ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 19τα δελτίον ΟΕΑΜΕΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (ΟΟΤΝΞΕΙ Να) ΔΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ 109 Η ΧΡΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΜΕΗΤΕΥΞΕΙΟΣΣ Ἡ θεραπευτικἡ συνέντευξις (6ομπεεΙπβ) δύναται νά Χρη: σιμοποιηθῆ καὶ χρησιμοποιεῖται εἰς ᾿Ιατροπαιδαγωώγικά Κέν- τρα διὰ παιδιά, ψονεῖς καὶ οἰκογενείας, Συμβουλευτικά Κέν- τρα διὰ προδλήµατα γάμου, Κοινωνικάς Ὑπηρεσίας ὑπὸ Κοι- νωνικῶν Λειτουργῶν, εἰς Εργοστάσια διὰ τὴν ὁμαλὴν προ: σαρμογὴν ἐργοδοτουμένων, εἲς Κέντρα Εκπαιδεύσεως Άνα- πήρων, εἰς τὴν Πολεμικὴν Προσπάθειαν διά τὴν ἐξύψωσιν του θικοῦ τῶν νεοσυλλέκτων καὶ ὅσων συναντοῦν δυσκολίας, εἰς τὰ Σχολεῖα διὰ τὴν ἐκπαιδευτίκὴν καὶ ἐπαγγελματικὴν καθο- δήγησιν μαθητῶν, εἰς Μοσοκομεῖα δι εἰσερχομένους καὶ ἐξερ- χομένους ἀσθενεῖς καὶ εἰς ψυχιατρικά Ἱδρύματα διὰ τοὺς τροφίµους τῶν. ΣΚΟΠΟΣ Ἡ εὐρεῖα γρῆσις τῆς θεραπευτικής συνεντεύξεως ἄν καὶ εἶναι γεγονὸς ἡ αμφισάἑπέν, δὲν κε νά ὑποτεθή ὅτι ᾱ- ποτελεῖ πανάκειαν διὰ κάθε εἶδος προθλήµατος καὶ ψυχικῆς ἀσθενείας. Βασικός σκοπὸς τῆς θεραπευτικής συνεντευεώς εἶναι ἡ ἀπόκτησις αὐτογνωσίας ἢ τὸ «γνῶθι σ αὐτόν». Ἡ αὖ- τογνωσία παρέχει τὴν ἱκανότητα εἰς τὸ ἄτομον νὰ ἀντιμετωπί- ση τὰ προθλἠµατά του ὑπὸ νέον φῶς. Τὸ ἀνωτερώ οὐσιαστικῶς ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς δημιουργίας τής καταλλήκου ἄτμο- σφαίρας κατανοήσεωώς κατὰ τὴν διάρκειαν της Βεραπευτικῆς αυνεντεύξεώς, ΤΡΟΠΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ὝὍταν τὸ ἄτομον ἔχει προδλήματα, του. προ- σφέρονται πολλοὶ τρόποι διά τὴν ἀντιμετώπισίν τῶν. ΣυΥ- γενικἀὰ ἢ φιλικὰἀ πρόσωπα δυνατὸν νά προσπαθήσουν νά Βοηθήσουν μὲ ἀπ' εὐθείας διαταγάς, πρασταγάς, ἀπαγαρεύ- σεις ἢ ἀπειλάς. “Ἐπονται αἱ συμδουλαί, αἱ ἐκκλήσεις, αἱ πα- ῥακλήσεις, αἵ ὑποδολαί, αἱ ἐνθαρρύνσεις, αἱ διαθεδαιώσεις ὅτι ὅλα πηγαίνουν κακά ἢ θὰ πᾶν καλύτερα. Αἱ συμδουλαὶ καὶ ἡ πειθὼ συναντῶνται εἷς πλεῖστα λαϊκά περιοδικά ὅπου οἳ ἄνα- γνῶσται γράφουν διὰ τὰ προθλήµατά τῶν καὶ παίρνουν όλι- γόλογον συμδουλήν κομμένην εἰς τὰ µέτρα τῶν. Μερικοὶ εἴδι- κοὶ δυνατὸν νὰ προσπαθήσουν νὰ ἐξηγήσουν τα αἴτια, τὰ ὁ- ποῖα συνήθως ἀνάγονται εἰς τὴν παιδικἠν ἡλικίαν τοῦ ἀτόμου, καὶ τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τά σηµερινα μι οκκήμοτοι Η ἀντι- µετώπισις τῶν αἰτίων αὐτῶν δυνατὀὸν νὰ λύση τς προθλήµατα. Ὅλοι οἳ ἀνωτέρω τρόποι ἀπευθύνονται εἰς τὴν λογικήν τοῦ ἀτόμου καὶ δὲν ἐγγίζουν καθόλου τὸν συναισθ ματικόν του κόσμον. Ἡ ἐκ τῶν ἔξω ἐπιβολὴ λύσεων ἐκτὸς το) ὅτι δὲν λύει οὐσιαστικά τίποτε, κάµνει τὸ ἄτομο νἁ ἀντιδράση ἄάρνη- τικῶς, ᾿Επὶ πλέον, ὁ θεραπευτὴς ὑπατίθεται εἶναι τὸ πλέον ἁρμόδιον πρόσωπον νὰ ἀποφασίση τὶ εἶναι «τὸ καλό» τοῦ ἁτό- µου, Τὰ ἄτομο δὲν γνωρίζει τὶ εἶναι τὸ καλό του καὶ έἑξα τᾶ- ται ἀπὸ ἄλλα πρόσωπα διὰ νὰ τὸ µάθη. “Αν τὸ ἄτομον ἀκολου- θήση τὰς ὑποδείξεις ἄλλων τότε ἡ ἐξαρτησίς του ἀπὸ ἄλλους δὲν λατοώνεται ἀλλὰ μεγαλώνει. ΜΕΩΤΕΡΟΙ τρόποι Ἐκοπὸς τῆς θεραπευτικής συνεντεύξεῶς εἶναι ἡ δηµιουρ- γία ἀνεξαρτήτου καὶ ἱκανοῦ ἀτόμου νὰ ἀντιμετωπίση µόνον τὰ προθλήματά του, χωρὶς τὴν ἀνάγκη νά. συμθουλεύεται ἄλ- λους. Ἡ ἀναδρομῆ εἰς τὸ παρελθὀν οὖδενα σκοπον ἔξυπηρε- τεῖ καὶ ἡ ἔκκλησις εἰς τὴν λογικὴν ἀφήνει τὸ ἄτομον ἀλιάφο- βρον. Ἡ προσοχἡ δίδεται εἰς τὸν συναισθηµατικὸν κόσμον του ἀτόμου ὥστε τὸ ἄτομο νά δυνηθῆ νὰ ἀναπτυχθῆ, νὰ ἀὠριμάση καὶ νὰ προσαρµοσβη εἰς τὸ περιδάλλον του. Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Κατ’ ἀρχὴν τὸ ἄτομο πρέπει νὰ ἀναγνωρίση ὅτι ἀντιμετώ- πίζει κάποιο πρόθληµα τὸ ὁποῖο τὸν ἐνοχλεῖ, τοῦ. ὁποίου θὰ ἤθελε νὰ ἁπαλλαγἢ. Δυστυχῶς εἷς τὰς πλείστας τῶν περιπτώ- σεων τὸ ἄτομον «οὐσιαστικῶς» δὲν ἔχει προθλήματα. Τὰ προ- βλήματα τά ἔχουν ἄλλοι, γονεῖς, ἀδελφοί, συγγενεῖς, γείτο- νες, φίλοι, διδάσκαλοι, συμμαθηταῖὶ κ.λ.π. Τὸ ἄτομον ἀποσείει ΤΑΣΟΥ ΠΑΣΧΚΑΛΗ, Συμδούλου Ψυχολόγου κάθε εὐθύνην διά τὴν συμπεριφοράν του καὶ τὴν ἐπιρρίπτει εἰς τοὺς ἄλλους, Συνήθως δὲν ἀρνεῖται τὰς πράξεις του ἀλλὰ πάντοτε ὑπάρχουν δικαιολογίαι καὶ δεδαίώς ἄλλοι εὐθόνονται διά τὰς πράξεις αὐτάς. Εἴναι κάπως δόσκολος ἡ θεραπεία τοῦ κακοῦ, ὅταν τὸ ἄτομο δὲν ἀναλαμθάνει εὐθύνην διὰ τὰς πρά- ἒεις του, καὶ ἑπομένως τὸ πρόδληµα δὲν εἶναι δικό του ἀλλά τῶν ἄλλων. Οἱ ἄλλοι πταίουν διά τὸ πρόθλήµα, ὅχι τὸ ἄταμο,. Τὸ ἄτομο θά ἦτο θαυμάσιο κοινωνικὀν ὄν, ἄν εἶχε ἰδεώδεις Ύο- νεῖς, ἰδεώδεις ἀδελφούς, φίλους, συγγενεῖς, γείτονας, διδα- σκάλους συμμαθητάς κ.λ.π. Ἐφ᾽ ἄσον ὅμως τὰ ἰδεώδη πρόσω- πα δὲν εἶναι δωνατὸν νὰ συναθροισθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν τὴν κοινωνικἠν ὁμάδα τοῦ ἀτόμου, ἀναλαμδάνοντα τοὺς δια- φόρους ρόλους, διότι ἡ κοινωνία µας δὲν Ἰμιουργείτοι κατά παραγγελίαν, τότε τὸ πρόθληµα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῆ καὶ νὰ λυθῆ ἐντὸς τῆς κοινωνικῆς πραγµατικότητος ἡ ὁποία περι- στοιχίζει τὸ ἄτομον. Ἡ θεραπευτικἠ οσυνέντευξις αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ. 'Ο θεραπευτἠς θὰ πρέπει νά διευκρινίση ὅτι δὲν κατέχει τὰς ἀπαντήσεις ἢ λύσεις τοῦ προθλήματος, Ἡ θεραπευτικἡ συ- ψέντευξις ος Βωνατὸν νὰ παράσχη τὰς δυνατότητας καὶ τὰς προὔποθέσεις διά µίαν τοιαύτην λύσιν. Δυστυχῶς, λόγῳ μακρᾶς παραδόσεως ἐξαρτήσεως, πρασταγῶν, ἀπαγορεύσε- ὧν, συμθουλῶν, νουβετήσεων, τρόπων ἀγωγῆς ὑπὸ τῶν γονέ- ὧν, τρόπων διδασκαλίας κ.λ.π. τὸ ἄτομον ἔρχεται εἲς τὸν βερα- τν καὶ ἀναμένει νὰ εὕρη γρήγορην, ὀρθὴν καὶ δεδαίαν λύ- σιν εἰς τὸ πρόθληµά του. Ὁ θεραπευτῆς παρομοιάζεται μὲ ἄτομον ὑπερφυσικῆς καὶ μαγικῆς ἱκανότητος δυνάµενον νὰ δώση σοφάς λύσεις εἲς παντὸς εἴδους προθλήµατα, ὅπου ἄλλοι χο. Ὁ) πέπλος τῆς μαγικῆς ἱκανότητος πρέπει νὰ ἀποθληθῆ ἁμέσως καὶ τε- λεσιδίκως, Γενικῶς τὸ ἔργον τοῦ θεραπευτοῦ δεν εἶναι εὔκο- λον λόγῳ ἐσφαλμένων ἐντυπώσεων ἐκ µέρους ἄλλων. Ὁ ϐ8ε- ῥαπευτὴς ἐνθαρρύνει τὴν ἐλευβέραν ἔκφρασιν τῶν συναισθη- µάτων τῶν ἀφορώντων εἲς τὸ πρὀδληµα. Εχει φιλικἠν διάθε- σιν, δεικνύει ἐνδιαφέρον καὶ δέχεται ὅσα ἀκούει χωρὶς ἆπο- λύτως καμμίαν προκατάληψιν. 'Αναγνωρίζει καὶ διευκρινίζει τὰ συναισθήματα, θετικά, Ρνητικἁ καὶ ἀλλοπρόσαλλα, Ἂνα- γνωρίζει τὴν ἐπιβετικότητα, τὸν θυμόν, τὴν ἐχθρότητα, τὴν ντροπήν, τὸ μῖσος, τὴν λύπην, τὰς ἀδυναμίας καὶ τὰς ἵκανότη- τας τοῦ ἀτόμου,. Δὲν πρέπει νά προκωρῆ οὔτε θῆμα πέραν τῶν ὅσων ἐκφράζει τὸ ἄτομο, ἀλλὰ νὰ συμδαδίζη καὶ νὰ συμπά- σχη μὲ τὸ ἄτομο. Ὁ ὃ μπες ἀντικατοπτρίζει τὰ θετικἀ αἰσθήματα γωρὶς νὰ ἐπαινῃῆ, ἐνθαρρύνη, κηρύττη καὶ γωρὶς νά Ἰ ικολοῦ η, λέχεται τὸ ἄτομον ὕπος ελα, πεις καὶ ν ο τὴρ ἐδέχθη τὸν ἄσωτον» ὅπως το, χωρὶς κηρύγματα, ἠθικο- χογίες, ἐρώτήσεις καὶ θυμόν,. Σκοπὸς τοῦ θεραπευτοῦ εἶναι νὰ καταστήση τὸ ἄτομον ἵκανόὸν νά ἀντικηφθη τὸ γνῶθι σ' αὐτὸν καὶ νὰ ἀποδεχβῆ τὸν πραγματικὸν ἑαυτόν του ὅπως εἶναι, ΔΥΣΗΕΟΛΙΕΣ Πολλὲς ος τὸ ἄτομον προσέρχεται εἰς τὴν συνέντευξιν ει Εχθρικὴν διάθεσιν εἴτε πρὸς τὸν θεραπευτήν, εἴτε προς ἅλ- α µέλη τῆς οἰκογενείας του. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἐ- ξαναγκάζεται νά ἔλθη διότι ἄλλοι τὸ ἔστειλαν. Τὸ ἄτομον εἷ- ναι ἀδιάφορο, δὲν δεικνύει διάθεσιν συνεργασίας, θυμώνει ἢ ἀπογοητεύεται καὶ µεταβέτει τὴν εὐθύνην εὑρέσεως λύσεως εἲς τὸν θεραπευτήν. ᾿Εὰν ὅμως τὸ πρόδληµα ἔχει εὐχάριστες συ- νέπειες διὰ τὸ ἄτομον εἶναι φυσικόν νὰ μὴν θέλη νὰ τὸ ἐγκα- ταλείψη. Τὸ ὀύσθυμον καὶ δύστροπον ἄτομον δυνατὸν νὰ μὴν θέλη νὰ ἀλλάξη την συμπεριφοράν του διότι κατ αὐτὸν τὸν τρόπον δύναται νὰ ἐλέγχη τὴν συμπεριφορὰν τῶν ἄλλων. ὍὉ θεραπευτὴς πρέπει νά ἀρχίση τὴν θεραπείαν ἀμέσως μὲ τὴν πρώτην πρὀτασιν ποὺ θὰ εἴπη τὸ ἄτομον. Ἡ ἀπροθυ- µία τοῦ ἀτόμου νὰ ἀναλάδη ἔστω καὶ μικρὰν εὐθύνην διά τὸ πρὀδληµά του, εἶναι µία µεγάλη δυσκολία διὰ τὸν θεραπευ- τήν. Ἐν ὅσω τὸ ἄτομον πιστεύει ὅτι τὸ πρὀθλημά του δὲν ἐ- ξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ἴδιον ἁλλὰ ἀπὸ ἄλλους, τότε δὲν θὰ Εελ- τιωβῃ ἡ κατάστασίς του. Ἑκοπὸς τοῦ θεραπευτοῦ εἶναι νἁ καταστήση τὸ ἄτομον [κανὸν νὰ ἀναλάδη µέρος τῶν εὐθυνῶν διὰ τὸ πρόδληµα, Ἡ παντελἠὴς ἐξάρτησις τοῦ νεαροῦ ἀτόμου ἀπὸ τοὺς Ὑο- νεῖς του προῦὔποθέτει θεραπείαν ἐντὸς τῆς οἰκογενειακῆς ἆ- τµασφαίρας, δηλαδὴ οἰκογενειακῆς συνεντεύξεως, Εἴναι πολὺ πιθανὸν τὸ πρόθληµα νὰ προέρχεται ἀπό τὶς οἰκογενειακὲς σχέσεις, ΕΣ υνεεται] -----Ἑ-μμμμμμιπππππππποις Ἰωικκκα ΣΕΛΙΣ Ἡ α Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ Ὑποβαλὴ καὶ καταχώρισις αἰτήσεων. 3,--(1) Αἰτήσεις ὑποδάλλονται ἐπὶ ἐντύπου ὁριξομένου ὁ- πὸ τῆς ᾿Επιτροπῆς, ἐπισυναπτομένων τῶν ἐν αὐτῷ ὁριζομὲ- νῶν πιστοποιητικῶν ἢ ἑτέρων ἐγγράφων. (2) Πρόσωπον κατέχον τὰ ἀπαιτούμενα πρασόντα διά δι- ορισμὸν εἰς δύο ἢ περισσοτέρας θέσεις ἢ εἰδικότητας δύναται νὰ ὑποδάλῃ κεχωρισµένως αἴτησιν διά διορισμὸν εἰς ἑκάστην τῶν Βέσεων ἢ εἰδικοτήτων τούτων, ἄλλως θὰ βεωρῆται ὡς ὕ- ποψήφιος διὰ τὴν θέσιν ἢ εἰδικότητα δι ἣν ὑπέβαλεν αἴτησιν. (3) Αἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὑποθαλλόμεναι πρὸς τὴν Ἔπι- τροπήν αἰτήσεις εἴτε κατατιθέµεναι ὑπὸ ἢ ἐκ µέρους τῶν αἴτη. τῶν είτε ἀποστελλόμεναι ταχυδρομικῶς σφραγίζονται δι σφραγίδας φερούσης τὴν ἡμερομηνίαν λήψεως, (4] Αἱ αἰτήσεις ἐξετάζονται ἀκολούθως ὑπὸ τῆς Ἔπιτρο- πῆς καὶ ἐάν ἐκ πρώτης ὄψεως ἱκανοποιῶνται ἅπαντα τὰ ἐν τῷ Μόμῳ ἢ οἰωδήποτε ἑτέρω σχετικῷ νόµμῳ ἢ ἐν τοῖς παροῦσι Μανανισμοῖς καὶ τοῖς Σχεδίαις Ὑπηρεσίας ὁριζόμενα διὰ δις- βισμόν προσόντα, ὡς καὶ τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν στρατιωτικών ὑποχρεώσεων, καταχωβρίζονται εἰς ἴδιον θιδλίον κατὰ σειρἀν ἡμερομηνίας λήψεως αὐτῶν καὶ κατὰ θέσιν τινά, ἀνακόγῶς τῆς περιπτώσεωώς, (5) Ἐάν δι οἰονδήποτε λόγον ἡ αἴτησις δὲν δύναται νά Ὑίνῃ ἀποδεκτὴ πρὸς καταχώρισιν ὁ Ἐγδιαφερόμενος αἰτητὴς πληραφορεῖται περὶ τῶν λόγων τῆς μὴ ἀποδοχῆς, ἐπιστρέφον- ται δὲ εἰς αὐτὸν τὰ ὑποθληθέντα πιστοποιητικά ἢ ἕτερα ΕΥ- γραφα. Οὗτος δύναται νὰ ὑὁποδάλῃ πρὸς τὴν ᾿Επιτροπήν, ἐν- τὸς δέκα ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἡμεραμηνίας τῆς τοιαύτης γνωστο- ποιήσεως, ἔγγραφον ἔνστασιν, ἥτις ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς Ἔπι- τροπῆς τὸ ταχύτερον, ἐν περιπτώσει δὲ ἀποδοχῆς τῆς αἰτήσε- ὡς αὕτη καταχωρίζεται ἐν τῷ προαναφερθέντι θιθλίῳ εἰς οἵ- αν σειρᾶν ἡ ᾿Ἐπιτροπή, ἐκτιμῶσα τοὺς λόγους διὰ την ἀρχι- κῶς μή ἀποδοχὴν τῆς αἰτήσεως, ἤθελεν ὁρίσει. Πίνακες διοριστέων. Ἡ-.(1) Ματὰ τὴν περίοδον ᾿Απριλίου μέχρι Μαϊου, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐχὶ ἀργότεραν τῆς ]ης Μαΐου, ἡ ᾿Επιτροπὴ ἐξετάζει ἁπάσας τὰς ἓν τῷ εἰρημένῳ διδλίῳ καταχωρισθείσας αἰτήσεις δι΄ ὁλόκληρον τὴν περίοδον τὴν καλυπτομένην ὑπὸ τῆς προθεσμίας τῆς ἐν τῷ ΙΚανονισμῷ 3 ἀναφερομένης ὃημοσι- εὐσεως καὶ καταρτίζει πίνακας διοριστέων δι’ ἑκάστην δέσιν ἢ δι ἑκάστην εἰδικότητα εἲς τινα Βέσιν ἀναλόγως τῆς περι- πτώσεως, Παράρτημα, (2) Οἱ πίνακες διοριστέων συντάσσονται Βάσει τῶν ἐν τῷ συνημμένῳ τοῖς παροῦσι Μανονιαμοῖς Παραρτήµατι ὁριζομέ- νων κριτηρίῶν προτεραιότητος καὶ τῆς δαρύτητος ἑκάστου Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ 19 Ἡριτήσια Αδιο]λή Ἠπσις: Μονάδες Επεξηγήσεις : ἹἩμερυμηνία ἁπακτήσεις τοτ ἄνά πυῶταν Διοσιαμύν ἀππιτουμένπυ τίτλου σππι- δων, Εκπαιδευτική ποαὐπηηεπίπ: (ία Τηὐκάχιστον ὁ μηνῶν µέχπι ὃ ἑτῶν, [5] Ανα τῶν ἃ ἐτίῶν καὶ µέχῳ ὃν ἑτῶν. [ψΕ Άπια τν ἃ ἑτῶν μα µέχμι 4 ἐτῶν, [5] Απια τν 4 ἐτῶν, δι. Ανάπηρυι ἐβννᾶν ἁγώναη ππὶ πλήσως ἐξποτώμεναι ἐν πεαάνγτων Ἡ ἀναπήσιων ἐβνιμῶῆν ἀφώνων, . Τέκνα πολυτέκνανν, πηρεσία εἲς τὴν Εθηικῆν ἠρονράν, 1---ᾱ ε.α) Μία µανάς--μέχρις ᾖ- πωτάταυ ἠρίουρ 4 µη- πάβων---ἒ ἕκαστον πλῆφες ἔτας ἀπᾶ τῆς ἡμεραμητίας ἀπακτὴ- σεις τοῦ τίτλου µέχρι τῆς ἡμεραμηπίας ὑπη- βολῆς τῆς αἰτήσειως. Πεμυδας ἄν τν 3 µηνών λαγίκείαι ὥς πλῆμες ἕτας, (51 Απιαιπεῖται οἰπιδήπατε περίαδης µετππτυχια- πῶν απονδῶν ἢ µετεν. παιΏεήπεως ἠαηψισηεῖ- σα βάσει τῆς πεματή. σεις 1. {π] Δαμβάνεται ὑπ ὕψιν ποσημαυμένη ἔκππιδει- τικ ἠπηψεσία, ἥτις Δή- ψαται γι ὀναπγπιαρισῃτ ὥς τοαύτη θάσει τη αἰγείον Κανονισμόνν. 5] Απιρεῖταν οἑαβήποτε περίαδας λαππβεῖαῃ ῥάσει τῶν περιπτώπε- ων Ἰ. Ἠέναὶ ὃ. .. Ἐήσει τῶν περὶ Ταμεία Ἐυντάξεων καὶ ᾿Εμτάητιων 'Επιβομάτων τν ἐκ τῶν Πεσάντων καὶ τῶν Θτιμά- τι τοῦ Απγάνας Ἔξαρτι- μέγιων καὶ τῶν ᾽Αναπήνμη πὐποῇ Ἱπόμων, 1885 Ες 1414. ,. Παλύτεκναι Πεωραῦνται οἱ. ἔχαντες πέντε Ὦ περιππή- τερα ζῶντα τέκνα πλήσως ἐξαρτώμενα ἐξ αὐτῶν. . 1) Μία µανὰς ἂν' ἕμασταν της ὑπηρεσίας εἰς τήν Ελβνικὴν Φρανράν. Πε. ρἰαδας Εξ μηνῶν μαὶ ἄνω λαγίξεται ὡς πμῆ- Όες ἔτας, {5} Αφπιρεῖται οἰπδήπητε περίδας Ἀλαγιαμεῖπη Βάσει τῶν περιπτώσε- ων ᾱ καὶ ᾱ, ΌΏ ΤΕ ΔΑ. 1 ΤἘ 1 ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΟΣΕΟΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΛΙΛΕΥΣΕΟΣ ΚΥΠΡΟΥ . - - οὐ ι , Ὑπεύθωνος Εκλνσεως ὃς Πλ, ἉλπαμίλτιαδηΣ πείνας Ἑυντάξεως | Κ. ΝΟΡΕΛΛΗΣ { ΛΕΥΚΟΣΙΑ --- ΔΕΕΕΜΒΡΙΟΣ 1271 ΕΤΟΣ Τ'--ΑΡ. ΦΈΛΑΔΟΣ 18 ΤΙΜΗ ΨΦΤΑΛΛΟΤ ευ ΜΙΑ Σ ᾿Βναδιάρθρωσες ἐπεχπαιδσυτεχκκῆς ὑπχρεσίας ΑΙ ΕΙΣΗΙ[ ΓΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ Αἱ ΥΠΟΒΛΠΗΙΟΕΙΣΑΙ ΕΙΣ Τ ΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΓΟΓΝΣΕΙΕ2 ΚΑΙ 1. ΒΑΘΠΜΟΛΟΓΙΜΝΗ ---ΜΙΣΘΟΛΩΟΓΙΚΗ ΕΞΕήΙΞΙΣ Οἱ ἔχοντες τριετῃ κύκλον οπουδῶν εἰς ἀνώτα- τον ἐκπαιδευτικὸν ἵδρυμα τοποθετοῦνται, τὸ πρῶ- τον διοριζόµενοι, εἰς σημεῖον κλίµακος χαμηλό- τερον ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον τοποθετοῦνται οἱ τὸ πρῶτον διοριζόµενοι καὶ ἔχοντες τετραετῃῆ κύκλον σπουδῶν, ἀνέρχονται δὲ ἐξελισσόμενοι µέχρι τοῦ) ἀνωτάτου σημείου (ΤΟΕ 56ΑΙ ΕΒΕ) ες τὸ ὁποῖον ᾱ- νέρχονται οἱ τοῦ τετραετοῦς κύκλου σπουδῶν. Τοῦτα δὲν θά ἀποξῆῃ εἰς δάρος τῶν ἑχόντων τετραετῃ κύκλαν σπουδῶν, Βιότι οἱ πρῶτοι, ἆ] θὰ ἀνέρχωνται εἰς τὗ ἀνώτατον σημεῖον τῆς κλίµακος μὲ καθυστέρησιν ἐτῶν καὶ 6] θά ὑστεροῦν τῶν ἁλ- λων εἰς σύνολον ἀπολαθῶν καβ’ ὅλην τὴν ὑπηρεσί- αν των κατά ὡρισμένας χιλιάδας λιρῶν. Ἔπομέ- γως οὐσιαστικὴ ἐξίσωσις δὲν θά ὑπάρξη. 1. Απαντες οἱ νῦν ὑπηρετοῦντες, πτυχιοῦχοι καὶ µή, οἱ εὐρισκόμενοι εἰς τὴν Β΄ τάξιν καθηγη- τῶν τυγχάνουν τῆς αὐτῆς δξαθμολογικῆς καὶ µι- σθολογικῆς ἐξελίξεως ὡς καὶ οἱ ἔχοντες τριετῆ κύκλον απουδῶν εἰς Ανώτατον ἐκπαιδευτικὸν ἵ. δρυμα. 3, Επίδομα 05 ἐπὶ τοῦ δασικοῦ μισθοῦ ἀνά τριετίαν. Τὸ ἐπίδαμα τοῦτα νἁ Βίδεται εἰς τοὺς ἔκπαι- δευτικοῦὺς μετὰ τὴν λῆψιν ὑπ' αὐτῶν τοῦ ἀνωτάτου σηµείου τῆς κλίµακος καὶ ἀνά τριετίαν κατόπιν εὐδοκίμου ὑπηρεσίας. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο παραχωρεῖται εἰς τοὺς ἐκ- παιδευτικοὺς εἰς Ἑλλάδα καὶ ἰσχύει δι ὅλα τὰ ἕ- τη ὑπηρεσίας των. Εἰς Μύπρον ὑφίσταται κάτι ἁἀντίστοικον ἀπὸ τοῦ Βιορισμοῦ µέχρι τοῦ ἀνωτάτου σημείου τῆς κλίµακος διά τῆς κατ’ ἔτος προσαυξήσεώως, 'Απὸ τῆς λήψεως ὅμως τοῦ ἀνωτάτου σημείου (ΤΟΡ 55ΑΙ.Ε) τῆς κλίµακος καὶ µέχρι τῆς άφυπη- βετήσεως, διά εἴκοσι (20] περίπου ἔτη, ὁ ἐκπαι- δευτικὸς εἰς Κύπρον λαμδάνει τὸν αὐτὸν μισθὀν. Τοῦτα ἀποτελεῖ ἀνασταλτικὸν παράγοντα εἰς τὴν ἐν γένει σταδιοδροµίαν καὶ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐξέ- λιξιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ. 3. Ἐπίδομα πολυετίας 205 ἐπὶ τοῦ ξασικοῦ µι- σθοῦ. Τοαῦτα νὰ δίδεται εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς κα- τόπιν δεκαετοῦς εὐδοκίμου παραμονῆς εἰς τὸ ἀνώ- τατον σημεῖον τῆς κλίµακος ἢ εἷς τὸν αὐτὸν ἔα- Βµόν, προκειµένου περὶ Βοηθῶν Διευθυντῶν, Διευ- Βυντῶν, ᾿Επιθεωρητῶν, Γεν, ᾿Επιθεωρητῶν, Τµηµα- ταρχῶν καὶ Δικυθυνταῦ Εκπαιδεύσεως. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο παραχωρεῖται καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς εἰς Ελλάδα, Τὰ ἐπιδόματα τριετιῶν καὶ πολυετιῶν οὐδεμίαν αχέσιν ἔχαυν μὲ τὸ παραχώρούμενον εἰς Μύπραν τιμαριθμικὸν ἐπίδομα. Μὲ τὸ τιμαριθμικὸν ἐπίδο- μα σχέσιν ἔχει ἡ κατ’ ἔτος αὔξησις ἐκ 53. ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ ἡ ὁποία παραχωρεῖται εἰς Ἑλλκά- δα. 4. Οἱ κατέχοντες δίπλώωµα,πιστοποιητικὸν κτηθὲν κατόπιν διετῶν τοὐλάχιστον εἰδικῶν µετα- γυμνασιακῶν σπουδῶν καὶ εὑὐρισκόμενοι ἐν ὕπηρε- σίᾳ νά ἀνέλθουν εἰς σημεῖον κλίµακος χαμηλότε- Ρον τοῦ ἀνωτάτου σημείου τῆς κλίµακος τῶν ἅλ- ων καθηγητῶν, Εἰς τὸ μέλλον οὐδεὶς νά Βιορίζηται ἐκτὺς ἐὰν εἶναι κάτοχος πτυχίου, διπλώματος τριετοῦς τοῦ- λώχιστον κύκλου σπουδῶν εἰς ᾿Ανώτατον Ἔκπαι- δευτικὸν Ίδρυμα ἢ ἀντιστοίχου, ΣΚΟΛΙΜΟΗ --ΔΙΔΑΗΤΙΚΟΗ ΕΤΟΣ Τὸ Ἐχολικὸν ἔτος νἁὰ ἀρχίζη τὴν Ίδην Σε- πτεμδρίαυ τὸ δὲ διδακτικὸν τὴν Ίην Ὀκτωδρίου. ΣΥΗΤΑΞΙΣ 1, Αλκαγὴ σωντελεστοῦ αυνταξιοβοτήσεως, 3, Πλήρης αύνταξις μετὰ τὴν συμπλήρωσιν ἃᾳ ἐτῶν ὑπηρεσίας, : 3. Οἰκειαθελὴς ἀποχώρῆσις ἐκ τῆς ὑπηρεσίας μετὰ τὴν συμµπλήρωσιν τοῦ 20αῦ ἔτους ὑπηρε- σίας, μὲ ἀνάλογον σύνταξιν. ᾿Αναθεωρήσεις μισθῶν καὶ τὸ τιμαριβμικὸν ἑ- πίδοµα νὰ ἐπεκτείνωνται καὶ εἰς τὰς συντά- ξεις, Μεταβίδασις αυντάξεως ἄγευ οἰασδήποτε ἐ- ξαγορᾶς. 4, ΕΠΙΔΟΜΑ ΜΕΤΕΗΠΑΙΔΕΥΣΕΟΣ 1. Διὰ μονοετῃ µετεκπαίξευσιν κὖσ κατ’ ἔτος τοὐλάχιστον. 2. Διὰ διετῆ µετεκπαίδευσιν Ε154 κατ ἔτος τοὐκάχιστον. 3, διὰ ΕΗΌ 5254 κατ’ ἔτος τοὐλάχιστον, 4. Διά µετεκπαίδευσιν κάτῳ τοῦ (ἀκαδημαϊ- κοῦ} ἔτους (τρίµηνος, ἐξάμηνος, κλπ.) τὸ ὕ- ψος τοῦ ἐπιδόματος νὰ εἶναι ἀνάλογον. ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΣ Τὸ Σχέδιον ἀναφέρεται εἰς ὅτι ἀφορᾶ τὴν Μέ- σην ᾿Εκπαίδευσιν. Ἡ ᾿Ἐκπαιδευτικὴ Ὑπηρεσία εἶναι ἐνιαία ἀπὸ τοῦ Τμηµατάρχου μέχρι καὶ τοῦ ἁπλοῦ καθηγητοῦ, Ἡ θέσις τοῦ Διμευθυντοῦ Εκπαιδεύσεως εἴναι βέσις προαγωγῆς ἐκ τῶν Τμηματαρχῶν τοῦ Ἡ- πουργείου Παιδείας. Ἡ Βέσις τοῦ Τμηµατάρχου Μέσης εἶναι θέσις προαγωγῆς ἐκ τῶν Γεν, 'Επιθεωρητῶν. Αἱ θέσεις Γεν. ᾿Επιθεωρητῶν εἶναι θέσεις προ- αγωγῆς ἐκ τῶν ᾿Επιθεωρητῶν. Αἱ θέσεις Ἐπιθεωρητῶν Α΄ εἶναι θέσεις πρσα- γωγῆς ἐκ τῶν Διευθυντῶν, Αἱ θέσεις ᾿Επιθεωρητῶν Β΄ εἶναι Βέσεις πρσοα- γωγῆς ἐκ τῶν Διευθυντῶν, Εἰς εἰδικότητας αἱ ὁποῖαι δὲν Έχουν τὴν δυ- νατότητα νά ἀνέλθουν εἰς τὸν θαθμὸν τοῦ ΔΑιςευ- θυντοῦ, αἱ θέσεις ᾿Επιθεωρητῶν Β΄ εἶναι Βέσπεις προαγωγἢῆς ἐκ τῶν Β. Διευθυντῶν. Μή ὑπαρχόντων Β, Διευθυντῶν εἶναι θέσεις προαγωγῆς ἐκ τῶν κα- βηνητῶν τῆς εἰδικότητος μὲ 13 τοὐλάχιστον ἔτη ὁ- πηρεσίας. Αἱ θέσεις Διευθυντῶν εἶναι θέσεις προαγωγΏῆς ἐκ τῶν Β. Διευβυντῶν. Λἱ θέσεις Β. Διευθβυντῶν εἶναι θέσεις προα- γωγῆς ἐκ τῶν καθηνητῶν ὅλων τῶν κλάδων καὶ εἰδβικοτήτων. Αἱ θέσεις τῶν Γεν. ᾿Επιθεωρητῶν νἁ αὐξη- θοῦν εἰς τρεῖς, Μά αὐξηθοῦν αἱ Βέσεις τῶν 'Επιθεωρητῶν μὲ ἀνακογίαν: 1 'Ἐπιθεωρητὴς ἀνά 60 καθηγητάς, Εἰς εἰδικότητας καθηγητῶν τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἷ- Αγ ΛΟΓΗΣΕΩΣ ναι κάτω τῶν ἀλλὰ ἄνω τῶν 20 νὰ ὑπάρχη 1 Ἐ- πιθεωρητής, , ΒΝά αὐξηθαῦν αἱ θέσεις τῶν Β. Διευθυντῶν, ἛἜκαστον σχολεῖον νὰ ἔχη ϐΒ. Διευθυντήν. ᾿Αναλογία Γενικὴ: 1 Βοηθὸς Δι- ευθυντὴς ἀνὰ 200 μαθητὰς, ΦΡΑΡΙΟΗ «Ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ληφθεῖσα ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ Ὡραρίου ἀποδεικνύει μὲν τὴν ᾱ- γαγνώρισιν τῆς ἀρχῆς τῆς μειώσεως τῶν ὡρῶν διδασκαλίας, δὲν Ἱκανοποιεῖ ὅμως τοὺς καθηγητὰς διὰ πολλαὺς λόγαυς, α]) ἨἩ µείωσις εἶναι ἐλαχίστη. ϐ) Ὁ καθορισμὸς τῶν ὡρῶν ἀπό.., ἕως μὲ ἀνώ- τατον ἀριθμὸν ὡρῶν διδασκαλίας τὸν ὄψι- στάµενον δημισυργεῖ προδκήµατα καὶ σκέ- εις. Ποῖος ἀριθμὸς θά λαμδάνεται ὑπ' ὄψιν διὰ τὴν κατανομὴν τῶν διδακτικῶν ὡρῶν εἰς τὸ προσωπικὸν ὑπὸ ταῦ Διευθυντοῦ δ) Θὰ φέρη εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν τὸν Διευ- Βυντὴν ἔναντι τοῦ διδακτικαῦ προσωπικοῦ τοῦ σχολείου του. Βὰ δημιουργῃ ὁπωσδήποτε παρεξηγήσεις ων καβηγητῶν καὶ καθηγητῶν--Διευθυν- τοῦ. γ) ε] Ἰ ΕΙΣΗΓΗΣΙΤΣ: Οἱ ἐπὶ δοκιμασία: 20 ὤμαι ἐδδομαδισπίως Μόνιμοι: Μέχρι 10 ἐτῶν ὑπηρεσίας: 26 ἂν κ ᾿Απὸ 1] ἕως 20 ἐτῶν ὑπηρεσίαν: 24 Χ 3 ᾿Απὸ 21 καὶ ἄνω ἐτῶν ὑπηρεσία: 2ῷ Ἀ ϕ Ε. Αιευβυνταὶ: 18-18 Α΄ Ἀ Διευθωντα]: ἔ-- 8 κ Ἀ ΣΥΠΤΟΜΙΣΤΑΙ: Βὰ νομιµοποιηθῆ ὁ θεσμὸς τοῦ Ἐυντονιστοῦ, Πὰ ὑπάρχη Ἐυντονιστῆς κατὰ τάξιν καὶ µάθηµα. Οὗτος ὀρίζεται ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ κατόπιν συνεν.- ναήσεως µετά τοῦ οἰκείου ᾿Επιθεωρητοῦ καὶ ἔχει μειώμένας ὥρας, ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ: Οἱ καθηγηταὶ δὲν πρέπει νὰ ἀπασχολοῦνται κατὰ τὰ ἀπογεύματα. Πρέπει νἁ ἔχουν ὅλον τὸν χρόνον κατά τὸ ἀπόγευμα ἐλεύθερον καὶ νἁ μένουν ἀπερίσπαστοι διὰ τὴν κατάλληλον προετοιµασίαν τὴν µελέτην καὶ παρακολούθησιν τῆς ἐπιστήμης, Ὑπάρχει τρόπος ὅλαι αἱ δραστηριότητες, συνε- δρίαι συλλόγων καὶ ἄλλαι ἀσχκολίαι νὰ µεταφερ- Βοῦν εἰ στὴν πρωϊνὴν λειτουργίαν τῶν Σχολείων, Εἰς τὸν καθηγητὴν δὲν πρέπει νὰ ἀνατίβεται ἐργασία ἡ ὁποία δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰ γενικἀὰ καὶ (συνέχεια εἰς τὴν Ἔαν σελίδα] ΣΕΛΙΣ 3 ἤ Γ ΓΙΑ Β΄ α, Τὸ 1881 ἃ Ηετις ἦνα. μκελύπτει ἔνα ανάµενον, τὸ ἀπαῖαν ὠπομάσθῆη εφώτοηλεη- τοικὰν παινύµενονΣ. Ῥυῦτη αυνίσταται εἰς τὺ ἑξῆς: Ἔ- ἂν συνδέσιώµεν τὰ Ἠλεπτρῦ- ἅμι ἑνὰς ἀεμυκένου σωληὰς μετά, τινος ἡλεπτρικῆς ππΥης μαὶ πωτίσωμεν, µεσω παρα- Βύσοι ἐκ χαλαδίου, τῃν κ- βοδον ὃν ἠπεσυυδῶν ἁτίνιη τύτε παρατηρυῦμεν εἰς τὸ κύ- αλμυμα ἡλεμτρικὺν οεὔμα, Τὴ υεῦμα αὐτύ ἀντιστοιχεῖ εἰς κίνησιν ἠλεμτπυπίων ἅπη τῆς καθόδαν ποὺς τὴν ἄνοδον, Ἐλμίθη δὲ ὅτι: αἱ) Ἡ Έντασις ταῦ ρεύματος εἶναι ἀπάλογας ποὺς τὴν φώτεινήν ουήν 6] ἡ ταχύτης τῶν ἐξερχαμέγων ἠλεπτοσνίων εἴναι ἀνεξάστη- τας τῆς φωτεινῆς οσῆς καὶ ἐξαρτᾶται μύναν ἀπὺ τὸ μῆ- κος χύματυς τῆς προσπιπτοῦ- σης ἀπτιπύολίας καὶ Ἡ) ἕ- ἡν ἡ ἁμτιτοθολία ἠπερδῆ ἕνα ὠρισμέναν µηκὺς Ἀύματος, πύώτε τὺ φηινύμενον ατάµα- τα, , Ἡ κλασσνή ανσική εἰρέ- θη ποὺ ἀπρούστου. Κατά τὰς ἀπόψεις τής ἠλεκτουδυναμν. πῆς τὸ φαινύµενον ἔπρεπε νά ποσα ματοποιῆται μὲ ἄκτινο” ῥολαν οἰσυδήπατε μήκους κὺ- µατυς, ἀρχεί νἁ εἶναι ἡ ἔντα- ος της ἁρμαίντως ἰαχκυρά, απ πλέον ἡ εινητικἡ ἐγέρ- πεια τῶν ἐξερχομένιων ἠλεν- τοοπίων ἔπρεπε νά εἶναι, ᾱ- νάλογας πθὀς τὴν ἔντασιν τῆς ἀμτιναδολέας, πράγμα τὰ ὑπαῖαν ἀντίκειται πρὸς τὸ πείραμα. Την ἑυμηνείαν τοῦ φαινομένου ἔδιηπεν ἃ Εἰδιείη ἀφοῦ ἐχοειάσβή νὰ ἔγματα- είψῃ πλήρως τὰς μλασσικὰς ἀπόφις, Ματ αἰπὴν δι νά ἐξέλβη ἕνα ἠλεντούνιον ἔκ τοῦ μετάλλου πρέπει νά λΜάδη ὠρισμέντα ἑνέργειαν, Δὐπην βά, ταῦ ἀώστῃ Ένα «ώτόνιαν ἐκ τῶν ποθαπιπτόντων. Ἡ δὲ κινητική ἐνέμγεια τοῦ ἡλεν- τοσπίυν Βά, εἶνπι μπιν --- Ἡ ὕπαυ ἓν ἡ ἐνέφγεια τα ρ- τονίαυ μαὶ Ὦ τὰ Έσγον τύ - ππιταήµενον διὰ, τὴν ὑπερν- νήσο τῶν Δυνάμεων αἱ ὦ- ποῖσι συ υκυατοῦν τὴ ἠλεκτρή- μον ἐντὸς τοῦ μετόλλαυ εξα- γον ἐξαγηνῆς). Τὸ 1855 ἐξ ἄλλα, ἡ Α. µεριμανής Α. Ἠ. Ὀὐπρίση, ἐπειπνῶν τὰ αινήµεναν τῆς σκεδάσεως ἁπτοῶων Εθιμα ὑπὸ πεµαχίου ἐκ παμιρίνης, ἀναμαλύπτει ὕτι ἐξ αὐτῆς Εἔ- Ἑέρχεται ὄευτερογενῆς ἀκτι- ποβολία, αυχνότητος μικρυτέ. ῥας τῆς πῳυαπιπτύήσης. α- τή τὴν Συματικῆν θειορίαν, τῦ ἠλεκτοικὸν πεὐίαν τῆς πηοαπιπταύσης Ἰμκπρυμα- ππητικῆς ἁλτιναδολίπς, Βέτει εἲς ἐξηναγπααμένας ταλαν- τεύσεις τὰ ἠλεμτούτια, μὲ συχνότητα ἴστη ποὺς ἐμείνην τῆς πφασπιπταύσης ἁλτινοῦς. Μας, Γόπε ἡμως, τὸ ἀπηπτέ- Ἱεαμα. Βὰ ἦτα ἡ ἐμπυμπή ᾖ. μτινυΒυλας, τῆς πὐτῆς ασι- Ἀνύτητος, Την ἑσμηνείαν τοῦ αινή- µένου, πάλιν, µόνον ἡ Εύαν- τική Βειπαία ἠδυνήθη νά ὕμή- ση, Ματ αὐτὴν. τὸ φαινόμε- νπν αὐτύ εἶναι ατὸ ἀποτέλε- σµα ἑλαστικῆς κρυήσεως ἐνὺς πιητονίας μὲ ἓν ἑλρύβεσαν ἡ- Ἱεμτοθήπον», Μετά τὴν κοοῆ- σπιν, τὰ ἡλεκτούναν ἁἀπηικτᾶ μάπηοιαν κιγητικήν ἐτέρτειαν τὴν ἀποίων Ἐλαύεν ἐν τη φώτονίον. Ῥυνεπῆις ἡ ἐνει- γεια ταῦ πωτονίση, τὸ ὑποῖυν ἔχει σκεπαθῃ, εἶναι. µικρη- τέρα µετά τὴν οὐῦσιν, ἄρα ἡ συχνόύτης τὸν Βὰ εἶναι ᾖ- µοίως µιμροτέρα τῆς ἀρχι- κῆς. Τύ φπινόµενον αὐτὴ ᾱ- πηπελεῖ μίαν ἀπὸ τής πλέαν βασικὰς διαπυφήξεις τῆς ἠλ.. Ἱηλεπιδηάσρης μεταξύ ὕλης μαὶ ἀκτιναθολίας καὶ αὐνδή- γησε ματ’ εὐθείαν εἷς τὴν ὕι- ατήπίρσιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀδε. Παιότητος τοῦ ἨΝ. Ηείπεπ- μβγρ. ἡΤ] ἐπὶ Μο Όταν ΠΠ Ἐπεγεία- μβάία ο ΒῬοίππος ἀπά ᾿ Τοππυἱαμή, ἸΤάμας 3, σελ, 353. 8. Ο Μα κνιεὶ ὄεχθεὶς τὸν πυματικὰν χαρακτῆρα, τῆς ἡ- λερτουμανητικῆς ἀπτιναδα- Μας. ἠθυγήβη νὰ ἐξηγησῃ μπαμ φινύμενα τῆς ἡ- ατυμῆς ὕπως την συμθαλήν, περίθλισιν αι. ΕΕ ἄλλαν, ἥπως ἤδη ἐλέχβη, τὸ φώτήη- λεμτοικὸν παινήµενον ὕπιας καὶ τὸ ἠαινήμεναν Γοπιρίον ἐξηγαῖνται μύνον διὰ τῆς σιώματιακῆς ἐπδαχῆς τῆς ᾱ- πτινφβυλέας. Ἑἡ 1961 ὅμως ἡ 4ε Έτη- ΗΕ, δέχεται ἅτι ἅχι μήνον τὺ φῶς ἀλλά καὶ τὰ ἡλεκτρύ. ανα κι μενιῶς ἡ ἴλῃ συµ- περιφέρονται μερικὺς παρὲς ὧις σωμάτια καὶ μερικὲς ὡς πύµατα, «Ἔνα ὑλικῶν σμᾶ- τιον Δά Έχη Ένα ἡλακὸν κ- μα ἀντιατοιχοῦν ες αὗτα, ἡποαδῶς ὅπως Ένα ἑλροῦν πυαπεμτα ἔγει ἔνα ἐλαποῦν πὔμα,ε, (81 ο εξ Ἐτοβῆε εἰς τὴν Βεωρίαν ταν συνέδε- σε τὴν μὲν ὀἀσμῆν ποὶς τή µῆκης ύματας διὰ τῆς αχί- σεως Ἑ--- 1, τὴν δὲ ἔνέρ- χειαν Ἡ παὺς τὴν πυκνότητα ν διὰ τῆς σχέσεως Ἐξ ΗΝ. (84 ὑΙακ Βύτπι Αποπίς ΡΗΩΥ- ίσα, Ἱαπάσπ 19357 σελ. Β9, λς Ἰπυθέσώμεν ὅτι Ένα σοεῦμα ἠλεμτουωὴ, στέλ.ε. ται πρᾶς ἕνα ὀιάφπαγμα, τὸ ἡπαῖαν φέρει ἄύα ὑπάς. Τήτε, ὑπὶ πετάσµπτος εὑρισνυμόνοι ὕπμπβεν τοῦ ὑαρράγματος δὰ λάδαμεν παυύµενα συµ. δολῆς καὶ αὐτὸ πατπβσιηνίει ἥπι ἐν τῶν ἀπῶν τοῦ ὅνα- φυάγµατας διπλβεν κῶμα. Εστω τώρα ὕτι ὕπιπῃεν τοῦ διαφρἀάγματὺς Βέταιμεν πἐτασµι παλυμμένον μὲ μί- αν φθοµζσνσαν αὐσπίαν, καὶ ἐπαναλαμβήάνομεν τὸ ἀνωτρ. σω πείραμα, Τύτε, θά ἴδιι- μεν ὅτι, εἰς τὰς Βέαεις ἁκμν- δῶς εἰς τὰς ὑποίας ἡ ἴειι- σία τῆς πυμβολῆς πιοβλέπει φῶς θά ἔχυμεν Φωτοδολίαν καὶ εἰς τὰς ηπής ονύτας, Εάν Όμως κλείσιμεν τὴν μίαν ἁπὴν, τύτε κατιστμέή- μεν την αυμθηλί καὶ θὰ Ἐ χωµμεν φτηθηλίως παντοῦ, Ἓνας ππώχειρος τράπηας νά ποῦμε τὶ συνέδη εἶναι νὰ ᾱ- πηπφεπήμεν ἤτι τὸ ἡλεκτοώτι- μὺν οεὔμα ἦτο κια ὕταν ὄιήυχετα διά τῶν ὑπ ἆλ- Μι ἂς ἔν. Παύμητας μετετρά- πηῃ εἰς αιυμάτιι ὕταν ἐπρή. χειτα νά ποπαβάλη τὸ πέτα- αμα. (3) Εέτομεν ἥμως τώ- μα ἐνώπιαν τῆς μιᾶς ὑπῆς μίς Ἱεπτὴν βοήξσυσαν ὦ- Βάνην, τέτοιαν ὥστε τύ ἢ- επτρύνιον νὰ πασά γη ήτα- ῥυίαν καὶ ὕμως νά ὑτέμχε- ται δν αὐτῆς. Διά τοῦ το. πο αὐτοτ Εὰ τὸ πα ηδεύήπη. μεν Όταν μᾶς ἠήση ώτο- δολίαν θά ἔχαμεν τὴν ἀπήδει- Ἐνν ὅτι τυῦτα εἶναι συηιήτιον καὶ ὕταν ἐν συνεχεία ὑήση καὶ σαυμβηλήν θά εἴμπστε αἰηανροι ἅτι εἶναι υπ μῆμι πυγχρύνως, Αλ ὄνατν- πῶς, ἀπατυχίτ μη ἐλῶ. ἄνι- τυὔύάαν μὲν αμμήναμεν, ἁλλὰ συμβηλήν δὲν Πήὰ Έχω- μεν δεύτι ἁπλαήσπτατα ἔχει µεταθληβη ἢ ἠάσις τον. µε τὸ νὰ, ΔιέλΗῃ ἐν τῆς ὀθήνης, ἑνῶ τὴ τμῆμα τὴ ἡπαηῖαν διέῃ. χεται ἀγεμπύδιστην διά τῆς ἄλλης ὑπῆς ἔχει ἄλλην κά. πιν. Ἐν σπιιπέρπαηµιε εἶναι Ἡ- τι Τὰ ἡ λεπτο ύτεπ εἶναι ἠδύνατηῃαν κ ἆ μπαπτίσον Ἡ μ ἔ μαὶ τοὺς ὅύᾳα χαπ- ἩἙ ἀρχή σῆς ἀβεβαιοσητσος ἔναντισῆς Βεωτσωνείου µηχανικης ΔΕΚΕΜΒΕΡΙΟΣ 1812 ΞΑΚ«ΜΙΗ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΚΡΑΤΙΑΣ πασιασιος 'Ύπὸ τοῦ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ χεσις τοῦ Ενός ᾱ- ποτ ει α Ότομ ι- τς τὸν ᾱ λα η. (σε Τὸ πείραμα περιγράφει ἆἃ ΟΠ. Πα]σπ Ὠητωίπ εἰς ἄρθβρον του εἰς τὰ περισδι- κάν Ερίσπος ὑπὸ τὸν τί. πλαν ΙΤ απσατιπίτν μτίποᾶῖρ]ς”' Τόμας τᾶ, σελ. 6ρὰ. 4, Πού τῶν ἀθιυνιμεῶν πὐτανν τῆς κἰασαικῆς Όνωσι. μῆς, οἱ διάπαροι ἐπιστήμονες ἀσχίκυυν πὰ παταὐάλοι ποαπππαβείας ποὺς υιζινήν ἂν πιµετώπισιν τῶν πρυβλημά- των. Αποτέλεσμα αὐτῶν τῶν προαππβειϊν ἠπαν Βεαρίες ς Ἡ Μυματομηχανική τῶν 1. ἂς Βτοβίϊς καὶ Ξοηεὔάίη- Έντ καὶ ἡ απλά, Νέμτινη Βρωρίαν τῶν Βαπιπιογ[είή αί. Ἠσῃτ. Όλοι ἅμως αὐτοὶ δεν ἧπαπν ἁρκετὰ οιζασπαστικοί ἥπτε νά πόώψαιν τελείυς τηίις δεσμηὺς πωὺς Ἠαθιεμημένας ἀντιλήψεις, Ὁ ἨἩΗπίβυτπμετῃ ἥμιως α,ἔχον πο ὑᾳβαλμνν τᾶς ἠπατυχαύπας προππαβεί- ας τῶν ἁγαιερθέντην φησι» πῄνν ἑπκέφῆη ἅτι, διὰ νὰ ὅν- νηβή νά ἑωμηνεύση τὰ ρι- γόάµαενα τὰ ππραττραύµενα ἐν τῇ συγ/ηοτήσει ταῦ ὑμκηῦ ἆ- τήµαν, ἔππεπε νά ἁἅπημει. Ἠβῃ τῶν µέποι τύτε πα. οπδεδεγμένων πλασαικῶν -ᾱ- πήφενιν τῆς Πηπικῆς» 10]. (1π] ᾱ, Μωτοάκη: Ἔνθβα τᾱ- μώτέρω, σελ. 16. Εεμελμήνει λοιπον τὴν Ἑὐαντυμηχανικήν, ὑπὶ θάαε- ὥς ἡ ἁποία Έφερε ἀπατραπὴν εἰς τὰς µέχυι. πύτε ἀντιλή- εις. περ ἠντιμετωπίσευις τῶν φιυμένιών, Οἱ μλισσι- μες ἀπήψεις πρηέὔλεπον γε- πανύτα, καὶ καταστάσεις μὲ ἠεβαιήτητα. ΗἩ κὔππντομτχα- ψιλή ἡμιλαῖ περὶ πιθανύτητος ματὰ τὴν μελέτην τῶν αι γοµένιον τοῦ μιπροκήσμον, Οἱ µέχοι τότε τήµαι ἧσιν πλήριας αἰτισνρατηήμενοι, Οἱ πύµήι τῆς αδανταμηκαπικῆς εἶναι ατπτιστικῆς φύσεως. Παράδειγμα ἔχυμεν τὴν πε- ῥἰπτωσιν ἐνός οαὔιενεργοῦ στωοιχείον, Είναι ἀδθύναταν νά εἴπωμεν πἀτε Βὰ Διπαπαπβη ἕνα ἅταμαν, Δυήμεηα μάνα αμ πι ποπαιομίποιµεν τὴν πια νύτητα ὤτι τοῦτο Πὰ ὅὃι- αππασῆῇῃ εἰς ἕνα πἰωῷήπητε ἄνάστημα, φόνος τὴ ὑπαῖαν ἠρχίτει ἀπὸ τώρα», Ε1] Τὴν αὐστησθάν αἰτιότητα ἄντιμα- Πιπτα ἡ ἀντίληψις ὥτι αι ἐν τῶν αρητέρήν ἁκριμῆς πιοσὐισπρισμύὺς τῆς αυμπέῃι- φαρᾶς τῶν ἠλεμτουνίων ἢ τν τοπίων εἶναι. ἀδύνα, τας, ότι ὦ πουπδμαρισιύς αὐτὺς ποσὐπαθέτει αἰτιώδη σχέσι µετιξή τν ἄπειπος- λαχίστς ατοαχείνν τὰ ἡ- ποῖπ ἅμις Ἠπρπητησίζανται ἀπύ πτατιπτικήν πυματέλει- ανα, τὰ) (1 Ε., πια κατ. Έτοτῃ Ε- πσ]εά τα Ἑάάϊπαίπτι (-μπι- Ἠτίϊρο 1943, σελ. 193. 15] ᾱ, Κωτσάητῃ: Εντ ἁτα- τέρω σεν, Ἰτ, «Ἡ ἀἁποθὴς ὄνατύπασις τους πύμα τῆς αἰτεὐτητύς, πηήηει ὃν Ἠείεεπ]ετε, εἶναι ἡι υπ Ευ μεν ἐππμῃι ης τὰ πτοπάν. ὤπ'. νάμεβιε, πό ἠπηλυγίσίυμεν τὴ µέλλαν. ἂῑν εἶναι ἡ, ἀπήδαπις ἐπεπλμένη, σπεχίζει, ἀλλ ἡ ἠπήβεσις, Ἀὖν ἄννάμεβι κιτ) ἠρχὴν νά Ἠπωρίσημεν τὸ αεσόνν εἲς λα αὐτηῃ τὴ μΕ- Πιο, σα ἡ ἄσχη πῆς πᾶ- πιύτητως ἠπὴ τὴν πυν ήθη εεὖ- τῆς ὄιωτύπιησιν χάνι με ντος, Ἁιάτι ἐπ' ὕπον εἶνιι α-πω-ατπωαν-ίωα. --ιαστηκ ασααστῶμα- τ.μ. κατ ἂρχῆν ἀδθήνατον νὰ πνώρίσιεν τὰς αυγβήμας ἔ- πᾶὰς ιμαιναµένην, τὸ νὰ λέγω- μεν ἅτι κάῑε γεγονὺς Έχει ένα αἴτιαν, εἶναι λέξεις πεναὶ ἐννσίας. 13) Ἀυνεπώς αἱ πουὐπυθήσεις τὰς ὑπαίας ὁ Κάντ ἑδπέχθη ὣς α Ρατ ἠμμισταμένας ἁμφιαθηταῦνται ὑπὰ της Ββαντιμηχανικῆς. (131 Παρὰ ἱ. Γραπιάτῳ: ὁ πόμας της ἀἰτιότητος ἓν τῇ φυσικῃ, Αθηνα 1934, σελ, 3 Τί ὅμως ἐππε συγπεἈθι- µένως ἡ Εὐαντομηχανικὴ ὔ- ταν ἡμιλεῖ πεο στατιστικής παὶ πιβανύτητος. Μέχοι τώ- ρα ἠτο πενικῶς Βεκτὺν ἥτι ἡ πλήσως ο ῶ.- στὴ αυτάατασις Α. ή ἕ- Χη ὡς ἐπικάβαηβον τῖν ἡμηί- ας μὲ ἡἠγποίδεμν πωώστὴν ματάστασιν Ἡ Ἠπὶ μήνον πῦ. τὴν. Τώσα ἡ Ἐδαντομηχανι- μή Ὀάχεται ἅτι: (διά τὰ αι γόµενα τοῦ Ἀνκρυκύσμου αὐ- τή εἶναι πλέας ἐμηανὲς], εἩ ἐν μέρει νωστὴ πατή- στασις α. ἄύναται νὰ Εγη ὖις ἐπακόῥονβαν τὴν Β, Γι Α ἢ ἀνασιθμήτους ἄλλας», Ἀύνι- τί νὰ, παληγίσῃ παία ἐξ ἤ- κάν εἶναι πιβαπιατέµα καὶ τὶ ππσοστὰν πιβεονήτηταης ἔχει τὰ ἐμφαπνιαβή, σαν ἠπαρᾶ εἷς τή ἔρυ, τηµα «θμα σωμάτιο νο ἡ ἨείβεπΠετΕε ππρππηπεῖ Ότι οἱ δύο παυακτῆνες απυέπει νὰ θειυσηθηῦν κνς συμπλησώμῃ: μαὶ ἀλλήλιν, δη. ὡς αὐμπλή ρυματικοὶ τοάπαι συ λήψεως ἐνἠς μαὶ τοῦ εὐτοῇ Βύμπτος, Τανυτήπημας πρὺς την ἄπενμιν αὐτὴν εἶναι παπί ἡ Πέαις τηῦ ΒΟΗΓ τν ὑπαίαν ἐνφράξει εἰς τὴν Ὑνωπτὴν εἀρχῆν τῆς συμπληηματιώτηταςα (οπιρ]επιαπέατί ρτἰπεϊρ]ε]. [14]. Μαϊ πυοαβέτει ἡ Επι Με µόνην τὴν πὐσιώδη ὃν. ΄ .. . . ». αιρησών πι Ον ἠὐεανται μπὶ αἱ δύα. ἀπόάψεις (δηλ, μα καὶ οιιήτιην νά ἕ- Φπυμοσθιῦν συ χηύνως διὰ τὴν μελέτην τῶν ἐν τῷ κ σµι παναμένν. κα ὕσην ἠπημλείουν ἀλκήλαςσα, 15] 14) τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ὁ Ἠσπτ ἀνέτινξε πὺ Τατ εἰς Ένα συνέὂῦριον, σιωειθόν εἰς τὸ Όπσπια τῆς Ιταλίας εἷς μνήμην τοῦ ηίμα, {151 Παρά ὁ, Νωτσάκτῃ: Ἔνθα ἀνιωτέρω, σελ, σον ἀθορᾶ, υὐτὲς τὶς ἵ- | ἥνες τὶς Ένναες αθμι Ἠπὶ | σιμάτιον, συνεχίσει ὁ Ηεί. | ΒΕΠΡΕΙΕ, πυέπει νὰ ὑπηστοῖῖν | απὐστησάν ἄευρρίνησιν, τὰς τήν, μὲ τήν ἔννοιαν τι σωμωατίου τα πυνθεδεμένη ο... δὲ ὁ Βϊτ Επτά ΠΙΕΙ ΑΚΕΤ ἐπὶ τοῦ πφυκειμένόν αἐών πα- Ηίστατή ὀνναταν νά ὑποδι- σώµεν αυγχυύνως τὴν ἂκρι- Μη ἠέσιν πι τὴν ἠποιθη ὑν- μήν εἰς Ένα ωπύνιον, Τήτε τοῦτο θὰ ἧτο ενα πμισσικύνν σιμάτιον παὶ Τ ὑπ αὐτηὮ πατοχὴ τῶν πυματιμών τὔνι- τήτωη Πὰ ἠδύνατα τὰ ὕπη- κλειαθῃ, Εξ αἰτίας Όμως τῆς ὑἠπάρξειως τῆς ἑππήας τη «ἀπελοὺς μαβασναμαῦς την ὐ- παπίων ἀκφσίζει η ἀἁμπῆῃ τῆς ἀθεθαιύτητος τοῦ ἨΗείαεῃ. θεια, αἱ ἀνταγωνιζόμενοι ἀαεμεκτπσες τῶν Ἠηματικῶν καὶ σιοματιαμῶν περιγοσφῶν τοῦ αὐτοῦ φαινομένου, δὲν ἡμπαροῦν πυτὸ πὰ ὑτῃ- ὑμηβοῦν εἰς πειραματική ἃ0- Ἠιμήν, διότι Όλοι αἱ ὄμεσται- υφήύµεναοι ἔλεγχαι εἶναι ταπη- Βετηµένυι ἐντὺς ταῦ ο κοδ- μήματος τή ἁπαῖαν παλήπτε- ται ἀπὰ τὴν ἀρχῆν τῆς ᾱ- βεβαιότητας», Γ18] 1Η] Ἑάπιαπα πα κητ:. Ἐν. Βα ἀνωτέρω, σελ, Τή45. . ἨΠειερπσετε ὠδθηγήβη εἰς τὰ πυιπεράσµατα αὐτέ ἠπὴ τὺς ἁλοληύβονυς οσκὲ- εις Όταν ππρατηθσῦμεν Ὀν τη φαινύμεναν, εἴτε ἴν' ὀργάνου, εἴτε ὅιά γυμνοῦ ᾱ- ο θπμαῦ, ἀὲν εἴμεθα ἁπλῶς οὐδέτεροι παρατηρηταί, ὡς ἐΠέχετα ὧς τώρα ἡ κλασσική Φννσινή, Εμιβπ ὀργανιπύις πυνδεβεμέναι μὲ τὰ πείρα- μα [ τὴν παρατήρηαιν). Ἡ δὲ παρουσία µας ἐπηπεήζει ὑπωσδήπωτε τὰ οπινήµε- να. ΕΤ} Ω ἐπηρεπαμός δὲ αὐτῶς ἐφνδηλοῦται ἐντονώτε ρήν ὕπαν πουχπαροῦμεν ἀπὴ τόν πκρήύμασμαν ποὺς τὸν πήσμον τῆς Μιμπφισπινῆς, Εἰς τὴν Μικρήπασμην εἶναι ἠδύνατον νά δια μαίναμεν µε. ταξὰ ε.ωτῆς συμπεμιφορᾶς τῶν ἁτημινῶν ἀντικειμέναν μαῖ τῆς ἀντιβράσείιως μὲ τὰ ὕργίνα µετωήσειης, παῖι ρη- πιμεύσυν εἰς τὸ νά πκππρί. ἔσων τής απιθήμας Ἰπὺ τὰς ἠππίας ἐμιρπγίζανται τὴ ή. πόμενας, τ 18) {Τσ Αἲ αὐταί τοῦ Ηείβρπβετςε τρπέρχοιται ἀπὸ τὸ ἔργον του ΤΠΕ πα σαῇ μτίποίπ]ες κε η Ομαπίαπι ΤΠβηςψ, Επ] Χρ. Μαυρῃη: Η κβαντινἠ Βεώμία καὶ αἱ ἐξ αὐσῆς σανέπειαι Αβηναι 1384, σεὰ, 135, Τὰ ὄρισν τὸ ἠπηῖαν ακέεις Βύτει ὑπαβαλῃ τοῦ αθηγητοῦ τῶν Φυσαικῶν εἰς τὸ Παγκύπριον Γυμνάσιον ον ἡ ἀνχῃ τῆς ἀδεωιότητος, δὲν εἰνω ὀνγατόν νά ὕπερ- μῶμεν ὡς φαύτεται ἐν την ἁπωτέμα, διὰ, τῆς Ἱωησημ- ποιήσεως π.Χ. ἀπιμιεατέρωιν ὑρτάνων «Ἡ ἠλληλεπίῆρησις µεταξ παρατηνητοῇ καὶ ἦν- τιβειµένον αποκαλεί ἆνεξε- μέγκτους καὶ μεγάλας µετα- Βυλάς εἰς τὰ παρπτηραΐμε- παν αὐπτημιι, πάψει ἡ Ηείρεπβετε, ἐξ αἰτίας τῶν ἀσπυνεχῶν πματααστάσεών αἲ ὑποῖαι εἶναι χααντηριστικαὶ τῶν ἀτομικῶν διαδικασιών. Άμεσος συπέπενι αὐτῆς τῆς παταστήσπειίας εἶναι ἅτι Ύενι- πῶς μάθε πείραμα ἐντε]αῦ- µεναν διὰ τὸν προσᾶνορισμον πάπύιας πυσύτητας εβΙστᾶ τὴν γνᾶσν τῶν ἄλλη (πυαυτήτων). ἀπεήαίανι ἐφὶ ἴσον ἡ ἀπνεξέλεγητος µε- παζατημαιμέ- πον μεταθάλλει τὰς τιµάς πησατήτων αἱ ἁπηῖαι εἰπίν ποσαθιοσισθῆ ποατηνυυμέ- γώ σιιν, 15] (181 Ἀι Πείβεπεετη Τμ ρἴννβῖσα! μεϊπεοῖριες ο {πε ΟµΠΙΕΗΙ πει, ομετ, 19838, σε. 3. Οὕτω ἀπεορίφθη ἡ µέχρι τότε ἀντίληνμις ὕτι πρυκειμὲ ναυ νά παθυρίσιώµεν μίαν Φυανρήν πατάπτασιν, εἰς οἷ- ανὔηπατε ατιγµήν, εἶναι ᾱ- παγκαῖον νὰ γνωρίζμμεν, μὲ φάθε ἀπρίδειαν, τὰς συτυγείς πωσήτητας ἰπ.χ. Εέαιν καὶ ὑσμην)}. ὅλων τῶν σχετιῃ- µένην σιωματίν, Αποζη πτεται ἡράμη ἡ ἀντίλημις ἴ- τι τί ἀπωτέρι ἡμπαρυν νε ἐπιτεικῆσῦν μὲ κάθε ἡἅπαι- τούµενην θαβμόν ἀκδείας, Διά, ἀφησιμοπηιήσεις τν μ- ταλλήλωνν ἠᾳγάνων, Απντι- τής αιωµία, κάποια ἠσριστία εἰς πὸν παβηρισμών εἶναι δα. πική εἲς τὴν φύσιν. θά: πει ἡ ἈΠΙΙΑΚετ. αἱ συνΕ- χίζει «Ἡ Όλη ἀντίληψις πεθὶ ἑνὴς αιηματείαν ἄς µατέχαν- τυς μίαν ἀκοιβῶς μαβαριζο- µένην βέσιν αὶ ὀυμῆν εἶναι ἄνεφάσμήστος εἰς τὰ ἀτῦμι- κὺν οἰπαδύμημα», 190] (0ή Ἐαπι. πι Ἰακετ Ένδα ἄνωτέρω, σελ. 14. Εατι]λήνομεν Ἰπιπν εἷς τὴ πυμπέωασια ἴπι «Ἡ ασιαπτί ἃ ἓν εἰ γαι αἐπιγύησις2 τοῦ Πδσίπσεοπτἢηετε ἵντπι μηαπτηας ς πὐτήν ταύτην υγ φύσιν». - η Ε Έ τ ο» ον ΜΙΙΙΗΙΠΙΠΗΙ ΤΙ ΛΕΛΙΙΕΙ ὃς μαζών ἐπυγέχεια ἐν τῆς της αε]δας] ἡ ἀντίληνις ὥτι τὴ ὑπὸ σιυ- ὕήτησιν πέστηται μίαν αή- ος καβοιαμένην θέσιν καὶ μίκυν πλήσυις Ἠπῃβιήσισμένην ημίν, κατὰ τὴν Βεινυμή- νην χουτικῆν στιγμήν. Εὶς ΛΕΙΠΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΜΗΜΑ: σσ, ο οσο μπα -.. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἑκάστου τμήματος νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἀπριβοῦς) δὲν πρέπει νὰ ὑπερδαίνη τοὺς 30. παβοριαμοῦ Βέσεως ἢ ὑσμῆς, ΣΧΟΛΕΙΑ: 'Ἠπύτε δὲν ἕχυμεν ιβήλαυ Εἰς ἅς π 3 ο , ἵ Ἡ ἶ ερισχώς λ. ᾱ- Πίμωιον ὕταν συμπεραπυμεν θητὰς εαν ο η λλι Γυμνάσια μμ πι τὴ ὑπή αςήτησιν οπο- ἔπῃ ἴδωί ο '. Επι τρια συνεχη σχο Β ημας ἡμποπεϊ νὰ πεπιγω, Ἑτη, ἱδρύσνται νέα τοιαῦτα. Ὃ ο ο νο ὑαὺ πὴν ΓΕΝΙΜΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ: Ἑνίος τας Πρι. μ . ον : ., ἕ- ΜΕ τὴν ἠντίληνν παἠὐτὴῆν Άπαντα νε Εκπαιδευτικἁ Ιδρύματα νο τοῦ Ηείκεπρετα εἰσίγθη ες παχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργείον Παιδείας: (Κέντρον Ἔ- τήν Ῥησικὴν η απακῇ τῆς ἠ-Γπιστημονικῶν Ἐρευνῶν, ᾿Αρχαιαλογικὴ Ὑπηρεσια, ὑκύμιότητης», Ξύμπωνα μὲ Ξειοδοχειακαὶ Σχολαί, Νοσοκομειακαὶ Σχολαί, τὴν ης την, τς πο- Τεχνολογικὸν ”Ι ετοῦ, ον...]. σπιιθαοῦμε γή πρησζνήπριµεν Μὰ Ξ - σιγαύνως την Βέπιν καὶ τὴν, α καθορισθῆ τὸ ΒΤΑΤΙΙΞ τῆς Παιδαγωώπικης ὀσμῆν ἐγής πιημητίην, τότε Ακαδη μιας, ἠπήρχει ἕνα ἥφιον εἲς τὴν ᾱ- Νὰ νομιμοποιηθοῦν διὰ κανονισμῶν τὰ ᾿Τνστι- ταῦτα Ἐένων Γλωσσῶν καὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑ- μοβ μῦ την ἠππίαν ἦν. πυφαΏμεν νὰ ἐπιτὴχήμεν τοτ- ο μ πουργεῖαν Παιδείας, Μά συσταθῃ διδακτικά του καθήκοντα. Διὰ τοιαύτην ἐργασίαν νὰ προσληφθῃ ἐπαρκὲς Γραμματειακὸν προσωπι- κὸν εἰς τὰ Σχολεῖα, τα, τὴ ἁππον ὑίν εἶνπι πι Ν Ε - . αατόν ο ἠπεοθοῦμε, Γμάπει Ἐκπαιδευτικὸν Συμδούλιον. ΔΕΜΗΕΜΒΡΙΟΣ 1512 δελτίον ΟΕΛΜ Ε ΥΜ ΣΕΛΙΣ 3 ΤΠ ΡΗΡΙΗΤΙΜΙ [0] Τ0] ΙΛΙΙΩΙ Τὰ Βσπακευτικόν ποὐὔλημι εἰς ταὺς καιραύς µας, ἴδιαι- τέφίας ὑνή, ταὺς νέας, πιοησιάτετιι μὲ απ ἐξπιπετικὴν µπρπήν. Εἰς τὰς ἡμέμας µίς παπυναιάζεται µία. τευιπστία ατηομῆ τῶν ἐπιαστημύνων τα 5ὔον αἰῶνας πρᾶς την πίατιν. Ώ σύγχύυνας ἄνβρωπως ἀναξητεῖ τὸν Βεῖον παφράγαντα, Πὶς τὰς ἡμέρας µας ἀποκαβίαταται ῃ ἀξία τοῦ θρήσμευτικοῦ ιώματας καὶ τῆς πριστιπνικῆς [σης εἷς τὸν ἐσωτερικόν, ὠπχικὸν μή- σμον τοῦ ἠγηρώπον. Μεγάλην ἐπίδυπσιν ἤσκησεν εἰς τὴν καβύλον ἐπιστηµηή- πικὴν αμέφιν ἡ ἔκῆασις ματή τὴ 1358 τοῃ ῥεὔλίον ταῦ ππγκα- σµίως γνωστοῦ ψυχιάτραν τῆς Πιέννης 5. Ετεπᾶ: «Τὸ μέλλον μιᾶς αὐταπάτης», Τὸ βιβλίον πυῦτυ ἐξεδύβη διά νά καταφῦ- υπ πλὔγμα ματά τῆς Βρησμείας, ὕπως ἐνήμιζεν ὁ συγγφαφεύς, Βιύτι αὐταπήάτη (ΠΠμπίοπή ῥῆειωρεῖτα ἀπὸ τὺν Ἐτεινά γπὶ τοῖς Ἱηχαναλητὰς τῆς ππώτης σχαλῆς τῆς Ὠιέννης ἡ ἨΒρπαπεία καὶ Ἡ θρησκευτική ζωη. Τὰς Βφησκευτικὰς ἀντιλήψεις πεβ- ψούφει εἲς τὰ Βιδ]ίαν αὐτὸ ὥς ματάστασιν νευρώσεών μαὶ παιδικῆς πυὐτρήσπίας, «' Ἡμποροῦμευ, λέγει, μελετῶντες τῆν ἡμρανάλυσιν νά ππταλήγήµεν ες σέα ἐπιχεισήματι ὑνά νά ἀληθείας. Καὶ ἐν τοιμύτη, περιπτώσει τάσον τὰ χειρότερον διὰ την Βωπομέίαν», ἳ µτυπήσπιαµεν τὰς Ερησμευτικὰς 1. Ὢ ἸΑαπιώτη, 'Ὢ Εῴπδας καὶ ἡ Βρησκευτική ταυ ζωή, σελ, 14-13. 0, ἴδιος ἥμις ἡ Ἑτειαά ἡμολαγεῖ εἷς Ένα µαβητην καὶ Δαπυμαστήν του, τὸν ἠπχίατρον Βεπε Ἱαΐσταμα, διά τὴ ἔργον ται αὐτή: «Ἔ]ναι τὸ γειρότερον θιῤλίαν µου. Δὲν εἶναι πλέ- ον Ενπ. θιθλίον τοῦ Ετεμά, Ἑἶναι τὸ θιῤλίαν ἑνώς γέραντος, Απιπὸν ἆ Ετειᾶ εἶναι νεναάς, καὶ πιστεύαατέ µε, ἧτη ἁληβῶς ἕνας μεγάλος ἄνβοωπας. Αυποῦμαι [δμιτέρως διύτι δὲν τὸν ἑρνωσίσατε ποαη ηυμένώς», Ὦ Ἐτεμά ἐῥααίασθη ἐπάνω εἰς την ὁλιστικὴν οπτραπίαν καὶ τὰς πλάνας τοῦ 18 αἰῶνος, διὰ νὰ πο]εμήσῃ τὴν Βρη- ακείαν. Ἐαὶ ἀπέτυχεν, ὕπως ὁμολωγεὶ ὁ ἴδιας: «Τώρα ὅπως ἤλλατε, ἀμπιθάλλω διὰ τὴν ἴδίαν µου ἑρπηασίαν [ἐννσεῖ ετύ μέλλαν μιᾶς αὐταπάτης, ἱ.ανεηπήτ ἆ μπε Τημβαῖσπ' καὶ δὲν αἲ- αθάνομαι, ἄπως κάῑς αυγγραφεὺς ὕημειλε νὰ αἰσθάγεται, στε- γὺν αὐνδεσμον μὲ τὸ ἔσγον μον, Ἓνεμα τοῦ Βέµατυς τὸ ὁ- ππῖσν ἐξέλεξα, ἐμιανίζεται ἡ ἁμηιδβηλία µαν καὶ Πσχισα νὰ ἄμεσωτῶμαι ἑῶν ἐπέτνχα εἰς τὴν ὑποπτήσιξιν τῆς Βέσεώς μα, 3, Ἡ, Ἐταια, Νοῖες οἳ 15 Μήοπαμείμπι, Ῥατίς 1948, σελ. Π0--π1. Ο. σημευινός νέας εἶναι, παάημητι εὐτυχῆς διότι Γη εἰς τὴν ἑπταρικὴῆν παμπῆν τῆς πτροφῆς τῆς ἐπιστήμῆς πυὺς τὴν πίστιν, 'Ἡ ἀληθινὴ ἐπιατήμη σήµερα δὲν παλεμεῖ την Ἀρη- πκείαν ἀλλὰ ὑμολογεῖ ὕτι εἶναι ἁπαγκαία ἃμι τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ ἀνβοώπαι. Ο} ἄνβπωπας δὲν ἡμπισεῖ νὰ Ἐήσῃ µόνον μὲ τὴν ἐπιπτήμην, διότι ἡ ἐπιστήμη τοῦ πῳουσιέρει ἄνέσεις, εἴ- καλην Ὀπὴν, Ἰνώσεις ἐπιστημυνικάς, ὕχι ἥμως ἡθιμὰς ἠρχάς, ἀπάπην, ἡμκωιοσύνην, παλησύνην, τὰ ὑἡποῖα εἶναι ἀπαραίτη- πες δὴ νά ζήπη ὁ ἠνβρωπας ἁληβινή εὐπνχιαμένας, Ἠ ἁπναγηπαιύτηῆης τῆς Βρηαλείας ἠπὴὸ ψιυπαπλογικῆηἜς πλευφᾶς. Ες τν ἡυχπσμτικήν ἀνάπτνξιν τοῦ ὀρπνανισμαί τοῦ πέαν, ὁ Όπτῃ- πκευτικός πιεράγον ἐπιδρᾶ ἁπαροτήτως κπὶ ὄημισνργικῶς, Οπως ἠέψει ὁ μιμίατρυς ἴ-- ΄μπα, ἐπειδὴ ἡ Βρησκεία ἐξεταζομένη ἀπὴ ππκαλοπκῆς πλευπᾶς, ες ππθασά ποισιή- πιμή πεῖωα. ἀπωτελεῖ Ένα ἠπήὴ τί πιμιήμώντεσιε εριιγόμενα τῆς ἠνθρωπίνης ωχῆς, ἐννοξῖπω ὕτι κάθε χο λογίαν ἠσχαλεῖται μὲ τὴν πιικῆην ματασκενήν τοῦ ἀνθοώπόου, το- λάπιπτον πρόπει τὰ ἠντιμετωπίπη τὰ Ηπησκενυτικήν ζήτημα, ὕι- ἦπι ὧὲν εἶναι µύνον ἕνα κπνηπινών Τ ἱστορικὸν γεγονός, ἀλλὰ δι ἕνα µέγαν ἀθιθμῶν ἀνβρώπον µία πικεγματική ἐμπειρία, Ὠήδείς τέως ἡμπαμεῖ νὰ ἁγγυήστῃ τὴν ἐπίδρασιν Πρησνευτικοῦ πα άγοντης. Κητ' ἀνάγητυ θὰ άδῃ μίαν Πέ- σιν ἀπένίντι τῆς απἰστείως, ἠρπητικὴν ἢ Βετικήν. Πατὰ τήν επηχαλγίαν τοῦ θήβσης» ἡ ἡδὺς πρὺς τὴν Βρησκευτικὴν ἔτ- μ.β μόνο πο ἦν εἶναι Εσικὺς σπντελεστής εἰς την ἀνάστυξιν τοῦ ἑπή- ὕπυ, ἆ ἂν Αν Ααπιώτη ΕΒ. ἀνωπ. σελ, ὁὰ. Ὁ. ἆμπμ βλέπει Ότι ὁ αὐγχπσνας ἄνβιμυπας ἴφβασεν εἰς ἕνα πημεῖον ποὺ δὲν Έχει πλ έαν ἤιτιδήποτε διὰ νὰ ἡδηγηατ τὴν ωήὴν το παὶ ἔχει πάσει πᾶσαν Βσπαμευτικήν θεα ύττ- . Ἡ ἀπηρία του ἄς πώς τὸ ακληοήν καὶ ποσμιμόις λυτον πρόληµα. Ἡ νήτάστισις αὐ- τη τῆς Διανπητικῆς καὶ ανευμητικῆς ἀδεήιιάτητης εἶναι ποάγ- πώτμπ τῆς ἹπάμΈευνς Έγινε µιττι μία Ππησπευτινῆ μπίαις, Ω πα πππσπιιβεῖ νὰ τὰ κατα ἡηπλη μὲ μίαν ἐν νέσυ ἠνπκάλοήιν τῆς Βωησκείας, ἡ ὑποία µύνη ἡμπηφεῖ νὰ µεταπηέση ζωτικῆν πεῖριν τῶν πράξευνν πα τῶν αμ χμ καταστάσεων, ἀλλὰ παὶ τῶν πεπὶ αὐτήν ἑξελισ- ποµέγιην γεγανύτων καὶ ὑδηγεῖται εἷς μίαν μεταρησικῆν ἀγ. τίληννν ὑπερδαίναυσαν τοῖς συνήῆτις ἠπικαῖς πόµπνς», ἆ πακοαπαπατηιντεασαπα 8, ΑΛ. Ασπιώτη ἔνῃ, ἁγωτ., σελ, ο, ΣΑντιβέτως πώς τῦ παιδὶ τοῦ ἀποίοι ἡ θρησμευτικη στά- αις εἶναι ἑγωκεντρικὴ καὶ ατρέπεται πρὸς τὴν ἀναζήτησιν ἐδινῶιν ἱπαναπαιήσεων ἢ ποπναµίν, ἃ ἔπηδας ποασβλέπει 'Ὑπὸ ΑΠΔΡΕΟΥ Μ, ΒΟΣΚΟΥ Θεσκάγου --Μαθηγητοῦ τοῦ Γ΄ Γυμνασίου Μόρφου ο καὶ τῆς ἁπατελεσματικήτητης πφρὺς τὴν Βρησκείαν κις πρὺς μίαν Ἰώσιν ὑιὴ τὰ ποοζλήματα τῆς παθημεπινῆς τον ζωῆς καὶ ὡς ἕνα μέσον διὰ νά ἁπαμτῇ. τὰ αἴσθημα ἀσφαλείας παὺ τοῦ λείπει. 0 ἔφηδας Δείχνει ἠποκειμενικᾶν ἐνδιαφέσον ἀπέναντι τῆς Βρησµείας. 3 ϐ. Α. Ααπιώτῃ Ενη, ἁπκωτ., σελ. ϱ8. ἐπησπεύή ον ν ΠΟ παρά γηντες ι τον Παρά αντες πυοῦ ἄυσμεπνῆς τὴν πίστιν. ἐπησεάξουν τὴν θυησμευτιμήν ζωήν καὶ ἀπαμαπρύναιη ἔφηδον ἀπύ τὸν πίστιν. απ] Ἡ τυπική Βοπσκενυτικύτης τοῦ πεμ(μάλλαντας. Ὢ γέας παῃεῖί ασυνεπῆ ἵωὴν καὶ ἠπαστηέπεται κάβι τι πο ἀλν Βεωσεῖ γνῆσιον. Έτσι, γιὰ παράδειγμα, ὕταν θλέπη τὴν µη- τέρα τοι νὰ τησΏ αὐατηρά τῆν πηατείαν τῆς Παρασκενῆς, συγχούνως δὲ νά ἀδιμῆ κάποιον ἄλλων, ἀντικαμδάνεται ἄαν- γέπειαν καὶ ἀπαπγοητεήεται, δ) Ἡ ἀναπτυασσαμέτη πριτικῃ ἱκανήτης τοῦ ἐφήδων, Ω ἔπηδος ὧξν ἡμπορεῖ πλέαν νὰ ἀφήνη ταὺς πονεῖς του γά σκέ- πτώηται ὃν” αὐτόν, Θέλει νό, μορι ώση τὰς ἀρχάὰς μπὶ πεποι- Βήσεις τοι ὑπὰ, πρωσωπικῆς του ἐρεύνης. απατά τὴν Ἐ. Βατίοςξ εἶναι ὑπιὲς πημεῖαν διὰ κάθε Ἐνμη- ῥον νὰ ἀμφιθάλλη διὰ κάβε τι Ἡ ἀμπιδολία αὐτὴ Δείχνει ἥτι τὴ ἄτύμων ἐνηλικιαῦται καὶ ἀποπειφᾶται νὰ πάµη τὰς ἠρνχικὰς ππσαρμονὰς αἱ ὁπαῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ὤριμή- τητα. Μέ ἕνα κπαλὺν χειρισμὰν τῆς καταστάσεως αὐπῆς κι μὲ μίαν καλὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμπιθα]ιῶν, ἡ ἔφηδος (πάο[εβσεπίὴ Πὰ ἐξέλῆη ἀηρελημένας, Ἡ ἐμπάνισις τῶν πιστῶν. 'Ἡ ἠσυνέπεια μεγάλης µε- ἠἶδης τῶν πιστᾶν παραυσιάξει αὐταὺς σὰν ἀποτυχημένους πωπανικῶς καὶ ἀπογυητεύα τὸν ἔφηδον. δ) Ἡ συνειδητή Ἡ ὕχι ἐξαπάτησις ἐν μέρους τῶν µε- παλυτέµον, Ο Ἐφηδας Δέχεται μεγάλην πίεσιν ἐκ µέραυς τοῦ ὑλιστικοῦ περιῥάλλύντος, ελὸν πιστεύει, εἶναι ἄμανοσύμεγος», ἀπαφέρει ἂς θλιθεμᾶν ἀντῤοαν ἡ . ἁΠμογι Ἡ ἀπιστία αὐτί διετάραξε τὴν ψυχική παλήνην καὶ πωὐεκάλεσε πολλὰ µ- χικά τραύματα, Ἑατὰ τὺν µέγαν οππνατρον Ἐταῖι - Ἐπίαα, «ἡ ἁληβινη Βσησκεία, Ἡ καθαρά ἠθικὴ ἠμποροῦν νά ἑλαττί- πουν αἰσθητῶς τὸν πνῶνναν τῆς Ψυχοπαθείας .. ἡάτι ἐξειγε- παν καὶ ἀπηημήώνουν τύ πνεῖμα, αὐπνάµα δὲ δίδουν πιαμη ρἷαν εἷς τὰς ἐναντιότητας τῆς ζωῆς». ὃ δ. Ενα. ἄνωτ. σελ, 3δ. εἰ Τὸ μαλόν παράδειγµα ἐν τῆς µοινωήας, Ὠλόπει ὦ ἔηηδως μµερικὰς ἐντυπωασπακάς περιπτώσεις ἀνθρώπων πο ἔ- πέτνχαν μακράν τῆς πἶπτεως ππὶ ἐπηπεάζεται, Ππυπέβει περισσύτεραν τὴ κπκήν παρήδειγμα ἀιώτι τὸ πλ παρἀὔει- Ἠμα εἶναι απανιώτεσον καὶ δὲν θορυθεῖ, Διά ταῦτα ἢ πλειανή- της τῶν νέων ἑγκαταλείπει τὴν πα γματυποίησιν τῶν ἴδανι- χῶν της καὶ παραπήρεται, ἀπὸ τὸ ρεῦμα τοῦ καπαῦ, Πλεῖστοι ππιβουμωμμαὶ παὶ φιλύσαφαι συζητοῖῦν σήµεσαν περὶ τῆς ἀξίας τῆς παβόλαον ὀἀκπβηματηης µπαφώσεως τῆς πεολαίας, λύγῳ τῆς ἑλλείμεως ἀπνωπέριν πανήτοων καὶ τῆς ἀτελοῖς υχικῆς συγκοατήσεως, ἡ ἡποία χαρακτηρίζει απενὰ τὴν ἐπυχήν µας, τι Ἓνβ, ἄνωτ, σελ. 3Β. πτὶ Τή γακάν πυν ὑπάσχει µέσα εἰς τὺν ἄνβρηπυν, Ἑὰς ὕλα αὐτὴ πρέπει πὰ πωστεβῇ μαὶ ἡ τάπις τοῦ ἀγῃράώπων ποὸᾶς τὸ κακύν διὰ νά, ἡλπκληριαΏῃ ἡ εἰκάνα ὅλων τῶν παρα- πόντων ποῦ παπασήραυν τι γέον εἷς τὴν ἠπήμον τῆς ἅπι- πτίες. Ἔσενυνας: Παρ ὕλυνς αὐτοὺς ταὺς λόγος, αἲ γέπι εἰς τὴν Κύπρον μένουν ποοσηλωµέναι εἲς τὰς Βοποκεντικάς τών πεπβήπεις ηπὶ ὑκατηροϊν κάππιαν στενώτεραν Ἡ χαλα- ρώτεπον δεσμᾶν μὲ τὴν πίστιν. Διά νὰ φανῇ ὦ ἑαβμᾶς τῆς πίστες τῶν νέων µας ἔκή- μυμεν τὴν ἀκύλανθον Έρευναν μεταξὺ τῶν μαβητῶνν µας, πεθάλαμεν τὴ πατωτέρµα ἐρωτηματαλή ον: 1. Πιατεύεις εἰς Εεόν 1. ΜΑΙ 5. ΔΕΝ ΓΜΩΕΙΡΗΩ ἃ, ΟΙ. μα, νμλησπάξεσαι καὶ πύσον σαν. 1. ΚΕΛΒΕ ΕΤΕΙΛ- ΜΗΝ 3, ΚΑΤΑ ΑΠΑΣΤΗΜΑΤΑ 3. ΚΕΛΒΟΑΩΤ. ᾱ. Ὠπιειλεῖααι ἀπὸ τὺν ἐμκλησιασμύνς Ἱ. Πολὺ 5. Ὁλίναν 8. Εαήλα, ἆ, Εάν δὲν ἐκκλησιάξεσαι ποῖσι λάψοι σὲ σποώχναυν πρὺς τοτος . ΔΕΝ ΕΑΤΑΛΑΠΑΙΝΩ Τὰ ΔΗΓΩΜΕΝΑ 8, ΚΟΤΡΑΦΣΟΜΑΤ 8, ΛΑΙΛΦΟΡΩ μπα ὃ. Ῥυμμετέχεις εἲς τὰ µνστήνια τῆς Ενκλησίας {Εξα- μύλόγησιν, Βείαν Ἠοινωνίαντ]. 1, Τακτικά 5, Αρπιὰ 8, Καβόλον. δ. Εεώρεῖς τὸν ἑαυτύν συυ ὡς Ἀρῆσκαν 1. ΠΟΑΥ 5, α- ΛΙΓΟΝ 3, ΕΑΒΟΛΟΤ. Ἱ. δὲ ἐγδιαφέρει τὸ µάθηµα τᾶνν Βρησκευτικῶν: 1. ΠΟΛ 5, ΟΛΙΤΓΩΝ 8. ΚΛΒΟΑΛΟΥ., Β. ΜΕ τὸν τρόπαν παὺ γίνεται συῇ πιησφέρει ἀπάντησιν εἰς τὰς ἀπηρίας αυυ σχετικά μὲ τὴν Ὀοησχείαν αι. ΠΛΗΡΗ 5, ΜΕΡΙΚΗΝ 4. ΟΤΛΕΜΙΑΝ. Ἡ. Νομίξεις ὕτι τὸ µάθηµα τῶν Βρησπευτικῶν αἱ Βοηβεῖ νὰ Ἑαλιπερεύσης τὸν χάαῤακτῆσα σον 1. ΠΟΑΤ 5, ΟΛΙ. ΓΟΝ 5. ΚΑΒΟΛΟΤ, 10, Μαμίτεις ὅτι τὺ µάθηµα τῶν Ερησκευτιμῶν σὲ ἄπηθεῖ εἰς τὴν ὀρθὴν ἐπαγγελματικήν που ἀποκατάστασιν: 1. ΠΟΑΛΤ 5. ΟΛΙΓΟΝ 8, ΚΑΘΟΛΟΥ, Τὰ ἐρωτηματολόγιον ὑπεύλκήθη εἲς 135 µαθητάς τῶν τά. Έεων Α’, Γ Ἐτ', Ἐπροτιμήβησαν αἲ τάξεις αὐταὶ διὰ τοὺς ἑξῆς λόγαυς Οἱ Μαθηταὶ τῆς ποώτης, διότι δὲν ἅπε- µακούνβησαν ἀκόμη ἀπὺ τὴν παιδιήῃ ἡλικίαν καὶ μᾶς ἄ- ὃσυν μίαν εἰκόγα τῆς καταστάσεως τῶν παιδιᾶν πᾳοτοῦ ἂρ- Χΐση ἡ µεγάλη αρίσις τῆς ἐφηδικῆς ἠλικίας, Οἶ μαθηταὶ τῆς Γ’ πηοετιµήβησαν Διότι εὐρίσκόνται εἰς τὸ παὺ κρίσιµαν ση- μεῖον τῆς ζωῆς τῶν κατὰ τὸ ἁποῖον ἐκλέγανν τὸν δρύμον παῦ βή τοὺς ἐπηρεάση εἰς ὅλην τῶν τήν Ἑωήν, Καὶ οἱ μαθη- ταὶ τῆς Ἐτ΄ πρσετιµήθησαν διότι εὑρίσκανται εἲς τὸ τελεν. ταῖᾳ σκαλαπάτι τῆς μαβητικῆς των Εωῆς καὶ, πιὰ ὥριμοι ἀπὴ τοὺς ὑπολοίπαυς µαβητής, σκεπτονται συβαρώτερα τὰ μεγά- Μα. μεταψυσικὰ προθλήµατα τῆς Ἑωῆς, Οἱ πεηιααύτεσαι ἀπό αὐτοὺς ἔχαυν ἐλέξει τὺν ἄρόμον ποὺ θὰ ἀκολανβήσουν εἰς την Ἑωήν των, διά τοῦτο καὶ ἡ γνώµη των ἔχει μεγαλυτέραν σηµασίαν. Αποτελέσματα τῆς ἑρσεύίνης. Τὰ ἀπητελέσματα τῆς ἐρεύνης ἀναλιτικῶς Έχουν ἂς ἀκολούθως: Τη ἐρώτησιςι: Πωτείες εἰς Βεύν Βὶς τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ὅλοι σχεδὺν ἀπήντησαν θετικῶς. 'Απά ταῖς 145 µαβητὰς 188 ἀπήντησαν ναί, Ε ἀπήντήσαν: δὲν γνωρί- ξω, 1. δὲν ἀπήντησε παβόλου, ποαφανῶς ἓκ λάθους καὶ οὐ- δείς ἀπήντησεν ὄχι. Τὴν ἀπάντηαιν: δὲν γνωρίζω, ἔδωσαν 5 µαθηταί τῆς Τ' τάξεως καὶ ἃ τῆς Ἐτ', ἐνῶ Όλαι οἱ μαθηταὶ τῆς Α΄ ἀπήντησαν, να, ἐκτὰς ἀπύ ἕνα παὺ δὲν ἀπήντησε καθόλου, Τοῦτο αηµαίνει ὅτι ἡ συντωπτική πλειοφησπία τῶν γέων µας δέχεται τὴν ὕπαρξιν τοῦ Βεοῦ, πα ἐρώττῃσις Εκκλησιάξεσαι μαὶ πύασν σι- χνάν Ὁ ἐκκλπαιασμὸς εἶναι ἡ ἔμπραμτος ἐνδήλωαις τῆς πἰστεως, Ἡ Λατρεία εἶναι. ἢ τροφή τῆε χης. Εν ἅμως εἲς τὴν πρώτην ἐρώτησιν ἀπήντησε ναὶ ἡ µεγάλη πλειοψη- Φία, εἰς τὸ θέμα τῆς Ἰιτρείας ἡ ἀπάντησις παρουσιάδει µε- τάς ὄναπαράν: ΕΤ μαβηταὶ ἀπήντησαν ὅτι ἐκκλησιάξον- ται κάθε Ἠνριακήν, 154 κατὰ ἠιαστήματα καὶ 1 καθόλου, Κατά τάξεις τὰ ἀποτελέσματα εἶναι: Α΄ Τάξις: 58 πάθε Μυριακήν, 3 πατὰ διπατήµηατα. ΓΡ Τάξις 38 ΄ . 38 ν 5 1 καβύλαιι Ἅτ' Τάξις: ΒΑ 5 Φ κά ὃν Φ Τούτο δείχνει ὅτι ὅσαν ποοχωρεῖ ἡ ἡλικία, τὗσαν Ἐεθαν- ριάδει ἡ ἐκδήλμωασις τῆς Θρησκευτικύτητος. Τὴῦ ὅτι ὕμως µήναν 1 ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἐκκλησιάζεται ναθύλου, δείχνει ὅτι εἶναι πολὺ σπάνιον νὰ ἀπομαηρυνβῃ καγεὶς τελείως ἀπό τὴν λατρείῶν τοῦ Θεοῦ. ή ἑρώτησιςσι ᾿Ωφελεῖσαι ἀπὸ τὸν ἔπχλησια- σµόνι Ες τὴν ἐφώτησιν αὐτὴν 196 ἀπήντησαν πολήν 6 ῥλέγον ὃ καθόλου καὶ ὃ δὲν ἀπήντησαν, Οἵ 5 οἱ ἡπαῖοι ἀπήντησαν ὅτι δὲν ὠφελαῦνται παθύλονυ εἶναι ὃ ἀπὸ τὴν Γ΄’ τάξιν καὶ 3 ἀπᾶ τὴν Ἔτ', η ἐφρώττασις Εάν δὲν ἐμκλησιάξεσαι, ποῖαι λόγοι σὲ σπρώχνουν πρὺς ταῦτα Εὶς τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν δὲν ἀπήντησαν ὅλοι, ἐφ' ὅσον πολλοὶ ἀπήντησαν ὅτι ἑκμλη- σιάξυντὰι τακτικά. ᾿Απὸ ὅσαυς ἀπήντησαν, 56 πωέθαλαν ὣς Ἀόγον ὕτε δὲν καταλαβαίνουν τὰ ἁρηγήμενα εἰς τὺν νπύν, 18 ὅτι παυράξοντπε, 34 ἅτι ἀδιαφοροῦν καὶ 14 διὰ διαφύρους ἅλ- λους ῥάγαης, ὧς: εβὲν ρίσκο παιούν, Δονλειὲς καὶ τεµπε- Μιά» καὶ Ἱ διότι απωατυμᾶ νὰ πηγαίνη στὸ παφενεῖαν, ὅῃπ ἐρώτησις Στνμμετέχεις εἰς τὰ µμυστήσα τῆς Εκκλησίας {'Ἠξυμολόγτσιν, 8. Κανωνίαντ]. Εἰς αὐτὴν 115 ἀπήντησαν ὅτι σπυμµετέχοη ταπτιμἁ, Τμ ἁρπιά καὶ 1 παώλανι, βη ἐθρώτησις Βεωρεῖς τὺν ἑαυτόν σου ἂς Βρῄσκυν Ἡ ἑωώτησις ἦτα κπίαιµας, διάτι πα λαῖὶ φαθαῦνται μήπως τοὺς εἰριωνευθοῦν οἳ ἄλλοι ὡς ρήσκους, 83 ἠπήντη- σαν πολύ, 88 ῥλύγαν, 6 παθόλου καὶ 4 ἂν ἀπήντησαν, Ἑατάὰ τάξεις αἱ ἁπαντῆπεις εἶναι : Α τήάξις ΔΤ πολύ, 56 ὀλίγον, Ἰ καθόλου παὶ ἃ κενά Τ τάξις 84 πολύ, 4 ὑλήγον, Ἰ καθόλου Ἅτ' τάξις 58 παλή, 56 ὀλίγαν, ὃ παθόλαυ καὶ Ἰ. κενών Είναι χαρακτησιστικὀν. ὅτι οἳ µαβηταὶ τῆς ΤΡ’ φαβοῦν- ται πεοισσύτερον ἀπώ τοὺς μαθητὰς τῆς Ἐτ' τὸν παραντη- οισμύντοῦ Βρήσκαιν. Τη ἐθφθώττασις 3 ἐνδαφέρει τὸ µάθηµα τῶν ἠρησκευτικῶν αἱ ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ὄνέχει μεγάλην σπαν- δαιύτητα Ἰδίως μὲ τὴν προσπάβειαν ποὺ καταθάλλουν πολ- λὰ, διὰ τὴν ματάαῃηση τοῦ µαθήµιτας τῶν Βαησεευτιῶν ἀπὸ τὰ Ἑχολεῖα Μ. Παιδείας. 