Back

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ, 1959-08-15

ΣΑΒΡΑΤΟΝ, 15 Ιουλίου 19 [λ ΚΛΗΛΙΑ 1 4 Ἐκεῖνο τὸ ἀνοιξιάτικο πρωϊνό, στὴ σκοτεινἠ καὶ γνώ- ριµη κουζίνα, ὃ Φράνσις δέ: σταινε τὰ πόδια του στὴ φω: τιά, περιμένοντας τὸ πρόγει- μά του. Ἡ μυρωδιά τοῦ δύ-' λου στὸ τζάκι καὶ οἱ ζεστὲς Ὑαλέτες τοῦ εἶχαν ἀνοίξει τὴν ὄρεξη καὶ ταν εὐτωχισμένος, παρ᾽ ὅλη τὴ θροχή, γιατὶ ἢ- ταν Σά6θατο καὶ ἡ παλίρροια ταν εὐνοϊκὴ γιὰ τὸ ψάρεμα τοῦ σολωμοῦ. 'Η μητέρα του ἔπαψε νὰ χτωπάει τὴν ξύλινη σπάτουλα, κι ἀκούμπησε ἆ- πάνω στὸ καθαρὸ τραπέζι μιὰ πιατέλα μὲ μπλὲ γραμμὴῆ γύ- ρω-- γύρω, ἀνάμεσα στὸν πα τέρα του καὶ σ᾿ αὐτόν. ΄Αρ: πάζοντας τὸ κουτάλι του, τὸ ῥούτηξε μιὰ στὸ µπιζελοπου- ρὲ καὶ μιᾶ στὸ φλιτζάνι μὲ τὸ θουτυρόγαλα, ποὺ θρισκό: ταν µπροστά του, κι ἔπειτα ἄρχισε ν᾿ ἀπολαμθάνει τὴ χρυ- σὴ καὶ λεία σούπα, ποὺ ἦταν πετυχεµένη στὴν ἐντέλεια, κα- θόλου σθωλιασμένη. ὍὉ πατέρας του, ντυμένος μ᾿ ἕνα τριμμένο μπλὲ πουλό- βερ καὶ μὲ μµανταρισµένες κάλτσες τοῦ ψαρέματος, ἦταν καθισμένος ἀπέναντί του, μὲ τοὺς μεγάλους του ὤμους σκυµµένους. Ετρωγε σιωπη- λά, μὲ κάτι ἀργὲς καὶ ἤσυχες κινήσεις τῶν κόκκινων χεριῶν» του. Ἡ µητέρα του πῆρε τὲς τελευταῖες τηγανίτες ἀπ᾿ τὴ ζεστὴ πλάκα, τὶς ἀκούμπησε., κοντὰ στὴν πιατέλα, καὶ κά- θισε. Τὸ κίτρινο θούτυρο εἶχε ἀρχίσει νἁ λιώνει πάνω στὴ σπασμένη Υαλέτα ποὺ εἴχε κρατήσει γιά τὸν ἑαυτό της. Μιὰ στοργικἡ σιωπἠ θασίλευε στὴν κουζίνα, καὶ ἡ Φλόγα χόρευε πάνω στὰ γυαλιστερᾶ κούτσουρα καὶ στὴν ἄσπρη πέτρινη πυρωστιά. “Ὁ Φράν- σις ταν ἐννιὰ χρονῶν καὶ θἄθγαινε ἔξω μαζὶ μὲ τὸν πα-, τέρα του. Οἱ σύντροφοι τοῦ πατέρα του τὸν ἤξεραν καλά. ᾿Ηξε- ραν πὼς ἦταν τ᾽ ἀγοράκι τοῦ ”αλεξ Τσίσχολμ. Ἠτυμένοι μὲ τὰ μάλλινα πουλόδθερ τους καὶ τὶς ψαράδικες µπότες ποὺ τοὺς ἔφταναν ὡς τὰ γόνατα, τὸν ὑποδέχονταν μ ἕνα κού- νηµα τοῦ κεφαλιοῦ, ἤ, ἀκόμα καλύτερα, μὲ μµιὰ φιλικὴ σιώω: πή. Μιὰ κρυφὴ Φλόγα περη- φάνειας τὸν θέρµαινε ὅταν ἕ- 59 Π) ΒΑΝΙΛΙΑ) «φευγε µαζί τους, πάνω στὴ Γφαρδιὰ καὶ χαµηλἠ ψαρόθαρ- ἵκα, καὶ ὀιρἀάριζε ἀργὰ γύρω ζἀπ᾽ τὸ μῶλο, µέσα στὰ τριξί- ἵµατα των κουπιῶν, ἐνῶ ὁ πα- ἱτέρας του, στὴν πρύμη, µα: νουθράριζε τὸ σκοινὶ μ ἔμ- πειρο χέρι. Ὅταν γύριζαν στὸ μῶλο, τά σκοινιὰ τρίδονταν στὴ ὀρεμένη τροχαλία, οἱ ἄν- τρες ἔσκυθαν για νὰ μὴν τοὺς χτυπήσει ὁ ἀέρας, ή, καμιὰ [φορά, προφυλάγονταν μ ἕνα κομμάτι κιτρινασµένο καρα- Ιῥόπανο, ἢ τραθοῦσαν λίγο τὴν Ιπίπα τους γιὰ νὰ πάρουν δὺ- ναμη. Αὐτὸς ἔμενε κοντὰ στὸν πα- τέρα του, λίγο παράµερα. Ὁ Αλεξ σίσχολμ ταν ὁ ἆἀρ: χηγός, ὁ ἐπικεφαλής τοῦ 2ου Ἰ᾽Αλιευτικοῦ Σταθμοῦ τοῦ Του- ήντ. Μέσα στὸν τσουχτερὸ ᾱ- γεµο, κοιτοῦσαν καὶ οἱ δυὀ τους ἀμίλητοι τὸν µεγάλο κύ: κλο ποὺ σχημάτιζαν οἱ Φφελ- Γλοί, χορεύοντας μὲς στὰ µι- Ικρὰ κύµατα ποὺ τοὺς ἔρχον- ταν ἐνάντια, καὶ ποὔκοόαν τὴν ἠρεμία τοῦ νεροῦ μὲς στὸν ὅρμο, ἐκεῖ ποὺ τὸ ποτάμι ἕ- Γγωνόταν