὑποχρέωσαν νὰ σὲ ἀπόσταση 12- -Ι5 ἰντζῶν. Ζέστη. Μὲ ψήσανε σιγἁ-σιγά. Τὰ χείλη µου σχημάτισαν κρούσπα. ΤΕΤΑΡΤΗ: Ὁ Ἱδρώτας τρέχει ἀδιάκοπα. Αἰσθάναμαι ἰσχυροὺς πονοκεφάλους. Μοῦ περιγράφουν σκηνὲς φρίκης. Πῶς θὰ μὲ κρεµάσουν κ.λ.π. ᾿Απώλεια αἰσθήσεων. Μὲ πε- ρλούουν νερό. Συνέρχομαι. Μὲ μεταφέρουν στὸ κελλί µου δύο Τοῦρκοι ἐπικουρίκοί, ὑπο- θαστάζοντές µε ἀπὸ τὶς μα- Ὅλη µέρα τὴν Τρί- τη δὲν μὲ ἄφησαν νὰ κοιμηθώ. Τρίτη καὶ Τετάρτη ἡμέρες τρόµου, ἀνακρίσεων καὶ ἀγω- νίας. ΠΕΜΠΤΗ: Μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἰδῶ τὸν πατόρα μου. Κλαί- ει. Δὲν μπορῶ νὰ τοῦ µιλή- σω. ᾽Αφοῦ συνῆλθα τοῦ εἶπα, ὅτι ποιροδέχθηκα πὼς ἔμενα στὸ περιθόλι µας καὶ μὲ τρο- φοδοτοῦσε. ΄Ολα θὰ πᾶνε κα- λά. ᾽Ανοκϕρίσεις, ἀπειλές. Μοῦ πὼς ἀνέκριναν κρατου- µένους εἰς Πύλαν καὶ μίλησαν ἐναντίον µου. Ζητῶ νὰ τοὺς φέρουν µπροστά µου. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Μοῦ φάνη- κε πὼς πέρασαν τὰ ϐ6ασανι- στήρια. Μὲ φωνάζουν τὴν νύ- κτα στὶς 11] μ.μ. καὶ οἱ ἦλεκ- τρικοὶ προθολεῖς μὲ περυμέ- νουν. Εὐτυχῶς, μὲ ἠπείλησαν µόνον. Εὐχαριστῶ τὸ Θεό. ΣΑΒΒΑΤΟ: Μὲ κλείσανε σὲ ἄλλο κελλὶ ἀπὸ τὴν Τε- τάρτη. Κάπως καλύτερα. Οἱ ἀνακρίσεις συνεχίζουν νυχθη- μερόν. Ἡ κοµπόνα κτωπᾶ στὴν ἐκιλησιὰ τοῦ Αη-Γιώρ- γη. Προσεύχομαι, παρακαλῶ, εὐχαριστῶ. ΚΥΡΙΑΚΗ: Μὲ ξύπνησε τὸ χαρμόσυνο σήµαντρο τῆς ἐκ- κλησιᾶς. Προσεύχομαι. ᾿Αρχί- ζω νὰ ψάλλω. Ὅιτι ἤξερα κι ὅ,τι μποροῦσα νὰ θυιμηθῶ ἆ- πὸ τὴ θεία λειτουργία, Τὸ ἀπόγευμα τραγουδοῦσα πα- τριωτικὰ ἄσματα. ΔΕΥΤΕΡΑ: Φωνὲς καὶ γέ- λια ἀκούονται ἀνάμεικτα μὲ τὸ θρυθο τῶν αὐτοκινήτων καὶ τὴν κίνηση τῶν πεζῶν. ᾿Ακούω τὸ κουδούνι τοῦ γειτονικοῦ Τουρκικοῦ σχολείου. Μοῦ θΘυ- μίζει τοὺς δικούς μου μαθη- τές, τὸ σχολεῖο, τοὺς συνα- δέλφους. ᾽Ανακρίσεις. ΤΡΙΤΗ: Πιστεύω πὼς τέ- λειωοσαν οἱ ἀνακρίσεις µου, Καθὼς μὲ θγάζουν τὸ πρωϊ καὶ μεσημέρι γιὰ τὸ ἀποχω- ρητήριο, καθὼς καὶ τὸ 6ράδυ, ἀκούω τὶς γοερὲς κραυγὲς ᾱ- νακρινοµένων προσώπων. Α- σφαίλῶς τοὺς κτυποῦν μὲ τὸν ἴδιο κτηνώδη τρόπο ποὺ μὲ κτύπησαν κι ὀμένα. ΤΕΤΑΡΤΗ: Μὲ πατριωτι- κἁἀ τραγούδια ἀρχίζει ἡ ἡμέ- ρα. Τὸ τραγούδι µου, παρ᾽ ὅ- λες τὶς παραφωνίες του, ἐν- θουσιάζει καὶ τὸν εὑρισκόμε- νον στὸ διπλανὸ κελλὶ συνά- δελφον καὶ διδάσκαλόν µου ᾽Αλέξανδρον Κιαγιᾶν. Τρα- γουδάει κι᾿ αὐτὸς μὲ τὴ Υγλυ- κειὰ φωνή του. ΠΕΜΠΤΗ: Πληροφοροῦμαι ὅτι φονεύθηκε ὁ Μᾶρκος Δρά- κος, ἕνας ἀπὸ τοὺς καλύτε- ρους ἀγωνιστές. Μὲ λυπεῖ. αὐ- τὸ κατώκαρδα, ἁλλὰ καὶ δὲν χάνω τὸ θάρρος καὶ τὶς ἐλτί- δες µου. Πιστεύω στὴν Ἔλευ- θερία τῆς Κύπρου, ἀργὰ ἢ γρήγορα θά ᾿ρθῇ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Κυδερνη- τικὲς μεταθολὲς στὴν ᾽Αγγλία. --» Ἑλέπε σελ. 6 Ποββᾶ ' / α όνια ὄχεται Χρ θρόνο Ποαιχνούργιο Σ ας ε τον γιὰ 4 - ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 15 Δεκεμθρίου 1972 4 νεοβαῖα επς ζύὔπρουσ ΕΚΛΕΚΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ η ΗΝ ΧΡΟΝΗ νεολαια ϱ Στὴ νέα αὐτὴ στήλγι {ὶ ΕΙ ΛΥΠΗ] του πολιτισµου ἘΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ἀρχίζει ἁτιὸ σή- µερα τὴν ἀναδημοσίευσπ τοῦ ὁμόνυμου θιθλίου τοῦ 6. Π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ (ἔκδοσις ΕΦΕΚ, 1969). ΠΡΟΠΟΣΡΣΟΣ Πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια τὸ νὰ μιλᾶς καὶ ν᾿ ἀσχολῆσαι μὲ τοὺς νέους καὶ τὰ προθλή- µατά των ᾖ(ἐδῶ ἐννοοῦμε τὰ προθλήµατα τῶν νέων σὰν ἁτόμων καὶ σὰν κοινωνικῶν μονάδων, ὄχι τὰ θύματα ὀκπαιδεύσεως ποὺ ἀπὸ τὴν παλαινὰν ἐποχὴν ἦταν ἡ ἔγνοια τῆς ὀργανωμένης πολιτείας), ἐθεωρεῖτο γενικὰ σὰν χωμένος καυρὸς ἢ σὰν πολυτέλεια. ᾽Η- ταν τὰ χρόνια ποὺ ὁ ἄνθρωπος, µεθυσµέ- νος ἀπὸ τὶς τεχνικές του κατακτήσεις σχη- µάτύσε τὴν ἰδέα πὼς οἱ ἐπιστῆμες ποὺ εἷ- χαν σὰν ὑποκείμενό τους τὸν ἄνθρωπο μὲ τὰ ποικίλα ἀτομικὰ καὶ κοινωνικὰ πιροθλή- µατά του, ῆταν πὶλέον ξοφλημένες: ὅ,τι εἷ- χαν νὰ προσφέρουν τὸ ὅδωσαν καὶ ἦτον µα- ταιοπονία νὰ ἐπιδίδεται πλέον κανεὶς σ᾿ αὖ- τές. Τὸ χρήσιμο ἦταν ἐκεῖν ποὺ εἶχε ἅμε- σα ἀποτελέσοματα' καὶ γι αὐτὰ ἐνδιαφερό- ταν κυρίως ὁ ἄνθρωπος. Γι’ αὐτὸ καὶ προ- δώνοντας τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του καὶ τὸ μµέλ- λον του ὁ ἄνθρωπος ἐπιδόθηκε μὲ καταπήλη- πυφάνεια τὸ θέµα τῆς ψυχικῆς καὶ πνευµατι- κῆς καλλιέργέιας τοῦ ἀνθρώπου, γενικώτερα τὴ µελέτη κι ἐπίλικση τῶν προθληµάτων ποὺ ἀντιμετώπιζε ὁ ἄνθρωπος ὄχι µάνο σὰν διο- λογικὸ ὄν μὰ καὶ σὰν πνευματικὴ πραγµατι- κότης. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ περὶ τὸν ἄνθρωπο ἑ- πιστῆμες, ὅπως εἶναι ἡ ψυχολογία, ἡ κοινω- νιολογία, ἡ Ἱστορία σημείωσαν ρεκὸρ ἀνα- πτύξεως ἰδιαίτερα μετὰ τὴν τρίτη δεκαετία τοῦ αἰῶνα µας. Ἡ στροφὴ αὐτὴ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ὅπως ἦταν Φφωσικό, ἔθεσεν ἀπὶ τάπητος τὸ θέµα τῆς νεολαίας. Τὰ θδασικὰ προθλήµατα ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁ νέος, ὡς εἶναι τὸ τῆς τρο- σαρμογῆς του εἰς τὸ κοινωνικὸ σύνολο καὶ τῆς ἀποκαταστάσεώς του εἰς αὐτόνομο καὶ αὐτάρκη ὀντότητα, εἶναι τόσον παλαιὰ ὅσο καὶ ὁ ἄνθρωπος, ἐπὶ γῆς: μὲ τὴ διαφορὰ ὅ- µως ὅτι κάθε ἐποχὴ ἔχει τὸ δικό της κλῆμα καὶ τὴ δική της ἰδιόμορφη ἀτμόσφαιρα, κάθε περίοδος τῆς ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου ἔχει τὴν ϐ. Π. Στυλιανου κτικὴ µανία στὴν τεχνική του ἀνάπτυξη' ἆ- σκήτεψε Υ:ὰ πολλὰ χρόνια στὸ ἐργαστήρι τῆς