185 ἀπήντησαν: πολ, 38 ἡ- Ἀθγαν καὶ ὃ μόνον παβύλαυ, Ένας τῆς Τ’ τάξεως καὶ Ένας {αυγέχεια εἷς τὴν ην αελίδα) ΞΣΕΛΙΣ ἃ δελτίον ΟΕΛΜΕΜΗ Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΡΕΡΤΑΙΟΖᾷ ΔΕΝΕΜΒΕΡΙΟΣ Ίπτο ΠαπαριπππΠΠΠΙΠΙΕΠΙΕΠΠΙΠΙΠΙΕΙΡΙΕ[ΕΕΙΙΠπΙΠΕΙΕΠΕΕΙπΙΩΙΠΙΡΕΠΕΙΠΙΕ ΗΛΔΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΡΛΙΑΣ, φησινὰ με Ἠταν πολῶ τὴν κήρυδη ταῦ ἀπερπιαπαῦ ἀγῶνα τῶν ἐνπαιδσυτικῶν, δασκάλων καὶ παβηγητῶν, τὗ μλείσιµο τῶν σχολεαν μαὶ τὴν στέρηση μιβητῶν παὶ μαθητονῶν τῶν σχυλκῶν μιεὔημά των γήσχίσαυνν οἳ ᾱ- ψπσνκχίες τῶν ΝΝ: ατῷ παιδι, µας. αν, αι θά η. να τὸ, παιδιά, μας. Ἠαὶ Νοντὰ σἳ αὐτὰ ἃς πραστεβή μαὶ ἡ ἀπαράδεκτη γιὰ τὴν κ νωνίας μας αμουομηὕρ τῆς Βυσφημήσευς τῶν ἂν- Βρώπών, πο πρώτη αὐπαί ἐμ. πιστευτήκανε τὰ παιδιά, τις στοις ἐκπαιδευτικοῖις γιὰ πά µάθσυνε γράμματα, νὰ τὰ μα μμώπανσε { Τι κοηνα] Μιὰ ποινσνία ποῦ Ναμώγεται ψιᾶ τάσα ᾱ- Ελα, τόσες αμπρὺς ἐπιτεύ- Έεις αἱ τάσους τομεῖς καὶ προδάλλεται σύ τὸ πιά ἴδια. νικὺ πρότυπυ, να, μη ἐπιδει- μνΜΕΙ καταγῥησή μαὶ ατοσ”ι α΄ αὐτὴ τὴν ἐκλεκτὴ τάδη πο πι νικαῦ πυνήλον, πι εἶναι συνδεδεμένη μ’ αὐτή τὸ λειτούργημα, ποῖι τῦ πιπιλί- ἔουνε ὅὕλο καὶ λέγεται Παιδεία, Όλα τὰ θλέπουμε κάτω ἀπὸ τὸ πρῖ- αμα το δικοῦ µας συμφέρον- της, ποῇ ἀτάμον µας, τοῦ ἕ- αντούλη µας. ην ὅμως δὲν εἶν᾽ ἔτσι τὰ πιάγµατα, Ἄῃει- άβεται διαφ ώτιση. Εἶναι ᾱ- νάγκη νὰ γπωρίση πι ἡ τε λευπαῖας ἄνθρωπος τὸ πυλα. πύγβετα αὐτὴ πνευματικό φαινόμενο πα λέγεται Ππι- Λεία, νά ἐνγαήση αἱ ὕλη τὴ πλάτας καὶ τὸ Βήβας τὸ µη. καδικό στὸ δος του ὠνχιὴ κ ὐπε αμα ποῦ ἐνώνει µύσα αξ μιά ατιημή ξωτς τὸν Παιδη- γωγὸ Δάσκαλο μὲ τὸν πι- δενόμενο μαθητή απ. πάλι τηήις ὄνὰ μὲ τὸ πνεηματικᾶ, ἁγαλά, ὕπου Έγοιν ἀπιπιρι]- στα] λωβεῖ οἱ ἀξίες τοῦ Πο. ἡλτισμοῦ μιᾶς τοχῆς π’ ἕ- πὺς λσῦ. Καὶ ἀκοιθῶς ἀπ' αὐτὲς τὶς μεμμιμιρίες τῶν Τωνιῶνν ὑρμώμεναι, πο πνε νά ποβεύσουν τίς σχεέσεις αὐπές μεταξυ Παπδβαγωπγοῦ μαὶ Ππιδενόμενου, εἶναν ποῦ σύρονται αὐτὲς π Ὑουμμὲς ιά νὰ πονσδῆ ἀκόμα μιᾶ πιαιμὰ ὅτι ἄὲν εἶναι σχῆμα Κά. που ἅτι ἡ Παιδεία δὲν μπαρεῖ τά μπεῖ στὴν ἴδια μοῖρα μὲ τοὺς ἄλλοις Βεσμαῦς ποῖ ἔτι πηθετοῦν τῆν Μονές συµ-- δέμση με] ἥπι ἡ Βέση τῆς -πῆ- Μτείας ἀπέναντι τῆς Παιδεί- εἶναι ἐξπιρετικὰ ἸἈεπτὴ. Όταν ἡ Παλτεία ἄιευθύνει τὴν Ὀπύθεση τῆς Παιδείας ἔντιμα καὶ ἀξωπυεπῶς, τύτε αοέπει νὰ ἔχει την θεὐαιύ- τητα ὅτι ποαγματυποιεῖτω, ὁ ὑπμηλώτερας, ὁ διπλως σµα- πὺς τῆς εὐινωμκῆς λειτύνῃ- τίπει Ἡ ἀδνάλυσπἣη συνέπεια τῇ ς Ἱ- πτυρίας τα πη- λετιασμοῦ καὶ Ἡ διαρλῆς ἆναν ἑ - ση τοῦ ἀπνθρώπηον, Τή σχολεῖο εἶναι ἃ σπο- ἠπιύτερας απρήγοντας τῆς Παιδείας, Δάσκαλος, διθλέο μαὶ πυύγραμμα ἀποτελοῦν τὴ ὀργανωμένα αὐστημα πο σὺ. παντᾶ τὸ παιδί ἀπά τῆν πο. τη μέρα τῆς εἰόθμ τοι ατὺ σχηλεῖα καὶ ὀὈφίασταται ᾖέλαντας κα μή τὴν ἐπίδπα- πη τον, Ἱι' ὁ ἠήσραλοςς Ἠηε- παδίνει στὶς ψυχές τῶν νέων ταὺς παλμοὺς τῆς πνεηµατι- κῆς Εωπῆς ποὺ σι γκλπνίζυνν ππί τῇ δική την ὕπα τη μῦ. κερδίσει τοῖς νέους στὴν πὶ- στη ππὺς τὶς ἀξίες παν γεμί- ἔρων τὴ Ἑωή τον, Ἔτσι τὸν θέλουμε τὸν δάσκαλο: ἅγον- πνα ᾠρανρῦ παὶ διδάχα, Ἅἁν- εἷς πἶκρες καὶ ἁπαγπητεί- σεις... Όταν τών ὑλέπωμε ἀπ' Ἐ- Έω μπὶ προσέχωμε. ὕπιηις εἰ- ψπι πυσικόι απἱς σκιές του, Ὁ- ιώ τὺν Πλέπημε πικοπμμένα : ἀπογαητευμενὸ γιὰ λό- ἴους ἐγπαιδευτιμοίις απὶ πρη- πάντων οεὐπαν γελματικοῦς», ἔ, τύτε ἠρπίζασν τὰ ἀνα[έ- µατα καὶ οἱ κατηγορίες. Γιατὶ ὅμως υὐτὴή ἡ πλάνη Αἰσβάνεται µαπία ὁ ἄήσναλας γιά τύ ἴῃ- γα ποὺ ἐπιτελεί, ωτὶ θτ- σαυρίσει ἅλλου εἴθονς Θη- σανρούςῇ ἁπατὶ ἅμως γή πλα πάμσστε, ὕταν ὕναμαρτυρη- μπ τά ρήση σὐν τοὺς κους ἀγβρώπαυς, Καὶ Ἠιωτὲ σ᾿ ἥ- α τὰ χρόνια, ἀπ' τὸν καισή πιο) εἰδαμε τὺ φῶς ὡς πή- μερα, νά τὸν κοίνουμε μὲ τὰ ἴδια πάντατε τής πμαπὴς µας δὲν εἶναι υἱ ἀγθρώπινες πλάνες γιά τὸν Βάσπι]ν α καὶ τὸν Ἠαθηγητη ἀλλ” ἡ σκιαγράφηση τοῦ ἔω- χόη το, τῆς ῆς τον, ὕπως τὴν λέπει ὁ απαιδαγωγὺς τῆς παρδιᾶς» Ῥεεεβ]οσαί, ποὺ θά παοιµείψει αἰώνιά πούτη- πο τῆς παιδαγωγικῆς αμοβ- Πῆς Ευῆς», πολύτιμο ἀντιπεί- μεγυ τι τήν Έρευνα. παῦ γί- ηεται σήµερα, Παράλληλα μὲ τὸν πλατο- νεκὸ τύπου τοῦ πιιζαγωγοῦ, παν μᾶς εἶναι ηηωατός ὐρ]- ὥς ἀπὺ τὸ α Ἑυμπύσιονει πτένει παὶ ὁ τύπος -- αὐμύο- μα τοῦ πωεὔαγωγαῦ παν ἕν- παρκώνεται, ατῆν ἱσταριμὴ μουφή τοῦ Εβεια]οσσί, ποὺ εἷ. πας ἂ μύνος ἀπ' τὰ παλιά τὰ κύνια ὡς τὰ νεώτερα πιῦ νὰ αἰσθάνθηχε τὸ πιθευτικὺ ἐνέργημα σὰν ἀνάγκη καὶ σῶν ἀπολύτρωση δαβύτεσα καὶ ἀγγύτερα, πα ᾱ ρω ς 3 η Πλάτωνα ίνεται µέσα στὺ ἔργα καὶ προπάντων µέσα ατή Ὁσήῃ τοῦ Ῥεβιαίοφεί ἑατατ --- 1811 5 ἂ Υᾱ- πηὅ. Μὲ αὐτὴν ἐμφυάζε- ται ἡ Βαβτιά θυησκεντική, ἡ ἁγνῆ χοιστιανικὴ αυ χή του. ᾿Αγαπᾶ μὲ τὴν ἴδια φι. σικύτητα κι ἀπ' τὴν ἴδια ὅμ- γανικὴ ἀνάγνη, ὅπως ἆνα- πνεςι. Ετσι ἠγαπυῦσε τὰ πωδιά, ἰδίώς τὰ, ἀσιρανά καὶ τὰ φτωχά, οχι ἀπὸ φελαν- θρωώπία. καὶ οίκτο, ἀλλὰ για. τὶ θεωροῦσε τή ὑρφανὰ παὶ φτωχό παιδὶ αὖν τὸν πιὺ ᾖ- γνὺ καὶ ἀδιάρθομο τήπα, τη ὀπθρώπυν, καὶ τὸν ἄνβυμπηο αἰσθανύταν τὴν ἀνάνκη πὰ τὸν ἁγαπάει, το φίλης καὶ συνευγάτης του ἆ. ΜΙΕήΕΓεΤ λέγει | ὕτι ἢ προσιπικότητα τοῦ ΡΒΕΙΒΙΟΣ. πἳ ταν κάτι τὰ ἕπτακτηα, απνατὶ των πεοιααύτερο ἄν. ἤρωπας παρὰ ἄνδήες μη]. ἕ- γοογε µέσα τό σὲ ἁπιαιμι. νώνστα Ἰαρακτηριστικὰ πῶν τύπα καὶ τῶν δής πή- λα, η Ἱρ. ΠΙΠΙΤΕΥ πλ ση μειώνει: «Ἔκαμε τὸ Κοσμοῖ αταριπὰ Βῆμα ποὺς τῃν πυή- τη πετάρτιση μιᾶς παιδαγο- πικῆς τεχτικῆς πι! ἀππππῃ- πρίνεται πρὸς την ἐξεμητιπῃ πηρεία τῆς παιδικῆς φυχῆς μια ποῖι μπαμ ρη ῴθηκε με ᾖ- πετηπία την ἀσχὴ αὐτὴ ἳἙ- στερα ἀπὺ ἐπέμανη, ἠπηύῃει- στη πειραματικὴν ἑᾳηιασίᾳ µέσα στὸ αχολεῖο». Χαρακτηριστικά τῆς Παιδαγώγικῆς Αγάπης: αἲ Ὁ πα δανγὰς μώνη με τὸν ἀγάπη, μοσφμώνει, μηατὶ μ’ αὐτὴν Ἐνπνῦ μὲ- σαι πτή ποιῇὶ πάλι την ᾖ γήπη πηῖν ἑξαγνίσει τὴν γή ται να την ἠυμάνΕΙ πμὸς την τεκιήτητα. δὶ Ἡ ππιδμσιπή ἁπάπηῆ ἁπλώπνετηι παντα πιηπίς πυππτιμήπεις, ενα µιή ᾱ- Βιώμεστη ενη ἠντνπ η. πα, Αντιμειενή της ἵ- ει ὤγι ΤΠΙτη ὃ ἐγεῖνος ἡλλὰ τὴ ππιδὶ νὰ, ὧντ πι μῖ, η Ἡ παπι Υ μη πο. ΠΕ ΤΠΙΠΤΙ ππ[ΙΕΕΠΕπΙΕΙπ(αΠΙαΙπΠαααππΕπΕ[ΕΙαΠΒΙΕΙαΙπα[ΙπΙΙΠΠΙΕΙΠΙαΙΡΙΕΙΒΙΠΙΡΙΕΙΒΙΗΙΒΙΕΙΕΙΒΙΕΙΡΙΡΠΗΙΗΙΡΙΕΙΡΙΡΙΕΙΣΗΕ Ἑ παιδεωτσικἠ ἀξία σῆς παιδαγοογικῆς ἄγαγιης ἀληθυσην εὐδίι- | τοῦ Καθηνητοῦ τῆς Φιλολαγίας. Βσηθοῦ Διευθυντοῦ κ. ΤΑ ΣΟΥ Γ,. ΜΙΚΟΛΑ'ΓΔΗ ππαση ώνεται στὴν ἰδιή- αηση ὀντάτητα ταῦ παι- ἠεπῦ μα τὴ πεσταίν Ἡ π μητέρα, γιὰ ἠπομαλή- ει σιγὰ --- σιγά ὕληα τῶν ἐπιωτεμικά, τὰς υπ της δυναμισμύ, δ) Ἡ παιδι ἡἁγάπη εἶνιι ὀιύτερα ἀνθρώπι- γή Εμεμελιώνεται ἐπάνω πὲ μι τση ὦκ)ιὴ ππητη πι- στη στὺν ἄνβιμηπο ΄ ἔμ- απημώγεται ἀπὴ τέτοιην αἰπιπδηξία, ἵστε Πεν Ἐπιαμίσει πατὲ την ἅμιι- βολία, τὴν λιαοηυχία. καὶ τὴν ἀποφαήτευση, Έχει, μποτ πά πεῖ δη πείς, πάπόμαν ἁπηατω)- κ απνπῆ. Ἐξομολονήσεις Ραρ(α]οσσί 1 Ἰδμας μᾶς ἁπιστομεϊ πας ἄπχνσπε τή διδακτική τα ἔᾳ- απία πτή 5ί41Ε μὸ ἡγβόντα παιδιά: -- ατὶ παὐθκημα νὰ τὰ μυρψώσί, ν' ἀναπτύξαω αὐτὰ τὰ, παιδιά, τὶ πμὐθλημι ! . τύλμησα νά τὰ ήπια καὶ ατάθτρα πτῃ μέση τοµςι ερ. ναξα δυνατά µεσικὰ γοήμ- µατα (ιρηνὲς]. αἱ τοὺς εἶπιι μἡ, τὰ ἐπονπλήβαν ὕππιας τὸ εἰἶδε αὐτύὸ ἀπήσησε πιά τὸ ἠπωτέλεπμα, Ηταν Βέβαια ἵνα µετέσρα πα μαίνεται στών ἀέσα καὶ χάνεται, Κι- πῤγὰς ἄν ἢξ ερε τὴν οδὐσία, τοῦ, Ὠῦτε ἐπάν ὃ ἴδιας τὺ ἠξεμα, Ηταν τὴ ἀποτέλεσμα, μιᾶς ἁπλῆς ψυχολογικής 1δέ. ας πο ἠρισκύτανε µέσα στὺ συναϊσθηµια μον, ἀλλὰ ποὺ μπὶ Εγώ ὁ ἴδιας δὲν εἶχα τή αυγεΔησή της, Πτιν τὴ ὀπάξιπυ τος σπυγμμοΠ μιᾶς τόχνης πι Ἑηταῦσα --- τ τε- ράστιυ Δηάξιμη [ Ένας πηῖ μπορπΏπε νά ὀλέπει, ἁππηι- μῆς ὃεν θὰ τομαῦπε νά τὴ πάνε ἑμὰ εὐτιχῶς Ἠμονν τυμλής, ἀλλιώτινα αὖτ' Ερὼν δὲν Βὰ το µηοῦπη,. Αηπιζηης Πὲν Ἠξεπα τ ἔκανα, ἀλλά πα ὰ Μῆ Ἶ μὴ δὴ ᾱ. ἤξεσα τ ἤθελα μαὶ πὐτὸ ἡ τι: Πάνατης ἢ πμ ιατῆ- ππίηπη πο σπππαῖ μα’, τη ἅ . κς ἐν πιματανγ ο νμ τιμη λάγα τα ἠέγει πτή παιζηήτ -- ᾱᾱ τρζαμαι πελαμαπηµένα μον ἄπηρια παὶ κορίτσια, εὐτην την ἔσυ- παατική ὅτι τη γέπν χωώνην ποι μάς εωχεται, οξῴσιρυμαν σὲ σᾶς, παλππεγπηµένα. µη πιιδιά, Μέσα στήν πημμή- μα τῶν πατρήν µη αἰσβη- μυάτιοη τι νά σᾶς εἰπὼς Εά ἠμελα γα σᾶς σηίξια ὤλα. ᾱ- πάν στήν καρδιά μου κιῖ νὰ κάν ἀπὸ χαρά μαὶ νά εὐχαριπτῆσιι τήν Πητέρ μυ ατοὺς οὐθανυὺς ποὺ μ’ ἕ- κανε πατέρα σας, θὰ ἤθελα Μπ πεσι στὰ ήνοτα καὶ αἲ αὐτόν, στήν Πατέρα µην στοὺς αὐρπνούς, νά εἰπῆε: Εύμε, παίταδε, εδώ εἰμ) ἐ πάν κ ἐδῶ εἶναι τὰ ππεδιή παν μηῖχεις ἄθαμένιες, αἳ πάς, . Ματηγαπεμᾶς προστα Ἠμός ποὺ σννοίοσι την παιθαμηική τον σηρίη εἶἴ- νπιτ - αΠηὐσππάβήσε αὐήῆτί πά, πάγεις μεγαλώκαμδαε τὰ πι δι. σαι πα μὲ τὴν [ην πήπαῃι πῶν Ἠπβημερνάνν σος ἠπναρνῶν να φέπνεις πωντή στὴ αἰπῆήματη τις, στὴν πείωπ. τις απ ατὴν πηάξη, ταυς τὴν ἀγάπη υπὶ τὴν εὐεηπεπῖπ, ποπαπήάβησε μὸ αὐτὴ τὴν τοήπα ει Ἠμάπεις ατερεά καὶ ἀσφαλῇ Ηεμέμα, πτην ψυχή τυυς καὶ ἔπειτα νά τὰ συνηθίσεις σὺ πολλες ἄεξιήτητες, ὥστε νά μπποαΏν πιά εξιμαπιῦν ἀσιραλίις πε πλατιά αὐτ τὴν ἁπγαβὴ πιρεσή οτήν κο τοὺς, Ἑλ ἕνα πσάμμι ται πῶς τὸν παώην σι γάτη το ΈΕΙΙΒΩΠΕΤΕ, ππ ἠτιιν ἐντεύθς διαφορετικής τύπης ἀπ' πὖ- τὸν φήφει: τα πρῶτος πόμῆς στῆ διαπυβέώνήση τῶν ἀνβοῦ. πινν Ὅταν ἠ μένα ἃ ἐξής: πά εἶμαι ἐπιεμὴς στὶς ἀδι- γαμίες ταυς καὶ νά της ἵ. πηθετῷ --- επ ανά θρῃκ μὲ αὐτή τόν τούπα τὴ ἠηφήμι φἁ Ἐνπνήσηα, τὴ ὑθναμη τουσ». --- αΠαπαπαβῶ μὲ τὴ ἄπά- ση µου νά ὑπρύνπα τὴν ἀπ. Βοώπινη πιύπη ππὀς τὸ Τ. πέρτατα, πρὺς τὰ Εὐγεχέ- στητο,., Εευμᾶ ὕλμες τίς ππευματικὲς καὶ τὶς παλλιτε- ἀνικὲς καὶ τίς ἠθιμὲς κλίσεις ποι ὑρίσκανται απτῃ φύση ματ, μύγον ὡς µέσα τῆς μας- ἡμᾶς καὶ τῆς Εείας της ἐξι- νωσης πωὺς τὴν ἀγάπη. ΑΛό νο στήν ἐξύφηση το. ἄν- Βρώπου Βλέπω τὴ δυνατὐτη- τα νὰ ὕναπαιδατιω γηθεῖ τύ γένος µου στὰν ἀνθρωπισμό, Ἡ ἀγάπῃ εἶναι τῦ μυναδικώ, τὸ αἰώνια Βεμέμηα τῆς ππι- Βείας παν ζητεί νά ὄναπαι δαγωγήσει τῃ ση µας ατᾶν ἀπνῆριιπιπμά, 'Η πλάνη ἦταν μεγάλη παῖ ἁμέτρητηα τὸ λά. βας νά πιστεύουν μερικα ἥτι ἐπιδιμς τῃ μύηση της ἀνθρώπινης φύσης μὲ τὴ μονομερή μόρφωση τῆς -ε- φαμῆς, ἥτι τὴν ἐπιδιώμή μὲ τή μαναμέπεια τοῦ λσγαρια- αμοῦ. κι τον μπβημήτι- κό ὅπι, την ἐπιδιήκι μὲ τήν ὑμήσωμη ἠγάπη. χι, ἅχι, δὲ Πέλ μµάρηπώπη μὲ τὰ μαβηματικά, δές μύηση πτὴν ἠνθρωπισμά υπ εἠτῆ ποπάνει μήνα ἀπὴ την ἁγά- πης. τη Ρεπιβ]ασσὶ ἦταν αλα ῥῶς ὁ τύπος ταῦ Δασκάλων πο ητεί σπύµαρνι. μὲ τίς ἆ- πύψεις της ἡ νέα Παιὔγωι τική, Ἁτὴν παιζαγοική του πιάξη δὲν Βλέπει πυτὲ τὸν ἑμυτώ τον, ἀλλά πάντα τό] πι | | -- οἵΏ ἄνβριιπος βέλει μὲ τήσην εὐπιρίστηση τή μιλώ, τή παιδί Έχει μὲ τύσην εὖχα- µίατηση ἀνουστή τὸ ιεὖτί, τον! ο αὐτή ἀλλ τῦ θέλει ὤγι πιὰ, σένα, ἄάσκαλε, τῷ Πέλει ὕχι νὰ σένα, ποια γυψὲ, τὸ Βόλει πιά τὺν ἑαντά τη. Τὸ παλιά, παν ἀπείλεις ἐπ νὖ τὸ ὑδμηγήσεις, δὲν ἐπιτοέπε-) ται νά, εἶναι ἔμπνε ση τῆς ἆι- | κῆς σαι ὕρεξης πι πυῦ ὃν-] καἢ συ πβανς πρέπει νὰ ε]. μιλά μα αμτῦ κι σύμ.- να µε τὴ Γύπη τοῦ πιή- ἁματης καὶ νὰ πέσει στὰ µά.] τια. ταῦ Τδνηη τα πδιαῦ ὡς κιλά, Ποῖν Πελήσι τὸ σμιδί τή γαλ, πηέπει νὰ Ἠησεε τήν ἀπναπγμπιάτητα τῆς ἠοή- Ἰήσης ση σύμρηνια μὲ τή | ἡικὴ ται ἠέστῃ καὶ τὶς δικές τῶης νά λες, άν τι πηὀ͵ νὰ, τὴ ἠέλει, Κήλε πι] πι πα φέρνει πμή, τὴ Βὲ. ὧει, Ἐήδε τι πο τη Ἐνπνα | μεγάλες ππυπἠηχίες, τὴ θέλει) ΜΝάβε τι ποῦ μεννᾶ µέσα την] Δυνάμεις, ππῦ τὰ πάνε πὰ φμάξει: αὐτὴ μπι νὰ τή άν, τὸ θελει, Αλ Ἡ Βε. ληση εὐτὴ ἄημιπαμεῖτι ὤγι μὲ λέξεις, ἀλλ μὲ τὴν ἁπὴ μάῆε π]ενοὰ οηντίδα τοῦ πκκθιυν πι µε τα αὐλιιοη- μια νιά ὤάν τα ον λάμυις αλα μενα. καν αν ας ο πι η μήνα Ἠ μιαν Ἑωωιαον αὐ πνευμα της ὀνσιας ὕι- πο ο ο κ.α. µωα πώ οπαπυστυι.: ” -- αἱ οσα ες Των α- Πμμυπων εἶναι γιά τὴν εὐγε- πεὴ μυ µμνυ πε Ἰρμιυ α- πιμεμτες, υτν δα τις Φε χ- πει μαι μα τις αυ χω. Ίωτοι, μωπον ετοι πρωνεται ἡ κ υμωμως εως τν αμεις γα µη κητεν πμ ταυς αν Η1- πους ἔπεινο ποὺ ων υρίομει αἱ) αὐταυς καὶ πά Ἱπιαετηαι για το καλώ πο ἔχουν, αἲ νὰ µην υπαμκει, ὑἨεμια Ερειμη. 45 Εεφιώ, εσυ αηνυτερᾶς Κάι εὐγεγεσιέρής Ὕσεται Κάνεις, τόση ὑμσαπωτερα είναι ἑεχνήει καν νά μήν προσέχει τη δικα ἄλλα πμέπει ῃ εὖ- Υενικη πρυχή νά. προσπαθήσει σ) ἀποκτήσει αὐτὴ τή ὑύναμη, αλληώπιμα νὰ τὴν ατα γεν ἡ Εμ της καὶ βὰ σΐνει μέ πντη τη Βλυψη πάγτή πιώ ᾱ- πικινη γὰ ὑποέρει τὰ σημ μάντα τῆς ζωῆς μ’ ἐμείνη την ἀφοσύωσή ποὺ μᾶς µεταμομ- φώπει ἁπύμῃ καὶ τὶς ἡμέρες τοῦ σπιὐ ὑδυνησοῦ πονου σὲ ὕγιες μέρες εσωτερικοῦ εὖ- γενισμοῦ»., δὲ μιά, χοιστουγεηάτιχη ὑμιλῶοι τον πρὺς τυὺς µαθη- τές το, γέρος πιά, ὀλέπει πί- σω του τὴ θασανισµένη του Ἑωῇ καὶ ἀπαρεί καὶ ὁ ἴδιας: -- αΒεέ μην! τί ωῇ Ύε- μάτῃ ὑήναμη, ηεμάτη πύε].- πες ἳ ή, νε μὴν εἶμαι αλα μαἱ ὕλμα νά τὰ Βόλιν: Τι ζωή γεμάτη ἠγάπῃ μέσιι υτην ἀδιηναμία μα γεμάτη ἠδυναμία µέσα -στῖῃ ἠγάπηι Τὶ ἀλληγές, νά πέφτηι μμ] νὰ ἠἀπφεβαίνω, νὰ ὑῤήνναμαι καὶ νὰ μθίομαι, νὰ πιατεδιν κπὶ νὰ μὴν πιστεύτ, πὰ δὲ. πά να] νάἆμαι τοηλής, ον ᾱ- γαΐυ καὶ νήμαι παυπός! Μή πῶς πγεννήὔηκε λπιπὴν µέπῃ ατήν νχὴ µην αὐτὸ τή ἠνει- σὸ παν ηθελε Πυνάμεις τάπα ἁμσανάλαγες µ’ ὑμεῖνες πουν ἔχως Βηλαι, ἀδέυπιι µπτ Ἐεπήδησε ἀπὰ μιάν ἀγάπη πού ταν τιμή καὶ γι αᾖ. τὰ δὲ μππῃοῦσε νά ρίσει τήν κύσμα, ὕπας πτεκήτπνε μπραστή της ππαμένας ἀπύ τὸ Εεή, καὶ ο αὐτὴ αρύν- τπαρε ἁπήάνια στόν πήσμηα πηῖι τῆς Ἐτ΄ τάξεις, Β η ὁ ο ώτησιες: (πό μάῆημα τῶν ἠρησκευτοῶν σαῇ ποπ έῃει δὲν τὸν ὕξερες Ἐεπήδησε ᾖ- πὸ μιάν ἀγιπη, ποὺ ἁπλερη κώμα ὄἷαε τί Ἠπιςες μὲ τὰ, πἰατενε ἴσα επιβυμούσε. γι) ἁὐτύ καὶ ύμα. τὰ ὑπύμενε ὕσα πρεπε». Μαζί μὲ τις πιύ πάν ἡ- φηγήσεις ἃς ποπστεβη καὶ τοῦτο τή πααπτηὐιστικώ - ο Ἀυγνὰ, ταν τύπινε νὰ ἔχει ἡ Ῥεβιπ]οσσά μι]ώσει ὔιωνύτατα εἴτε µέσα σὲ καμιά συνεὔυίση τοῦ αυλή τῶν ὀπαμάλων εἶτε μὲ κανέ- γαν ἀπ' αὐταῖς [διαίτερα, ἕ- Ψευγε ἀπάὰ τὴν αἰθανσα μηὶ ἄτυποῦσε τὴν πύητα τόσα ὃκ- ψητά, παν Εὔγιινς ἀπὸ τα καρφιά της, Αν ὅμως ον- πινταῦσε ἐπείνή τῇ ατι]μῖι μπροστά πτὴν αὐρτι πανένι μαθητή [δίως ἄν ἧταν ἀπί τοὺς πιό μικρυῦςλ, Ἠπότανε ἀπύὺ τὸ ἀντίκωναμα του τ αλλά τόσο εὐτηχισμένος, ἃ πτε τὸν χάϊδευε πει τὸν δι- Ἰοῦσε, ἓ ἔπειτα γήριςε, Εμπιωννε παλι μέσα στήν αἴβαυσπ η ἕμεγει Ἑοώμην, ση. ππώμην ! Ἠμουνα ὕίωης, Ἡ µοννα τρελλ ο. Ἔφτανε νὰ, δεί μόνη Επι δέ γα νά, Ἐεχάσει ὕλα, νὰ γίνει Πλς Χης ἄνθρίσπως, ος ΜΕ τὴ πὐντυμη ἀιρήγηα ἀρισμένιην στι ἡμιατύπίήν τῆς ζωής καὶ τοῦ Έμηπν τοῦ κει- δαγωγοῦ, τῆς εαρδθιᾶς ἐπιδι- πλ ξαμε. νὰ ἔησει γιὰ μιά πτι- ἡμῆ με σπυμπάβεια ὑ ἁγανώ- στης τὸν παλμύ τῆς πιιδα- μμμμῆς μη ἥπως τὸν ἕ- ζήσε ἠπθειὰ καὶ ἓν την μιά προσιπικύτητα ποὺ εχει τή Βεῖα πάπισμα τοῦ παιδαν- σαῦ, Λἠπὸ, τὺν παπι μὸ μα τη ἔντονη μπὶ μη) πίστη ατὸ ἁπαπταλινὴ ἕππα ἔχκαννε πἱ π]εῖστω τῶν ἔμπαιδευτιμῶν μας, μάλιστα σὲ στιγμές ππῖ Ἰράφεται ἡ ἐβνιμή μας ἵστη» ρία, ναὶ ἄξν ππέπει νά τή παρα γνωρίσει Ἡ Ππατεα µας, ἀλλ) οὔτε μαὶ αἱ Ἱ- πεῖς τενν ποιῦιδιν, πο σε: η μόνα τὰ παιδιή ταν. νησι υπὶ αἱ ἑκππι δε πὶ πτιδιά ! Λεμεσής 1918 τ. ΝΙΚΟΛΑΤΑΠΣ Ι ΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ 7Η ΤΟΥ ΜΛΘΗΤΟΙ (σονέχει ἐν τῆς πης σελίδας) Με τὸν τούπην πα ΝΕΤ μπα ντηι Π.. ... Ἡ . μα... . .. . αμ . α α. . εἰς τής ἠπορπίας ἆον σχετικ μὲ την ρησμείας 114 ἀπηντή σον ὕτε τοὺς Π ἀπὸ τὴν Αἲ, 1 ἀπὰ την Τ' δεν ἁπήντηπιιν, πῃτ ἑρήτησιςι Φοησκευτικῦνν σὺ δίνει πι] ήση ἀπήνττηπιν, τῇ µεμικήν, ὃ αὐθεμιιὶ κά ἃ ἀπὴ τὴν τπτ]. καὶ ἃ Νημίζεις ἅτι τή μάθημι το ὕπηβεῖ νὰ πωτερεύσης τὴν Ἠπρα στην πονς Μαϊ ἐδ οἱ ἠπαντήσεις Ἠτων ποβῖι Ἐκαναπονητιμαί, 138 ἀπήντησαν: παλ, ἓ ἀπὸ την Τ 1 τή μμαὶ ἃ ἀπ ἁπηματήστασιν, 1 αβώλου {ΙΙ ἡπη τὴν Α͵. Ἀτ'}., Γενινά ρεναν μέπιι αὐτὴν. ἑράνη εἲς τὰς πχὰς τν συαπεθάἁά αμ ατα πύσων Ἡ πίστις εἶνιι ἠνεβιὰ αν ΕΥΠ ο. ὃν ῥλάγον καὶ παβόλαν {1 ἀπὴ τὴν ἂν την ἔφσώτησπις: Βρπαμευτικῶν σὲ ἠοηβεῖ εἰς τὴν ἠρθήν ἐπαγγελκατικῆν 153 ἀπήντηπαν 1 ἀπὴ τὴν Τ' ναὶ 14 ἀπὸ τῖῃ Ὥτ]. Νημίσεις ὕτι τὸ µήβημα τω πουν : : πα ὁλησν Ἐπὶ π ο ἡ ἡ, Απὸ τήν ἕ- Πνια” πό στι γεν πΙΝ ζἩ ἑ πα α - γ.α, , πω πγεῦμα µέσα εἷς τὸ ὑποῖον ζοῦμε, πα ὕλην τὸν τών ΤΗΣ ἠφέπεως, Ἡ ἠμησείη πσμμίνει σημιντικὺς παρα γην : , ' σ . ἅ ͵ ποὺ ἐπηρεάτει τὴν Σωήν τῶν ἀνθρώπων, Καὶ τὸ μάθημα τζιν Εηακευτικῦν μὲ τὰς ἠβικὰς ἁρχὺς τῆς ἠπγάπης, τῆς ἠμππιπαύνης, τῆς ἱσήτητας, τῆς αλσύνης ποῦ διδάσκει, πηβεϊ τόν νέον νὰ θελτιώσῃ τὸν πασαμτῆνα την καὶ νὰ ὰ εὔρη τήν ἠμβήν ἐπαπγελματικὴν καὶ εονονινὴν πυφείαν τῆς πωῆς τοῦ, 5ᾳΘᾳ3 µ ἤβολν ϱΑ οααβαφοόν {ὲ µρσλαν 3739 ὀροο. ὁσ λλσλ σος 9σ3σ3θ Φιρσό | Ἄσβοαρ ΛΟΠΡΙΟΦ ΛΟΟ1ΩΛΦ ΑΦΙ ΛΟΙΟΙΑΞ Λιρασα -ἃ 1910119 ο ὈΞ03Ρ μας δα. 1331. ΞΩΛΟΙ3ΥΙΙ . οσο 513030 5ο1οάσΧ ΞΩΛΟΙΞΥπ. ἡ ος Ἰβλ]οήἱιο «91ΞΩΞΡ 1ΩΛΞΠΟΩΩΩΣΟΛΩΟ» --Ἕποςφμ Ξοιλρά ρα, Πο ΘΩΟΛΟΧΟ 500 ι Ἔσ ὉΙΒΛΙΠΦΗ, ιν ΙΙ νοαΙ1--,τ 5οάι Ἀοοβιηχοι οἱ. ὈπολφήοςΞΦΏΙΟΛᾷ 5ωοι 3]3 ΤΟΜΛΩΟΙΟΜΟΛΙΟΝ 9ΦΙΞΟΦΟΙΩΡ ΊΟΙ1ΞΧο ο οι 9ο]ήοβρβοσι. μλΞηήοσαφορ (1) Δοφοσάροος Αμι 513 51 ΩΞΟ γ΄ δα οιωρ ΛςοΞημ. 31ΙΛΦΗΟἨΞΩ 901Α3 ΥΟΙΛΟΡΙΞ33 ΠΙΞΟΦΙΟΑΞ Ίν (7] Ἱρβνοιθή 13Χ3 ΛΟΙΟΙῷ οἱ. 913 ΛΟΙΞΥΟΧΟ ϱ: 513 [130 ἱωιῃ ΦΑ ἸοιΩΟΞΟΧοιιῃ Φοιβο ὮΦ8ΟΦΙΟΛΩ 5Η, 9σβορι31ῃ ὃὶμ, 1ΦΧ3ΥΥ Αιογολ αἰιλθήἱιογοια]ι ΞΦ1ΛΟ3Ω ΤΏΝ ΛΟΦΩΟΛΑ3 Λολοκάς Λοιαση ορ α ὃροι γρροῃ Αλ ΦΞΟΘΠΙ «3η 91 5Ω3ορβιοοήίιο μα Ὀο]λιήοσθηα 51. οι μι. 550300 1ΞΥΙ δµ Λοιᾳο 913 ὈσΞΟΓΛΙΟΝΟΛΦ ποηλμήος η ὃμα, οἱ ΛΩΟΞΠΙ ὉἨ 39 2913 'ΊΟΛΌΏΛΓΩ 0 ΛΠΟΥΙ3Υ ΞΟἨΊΙΠΞΩΙΟΙΙΝΦ ΟΙ] (ιτ) --σε Ί3ΟΡΑΟΛΤ, ποιῇ ΠΟΜΊΥΟΧΟ ΓΟ1 9ΟΥΦ1 ϱ1 Ὠ1ο ΘΩΝΊΦΙΞ τοι 0131 -ᾷ Ὦλ ΤΟ ΟΛΓΟ 98 ιοσα]όσαι, πιο Ἠ3 119 αολβΠΩΟσΑ 'ΠοιΞ σον Ίγοχὸο οι ΑοΙΞηόσς Λία άν ΟΛΑ ΞΛΞΙΩ η ἨΟΙΛΩΛΓΩ Όλο -αίσιῃ σα Λοὐπφηαο οι 9οσι, ΞιποπθοιΞήὴ ἸάαἨΟΙΑ3,, (5) ΑΦ]. «ὉΛΩΩ ΛΟΟΞΙΩΚΏΣ ο], 9ΠΟΛ ἆΠΟΣΙ3Υ ΞΓΠΙΟΜΊΙΩΞΩΙΟΙΗΝ3 ΞΩΟΑΞΠΟΩΞΟ ται ὅᾳοι 913 ΙΟΙΛΠΟΛΙΟΝΏΩΛΦ Ί0ὴ πο]άφωαμΩ, ιάκθη αο]άφήξαα, Ἄς ΛΟΦΟΊΟΞ1 Λία αΌ ΤΟΙΛΠΟΛΟΞΛΞΙΩ πὉ]οβΟµαιῃ 5], ΛΩπάτλι ο Ασιισγρούυς Φάρο 5ΙΞΟΞΡΟΙΞΗ μον οήσσμμιήςσ (7) Αα μΑ αβρΏν Αα, Λιοσααι]όααι Λίμα. 313 Πο] γσο «1, 5μρΙ ὃμα ον ΑΟΥΟΟΌΟΙᾳ Λῶας ΛΙοςα]όυ Λίμι 513 αο]λσο], οἶέρο δα οὐβιοκὀρ 1χο '3ο]άο ΑΞΥΒΘΗ ἱμιοθνλν3, ἡ 59 Λο 001 ΛΟΙΩΟΊΙΟΙ Ὁ1Ώνα ἸολλορβιουΏμο ον Πο ἄποΙΙΞγ ΞΩΟΝΊΙΩ3Ω «1Ο ΝΦ ΦΩΟΛΞΠΟΦΟΞΟΙι19 Όροι. 913 ΊΟΛΛΠΟΛΙΟΗΜΏΑΦ ΊΟΙΟΝΥ 5αοι3 ΠΟΣΟὮΝ3 ολο], ἸἈβή πο]γιόγ, αορσοιόθι, ὃμι 901ΛΦ 1Ο1ΛΟΛ -]Α. 3013 ΛΟΗΊΥΟἈΟ Λολβήριια οἱ ὨΩΝ ΛΟΝΠΙΦΩΟΟΟΙ, ΛΟΜΊΙΩΩΙΩ οι. 3]3 ΛΦΛ3Ν ΛΩΑΞΠΟΙΞΥΦΟΟ1, Ίο Λολβήοαιοιφᾳ ΛΙΛΑγΟΗ Τμ ΛΦΗΞΎΟΧΚο σι Λιοσοςλσηις Όροι, 9ιποβροιπή Ὦν (1) --ισ Ἀσιπαπβτια μτὶ ΥΟ]ΞΑΟΠΑΞΊ9 ΟΓΟ]άΠΙ οσα 3ομιιῃ ὉβΛᾷ ΛΟΙΞΎΟΧΟ ϱ1. 513 ΑΏ]οποίπιῃ 1311 μη λα 100 31ΟΦ ΠΟ ποσα ΑΟ ΟΙ [ά] «μμ Καιοσαι ΑΜ Ινος αρ 513 9οσβαα ϱ Των. 1 Ἠπμ νο 4011Υ28 18 Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ περίοδος τῆς τοιαύτης ἀποσπάσεως ἢ ἀδείας κατά τὸν ὕπο- λαγισμὸν τῶν ὠφεκημάτων ἀφυπηρετήσεώς του, Πιστοπαιητικὸν ὑπηρεσίας, 38. ᾿Εκπαιδευτικὸς λειτουργός ἀποχωρῶν ἐκ τῆς πα. ας Ἐκπαιδευτικῆς ὑπηρεσίας δικαιοῦται νἁ ζητήσῃ ὅπως ἐκδο- Ρῃ εἰς αὐτόν πιστοποιητικὀν ὑπηρεσίας, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (Κανονισμός 5] ΔΙΘΑΝΤΙΚΟΗ ΠΕΟΣΩΠΙΚΟΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΝΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑ ΠΡΕΩΤΟΒ ΔΙΟΡΙΣΜΟΗ ΑΕ. Εαοιτήμια γησις: Ἐπεξηγήσεις Μονάδες 1. Απαζημιώ ποασάντει ἐπὶ | 1. (π] Αἴ περιπτώσεις {α} μαὶ πλέον τῶν ἁπαιταυμένώσε ἱ {β} ἀὲν συμψηφίδανται. ιν, ὄμαρισμάγ: {8}. Αἱ σπαυδαί δέαν νὰ εἷ- (αλ Πρῶτος μµεταστοα- 3 ναι ες τὰ Παιδαγώγι- κὠς τίλας ΠΜ.Α. κά ἢ εἲς Βέμα συνα- Μ.5,] πο φὲς πρὺς τὴν εἰδικάτη- [δ]. Αεύτερας µεταπτυχια- 4 τα τοῦ αἰτητοῦ ἢ την κὺς τίτλως {ΡΠ. Ὦ.] ἐκπαίδευσιν ἐν γένει. {1 Μετεκπωίδενσις ὁ Με- {3}. Περίπτωσις (η) ()ι-- ταπτυμαναὶ απομαί Ἡ πεφσοᾶος τῆς µε- μή πεπιλαμβανύμαναι τεκπαιδεύσεωας ἢ τῶν εἰς (αι Ἡ (61: αποιθῶν δέον νά εἶναι συνεχής. [Η Αιαρκείας ἀπὸ 6 μηνῶν 1 (4). Περίπτωσις {1} (Η]ς--- µέχυις ὑγὺς ἁκαδημαῖ- ἠήνανται νὰ λογιαβῆ. ππῷ ἕτπιις αν πλείανες περίαῦηι (0 ἠναρκείας πέραν τοῦ ἕ- ». 5 σπηνηῶν νυθυµένου ὅτι νὰς ἁππθημαϊκυῦ ἔτοης, ἑκάστη περίοῶος εἶναι διαρκείας ταὐλάχισταν . ο. -- 6 μηνῶν. 