μὲ τὴ θάλασσα. Συ- Γχνό, ἡ ἐκτοφλωτικὴ λάμψη ιτοῦ ἥλιου πάνω στὸ νερὸ τοῦ- φερνε ζάλη, μά δὲν ἤθελε, δὲν ἔπρεπε νὰ κάνει τὴν παραµι- κρὴ χειρονομία. Ἔνα λεπτὸ ἀπροοεδίας θα εἶχε ἴσως γιά ουνέπεια νὰ χαθεῖ καμιά ντου: ἵνα ἀπ αὐτὰ τα ψάρια, ποὺ ἤταν τόσο δύσκολο νὰ πια ιστοῦν, ὥστε στὴν ἀγορὰ τοῦ Μπίλινγσγκαιητ ἔδιναν κέθ- ἴδος στὶς ἁλιευτικὲς ἑταιρεῖες υμισὴ κορόνα τὴ λίόρα. Ἡ ψη: Γλὴ σιλουέτα τοῦ πατέρα τοῦ, ἱποὺ τὸ κεφάλι του ἦταν λιγά- κι χωμµένο στοὺς ὤσους Τοὺν μὲ τὴν ἁδρὴ κατατομὴ κάτω ἀπ᾿ τὸ ναυτικὀ του κασκετο, μὲ τὰ πεταχτά του μ]λα κα: τακόκκινα ἀπ τὸ αἷμα, ο-α- τηροῦσε τὴν ἴδια πάντα στά- ἴση τῆς ἤρεμης συγκέντρωσης. :Στιγμὲς-- στιγμές, παράξενα [ἀνακατεμένοι μὲ τὴ μυρωδιά [τῶν φυκιῶν, ἀντηχοῦσαν ἀπὲ μακριά οἱ χτύποι τοῦ ρολο: γιοῦ τοῦ Μπάργκες, ἢ ἁἀκου: γονταν τὰ θατράγια τοῦ Βτέ- ραμ. Αὐτὴ ἡ αἴσθηση τῆς σι- ωπηλῆς συντροφικότητας νες κιόλας θλεφαρίδξς τοῦ παιδιοῦ. ' (συνεχίζεται) ϱ. ΕΝΘΡΟΝΙΣΙΗΡΙΘΣ ΛΟ[0Σ 1θΥ ΣΕ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΙΟΥ Πλ (συνέχεια ἀπὸ τὴν 2αν σελ.) λυμμα ἔχοντες τῆς καγίας τὴν ἐλευθερίαν», θὰ ἴδωμεν ἀξιοποιου- µένας πάσας τὰς θυσίας ἡμῶν καὶ ᾗ ὑπὸ δηµιουογίαν Κυπροιακὴ ἢ- μῶν Δημοχρατία, εὐνομοῦσα, εὖ-, Όμεροῦσα καὶ χαράσσουσα τὴν | φωτεινὴν αὐτῆς αορείαν. Ὀὰ κα] ταστῃ περιλάλητος πα ζηλευτή. »[Γαραλλήλως ἰδιάξουσαν «0ου τίδα καὶ ἔνδιαφέοον. ἐξαιοετικὸν | θὰ ἐπιδείξωμεν αἱ διὰ τοὺς αγει- | ματιχοὺς ἐργάτας τῆς ἁγίας τατ- ! τρμετ της προσπαβείας. Οἱ Ἱερις µας εἷς τὸ σύνολόν των, πιστοὶ εἲς τὰ Ἑλληνοχοιστιανικὰ. ἰδανιὰ χαὶ ἀπολουθοῦντε- τὴν παχυὰν παυά- δοσιν τοῦ Βλληνικοῦ Κλήοου νὰ εἶναι πάντοτε πιόµαχος εἰς τὰς ἐπάλξεις τῆς {Γίστεως παὶ τῆς Ἑλευθερίας. πετέσχυν ου) ηρω- τοῶς ψυχῇ τε χαϊ σώματι εἷς τὸν ὑπὲρ πάντων τῆς Ἱύπρου ἀγῶνα. Διὸ καὶ ἐπέσυοαν περισσότερον πά-ι: σης ἄλλης τάξεως τὺ πάθος καὶ τὴν µανίαν τοῦ. δυνόστου, Κάτε: διώχὂησαν ἁγρίως φνυλακίσθη- σαν καὶ ὑπέμεινον τοῦ. κήσπου τοὺς ἐξευτελισιοὺς κά φοιχτὰ θα- σανιστήρια. «Ἠθάστασαν τὰ στίγ- µατα τοῦ Ἱίοιου ἐν τοῖς σώλα- σιν αὐτῶν». Είναι ἄξιοι ὕθεν τῆς ἀγάπης πάντων ἡμῶν γαὶ τοῦ ἓν- διαφέροντυς. Οὁ ποάξωµεν διὰ τοῦτο πᾶν ὅὄντι δυνάµεθα. δι αὖ- τούς, Ἱδιαιτέοως ὄλος Πὰ πυοσέ- Ἑωμεν ἐκείνους ἐξ αὐτῶν, οἵτινες, ἀναδειχνυύμενο τύποι. τῶν. πι- στῶν ἐν λόνω, ἓν ἀνατουφῇι ἓν , σε ' ἀγάπῃ, ἐν πνεύµατι, ἓν πίστει, ἐν] ἁγνείᾳ», ὑδηγοῦσι τὰ, πνεναατικὰ αὐτῶν τέχνα εἰς νυμὰς σωτηωί- οὓς. Διὰ τοῦτο καὶ πουτυέπω χαὶ παραχαλῷ καὶ Ἰπετεύω πάντας, τοὺς ἀγαπητούς πα νι Χοιστῷ ἀδελφούς κι αλεἰτι ο ος ἴς: ρεῖς µου, ὅπως ἀναδειγθῶσι ὥξιοι | καὶ πιστοὶ οἱ λονύτοε το Θεοῦ χα έχωσι πλανσίως τὴν χάοιν καὶ εὐλογίαν ΔΑ ὐτοῦ. κά. τὴν ἰδιαιτέ ραν στοργὴν καὶ ἁνάπην τῶν «ἲ- λοθέων Χχοιστιανῶν καὶ Ἶς ρᾶς ἡμῶν ΝΜητουπύλεως. τῆς » Αγάπην ἄπειρον αἰσθπανόμεθα καὶ πρὸς τὴν ντυλαίαν µας, τὴν χουσῆν ἐλπίδα τῆς