Φυσικῆς καὶ τῆς χημείας καὶ τὸ ἀν- τάλλαγμα τῆς ἀφιερώσεως αὐτῆς δὲν ἦταν 6έδαια μικρό: κάθε ἄλλο. Μὲ αὐτὴν τὴν ἆ- σκητικἡ ἀφιέρωση κατάφερε νὰ δαµάση ὅ- λες τὶς δυνάµεις τῆς φύσεως, κατάφερε μὲ τὴ δύναμη τοῦ μυαλοῦ του καὶ τὴ συστη- ματικὴ δουλειά του νὰ κατακτήση τὸ διά- στηµα, πέτυχε νὰ ἐπυμηκύνη τὴ ζωή του γιὰ 30 χρόνια, καταπολέµησε ἀποτελεσματικὰ τοὺς ἐχθροὺς τῆς ζωῆς του καὶ τώρα στὰ χημικὰ ἐργαστήρια πειραματίζεται νὰ δη- µιουργήση ζωὴ μὲ διάφορα χημικὰ στοι- χεῖα σὰν πρώτη ὕλη' καὶ εἶναι ἐνδεχόμενο σὲ λίγα χρόνια, παράλληλα μὲ τὰ ταξείδια ἆ- νοαμρυχῆς ἣ περιεργείας ποὺ θὰ κάνουµε στὸ διώστηµα νὰ ἔχουμε χημικὰ ἐργοστάσια ποὺ θὰ κατασκευάζουν µέσα στὸ δοκιμαστικὸ σω- λῆνα κατὰ παραγγελίαν ἔμδια ὄντα, ζῶῷῶα καὶ ἀνθρώπους. Όμως ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ αἰῶνα µας πα- ρὰ τὴν τεχνικὴ ἀνάπτυξη --- ἢ μᾶλλον ἕνε- κα τῆς μεγάλης ἀναπτύξεως στὸν τεχνικὸ τοµέα, ὁ ἄνθρωπος ἔνοιωθε ν᾿ ἀνοίγη στὴ Ψυχή του ἕνα τρομακτυκὸ κενό ἄρχίσε νὰ συναισθάνεται τὴν προδοσία ποὺ διέπραξε εἰς θάρος τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ νὰ συνειδητο- ποιῆ τὴν αὐταπάτη µέσα στὴν ὁποία ζοῦσε᾽ ἡ µονοµόρεια τοῦ δημιούργησε ψυχολογικἀ συμπλέγματα καὶ ἄλλες ἀνωμαλίες στὴ Ψψυ- χική του ζωή. Θέλοντας καὶ μὴ ἔκαμε στρο- φἠὴ πρὸς τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του. Ἡ ἆλαζο- νεία κι ἡ «ὔδριςο ποὺ φούντωσαν µέσα στὸ κλῖμα τῆς τοχνικῆς προόδου ὁδήγησαν στὴ σκληρὴ δοκυµασία καὶ τὴν τρομερὴ πεῖρα δυὸ ο παγκοσμίων συρράξεων, ποὺ ἔφεραν στὴν ἑ- μοναδικότητα καὶ ἀτομικότητά της, ὅπως κά- θε στιγμὴ τοῦ χρόνου ἔχει κάτι τὸ ἀνεππανά- Δηπτο, κάτι τὸ ἀπόλυτα δικό της ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ παρουσιασθῆ πανομοιότυπα γιὰ μιὰ ἀκόμα φορά. Φυσικὰ καὶ τὰ ἀνθρώ- πινα προθλήµατα Χρωμµατίζονται ἑκώστοτε μὲ τὸ χρῶμα καὶ τὸν τόνο τῆς ἐποχῆς. Ἔ- τσι ἄλλοτε παρουσιάζεται τάδε πρόθληήµα κι ἄλλοτε τὸ ἄλλο. Ἡ ἐπιτυχὴς ἔνταξη τῆς νεολαίας µέσα στὸ σύγχρονο κόσµο καὶ τὴ σημερινἡ κοινωνία, ὁ ἀκριθὴς προσδιορισμὸς τῆς ἁποστολῆς της, ἡ συνειδητοποίήσις ἐκ µόρους τῶν νέων τῶν συγκεκριμένων ὑποχρεώσεών των κι ἡ ἐπιδί- ὠξη συγκροτήσεως αὐτάρκους καὶ ὑπευθύνου προσωπικότητος ἀποτελοῦν ὡρισμένες µόνο 6ασικὲς πτυχὲς τοῦ μεγάλου προθλήματος τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Καὶ τὸ θέµα τοῦ- το ἐνέχει ἰδιάζουσα γιὰ τὸν πολιτισμὸ ση- µασία' εἶναι θέµα ἐπιδιώσεως καὶ συνεχείας τοῦ πολιτισμοῦ. ᾽Απὸ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁ- πτοῖο θὰ ἀντιυμετωπισθῆ κι ἀπὸ τὴ λύση ποὺ θὰ δοθή σ᾿ αὐτὸ θὰ ἑἐξαρτηθὴ ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου στὸ µέλλον, τὸ ἄμεσο καὶ τὸ ἆ- πώτερο. Γι αὐτὸ σήµερα, ὕστερα ἀπὸ τὴ διαπί- στωση τῆς ἀνάγκης συνεργασίας μὲ τὴ νεο- λαία γιὰ ὁμαλὴ ἀνέλιξη τοῦ πολιτισμοῦ, κα- ταθάλλονται ποικίλες προσπάθειες, οὕτως ὥ- στε οἱ νέοι ἀπολαώοντες τῶν δικαιωμάτων των παράλληλα νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔκπλη- ροῦν καὶ τὰς ἀντιστοίχους ὑποχρεώσεις των. Γιάνω σὲ μιὰ τέτοια ἰσορροπία νέων καὶ πρε- σθυτέρων, δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων, εἷ- ναι δυνατὸ νὰ θασιστῆ ἡ αἰσιοδοξία γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πολιτησμοῦ. ΗΘΟΩΘΗΣΑΝ ϱ| ΓΕΩΡΠΘΣ ΚΑΙ ΠΛΝΛΓΙΩΤΗΣ ΚΑΚΟΙΡΑΣ Στὶς Ἰ1 Δεκεμδρίου στὴν ᾽Αμ- ᾿ µόχωστο, τὸ Δικαστήριο ἀθώωσε τοὺς Γεώργιον Παναγῇ Κακούρα καὶ Παναγιώτη Κακούρα, οἱ ὁ- ποῖοι εἶχαν κατηγορηθῃ ὅτι προέ- τρεψαν µαθητὴν ἐξ ᾽Αμμοχώστου νὰ προξῆ σὲ ψευδῃ καταγγελίαν στὴν ᾿Αστυνομία. 'Ὁ μαθητής, Ανδρέας Κύρου, 17 ἐτῶν, φοιτῶν στὴν Τεχνικὴ 2χο- λὴ ᾽Αμμοχώστου, εἶχε καταγγείλει ὅτι στὶς 17,472 ἐνῶ ἐπήγαινεν πρὸς τὴν Α΄ ᾿Ανωπέραν ᾽Αμμοχό- στου, πλησίον τοῦ ἀστυναμικοῦ σταθμοῦ, 5--6 ἄτομα μὲ Φφαιοπρά- σινες στολὲς τοῦ ἐπετέθησαν καὶ τὸν ἐξυλοκόπησαν ἀγρίως, μὸ ἁπο- τέλεσμα νάἁά πληγωθῆ σὲ διάφορα µέρη τοῦ σώματός του. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὁ µαθητὴς τὸ ἀνέφερεν εἷς τοὺς κατηγορουµένους, ποὺ εἶναι συγγενες καὶ γείτονές του, αὐτοὶ δὲ τὸν συνεθούλευσαν ν᾿ ἀπευθυνθῃ στὴν ᾿Αστυνομία, Ἐιεευκτήθτει Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς δίκης ἡ ᾿Αστυνομία παρουσίασε δεύτερη κατάθεση τοῦ μαθητοῦ, στὴν ὁποία ἀναιροῦσε τὴν πρώτη του καταγ- γελία. Ὁ μαθητὴς ὅμως ἑνόρκως ἔπόμενεν ὅτι ἐκτυπήθη, εἶπε δὲ ὅτι ἡ δευτέρα κατάθεσις ἐδόθη κατόπιν προτροπῆς καὶ ἀπειλῶν τοῦ ὑπα- στωνόµου Ιωάννη Βλάσιου, Τελικῶς τὸ δικαστήριον ἀθώωσε τοὺς δύο κατηγορουµένους, ἀφοῦ δέχθηκε τὴν εἰσήγηση τοῦ δυκηγό- Ἰ Σαδεριάδη ὅτι ἡ κατηγο- | ῥρου κ. ροῦσα ἀρχὴ ἀπέτυχεν ἐκ πρώτης ὅ- Ψεως ν᾿ ἀποδείξη ὑπόθεσιν ἑναν- τίον τους. ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 15 Δεκεμθρίου 1972 -- 5 Ἀνιβίωσις τί ἠποικιοκριτίᾶς Συνεχίζονται οἱ διωγμοὶ ἐκπαιδευτικῶν καὶ μαθητῶν. Ἡ νεο-ἀποικιοκρατία κτυπᾶ καὶ πάλιν τὴν ᾿Εθνυκὴν Παιδείαν,͵ ᾿Ανέκαθεν οἱ ὑπὸ οἰονδήποτε μανδύαν ἔμφα- νιζόµενοι τύραννοι, θέλοντες νὰ πλήξουν καιρίως τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν, κατὰ κύριον λόγον ἐξεκί- νουν ἐκ τῆς παιδείας. Καὶ τοῦτο διότι ὀρθῶς ἀν- τελαμθάνοντο τὴν δύναμιν τοῦ πνεύματος. Παρα- δείγµατα ἄπειρα: τουρκοκρατία καὶ ἆγγλοκρα- τία τὰ πλέον πρόσφατα. 