3, Παθμὸς ἐν τῷ ασικῷ τί-ι πλ απηυθµήν: | (α) ΑΡΤΣΤΑ, Εἰταί (πες. 4 ΗΟπΟμΕΕ: | (61 ΛΙΑΝ ΕΑΛΗΠΣ, 8. ’ Ὦ οοπά {δα Ἡπποντ5. (αἳ ΕΛΛΩΣ ἢ ἠσάκις δὲν 1 ἀναγράφεται δαβµύς, ΛΟάνΛΦΑ ΑΦΗΙΙΟΡ 913 [1βομαιῃ ΑΦΑΛΩΟΙ}Ο Λῶι 313 ο Λας {9} 313030 ὈΡΣΙΛΟΛ4ρ Ὀπουφφπιᾳ 1ος θα 11Ο 1ο Λο (ϱ] “Απο 3ρολ τὴ Λοροφιοήρ οι όφαπιο ἰι 111 ΦΟ 113 ΛΑ (2) Ἄσλοςἃ 310 µΩΛο]Ο Θ03Ἠ ΙΟΛΟΥΥΟΦΟΝᾷ Ὦλ Ἱππλολς πΙΞΟµπ1Ο ο “ΙΩΛΟΟΠΦ ΑΡ ΟΟΙΩ ΛΟ3Ω 33ΛΙ11Ο Ἰοάογ Ἰούσφοο Ἰοσχα ρα, -ᾳ ΛΟΙΩ ΜΟΝ 3ΙβΟΦΜΙΙΟΒ1, Λολρή Να ὀ νο. 513 αο]όσωοόφΞφ 00. 3Φ1Λᾷ ὉΛΟΛΩΝ ΦΟΝ Λἱμμοονλα. Αἰμ, σρο1ς ΟΛΥ ΥΏΦΟΙΙΩ Ῥλ ΟΑΛΟΛΠς ΛιοββριΞή Απμοφιοήρ 1ο ὀἼβομα]ψ (1) --οσ Ὠπβοββοασή Ἰωνοφισήψ, Ὢηηγοχο Ὁλρσιοι 913 1πομαΞόμαις ο. ΛιοσΧ8 Λ8Ο Λρ3 ΛΩλοισαι. ΛΩΝΙοάάρ ἈΠΞΥΟΧΟ 513 1014301111 3Τὴ ὮΛ. ΊΟΙΛΏΛΩΩ ὨΟ1ΛΣΗ ΟΡ 513 α ἰ ν Ὀ]βγοχο 913 931ΛοιΞΟαιῃ ΟΥΌΟΦΩ πα ΑΩΤΠΟΙΛΟΛΟΜ Λσιλοθσι σα 913 Ύρμοις ρα Οσο] [2) 01001. 10111 ϱρ ὀσ]οβοίμιῃ οι ΙΟΝΙΟ μα 3 [ἱ Λσ]α ο ου κσσοοιι ὃμι όν ὉΙΞ3ΎΟΧΟ αΩΟΊΟΙ, 913 1Ξομιβοίιιι ο μθί, ΛιοσΧᾳ Λ39 Αρἲ Λφχοιόξιι ΛΩιιοςάρ Ὁ]Άγοχο 913 Λιοββωιβή 913 ΙΟΙΛΙΞΗΟΝῃ 3Φ3οῃβϱΊΙουΝἩ. θαοςφιΧιοιτ ΛΦ]3ΥΟΧΞ ΩΟΛΛΩΡΩΒΙΠ Ποβµοῃ Α1ο3β 513 Ἰομσήρλποσν 1ο {ά) Β] ΟοΠΟΙΛΟΛΩΜ ᾖοι (9) Φφφακωοοιοιῃ ΑΦ 1οΛ3ΗϱΟΞΦΩΛ ο Ἰο ἨΟΛΙΞ ὮΛ ΤΟΙΛΟΛΩς Αιοβρραπή Λμαφήσοιρο 1ᾳ Ἰοχον {9) ΟΛ. Πὀ1. θα ΛΟΙ3ΥΟΚΟ 53 ὨΟ]ΟΞΟΙιῃ ΑΟΙΞΧΦΛαο Αα. Ὠσασ σσ] 3ῷ Ω3]ΛΟΥ 39 5ο ἳμαρΛ1ονχ θἶμρο ὃμα ἰ ὀµαρο ΛΟΌ]ιο Ἴφοσαι μον µ ωαγοιι μιωο δα, ΛΟΙΞΎΟΚο 513 ο]αγοχο οι -ρ 5ιοββριή 31οι{ιαο]ο νο αοφοόάόσνιοιῃ δἱ, ὅροι. -0Ν0 3ρ0ι ΦΙ Ἠρβισαπή Ὁλ 13ήΠβΊΙ3 Φάρο Ὁ]σαις Ὢ. 53 ρΧοιόβι, ὀωουύφφηις Ἀποσοαπα. 918 ω5οἱμήγιοσιι ΛΟΟΙΞΟ Φα. Ἠ ὪΙΞΥΟΧΟ ο, ΤΟΝ ΦιωββωιΞή ἰ πο ]Ξ113} 9αο]οιιο ὅωοι Ῥιῷ 1ολᾳΎ 1ο Ἠο1λοῦΦΌΛ πο ὕπσπο αφ ομανοθ λα Ἡ, δα, οιῃ ασαπΠοθιοφ ποπ Ἠιᾷ ΠοΞΥΥΟΦΟΝΩ δ1ομαγο ΕΗ, Ῥωβοίμ, ο Λα 9Η ΗΙΦΙ 3 ΤΟ ΦΩΟΑΟΥ ΘΠΟΝΜΊΣΩΒΩΙΧΗΗΝΦ 19 50013 ΠΟΊγοΚο ᾖοι 5013 ΠΞιΛΦβΞΙΩΙΞΗ 1ο (η) Ἰο ΟΛΊ1. σοι, οι ΛΟΙ3ΎΟΧΟ 913 ἠπποβοίπιᾳ άθλος μιβΌαλθι 90013 ΠΟΊΥ -οΧο οολβήοωοιᾳ ϱοἳ, ΩΟΥ31 ϱον ιο Χα οβ1λουἱυγήαο Ίο µ οπιλοοφόωνήσο Ίο () λιοββοιΞή ὀρομ. ΛΙΟαμΟ Λ1Ο ΦΥΎΡΦΟΙΙΟ ὪΛ ΤΟΙΟΛΠΟ αο]άοποσάφ3φ δολἰιή ᾳοι 311, (Ὢ] ΤΑΦΥΡΧΟΟΟΙΩ 3Ι3οπβοιπτὶ ὀραιι 1803 Κο 3 ὨΙΩΩἨΊΦΟΊΩ 3ΟβΩΟΥΟΟΡΦ σοιΞηοηήόοφῃ ΑΦἠΟΙΛΟΛ -ὉἩ ΛΦΙΛΟΟΣΗ, ΛΙ ΛΟΞΦΥΟΊΟ ΛΦΣ. Ασαφήασσμι {Τ]--δι σσ σΏςις ΛιοβρραΞή οσοι, 13031. ΑΛ ὉΙΠΟΝΊΩΧΗΤ ΛΟΟΞΙ]ΟσΑᾷ ΙΟΑΞΥΥΦΦΙΗ 9ΙΟΞΡ ΟΙ -Βη µασο]οι ἰ οσοάσγ οᾳονικοσρισ ᾗ 5ο νωβο]σαινῷ Ἰο Αρ. Αγ οι ΟΟΝΜΊΥΟΧΟ 5ποογιι ΔοιοίκογΏολ, 9043 ΑΦΙιΠΟ 3σβοἱαβοἱμιαλαο αορσιόγι, ωβσφσ[ιγιήαο δἱμ, φον μ Όποιξ ΠοαΊγοΚο ϱοχᾳΏ ΓοΙ. 9ρ1Λ9 ΦΙλβΩΣΙΨ 5ρρίιοῃ ο 1 ΞΙΗΥΛΩΡΩΞΙΠ ὁϱ Ἰ01ΛΞΡΊΥΏνΞή Λ3Ω ΙΜΛΩΡΒΩΞΙΠ ὀφθίοὮ ἨΒνΙνΠΟ. Λογ28 ο! Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ 3 τούτων ἐκφραζομένης διά τῶν ἐν αὐτῷ παρατιθεµένων μονά- δων. Αἱ δι κωίον ὑποψήφιον µονάδες προστίθενται τὸ δὲ σύ- νολον αὐτῶν καθορίζει καθ’ ὕψος τὴν σειρὰν εἰς τὸν πίνακα. Ἐπὶ ἴσων συνόλων ἡ προτεραιότης κρίνεται Βάσει τῆς ἧμερο- µηνίας ἀποκτήσεως τοῦ τίτλου σπουδῶν, προκειµένου δὲ πε- ὶ τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίσς τυγχάνει προτεραιότητος ὁ ὑποβα- ὧν τὴν αἴτησιν ἐνωρίτερον, περαιτέρω δὲ ὁ κατά ἡλικίαν µε- γαλύτερος, (3) Προκειμένου περὶ καθηγητῶν ξένων γλὠσσῶν, µου- σικῆς, τέχνης ἢ ον ο ώων µαθηµάτων ὡς καὶ ἐκπαιδευτῶν, οἵ οἰκεῖοι πίνακες διοριστέων διαχωρίζονται εἰς κατηγορίας ἀναλόγως τῶν μισθολογικῶν κλιμάκων τῶν θέσεων εἰς τὰς ὁποίας οἳ αἰτηταὶ δύνανται νὰ διορισθῶσι δάσει τῶν προσόὀν- τῶν αὐτῶν. Προτεραιότης διά διορισµόν, ᾿Ανάρτησις πινάκων διοριστέων. Β.--(1} Αἱ κεναὶ καὶ αἱ ἑκάστοτε κενούµεναι θέσεις πλη- ροῦνται ἐκ τῶν οἰκείων πινάκων διοριστέων βάσει αὖ ἅ σειρᾶς προτεραιότητος τηρουµένων τῶν σχετικῶν διατάξεων εἰς τὰ οἰκεῖα Ἀχέδια Ὑπηρεσίας, (3}. Ματ’ ἐξαίρεσιν, εἰς τὰς ἀκολούθους περιπτώσεις δύ- ναται νἁ δοθῇ ἀπόλυτος προτεραιότης διά διορισμὸν ἔστω καὶ ἐὰν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ δὲν περι- λαμθβάνωνται εἰς τν οἰκεῖον πίνακα: (α) ᾽Αναδιορισμός, ὡς εἰς τοὺς παρόντας Κανονισμοὺς προ- νοεῖται, ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ ἀφωπηρετήσαντος διὰ λόγους ὑγείας. (Β) Διορισμὸς εἰς ἄλλην θέσιν µονίµου δημοσίου ἔκπαιδευτι- κοῦ λειτουργοῦ ὅστις ἔχει ἀποκτήσει, κατόπιν µετεκπαι- δεύσεως δάσει ὑποτροφίας χορηγηθείσης ὑπὸ ἢ µέσῳ τῆς Κυδερνήσεως, εἰδικὰά προσόντα ἁπαραίτητα διὰ διο- ρισμὸν εἰς τὴν ἄλλην θέσιν, εἷς τὴν ὁποίαν αἱ ὑπηρεσίαι να κρίνονται ἀπολύτως ἀναγκαῖα ὑπό τῆς ἁρμοδίας ρχῆς. Εἰ αρεικᾶς µόνον περιπτώσεις δεόντως ἠτιολογημέ- νας, προκειµένου περὶ διορισμοῦ ἐπὶ συµθάσει ἀλλοδα- ποῦ τοῦ ὁποίου αἱ ὑπηρεσίαι κρίνονται ἀπὸ ἔκπαιδευτι- κῆς ἀπόψεως ἀπαραίτητοι. (3) Παρά τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Κανονισμοῦ, αἱ κεναὶ θέσεις ἐκπαιδευτικῶν πληροῦνται κατὰ σειρὰν προτε- βαιότητος ἐκ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν εἲς τοὺς οἰκείους πἰ- νακας διοριστέων ἑκάστης εἰδικότητος Βάσει τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας λαμδανοµένης ὑπ' ὄψιν καὶ τῆς σκοπουµένης ἀπασχολήσεως τῶν διορισθησοµέγων εἲς θεωρητικἠν διδασκα- λίαν ἓν τῇ τάξει ἢ εἰς ἐργαστηριακὴν ἐξάσκησιν τῶν µαθη- τῶν. (4) Εις ἣν περίπτωσιν ἤθελεν ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ διορι- στέων θἐσεώς τινος ἢ εἰδικότητος εἷς τινα θέσιν, συντάσσεται (Υ) Απής αἱᾳ ΕΘΦΙΙΥ Α ἸΟΙΟΛΩς Ὦλ ιο Ἀσηαοο ποήι ὃμα, ΛοιΞή 9] ΛΟΙΑΦΙΙ φὶ 513 μοφεγφονον 1ΟΛΙΑ Ἰοθσφοι3 1ολ5ηςιάοβ «ὪἈ ο] γαοφήας ΩοπιάσροΣλ, ον ᾗ αοἠολ 31οιι Ι0ο]ο ονῃ ο 9η]οβοίμιᾳ ομκΙιΩβοισαιῇ ὑο]οοήμιο δη. ἡ Πο]οπσό μη οο]οσηᾳ ο. 9933 ιο γοΧοπαυρ µοίμγι, μρΧ5ο Ὁλ] ΛΟΦΦΏΥΟΙΟ 3 3Ὁ Ἴοροιρ οι ρρ ᾗ 5ιοσιιοοιωρ Ὀσ]ροὴόρ πολη ζμόοΧ ΛρΚόωΟΙΙ3Υ ΑΦΧΗΩΞΩΊΟ1ΗΦ Λοήιλρή 513 ΑΜ θον Αιοσιι]άγαι, 5]ᾳ Ὕπον ΙΟ ισα Λιοσμααηόσιι 813 ΛΟΙΞἠΟΙ ΛΟΙΑΦΗΙ ϱν 513 ΙΟΦΙΜΥΦΟΛΟΝ Ἰοάσφο]Ἡ 8Ο Φ1ΛΙΙΟ311, 5. ὉΟΟΛΟΥΟΑΡΦ 'Ὀολμή µ ὅωοιᾳ ΦοΥ Αἲ ϱον Λοόφηµ ΑΟΙΟΙΩΒΥ31. ἴα, μθμλλβάα Ἰ19 ἸοηΞό 30 ὀρΚόΓοιΙ3Υ ΞΟΝ1ΠΞΩΊΟΙΙ5 ὁ Αρης 31ΛΟΛΟΝ Ὁλλροοὰ, Λρι. Όροι Ὀσλφφιήαο 1ΟςΓΡΧΙ30Ο1 10 Ὦι ΤΟΛΛΏΛ «ας ΦΟ3ΟΛΑΞΑ. δοιῇ ϱἳ 1Ο Αμη ο {. 5οιῇ φι Λολρή Αρ. (Ρ) ο. Ὢ]οβοίμιῃ Επιααβοοιιαᾷ ὠ]οσηίιο ἰι ΑΦ σοι Ἀφβήμγουσσι, ὀἱχφον. 9ἱ1 ΛολοάΧ Λοα ὉνΟΥ Ποιο Ἡᾳ ὑβφγία» 511. ΦᾳβοἱμιλβΑ. Ὀιλήσαθηήι Ἡ νου. ]λου ποιἈΦθφολ 3 Φ0Φ1ΦΛΡ 59 2030ἱμΛά. (Ομ ιαμλοσιοιόή, ωο μοι 1ο ἴρχιθο «Ο12 ὪΛ ΘΑ ΌΛΓΙΩ ΛΩ 3 ΟἱμΛΛΞΑ. πιο 4ο]οιις Γοι ροή. “ΟΠΟΜΙΞΥ ΠΟΝΊΛΠΒΩΊΟΝΦ Ὀσβομλλξά, ο]λμήοστήιι οστ, (ϱ) ᾽Αιοσαλι]όθαι ΛΗΙΟΦΞ3 913 1300 ΛΑΥ3ΡΝ ράσο, ὁ Ὁ]ο ΛσηΞΧιοιο ΛΦΙΠΟΙΟΙ ὮΙῃ ἨΟΑΞΩΛΑΙΞΩΟΙΩΡ ὉΝΙΥ ἰ νολας ἸΟΛΞ Απο Λοφσσάφρασι, Απρροοας Αμ. ὅρολ. Ὀσλφφήαο 3οἱμΛΛΞά. ΩΟΝΊΙΜΟΙΙΟΙΟἨΣ Ωοή σοι νιογήσαοοσα Αμ 8οα Αιομιι]όθαι 913 119 1ΟΑΊΞΟΜ :001. Ὀῳ30ἱµΛΛΘά. ασιιρ1, οι οἱιΧάρ 5ο]ασοήςρ δἱ1 οµϱ Ποαλββ -ο0ὰ3 2030ἱμλΛΔΑ ᾳοπµποποχοµι αοήµμοπιᾳ ὁσασγήοποσσν, δα, Φᾳ ΙΟΑΞΩΛΝΙΞΩΟΙΗρ ποσα δι αλλας 501ΛΠΡΙΝΝΛΞΑ. ο όσοι1ΞΥ ΠοπαΞΩ Τομ ποτή]λοτ ποαβη]οσασιασι όν, Ὠ]Χ1Υ Η., (σ) ͵ πολσσαι ἲ, ΠΟΊΞΑ]Ο οσα ον 3013 «0933 ΦΟ3ΟµΛΛΞΑ. ΟμΙΣµ]οµοιοι αοή μοι δσβογήολοοσι δι Φ]ῃ ΤΩΙΞΩΛΗΊΞΩΟΙΩΡ ὥσπη ΑΦ ΞΟΙΛΦΡΙΜΙΛΞά. ΩοΛΟΓΟΙΙ3Υ ΠΟΧ11 «αΒΩΙΟΗΙΝΦ ποη]λοή αολβήοπιοσοιοσιωσιι, ο]αιγ]ς η, (υ--ος 11Η. ΟΙ. µ ας μλφήαοολοςα, ΛρἈαι. Φιουο ΑΦ θα, ἸΛΟΛᾷ 1ΟΞ1 «1ου πο]οβοίαι, Ασιαβκσ Λα 130ρ9 Λᾳοοοι, μλβήσσσςΞῃ ή Ἰων οαλοσσσιν αοἠρλαςσο] πογγο { πογτ] Ξοιοήσγιις ᾳοποιή μα Πιβ Λο. Αιοἰαλορ Λία 513 οοροκίιοο ἰή ὉΥγῷ ο. «ΟποΙΞΎ. ΠΟΝΙΙΩΞΟΙΣΗΙ3 οι Ὁιλολμβον Ὁμ ού, ἱιθήο ας Κο 5ωοιῇ ΌφΛᾷ πκπή ΑΛοπιόσασ1ῇ ον 313 910ΠΒΟΙΓΙΝ, {ε) πουμοκΏρ Ὁθ Αῶν -3 οπᾳ Λο ΑΌάβιι Φος0]Ο31 Ἰϱ αολβήασσλ Ποιο ΛΙΟμΙΝΟΙΩΡ Λία, Ὦιο Ολο Χ. ᾳοΛΞΠΠΟΙΙΟ1ΗΡ ΞΗΙΛΟΛΩΣ οι ΛοοιΞή ϱ]. Ὠ1ΏΝ οό]5ιι Ἡ πηοβα πι δλ5ήαοολοσιι, ποιοβο μια, 1ο]οςΧτ 5101 Α3 ὃμα ΠΛΩΛΣ 1913 ΟΥ Α]οβοίαις ΛΗΝΙΩΞΟΙΟΙΙΝᾷ Αο]οοήμο Αι 1 ΕΕ Ελ 12 Βελτίον ΟΕΛΜΕΚ ὣς ἤθελε δημιουργηθῆ οἰαδήποτε θέσις Προαγωγῆς τὸ Ὑ- πουργεῖον προθαίνει τὸ ταχύτερον δυνατὸν εἰς τὰ ἀναγκαῖα διαδήµατα πρὸς προώβησιν τῆς πληρώσεως αὐτῆς. Προσόντα διὰ προασγωγήν, 25.--(1] Τηρουµένων τῶν διατάξεων τοῦ Πόμου, ὡς ὕπο- ψήφιοι διὰ θέσιν Προαγωγῆς εἶναι οἵ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουρ- γοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν εἰς τὴν ἁμέσως κατωτέραν τάξιν, βέσιν ἢ δθαθμὸν καὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουσι τὰ ὑπὸ τοῦ Σχεδίου Ὑπηρεσίας τῆς Βέσεως προθλεπόμενα προσόντα κατά τὴν ἡ- μερομηνίαν καθ’ ἤν ἡ ᾿Ἐπιτροπὴ ἀποφασίζει τὴν προαγωγἠν πρὸς σόντος ἀφορῶντος εἰς μῆκος ὑπηρεσίας, λαμβάνεται ὑπ᾿ ὄψιν διά σκοπούς ὑπολογισμοῦ τοῦ μ]κους ρε ἡ ἡμερομη- γία καθ’ ἥν θὰ Ισχύώσιν αἱ προαγωγαί, ἐὰν αὕτη εἶναι µετα- γενεστέρα, (2} ᾿Απόκτησις οἰουδήποτε προσόντος ἀπαιτουμένου διά προαγωγἠν εἰς ἀνωτέραν θέσιν δὲν παρέχει ἀφ' ἑαυτῆς τὸ δι- καίωμα ἀμέσου προαγωγῆς εἰς τὴν θέσιν ταύτην. ᾿Αξισλόγησις προαξίµων. 26,-(1) Οἱ πκηροῦντες τὰ ἓν τοῖς Σχεξίοις Ὑπηρεσίας καθοριζόµενα προσόντα-- (α) προάγονται κατ’ ἀρχαιότητα προκειμένου περὶ συνδε- δυασµένων θέσεων’ (6) προ περὶ μὴ συνδεδυασµένων θέσεών, κρίνονται ς προάξιµοι «Α» προάξιµοι «Β» λαμδανομένης ὑπ' ὄψιν ὡς κατωτέρω ὀρίξεται τῆς ἀξιολογήσεως εἰς τὰς ἐμπιστευτικὰς ἐκθέσεις διά τὰ ἀκόλουθα οὐσιαστικὰ προσόντα: (ἡ Ηθος καὶ χαρακτήρ, κοινωνικὴἡ παράστασις καὶ συµ- περιφορὰ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας. (18) ᾿Επιστημονικὴ κατάρτισις καὶ πνευματικά προσόντα. (1). Παιδαγωγικἡ κατάρτισις καὶ διδακτικἡ ἱκανότης, (ἵν) Διοικητικὴ δεξιότης, δραστηριότης καὶ ἡγετικὰ προ- σόντα. (ν) Ὑπηρεσιακὴ εὐσυνειδησία. (3]--(α) Προάξιµοι «Α» εἰς θέσιν Βοηθοῦ Διευθυντοῦ κρί- νονται οἱ ἔχοντες εἰς τὰς δύο τελευταίας ἐντὸς τῆς τελευταίας πενταετίας ἐμπιστευτικάς ἐκθέσεις ἐκ τῶν ἀναφερομένῶν ἐν τῇ παραγράφω (1) πέντε προσόντων τὸ ὑπὸ ᾖ) εἲς δαθμὸν ἐξαίρε- τον, τὰ ὑπὸ (ἵν) καὶ (ν) εἲς ξαθμὸν τοὐλάχιστον λίαν καλὸν καὶ τά ὑπὸ (π)] καὶ (1) εἰς δαθμὸν τοὐλάκχιστον καλόν. (6) Προάξιμοι «Β» εἰς θέσιν Βοηθοῦ Διευθυντοῦ κρίνον- ται οἱ ἔχοντες εἰς τὰς δύο τελευταίας ἐντός τῆς τελευταίας πενταετίας ἐμπιστευτικάς ἐκθέσεις ἐκ τῶν μα ἓν τῇ παραγράφῳ {1} πέντε προσόντων τὸ ὑπὸ (1) εἲς δαθμὸόν ἕ- ξαΐρετον, τὸ ὑπὸ (ἴν) εἰς δαθμὸν τοὐλάχιστον λίαν καλόν, τὰ ἠρωσιν τῆς θέσεως' νοεῖται ὅτι, προκειµένου περὶ προ-' «13 2ορο]όιι ᾗ Λιοσααι]ό5ι, ΔΙ 313 θοήρρφ προ ΑΦ ᾳον οὰ ΛΦᾳ «0010 ΩΟγ11. ϱοι 3 οἱμιοιςρ αοφοιόχ1, οὐ Ίο πσλλροσον Λι 5 σι. 1οπ] Λοηαἰιιόν κσλβήογοήςσοΦῇῃ 30ρον όχΦή Λῷι 130 “οφ ομλβήοηιήρας 5οιμιοιούβιοςιι, πωῦιαο δι. ΙΑΟΞΛΟΊ0 019 93η -Όλ]ι, Ίοπ113 10 1010 νο Όὰ ΑΦΙΩΟ 33 Το μιιοςλ]ανῃ, 9μ. Ο1ϱ ΟΙΛΟΚΑ3Υ3 1Ο ΙΟΙΛΟΟΙΞ 13 91ΞΟΜΙΥΟ ΤΟΟΙΞΘΦΙΥ ΛΩ3Ρ39. ΛΦΑΞΑ ὁσβηρὀμχοόν Ζ/6Ι Λοοη ριοὰ ὃμα 13οςφ ην (6) Ὁοδισιον (σ) ὀφροάσοόσαι ὃν Αἲ 5ῳ ειβδ]--εἰδί δοιῇ ΑΩΝΙγΟΧΟ οἱ ὉΜΟΝ ΛΦΛΞΝ Λσλφήοομροπσιοσσσα, Δαλφή -ὉαιΟΙΦᾷ Λιοσοίιγι, ὁσοι. ΑΙΟ30 ὉλΙα. 913 Ὠσ ΝΟ ΙΦΙΞ Λμιορν3 αιοφθ ΛΙαοΩΝᾷ 19 ΛΩΒΙΟΙΟΟΙΟ 93ΛΌΛΜΙ ἸΟῷβΟΙΟΟΙΩΝ ΛΑ ΗΝ ΞΛΦΑΦ Λοζιφη Λρλιάσσοσοιι, ορ ΟΙΛΩΛΠς ΛΠΞ ΟΙ ΓΙ 21Ο1Ο ΑΡ Λα 13ος9 Λωφασιόοις 33ΝΏΛΙ ἸοςβοΙ10ΟΙΩΣ ΠΟΙΩ οι κφή ΤΝ ΛΟΠΟΙΔΟΛΩΗ Αα σαι Λα. 9ΙΞΠΚΗΟΙΦ 9101, ράρι] (1) --δ 13 ωΟΊΟ ο ορ”. Ἴμολος ὀο]βροποσσα, Ό0]3Θ «μγοασον ορια ροόσαι Οι ΙΟΊρον Λ39 πο γγῷ ἰ Αιολαβςς «1ο Λοηιλρή ΑΌοΊπρος 513 οι μ1μο ϱοἱ, ῷ13ήἡ Ὁ]ΛΟΛΙΟΝΙΦ (9) τς ΠΟΥ ΦΙΒΟΩΞΟ Χου, -ᾳ ᾳοήοιόσοιᾳ ᾳοι ΛΩάς ΛΟ1 130ς9 δρα, Ποσσμγαιν” Ὦλ αοι. μαμα οι ὀσβήηξγούσα, Φον µ οιοήμαοσις ΠΟΊΛΟΟΚ ασ σγᾳΞ 9φ1Λ3 μαπσιοι, αοήσιας ἰμτ οσα αἱ 5ο]ήσπροσ διλπήοσσσα, 9013 οικορουρ ἱπί ὡκουγ μοι ΞΟΛΩ ΑΞΥΞΘΙ θ03οῷ9 οοη]λοή ιβ δοήσιόοιο Φ]βροβφοοσν, {Ὁ) μ.ο Λολρή ΙΟ13Λ]Α. Λωφιοιόοιῳ ΞΟΜΏΛΊΙ ᾳοι, Ἡῇ ἱμουκοιτ Ὢ Λωφαοιόσιη οσα Λι ᾳο., πθ όσοι λιοςσ αι ῇ. ολα, οηβφος [ οὰ. 913 ΤΟΛΟ. «ολ Λωφισιάσιᾳ 33ΗΙΑΛΗΙ Ἰολβἠρ πι όσσοα 31013 1Ο Λπζιζιάσιο ΑΩΧΡΛΊΕ 51οἱάΦΑΥΗ, λαο 5οα μας ο -3ιοον, ΑράΙΞο Λία. Όνον Τοα1}ο 103Λ Ίο 39 1οΏΟβΩΟΥΟΝΦ 'ΛΟΝ. «ΏΛΗι ΛΩΞΑ ΛΟλΩονοι Λῶι Λμχόρ ἰμ. 513 Αιοωοζᾳ 1οχῤο ΑρΟΙ3ο Λι. ον Του Φσρήσονρο κοιλοὐφφοιπή 'ΛΟἨΟΛΊ ΛΟΦΑ οπΠο]. -οσαιῶν ᾳοι 1 Χφή οήσιοόοιο ΛΦΙΟΤΟΜΩΞ ΦΟ34Η3ΥΥ3 ὡλου ροής -Ἱάοις 331λο Χαν μὴ 1Ο ΛΙΟ3Ρ ὉΛΙὰ, 513 ἰωοπης ὃ ΛΙΟ3Ρ 31ο] -ΑΌ]ο 19 Λωφιοιάσιᾳ ὉἩὉΛ]. 513 Ἰολβήρλοφήσγισόθι 1Ο (6) ΥΟἨὉΜΛΊΝ. σο]οωσ]αᾷ ϱοχιασιόφ ᾳο1 Ωοήσιιάσιω ϱοι ἸΧφή 'ὉμΙΦἨΙΦΙ3 μι. Λιο3θ κἰμ. ιο Λωβοίμρο ΛΩΦΑ Λολφήογθοφονς ΛΦΣ 130ῷ8 Αφά. «1Η 313 ΟΟΙΟΝ Οἱ ΤΟΙΙΞΟΦ3ΡΟΛΦ 9ο1ῃο ΟΛΠ, 9. πο]όφήσαιαι. -Ώσ δΙ δι ιαχπή ἱροισςσονον μον βΦιγ το Ὦρ 33ΛΊΣΥ9 ΕΟΛΙ1ΟἨΙΟΙΞ ᾗ Λιοβθ Αἰι Όιο Λσβοίμιμο ΛΩΠΛ ὰἩ ΛΩΦΙΟΊΟΟΙς Ἴσλμι οολιάσοοσιι Ο]ΟΌΧΊΟΟΙΟ ΟΛΦ 5 δἱι. 1ποςφ ὀμιιος ναι, ομα ους Ἡ3νίν3Ο ΛομΥΞ9 ν Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ 3 ἐξ ἀστικοῦ κέντρου, . (2) Ἡ ᾿Επιτροπὴ ἢ ἡ ἁρμοδία ἀρχή, ἀναλόγως τῆς περι: πτώσεως, διενεργοῦσιν αὐτεπαγγέλτως τὰς εταθέσεις Βάσει τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν, ἡ δὲ Ἔπιτ λαμδάνει κατὰ τὸν δυνατὸν ὑπ' ὄψιν καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἐνδιαφερομένῶων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καθ’ ὅ µέτρον αὗται δὲν ἀντίκειν- ται πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, Οὗτοι καλοῦνται, ἐντὸς τοῦ Φεδρουαρίου, ὅπως ὑποθάλωσι πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα ἐπὶ εἰδικοῦ ἐντύπου ὁριξομένου ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ος (8) Μετὰ τῶν µεταθέσεων δάσει τῶν ἀναγκῶν τῆς ὕπη- ρεσίας συνεξετάζονται καὶ αἵ ὑπὸ ἐνδιαφερομένων ἔκπαιδευ- τικῶν λειτουργῶν ὑποδαλλόμεναι αἰτήσεις διά µετάθεσιν, ὡς ἐν αβνονισμοῖς 18 καὶ 19. Αιαδικασία ἐν σχέσει πρὸς µετάβεσιν καθηγητῶν. 18. Τηρουμένων τῶν διατάξεων τῶν παρόντων Πανονι- σμῶν, ἐφαρμόζεται ἡ ἁκόλουθος διαδικασία ἐν σχέσει πρὸς µεταβέσεις καθηγητῶν: . (α) Πᾶς καθηγητής, ὅστις ἐπιθυμεῖ µετάθεσιν, δύναται, ἐν- τὸς τοῦ µηνος Φεβρουαρίου, νὰ ὑποδάλῃ αἴτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τῆς ᾿Επιτροπῆς ὁριζομένου ἐντύπου. Ἐν αὐτῇ δέον νὰ ἀναφέρωνται οἵ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ζητείται ἡ µετάθεσις καὶ τὸ σχολεῖον ἢ τὰ σχολεῖα, κατὰ σειρὰν προτιµήσεως, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ αἰτῶν ἐπιθυμεῖ νὰ µετατεθῃ. (δ] Λόγοι δι᾽ αἰτουμένην µετάθεσιν δύνανται νά εἶναι-- (Ἠ λόγοι ὑγείας τοῦ καθηγητοῦ δεόντως πιστοποιούµε- νοι ὑπὸ Κυδβερνητικοῦ [ατροῦ καὶ ὑπαγορεύοντες εἷ- δικἠν θεραπείαν μὴ δυναµένην νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸν τόπον ἐργασίας του’ (9) πημώκσα μετὰ συζύγου δημοσίου ὑπαλλήλου, δη ου ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ, ὑπαλλήλου νοµι- κοῦ προσώπου δημοσίου δικαίου, µέλους τῶν δυνάµε- ὧν ἀσφαλείας ἢ τῆς ᾿Εβνικῆς Φρουρᾶς: (13) ἄλλοι σοδαροὶ προσωπικοὶ ἢ οἰκογενειακοὶ λόγοι δε- όντως ὑποδεδειγμένοι. (Υ) Οἱ προαγόµεναι εἲς θέσιν Διευθυντοῦ Σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως ὀπόκεινται εἷς µετάθεσιν εἰς σχολεῖα - γροτικῶν περιοχῶν ἐκτὸς ἐάν ἐκπαιδευτικοὶ λόγοι ὑπα- γορεύωσι τὴν ἐπὶ σύντομον χρονικὸν διάστηµα μὴ ὑπερ- Βαϊνον τὴν τριετίαν, παραμονὴν αὐτῶν εἰς σχολεῖον ᾱ- στικοῦ κέντρου. (8) Οἱ προαγόµενοι εἰς θέσιν Βοηθοῦ Διευθυντοῦ Σχολείων Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως ἀφοῦ ὑπηρετήσωσιν, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατὸν, ἐπὶ χρονικόν τι διάστηµα εἰς σχολεῖα ᾱ- στικῶν κέντρων ὑπόκεινται εἰς µετάθεσιν εἰς σχολεῖα ᾱ- Σροτικῶν περιοχῶν. (ε] Εἰς τὴν περἰπτώσιν σχολείου ἁφισιεῆς περιοχῆς ἢ µι- κροῦ σχολείου ἀστικοῦ κέντρου ἔνθα ὑπηρετεῖ εἷς µόνον ΒΦΊΟΗΣ ϱ ΑΦ Ιοηούαα]ιᾷ Φ]οσήιχορ µιᾷ ὀρήοισόοιπ (ᾳ]. οι. ΟΦΞΟΞΡ ὅμι. αλονμρο” ΌΥΥΟ Ἰωὴη Ὦμιαασιο Ὦι 313 Λἱμοήόσοσσα, 9φ01, ΦΙΟΛΩΥΟΧΩΞΙΦ ἱμΌλας σοι, ΛΟΓΟ 93 3ο 1013 Ἀθασα Αιοβρογονοσοι, ή μάµοσρον ο 13ύ3ν ὧ]ο «ὉΠΊΝΟς 5 ΑΛΦΑβοπιῃ οσο ΙΞΥ ο ΩΒΟΙΟΙΝΗ. (τι οσο ήιμος νὰ Ὁλοβσσικ. Ὢλλοθοςλ, Ὠλβήροινοιρ Ὦλ 13Χ31ΏΝ 11 αολβήασον 'ΠσμιαβονΟ μη αοχωο «ΦΟ1ΛΩΟ ΛΩΦΙΟΙάοΙᾳ ὉμΏλ]ι 9513 Ωολπήολοφήο γιό, ή ασια, φοσσι. ὀρηοισόοιᾳ Πρ άΞλΞιο ὮΛ Ἰῶολᾳς Ί3ορφήσο μιᾷ Αρήο -19οἹᾳ ΦΙΦ ΛΟΟΦΦΩΙΦΛΦ 131ΦόφαΦ ΛΦαΙΙ1μΟ Αοαφήοβοφήογιόθαι 1 Ὅλμι ΦΞΧ]ο ὧα ΑΦ ΛΦ. 9Ἴβορο Αμ θος Αιοσι]όθι 513 (ϱ) -Ίφσιᾳ αοη]λοτὶ Όπομοχνο 9ῳ01 σι ὨχΌλμι Φάουγ ΑΦ ρα. 5 οοι μαριούβ1οςν, ΛρΟΙΞΟ ΛΙΝΊ1ΞΧΟ Λία 1λουσιισοα ν μρνό η Απ Ωοήσ]όοιᾳ (οιῃοιοΙ χοβοιᾳ, Αρήοιόοιο ἸοβΧβοσιῦρ Ὁλ ΛΟΥ -ᾳβοσι. ὮΥΥΟ δολαριοόαιοςι, ΛΦΟΙΞΟ ΑοΟΦΙΟΥΙΠΟΧ ΛΩΙΛΟΧ3 δοποήμι ΩΟΙ3Χ]0 01 ᾷ Ασπιφοσσι, ΛΩΥΥΟ Ἰβορφήαο ᾖιᾷ οήσια -οιᾳ Ηθικόβλπιᾳ Ὦλ ο ΟΛΩΩ “ΑιομγοΚοσια Λολρή Λἰωιόπή ριο ή αοριᾳ ΛΟἨΙλΟΟΧ Λοῄσαλας Φις ὦ]ο] ἱλρήσιάοσιᾳ Λανροιοι Ὢπς ΟΛ όιθλή ΑΦΟ Ἰοια1γο οήσιόσις ΛΩΟΙ3Ο 31λοκ3 1ο Αρ ὡοαμαριούβιοῦι, ΛΡΟΙ3Ο Ὦλοα ΛΩΦΙΟΙΟΟΊΩ ΛΟΝΩΛΗΙ ΛΟΩΙ3Ν -1ο Λς. Ἠᾷ ΙΟΙΛΩΟΛΟΞΛ3Ι9 Ἰοήσιόοια ἸΞορφήσο Ἰιᾷ 1ο (7) ΩοΛςὗ ὀᾳομ]ααβο ος 5ᾳοποιοβοµαια Ἱς ΤΟΠΑΝ]3ΟΛΦ ΑΦΟ ἰ 'ΩσΜΙνΒΩΙΟΛΙ ο χροκαησία . σοιωσς ΞΟΥΥΦ 1Ο Φ11Ι]Ο311 {. 1ΟΛ]Ξ 5 ἠρλκόσλδιο ὮΛ. ΠΠ ὉΛΠΟ 309 ΛΙΟ38 Λμιλοκόρ ἡἰμβν 513 Ἀφήσιάοιο οηιλοή ΦΊηΓοΩ, (4) Ἀιομγοχοσοιωρ αἰμπιότή ριπ (9) Ἀπσ]οβομαιᾳ Αμ ρο 313 18ο ραμοοἳϱ Τι ΦΟΙΛΩΟΥ -ν ὀαβορῷ 3ιοποσοσ]ο Ὁ]βςς 19 5οιλοριοσσιυρ ροή. :4ΠΟ113Ύ ΠΟΝΊ1ΩΞΟΥΟΙΙΝ3 ΛΙΟὉ1 ΟΦ ΩΧΊ Αμλιόσοοσσιν ρισ (ο) «9130 ΦΗΗΟ31, ΞΩΟΡΠΟΥΟΝΡ 91. 313 ἠρίι κ όσλσις, Ὁλ Ἰοιλς Ἰπορφήσο πι οήριασιῃ (1) --αι Ἰποφφήπο πι πσήσιόάσυῃ ΛσβοφπαΧοιιῃ ΛΦιΓο ΑΛΩΗΊαση Ότο 1. ἠιοσοίμγιι «η Αν ρα5ή ὀσβορφ ποη]λοτή πιᾷ ποήριάσιᾳ Ί3Χν ΛογΞΘὴ. αοι -ῷ 51 Χβη Λι ὁοααριοοβιοςι Λράιπο ὡιωο Α5 Αἰμ. ιοσο]ιοίια -Ὁ]ρ Ὦλ ΤΟΝ ΛΟΩΦΙΟΙΟΟΙΩ ὉνΏλΛ] ΛΟΙ3ΗΊΟ Λο 313 Λιοφρφιγιόπιι Ὁλ 1019 Ο ἸΟαΛΌΛΩΩ 'Αάοοφ ΛΙἨΙΛΡ1. Αμα 513 9033010 ΟΝ 9Υ -ολοΩΛΦ δμο]βρίιάμοοχ ὀσηοσήόρ να ΙβορβΟλοιᾳ ΛΦιῃο οσα οθιο ρα. Ασαλροσόμ ια [ή Ἰοη ΛΦΩΠΟΊΛΟΛΟΜ ΑσπΑΦΟ -ολι Λῶα Φοᾳφο] ὃλι 93 1όρΑς Λο]λμοσσηι αἷα Φηοα 13ορΦήσο Ἡια ΛΩΛΓΟΙΞΟπιᾳ ΛΦΑΟΠσΙΙΞΥ ΛΦΝΜΙΙΠΞΩΙΟΙΙΝ3 1.381, ΩΟΛΞΠΙΞΝ -οο, 'ΛΦΠΟΊΛΟΛΟΜ ΛΟΩΙΛΟΦ Οι ΑΙ. ὃν ρνοια 51. Ώσ ο (ο) ού βιρροάΞη ωροή, ας ϱ Μωβοἱμήιιοσιι, Ἰβλρχάας Φογήροφοο] ἸβορααιάΣα, ΑΦ Ὁ]ο] ἰ ΤΌΛ 5 ΜΠΊΛΥΗΞΠΟ ΛΟΙΥ38 8 Βελτίον ΟΕΛΜΕΝΜ Β τῶν πέντε διδασκάλων. (2) Οἱ προσλαμδανόµενοι ἐπὶ συµδάσει ὡς ἀἄντικατα- στάται τοποθετοῦνται εἷς σχολεῖα ὅπου ὑπάρχουσι κεναὶ θέ- σεις ἢ ὅπου χρειάζονται αἱ ὑπηρεσίαι αὐτῶν. Μεταθέσεις. 