νλλησίας καὶ τῆς Πατω΄δης. Ες τὴ ηνιὸν ΠΠροσμλητήσιον Σάλπσμαν τοῦ δρυλικοῦ. Λιγενῆ ἑσκίρτησαν αἱ χαρδίαι τῶν νέων καὶ τῶν. νεανί- δων µας. Ἰπυυπυκήθη ἡ Νεύτηῆς ἁἀμφοτέρων. την αὐλων ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς ἀπ άπης τὴ ει οτι ρίας καὶ ἴσπευσε νὰ λάδη τὴν τι- μητικὴν θέσιν της χάτω ἀπὸ τὴν Σηµαίαν τοῦ. λοχηναῦν διὰ. νὰ συν κροτηϊῃ ἡ ἄήττήτυς ΜΟΝΑ. ἸἨνωνίαῦη πέχοι τέλους τοῦ ἆ γῶνος μὲ ὅλον τὸ νεανιχην της ἐνθουσιασμὸν. καὶ μὲ υενναιήτητα καταπληκτικήν. Καὶ ἐπὶ τοῦ (κοιώ: µατος τῆς ἁνγόνης ἀἁκόμη ἀναθι- ῥαζομένη ἑζητωνυαύγαζεν ὑπὲι τῆς Νύποου τῆς ἐλευθευίας της. Καὶ τοῦ λόνον Ενυπένοι πε- οἱ τῶν µανάοων ἠθιρων πας, πι- ρακαλῶ πάντας νὰ ἂη ἠσωμεν τὴν σκέψφιν µας νὰ ἀναπολήση τὰς ὦ- ραΐας νεανικές αὐεν απωφᾶς καὶ γιὰ νὰ, εὔχηθωμεν ὑπὲο ἀναπαύσεως τῶν ἀγγελυῶν αὐτῶν ο ῶν. μι η ἡ μνήμη αὐτῶν αἰωνία. Πῶς δὲ τώρα διὰ τὴν νεότητα αὐτήν, ἥτις ἀποτελεῖ κόσμημα ἐθνιχὸν χαὶ καύχημά µας, νὰ αἡ ἐνδιαφεο) ὢ- μεν ἀναλόγως: Διὰ τῶν ατηχη- τικῶν. Σχολείων, τῶν ὅποίων ἢ τεραστία σι αθολὴ, εἲς τὸ ἔργον τῆς µορφώσεως Βλκηνοχριστιανι- κῶς τῆς ἈΝεύτητος ἀναγνωσίτεται ὑπὺ πάντων τῶν ἐχεφουνούντων. διὰ τῶν Ορησχευτικῶν Συλλόγων, οἴτινγες πολυειδῶς καὶ πολυτρόπως θοηὐσᾶν τὴν κατὰ Χοιστὸν πρθα- γωηὴν τῶν γέων καὶ διὰ παντὸς ἄλλου. παοοµαίοῦ. συντελεστικοῦ μέσου, δὰ αεθιμνήσωμεν νὰ, ὃια- παιδαγωγῆται εν πωαιδείᾳ. καὶ γουθεσίᾳ Ἱκυρίουν ἡ φιλη. μυι Χεότης, ἵνα καὶ ἓν ταῖς ἡμέοιις ταύταις τῆς εἰοήνης ἀποθή ἐλπι- δυ( όσους παράγων τῆς ἐλενθέοας ἡμῶν ζωῆς. Κι αἱ Ἱστορικά τέλος Νοναὶ τῆς λΙητροπολιτικῆς ἡμῶν περι ε- ρείας, αἴτινες πο)λὰ αὐνεισέφε- ον εἷς τὸν ἀγῶνα τῆς νήσου Ἱ- μῶν, δὺ τύχωσι τῆς ἴδιαιτέοας Ἡ- μῶν. πουσοχῆς. ᾿Ἠπιδυμοῦμεν νὰ μετα) η ώσαιν εἷς πνευματικὰ φὺ- τώρία, ἔνθα θὰ καλλευγῆται ἢ ἁπιότης καὶ ἡ ἀθετήι θὰ ἐκγονά- ζωνταν καὶ ὰ ἀσκοῦνται οἱ εὐέλ- πιδες τῆς δνγλησας καὶ Πὰ εὗοί- σχῶσιν οἱ Νωστιανιὰ πνευπιατικὴν ὥς ἐλειαν καὶ ἐνίσχυσιν διὰ τὴν Γσυνέγισιν τοῦ. χαλυῦ. ἄνώνος, αλά νὰ, συντελεσθώσιν ὅμως πάντα ταῦτα να χευδηθή καὶ ἡ | πάγη τῆς εἰωήνης, ἁνάπκη πάντετι ὀπιγαλούιενοι τὸν ονωδεν φώτι- πμὺν. καὶ ωμήθειανν Ἱσαροχοι τὸ εν φσονοῦντες» εν μι να { δίατ νὰ, λάδθωμεν τὴν, Ὀέσιν πας | εἷς τον νέων τοῦτον ἁνονα εἲς τῆς εἰωήνης τὸν. παρόν. -ϱ. κατὰ πάντα ἄξιας Δαναυοι- ώτατος Αοχιεπίσχοπος ἡμῶν, τον ὑπυῖαν οὐ χαριστὸ ἐν θάθους ἡν χῆτι διότι ἐπὶ τόσα ἔτη αξ πευιῦ- βαε µν πο ἣν ἀνάπην καὶ ἕιπι- στοσύνην κά τώσα ἀπὸ Εοηδὸν Τω. Επ οσυπον αξ ὀνόδειτε, σὺν τῇ τιµία φως χι εν ἑτέσων Π ανιευωτάτων ἁπίων δες ὤν χαὶ λυιπῶν ἐχλελτόυρωνς οὓς πάν- τας εὐγαυιστὸ. δερμῶς, λΠῄτυύπη Ἱίτην Πάφωνς θὰ εἶναι ποωτοπύ: οὐ. καὶ ποωτανώνιστῆς τα. εἲς τὸν καλὸν τοῦτον ἀποναν νεν λοιπὸν δισταιῶν καὶ ἔπια λ- Έρων, καὶ μαχοὰν πάσης ὅνασπα: στι τάσεως, ἥτις εἶναι δυνατον νὰ εξιγείση τὰ ὅσα διὰ Κήπονη πόχδων, Ὀνσιον