'Ἡ πρώτη διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου κατεπολέμησε τὴν ἐθνικὴν παιδείαν, ἡ δευτέρα διὰ τοῦ χρυσοῦ ἐπεδίωξε νὰ καθυποτάξη τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ µας διὰ γενναίων ἔπιχο- ρηγήσεων παρεχοµένων... ἄνευ ἀνταλλάγματος πρὸς τὰ σχολεῖα µας. Εἰς ἀμφοτέρας ὅμως τὰς περιπιώσεις ἡ τυ- ῥραννία ικατεκεραυνώθη διὰ τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφα- νείας καὶ ρωμαλεωτέρα καὶ πλέον ἀποφασιστικὴ ἐξῆλθεν ἡ ψυχἠ τῆς νέας γενεᾶς. Εἰς τὰς πανηρὰς ὅμως ἡμέρας µας οἱ κίνδυ- νοι οἱ ὁποῖοι ἐπικρέμμονται ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς δια- παϊδαγωγήσεως τῶν ἑλληνοπαίΐδων τῆς Κύπρου εἶναι σοθαρώτεροι: πλεῖστοι τῶν ἐπιφορτσμένων διὰἁ τοῦ θαρέος ἔργου τοῦ προσανατολισμοῦ τῆς ἐκπαιδεύσεώς µας εἴτε ἠρίστευσαν εἷς τὴν 3Ἔχο- λἠν τῆς ᾿Αποικιοκρατίας, εἴτε ὑθρίζουν χυδαΐως καὶ ἀνερυθριάστως ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτὸς τὴν ἐθνυκὴν παιδείαν καὶ τὴν Ἑλλάδα. Οἱ κύριοι οὗτοι εἰρωνευόμενοι τὴν Ἑλληνικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ οὐ- δέποτε συλλαθόντες τὴν θαθυτέραν ἀποστολὴν καὶ τὸ περιεχόµενον τοῦ ἙΕλληνοχριστιανικοῦ ἴἰδεώ- δους, ἐπιζητοῦν καὶ εὑρίσκουν ἀφορμὰς διὰ νὰ καλύπτουν εὐσχήμως τὴν ἀνθελληνυκήν των µα- νίαν, ὑπὸ τῆς ὁποίας ἀνιάτως διακατέχονται. Ὑπὸ τὸν μανθύαν τοῦ ρεαλιστοῦ καλυπτόµενοι κατα- διώκουν πάντα ἐκπαιδευτικὸν ὁ ὁποῖος παραµέ- νει προσηλωμένος καὶ ὁμιλεῖ εὐθαρσῶς διὰ τὴν ἰδέαν τῆς 'Ενώσεως. Πότε διὰ δυσμενοῦς 6αθµο- λογίας καὶ πότε διὰ µεταθέσεως δυσμενοῦς, ἆπο- μονοῦνται οἱ ἐμμένοντες εἰς τὴν ἰδέαν τῆς 'Ἑλλά- δος. | Τί νὰ εἴπωμεν δὲ καὶ διὰ τὸν θάναυσον διωγ- μὸν ὁ ὁποῖος προσφάτως ἔπληξε τὴν μαθητιῶσαν νεολαίαν Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, ἂς ἔχουν πάντοτε ὑπ ὄψιν των τὰ ὄργανα τῆς νεο-ἀποικιο- κρατίας, ὅτι τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ, ποτὲ δὲν στρέ- φεται πρὸς τὰ ὀπίσω. Καὶ ὅτι «ἔσσεται ἦμαρ». Καὶ τότε θὰ ἴδωμεν πῶς θὰ δικαιολογήσουν τὰς ἐθνικάς των ἀσυγχωρήτους ἁμαρτίας. Ἔτεστνοι κκαὶ ἔμσες ἐντονώτερα τὸ ἁ«Παλποὶ Συµµαθηταί, Αὐτὴν τὴν ὥρα κάποιος λείπει ἀνάμεσά σας, κάποιος ποὺ φεύγει ἀναζητώντας λί- γο ἐλεύθερον ἀέρα, κάποιος ποὺ µπορεῖ νὰ μὴν Σξαναδῆτε τιαρὰ µόνο νεκρὀ. Μὴ κλάφετε στὸν τάφο του. Δὲν κάνει κλαῖτε, Λίγα λουλούδια τοῦ Μαγιοῦ σκορ- τᾶτε του οτὸν τάφο τοῦ φτάνει αὐτὸ ΜΟο- ΝΑΧΑ. Θὰ πάρω μιὰν ἀνηφοριὰά θὰ πάρω μονοπάτια νὰ θ6ρῶ τὰ σκαλοπάτια ποὺ πᾶν στὴν Λευτεριά. Γειά σας παλποὶ συμμαθηταὶ, Τὰ τελευ- ταῖα λόγια τὰ γράφω σήµερα γιὰ σᾶς, κι ὅποιος θελήσει γιὰ νὰ 6ρΠ ἕνα Χχαμέ- νο ἁδελφό, ἕνα παλπὸ του φίλο Ας πάρη μιὰν ἀνηφοριὰά ἂς πάρη μονοπάτια νὰ θρῃ τὰ σκαλοπάτια ποὺ πᾶν στὴν Λευτεριά». Τὰ πιὸ πάνω λόγια, παρμένα ἀπὸ τὸ ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΑΓΩΝΟΣ ΕΟΚΑ τοῦ Γεωργίου Γρίδα - Διγενῆ, ἀνήκουν στὸν Εὐαγόρα Μ. Παλλπκαρίδπ, τὶς 5 τοῦ Δεκέμθρηα 19565 ἑγκατέλειφε τὴν οἰκογένειά του, γιὰ νὰ ἑνωθῃβ μὲ τὶς ἀνταρτικὲς ὁμάδες τῆς ΕΟΚΑ. Πιὸ μπροστὰ πέρασε ἀπὸ τὸ Γν- µνάσιο (ταν µαθητὴς τῆς Ε΄’ τάξης) κι νὰ. ἄφπσε στοὺς οσυμμαθηπτὲς του τὰ λόγια ποὺ διαθάσατε. Αὐτή, ἁγαπηπτοί µου, ταν ἡ γενιὰ τῶν νέων τοῦ 19556 -- 569. Νέοι ποὺ ἀνατρέφον- ταν μὲ τὴν Ἑλλάδα, δυνατοὶ καὶ γενναῖοι, γεμάτοι πάθος γιὰ τὴ σκλαθωµένπ πατρί- δα, περήφανοι γιὰ τὴν ἐθνική τους συνεί- δησηω, ὑπέρμαχοι τῆς Ενωσης τῆς Κύπρου μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα, Ἠταν, κατὰ ποὺ λέει κι’ ὁ ποιπτής, «ὡραῖα παιδιά). Κρα- τοῦσαν ψπλὰ τὴ σηµαία τοῦ ἀνένδοτου ἆ- γώνα κι’ ταν ὅλο πίστη κι’ ἑλπίδα γιὰ ἕ- γα καλύτερο αὗριο. Τὸ ἠθικό τους ἥταν χαλύθδινο κι’ ἤξεραν γιατὶ ἀγωνίζονται: γιὰ τὴν ΕΝΩΣΗ! Κι’ ἐσεῖς, νειᾶτα τῆς Κύπρου, μπορεῖτε νὰ φανῆτε «πολλῷ κάρρονες΄ τούτων», φτά- νει νὰ κλείσετε οτὴ φυχἠ σας µέσα τὴν Ἑλλάδα, ν᾿ ἀποθάλετε τὴν κυπριακἡ συν- είδπση ποὺ μὲ τόσπ μαοτοριὰ σᾶς ἐνεφύσῃη- σαν οἱ ψευτορεαλιστὲς τῃς δεκαετίας 1960 -- 70, νὰ πάφετε νὰ ᾿σαστε συµφεροντο- λόγοι ἀντὶ ἰδεολόγοι, παζαρευτὲς ἀντὶ ὁ- ραματιοτὲς τῆς λευτεριᾶς µας. Κλεῖστε τ' αὐτιά σας στὰ ἀνεξαρτησιόπληκτα κπρύ- γµατα τῶν πεμποφαλανγιτῶν κι ἁἀτενίσα- τε τὴν ᾿Ἀκρόπολπ. Γενῆτε Ἕλληνες ἴδεο- λόγοι καὶ τότε θὰ αἰσθανθῆτε ἐθνικὸ συγ- κλονισμὸ. Τότε, στ’ ἀλήθεια, θὰ θ6ρᾷτε τὸν ἐθνικό σας προσανατολισμό, «τὰ σκαλοπά- τια ποὺ πᾶν στὴ λευτεριά) τοῦ Παλλπκα- ρίδτ.. Τότε θὰ γενῆτε δυνατοὶ καὶ γενναῖ- οι, ὅμοιοι μὲ τὸν Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, ποὺ μαρτύρπσε στὴν ἁγχόνπ στὰ 18 του χρόνια. (Συνεχίζεται) ΕΤΗ ΜΗΗΗΗΗΗΗΗΕΕΗΕΕΗΕΕΕΗΕΕΗΗΕΗΗΕΗΗΗΕΕΗΙΜΕΗΜΙΗΗΗΗΠΗΕΗΜΗΕΗΗΠΗΗΗΜΗΗΗΗΠΗΙΝ 6 -- ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 12 Δεκεμθρίου 1973 «Τὸν ἀγῶνα ποὺ ξεκινήσαμε τὸ 1955 θὰ συνεχί- οωμεν καὶ δὲν θὰ καμφθῶμεν, ἕως ὅτου ἡ γΥαλανό- λευκος κυµατίσπ ἐδῶ, ἕως ὅτου πάρωμεν τὴν Κύπρο μας ἁτόφια, ὁλόκληρη, καὶ τὴν παραδώσωµεν εἰς τὴν Εἶναι π ὁ- µπτέρα Ἑλλάδα. Αὐτὸ εἶναι ὄρκος, σχεσις, τὴν ὁποίαν δίνω ἑξ ὀνόματος τοῦ στρα- τοῦ». Στρατηγὸς Γρίθας--Διγενὴς 29.12.1964 Ὅ πολιτισμὸς ἑνὸς ἜἛθνους μπιορεῖ νὰ κριθῆ ἁπτιὸ διάφορες ἐκδπλώσεις, ἀλλὰ ἡ κυριώτερπ εἶναι ἡ ΣΤΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ. | Ὢ Διαγωνισμός µα Βραθεῖα:- Ἄ Ὁ πρῶτος καὶ δεύτερος νικητὴς κερδίζουν ἕνα εἰσιτήριο μετ’ ἐπιστροφῆς στὴν ᾿Ἀθήνα καὶ δω- ρεὰν φιλοξενία 