16.--(1) Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ µετατίθενται-- (α) δάσει τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν (6] τῇ αἰτήσει αὐτῶν διὰ σοδαροὺς προσωπικοὺς ἢ οἰκογε- νειακοὺς λόγους νοουµένου ὅτι ἐξυπηρετεῖται καὶ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας. (5) Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, οἵτινες ὑπηρεταῦσι κα- τὰ τὴν διάρκειαν τῆς περιόδου δοκιµασίας εἰς σχολεῖα ὡς ἐν τῷ Κανονισμῷ 15 ἀναφέρεται, ὑπόκεινται εἲς µετάθεσιν μετά τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ διορισμοῦ τῶν ἢ ἐπικειμένης ταύτης-- (α] προκειµένου περὶ καθηγητῶν, εἰς σχολεῖα ἁγροτικῶν περιοχῶν καί, εἰ δυνατόν, εἰς τὴν αιτήν κο ν ρσηι ἢ εἰς ἄλλην δι’ ἣν ἔχουσιν ἐκφράσει προτίµησιν’ (6) προκειµένου περὶ διδασκάλων, εἷς σχολεῖα Γ ἤ, µὴ ὑπαρ- χουσῶν εἰς αὐτὰ ἐπαρκῶν κενῶν θεσεων, εἷς σχολεῖα Β τῶν τριῶν διδασκάλων, (3) Οἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω µετατιθέµενοι ἐκπαιδευτικοί λει- τουργοἱ ὑπόκεινται εἰς περαιτέρω µετάθεσιν, κατόπιν ὑπηρε- σίας ἐπὶ χρονικόν τι ο πρτημος καὶ ὥς ἤθελον παρουσιασθῆ δυνατότητες διὰ µετάβεσιν, ὡς ἀκολούθως : (9) Οἱ καθηγηταὶ µετατίθενται εἰς ἀστικὰά κέντρα ϐ) οἱ διδάσκαλοι µετατίθενται εἲς μεγαλύτερα σχολεῖα Β καὶ ἀκολούθως, κατόπιν ὑπηρεσίας εἰς τοιαῦτα σχολεῖα καὶ ἀναλόγως τῶν παρουσιαζοµένων δυνατοτήτων, µετα- τίθενται εἰς σχολεῖα ᾱ : Μοεῖται ὅτι εἰς ἀμφοτέρας τὰς ὡς ἄνω περιπτώσεις-- (ῷ ἡμετόθεσις εἶναι εἰς εὐμενεστέραν διὰ τὸν ἐκπαιδευτικὸν ειτουργὸν θέσιν ἐκτὸς εἲς περιπτώσεις µεταθέσεως λό- ο γῳ ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν ἢ πειθαρχικῆς µεταθέσεως᾽ (1). ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δὲν μετατίθεται ἄνευ αἰτήσε- ως αὐτοῦ πλὴν ἐὰν συντρέχωσιν ἐκπαιδευτικοὶ λόγοι ἢ ἑάνή περαιτέρω παραμονή του εἰς τὸ αὐτὸ σχολεῖον συγ- κροὔηται πρὸς δικαιολογηµένον αἴτημα ἄλλου ἔκπαι- δευτικοῦ λειτουργοῦ πρὸς µετάθεσιν. Προτεραιότης διὰ µετάβεσιν. 1ο (1} Πρὸς καθορισμὸν τῆς σειρᾶς προτεραιότητος διὰ μετάβεσιν λαμδθάνονται ὑπ' ὄψιν ἡ ἀρχαιότης, ἡ να, περίο- δος τῆς ὑπηρεσίας εἷς τὸ σχολεῖον ἔνθα ἐργάζεται ὁ ἔνδια- φεράμενος ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς καὶ ὁ δαθμὸς τῆς δυ- σµενείας τῆς θέσεως ἴδίως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν τόπον τοῦ σχολείου καὶ τὸ μέγεθος ὡς καὶ τὴν ἀπόστασιν τῆς κοινότητος 3 ο όωο]3γ 0οπιναΞΩΝΟΙΝᾷ 001. ὑσβἡμγουσνι ὃμα φοὓ, Λρχις «1078 ον 913 ΑΦΩομο ΑΦ1ᾷ ΛοιοΙΧῷΥγΓοΙ. ο00 ΑΠΙΦΙΟΝ Φ]3θμσὰ πογηα ᾗπήσγν]ᾳ Λοποιη μισο ΑρπσιΚωμΟΙΣγ/ (6) ροσ]πι. µ ο]οβαμιιᾳ 5οφο]όαιι ριόφ ΤΟΣ131Ο10ρ πο]οιο 01. ΦΙϱ Λ3Ο3Ρ 310ΛµΟΛΟ]Ο ὁσ]ο «οι ΛΦΙΟΞΧΣ Λῶα, 3ΠοµΟνο 9001. ιο Ὁοιαι, µ Ὀ]οβοίανῃ οφ σλον Λ013 οϱς ιΟΧΦή Αραιθ 5. ον 913 ΦΦΞΟΠΒΩΙΚΗΜ3ὰ «8η ο μννν ᾗ λῳρασιο. ΛωποιΚωσοαΞή Ὀο0σ]όΞ1 (1) --'σε σλαι, πησπάμνς νο τοις ση μηποαο μβιπή Ασοποιο ΑΩνσχηαιοσή οοοσ]όπῃ] ΡΒΡΩΒΦ 1011, 903 ΛΟσΙΞγοΧς ΩΟΙΛΩΡΩΒΙΠ (οβιοᾳ ΑΙΟΡ Αμ. 913 σοιωο ὁμάσάσοσιι θΩο1ἱΟἈΟ ρΙῃ Λολρή Λοιᾷ 1ῇ 5ιάχφή Ῥορο]ό αι ΦώΩ30Ω30 Ίο 5οςσηΞΧνοιο ὉΊΞγοΚο 513 Οοαμά ρου ΟΙΟΞΟ «μμρσσι ο. ον ]όσλά ο ΛΑ ΥΟΌΛΟΩ ΛΦΠΟΙΛΟΛΟΜ Λσάφα -Ἡ. Ξ1ΟΝἱ0ΛΦ]ο ες Λσαλοο ου, Λοα 5Ι3ΡΟΙΟ 31. ρασῇ] (5) ΦΩΟΠΟΙΛΟΛΟΗ ὁολΛοά αι, 5001, 513 ὀο]οβοµαια, Ὀιρ ης ὉΙ3Χ 1ο ην ποιμἑῃ]όρ ΘΦΥΥΡ Α03 9013 ΛΟΞΟµΩσωσσΙι ΡΩΟ1ΟΝΟ Ὦιο ἵνωοιοι, ἱαήο ιά σλά Αρ ΛΩΠΟΙΛΟΛΟΝ ΛΟΝΙ13Χο ΛΣ 13ήρΛ -αᾳ ἰε Λιήνο αι ποιβλρφήοὗ δμΑσάσοσ[] ΛΩΞΟ3Θ Δῷι 9ο]οβα μαι «Λ. ὨιοβΧς ὨλΦήΙΟΥΞΝΑΦ οὶ. 9φοαι, ὑσλωφήσο ομάσάσσον, Όροι -οπο ριο Ὀιοβοίαιᾳ ηπαωβριοιθ ἰ ο]οβσίσιη ος, (1) τε αμ ολοσθι ρομονο ιο ἱβήσοπιόσλάσμορ Ὁμοβσίαις δμιοσῦι «13, δν ος ἰμ.μβροιςρ ΟΛΗ. Λ3Ω ὀσβορφ ὀρόπφου ΟΠ] -Ὁ 10 σης ἱ1Χοοριθ, μιλίου, 13ἠ39 9 ϱ0 (80 Ωοάσόσον -13Υ. σΟΝΊ1ΩΞΟ ΟΙ ο ὑαφήσνγορονς ος ΑΙΟΙΙΥΝΩΑΟ Απωσιος Λί. 13/61 τι ΑΞΥΣΘΗ Ἰαιούντηα. Ασβσσαιο5α, Λῶ. οωάβιοφη 513 03 ὀμαρο 5ορΧο] 903 34ρΛ3 οι οο]λιήοσ-ήμ 5ου όν. ᾗ οἶμϱο οκ -οροιρ ὃμι φον. Πρ γαρ ο 1οαολ0ς Φιομιροό σα, ψ, (δ) Λοάπιολοι οἱ ον -αο 19 13η] οφ 1ο Αλσος 13101333 Ὢ]οιυρ Λμιοονανῃ. κἷμ. ον, αοΧο ροπή | αο]3Χ1Ο ο. ὠσφη ὑοφροκΑἩ νο ΔΥΥΡΦ -Οµᾳ ϱΩοΚάωοΙ3Υ ΩΟΙλΩΞΩΙΟΝΣ διομαγοόσι Η, (Γ)--εε ιού ηολφηο σας «Έωρ οι ΑΙΟ1Ο α9ὰ θικάρ ο]ουήόρ ὃμι Αιοάμο]5 αν 31ιομιοβνοιις Ἠ9ή 31. ὪΛ ΊΟΑΟΛΩΟ ΦΙΟΟΙοςΙϱ νι ῷ ομκος ποσοστό μα οα.ῃ Λἱμιού να, Λἰµ, ὀφοχ, ΠΟΙΛΟΛ]Λ. 930 φ1ιοο1ο ΛρήραΏήσαι Λρι Αιοσιρώὄσαι Αἰμ. ριο {ες Αιοοιιοςιμρ 1ο ὀ13ομάίιοια (1) --σε σαιοζαμν, ἨΠ Πο Λο ᾿ι δελτίον ὈΕΛΜΕΗ 13 δὲ ὑπόλοιπα τρία εἰς δαθμὸν τοὐλάχιστον καλόν. (3)--(α) Προάξιμοι «Α» εἰς θὲσιν Διευθυντοῦ Ἐχολείων κρίνονται οἱ ἔχοντες εἰς τὰς τελευταίας ἐντὸς τῆς τελευταίας πενταετίας ἐμπιστευτικὰς ἐκθέσεις ἐκ τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ παραγράφῳ (1) πέντε προσόντων τὰ τρία ἐν οἷς ἁπαραιτή- τῶς τὰ ὑπὸ (Ὁ καὶ ἄν) τούτων, εἰς δαθμὸν ἐξαίρετον, τὰ δὲ ἄλλα δύο εἰς δαθμόν τοὐλάχιστον λίαν καλόν. (6) Προάξιµοι «Β» εἰς θέσιν Διευθυντοῦ Σχολείων κρί- γονται οἱ ἔχοντες εἰς τὰς δύο τελευταίας ἐντὸς τῆς τελευταί- ας πενταετίας ἐμπιστευτικάς ἐκθέσεις ἐκ τῶν ἀναφερομένῶν ἐν τῇ παραγράφῳ (1] πέντε προσόντων τὰ τρία ἐν οἷς ἅπα- ιτήτως τὰ ὑπὸ (Ἠ) καὶ ἄν] τούτων, εἰς δαθμὸν ἐξαίρετον, τὰ δὲ ἄλλα δύο εἰς δαθμὸν τοὐλάχιστον καλόν. (4) Διὰ προαγωγὴν εἰς ἀνωτέρας τῶν ὡς ἄνω ἀναφερο- µένων Βέσεων, οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί δὲν ἀξισλογοῦν- ται ὥς προάξιµοι «Α» καὶ προάξιµοι «Β». Περίοδος κρίσεως διά προαγωγἠν. 20. Οἱ ἐκπαιδευτικοί λειτουργοὶ κρίνονται διὰ προ εἰς ἀμέσως ἀνωτέραν θέσιν Προαγωγῆς τακτικῶς μὲν ἅπα τοῦ ἔτους ἐκτάκτως δὲ ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη. Κατάλογος προαξίµων. 28.--(1) Προκειμένου περὶ συνδεδυασµένων θέσεων δὲν ὦ- πάρχει οἰοσδήποτε περιορισμὸς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν διὰ προ- αγωγὴν κρινομένῶν οὔτε καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ συντάσσωνται κατάλογοι προαξίµων. (5} Διὰ προσογωγὴν εἰς μὴ συνδεδυασµένας θέσεις ἡ Ἐ- πιτροπἠὴ λαμδάνουσα ὑπ ὄψιν τὰ προσόντα τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν λειτουργῶν οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ εἶναι ὑποψήφιοι διά προαγωγἠὴν καὶ τὰ τιθέµενα εἰς τὴν διάθεσίν της ὑπηρεσιακά καὶ ἄλλα σχετικἁ στοιχεῖα αὐτῶν, ὡς καὶ τὴν προσωπικἠν ἀν- τίληψιν τῶν μελῶν αὐτῆς -- ὅπου ὑπάρχει τοιαύτη -- δεόντως αἰτιολογουμενην, κρίνει ἕκαστον τούτων καὶ χαρακτηρίζει αὖ- τὸν ὡς προάξιµον ἢ μὴ προκειµένου δὲ περὶ τῶν ὑποψηφίων διά προαγωγἠν εἰς τὰς ἐν τῷ Μανονισμῷ ὁ ἀναφερομένας θέσεις ἀξιολογεῖ αὐτὸν ὡς προάξιµον «Α» ἢ προάξιµον «Β» συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ 26. (3) ᾿Ἐντὸς τοῦ μηνός ᾿Ιανουαρίου ἡ ᾿Επιτροπὴ συντάσσει διὰ τὰς μὴ συνδεδυασµένας θέσεις Προαγωγῆς πίνακας προ- αξίµων κατὰ τὰ ἀνωτέρω, εἷς ἕκαστον δὲ τοιοῦτον πίνακα ᾱ- ναγράφεται ἀριθμὸς ὑποψηφίων μέχρι τοῦ τετραπλασίου τοῦ ἀρίθμοῦ τῶν πρὸς πλήρωσιν κενῶν λριον ἐκ τῶν ὑποψηφίων τῶν δυναμένων νὰ προάγώνται, τηρουµένων καὶ τῶν διατά- ξεων τοῦ Μανονισμοῦ 29, εἰς τὰς τοιαύτας κενάὰς θέσεις. (4] Οἱ κατά τὰ ἀνωτέρω συντασσόµενοι πίνακες τίβενται ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς, ἥτις δύναται νὰ ὑποδάλλῃ ἐπ᾽ αὐτῶν τὰς εἰσηγήσεις της πρὸς τὴν ᾿Επιτροπήν. ΣΕΛΙΣ Ἰ2 δελτίον ΟΕΛΜΛΕΥΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1912 ΙΝΣΠΤΟΥΤΑ ΞΕΝΟΝ ΓΛΟΣΣΩΝ ΔΕΗ ΓΜΩΡΙΖΟΜΕΗ εἰσέτι ποίαν ἐ- ξέλιξιν θὰ ἔχη τελικῶς τὸ θέµα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἀπολαβῶν, τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ ᾿Ινστιτοῦτα ξένων γλωσσῶν καθηγητῶν. ΑΙ κυ- ξερνητικαὶ προτάσεις, αἱ διαξιδα» πθεῖσαι προσφάτως πρὸς τοὺς ἐνδια- φερομένους, πόρρῳ ἀπέχουν ἀπὸ τοῦ γὰ θεωροῦνται ὡς αἴρουσαι μιᾶν ᾱ- δικίαν τὴν ὁποίαν ἀπὺ ἐτῶν ὑφίσταν- ται οἱ ἐν λόγῳ συνάδελφοι. Διότι εἶναι γνωστόν ὅτι ἐὰν ἔχουν καθιε- ῥρωθῃῇ ὡς κοινωνικὸς θεσμὸς τὰ ν- στιταῦτὰ Εἔνων Ὑγλωσσῶν, τοῦτο ᾱ- φείλεται κυρίως εἰς τὴν ἐργατικότη- τα καὶ τὸν ζῆλον τῶν ὑπηρετούντων εἰς αὐτὰ καθηγητῶν, εἰς τὴν ἀνιδια- τέλειαν καὶ ψυχικὴν ἀντοχήν των. Δὲν πρέπει ὅμως ἡ ὀφειλομένη χάρις νὰ τελειώνη εἰς τὸ σημεῖον τῶν λόγων, Πρέπει καὶ ἑμπρ ά- κτως ἡ Βυδέρνησις νὰ ἐκτιμήση τὴν προαφοράν αὐτήν, ἐὰν θεωρῆῃ -- καὶ πιστεύσµεν ὅτι θεωρεῖ -- τὸν θε- σμὸν τῶν ᾿Ινστιτούτων ὥς μίαν κοι- νωγικὴν ἀνάγκην. Λιότι κατ’ οὐσίαν εἶναι τὸ κράτος ποὺ δρέπει τοὺς καρποὺς οἰασδήπο- τε κοιγωγικῆς πολιτικῆς, ἐὰν αὔτη ἑ- φαρµόζεται ὀρβῶς. “Ας ἀναθεωρήση λοιπὸν τὴν στά- σπιν της ἡ κυδέρνησις κι’ ἂς ἀντιµε- τωπίση μὲ ψενναιοφροσύνην καὶ µε- γαλοψυχίαν τὺ αἴτημα τῶν καθηγη- τῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖσι ἐπὶ σειρὰν ἑ- τῶν ὡς εκαλοὶν ὑπάλληλοι εἰργάζον- ΤΑ. ΕΛΡΧΙΝΚΛ ΣΜΡΙΝΝΙ ΝΕ ΠΣ 0.Ε. ΛΕΥΜΟΣΙΑ Σ. κε όὤῶ Ώτο το χωρὶς νὰ διαμαρτύρωνται διά τὸ γλίσχρον τῶν ἀπολαξῶν των. Καὶ ἂς μὴ σωνδέη τεχνηέντως τὴν ὅλην ὑπό- θεσιν μὲ τὰς ὑπερωρίας ἄλλων δη- µοσίων ὑπαλλήλων. Παιδευτικὸν ἔρ- γον ἐπιτελοῦμεν καὶ ὡς τοιοῦτον θέ- λομεν νὰ ἀξιολογῆται ἀπὸ ὅλους, Αν χρειάζανται θάρρος οἱ ἰθύνοντες νὰ τὸ ἀμολαγήσουν, τοὺς παρακα- λοῦμεν νὰ ἀνεύρουν αὐτὸ τὸ θάρρος. Ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ λειτουργήματος δὲν ἐπιτρέπει ἄλλας ὑποχωρήσεις, ΕΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ --- 0ΡΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΤΣ ΜΕ ΤΗΗ ἐκπνοῆν τοῦ ἔτους ἀποκο- βρυφοῦνται καὶ κήγουν αἱ ἐκδηλώ- σεις αἱ προγραμματιασθεῖσαι διά τὸ βιβλίον. Οἱ καθηγηταὶϊ τῶν πλείστων σχολείων τῆς νήσου, ἀνταποκρινόμε- ναι πρὸς τὰς ἐκκλήσεις τῆς ΟΥΗΕ- ΣΜΟ δὲν ἐφείσθησαν κόπων καὶ µό- χθων καὶ εἰργάσθησαν ἐκ τοῦ ὑστε- ρήματος τῆς ἀναπαύσεώς των μὲ ὁ- πέρµετρον {ῆλον πρὸς τὴν κατεύθυν- σιν ταύτην, διοργανοῦντες ἐκθέσεις καὶ πραγραμµατίζοντες ἀναλόγομς πνευματικάς ἐκδηλώσεις, αἴτινες εἷ- χον σκοπὸν τὴν πραδολῆν τοῦ διδλίσυ εἰς ὅλα τὰ κσοινώνικἁἀ στρώματα, 1911011915 Ἐπειδη πυλοφοροῦν Ἰμ- ᾿Απὸ τοῦ σημείου ὅμως τούτου μέ- Χχρι τῆς ὑλοποιήσεως τῶν στόχων τοῦ «ἔτους Βιβλίου» ὑπάρχει μεγάλη ᾱ- πόστασις. Διότι ἐν τελευταία ἁναλύ- σει ἡ προβοκὴ τοῦ διθλίου εἶναι ἔρ- γον αὐχὶ µόνον τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Εἶναι κατὰ μείζονα λόγον ὑπόθεσις τοῦ κράτους, Διὰ νά μὴν µείνωμεν εἰς τοὺς ὡραίους λόγους, ποὺ ἠκοῦ- σθησαν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτα διᾶ τὸ διδλίον καὶ διὰ νὰ µεταδάλωμεν εἰς πρᾶξιν τὴν διά Βίου παιδείαν χρειά- ζεται ἔμπρακτος ἡ κρατικὴ μέριμνα. Εἶναι εἰς ὅλους Ὑγνωστὴ ἡ ξαθεῖα πνευµατικἡ κρίσις τὴν ὁποίαν διερ- χόμεθα. Θέλομεν ὅλοι νὰ δαυκαλι- ζώμεθα ὅτι ὑπάρχει πνευματική ζωὴ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ἀφαῦ Ηρατικόν Βέατρον διαθέτοµεν, μαυσικάς ἀκρα- άσεις δίδοµεν, καλλιτεχνικὰς ἐκθέ- σεις ἀνοίγομεν. Αλλ' ὅλα αὐτὰ συν- Βέτουν µόνον τῆν ἐπιφάνειαν. Αλλο πνευματικὴ κίνησις καὶ ἄλλα πνει- µατική ζωή. Ἐάν ἐγκύψωμεν ὁσθύ- τερον θά αἰσθανθῶμεν τὴν µικρότη- τά µας καὶ τὴν ρηχότητά µας, θά ἀντικηφθῶμεν τὴν ἀποξένωσίν µας ἀπὸ ὅλον τὸν ἄλλον κόσμον τῶν προ- ηγμένων χωρῶν καὶ θά κλαύσωμεν πικρῶς, Εἶναι ἀπογοήτευτικὸν -- τὸ ὀλιγώτερον -- νὰ διαπιστώνωµεν ἆ- πὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Διευβυντοῦ ΠΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝΤΑ. πειται νά ἁποασῃ ἡ ΟΠΛ- ΜΕΝ. αὔτε καὶ Βά Δεχβῃ πα. οαππημπής τῆς ἀξιολογήσευις ας της ὑπὸ τῆς πλενρᾶς δυνατὺν νὰ Εχῃ ση- Δαρυτάτας αυνεπείας. Πούς τῆς ΟΥΜΕΣΚΟ, κάπου εἰς κάποιαν ὑποσημείωσιν, ὅτι ἡ συµξολη τῆς Κύπρου στὸ διεθνὲς ἔτος διξλίου ἢ- το αμία ἔκθεσις διβλιοδεσίας» ἡ ὁ- ποία ἔγινεν ἢ πρόκειται νὰ ϕγίνη. Μάλιστα ὅταν χῶραι ὡς τὸ Πακι- στάν, ἡ Περσία καὶ ἡ Οὐγάνδα ἀἆνα- φέρονται λίαν καολακευτικῶς | ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΊΜΚΑΠΟΠΟΙΗΣΙΗ καὶ αἰσιοδοξίαν ἐ δημιεύργησεν εἰς τὰς τάξεις τῶν καθηγητῶν ἡ εὐθαρσῆς στάσις το Ὑπουργοῦ Παιδείας ὄρας Α. Μαύμα. εἰς τὸ θέμα τοῦ ὡραρίου, ἠΜὲ ἀπε., φασιστικότητα δημοσίου ἀνδρὸς ἔ-] Χοντος ηὐξημένον τὸ αἴσθημα τῆς! εὐθύνης, ἀνέλαέός τῆν πρωταθαυλία! καὶ καθώριπε κατὰ τρόπον ἄίκαιο εἰς ἐπαλλήλους συσκέψεις µετά τῷ Γυμνασιαρχῶν καὶ τῆς ΟΕΛΜΕΑΒ, τ. μίνιµουμ τῶν ὡρῶν διδασκαλίας δι΄ ἕκαστον καβηγητήν. ᾿Αναλαγιζόμεβα εἰς ποῖον σημεῖανι βά εὐρίσκετο σήμερον ὁ κλάδος τῷ Λειτουργῶν τῆς Μέσης, ἐὰν πρσδκἠ µατα, ἁπλᾶ κατ’ οὐσίαν, ἅλλ᾽ ἐμπλα - κέντα εἰς τοὺς πλοκάµους τῆς ρα: φειοπρατίας κατέστησαν δυσεπίλυ-ι τα, ἀντεμετωπίξοντο μὲ κατανόησι ͵ ὡς ἀνωτέρω καὶ εὕρισκον τὴν σύνή τοµον λύσιν των. ) Θέλομεν νά πιστεύωμεν ὅτι καὶ εἰᾳ τὸ μέλλαν θά τυγχάνωμεν ἀναφ λόγου µεταχειρίσεως καὶ πρὸ οἶασή δήποτε ἀποφάσεως θὰ πρυτανεύη ιῇ λογικὴ καὶ τὸ δίκαιον ἐπ ἀγαθῷ τῇ Παιδείας καὶ τοῦ τώπου. ή μοῤμωσα ος ώ Εκυκλοφύρησεν ἑφέτας Ἆ Α΄ Τήμος ατῆς ὮΤολιτηή Ἱστορίας τῆς ΠΜεωτέρἡ Ἠπιαήμου Πρὐεᾶρυς Πιάνης 'Αλάδανδρος. ὕ ἁγτιπρύεᾶρας ΣΣ εωργνου ᾽Αγδρέας Γοαμματεὺς ἔ Ἠετρου Ναρόλαμπος αμίας ο Ἀπαυρίδης Μιχαήλ ᾿ΟὈυγανωτικὰς Τοαμματεὺς : «σπθυθης ᾽Αγθρέας ἠμόπυλοι :΄ Παπαπµιππαι Φππής Φεραίὺς Ἀεωμίδας. ο ΛΕΜΕΣΟΣ Πρύεδρας Σ ΠΗωπαδάπουλος Αγβιμος ᾿Απντιπρύεδρας : Βαυνάθα ας Τοαμματεὺς ΣΙ Βωμᾶς ἑήνιον Ταμίας Σ Ἀειλέης Χάρης Ἐν ἡμβουλη, ἆ ΗΠρωταπαπᾶς Ἰωάννης Σοφαμλέους Ιορδάνης Μεασάρης Ανδρέας, ΑΜΜΟΚΩΣΤΟΣ Πούεδρος Αβανασιάδης Δημήτριος Απτιπρύεῆσος Φανέτας ον Γραμματεύς ο Ἡ Μαυρομάτης ᾿Αλέξανδθὺς ᾿Οργανωπικὺς Ἑραμματεύς : Ταικουρῆς Παναγιώτης Ταμίας Σ Γοηγορίυνυ Τάσος 3 ὐμέμνλσι Φακλαμᾶς Καρμάλαμπας Τιάγκαυ Ἑρηγύσιος ΠΑΦΟΣ Ποὐεθοης τ Μμμηλίδης Γεώργιος Αντιπρήεδρας ο ια Ημόδατος Τραμματεύς ἕ Αντωνιάδης Βεύσμαρυς Ταμίας Σο Νεαηλέσις Χρίστης Ἐὐμβανλοι Λοτούὕης Βεαχάσης Νεάσχον Βέασχυς Εουσουνίδης Δῆμος ΜΟΡΦΟΥ Πυδεῆρος Διααίτης Μιχαήλ, Αντιπρύεδρος κ. πρπλάμπαις Ἁπῃ, Τοαμματεύς Πριωταπαπᾶς ἄηῖδας Ταμίας Παπαπάββας Παναγής ας ἡμβονλπι Μανζηᾶς Απτώιᾶς Πετράμης Ανδρέας Ἰωάννου Αντώνιος Πύρρας ΔΑΡΒΗΑΕΜΑ Πούεδσας Σ Ἀηιστοφύρον Ἀρίστος ἡγτιπούεῦρας ἕ Παπαμιχπήὰ Κώστας Τοαμματεύς Ἀ Ψάνης Βάνης Ταμίας Ἐτνμειίδης Τάκης Σἡμβανλαι Ἓἠήθας Δημήτμιος ΑΒπνασίαν Κώστας Αβρπαμίδης Ἀτκας ΜΕΡΥΜΕΙΑ Πρύεδρας Πππαπιύλην Ἠώητας ΣΑντιπούσδρης προς ο οκας Γοαμματεύς . Σά ββιες Ἀποημαμπος Ταμίας Ἀριπτοθουλίδης Γεώργιας ἡμήαν οι Ἐσύμισας Ἡ., ιεμκευης Β., ΑΒανασόποας 1. Ἑσυρονντειῆς Ἡ, θνροι καὶ ἀναδάσεις σχετικῶς μὲ τὴν διάσβηώσιν. ἀναδι- ὀρβρωσιν τῆς Δημοσίας Τ. πηρεαίας, αυμπεριλαμίινα. µίνης τῆς Ενκπαιδευτικῆς, μαὶ τὸ Ὅπμας τῶν διαφύσιων λιμνών, ἡ ΟΕΕ Ις εἶναι ὑποχσεωμένη, πυὺς πατατύσπε: σι τῆς Ἑκηνῆς Ἰνώμης αἱ τῶν μελῶν της, νὰ ἄνακυι- γώσῃ τὰ ἀκόλοβη: α] Πάντα τὰ διαδιδόμενα εἶναι ἀναπλπθη ἔπαιν ἅμιως ὥς πηχἠν τιν Ἠνωστὸν εἰ- πλον ἀπνβοώπν, αἱ ἁπηῖσι ᾱ- πὺ Ἠαιροῦ ἔγουν ἐκτεβῆ μαὶ πααππαθοῦν διὰ ταν ιβή, σον καὶ διναιδύσεών νὰ ἁπὴ- αύπονη τὴν ἑναντίαν την καταμραυγῆν μα νά ατπὲ. φαυν την πραπαοχήν πάντιῖν τῶν ἑνθιπφερωμένιην πρὀς ἴλ. Ἆην παπτεύβυναιν καὶ δὴ ποὺς Διαμάχην μεταξὺ τὰ- Ἑεν, δ] Ἡ συμφηνηβεῖπια µε- ταξὺ Ενβερνήσεως καὶ ΠΑ ΣΤΑ γενική ᾱ Ὁ Ἐτπσις ἐν 198βς ναὶ 48 ἁναμιιβήλης ἰσχύει ὃν ᾱ- παντας ταὺς ἠπῆ τῆς Κνδες- πήσεως ἔρηνοβοτουμένηνό ἐπαβηγητάς, Ἀιδπακάλθις, ἠστιπνομινήν σπα πλ, 1Αλκά πρέπει νὰ ματαστῆ ππηὲς ὕτιε ἡ ΟΕΩΑΜΕΕ δεν ἐμανοπηιεῖται μὲ μύνην μίαν γενιμῆν αὔξησιν, ἡ ἁἀπυία ἄλλστε ἀνεμένετη Ἡησιαλη- γικῶς καὶ ἡ ἁπυία ὀιευρύνει τὰς Ἀμιπαράς καὶ τὸ ὑπιπτή- µενόν «άσμα, Ἡ ΟΡΛΜΕΗ ματηλ ήν τς ἄνπμεκὸν μι. να τὸν πιφελθήντα ήταν ὁνεκδιπαηπῃα οὐχὶ τοπικ Β{- μα γενικῆς αὐξήπευις ἀλλὰ ἄρσιν ἀδικιδν, δικαίαν πι ἴσην μεταγείρσιν. ἀξιηλήγη- αν καὶ ἀπνιιδιάρθομαιν, 'Επὶ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν αἰιπί- απ ἐπῆλβε καὶ Ἠραππτὴη πι μ- πηνία μετὰ τῆς Ἠνόῤσπνησε- ες ἄπιως ἐπ τβοῖν ταῦτα τὴ ἠργύάτεπον μέχρι τῆς ἄΤῃς Λεμτηηπίην Ίατς γη ἄνει εἠππβήπητε διηηεναοῦς ἅμι- πρίσειης ἓν σχέσει πιὸς τῆς μας Ἑνβεσνητικὰς ὕπηρε- πίπς, Απ τῶν αἰτημώπι ππὶ τῆς ππηρώνίας δὲν πῃή- καὶ ἀναδιαρθρώσευς εἰς τή ἀπώπερον μέλλον Ἡ ἑατά Μευφίν τιν χάθιν τῆς παρα. αισσουμένης Ὑεικῆς αὐξήπσε- ας ἡ ἁπαία ἐθεωρήθη ὑπὸ μεριμήν ὡς σωσίθιαυ, Ἡ Βέσις, Ἡ Ἱφαμμῃῆ καὶ ὦ πκοπἠς τῆς ΩΕΛΜΕΕ ἦσαν καὶ εἶναι ααφεῖς εἰς ταὺς πήντας μπὶ ἐπομέγως τὰ μέ. Μη τῆς ᾿Οσγανώσεώς µµες δὲν πρόκειται νὰ ἄίδονν πίστιν ες θύρας μα. ἄαβάπεις, Ες ΤΗΣ ΓΓὰΜΜΑΤΕΙΑ 3 ΤΙ 1ΗΤ8 Ἡ ὀλαμέλειι τοῦ Ἐεντοι- κυαῦ ὀἙτυμήπηλίαι σινθθε χβὲε Πέμπτην εἷς συνεδρίαν καὶ πωπέεύῃ εἰς ἁππσκύπησιν τῆς µέχυι τοθᾶς πορείας τῶν πἰτημάτιην τῶν παβημητὔη, Τὰ ἈἘμμβούλιαν ἑκφράξει ἱπινάπομαιν ἡπήπι κατήπιν πολι λᾶνν ποζσμἀμἑών πατης- τίσθησιν μαὶ ἐνεκυίθησαν ἕ- στι καὶ ἀθγὰ αἱ Ἠπνονισμοὶ διὰ δισρισμούς, τυπυβετήσεις, µεταβέσεις επ πο γιμάς, 'Η καλη ἐππομαγὴη τῶν κι. ππιναμῶν Βὰ ἐπμμέρῃ τάξιν εἰς τὰ πῳάγµατα, κατοχύριη- σιν τῶν καθβηγητῶν καὶ Βὰ ἄρῃ παρεξηγήπεις καὶ πἰσβή µπτια ἀδικίας. Ἱὐ Σαυμβούλιυν ἐμράσει τὴν ἀνησνυχίαν τον ιά τὴν ππμιτηρπυμένην ππβνστέητ. πι εἰς τὴν σύγγλησιν τῆς η. πιτροπῆς ᾽ΑπναδιαρΏριώσειως μμ Αξιάμαγησεας. Ἡ Ἔν πιτρηπή. Βάσει γμαπτῆς συμ. πρίας μεταξύ Ἐήεανήσευις μαὶ ΟΕΛΜΠΕΗ, ππέπει νὰ πέρῃ εἰς πέρηις τὸ ἔργην τῆς Ἀτιυλογἠσείας καὶ Απαβι- πρβρήπεως τὰ ἠργύτερην μεχρι τῆς Της προπεχπῶς ἠεπεμβήαν, ΙΤ ΟΕΛΜΕΕ ὑμαπούττει τὴν ἐμμονὴν της εἰς τὴν πυμπινίαν ναὶ ην. ἁποαυγὴν ἄνσαρέστων ἕξν- λίξεων ἡ ΟΕΛΜΕΚ ζητεῖ πως πηγη Ἡ Ἠπιτούπη ἀμέσής διὰ νὰ βυνηθὴ νὺ η ὐ- ο «εἰς πέρας την ἀποστολήν της ἑντὴς τν σπιν ηΒέν. των ρανιμν ὀρίίοη, τὐ υμθυύλιον ἐπιό τπηιβὲν τοῦ Βέματας τῶν παβηγητῶνν τῶν Ἰπνατιτούτην ἈῬένω Τληππῶν καὶ τοῦ Ἀνυμτερι παῦ Τημνασίοι, ἀπεήκισεν ἥπιως αυναντηθη μετὰ τηῦ Τεν, Διευθηνταῦ τηῦ παιῃ. γείπν Πμιδείας πρής ἡπιστι. μήν ὄνενἠέτήσιν, Ἐν τέλει ἀπεφωσίσήη ὅ. πις ἡ Ταμτικῃη Γενική Ἔτ γέλσναις τῆς ΟΕ ΑΜ. Ε.