καὶ αὐιάτων ᾱ πεκτήθησην, ἂς ἁπωνιοπομεν ὑπὸ τὴν συνετὴν καὶ ἐμανενσιδνην Αὐτοῦ. κι οδήσ σι δὲ ολων ἡ επν τῶν δυνάπεων, διὰ τὴν ἄνα- συν κωότησιν κά τὴν δημιουοσίαν τῆς Ἱκυποιχής ληπονοατίςι ὦτ πως παοῦεν σι εὐγύπεῖα αὖ- τήν. “ο. δὲ Οεὺς πάσης χάθίτος διά ταρτίσυι ὑμᾶςι στην ἔτοις οΌονώσοι, Βεμελιώσοι, «Αὐτὸ ἡ δόξα καὶ τὸ γυάτος εἲς τοῖς αἰώνας τῶν. ασ νων ἁμήνι, ΙΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΣΤΙΚΟΙ «ΕΚΚΛΗΣΙΛΣΤΙΚΗ ΤΗ» ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΤΛΣΤΛΣΙΝ ΤΗΣ ΠΛΝΛΙΙΛΣ Σὰν εἰς ἅρμα λαμπρόν, στά χρυσωμµένα τῶν ᾽Αγγέλων φτερά, ἐπέτα ἡ θεία Μητέρα τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν ὁποία ῆτον ὅλα τὰ κάλλη µαζωμένα. άτια, μὲ στεναγμοὺ , µ Ύ Εἶναι πολεμικὸς νόμος Ταῦτα θλέπουσ᾽ ἡ Γῆ μὲ πικραµένα εἶπε. -- Μαρία, ποῦ μ᾿ ἀφήνεις ἐδῶ, στὴν ἐρημιά ᾿Η πῶς νὰ ζήσω γὼ χωρὶς ἐσένα νὰ σέρνει πίσω του ὁ νικητὴς τοὺς νικηµένους, ὅταν θριαμθικὴν δόξαν λαδαίνει, Καὶ µέ, τοὺς υἱούς µου ὑποκειμένους ἔκαμες, Μαριὰμ λοιπὸν τυχαίνει, νὰ μᾶς σύρει αὐτοῦ γλυκά δεµένους. Γ, ΚΟΛΟΜΠΗ Γ΄ ἰτελευταῖον) Πόσα μπορεῖ νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ γυναῖκα, ὅταν ἡ χάρις τὴν [ἐπισκιάζει, ἡ πίστις τὴν χαλυθ- Ιδώνει, ἡ ἀγάπη τὴν ἐνισχύει, γίνεται οἰκοδόμος καὶ θεµε- Ἱλιωτής. “Ὅταν ἡ γυναῖκα κα-' Ιπανοήσῃ τὸν προορισμό της τό- ἵτε δημιουργεῖ παράδεισον. Εἶ- ἴναι τὸ στήριγμα τῆς οἰκογέ- νειας, τὸ φῶς τῆς κοινωνίας. ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὰς συγκεντρώ:- σεις ἐλειτούργησε καὶ Φρον- τιστήριον κατηχητριῶν τὸ ὁ- ποῖον παρηκολούθησαν 61 σπουδάστριες τοῦ Δ. Π.. Εἰς τὰς σπουδαστρίας ἔγιναν ἴδι- καὶ διαλέξεις διὰ νὰ δυνηθοῦν Ἱνὰ φέρουν καλύτερα εἰς πέρας Ιτὸ θαρὺ ἔργον τῆς κατηχητρί- -ας. Ἐλειτούργησαν ἐπίσης καὶ Ιδύο κύκλοι µελέτης Αγίας ΙΓραφῆς εἰς Λευκωσίαν καὶ “Α- γιον Δομέτιον διά νεάνιδας. Εἰς Λευκωσίαν παρακολου- θοῦσαν κάθε Παρασκευὴν 40 νεάνιδες εἰς δὲ τὸν “Άγιον Δο- µέτιον κάθε Τετάρτην 20 γεά- νιδες, ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ 1 φερνε δάκρυα στις ἐρεθισμέ- | ᾿Ελειτούργησαν εἰς Λευκώ- [σίαν καὶ τὰ προάστεια ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν νεανίδων τῆς ΟΧΕΒΝ 13 κατώτερα κατηχητικἁ σχο- λεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἐφοίτησαν 1225 παιδιά. ᾿Επίσης 4 µέσα Κ.Σ. εἰς τὰ ὁποῖα ἐφοίτησαν : (985 µαθήτριαι, καὶ 2 ἀνώτε- ρα εἰς τὰ ὁποῖα ἐφοίτησαν 7Τ6 µαθήτριαι, σχολῶν µέσης παιδείας, ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν καθηγητριῶν, σπουδαστριῶν καὶ ἀποφοίτων στελεχῶν τῆς ΙΟΧΕΝ Λευκώσίας. Παρ᾽ ὅλας ἱτὰς διώξεις καὶ τὰ ἐμπόδια ιτοὺς κατ οἶκον περιορισμοὺς καὶ τοὺς ἐκφοθισμούς, τὰ παι- ἰδιὰ προσήρχοντο ἀνελλειπέ- ἵστατα. Ποτὲ ἄλλοτε δὲν ὑπῆρ: χε τόση Φλόγα τόσος ἔνθου- σιασμὸς καὶ τόση δρᾶσις, ΐ παρ᾽ ὅλο ποὺ ἡ ἔἕκτακτος κα ! ἱτάστασις