10 ἡμερῶν τὸ προσεχὲς Πάσχα. Ὁ πρῶτος νικητὴς θὰ πάρη ἐπίσῃπς μιὰ πλήάρῃ σειρὰ (4 τόμοι) τῃς «Πολιτικῆς “Ἱστορίας τῆς Νεωτέρας Ἑλλάδος) τοῦ Σπ, Μαρκεζίνπ (ἀξία 918). Οἱ ἐπόμενοι ΔΕΚΑ νικητὲς θὰ πάρουν ἁτιὸ ἕνα ΔΕΜΕΝΟ τόµο τοῦ «Χρονικοῦ τοῦ ᾽Αγῶνος ΕΟΚΑ) τοῦ Στρατηγοῦ Γ, Γρίδα -- Διγενῃπ (ἀξία 93.250 μίλς). ᾿Απὸ ἕνα «Χρονικὸ θὰ πάρουν ἐπίσης καὶ οἵ δύο πρωτοι. τεβευτωαία προθεσμία Ἡ δημοσίευση τῶν τεσσάρων σειρῶν ἐρωτήσεων τοῦ Διαγωνισμοῦ ἔχει συμπληρωθῆ στὸ προπερασμµένο Φύλλο (άρ. 12). Ἐπειδὴ ἀκόμη παίρνουμε συμμετοχὲς ἀναγνω- στῶν ὄχι µόνο στὰ τελευταῖα δύο µέρη, τρίτὸ καὶ τέταρτο, ἀλλὰ καὶ στὰ προηγούμενα, ἀποφασίσαμε γὰ δώσουμε μιὰ παράταση χρόνου γιὰ νὰ μπορέσουν ὅλοι νὰ συμπληρώσουν τὶς συμμετοχές τους ἢ ἀκόμα γὰ στείλουν μαζὶ ὅλες τὶς τέσσερεις σειρές, Τελευταία ἡμέρα λήψεως συμμετοχῶν στὰ Υραφεῖα τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ὁρίζεται ἡ 13Ππ ᾿]ανουαρίου. Ὡς ἐκ τούτου θὰ εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἁδύ- νατον οἱ δύο πρῶτοι νικητὲς νὰ φιλοξενηθοῦν στὴν ᾿Αθήνα τὰ Χριστούγεννα, καὶ τὸ ταξίδι θὰ ἀναθληθῃ γιὰ τὸ προσεχὲς Πάσχα. Τὸ µέτρο αὐτὸ ἂνκαι κάπως ἄδικο γιὰ ὅσους στέλλουν ἐγκαίρως τὶς συμμετοχὲς τους, εἶναι ἁπαραίτητο γιὰ νὰ θοηθήσουµε καὶ τοὺς ὑπολοίπους, οἱ ὁποῖοι καθυστεροῦν κυρίως λόγῳ κα- θςστερήσεων στὴν διανομὴ τῆς ἐφημερίδος. Σὲ ὅσους δὲν ἔχουν τὰ φύλλα ποὺ περιέχουν τὰ ἐρωτηματολόγια (ἀρ. 9, 10, 11, καὶ 12) εὐχαρί- στως θὰ τὰ στείλουμε ἀπ᾿ εὐθείας ἀφοῦ μᾶς γρά- ψουν. ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΕΙΓΡΑ ΟΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΩΝ Χρήσιμες συμθουλὲς χιὰ τὴ ζωή Παιδί µου, Εἴτε νέα εἴτε νέος εἶσαι, διαθέτεις ὅλες τὶς 6ασι- κὲς προὐποθέσεις γιὰ νὰ φτιάξης ἕνα εὐτυχισμένο µέλ- λον γιὰ τὸν ἑαυτό σου καὶ γιὰ τοὺς γύρω σου... Ὅποιο ἐπάγγελμα κι ἂν ἐξασκῆς, σ᾿ ὅποια τάξη τοῦ Γωμνασίου κι ἂν θρίσκεσαι φρόντισε ν᾿ ἀνακαλύ- ψης τὸν ἑαυτό σου σ᾿ ὅλες του τὶς μορφές’ φρόντισε νὰ µάθης τὴ δύναμή σου, μὰ περισσότερο νὰ ἐργαστῆς νὰ θρῆς τὶς ἀδυναμίες σου, γιατὶ αὐτὲς σοῦ ψαλιδίζουν τὰ φτερά. Κι ἔτσι πεζὸς περνᾶς τὴν ζωὴ χωρὶς πε- τάγµατα κι ἐλπίδες γι’ ἀνεθάσματα. Σὲ κάθε θῆμα σου ἀπὸ τώρα, ἴσως, στὸ φτέρωμά σου ἐπάνω, συναντᾶς δυσκολίες καὶ μαῦροι ὄγκοι μὲ µεγάλα ἐρωτηματικὰ ὀρθώνονται στὸν δρόµο σου. Προ- σοχή! Μακρυὰ ἀπὸ τὴν ἀπαισιοδοξία καὶ ἀπὸ τὸ µοι- ρολατρικὸ «δὲ θαριέσαι» ἢ τὸ συνηθισμένο προκαταθο- λικὸ «δὲν μπορῶ». Ἡ θέληση τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἔχει ὅρια... Φτάνει νὰ θέλης κάτι, τὸ κατορθώνεις. Συνταγὲς ποὺ νὰ μποροῦν ν᾿ ἀνταποκριθοῦν στὶς εἰδικὲς ἀτομικὲς περιπτώσεις τοῦ καθενός -μας δὲν εἷ- ναι δυνατὸ νὰ δοθοῦν. Ἐν τούτοις ὑπάρχουν οἱ γενικὲς ἀρχὲς ποὺ καθορίζουν τὰ πλαίσια, µέσα στὰ ὁποῖα µπο- ρεῖ κανεὶς νὰ κινῆται καὶ νὰ ἑλίσσεται, προκειµένου νὰ ἐξασφαλίζη τὴν ἁρμονία καὶ ἰσορροπία ἐσωτερικὰ κι ἐξωτερικά, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ τὴν εὐτυχία τοῦ ἁτόμου. Ἡ πείρα τῶν μεγαλυτέρων εἶναι πολύτιμη, Σ᾽ αὖ- τοὺς καταφεύγουµε πάντοτε, ὅταν μᾶς θασανίζουν προ- θλήµατα τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Ένις δεκάλογος Μιὰ ἠλικιωμένπ κυρία 1.-- Όσο µικρότερηῃ ἀπὸ τὸν ἄνδρα σου κι ἂν εἶσαι, ἔχε ὑπ ὄψει σου ὅτι αὐτὸς ἀσυνείδητα ἴσως, ζητάει ἁτιὸ σένα κάτι ἀπὸ τὰ φροντίδα καὶ τὰ στορΥγὴ τῆς µάννας του. 2.-Θὰ κάντις τιαιδιἠἀ. θὰ σχηµατίσπς οἰκογένεια, Νὰ μὴν ξεχάσπς ποτὲ τὴ θέσι τοῦ ἀνδρός σου στὴν οἰκογέ- νεια. Πρέπει νὰ ξέρτς ὅτι κάτω καὶ ἀπὸ τὸν πιὸ σοθα- ρὸ καὶ ἁπὸ τὸν πιὸ αὐστπρὸν ἄνδρα κρύθεται ἕνα µεγάλο παιδί. Καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῆς πόση ἀνάνγκπ, πὀ- σο πολλὴ ἀνάγκπ ἔχει ἀπὸ τρυφερότπτα. 3.--Μὴ μµαλώσης ποτὲ τὸν ἄνδρα σου. Εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐαίσθητος καὶ ἀντιδρᾶ κατὰ τρόπο πιοὺ οὔτε τὸν ὑποπτεύ- εσαι κἄν. Γιὰ τὰ λάθπ του καὶ τὰ τυχὸν σφάλµατά του μίλπσέ του στὴν κατάλληλη στιμἠ καὶ μὲ τὸν κατάλλπ- Ἂο τρόπο. Καὶ πρὸ πάντων ποτὲ θυμωμένπ. 4.- Ναί, μὴν ἐμφανίζεσαι, εἰ δυνατὸν ποτέ, στὸν ἄνδρα σου θυμωμένῃπ, οὔτε καὶ ἆ- τημµέλητη, δ.-Μὴ θίγης τὸν ἄνδρα σου. Πολλὰ μπορεῖς νὰ κα- ταφέρης μὲ μιὰ σωστὴ οστά- σι ἀπέναντί του. ᾽Αλλὰ προ- σοχή! Μὴν τὸν θίγης. 6.-Μὴν ὑποστπρίζης μὲ πεῖσμα τὸ δικό σου. Ἐξήγη- σὲ του ἤρεμα τὴν ἄποφί σου. Παρουσίασε ἥσυχα τὰ ἐπιχει. σὲ μιὰ νεαρὴ κυρία. ρήματα σου, Καὶ τέλος, ἂν δὲν τὸν πείσῃς, µάθε νὰ πε- ριµένης γιὰ νὰ παρουσιάσῃπς σὲ μιὰ ἄλλη στιγµἠ καὶ μὲ μιὰ ἄλλη ὄψι τὸ φῶς τῆς ἆ- λήνειας. Τι-Στὴν ὁποιαδήτοτε δια- Φφωνία σας καὶ τυχὸν ψυχρό- τητά σας, σπεῦσε ἐσὺ ν᾿ ἆἁ- ναλάθτς τὴν µπρωτοθουλία τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σχόσεών σας καὶ ὅσο μπορεῖς πιὸ γρήγορα. Μὴ φοθπθῇῆς, ὅτι ἔτσι σοῦ παίρνει τὸν ἆ- έρα! 8.--Μὴν ἔχπς τιολλὴ προσ- κόλλησι μὲ τοὺς δικούς σου ἀπιοκλειστικά. Σὲ κανένα ἅν- ὅρα δὲν εἶναι εὐχάρίστο αὐ- τό. Ἐκεῖνος μπορεῖ νὰ κἀμπ θυσίες γι’ αὐτούς. '᾿Εσένα ὅ. µως σὲ θέλει ἀποκλειστικὰ δική του. Μὲ ἁγάτιπ καὶ οἱ δυό σας θὰ δρᾷτε τὸν τρόπο της ἁγάπτς γιὰ τοὺς δικούς σας. 9. Λένε ὅτι ὁ ἄνδρας εἷ- ναι τὸ ἰσχυρὸν φῦλον. Ίσως σὲ μερικὲς περιπτώσεις. Πάν.