Τ. πραγματοποιήηβη τὴν Ίδην προσεχαῦς Αεμεμέημαι, Ἐν. τοῦ Ε,Δ,Σ. τῆς Ο.Ε. ΛΜ. ΕΝ. Πατ. 1πὸ Τὴν παρεβοῦσαν Τετάῃ την εἰς ἀνγκέντρυπην τν Ἀτιβηγητοιδιν Οὐμμιπῆς (κο. γηµίας ἀπεηπαίπῆτ ἡ ἴδμυπις Ἀυνθέπμην τοῦ νλάδην ἐν. τῆς τῆς ΠΤΑΜΕΚΝ. Ἡ ση. Ἀξντρίήσις ἐποαγματαποιήβη ο Κύκπην, εἷς αὐτὴν δὲ παρει. θέβησαν πέραν τῶν εἶκααι ππιπηητπιῶν, Κατόπιν ἀρχαιρεσιδιν ΣΈε- λέγη ἐπιτηυπὴ τω ιββ. σµον ὡς ἀνολωήθης: ο ἡι ο ο πύται Ἐατηρηύλις, Απηστο. ζην Δέπππινα, Πραὔηύμαν Νπσα, ᾿Αργυροῦ Λέλα, Ἱα. Πιερ γη]: οερίτα, . Ἡ Ἐπιτρηπῆ Εὐρίπησται Εἱ5 υ Τι ῥ απ ἡ αν μὲ τή Κεντρική μύσιμον τῆς ΟΕΛΜΠΕΚ τὸ ἁποῖην ἠπεσχέθη πισεον Ππήβειαν Ἑπί ππώβπσιν τον Βεμάτιην τὰ ῥποῖη αρα δν τὸν κλήβην τῆς - ΓἨ κια μτ- Ὀηπανομίας, : ειδαππηεῖ ὕτι τυχόν ποπ ί- ΕΕΚ ΤΗ» ΓΕ ΑΙ ΑΤΙΑ Ἠήπρον» ἐπί τοῦ καβηγητ τῆς Φιλαμγγίας καὶ στ πε. ᾿Αδήμονυ συμάμη, τὸ ἔργαν τοῦτο ἀναλύίαν ὕλαι αἳ ρήσεις τοῦ Ευπυ ποῦ ητήμητας τῆς Προς ναστατικῆς πεθιῤόαυ [ -- 54 δάπει ἐπισήμωμἳ στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔρμ 1 υεύσντιι, ὑπὸ τοῦ συ γα ὁ ας μὲ πᾶσιον εἰλιηρίγειαν ) ἠντικειμεχιπότητα, Ἰσαμα εῶς τὸ ἔργον τοῦτο ση ττ ὕάλάει τὰ μέγιστα εἷς τὸ ἨΗΤ ὤληαι Ἱστοριομραπί :ᾖ τοῦ τύπαν µας ἀλλ τα ος Ἑσόνως εἶναι πολ ἠτιμῶν Β Ἡ ϐημαι διά τοὺς μελετη! της συ χούνπαι ἐποχῆς ὃν ἨμΒ ὕπον ὕγνωστοι ἄτορς τῆς ἱστουικῆς πραγματικός τῆς ἀνέρχοντα δια πρώτον. οπής εἷς αἴις ἀπὸ τῆς | δι Ἠήπσειις τοῦ γητικηῇ, 1. η μηρηπίσµατης καὶ ἐντεῦαί τν Τή ἀξιό]ηγαν ταῦτα ἴδι κών Έργων ππσμεῖτπι πλείστων Ἱστηπικῶν εἰ: τῆς ἐποχῆς ἐπείνης καὶ ῥήηῄζεται πὴ τῇ π Πουτάνευις το Παν Αβηνονς κ, Απποτήώλι - απκιάμη, Εῖς τὺν ἆνα ματ κόν ἐπίδηνον ᾖ γοπφεὺς ΙΙ ΕΕ αναῤήει με τὴ, απάδια, ὕνρ ἄηλβε τὸ Ἐνπηι Ποὐῦλημιι καὶ μήνες σιν ἦνις πῃὺς τὴν ὀνεβννά σιν τοῦ ΕυΥπηπμαῇ μα ἄεικνήει μπα γθέντα, πυης ἐξαπωγῆν ὠπρε]β πιμπερααμάτιων ἄνά τύήν αἳ μεθινον πειησμών τῇ μμιτος. 5. ακαμδος κοποῖ εβρ σα ας ου ππιατῦηιεν εἰς τηῖ ναδψλφους, ἄπιις ἐγισὴ ΤΠ πφρππΒειν τη Βέλπαν ᾿ΑΠάμιν Τ πρὸς Επμπιν με] τί Ἐ Ἰπέπηιν τύµτην το ἀξιαλθι τούτα στορινιῇ πι τος, διά τῆς ἠμμοῖς Ἡ πο ήπειις τα θηβλ ία ... ες σλην τὴν πι υμπ Ἀπαμην τῆς νήσσα µας, Τύπος: εΒΕΟΓΡΕΣΕ Α Τηὰ, 4 θά Λεικωσία, 20 Βδελτίον ὉΕΛΜΕΜΗ. Μριτήσια Αξισ)ή- Ύπσις: Μονάδες Επεξηγήσεις Β. Ἡμερομηνία ήψεως τῆς αἰτηπευς, 1---18 ΙΕ. Αἱ μονάδες Πίδανται ἄνα- ἠύγας τοῇ μηνὺς ἐντὰς τοῦ ὑποίον ἡ αἴτησις λαμ- Βάνεται ὑπὴ τῆς Ἔνπιτρη- πῆς, πατή, τὸν ἠμόλουθον τοὐπον Διά τὰς Ἰαμβανα- µένας ἐγτὴς ταῦ Παν Βίδανται 10 µονάδες, ἐντὺς ταῃ Τουλίσι ἃ µονάδες, κ. ἄν, µέχοι τῶν ἐντὺς τοῦ ἐπαμέναν Μαρτίαν λαμῦπ- πομέγων διά τὰς ὑποίας δὲ. ὕεται µία μύναν μονής, 0 ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΝΟΜΟΣ τή 1262 ΚΑΜΟΜΙΣΜΟΙ ἘΕΚΔΟΘΕΗΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ Τ6 104 τοῦ 1368. τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον ἐνασκοῶν τὰς εἰς αὐτὸ ἄνα- τιθεµένας ἐξαυσίας δυνάμει τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ περὶ τῆς δη- ῥπαίαα Ἐκπαιδευτικῆς Ὑπηρεσίας Πόμου ἐκδίδει τοὺς ἄκο- ούθους Μανονισμούς : Ἐυναπτικὸὰς τίτλος, 1. Οἱ παρόντες Μανονισμοὶ θά ἀναφέρωνται ὡς οἱ περὶ Ἐκπαιδευτικῶν Λειταυργῶν (Διδακτικὸν Προσωπικόν] «Δι- αρισµοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαὶ καὶ συναφῆ Βέματα] Κανονισμοί τοῦ 18/2. Μέρος ΑΙ, ΓΕΜΙΜΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Ἑρμηνεία, ο (1) Ἐν τοῖς παροῦσι Κανονιαμοῖς, ἐκτὸς ἔάν ἄλλως προκύπτῃ ἐκ τοῦ κειµένου-- εδιδακτικὀν προσωπικὀν» σηµαίνει καθηγητὴν καὶ διδά- σκαλον' εἐκπαιδευτικὸς λειτουργός» σηµαίνει μέλος τοῦ διδακτι- καῦ προσωπικοῦ' «ὁ ΓΠόμος» σηµαίνει τὸν περὶ τῆς Δημοσίας Ἔκπαιδευτι- κῆς Ὑπηρεσίας Πόμον. {5} Οἱ ἐν τοῖς παροῦσι Μανονισμοῖς, μὴ ἅλλως καθοριξό- ναι ὅροι, κέκτηνται τὴν ἐν τῷ Πόμῳ ἀποαδιδομένην αὐτοῖς ἕν- νοιαν. Μέρος Β΄. ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ Δημασίευσις κενῶν θέσεων, 3. Αἱ εἰς τὸ διδακτικὀν προσωπικὸν ὑφιστάμεναι ἢ προ- Βλεπόµμεναι κεναὶ Βέσεις Πρώτου Διορισμοῦ καὶ Πρώτου Διο- ρισμοῦ καὶ Προαγωγῆς προκηρύσσονται, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Πόμου, διά δημοσιεύσεως εἰς τὴν ἐπίσημον ἑ- φημερίδα τῆς Δημοκρατίας ἐντὸς τοῦ ὃ τέρου δεκαπενθημέ- ρου τοῦ Μαΐου ἑκάστου ἔτους, τῆς πρώτης τοιαύτης προκη- ρύξεως δημοσιευομἔνης ἐντὸς ἑνὸς μηνός ἀπὸ τῆς ἡμερομηνί- ας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τῶν παρόντων Μανονισμῶν. Ἡ δηµο- σίευσις παρέχει τὰ ἀφορῶντα εἰς τὰς θέσεις καὶ καθορίζει τὸν τρόπον. πο αἰτήσεων ὡς καὶ τὴν προθεσµίαν ὕπο- δολῆς αὐτῶν, ἥτις θὰ εἶναι ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τῆς δηµο- σιεύσεως μέχρι τῆς Ἀ]ης Μαρτίου τοῦ ἐπομένου ἔτους, ΔΕΜΕΜΒΗΡΙΟΣ 1812 δελτίον ΟΕΜΜΕΤἩ ΣΕΛΙΣ 38 ας χη] κος ὕπιας τὸ Ἐξῃη- µε πήμµεσιι εἶναι Ενας τύπος παν συγκεντιώνσνμε πι] πιιδιὰ, μὲ σπαπὺ νι τὴ Ὀνθια- Έσιω ο ἑμπηιδευτικοὶ ὑάφο. ταν ώρα τοῦ τόξα μή τοῦ ὑέβιις εἶναι πω απγυνὺς με ἠκχμήστης οτί ἐπυχὴ τής ὐ- ὑρυγονικής ὕυμύας αι τῶν ἠπιστημυσ σε, 4 ετάρην κποστασσποσλε παπα ες ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Μαθηγητοῦ στὸ Π. Γυμνάσια μὰ, Ηέμαπα, Πριν ἀπὸ πολλή. χηόνια τὰ παιδιά ἔμεναν στὺ αχαλεῖα παλὺ λίγες ἦνθες, ᾗι- πώτέπες μέρες αιατὶ ἔπυεπε νά ἠοηθοῦν την πἰμαγένεια αὖ ἠιήφηαρες ὕπνυ. μεπήλπε ἡ σγαλικῆ εἶναι αχέὔα ιν ἁὐτή τοῦ απομένουν πιρελάντως. Σἧἡμερα ἔχόουν νε τεράν τῶν πωύνα, ἄτιες ποὐαδ στη τοµέα ον τῆς χολομίας καὶ τῆς πι- ὑπγωγικῆς ἐπιατήμης. Έχει Ἱποπβτπήσά χι ἔται τὴ ἀρίζουντ ΤΠ 18 8 πἰάσε ΠΙΟ τιᾶκαςε ΗτΓιπμς» ΡΕ ΗΟΩΙ ὄμαῦ, τὰ Ἐτοιμώτητά του νά ποχώρήπη καὶ τί Ἱπανάτη- τα το πιά ὑργανωμένη μά- λειές, Όσα µιπαὰ αι ὧν Ἠταν, ὀμπιατωβή πώς τά παιδια ΤΠΕΠΙΕ ας Ἠνε ἱπηϊνιάαα] Βηση, ἂν μι ἀπὸ την Ἠημερο” Από τὸν εαισά Όμως πο ὃν χεις νέους τούπσις άεπι τω Ῥητεμο αἩν ΟΟΝΙΣΕ µηπα Ἠέντησης πά τὸν ἁπαποι λάγοι ἀβήγησαν στὴν µήθησης, τέα πυυσέγση, ἵνα νε 18 ἐπισπεειβή, εὐαημύ» ποὺ πῆμε. [5 ἡμε- ἀπελενβέρωση τῶν ππιδιδν, ὄνρυσετική μεταχείριση, Ἀπά πας ἴπε ΜΗ ἴσ μα σε κἀάβε τάξη, πέραν Ἔσμ µέμα, Η φιλαπυπία τῆς ἀἁγωγῆς αεπίενε, νεο Ρέμα τή μισαῇ ἠριῆμοῦ τῶν πνδιονν μεγάλωσε ἡ σχαϊνὰς ούνας, ἔχει οὐ ἀμάξει, Ἡι ὕμως επεσ τω βιήδ, Ἰενεὶι ὃς δὲν Ματέχουν τήν ὕλῃ τους. αώτήηναν τὰ χαύνια σπου. ἡ ἐππιίδευση τὸ επαλιὀ της Βεαπεποε' Ἐτὶς Βετικὲς ἐπιστῆμες ὁ ᾱ- ἁσην, Η πιὰ βυνήη λύπη γι τὴν ππινησία ἥτιν --- μμὶ εἷ- γαι ο ὐπινὴ τι νὰ μα εὖτ σὲ «ἠγέλες» τὰ πιθανό ᾗ τὴ ὑορίο, ΕΔΙΠ κύνει τε κι κῆς πἨείµενις, ΈΒπαι ονὲ- Ιμτονντίς αἱ περισσύτεησι ἄν- τί βρριπαι, Μῤτιηεῖις “ιά τὴν Ἡ οτήξης τή παλ παλ ανά τοῦτη ἁπτίτουχο δὲν Βὰ ὑπάρχτ. Οχανμε Ένα πιὶ υιθμύς εἶναι μεγαλύτερος. Κι ὕλα ταῦτα τὰ, παιδιᾶ σές- πανται στόν ἴδια ὄράμα µε τὸν ἴδια ονΏμή, Αὖν εἶναι του γεκή περιυπίση πιῖ πι πο πο νη ὃ- ἀἠνηππωπήτητα πού ὑπμχουν πούγμιμμα, ὕπην ο ἀθιημᾶς τηῦτη Τούτη ἡ ἀχαρακτή- πο τὸ δυνατή Ἰηηώτερα γιὰ Ἡ οἳ ἐξαιρέπεις, Τιαπὶ εἶναι τήν χούνων Ποίτησης, Ἡ ση ἐπιδίωξη ἔσης ἐπίβοσης ψείνυνς πο τὰ Πομπεχαν, παῦτες οἱ ἑβιιύύσεις π' ἁνηῖ- πωώοδας Μἱ τα μαθήματα, να ἰσοδυνάμων πετασσιον Εἶχαν σίνη ἠπλαδὴ οἱ ἔκππι- νο πέρης δρύμους, ἀναζη- ἀππππαίρουνται ἀπό τίς ἵ- δὲν ἠπάρχει στὰ γέπ σχολεῖα, Δεντιμοὶ οἱ «ὐπηπίτεςς τῆς τώντηας νέσις ὑρίζηντες, Ἰά- πανύτητες Ἡ ᾱ βε παν κ - . ήμς, Πῶς ἑργήζαντην πα γάπατε Π' ἀναλαυβή ὅταὃ ὃν ὄχι ἀπὸ την αυ» Ας Εδετάσουμε πῖις μι πν ἐδωναλανβοῦν νά ἑωγά. σπιπ, πολική ἱκανύτητα τῆς τάξης. παιργες ἕνα τέτοια σχυλεῖα Έανται τὰ αγαλεῖα αὐτὰ εἶναι π' ἄλλη μνστή, 1 τύπος υὐτὴς το. «χα. ἠΜείοη πο σχεδιάστηκε 4) Αε λοῦμε ὕμως πῆις ὑλέ- ποὺν οἱ σπιµωτοπώροι ταῦτα ἀπὴὰ τὸ Μέι Ἔχκολεῖα, Τὸ ὄνυμα- Ἡ εἴσαδας καὶ ἡ Εξυδηας ἀπὴ τὴ αχαλεῖο Πὰ ἑξαρτᾶται ἀπή τῆν διανηητηκη ναί συνανπβτ- µατικὴ ἀπεμήτητα μάθε παι- στή ΜΜ. Παιδεία, Όλυ. οἱ ἁἀπύππτα τῶν ὅτπμοτιομαν ασκαλείην μπαίνουν στὸ σπα- λεῖα Μ. Παιδείας. πάς. χο ἔξι απεπον ὑἡμήδες, φάσεις» διααρε ης ὕὉμ. γαμιπύτητης: Φάση 1: πεθυπσμέ- να µαβήματα γιὰ παιδιά πυή ῥέλαυν εἰδικὴ ὕσηβεια. ση ὃς «Ἀπεδασμένα μπβήµατα πιά ππιδιὰ ποὺ Πέλαυν Βαήθεια ατὰ Βααικά σημεῖα, Φάση ἃ: Έλμνα γιὰ µαβη- τὲς μὲ μέτρια ἐπίάσση α Ἐ. να Βέμα. Φήση ᾱ: νὰ γιὰ µαβη τὲς ἵκανοὺς γιὰ ἐμβήβνγση, Φάση Ἡ. Ἑλικὸ γιὰ ἐξαι- οὔτιμὰ παιδιά, Φάση ϐ: [ωσεί Ἐπαμσ] Γιά παιδιά μὲ ἄσννήβιστες Ἱνανότητες καὶ ταλέντο. Έ. πας τέτπιας µαϊητης Ἐσθείει Ί---. ὄνμες τη μέρα σὲ Έσευνα πό σξ Βέμα ποὺ τὺν ἐνόνα- πέρει Ἰδιαίτερα. Τὸ κάθε παιδί ταποβετεῖ- ται στὴ εΦάσης ταυ καὶ πρῦ- παρεῖ ὅσο μπορεῖ, Δὲν ὑπάρ- χπυν θιθλία γιά ατάξεις» ἅλ- λὰ ὕηθονα ὑλμκὰ πο ἁντα- πυκρίνετοι ατὶς ἀνάγκες κά Βε παιδιοῦ, Οἱ ὑμάδες εἴναι µιηρες ἢ µεγάλες ἀνάλογὰ μὲ τή Βέμα. Δὲν Ἠνεται ὃ- µιως σ' αὐτὲς ἡ ἴδια δαηλειᾶ, Τὸ κάβε παιδὴ κυγεῖται μὲ τὰ διμὰ τον συβμά, Δὲν ὑπάρχοιη «πἴθουσες διδασκαλίας» πως οἱ δικές µας -- μὲ παιδάμια πάνω στῖς παρεκλί- τσες τους πεπιµένύντας νά μεπαλάνσσν | --ἀλλὰ τὸ κά. βε παιδὶ λαμζόνει εὐλύνη πιά τὴ μάθηση καὶ παύσᾶο τή, µέσα σὺ μιὰ αἴβηνσα πηὺ μπαφρεῖ νὰ μπβη καὶ νὰ δρ ὕρτι τοῦ. αχρειάξεται, Οἶ π- Βπησες μπύμοῖην νά µετατο- ποῦν πηλὺ εἴμαπλα αἱ πολῦ μικαξς ἢ πα] μεγάλες. Παιδιά τῆς ἴδιας ἠλιμίας μποροῦν νά ἅππν Βιπορς- ππᾶ θέματα παὶ τεράστια ἄναφορά στὸ ἐπίπεβα, Τὺ ἕ- Μπ μπορεῖ νά Βρίσκεται στὴ Πρώτη Φάση καὶ τὸ ἄλλο πτὴ Τέταστη ἄνάση ατώ ἴδια θέμα. Ἐπίσης τὸ ἴδι απαιδὶ (αυνέχεια εἰς τὴν Την σε].} ΟΙΚΟΣ ΕΡΒΙΒΛΙΟΥ Ενα πεντάταµα ἔργο τῶν καλυτέρων Γάλλων καὶ Ελλήνων ἐπιστημόνων. , Ὁ μοναδικὺὸς Ἐγκυκλυοπαι δικὸς Ὁ- δηνᾶς τῆς μητέρας καὶ τοῦ πατέρα. , Τὸ πιὸ πρακτικό, ἔγκυρο καὶ σημαντικὸ ξοή- Βημα τῶν γονέων στὴν ὑψηλότερη καὶ ὥραιό- τερη ἀπαστολὴ τους, ' Μιὰ πλήρης, ἐπιστημονικὴ καὶ εὔχρηστῃ Ἐπγκυκλοπαίδεια τῶν συγχρύ- νγων γονέων. ΤΟΜΟΣ Αι ΠΕΡΙΜΕΗΩ ΠΑΙΔΙ 5 Πιαῦευ Γαλλιμῆς ᾽Ιμτρικῆς Ακαδημίας 5 Γὗ μυστήριο τῆς ζωῆς πυῖν ἀπὸ τὰ γἐννηση της. 5 Τὺ μεγάλο ἄγνωστο, ἡ ζωή µέσα στην πιά τῆς µητέρας, γίνεται ἕνα θέμα ἁπλὸ παὶ ματανπητή, µε παραστατικὲς --- ἔγχοωμες ἐπιατημανικὲς εἰκόνες μαὶ ἐκιϊπευμένη ἐπιστημονιμή ὕκη. . 5 Ένα ἔιδμυ- ὑδηγὺς καὶ φλας τῆς μέλ]λαυσας φας. τΟΜΟΣ Β΄ 1 ΑΝΑΤΡΕΦΩ το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ 5 Ερυύεῖο Ταλλικῆς Ἱατονκῆς Απαδημίας. 5 Τῖναι ἡ συνέχεια τοῦ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΛΙΑΙ 6 Ακριῤεῖς καὶ ὑπεύβυχες ἀπωντήσεις σὲ ὅλα τὰ ἐριμ- τηματικὰ τῶν γονέων γιὰ, τὺ παιδὶ τους, ἀπά τῇ γἐν- πήση ὥς τὸ ο χολεῖη, ο ὃ Ἔνα ἀπαμαίτητα θυήθημα γιὰ μάθε πατέρα μαὶ γνὰ κάβε μητέρα. ΤΟΜΟΣ Γ’: το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΜΑΙ ΔΥΣΜΝΟΛΟ (Οἵ ΚΑΘΗΜΗΡΙΝΕΗΣ ΑΥΣΕΟΛΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΑΑΤΩΤΗ ΣΕ 5]. , Β΄ Μία ἐπιτυχὴς ἔνδσσις τῆς περίφηµης Ἄ χολῖς Γονέών τῶν Παρισίων. , . 6 να πο] ὕτιμο Έργο 50 άλλων ἐπιστημώνων, πο αυντελεἲ στην ἐπιτυχῇ ἠντιμετώπιση τῶν καθημεμιμών δναμολιῶν τῆς Βνωπιιδ η ήσειις τοῦ ππιδιοῦ, 5 τὸ ἠιβλία πο πεοίµεναν ὕλοι αἱ γονεῖς. ΤΟΜΟΣ δι το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΘΑ ΓΙΜΗ ΜΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΞ 5 Ενα ἔσγο παωτύτυπα, ἐξαιρετικὰ ἀπρέλιμο καὶ ἁπα- μαΐτητο γιὰ κάβε πατέρα πιά γιὰ μάβε µπτεμα. . ϱ Τί σημαίνει καλώς µπθητής: Πῶς θὰ συντεέσουν Κάι αἱ ψανεῖς γιά νὰ γίνη τὸ παιδί τους Ἑπλῶς μαθητής, 5 δνις ἀνεντίμητος ὑδηγός καὶ αύμβουης τῶν Μον ἒ- ὦν στήν ἐπιθυμία τοὺς καὶ στὴν προππἠθεια τοὺς γιὰ νὀ δοῦν πὺ παιδὶ ταυς τά ἁγαπήση τὸ ακυῤεῖαν τα πυνδεθῇ μὲ τὸ θιβλία καὶ νὰ ἁπακτήση τὶς θάσεις γιά τὸ μέλλον τοῦ. μήτε. ΑΙΑ. 5] ΤΟΜΟΣ ΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΜΗ το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ (Ω ἨἘΠΑΤΤΓΒΛΜΑΤΙΚΟ 3 ΠΕΟΣΑΝΛΑΤΟΑΤ- ΜΩΣ1, 5 Τὴ μενάλο ἐπωτηματικὴ καὶ ἡ παθημευνή ἀνησηθα ζρααν τῶν ανέην. , , ο. 5 Ἑύγχουνες ἐπιστημονικὲς ώσεις ηαι ποθκτικὲς - δηγίες, πιά τὴ πιστὺ ἐπιγγεληνατικῦ ποπσιενατο ασµᾶ. 5 τὴ ὄνεισα ὑπ πῶν ον έρη μη ἀποματῃ” πταση νκεὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ σταδιοδρομία τοῦ. παι- διοῦ- ἀντιμετωπίζεται γιὰ ποώτη ποπᾶὰ μὲ δάση τὶς παρατηρήσεις μαὶ τὰ συμπεσἁπµατα τῆς πύγχπονῆς ἐπιστήμης. . 8 Ενα ὑισλία -- κλειδὶ γιὰ τὸ µέλλαν ταῦ παιδιοῦ σας, ΤΗΛΕΦΩΜΗΣΤΕ ΜΑΣ : 41688 Λ) ΣΙΑ 187 ΑΡΧ. ΜΑΜΑΡ ΟΥ Γ΄ (ΔΙΔ. ΜΕΓΑΡΟΝ) Τ. Κ. 2248 ΛΕΥΜΩΣΙΑ ΕΓΙΣΥΚΠΟΠΗΙΠΕΙΗ τω “ΜΟΕΟΟΡς2” Λλτδ »Τονέων ΒΡΛΒΕΙΟ ΤΑΛΛΙΚΒΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΕΡΓΟ ΠΕΝΤΑΤΩΜΟ 6 ΕΚΔΟΣΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗΣ -- ΕΧΡΟΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΙΑ το ΕΡΤΟ: παρα ΝΤΤΑΜΕΛ Μέλας τῆς Γαλλικῆς ΑἈηαπδημίας καὶ 4 Τατρικῆς, ΓΩ ΜΠΕ ΕΡΕ ΜΤΕΜΠΕΕ . : Καθηγητής, µέλος τῆς Ακαδημίας Ἐπιστιμιῶν μπὶ τῆς Ίατο. ᾿Απαπζημίας. ΚΑΤ ΕΣΟΤΡΩΣ ΑΜΤΗΝΙΩ 3 τ. Γεν. Επιθεωρητής Μ. 'Εμπανδεύσεως, ΚΟΛΛΙΑΣ ΣΠΦΗΣ τ. Γυμνασιάρχης -- Ἑυγγραπεὺς -.-ϱ--”----ω-..-..ἊἌ. ΕΩΟΜΙΛΑΣΗΣ ΤΕΕ. Ἱαβηνητης Ππνεπιστημίάπι Αβηνᾶνν ΜΕΡΕΝΜΤΙΤΗΣ Μ. Εαβηγητης Πανεπιστημίου Αθηνῶν, ΠΛΗΠΑΝΟΤΤΣΟΣ ΕΜ, τ. Γεν. Τπαμματεὺς πουργείου νγγραφεῦς ΦΙΛΤΠΠΙΔΗΣ ΑΛ. ἹΚαβηγητῆς Πανεπιστηµίου τ. Πανεπιστηµίου Αβηνῶν, Ἰταιδείας---- Πρύτανις τοῦ ΣΕΛΙΣ Ἰῦ δελτίαον ΟΕΛΜΕΗ ΔΕΚΕΜΕΡΙΦΣ 1910 ο ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ Τὰ ΒΣΙΤΗΝΑΤΑ ΕΜΠΟΒΙΜΝΗ Παρασκευή 411 1τὸ / ΑΔ, ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ -- ΕΗΜΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΛΊΤ φοβούμεβα ὅτι ἡ Ἐνβέρνησις δὲν δύναται ν διδαχβή ἀπὸ τὰ παθήματα της. Αὐπὴ τή συμπέρααμά. ανάγεται ἐκ τῆς τάμτιπῆς τὴν ὑπωαν ἀκαλανβεῖ ἐν σκό- πει μὲ τό συδαρὸν θέµα τῆς ἀἘμιλογήσειας καὶ ἁναπύιαρ- ἠρώσεώς τῶν δημοσίων ἢ- παλλήλων καὶ τῖνι ἐππαιδει- τικῶνν. Εις τήν πρώτην περί- πτώσιν τύ ὕλον Βέμα πιεχκᾶις ἀναθήάλλεται κα ἡ Ἐνμέρ- γησις δίδει την ἐντύπωσιν ὕ- τι μετὰ τὴν παυαχώσησιν µι- σθοδοτικῶν αὐξήσεων δὲν πο λυβνὔιαφέσεται διά τὴν ὀξια- λάγησιν, εἰς δὲ την Δευτέραν περίπτωσιν οὔτε κᾶν αἰσβάνε- παι τὴν ἀνάγπην νὰ ἕνημε- οώση τν ΟΡΛΜΕΚ, ΟΛ. ΤΕΕ. μα ΠΟΕΙΑ διά τὺ πᾶς καὶ πότε σκέπτεται νἁ ἀντιμετωπύση τὰ ὅλον πού. ὕλημα, ἸΤδιαιτέρως, διὰ την ἱπερίπτιησιν τῶν ἐκπαιδεντι- μῶν αὐτὴ ἡ ατάσις εἶναι ᾱ- παταχύητος διότι ἡ ἰδία Κυδβέρνησις ἔδωπεν τὴν ὑπό. σχεσιν ὅτι μέχοι τέλους πο 1915 τὰ ὕλα θέμα θὰ ἔχει Ίδτι Ἀνβη. Βὰ πρέπει, ἀσφαλῶς, Ἡ Κυδέρνησις νὰ ἀντιμιμθάνε- ται ὅτι αὐξάνονται αἱ πιέσεις, ἐκ µέρους τῶν ἁπλῶν μελῶν, ἐπὶ τῶν Συμβουλίων αὐτᾶνν πᾶν Οργανώσεων ἅπον πε- υιορίζσνται τὰ σχετικά ἆρονι- πά περιθώρια. ΔΙΛΤΙ αὐτὴ ἢ ταητικὴ ώς ἠναδλητικότητας, νὰ νά ἵν ποῦμεν, τῆς πωλανες- αίος Ἓπ Κυβέονησις εἶναι ἡ πρώτη ἢ ὑποία πρέπει νά Ἐαΐρη ὃ ὔτι αὐτὴ ἡ τακτική µα- κυὰν ἀπὸ τὸ νὰ πι τὰ π0ῦ- βλήματα τὰ ἀξύνει καὶ τὰ περμιλέκει, ΝΑ ἐγκιπταλειήβή, πάν, τὸ σιντομιτερην ἡ λοι- ΚΑΡΑΓΗ Μαριακὴ 18111113 ΠΑ ΣΥΓΗΛΗΘΕΙΊΙ ΟΩΜΟΛΟΓΟΤΜΕ ΑΛΑΤ. ΝΑΤΟ ΤΜΕ, νά ἐνπήσουμε πιατὶ καθυστερεί ἡ σύγκληση τῆς «Ἠπιτραπῆς Απναθιας- ἠρώσεως καὶ Αξιποχγήσε- ὧς» τῶν ππθηγητῶν. ἐφ' ὕ- παν, μάλιστα, ἡ ἀναδιάσβοι. [9 ΛΙΡΙΝ (αυνέχεια ἐν τῆς ης αελ.} μπαρεῖ νὰ πιζιπκοουΠη, Ένα βέμα στη Φάση Ἱ κι ἄλλα Βέμα στὶ Φάση 8, ἀνάλογα μὲ τὶς ἱπωπότητες του. στὺ πόβε Ῥόμα, Η. ἀλλαυγῃ Φάσης Ἠΐνεται με μεγάλη ποοσαχή, μὲ τὴ συνεργασία το. αυμβούλον, ταῦ Δασκάλου πα το μαβ- τῇ. Τὸν τεκευταῖς γα Π- πια, ἔχει ᾗ Δάσκαλας. Επι- στρσρῇ στην ἴδνα Φήπη ᾖ. πικλείετα ἑμτὺς ἀπὴ ἀπινή- βιστες νι ἐξαιπετικές περ- πτώσεις. 10. αὖλας τοῦ ἐπππιδειπι- κυζ ατὰ αχαλεῖα ποῦτα, εἶναι ἐντελᾶις διαφοσετικής, Αντί κά μι συνέχεια, εαβθηγεῖ τὰ, παιδιά στὴν Έρευνα, μὲ ἀποτέλεσμα τῆν αἰσθήματι- κῆ παὶ διανυητική ἀπόλπηση γι ἀνάπτυξη, Τὰ θπηβᾶ ν’ ᾖ- γακαλήῴουν τὶς δικές τους δυνάμεις καὶ τοὺς δικυὺς τοις τράποις μάθησης ποῦναι ἄπειρια, (0ἱ μι κολόγπι πη- ραλόχανται πάς ὕσα κι ἂν µέτρησαν, ἄλλα τᾶσα παὶ πιὺ πολλὰ, ὑπάρ χουν ἀνύμα ἀνεξεσεύνητα στήν ἀγθρώπι- Νη οὔση, Ἐι αὐπὰ τὸ 1.0. ᾖ- πητελεἳ πιὰ μέτρο τοῦ παρε]- Βύντος, γιατί θασίτεται ἆ- πακλειστικάἀ, πάνω ατοῖς ση καὶ ἀξιολάγηση αὐτή, ᾱ- τος αὐτοῦ καὶ ἑτάχθησαν, ἕ- ποτελεῖ ἀντικείμενα Ὑραπτης συμφώκίας ἐμεταξὺ κυὔθρνη. τικῆς π)ευρᾶς καὶ ὨΒΛ- ΜΕΙΚΙ καὶ ποέπει νά ἡλημλη- σωθεῖ µέχοι τῆς ἅίης απρᾶ- σεχαῦς ἠεκεμθραυ, ΝΟΦΜΗΙΦΟΤΜΕ ὅτι ἡ κν- Βέονήηση ποέπει νὰ δάνσει συγέχευ. στὸ αἴτημα τῆς ΟΡΛΜΕΜ. γιὰ τῆν ἄἅμεση σύγκληση τῆς ᾿Επιτροπῆς, εἴνα, δινηῦη αὕτη τὰ φίμη εἷς πέρας τή ἀποστολήῆν της ἐντύς τῶν συμρώνηβέν- των χρανικῶν ὑρίωνα πο πυωτίστως, γιὰ νὰ ἄπαφει- χθοῦν ἠποιεπνήπατε ε ἃ τν. σάρεστες έξελ ί- Έσνες -- σύμφωνα μὲ τὴν πῳοειδαποἰησή τοῦ Κεντρινοῦ Ῥυμθονίου τῆς ΟΕΑΜΕΗ. οἳ «ΑΔΤΓΣΑΡΕΣΤΕἘΣ ΑΊΤΕΣ ΕΞΕΛΙΕΗΙΣ, ϱὰ ἀταν, πράγμάτι, μάτι τὸ ᾱ- ἠνανάητο, 'Πδιαίτευα ὕταν ἕ- χουν ἤδη πκαταρτισθεῖ --- καὶ ἐγκοιθεῖ - οἱ Ἠανάνι- σμοί γιὰ τοὺς Διορισμοὺς, τὶς μεταθέσεις Ἡ πουαγωγές. Ἐυπνεπῶς, πιστεύαυµε ἥτι ἢ προαφιλής τακτική τον ἄνα. ᾖολῶν ποὺ ἐνίοτε ὑδηγεῖ μέ ὃν τὸ αχεῖλας τοῦ κσημνοῦν, Σὲν θὰ ἰσχύσει μαὶ πάλιν καὶ ὅτι ἣ αὐηκλησῃ τῆς « Ἔπι- πρωκῆς ᾿Αναδιαρθοώσεώς μα] 2Αξιολογήσεως», δὲν θά ὅρα- ἠήνει, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Μυμιακὴ 1911113 Ὠ[ ΒΙΛΗ ΜΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΕ ΑΕ πάλον τύ σταιχεῖον τῆς καβνστερήσεως διά, γὰ μὴ εἴπωμεν τῆς ἀνπθλητηκή- τητος) παρεμδάλλεται εἰς τὰς σχέσεις Κυδερνήσεως αι ΟΒΛΜΕΗ., ὅμὰ νά τὰς παταπτήση ψυχοὰς καὶ νὰ :ἀναγκάξη την ἡγεσίαν τῆς ὑὀσγανώσεως τῶν ειτανῷ- γη Μέσης Ἐκπαιδεήσεως ψᾶ ἡμιλῆ περὶ τῆς ἠνάγκης ἐπι- απεβσεως τῆς ἀξιολογήσειως τῶν ἐμπαιδειπικῶν επρὺς ᾱ- πυιμῖῃ Δισαπέστων ἔξελ[. Ἐενν. Αἱ ὀιπάσεσται ἐβελίξεις ὰ εἶναι ἡ ἀναπήπενμτης ση- γέπενα ἐάν ἡ πεανστίρησις υτῖς τὴν σὐγλλησιν τῆς Ἐπι- πουπῆς ᾿Απναδιασθρώσεως καὶ ΣΛΕιολογήσεις συνεχισβῆ. 