ἠἡμπόδισε τὴν Ἆει- ιτουργίαν τῶν Χριστιανικῶν Ἰμαθητικῶν ὁμάδων. ᾿ἸἘΕὰάν τὰ παιδιά µας εὕρισκαν μεγαλυ- ἱτέραν κατανόησιν ἀπὸ τὴν οἱ- Γκογένεια καὶ τὴν κοινωνία, τότε ἡ κοινωνία, θὰ ἔθλεπε καὶ θαύματα νὰ ἐπιτελοῦνται ἀπὸ τὰ δωδεκάχρονα καὶ 16 χρονα κορίτσια µας. ὌἜμαθε Ἡ κοινωνία νὰ κρίνῃ καὶ νὰ καταδικάζῃ ἀμείλικτα τὴν νε- ότητα. ΄Ἔμαθε νὰ λερώνῃ Ψυ- εχὲς καὶ νὰ ἐξαγριώνει χαρα- Γκτῆρες. Ἔμαθε νὰ διαφθείρῃ καὶ νὰ διαστρεθλώνῃ. Ἔμαθε νὰ εἶναι δικαστὴς καὶ τιμωρὸς Γἐνῷ εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἔνο- Ίχος καὶ διαφθορεύς, ἡ αἰτία ἱτῆς καταπτώσεώς καὶ τῆς ἡ- Ιθικῆς ἐξαθλιώσεως. Ας κοι- τάξῃ νὰ ἀγαπήσῃ πραγµατι- κἁ τὸ παιδὶ καὶ νὰ τὸ θοηθή- ση στὸν δρόµο τῆς τιμῆς καὶ τὸῦ. καθήκοντος. Τὴν ὅλην πνευματικὴν ἐργασίαν τῶν Κατ. Σχολείων τὴν ἐπλαι- ισίωσαν ἑορτάσιμοι ἐκδηλώ- [δεις, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ µεγά- ἵλων καὶ ἱστορικῶν ἥμερων. ΙΔὲν το καιρὸς διὰ πανηγύ- Ἶρεις καὶ ἑορτάς. Δὲν γιορτά- ἴσαμεν γιὰ γλέντι. γιορτάσιµη διακήρυξη γεν- ναίων ἀποφάσεων ποὺ ζωντά- γευαν στὰ τραγούδια, στὰ ποι- ήµατα, καὶ στὰ συγκλονιστι- κά δραµατάκια τῶν παιδιῶν μας. ᾽Απὸ τὰς δύο ἑορτὰς τῶν παιδιῶν, εἰσεπράχθη τὸ ποσὸν ιτῶν 400 λιρῶν τὸ ὁποῖον δι- ετέθη ὅλο ἀνεξαιρέτως εἰς τὰ ἱέἔργα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς Γφιλανθρωπίας. ΙΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ | Τὴν 24 Μαΐου ἔγινε καὶ ἡ φιλανθρωπικἠ ἀγορὰ τῆς ΟΧ Ε. Νεανίδων Λευκωσίας. Αἱ νεάνιδες εἰργάσθησαν μὲ ζῆ- λον καὶ ἀφισίωσιν ᾿Εντὸς ἐλα- χίστου χρονικοῦ διαστήματος 2 µόνον μηνῶν, παρουσίασαν Ιἀριστουργήματα. Διὰ τὴν φι- ἱλανθρωπικὴν ἀγορὰν εἰργά- Ἴσθησαν καὶ ἁἀρκεταὶ κυρίαι, καὶ νεάνιδες µμερικῶν προα- ἑστείων καὶ χωριῶν. Αἱ εἰσπρά- Γεεις θὰ διατεθοῦν πρὸς πλου- ἱτισμὸν τῆς Φιθλιοθήκης, ἡ ὁ- 'ποία κυριολεκτικῶς ἐλεηλα- τήθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκτάκτου καταστάσεως. ᾿ἘΕπί- σης πρὸς κάλυψιν ἀρκετῶν ἐξόδων διὰ ἀπαραιτήτους ᾱ- νάγκας τῆς ΟΧΕΒ. Τὸ µεγα- ὝἨταν ἡ ] ΑΠΟΛΟΤΙΣΜΟΣ’᾽ ΛΡΛΣΙΕΕΣ ΤΗΣ ΟΧΕΝ ΝΕΛΝΙΛΟΝΙ λύτερον µέρος θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐφετεινὴν [η Κατηχητικῶν σχολείων. [ ᾿ΕΚΔΡΟΜΑΙ | | για, μπόρεσαν ἐφέτος νὰ γί- νουν αἱ παγκύπριαι ἐκδρομαὶ , τῶν ΟΧΕΝ. Λόγῳ τῆς ὑπερ- εθολικῆς αὐξήσεως τῶν μελῶν αἱ ΟΧΕΝ ἐχωρίσθησαν σὲ τρί- α τµήµατα. Ἡ πρώτη ἔγινε τὴν Ί4η Ιουνίου εἲς Άγιον ΓΜικόλαον Στέγης ἈΚακοπε- ἱτριᾶς. Ελαδθον µέρος 76 ΟΧ ΕΝ κυρίως τῆς ἐπαρχίας Λευ- ᾿ κὠσίας. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν |ἀνῆλθεν εἰς 2.000. -- Τὴν 2Ίην ᾿Τουνίου ἔγινε ἡ δεύτερη ἐκ- δρομἠ εἰς Καντάραν. Ελαθον µέρος 60 ΟΧΕΝ κυρίως τῆ ἐπαρχίας ᾽Αμμοχώστου. Ὁ ᾱ- ριθμὸς τῶν μελῶν ἀνῆλθεν εἰς ' 2.000. -- Τὴν 5ην ᾿ΙΤουλίου θὰ γίνῃ καὶ ἡ Τρίτη ἐκδρομὴ εἰς | Ἅγιον Νικόλαον Στέγης Κα- ἱκοπετριᾶς. Θὰ λάθουν µέρος 586 ΟΧΕΝ τῆς ἐπαρχίας Λεµε-. ισοὈ, Πάφου καὶ Κερύνειας. :Ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν ὕπολο- ' Ἰγίζεται εἰς 1.500 γυναῖκες,. Αἱ ἐκδρομαὶ ἔχουν σκοπὸν : [νὰ δημιουργήσουν ἀρρήκτους δεσμοὺς μεταξὺ τῶν ΟΧΕΜΝ, καὶ νὰ δημιουργηθοῦν εὖκαι- ρίαι διὰ ἐπαφὴν καὶ γνωρί- µίαν. Ἡ φύση μὲ τὸν δικὀ της τρόπον ξεκουράζει καὶ ἐμπνέ- ει. Πλησιάζει τὸν πιστὸν πιὸ :κοντὰ στὸν δημιουργόν του. [αν Λειτουργίαν. Τὸ κήρυγμα [καὶ τὸ µυστήριον τῆς Θ. Εὐ-! ἱχαριστίας γεμίζουν τὶς καρ- Ιδιὲς μὲ δύναµη καὶ ἀνδρεία. | Αἱ ἐποικοδομητικαὶ ὁμιλίαι,ι οἱ κύκλοι µελέτης Αγίας Γρα- φῆς, ἡ ἁγνὴ ψυχαγωγία, ἀφή- νουν ἀνεξίηλα τὴν σφραγῖ- δα τους στὶς ὁλοκάθαρες ψυ- χές, «Τὶ ἀνταποδώσωμεν τῷ ι| ᾿Κυρίῳ περὶ πάντων ὢν ἀἄντα- ιπέδωκεν ἡμῖν» | ΙΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ Ὁ. ἐπίλογος τῆς εὐλογημέ-͵ νης χρονιᾶς. Τὸ σκαρφάλωμα στὶς κορ- φὲς τῶν θουνῶν γιά τὴν κατά- 'κτησιν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν εὐγενῶν καὶ ἁγνῶν ἰδανικῶν. Τὸ πανάρχαιο ἱστορικὸ ἐγκα, ταλελειμένο ἐκκλησάκι τοῦ Αγίου Νικολάου τῆς Στέγης μὲ τὸ ἐρειπωμένο µικροσκο- πικὀ μοναστήρι γίνονται τὸ κέντρο μιᾶς μικρῆς χαριτωµέ- νης πολιτείας ἀγάπης. ἝἜνα µεγάλο µέρος ἀπὸ τὴν ἕκτα- [σι τῆς ᾿Αρχιεπισκοπικῆς περι- φερείας, προσφέρεται γιὰ τὲς [μαθητικὲς κατασκηνώσεις. ᾽Α- πὸ τοῦ 1955 τὴν θέσιν τῶν σκηνῶν τὴν παίρνει ἕνα µεγα- λόπρεπο διώροφον οἰκοδόμη- μα. Ὅταν ἡ ὕλη θρίσκεται σὲ χέρια ποὺ τὰ κινεῖ ἡ ἀγάπη, τότε παύει νὰ εἶναι ὅλη. Με- ταθάλλεται σὲ στοργή. γίνε- ται παρηγοριά, Φροντίδα, ἐν- Ιδιαφέρο, γίνεται καλοσύνη, προστασία. ἛἜνα τέτοιο χέρι ἁπλώθηκε στὴν γραφικὴ παντ- έρημη πλαγιὰ τοῦ “Αη ΠΝικό- λα νὰ δώσῃ 4.000 λίρες γιὰ τὸ Ἱστέγασμα ἑκατὸν παιδιῶν τῶν Κ. Σχολείων. Ἡ ΟΧΕΝ καὶ τὰ. κατηχητικὰἁ σχολεῖα ἐκ- Γφράζουν τὴν εὐγνωμοσύνην τους πρὸς τὸν εὐσεθέστατον µεγάλον εὐεργέτην κύριον Κώσταν Χριστοδούλου γιὰ τὴν πατρικήν του ἀγάπην πρὸς Ιτὰ κατηχητικἁ σχολεῖα. Οἱ δι- Γκές µας εὐχαριστίες εἶναι τε- [λείως ἀνάξιες καὶ φτωχές. Μό- ἵνο ὁ δωροδότης Θεὸς ξέρει νὰ ἀνταμοίόθῃ τοὺς ταπεινοὺς Γἐργάτας οἱ ὁποῖοι ἀξιώνονται μὲ τὴν φωτισμένη ζωή τους νὰ γίνωνται συνεργάται Θεοῦ στὰ ἔργα τῆς ἀγάπης. Εὐχό- µεθα ὁλοψύχως στὸν Θεὸν τῆς ἀγάπης, νὰ τοῦ δίδῃ ὑγείαν καὶ µακροθιότητα, καὶ νὰ ᾱ- 1ξιωθῇ σὰν ἄλλος Βασίλειος ινὰ στολίση τὴν πατρίδα του ἰμὲ Βασιλειάδες. ᾿Ιδιαιτέρως εὐχαριστοῦμεν καὶ τὸν κ. Βύ- ρωνα Παυλίδην ὁ ὁποῖος ἐδώ- «ρησεν διὰ τὴν ἐφετεινὴν κα- «τασκήνωσιν τῶν Κ.Σ. µεγάλο: ψυγεῖον. Καὶ ὅλους ἐκείνους ιοὶ ὁποῖοι ἀθόρυόα καὶ ἀφα- νῶς ἐργάζονται διὰ τὴν ἐξ- υπηρέτησιν τέτοιων ἱερῶν σκοπῶν. Διὰ τὴν καλυτέραν λειτουρ- γίαν τῆς κατασκηνώσεως ὁ Κατασκήνωσιν ' Μετὰ ἀπὸ 4 ὁλόκληρα χρό-, Ἡ ἡμέρα ἀρχίζει μὲ τὴν Θεί- ! Μι | μ΄ Τὸ ἴδιον ἀκριθῶς ἐνδιαφε- ρον διά τάς ὠλικας άναγκας [τοῦ ἀνθρώπου ἔδειςε καὶ Ἡη πρώτη Χριστιανικὴη ᾿ἛἜἘκκλη- ίσια. Διὰ τὴν προσέλκυσιν όπα- Γόων ἀπέόθλεψε κυρίως εἰς τάς τάξεις τῶν Ὀούλων καὶ τὼν καταπιεζοµένων γενικῶς. 