- τως ψυχικῶς σὺ εἶσαι ἡ Ίσχυ- ρή. Στὶς ἀρρώστιες, στὶς διά- φορες ἁἀτυχίες καὶ ἆἄναπο- διὲς καὶ γενικὰ στοῦ 6ίου τὶς περιπέτειες, ἐσὺ θὰ κρατή- σης τιμόνι. ᾿Εκεῖνος εἶναι λι- γόκαρδος, τὰ χάνει, Ἐσὺ θὰ τοῦ παρασταθῆς. Ἐσὺ θὰ τὸν ἐνθαρρύντης Κάτι περισσότε- ρο: Ἐσὺ θὰ τὸν ἐμπνεύσης, 10.-- Καὶ μὴ ξεχνᾶς τὸ λαϊ- κὀ: Ἡ γυναῖκα τὸν φτιάνει τὸν ἄνδρα καὶ ἡ γυναῖκα τὸν χαλάει. -- ᾽Ατὸ σελ. 3 Ὁ πρωθωυπουργὸς ΄Ἠντεν πα- ραιτεῖται. Διορίζεται ὁ Μακ- μίλλον. Νέα κατάστασις ἆρ- χίζει νὰ διαμορφοῦται. Συλ- λήψεις καὶ ἀπώλειες τῆς ὋὈρ- γανώσεως. δΔὲν πρόκειται ὅ- µως νὰ μᾶς κάµψφουν. ΣΑΒΒΑΤΟ: Κτυπῷ τὸν τοῖχον τοῦ διπλανοῦ κελλιοῦ. Δίδω τὸ σύνθημα καὶ τὸ τρα- γούδι, ὅπως καὶ τὶς ἄλλες µέ- ρες, Ὅλα περνοῦν µονότονα καὶ πληκτικά. Πάλι κτυπᾶ ἡ καµπτάνα γιὰ τὸν ἑσπερινό. ΚΥΡΙΑΚΗ: Μετὰ ἀπὸ τὰ πρωϊνὰ τροπάρια καὶ ψαλμοὺς ποὺ γνώριζα, ἄρχισα νὰ σκέ- Φτομαι νὰ σιχεδιάσω κάτι στὸν τοῖχο. Συλλαµθάνω τὴν ἰδέα. Ἡ Ελευθερία μὲ τὸ σπαθὶ ξεγυωμνωμένο καὶ τὴ σημαία ψηλά. ΔΕΥΤΕΡΑ: ᾽Αποτελειώνω τὸ σχεδιάγραµµά µου. Τὸ κά- νω μὲ λεππτὲς γραµµές, γιὰ νὰ μὴ τὸ δούν οἱ δεσιµοφύλοκκες, Τοῦρκοι, καὶ μὲ ὑποχρεώσουν νὰ τὸ. καταστρέψω. Θὰ μοῦ ἦταν πολὺ δύσκολο, γιατὶ θγῆκε µόσα ἀπὸ τὴν ψυχή µου τὸ σχέδιο αὐτό. Ὁ Μεγαλέξανδρος Ἐνῶ ὁ Μέγας ᾿Αλέξαν- ὄρος κατακτοῦσε τὸν κό- σμο τς ᾿Ανατολῆς, φθά- νΝοντας μέχρι τὶς Ινδίες, ἡ µπτέρα του ᾿Ολυμπιάς, μιὰ Φφἰλόδοξη καὶ ραδιοῦργος γυναίκα, δημιουργοῦσε προ- δλήµατα εἰς τὴν Μακεδο- νία. Κάποτε, λοιπὀν, τιοὺ ὁ Αλέξανδρος ἔμαθε κάποια ραδιουργία τῆς µπτέρας του ἐναντίον τοῦ ᾽Αντυπά- τρου, τοῦ ἀντιδασιλέως εἰς τὴν αὐλὴ τῆς Μακεδονίας, εἶπε: «Ἐννέα µόνο μῆνες ἔμεινα εἰς τὴν κοιλιὰ τῆς µπτέρας µου, ἁλλὰ τὸ ἐνοί- κιο ποὺ πλπρώνω γιὰ τὴν σὐντομπ αὐτὴ διαμονὴ εἷ- ναι πολὺ ἀκριθόρ! Σωκράττις - Ξανθίπγιη Όταν ἡ γυναίκα τοῦ Σω- κράτη πλπροφορήθπκε πὼς τὸν καταδίκασαν σὲ θάνα- το ἕτρεξε ἀμέσως στὴν φυ- 6 Τὴν ἡμέρα τοῦ γά- µου του ὁ ἌΑνγκους λὰκ Ντόναλντ πῆγε µμιὰ σοκο- λάτα στὴν γυναῖκα του καὶ τῆς εἶπε: «Πάρε, ἀγάπτη μου, ἕνα κομματάκι, θὰ πάρω κι ἐγὼ ἄλλο ἕνα καὶ τὴν ὑπόλοιπη σοκολάτα θὰ τὴν ἀφήσουμε γιὰ τὰ παι- διά µας»! ο Σ᾽ ἕνα δημοτικὸ σχο- λεῖο τῆς Σκωτίας ὁ δά- σκαλος λέει στὰ παιδιά του, ποὺ εἶναι ὅλα ἀγορά- κια ἡλικίας 7-8 ἐτῶν. Τώρα, παιδιά µου, ὁ Καθένας νὰ γράψη ἔξω ἀπὸ τὸ θιθλίο του τὸ ὄνομά του.., ο Γιατί λέει ἔκπίληκτος Ένας πιτσιρίκος! Γιὰ νὰ τὸ πουλήσουµε τοῦ χρόνου σὲ πιὸ χαμηλὴ τιμὴ ἀπ᾿ ὅ.- τι ἀξίζει ΦΩΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ᾽ ΤΡΙΤΗ: Ὁ συνάδελφός µου ἀπὸ τὸ διπλανὸ κελλὶ μεταφέρεται στὰ κρατητήρια Κοκαοινοτριμιθιᾶς. Νοιώθω πε- ρισσότερο τὴ µοναξιά µου. Λυποῦμαι, Θέλω νὰ κλάψω, νὰ ξαλαφρώσω. Πικρὲς ποὺ εἶναι οἱ θήµησες. Αὐτοσχέδιοι στί- χοι μὲ κάνουν νὰ δακρύσω γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὴ σύλληψή μου. ΤΕΤΑΡΤΗ: Ἐπαναλαμθά- νω τοὺς στίχους µου: Ἐσεῖς πουλιὰ τοῦ οὐρανοῦ στὰ ὕψη ποὺ πετᾶτε, τ) ἀδέλφια µου καὶ τοὺς γο- νιοὺς νὰ μοῦ τοὺς χαιρετᾶτε ΠΕΜΠΤΗ: ᾽Ανοίγει ἡ πόρ- τα, ὅπως συνήθως, «τρίζουν οἱ ἀμπάρες. Παΐρνω τὴ σούπα µου, ἀπὸ λουθάνες, κρεμμύδια κλπ. Μετὰ ἀπὸ λίγο, ἀνοίγει ξανὰ ἡ πόρτα καὶ μοῦ λένε νὰ ἑτουμαστῶ. Μετὰ τὶς δια- τυπώσεις μοῦ θάζουν τὶς χει- ροπέδες (μὲ παίρνει τὸ παρά- πονο), μὲ ἀνρδάζουν στὸ αὐ- τοκίνητο καὶ μὲ μεταφέρουν στὴν Κοκκινοτρυµηθιά. Νέα ζωή. Γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι. Ἔληξε τὸ μαρτύριο. ᾿Αρχίζει νέο. ΧΙΟΥΜΟΡ λακὴ καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια τοῦ λεει: -Κλαίω, Σωκράτπ µου, ἁτπαρπγόρητα, γιατὶ σὲ κα ταδίκασαν ἄδικα. -“Καταλαθαίνω, “καταλα. θαΐνω... θὰ προτιμοῦσες νὰ μὲ καταδίκαζαν δίκαια, τῆς ἀπτάντπσε ὁ Σωκράτης, ποὺ δὲν τὰ πήγαινε ποτὲ καλὰ μαζί της. Νὰ μπαμπᾶς, νά... Ὁ μικρὸς Γιωργάκης κά- θεται στὸ γΥραφεῖο τοῦ πα- τέρα του καὶ ξεφυλλίζσι μὲ προοοχὴἡ τὸ µεγάλο ἑγκύ- κλοπαιδικὸ λεξικό. Σὲ μὰ στιγμὴ σπκώνοντας τὸ κε- φάλι του, ρωτᾶ: --“ΎΊπαμτιά, τί οπμµαίνει Χριστόφορος Κολόμδος (1426-1449): Κι ὁ μπαμιὰς ἀφπρημέ. νος: --Δὲν ξέρω, ὁ ἀριθμὸς τοῦ τπλεφώνου του θᾶναι! Σιζωζσέγετεο .. Ἕνας Σκωτσέζος πάει, ὕστερα ἀπὸ ᾿πολλὲς ἀναδο- λές, στὸ γιατρό. Όταν τε- λείωσε ἡ ἐξέτασις, τὴν ὦ- ρα ποὺ ἔφευγε, ὁ γιατρὸς τοῦ λέει: ---Λλοιπόν, ὅπως εἴπαμε, Κύριε. Μετὰ Ἰ5 ἡμέρες δέ- λω νὰ σᾶς Ε ὃ. Ὁ Σκωτσέζος ὕστερα ᾱ- πὸ 15 ἡμέρες ξαναπηγαί- νει στὸ γιατρὸ καὶ σὲ λί- γες μέρες ἔρχεται ὁ λογα- ριασμὸς τοῦ γιατροῦ, ὁ ὁ- ποῖος τὸν εἶχε χρεώσει μὲ δύο ἐπισκέψεις. ᾽Αμέσως τὸν παίρνει στὸ τηλέφωνο: ο τ-Γιατρέ µου, τοῦ λέει, ἔχετε κάμει ἕνα λάθος. Σᾶς ὀφείλω µόνο μιὰ ἐπίσκεψι. ο πρη ἦταν δική σας Προθθῆήκεαέα ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Τὺ ξυπνητήρι Ὁ ἐπιθεωρητὴς Σέρροντ θρισκόνταν στὸ Λιχτενιστάϊν, ὅταν τὸν κάλεσαν νὰ ἐρευνή- ση μιὰ περίπτωσι ἀνθρωπο- κτονίας. Ἡ Ὥτοπικὴ ἄστυνο- µία πρὶν τὸν συνοδεύση στὸν τόπο τοῦ ἐγκλήματος ---ἕνα ἐξοχικὸ σπίτι, κάπως παληὸ καὶ ἀπεριποίητο--- τοῦ εἶπε μὲ λίγα λόγια περὶ τίνος ἐ- πρόκειτο. Ἡ Φράου ΛΑπέρ- γκερ, μιὰ ἡλικιωμένη χήρα, ποὺ πρὶν δυὸ χρόνια εἶχε πά- θει παράλυσι καὶ εἶχε μείνει ἀνάπηρη, έ νεκρὴ στὸ κρεθάτι της. Ἡ οἰκονόμα της, ἡ κ. Μύλλερ, εἶχε καταθέσει ὅτι τὸ 6ράδυ τῆς προηγούµε- νης ἡμέρας, ἡ µακαρίτισισα εἶχε ἢ τὴν ἐπίσκεψι τοῦ κ. Χάνς Μπλάου, τοῦ Ὅραπε- ζίτη καὶ οἰκονομικοῦ σωμθού- λου της, ποὺ σύμφωνα μὲ ὁ- ρισµένες φῆμες, ἦταν πρώην ἐραστής της... Στὴν ἀρχή, ὁ θάνατος τῆς Μπέργκερ φάνηκε σὰν λογικὴ συνέπεια