'Ἡ Μιδέρντσις ὑπεσχέθη ταγχεῖ αν ούβμιαιν τοῦ. ποοκἡμα- }λΛΙ0 τῆς ἠξυπνάδας καὶ δὲν ἁππμαλήπτε οὔτε τὴν Βημιοο γικύτητα οὔτε τὴν ἐνεργητικύτητα ἑνής ή. συντελεατές τόμοι, Φἡμερα ἠπάρχει τή Οι, (Ὀμδει Οπσηρπτ] ππὺ σα -- ἴπα αὐτὰ λαμβάννι ἴπ' ὤψῃ. Παοκναμένα ππιδί δὲν πημαίνει ἠποχοεωτικά ππιδὶ μὲ πι 1,0, Εμεῖνα πο ππιρειτημεἴ- | ται ἐπίσης αὐτὴ, τά, .. εῖα εἶναι Ἡ πτάση τῶν πιι- δμων, ὀ νεος ἁππῤαμβή- παν την ποώτοβοημα τῆς µήβησής τπυς πι ἠπαμτοῖν ὑπνατὸ αἴσθημα εὐθύνης, π συμπεριφορά, κκ] τὰ πὶ- παθήματα ὡς πρὺς τοὺς ᾖα- σνάλοις μα τὰ αχαλεῖο ἀλ. Μάτει ἡμέπως ἀπίπτευτα, Αὐτὰ εὐπαλίνει ἁπάνταπτῃ τις ἑκπανοτυτικαὺς στη ὅπι. λειᾶ ταυς. Όπου. Έχουν ὀειτηνψή- πει τέτοια αχολεῖα, τήπητε- έσμπτα εἶναι τήσα λαμπούς Ἡε ἐμπληκτικὰ πι Έγινε πι πίστη ἴτι Βἠπητελέσανν τή σπολεῖα τοῦ μέλληντης, Ας ἑταιμπαταῦμε κι ἐμεῖς Ἱππὔτῆ πὴν ἀλλανή παν ὑπισθήπητε σύντομα θάρβῆ, Νά τη φέ. ΓΙΝΕ ππέπει. ΔΡ, ΑΤΖΙΗΚΑΡΑΛΑΜΠΟΤΣ ἂν δέν ἀπιτώμεθα, λπήιε αοονιμά, ὕρια, τὰ ὑπαῖα ἓν ο ΄ συνεχεία μετετέθησιων εἷς µε- ταεψενεπτέραν ἡμερομηνίαν, ποὺς τήν ὑποίαν ὑποναύπυι προσεγγίροµεν. Ἡ ἡμεπυμῃ- πα αὔτη εἶναι ἡ τη τὺρ ποοπεχοῦς μηνᾶς Δεπεμύρί- αν, πο, διά νὰ γοησιµαποιή- σωώµεν την λαΐνην Εἔκῴρασιν επώναξε της αι Έρχεται, Αι αὐτ παριτούνυµεν ταὺς ἁρμαδίαυς ὅπως ἐπιλκη- φθοῦν ὕνευ ἄλλης καβυστε- ρήσεως τοῃ Όλου Βέματυς. διὰ, νὰ ἀρχίστι τὸ Έργαν της ἡ Επιαουπή Απηιζιρθμ. σεως καὶ “ΔΕιαλογήσειως, ἤ ὑποία. ὡς ἄλλμηστε Ὑένεται ἁπτιλημιτύν, θὰ ἔχη νά, ἔπι- χελι έπη Ἀήσκολων ἔργαν, τᾶ πουν καὶ Πή Μπιν το πι ἁμει- νῶν φόνων, ΑΓΩΜ Ἱέυριακὴ 12111112 ἩΠΡΟΒΕΣΜΙΑ ΛΗΓΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ Η ΑΒΑΜΙΟΡΓΑΒΩΟΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΝ ΥΠΗΡΕΣ ΙΑΝ Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἄνησν- ποπ διὰ τὴν ππθυστέρησιν ἡ ὑποία παρατηφεῖται εἰς τή Βέμα τῆς συγκλήσεως τῆς ᾿Ἐπιτροπῆς ᾿Αναδιοςγανώναι- ὡς τῆς Εμπαιδευτικῆς Ύπη- οεσίας. Ἡ Κυθέρησις ἀπεσχίέθη ἐγγοάφως πρός τοὺς ἔμπιαι- δενυτικοὺς τι τὰ Βέμα τῆς - γαδιοργανώσεως τῆς ὑπηρε- σίας τῶν καὶ τῆς ἠξισληγῆσε- τας τῶν Βέσεών των Βὰ ὄπει- Βρετηβθῆ µέχαι τῆς δῖης πῃῃ- σεχατς Δεπεμβοίση, Αλλά µέχοι στιγμής, πα” ἤλαν ὥτι παρήλθαν ὁὗο καὶ πλέον µήνες η Ἀιθέρνήσις ἀέν συνεμάλεας τὴν Ἔπιτρο- πήν, ΦΙΛΕΛΕΕΘΕΡΟΣ Πέμπτη 8111/12 Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΙΣ Αἱ ΕΜΗΠΛΙΔΕΤΤΙΕΚΑΙ ὑργανώσεις διά τῶν πλέυν ἁρμαδίων ἐκπρασώπων τῶν πάβιστοῦν σωφές, ὕτι ἡ ἄνα. ρυμικῇ αὔδησις την ἀποίαν θα λάδαυν οἱ ἔππαιδεντικοὶ τῆς ατοιχειώδηνς καὶ μέσης Παιδείας δέν λύεν ἐν ἑπκῃε- µύτητι εἰπτι εὑρισκόμενον θέμα τῆς ἀξιολογἠσεώς, τη, αὐτὸ καὶ ἐπιμένουν αἱ ἕππιμ- ἠευτικαῖ Οργανώσεις εἰς τὰ συμφωνηΏέντα, ὕπως ὁτιωδή µέχυι τέλους τοῦ ἔτους ὄιει- ἠετηῦη καὶ τὸ Βέμα τὴς τ- Ἐκολαγήσεως τοῇ Έργο τν ἑηπαιθευτι κών. Εέλωμεν νά, πματεύωµεν ᾱ- τι δὲν θὰ παφατημηθή καθν- ατέρησις εἰς τὸ Έρπαν πιµ- πληρώσεις ὕλης τῆς ἁπαραι- τῆτον ἄμαδιμασίας διὰ τὴν ἐπίλμαιν καὶ αὐτοῦ τοῦ πρῖ- δλήµατας, χωρίς μὲ ὅσα γοή- ραμεν νά εἰπηγαύμεῆβα τὴν ἠπύλιπον ἀποδοηαν τοῦ σιπνή- λαν τῶν αἰτήμάτων τῶν ἐκ- πιμΏευτικῶν, Αντι μύυγή µεβα, ἄλλωστει ὅτι καὶ αἱ Επ. πιιζευτικαὶ ἀργανώσεις δὲν Βά, πιαρουσιασθοᾶν ἄπαμπται μι] Αδιάλλαμτοι κατὰ τὰς πι πομιλίας αἲ ἠποῖαι θά ὃν. ξακθοῦν πῳώς ἐπίτευξιν συµ- φσίπς ἐπὶ τοῦ Βέματος τῆς ἀξιολανγήσεως, Ασμει νά μὴ παρατηρηθῖ: ὀμαδύτης εἰς τήν μένησιν τοῇ ἁπαλήγαυ µηῃ- χπνισμοῦ ποὺ εἶναι ἀῤμύδιας τά ἐπιλπηβῃη τοῦ Βέμπτης το ήτοι, ΛΓΩΠ Σαδδατον ἀΤΕΤΟΙΤά ΩΕΛΜΕΗΜ αλ ο, Ἰθεσινύν ἀτακῆι- γωθεν τῆς ΟΛΜΕ: «ΕΙ σαυμιμωπημεῖσα μεταξύ Μυῦερ χήσεως καὶ ΙΑ 5 ΤΑ ενινη αὔδησις ἐπὶ τῶν µισθῶη, ᾱ- Μαμϕφιθόλωις ἰσαύει ἂν ἅπαν- τες τοὺς ὑπὰ τῆς Ευβερνή- σεως ἑργυύὐσοτουμένους, π- θηγητάς. Διδασνήλαυς, άστη- πημικὸν αῶμα, αλα. Και πιὑσθέτει, Ἡ ἀνακοίνωσις τὴς ΕΛΜΕ: α Αλμα πυεσει νὰ ματειστῆ συρὲς ἦπι Ἡ ΟΛΜΕ Η εν ἱμανοπυνεῖται μὲ µόνον μίαν γενυήν αὔξη- ας αὖ µόνον πιιαῦσαν ἀλλ καὶ ὀιευαύνουσαν τὸ ὑπιστή- µεναν χάαμι, Πγνίσθη ὃν γαμικῶς δι ἄρσιν ἠλιμιον, ὑἡνὰ, δικαίων καὶ ἴστν μετὰ- χείρισινι ὃν ἠδιολώγησυν καὶ ἀναδιάρθσωσιν, ἐπὶ τούτης ἡὲ τῶν ἀθσκῶν ἐπῆλῆε πᾶ, ἠριωπτὴ συμφωνία. μὲ τῆς Βνθέρνησιν. Καὶ ἐμμένει ᾖ- ψενθύτως ἡ ΟΕΛΜΕΙ εἰς τὴν αὐμιρω νέα νι Ῥυμιρωνοῦ- μεν ἁπαλύτως μὲ τὴν ΩΣΛ- ΜΕΝ. ποστήρίζομεν ἄνεπι- η λάκτως τὴ ὕλων πλαίσια τῶν καβηγητικῶν αἰπημάτικν, μεῖς μύνον, ὄνς τήπας, τὸ πιμιεθήάλαμεν πρ μερα πολλών, διὰ, μυρίαν ρβρων, μὲ τὴν παυπταλλντν κκθι- αὐτητα τῆς χβεσινῆς ἠναμοι- Ὑπμπειης, ΓΗ ΜΗ πηρισκή ΤΤ 18114 ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΜΑΙ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ των αἱ καβηγηταὶ ἐπείῃ σῄησαν υαπτὰ τὸ ππῳελβ ΤΩΡΑ, ΑΜΕΣΩΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΕΝΑ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙ Πε. | ΙΙΙ ΤΟΥΣ ΔΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΕΠΝΙΕΙς σχολικὸν ἔτος νά λύσουν τὴν ἀπεργίαν τιν μετά ἀπὸ τίις ἠπυσχέσεις, αἱ ἡποῖαι τοὺς ἑ ὃ ὕύβησαν ἐπ µέφόυς τῆς Κι ἠεργἠσειής, εἶχαμεν πει η- πάν σει επα τών οτηλ ης κή- τῶν ὅτι οἱ ἠμμύδιιη δὲν Πὰ πῳοχώωρήσοιη πέραν τῶν πασχέπεων. Η πυὐβλερὶς μάς, Βνστυχῶς, ἔχει ἑπαλη- Πεύσει. Ηδη ο Κάθηγηται, ἀντιληΠέντες τόν ἐμπαιγμόν τῆς Εινβεζρνήσεωας εἷς ἔμήρς πιον ποπειδηκοζήσων δι ἆνα- πανώσειας ὕτι θὰ ἀπήσχθι τῶν μαβημάτων ἐὰν τὰ μα. παοπούνωι αἰτήματά των έν τύχαυν ἱπιονυπώήσέσς, Την ἴδίαν απαλιτιμήν παν ἠυρᾶα τὴν ἱπαναποίησιν αἱ. τηµάτων ἀκολαυήῃ ἡ Κυβέῃ- πησις καὶ ιά τὰς πιωάδας τῶν Δημασίων παλ ήν. ης ἠπεσχεβη πολλα, Ὁ Ἱ- διας ὁ Πούὐεῆσρως ἨΜανάριας εἰς ὑπλώπεις, εἰς τὰς ἡπαίας πυυόβη ποᾶ ὀμκήνον, διεβε- Ππίωσεν ὅτι τὰ μισο νικά μαἱ ἄλλα αἰτήματα τῶν Ἆτ- μασ πλ ή ην βή ἐκ. ὀντη ῥυτὸς τοῦ Σεπτεμβρίσε, Ἠϊς μµάτην ἀγέμεναν οἱ ἅπ. μόσιαι 'πάλληλαι ὅτι ἡ Ἐν Πέσνησις Βά ἐτήπει την ὃ- πύκτεεαῖν ταις, Καὶ ἀπειράσι- παν τώος νὰ διεκβικήσον διή δα αμικῶν μασ τή Πι, μαμά, των, ᾿Απεδείχθη, πράγματι, ὔτι πὶ ἁμμάδνυ, μίνν μόνον ηλ. παν ατα ἠαίνσινς Εκείνη τῆς Διναμικῆς ὕιεκδικήσειας τῶν ὄπαφήσων αἰτημάτως, Πιστεύομεν ὃ πι αὐτὴν τὴ φορόν του άχισταν δὲν βὴ τὴν πάβαυν οἱ καθηγηταϊ καὶ αἱ δημόσια Ὀπήλληλαι καὶ δὲν Βἠ πεισθαὮν µύναν μὲ ἓ- πιητχέπεις. Ἰμκορ ο]οσπάς { 15ο]άς ΛΞΥΞΡΙΕ Λο]οιο Λ.1 ΟΥΩΧΟ πα ὁ Ἡ ΟΎΥΟἈΟΦΟΙΩ οὔραριολάρ ΛΟΊ3ΥΟΧΟ ὃι ὃς ααλοῥασάἾαι -ᾷ Λ0π. Ἡ ϱ ΠΟΜΛΩΡΩΞΙΦ Ωσβιοφ 3ᾳ 5ο1λοχάριιᾳ ἰμή “μαλαβαβις πορίιοφ ο 'αοήοσιάοιᾳ Πολ]ισομ πρ απλο οσα πο ᾳὔ ρα. ΑΟΟΩΟΑΜΟΦΟΞΙΙΩ μὴ Λοφο]όθιι ιῃ Λολαήσωγῶν ἰ Ὁλλοιωρ. Ξ(ΩΞΟΠΞΟΊΦΗΙΗ ΦΠΟΠΦΗΞΧΙΟ1ο πο]γοχο ΛμαΛαβαξιᾳ Λο. (5) 5ἱικόρ ο]οοήορ οι ονῃ Ὀολβήσθιοο ομαἱάμρον Ἰοσμιολς ΛΙΙΛΩΡΩΞΙΩ ΛοΑβήραγωνα α ὩλλοἸοισασις ὤνῃο Λοι 'ΠΟΙλάβΩΞΙΩ ᾳοβἰσφ ΛΟι3γοΧο ϱν 313 3οαλοχοσλνῃ ἩΝ/ Άσασοι 3ο0ΞαριοΧ -ὀρ ϱ ἹΦ4ΛαβΩΞΙᾳ Ἰοβίοφ Φ3ΛΟΙ3Υι. Λαολόραις αοξ Ἡ πλλαβαΣ 119 50θίιοῷ ο 'Ωοήσιάσιᾳ (ολο γιος απλο ο μημοο ο οσο -3ἡμ ασ 901, Αοοπολμοφόσιιῃ ἱμ] λορο]άΞα, Ὠιο λολπήσηγῶν ᾗ τα «Λο 303οῃΞςΊοῃ ἱιοβτή αο]ηγοχα ΛΙΛΟΡΩΞΊΩ Λο]. (Φ) Ἀοηοιόοιᾳ ΛΟΙΟΟΙΟΙ1, 3ΙλΏΟΙΟΙΟΟ δω3ρᾳφ ὀμΝΙΙΞβοήολ 3030 1Φ10 αἩ 3103 1ου Ἰοσκοσιιῷ ΑΦ 9ρλνᾷ 'μοάφη ασ Όρια ο παφεζαις ή Λορο]όθιι. Όιο ὈοΠοιόσιο 5ολισο γιος ὦοΥβΛ]ά ασ (ο) Ώσιῃς 3030 5µ1, ὉλΛοημρΏν ρα. προν, 9σ13ρ0οΟ 3 Ώιαοι. ὉΛΟΝΙΡΩΝ Ὦ1, ΥΠ σας ἸὉΙΗγΌὰ Ὦλ ΛΟΙΌΛΠΟ 9ο1ϱΌ 303038 9μ1 ΏΛΓΒΩΣ ρα, 01Η ΓυοΦήΟΥΟΛΑΡ 12 ὨΛΟΧΘΟΝ μα, ὨλΛΟΙϱ 30 43133 ολλοσοῦν. ὈλβηήρΟ ος ΛΙΟΞΡ Αἰ Ὀιῷ Ὁα ὕχαισν 5σπιῷ Λο3Ω Ῥολβήρίμασιᾳ Ξῳλινσοήριονρ ο, (σ) ᾿ΛΟΠΟΙΟΟΙΩ ΛΟΙΩΟΙΟΙ 931ΛΠΟΣΟ1ΩΟ 9ο -3ο0ϕ 3μΝΙΙ3βοή ΟΛ ΘΟΩ3ΦΥΟΙΟ Ἠ3 931Λο8(οιρ Ἰοήογ Ἰοσχορ -. ο Ἡ ὀμλρβαΣ ΠΑΜΙΑΧΙΟΙΩ 2Π]3003 ΑΩΞΟΠΡΒ 13, Ἰο1ςηφθιι ΦΊηωορ Ἅ3ῷ ΛΟΟΞΙΩΧΙΟΊΣ 'οιποι Ἰοφιρλρ ο]οβόμιιῃ Ὁμι Το «ΑΦ ο Αϱ3 θοωσοιΑ, οι, 13ος 1οϱο ἴα ομιιοςαι4. 91. φις ΠΟΑΛΟΛΊΑ. λ 1ΏαλΌλΓς Αωβάοφ Λα. ὠ]σπαιῷρ [λιάασοσοι 08 13030 ΦΌοῃοαΞοΧ 913 Ἰοήσιοοιᾳ Ἰοπι ΦομγιωοΑφ, (1) --]ς Ἰαήστάσιο ποπ 11Ο ασ, τιηξνινιτ ιόνιπ{ΟιΙ-,3 οάφν πησ]ο [μλ1κοΏβ πι οισαο]φᾳ ο Ας μλσάηοσιι, ΟΜΙΞΑΟΙΛΞΙΟ Ὦρῃ 5. ο 5ο λμήοαΞη ον 1309 νο ]ήθωό 13030 πλ ΑΞ σοσιαοιοχώρ) ῷθι3ο ἰι Ἰοφααιόθ, Ππῳο]οι. ΑΠ. ὪαΞΑοον, οηνροσα, ΤΟΞΑ «19 Λοοᾳ ὁᾳ ον 10131333 ΠΟ π]οσ] λα]! . ΞΟΞΟΒΡΟΙΙΩ 9µ1 ΛΙΟΌΝΊΟΝ3 Λιν Ὠνβιη 1σ]ο µαροιος α 1ἠΞ0 13 Λοσᾳ ιῷᾷ 1Όα «3 οοάπ. Λ3Ο 'ηβορά οάωφοο ή μμ]ορ Ἰᾳ ὀν1]ς Φνλλιον, μ ]ω αχάορισι ἱρινορ 13Χ3 ασο]ονο Ποι Ὠλον Αἰμάσάσοσα, Ὠλο 9Ο -ιοά31οῦµ, ΑΡΟΙ3Ο ΛΟΧ3 3φΛΟΠΟΙΊ3Υ 9ΟΗΠΞΟΙΟΙΙΝ 3, οὐ ΙΞΟΞΡΟΙΓΟΟΙ, ΤΟΙΩΝΑ ΟΛ 10 100 «1Ο. ἹομλΩοΟι ας Λοοᾳ ᾧᾷ Βρκωσσιι Ὦλ ΤΟΠΟ Ἰβοχμέσοις ῃι -ᾱ ἰ ὀ]3ος αιᾷ ΛΟΥΞΙ 9ΟΛΟΩΟΙΙ3Υ ΞΟΝΊΙΩΞΩΙΠΑΙΝ1, {1)--0ε. 13 ΠΙΠΩ ΊΜΊΛΣ | σὶ Ἡπμν Πο 01138 14 Βελτίον ΟΕΛΜΕΗ (5) Οἱ τελικοὶ πίνακες προαξίµων ἀναρτῶνται εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐντὸς τοῦ Φάρουαρίου καὶ ἰσχύουσι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ ἡμερολογιακοῦ τους, Διενέργεια προαγωγῶν.. 29 (1) Τηρουμένων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος Μέ- ρους, εἰς τὰς ἀκολούθους θέσεις Προαγωγῆς ἡ προαγὠγὴ διενεργεῖται ἐκ τῶν οἰκείων πινάκων προαξίµῶν θδάσει. τῆς κάτωθι ὁριζομένης ἀναλογίας: ᾽Αναλογία ἐκ τοῦ πίνακος προαξίµων ανν «Β9 Βοηθός Διευθωντὴς Σχολείων Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως 8070 2050 Διευβυντής Σχολείων Ἀτοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Οή4 1015 Βοηθός Διευβωντὴς Σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως 80ο 20030 Λιευβωντὴς Σχολείων Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως 9050 1040 (2) Εἰς τὰς λοιπὰς μὴ συνδεδυασµένας θέσεις Προαγώ- γῆς τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ ἡ προαγωγἠ διενεργεῖται ἐκ τῶν οἰκείῶν πινάκων προαξίµων «Αν». (3) Διὰ τὴν θέσιν Βοηθοῦ ιΔευθυντοῦ Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως αἱ προαγωγαὶ κατανέμονται κατὰ εἰδικότητας θάσει τῆς κατά εἰδικότητα συνθέσεως τοῦ διδακτικοῦ προσω- πικοῦ τῶν εἰδικοτήτων ἐξ, ὧν δύνανται νά ἐπιλέγωνται οἱ προ- αγόμενοι εἰς τὴν εἰρημένην Βέαιν (ὡς οἱ φιλόλογοι, µαθηµα- τικοὶ, καθηγηταὶ ἄλλων θεωρητικῶν µαθηµάτων, τεχνολόγοι καὶ ἐκπαιδευταί) : Νοεῖται ὅτι ἡ διάταξις αὕτη θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν εἷς προα- γὠώγάς κενά πρὸς πλήρώσιν κενῶν βέσεων μετά τὴν ἡμερομηνίαν ενάρξεως τῆς ἰσχύας τῶν παρόντων Κανονι- σμῶν. (4) Κατὰ τὰς ἐκ τῶν πινάκων προαξίµων διενεργουμέ νας προαγωγὰς οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν πίνακα τῶν προα ἔίμων «Α» προάγονται ὁπωσδήποτε πρὸ τῶν νεωτερων τῶν τοῦ πίνακος τῶν προαξίµῶν «Β». (5) Εάν ὁ ἀριθμὸς τῶν περιλαμδανομµένων εἰς τοὺς πί- νακας τῶν προαξίµων «Α» ἤθελεν ἀποδειχθῆ ἀνεπαρκὴς νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας πρὸς πλήρωσιν τῶν οἰκείων κενῶν θέ- σεων μέχρι τῆς λήξεως τῆς ἐν παραγράφῳ (5) τοῦ Ἀανονι- σμοῦ 28 καθοριζοµένης χρονικῆς περιόδου, συντάσσεται ὑπὸ ῆς ᾿Επιτροπῆς νέος συμπληρωματικός πίναξ. «0516 Ἰά31, αολβήιντνος/| 'λογαό ο 101 ΟΙΜΙΟΗΊΦΙΞ ον αλοροςς, ο, 313 ᾠοσφρ Λοορῃ (ΒΟΧ ΩΟἈΠιΦΟΟΟΙ, 01. -ΩΟΙΟΙ. ΩΟ1. ΛΙΟΞβΛΩΟ Λαιιοςόρο] ΛΟΙΞΥΟΧο ΦΟΝ ΛΙ, 1 ΛΟΗΞΥΟΧΟ Λῶν Αιοσορλοιιῷ μποσαιᾷ. ολο ηγοφος Λοιιρόι Ὦκῶν 'ΑΦΞΟΠΘΒ ΛΟΝΙΝΛΩΡΩΞΙς ΛΩΣ. 10 ΛΟΛΦΠΟΛ «οφήογιόπι, Ωονπιωσοσις ΩΟΝΊΩΟΦΙΟ 001 μήολοσοα ᾗ (8) Λος Λοιαςν Ὠὴ ΤΩΙΛΟΟΟΛ «ΤΩΜΑ ΛΑΟ ΤΟΜΊΩΒΟΥΟΙΙΝ 22 “πούρ Πο ΟΊΟΛΑΣ οι ον μνρόϱ5 ὃμα, ΦιλβήοῦοΞσμοιὰ ή (0) --ποάσ! θοιλοόσα οι Ππομοηο οᾳοι. ΦΥ ΕΙ , μοηπλιήόἩ. τιααῃθνιἨν Ινη τιβσηιΠΘΟΙΙΟ::-'. Ε 39ύ2ΗΙ οι ΟΟΙΥΙ ὃμι 9οι3 Λρισολαλσα, ο. ιοφοιιγιήσσ 13Χ8 Απο [4) «αο]γποφήασοΟ ο] πο ηας 401 ΦΩΞΟ3Ω33 1309 οἱ. 9Φ3030 5Η. ὈμΛοημροα ον ἴλορ Ὦλ ΛΙΟ3Ρ 913 1ΟΛ]3 Ἰοα μβοιοΏιΏμο]υρ 13Χ3 σοιρο Ὀ]βκῃ (9) ππλροσσι, ΛρΠηοιάσις τς ὨΛλΞΠΩΟΣΟΗΙ - Ὁ. Ί3ΚΦ1ΟΝ σήσιασιςσρ οσο Αο]λμήοόθημ λα. ροὰ. (0) --]λι ΠΟΛΞἠΠΟΟΛ “Απ]οβοίμιᾳ Λοήιλοή Λοιοικργροι μα1βολλαιι Ὀιβή ος «1349 ΞΟΟΑΟΥ ιο ποαλοοἰμοσΚοιωρ ο ΟΠΟΙΞΥ ΩΟΧΙΙΩΞΟΥΟΙΙΝΦ. αο]οσήμο αοή]λοή 1931. αοΞΠι3μοσμ. Λολρη ὃν οποίασσωπὸρ σα, ο10ρ ΞΟΙΑΞΟΙΛΠΙΙ 9013 οαβιαόσι ποήοιΟσιΩὈΑΝΜ, σΙ αοήσιάοιςο μπονΌ]ο Φοιλουχοανοή Λο α3ή τβοἰιφ «Ὠγορβή 13Χ3 Λ3Ο 10 ΛΙΟ3Θ ΛΟΛΟΥΦΛΦ Ἡ ΛΟΊΦ] Λα. 313 ΤΟΝ μια, «οιιολον] οα, απῃΏ Ίνῷ ΩΟΛΞΠΟΦΞΩ 'Ο]ΟΟΠΙἨΟς ΩΟΦΦΙΟ31. 9001 «319 μι, ΙΥΛΏΛ3 Ἴ3ο]άρ ΑΞΥ3Θ1 ἱμιούνια. ορ βαφή αἲ να ὢΥ -ο 43 1ΌοαΠΚογοῃ ὉΛ «Ὀμαιοσα, 3, ὃμα, ΛΙΟ]ΟΣ Λία, Φα πα -αᾳ ΛΟλμΠ ῃ ΛοιοΙΚῷΥϱοι ΟΙΞΜΟΟΙᾳ Ἰβορφήσο μι Ἡ 9σπσσῷ ποή]λοή Ἰιᾷ ο]οΞομμνωοσ, 51 ηιιαβΩΥΟιιᾷ ΦΟ0ΟΙΟΞΤΙ (7) αοήςκι αοι 0ς αοάρόρ αοι οι ηρασα]ς «οι, ὀοᾷι, Σολωφήαο 13ΚΦΞΑΦ 5111! Αμιιού νι, Λία, 5901, 1913Ύ «ὙΦθονς 3ΙΟΠΡΑ3 39 ἱρ1ΞΧο 'αονοι 1931, 5σφφο κ το] Οοῷ -οὔίοψις ΛΙοσγ5φ Ἰπορ]οωσόσιι, 3Υ30ἡ. Λ39 9οιρο ΑΦ. ΛΙΟΦΗ. «Υ39 ὅράιι Ὠιβρίιοφ ολας Ὠοχμι ΤΟΙΞ3ΑΞΟΩΝ, 3ᾳ ΑΩΛΩΟ 913 ΟΞΥ’ -οΧο (01. ΩΟΜΛΩΡΩΞΙΩ οἱ ΊΩΝ Ὀιοσούηον, 'ΩσΥῃοχ 1άξι, ρσθος -ατι, ΥΟ1ΞΙΟ1ΙΟΩΙΞΟΟΙ 9οιῃο ΟΛΙ3 Ὦλ 1303 Ό]ο ΤΟΛΙΞ Απο ϱΟΝΩΟ Ῥουφιαπινήσο τας ἰ) αοι 3ῷ3030 911 ὉΙΛΟΜΡΟΝ Ὦλ η ἨΊΑ 101, -ΟΛΟΝ] 13Υ3133 ΑΠΩ ΦΟΛΟΠΟΥΙ3Υ 20113 ΛΟΝΣ ϱ 11 μριόμ΄ 3738 «ὴ. ποιο ήΊμος αορφιάσαι ο ΛοΙΞμόρις ΛΙ ον 03, (ε)΄ Ὢοιᾳο (οήοιόοιφ ο. Φορ Λῶν οιῃ 0 ΛΟΞ3ΩΟΙΟ Λῶν -113Χο 3101 µΟΛΟΊΟ Φᾳ ΞΟΛΠΠΟΥΥΟΦΙΙΦ ὅσα δι ογΞς Κοιι 3Ο’ 5οσ φις οσοι ΤΟ σολ ὮΙΛΟΝμΡΩΝ Ὦι πο ΝἹα ποιον] ο «3Υ3αοιῇ Φο]οοήγµορ 9µΣ Λορο]όσιι Λίμ. Φον 5ο ΩοσΙΞΥ 9Ο Σ11. πμ να Λο ΥΛΕ 8 δελτίον ΟΕΛΙΜΕΝ. Ἱ θυντῶν σχολείων συμπεριλαμδάνεται καὶ ἡ ἀνάγκη ἐξασφαλίσεως πιοώ τας διὰ τῆς παραμονῆς αὖ- τῶν εἰς τὸ αὐτὸ σχολεῖον ἐπί τινα ἔτη καί, εἰ δυνα” τῶν μέχρι τεσσάρων ἐτῶν τοὐλάκχιστον᾽ , (1) ἡ δυνατότης παροχῆς καθοδηγήσεως καὶ δοηθείας εἰς νεοδιοριζοµένους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐπιτυχοῦς προσαρμογῆς αὐτῶν εἰς τὸ ἐπάγγελμα. (1) ἡ εὐχέρεια διευθετήσεως περιπτώσεων ὑπαγορευα- νων ἐξ ἄλλων νοµίµων λόγων’ (ἵν) ἐξαιρετικαὶ περιπτώσεις ὑπαγορεύουσαι ἄμεσον λύ- σιν πρὸς ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν σχολείων. (6) οἱ ὅροι εἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας», «συμφέρον τῆς ὕπηρε- ισίας», «συμφέρον τῆς ἐκπαιδεύσεως» καὶ «ἐκπαιδευτικοὶ /λόγοι» ἑρμηνεύονται ὡς «ἐκπαιδευτικαὶ ἀνάγκαι»' (Υ) καθ’ ὅσον σρς εἰς θέµατα τοποθετήσεων καὶ µεταθέ- « σεων ὁ ὄρος «ἀστικὸν κέντρον» σηµαίνει τὰς Ἐξ πόλεις καὶ κωμόπολιν Μόρφου ὣς καὶ τὰ προάστια ἢ ἄλλας κοι- νότητας ἐντὸς ἀκτῖνος ἑπτὰ μιλίων Ἐκ τῶν πόλεων' (5)--1) τὰ σκολεῖα µέσης ἐκπαιδεύσεως διακρίνονται εἰς εµε- γάλα σχολεῖα» εμικρά σχολεῖα», θάσει κριτηρίων ὁ- ριζοµένων ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ' (8) τὰ σχολεῖα στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως διακρίνονται εἰς -- εσχολεῖα Α», ἤτοι σχολεῖα τῶν Ἐξ διδασκάλων καὶ ἄνω' «εσχολεῖα Β», ἥτοι σχολεῖα τῶν τριῶν ἕως πέντε διδασκάλων’ «εσχολεῖα Τ», ἤτοι σχολεῖα ἑνόὸς ἢ δύο διδασκάλων. Γεγικαὶ Βιατάξεις, Ἰ4,-(1] Αἱ τοποθετήσεις καὶ μεταθέσεις ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν διενεργοῦνται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου δάσει τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν ὡς αὗται δεβαιοῦνται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς, ἐν τῷ πλαισίῳ δὲ τούτων λαμβάνονται κατὰ τὸ δυνατὸν ὑπ ὄψιν καὶ αἱ προτιμήσεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. (2] Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ ὑποχρεοῦνται νά ὑπηρε- τῶσιν ὅπου τοποβετοῦνται ἢ µετατίθενται. (3) Εἰς ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν δύναται νὰ ἀνατεθῇ ὕ- πηρεσία εἰς πλείονα τοῦ ἑνὸς σχολεῖα δάσει τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν ἀναγκῶν οὐχὶ ὅμως εἰς πλείονας τῶν δύο τόπων. Τοπαβετήσεις, 15.--(1} Οἱ τὸ πρῶτον διοριζόµενοι ἐπὶ δοκιµασίᾳ ἐκπαι- ξευτικοὶ λειτουργοί τοποθετοῦνται κατὰ τὸ δυνατὀν-- (α] εἰς περίπτωσιν καθηγητῶν, εἰς μεγάλα σχολεῖα µέσης ἐκπαιδεύσεώς κείµενα εἰς ἀστικά κἐντρα᾽ (6). εἰς τὴν περίπτωσιν διδασκάλώων, εἰς σχολεῖα Α ἤ, μὴ ὁ- παρχουσῶν εἰς αὐτὰ ἐπαρκῶν κενῶν θέσεων, εἲς σχολεῖα

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝΤΑ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 12p
Σχόλια Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 12p
ΔΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ 11p
ΤΟ ΑΥΡΙΑΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 9-10p
Ο ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 10p
Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ Πολιτισμός 4p
Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΟΥ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 3-4p
Η αρχή της αβεβαιότητος έναντι της Νευτωνείου μηχανικής ή ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΚΡΑΤΙΑΣ 2p
ΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ ΑΙ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1-2p