τῆς ἡλήσίας καὶ τῆς ἀσθένειάς της, Τώρα, ὅμως, ὁ ἰατροδικαστὴς 6αιος ὅτι τὸ τέλος τῆς Μπέρ- γκερ, εἶχε ἐπισπευθῆ. Κάποι- ος τὴν εἶχε πνίξει μ᾿ ἕνα που- ποιλένιο μαξιλάρι. Σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους τῆς διαθήκης τῆς Μπέργκερ, περιοωσία της μοιραζόταν σὲ δυὸ ἴσα µερίδια μεταξὺ τῆς οἰκονό- µου της καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ συμθούλου της. --ΓΙήγαινα συχνὰ κι ἔδλε- πα τὴν Φράου Μπέργκερ Υν- ρίζοντας «ἀπὸ τὴν τράπεζα, εἶπε ὁ Μπλάου. Οἱ ἡμέρες ἡ- ταν ἀνιαρὲς καὶ ἀτελείωτες. Πήγαινα κατὰ κανόνα ὅταν πιὰ εἶχε φάει τὸ δράδυ, κα- τὰ τὶς ό, καὶ ἔφευγα, ὅπως ἔκανα καὶ χθὲς τὸ θράδυ, λί- Υο πρὶν ἀπὸ τὶς 7, τὴν ὥρα, δηλαδή ποὺ ἡ µαγείρισσα μοῦ ἔχει ἔτουμο τὸ τραπέζι γιὰ νὰ μὲ οερθίρη. Μπορῶ νὰ τὸ ἀποδείξω γιατὶ μὲ εἷ- δαν πολλοὶ ἄνθρωποι. “Οταν τὴν ἄφησα ἡ Φράου Μπρέ- Ύκερ ἦταν πολὺ πιὸ εὐδιάθε- τη καὶ ζωηρή, ἀπὸ ὅσο ἦταν ς. Ἡ Μύλλερ, συμφώνησε μὲ τὰ λεγάµενα τοῦ Μπίλάου, μὲ καταφατικἡ κίνησι τοῦ κεφα- λιοῦ. ᾽Αλλὰ ὁ ἐπιθεωρητὴς Σέρροντ τῆς εἶπε νὰ ἐκθέση κι αὐτὴ τὰ γεγονότα, ὅπως αὐτὴ τὰ ἤδορε. --Ἔψηνα κάτι κουλουρά- κια στὴν κουζίνα ὅπου ἔμει- να µέχρι τὶς 7, ὅταν ἔφυγε ὁ κ. Μπίιλάου. Κατόπιν πῆγα στὸ δωμάτιό µου, ποὺ δρίσκεται πλάϊ στὸ δωμάτιο τῆς κωρί- ας. Θὰ ἦταν 7.15. Τὸ ξέρω γιατὶ ἄκουσα νὰ χτυπᾶ τὸ κρεμαστὸ ρολόῖ. Ηταν ἡ συ- νήθεά µου νὰ μὴ μπαίνω σπὸ δωµάτιο τῆς κ. Μπέρ- γκερ παρὰ µόνο ὅταν μὲ κα- λοῦσε. ᾿Αλλ ὥ ΐ τὶς προσευχές της. Ὕστε ἀπὸ μιὰ µκουραστικἡ ἡμέρα ξάπλωσα στὸ αρεδάτι µου. Ἠταν 8.30. Ξώπνησα µόνο ὅταν ἄκουσα νὰ χτυπᾶ τὸ ξυπνητήρι τῆς κ. Μπέργκερ, στὶς 7.30 σήµερα τὸ πρωϊ. Μπιῆκα στὸ δωμάτιό της καὶ μοῦ φάνηκε ὅτι κουµόταν. ᾽Αλλὰ ἦταν νεκρή.. Τὴν εἶχε πνίξει αὐτὸς ὁ τράγος, ποὺ ἤ νὰ τὴν κληρονοµήση ΄ τὸ ταχύτερο... Ὁ ἐπιθεωρητὴς Σέρροντ κοίταξε τὴ ΛΛλύλλερ στὰ µά- τια καὶ τῆς εἴπε: ---Οἵ ὑποψίε πέφτουν ἐ- πάνω σου. Κατὰ τὴ γνώµη µου σκέφθηκες ὅτι ἡ ΛΑπόρ- γκερ πήγαινε καλύτερα καὶ ἐπειδὴ περίμενες ἀνυπόμονα νὰ τὴν κληρονομήσης τὴν σκότωσες. Γιατί, ἂν καὶ τὰ κίνητρα, τοῦ Μπίλόου καὶ τῆς Μύλλερ, ἦταν τὰ ἴδια, οἱ ὑποψίες τοῦ ἐπιθεωρητοῦ Σέρροντ ἑστρά- Φησαν πρὸς τὴν οἰκονόμο Ἡ Φιλομένη ἔχει καλάθι καὶ μαλλιὰ ἴδια μὲ τῆς Τζίνας, ποὺ γύρισε ἀπὸ τὴν ἀγορά, ἡ Ρόζα εἶναι ξανθιά, ἐνῶ ἡ Μάρω Ψωνίζει ἤδη. Μπορεῖτε πέντε νοικοκυρές νὰ δρῆτε πῶς ὀνομάζονται οἱ ἴδιο χρῶμα μὲ τῆς Πάολας Ποιὸς Διετέλεσε ἐπιὶ πολλὰ χρό- για διπλωμάτης καὶ ὕτιουρ- γὸς τῶν Ἐξωτερικῶν µμιᾶς μεγάλης αὐτοκρατορίας καὶ ἐφπμίζετο γιὰ τὸν µακιαθδελι- σµό του, τὸν συντπρπτισµό του καὶ τὴν πίστι του στὸ μοναρχικὸ πολίτευμα. 'Ἔθεω- ρεῖτο ἕνας ἀπὸ τοὺς µεγνα- εἶναι λύτερους πολέµιους τῆς Ἓλ- Ἀπνικῆς 'Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καί, κατὰ ἕνα µεγάλο ποσοστὸ συνέδαλε στὴν ἥττα τοῦ Μεγάλου Ναπολέοντος. Μπορεῖτε νὰ θρΏτε ποιὰ προ- σωπικόττς τοῦ περασμένου αἰῶνος κρύδθεται πιίσω ἀπιὸ τὶς γραμμὲς αὐτές (Οἱ λύσεις στὴν σελίδα 8) Τί χρόνος ἧταν Ἡ καθηγήτρια διδάσκει τοὺς Χρόνους τῶν ῥρπµά- των: --Ἔλα, Κωστάκη, γιὰ πές µου. Οταν λέγω «εῖμαι ὦ- ραία», τί Χρόνος εἶναι --Ασφαλῶς... χρόνος πα- ρελθών! Οἱ ἐρωτήσεις Συζήτησις μεταξὺ ἀσθε- νοῦς καὶ ἱατροῦ: -Μία ἀκόμπ ἐρώτπσι, κύ- ριε. Θὰ μπορέσετε νὰ μοῦ μφβάλμιαδροὶ. ιτ { 1 απ ) Τίεήκο .. ανα. 1, αλ Ἅνλ ὴ Φιν «Πάρτε τὰ χρήματά σας, κύριε. Βρῆκα µόνον ἕνα σἀντουϊτολ! Θόρυθος... διαφημιστικὸς Ἓνας διαφημιστὴς προ- σπαθεῖ νὰ πείσπ ἕνα κύριο ὅτι τὸ ἐπάγγελμά του εἶναι χρήσιμο: (Νὰ σᾶς δώσω ἕ- να παράδειγµα. Πρὶν γεν- νήσπ τὸ αὐγό της ἡ κόττα κάνει πολὺ θόρυθο. Ἡ χή- να ὅμως, ποὺ κάνει µεγα- λύτερο αὐγό, μένει σιωπη- λή, Καὶ ὅμως ὅπως εἶναι ὰς ωιοῤίέςι -Ἐγώ, ποὺ λέτε, κύριε, δὲν ἔχω ἀνάγκπ ἀπὸ γυαλιά. ὁ κάνω γιὰ νὰ εὐκαριστήσω τὴν γυναίκα µου! πληρώσετε αὐτὴ τὴν ἐγχεί- ρπσι, ἂν τὴν κρίνω ἀναγ- καία Καὶ ὁ ἀσθενής: -Μιὰ ἑἐρώτησι µγιατρέ. Θὰ κρίνετε ἀναγκαία αὐτὴ τὴν ἐγχείρπσι, ἂν δὲν µπιο- ρῷ νὰ σᾶς τὴν πλπρώσυω Μόνον ἕνα... Τὸ τραΐνο μπαίνει σ’ ἕνα σταθµὀ. Ἓνας ταξιδιώτης, ἀπὸ τὸ παράθυρο τοῦ 6αγο- νιοῦ του φωνάζει ἕνα παι- δἀάκι, ποὺ θρίσκεται στὴν ἁἀτιοθάθρα «Μικρέ, πάρε 10 δρχ., πήγαινε γρήγορα νὰ μοῦ ἀγοράσης ἕνα σἀν- τουῖτς καὶ ἀγόρασε ἕνα καὶ γιὰ σένα), Τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκινοῦσε τὸ τραῖνο ἕ- φθασοε ὁ µμικρὸς λαχανια- σµένος καὶ ἔδωσε 5 ὃρχ. στὸν κύριο, λέγοντάς του: γνωστό, ὅλοι ἁγοράζουμε αὐγὰ ἀπὸ κόττα, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ χήναλ. Ὡραῖο μπλέξιµο... Στὸ ἐντευκτήριο τῆς φυ- λακβς: Ὁ δικηγόρος: «ἀθέλετε, εἴπατε, ν᾿ ἀναλάθω τὴν ὁ- περάοτισί σας. Εχετε ὅ- µως χρήματα γιὰ τὴν ἁμοι- δή µου Ὅ κρατούμενος: «Οχι, ἀλλὰ ἔχω μιὰ «Πακάρ», µον- τέλο 1962). ὍὉ δικηγόρος: «Καλὰ, θὰ µπορέσουµε νὰ δανειστοῦ- με λετιτὰ ἔτσι. Τώρα ἃς µι- λήσουμε γιὰ τὴν ὑτόθεσί σας. Γιατί πρᾶγμα κατπγο- ρεῖσθε» ὍὉ κρατούμενος: «Γιὰ τὴν κλοπὴ τῆς «Πακάρ», µοντέ- λο 1962). “1 “ --Θέλω αὔξησι ! ΕΔΛΕΥΘΕΡΕΣ «ΣΡΕΙΣ: ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, Παρασκευὴ 15 Δεκεμθρίου 1972 -- 7 ΜκΚΑΙΚςΙ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΑ ΡΕΚΟΡ Ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια χαρακτηριστικὰἁ τῶν μαίτρ» τοῦ σκαἰκιοῦ εἶναι καὶ ἡ καταπιληκπική τους µνήµη ποὺ ξεπερνάει τὰ ἀνθρώπινα µέτρα καὶ μπαίνει στὶς πε- ριοχὲς τοῦ ὑπερφυσικοῦ. Κι αὐτὸ φαίνεται καθαρὰ στὶς κα- τὰ καιροὺς ἐπιδείξεις γιὰ τὸ ρεκὸρ τῶν τυφλῶν - συµουλτα- νὲ παρτίδων, ὅπου ὁ σκκακιστὴς ἀντιμετωπίζει ταυτοχρόνως πολλοὺς ἀντυπάλου χωρὶς νὰ θλέπη τὶς σκακιέρες. Οἱ ἐπι- δείξεις αὐτές, ποὺ κρατοῦν πολλὲς ὥρες, ἀποτελοῦν καὶ ἕνα εἶδος «μαραθωνίου» φυσικῆς ἀντοχῆς. Πιὸ κάτω σᾶς δίνοµε ή Ξ μειγι ιν ό- σµιος πρωτνοθλητὴς σκαοκιοῦ ἀπὸ τὸ 1927 - 1935 καὶ 1937 - 1946, ὡς τὴν ἡμέρα τῆς «ὑπὸ σκοτεινὲς συνθῆκες» αὐτο- κτονίας του--- σπάει τὸ µρεκὸρ τῶν τυφλῶν - σιμουλπανὲ παρτίδων παίζοντας σὲ 26 ὑκακιέρες. ΑΜΒΕΡΣΑ 193]: Ὁ μεγάλος μαὶτρ Κολτανόφσκι ἀντιμετωπίζει 30 σκακιόρες χωρὶς νὰ χάση καμμιὰ (20 νἱ- κες καὶ 10 ἰσοπαλίες) καὶ ἔτσι παίρνει τὸ ρεκάρ, ΣΑΟΝ ΠΑΟΥΛΟΥ (Βραζιλία) 1947: ὍὉ ΄Αργεντι- νὸς Νάϊντορφ, ἕνας ἄλλος «μεγάλος μαὶτρν σπάει τὸ ρε- κὀρ παίζοντας συγχρόνως 45 τυφλὲς παρτίδες! Τὸ σκὸρ ἦταν 339 νίκες, 4 ἰσοπαλίες καὶ µόνο 2 ἧττες, Κατάρθωμα ποὺ δυσκολεύεσαι νὰ τὸ πιστέψης ἀκόμη κι ὅταν εἶσαι μπρο- «μεγάλων Ἡ παρτίδα ποὺ δημοσιεύουμε σ᾿ αὐτὸ τὸ τεύχος ---- μὲ τὰ μαῦρα παίζει «ἀπὸ κοινοῦ» ἕνας ὅμιλος σκακιστῶν--- παρουσιάζει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιατὶ σ᾿ αὐτὴν ὁ μεγά- λος 'νὸς μαϊτρ ἀναγγέλει μὰτ σὲ ό κινήσεις, Αὐ- τὸ δείχνει καθαρὰ πὼς σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῶν πορτίδων, ὄχι µόνο παρακολουθεῖ καὶ συγιρατεῖ στὴ μνήμη του τς συνεχεῖς ἀλλαγὲς τῶν κομματιῶν πάνω στὶς σκακιέρες, ἁλ- λὰ ἔχει καὶ τὴν εὐχέρεια νὰ κάνη μούς ---καὶ µά- Άνστα ὄχι τυχαίους--- καὶ νὰ πιροθλέπη ἀρκετὲς κινήσεις. ΣΑΟΥΝ ΠΑΟΥΛΟΥ 1947 ΕΠΙΔΕΙΞΙΣ ΤΥΦΛΟΥ - ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ (45 σκακιέρες) ΛΕΥΚΑ ΜΑΥΡΑ (Νάϊντορφ) (ὁμὰς σκακιστῶν) 1. γὸ-γ4 ε7-εδ 2. ΙΥ8 1Υ6 8. 1ζ8 57 -δ6 4, ὃδ -δά εδᾶδά δ. ἶ Χ δ4 1Χ1 6. ΒΣΧ]Ι Ιζ6 7. 65 -68 η7 -η6 1 τ ὁ δρ απὸ αν ις καὶ τὸ ἐκτελεῖ ὡς 9. πὸ -η8 0-ο 21. ΠθΙ-- Βπθ 10. Απ2 157 20. ΤΙΟ8- Ρζ7 11. Ὁδο αἴ-αδ ο Εζ6ις Ρεθ 12. 92 -θ4 1Υ5 24. ΠΧΠΊ- Ρὸ7 13. 94-65 Π68 25. Βη7 Ασ7Τ 14. 05 Χ π6 ζ7Χπ6 26. ΒΧΑ/ μὰτ 15. Αδ5ΤΓ 1ες 16. Ἱεά ΑΧΑ Δὲν πρέπει νὰ ᾖξεχνᾶμε 17. ΒΧΑ Υ7:Υ6 πὼς ὁ Νάϊντορφ παίζει χωρὶς 18. ΑΧ 1 - ΑΧΑ νὰ Θλέτι, Συνεπῶς δὲν µπο- 19.0-0-ο Β6δ6 ροῦμε παρὰ νὰ θαυμάσουμε 0. ΠΧ Θ7Γ ΡΧΠ τὸν συνδνασµό του, πού, ξε- κινάει στὴν πραγματικότητα Σ' αὐτὴ τὴν θέοι (Ολέτε μὲ τὸ µεγάλο ροκὲ (19, Ο- 0-0), προετοιμάζεται ὅμως μὲ τὸν Ίππο ἀπὸ τὴν δεκά- τη πέμπτη κίνπσοι (186. 1εδ) καὶ ἴσως ἀπὸ τὴν δωδεκάτῃ μὲ τὸ (12. 2-04). διάγραµµα) καὶ μετὰ τὴν εἰ. κοστὴ κίνησι (20. ΒΣ Π) τῶν μαύρων, ὁ ᾿Αργεντινὸς µαίτρ ἀναγγέλλει μὰτ σὲ 6 --Εϊΐδες τί θὰ πάθω ποὺ ἐτιμένεις νὰ µάθω διολί, µαµά: ΕΘΝΙΚΗ Ἂρ. Ι4 84 Παρασκευή, 15 Δεκρμθβίου 1979 ΝΕΒΛΛΙΑ ΕΦΗΠΜΕΒΡΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΣΕΑ Λόγῳ τῶν Ἑορτῶν ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ δὲν θὰ κυκλοφορήσπ τὸ προσεχὲς . δεκαπενθήµερο. Ἡ ἐπόμενπ ἔκδοσπ θὰ κυκλοφορήσῃη στὶς 192 ᾿Ιανουαρίου ΒΛΕΙΠΙΟΝΤΑΣ, ΟΤΙ ΧΑΝΕΙ ΕΛΑΦΟΣ Προσπάθεια τοῦ καθεστῶτος νὰ διεισδύση στὰ σχολεῖα Μετὰ τὴν παταγώδη ἀποτυχία ποὺ εἶχε ἡ πρόσφατος ἐκστρατεία τῆς ἀστυνομίας ἐἔναν- τίον τῶν ᾿Ενωτικῶν μαθητῶν καὶ μαθητριῶν τῶν σχολείων τῆς νήσου µας, νέα μέθοδος ἐ- τέθη εἰς ἐφαρμογήν, σκοπὸς τῆς ὁποίας εἶναι ἡ κατατροµοκράτησις τῆς μαθητικῆς νεολαί- ας 9 Σὲ Γυμνάσιο τῆς Πά- φου νεοδιορισθεὶς Φιλόλο- ράσεωώς, προπαγανδίζει συ- τὶ γος ὀργανώνει ὁμάδες Μα- καριακῶν μαθητῶν, σκο- πὸς τῶν ὁποίων εἶναι ἡ κα- τατροµοκράτησις τῶν ἙἛ- νωτυκῶν μαθητῶν τοῦ Σχο- λείου καὶ ἡ κατάπνιξις κά- θε ἐθνικῆς ἐνεργείας τού- των. ὍὉ ἐν λόγῳ καθηγητὴς Δρίσκεται σὲ ἀπόλυτη συν- εργασία στὸ ἔργο του μὲ τὸν Διευθυντὴ τοῦ Γυμνα- σίου, ὁ ὁποῖος καλύπτει κάθε ἐνέργεια τοῦ καθη- Υητῆ. 6 Καθηγητὴς σὲ Γυμνά- σιο τῆς Λευκωσίας, τὸν ὅ- ποῖο Βλέπουμε συχνά στὰ προγράµµατα τῆς τηλεο- Ἡ ἐφημερίς µας εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἁποκα- λύψη καὶ νὰ καταγγείλη πρὸς τὸν Κυπριακὸ λαὸ συγκεκριμένες περιπτώσεις -τ- δείγµατα τῆς νέας αὐτῆς µεθόδου ἡ ὁποία εἶναι θέθαιο ὅτι θὰ ἔχη τὴν τύχη τῆς προηγούμενης, Ὁ καθηγητὴς αὐτὸς ἀν- γὰ παραδίδη µάθηµα στηματικἁ καὶ κατά προ- σπαταλᾶ µεγάλο χρόνο ἆᾱ- αμα σσ αλ. Ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ εὔχεται στοὺς ἀναγνῶστες της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ψ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 1973 κλητικὸ τρόπο ὑπὲρ τοῦ Μακαρίου, σὲ ὥρα µαθή- ματος |! Προειδοποίηση ΕΧΟΥΜΕ γράφει καὶ προπγουµένως γιὰ τὴν προσπάθεια ἁτιαγορεύσεως τῆς κυκλο- φορίας τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ σὲ μερικὰ σχολεῖα. Σὲ ἄλλο σπμεῖο τῆς σπµερινΏς ἐκδό- σεως δημοσιεύουμε ἀντατιόκρισπ ἀπὸ τὴν Πάφο ποὺ δείχνει ὅτι παρὰ τὴν «ἁἀπαγό- ρευσπ», ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ γίνεται ἀνάρ- παστηπ στὰ ἐκεῖ σχολεῖα. Ἑπομένως ἁτιὸ πρακτικῆῃς πλευρᾶς ὁ διωγμὸς ὄχι µόνον ἀπιοτυγχάνει ἀλλὰ ἅπιε- ναντίας θ6οπθᾶ στὴν αὔξησηπ τῆς κυκλοφο- ρίας τῆς ἐφημερίδος µας. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ θεωρητικἡ καὶ ἠθι- κἡ πλευρὰ τοῦ ζπτήµατος. Γι’ αὐτὸ εἵμαστε ἀνανγκασμένοι γιὰ ἄλλπ μιὰ φορὰ νὰ τονί- σουµε μὲ ὅλπν τὴν δυνατὴν ἔμφασιν ὅτι ἡ (ΕΝ. εἶναι νοµίµως ἐγγεγραμμένπ ἔφῃ- μερὶς ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ ἀνεχθοῦμε δυσμενη διάκριστι ἐ- ναντίον της ὑπὸ οἰουδήπιοτε. Ἔχουμε στοιχεῖα γιὰ ὠρισμένους Γυ- µνασιάρχες οἱ ὁποῖοι Χαρακτπρίζουν τὴν ἐφηπμερίδα µας ὡς παράνοµῃπ καὶ τὴν περι- γράφουν ὡς προπαγανδιστικὸν ἕντυπιον. Γνωρίζουμε συγκεκριµένηῃπ περίπτωση Διευ- θυντοῦ Σχολείου τῆς Πάφου, ὁ ὁποῖος, ἐνῶ διώκει τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, ἐπιτρέπει τὴν ἐλεύθερπ κυκλοφορία φυλλαδίων τῆς ΕΔΕΚ στὸ Σχολεῖο του. Προειδοποιοῦμε λοιπόν. ΝΑ ΠΑΥΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ. Διαφορετικὰ θ᾽ ἀναγκασθοῦ- με ν᾿ ἀτοκαλύψουμε τοὺς κυρίους αὐτοὺς στὰ µάτια τῆς νεολαίας ὅλπς τῆς Κύπρου. Καὶ τότε δὲν θὰ θρίσκουν τρόπο νὰ κρύ- φουν τὴ ντροπή τους, γιατὶ οἱ ἐθνικόφρο- νες νέοι θὰ τοὺς δείχνουν μὲ τὸ δάκτυλο καὶ θὰ τοὺς στιγµατίζουν ὡς ὄργανα τῆς νεο-ἀπιοικιοκρατίας! ο ----------------ὐ-----------ὓῖὍ””--ὃόοὃώόώἑὃ«ωωωλ το. αμ ο ο ναπτύσσοντας πρὸς τοὺς μαθητὲς πολιτικὲς θεωρίες, μιά ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι ὅ- τι ὁ Μακάριος εἶναι... ἀν- αντικατάστατος, τυχὸν δὲ ἀποχώρησίς του ἀπὸ. τὴν προεδρία θά... δηµουργήση χάος καὶ καταστροφὴ στὴν Κύπρο] ᾿Επίσης προσπαθεῖ νὰ δημιουργῇ συζητήσεις μεταξὺ τῶν μαθητῶν γιὰ νὰ Βλέπη τὶς ἀντιδράσεις τους στὰ λεγόμενά του. ϐ Καθηγήτρια σὲ Γυμνά- σιο τῆς Πρωτευούώσης, ἔν- θερµος ὁπαδὸς τοῦ ᾿Αρχι- καὶ επισκόπου Μακαρίου τοῦ κεντροαριστεροµακα- ριακοῦ Βάσου Λυσσαρίδη, ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΕΚ, προπαγανδίζει εὐὑρύτατα ὑπὲρ αὐτῶν µε- ταξὺ τῶν μαθητῶν καὶ µα- θητριῶν. Συγκεκριμένα ὑὕποστη- ρίζει ὅτι ὁ μὲν Λυσσαρίδης εἶναι ὁ ὀὄκλεκτότερος τῶν Κυπρίων ἡγετῶν, ὁ δὲ Μα- κάριος ὁ ἐμπνευστής, ὁρ- γανωτὴς καί... ἡγέτης τῆς ΕΟΚΑΙ Λέγει ἐπίσης ὅτι «ἡ Κύπρος εἶναι γνωστὴ στὸν ἔξω κόσµο µόνο χά- ρις στὸν Μακάριο». 4 Στὸ Γυμνάσιο Παλου- ριωτίσσης Μακαριακὲς µα- θήτριες ὑποκινούμενες καὶ καλυπτόµενες ἀπὸ ἐξώσχο- λυκοὺς καὶ πολιτικοὺς πα- ράγοντες, παρακολουθοῦν στενὰ τὶς 'Ενωτικὲς µαθή- τριες τοῦ: Σχολείου. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ Οἱ ἀνωτέρω ἐνέργειες εἷ- ναι πασιφανὲς ὅτι δὲν ἕ- -- Βλέπε σελ. 8 , . . 2 | Δυναμαι Υα ειπω πώς ἔνωρῆω τα 6Χέδια τοῦ ετρατηγοῦ ᾽᾿Απόσπασμα ἁτιὸ τὸ θιθλίο τῆς Ζ.Σ.-Βῶ «Στὰ Συρµατοπλέγµατα τῆς Σκλαθιᾶς) ναι 1959). Ὁ συγγραφέας τοῦ ἡμερολογίου. αὐτοῦ, κρατούμενος τῶν ἄγγλων κατὰ τὸν ἁγώ- να τῆς ΕΟΚΑ, περιγράφει τὶς µέρες τῶν Χριστουγέννων τοῦ 1956. Ύστερα ἀπὸ κράτπσπ καὶ δασανιοτήρια στὴν Ομορφία, μεταφέρεται στὸ στρατότεδο Κοκκινοτριμπθιᾶς. τὴν ἀγγελία γιὰ τὴν µετάθεσπ τὴν ὀνομάζει Χριστουγεννιάτικο Δῶρο. Πιὸ συγκεκρι- µένα, τὸ 4δῦρο) του ἦταν τὸ ἐπίσπμο νούμερο κρατουμένου πτιοὺ τοῦ ἔδωσαν οἱ Άγγλοι, ὅ- ταν τὸν ἁπήλλασαν ἁπὸ τὴν κόλαση τῆς Ὁμορφίτας... Ψεωτοτρῶμε, µισοκοιµόμαστε, δυπνοῦμε κι εὐλογοῦμε τὰ γένια µας, ποὺ ὀλοένα µε- γαλώνουν. Περιμένουμε, Πόσα πράγµατα θὰ μποροῦσαν νὰ Ὑίνουν ἀλήθεια σ᾿ αὐτὲς τὲς πολλὲς ὧρες ποὺ Χάνει ὁ κόσμος γιά νὰ περιµένη | ͵ Ἔξω ἡ Αστυνομία συνεχίζει ἀδιάκοπα τὲς συλλήψεις. Σήµερα ἐδῶ, Αὔριο ἐκεῖ, Σ᾽ ὅλο τὸ νησι, Οἱ ἐφημερίδες γιοµίζουν μὲ φὠτογραφίες συλληφθέντων. Γνωστοὶ κι ἆ- γνωστοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, γυναῖκες κι ἄντρες. Εἶναι ἕνα ἀνθρωπομάζωμα χωρὶς προηγούμενο. Χωρὶς οἶκτο, χωρὶς λόγο, Πολ- λὲς Φορές, ἐκεῖνοι ποὺ συλλαµδάνονται ἀφή- νονται σὲ λίγες μέρες ἐλεύθεροι. Λάθος, τοὺς λένε στὴν ᾿Αστυναμία, Λάθος, Τὸ λάθος στοὺς ἀνθρώπους γίνεται, Στὸ μεταξὺ οἱ ἄνθρωποι ξενύχτησαν κι ἔμειναν νηστικοὶ συνέχεια, Μπορεῖ καὶ νάτρωγαν ξύλο τῆς «κουφῆς», μπορεῖ νὰ τοὺς σπάσανε καὶ καμμιά παῖδα.,. Οἱ ἄλλοι στοιθάζουνταν στοὺς ᾿Αστυνομικοὺς Σταθμοὺς καὶ στὰ προσωρινά κρατητήρια, ἆ- ναµένοντας τὴ σειρά τους γι’ ἀνάκριση., Μερικοὺς ἀπὸ δαύτους μάς φέρανε κι ἐ- μᾶς σήµερα ἐδῶ, ᾿Ανάμεσά τους κι ἕνας κα- λόγηρος. Νέος καλόγηρος, Ψψηλὸς καὶ μὲ μάύρη Ὑγενιάδα. Τὸ ράσο του ἀνεμίζει σὲ κάθε του κίνηση κι ἡ παρουσία του κάνει ὅ- λη τὴν ἀτμόσφαιρα σοθαρή, θρησκευτική. Κάνει τὴν προσευχή του πρὶν καὶ μετὰ τὸ φαῖ καὶ τὸ ὁράδυ πρὶν πλαγιάσει γονατίζει στὴν κουδέρτα του καὶ προσεύχεται 'Εμεῖς τὸν μιμούμαστε ὅλοι μὲ μιᾶς, Αὲ ὄλέπουμε κανένα λόγο νὰ μὴν τὸ κάνουμε, ᾿Απεναντίας, αὐτὸ μᾶς ξαλαφρώνει. Τί µεγάλη ἀνακού- Φιση νὰ προσεύχεσαι στ. φυλακήὶ Απὸ τώρα καὶ μπρὸς θὰ προσεύχουµαι σιώπηλὰ κάθε δράδυ. Κάθουµαι στὸ κρεθθάτι µου, κλείω τὰ µάτια µου κι ἀφήνω τὴ σκέψη µου νὰ πετάξη γιά λίγο ἕνα γύρω σ᾿ ὅλες τὲς φυ- λακές, σ’ ὅλα τὰ κρατητήρια σ᾿ ὅλο τὸν (Α6Π- κόσµο. Σὲ κείνους ποὺ θρίσκουνται ἄδικα ὁ- πὸ κράτηση. Στοὺς μαύρους καὶ στοὺς λευ- κούς, πού, ἀγωνιστὲς τῆς ἰδέας τῆς λευτε- ριᾶς, μαραζώνουν στὲς φυλακές, Σ΄’ ὅλους αὐτούς, πού, «λόγῳ κατωτερότητος», δὲν ποροῦν νὰ προσδοκοῦν ἕνα χαμόγελο ἀπὸ τὸν ἀπατηλὸ ἐγγλέζικο νόµο τοῦ «χάπεας κὀρ- πους». Ύστερα φέρνω ξανὰ τὴ σκέψη µου στὸ κρεθθάτι µου, Τὴν ἀφήνω ξανὰ νὰ πε- τάξη ψηλά, πολὺ ψηλά, Νοιώθω ὅλο µου τὸ κορμὶ νὰ σηκώνεται στὸν οὐρανό Ἔτσι ψη- λά, σκέφτουµαι, θᾶναι ὁ Θεός, πρέπει νὰ ψηλώσης πολὺ γιὰ νὰ τὸν φτάσης, πρέπει νὰ κουραστῆς, Ὥσπου στὸ τέλος, τὸ πρωϊνό, παραμονὴ Χριστούγεννα, ἡ «παληόκασα» θυμήθηκε τὸν ἀριθμό µου, ᾿Επανάλαθε τὸ στρογγυλὸ νού- ερο μὲ μιά εὐχαρίστηση, σἁά νὰ μὲ προσκα- λοῦσε σὲ γεῦμα. --ΒΝτὶ Πῖ νάµπερ 90 τιοὺ κἀμ ττοὺ δὶ -» Βλέπε σελ. 0