1ο κήρυγμα τῆς πρώτης Ἐκκλι- σἰας ἤτο κήρυγμα «ἀγάπης, κήρυγμα ἴσότητος ὅλων τῶν ἀνορώπων. Ἠτο συνεπῶς εὖ- Ἱπρόσδεκτον ἐκ µέρους τών µυριάδων ἐκείνων οἱ ὁποίοι ὄχι µόνον ἐστεροῦντο τῆς προ- «σωπικῆς ἐλευθερίας, ἄλλα “ὑπέφερον καὶ σωματικῶς και [φυχικῶς ἐκ τῆς δουλείας. Χω- ρὶς νὰ εἶναι κήρυγμα κοινῶ- νικὸν καὶ χωρὶς να ἀποθλέπῃ ἁπλῶς εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς κοινωνίας εἰς τὴν παροῦ- σαν ζωήν, ὡς ἐκ τῆς φύσεως του εἶχε καὶ κοινωνικά ἐπα- κόλουθα τὸ Χριστιανικὸν κή- ρυγμα. Ἡ µεγάλη δὲ ἀπήχησις τοῦ Χριστιανικοῦ κηρύγματος ὦ- φείλετο εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἦτο ἁπλῶς θεωρία. Ητο ἀντιθέτως ζωή. Δεν ἀντίκρυ- ζε τὰ ἀνθρώπινα πράγματα κατὰ τρόπον θεωρητικὀν, οὔ- τε καὶ παρέμενε ἁπλῶς κρι- τὴς κατακρίνων τα κακῶς ἔχοντα. Μετεθάλλετο ἁἀμέσως εἰς πρᾶξιν καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀδικίαν καὶ δυστυχίαν προσ- απάθει ἐκ τῶν ἑνόντων νὰ διορθώσῃ. ᾿Ακριθῶς δε χα-, οις εἰς τὴν ἀκατάπαυωστον | προσπάθειαν τῆς ἀρχαίας ἐκ- «λησίας νἁ θέτῃ εἰς ἐέφαρμµο- γὴν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκήρυτ- τε ὠφείλετο ἡ ραγδαία ἑξά- πλωσίς της εἰς ὁλόκληρον τἠν Ρωμαϊκὴν αὐτοκρατορίαν. Πράγματι τὸ «οὐκ ἔνι δοῦλος ἢ ἐλεύθερος» ποὺ ἐκήρυσσεν ὁ μέγας ἀπόστολος τῶν Ἐ- Βνῶν Παῦλος δὲν τὸ ἔλεγεν ἁπλῶς διὰ νὰ ξεγελᾶ τὴν πο- λυάνθρωπον καὶ πολυθασανι- σµένην τάξιν τῶν δούλων καὶ -ᾱ τὴν προσελκύῃ εἰς τοὺς κόλπους της, ᾿Εφρόντιζε νὰ ἑ ἀποδεικνύῃπ ἐμπράκτως, Οχι µόνον εἰς λατρευτικὰς ὶκαὶ ἄλλας σωνάξεις τῶν χρι- στιανῶν οὐδεμία διάκρισις ἕ- Υίνετο μεταξὺ δούλων καὶ ἐ- λευθέρων ἀλλὰ καὶ πολλάκις (οἱ δοῦλοι κατελάμθανον ἱερα- ἵτικὰά ὑπουργήματα προσερχό- μενοι εἰς τὰς τάξεις τοῦ κλή- ρου. Όπου μάλιστα ἤτο τοῦ- [το δυνατὸν ἡ ἐκκλησία ἀφοῦ σωνεκέντρωνε χοήµατα διὰ δωρεῶν τῶν πιστῶν ἐξηγόρα- σε τοὺς χριστιανοὺς δούλους παὶ τοὺς ἀπελευθέρωνε. Μό- νον δὲ ὁ φόθος µήπως ἐκ τῆς ἀγάπης πρὸς τὴν ἐλευθερίαν παρὰ ἐκ πίστεως προσήρχον- το εἰς τὸν Χριστὸν οἱ δοῦλοι κατέστησε πολὺ προσεκτικἠν τὴν ἐκκλησίαν εἰς τὴν ἔξανο- ρὰν τῶν δούλων καὶ τὴν ἀἄπ-ι ΗΗΣΙΛ ΠΛΙ ΠΟΙΝΗ Ἰοῦ κ. Α. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, θεολόγου. ελευθέρώσιν αὐτῶν. Όταν δηλ. κατέστη γνωστὸν ὅτι ἡ χριστιανική ᾿Εκκλησία κατ- εόαλλε χρηματα δια τὴν ἁπ- ελευθέρωσιν τών Χχριστιανῶν δούλων μερικοὶ δοῦλοι ἔπεχεί- οησαν νὰ γίνουν Χριστιανοὶ µόνον διά νὰ ἔπιτωχουν την απαλλαγὴν ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς δουλείας καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ὀεσμὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἰαΐτοι δὲ κατέστη καπως διστακτικῆ Ἡ Ἔκκλησια εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ µέτρου τούτου, δὲν έπαυ- σε καθ΄ ὅλον τὸ διαστηµα τῶν τριακοσίων ἐτῶν τῶν σκλη- ρῶν διωγμῶν νὰ τὸ χρήησιµο- ποιῃ. ᾿Ιδιαιτέρως μάλιστα ἕ- µερίµνα διὰ τὴν ἀπελευθέρώ- σιν τῶν Χριστιανῶν συνελαμθάνοντο αἰχμάλωτο: καὶ οἱ ὁποῖοι πάντοτε, ὅταν δὲν κατέληγαν εἰς τὸν θάνα- τον, κατέληγον εἰς τὴν δου- λείαν. Δι’ ἐράνων μεταξὺ τῶν Γχριστιανῶν τῶν διαφόρων το- ἠπικῶν ᾿Εκκλησιῶν υυνελέγον- ἴτο μεγάλα πολλάκις χρ]ματι- :κἁἀ ποσὰ πρὸς τὸν σκοπὸν Γαὐτόν. Εἴναι χαρακτηριστικὸν τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλε- σεν ἡ ἀρχαία ᾿Εκκλήησία εἰς [τὸν τοµέα αὐτόν. ᾿Αναφέρε- Ἴται χαρακτηριστκῶς τὸ ἔρ- γον τοῦ ἐπισκόπου Καρχηδό- γως Κυπριανοῦ ὁ ὁποῖος εἰς διάστηµα ὀλιγώτερον τῶν δύο μηνῶν κατὠρθώσε νὰ συλλέ- :ξῃ ποσὸν 100.000 σηστερτίων Γόιὰ νὰ ἀπελευθερώσῃ χριστια- νοὺς αἰχμαλώτους. Δὲν ἐμερίμνα ὅμως ἡ Ἐκ- «λησία διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐλευθερίας τῶν Χριστια- ὢν δούλων µόνον. ᾿Εφρόντιζε αἱ διὰ τὴν οἰκονομικήν των ς 3 δοήθειαν, διἁ τὰς ὑλικάς των ἀνάγκας καὶ τοῦτο δὲν ἤτο πρᾶγμα μικρὸν ἂν ἀἄναλογι- Ισθῶμεν ὅτι ἤτο τόσον δύσκο- [ἐλευθέρους ἐπαγγελματίες ἅ- Ιστε οὗτοι ἐθελουσίως προσήρ- χοντο εἰς τὴν δουλείαν διὰ νὰ Γἐξασφαλίσουν ἂν µή τι ἄλλο Γτούλάχιστον τὴν σωντήρησίν των. δΔιὰ νὰ μὴ ἀποθάνουν τῆς πείνης ἐπροτίμων νὰ ϐυ- σιάσουν τὴν ἐλευθερίαν των διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὸν ἐπι- [ούσιον. ᾽Αντιλαμθάνεται συ- νεπῶς ὁ κάθε ἕνας πόσον δύ- σκολον καὶ πόσον µέγα ἤτο τὸ ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας καὶ εἰς τὸν τοµέα τοῦτον. Πράγ- ματι ἡ Εκκλησία διὰ νὰ ἂἀν- Ἱτιμετωπίσῃ κατὰ κάποιον τρό- 'πον τὰς ὑλικὰς ἀνάγκας τῶν ᾿ἀπορωτέρων μελῶν της εἰσή- γαγε τὰ κοινὰ δεῖπνα. τὰς Γλεγομένας «ἀνάπας», εἰς τὰ :ὁποῖα συνέτρωνον ἀπὸ κοι- [νοῦ πάντα τὰ µέλη τῆς ἘἜκ- Γκλησίας κατὰ τὰς νυκτερινὰς «ἰδίως συναθοοίσεις τών. Πλού- σιαι δὲ ᾿Εκκλησίαι ἐθοήθουν ' ἄλλας ἀδελφὰς ᾿ΓΕκκλησίας 'αἱ ὁποῖαι εἶχον πολλάς ἀνάν- «κας εἰς περιπτώσεις μάλιστα Ἀιμοῦ. Μνημονεύεται ἰδιαιτέ- Μακαριώτατος ᾿Εθνάρχης µας, ἔχει ἠλεκτροφωτήσει ὅλα τά οἰκοδομήματα καὶ ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τῆς κατασκη- γώσεως. ᾿Επίσης ἔχει τοποθε- τήσει τηλέφώνον καὶ ἔχουν γίνει ἐπιδιωρθώσεις καὶ συµ- πληρώσεις εἰς ὁλόκληρον τὴν κατασκηνωτικἡἠν περιφέρειαν. Λόγῳ ἐλλείψεως χώρου καὶ χρόνου, ἡ κατασκηνωτικἡ πε- ρίοδος τῶν 20 ἡμερῶν θὰ χρη- :σιμοποιηθῇ διὰ τὰς κατηχη- Ἱτρίας. Θὰ λάδουν µέρος 110 ἱκατασκηνώτριαι, 55 σπουδά- στριαι τοῦ Δ. ΙΚολλεγίου µέλ- λουσαι κατηχήτριαι, 30 διδα- :σκάλισσαι στελέχη τῆς ΟΧΕΝ καὶ 25 ἀπόφοιτοι µέλη τῆς ΙΟΧΕΝ. Λυπούμεθα διότι καὶ [ἐφέτος δεκάδες νεάνιδες, κα- Ιτηχήτριαι καὶ ἄλλα στελέχη Ιθὰ στερηθοῦν τὴν κατασκή- ἵνωσιν, λόγῳ ἐλλείψεως στέ- γης. (Τραπεζαρίας, κοιτῶνος, καὶ ἄλλων ἀναγκαίων χώρων Γκαὶ ἐγκαταστάσεων). Δέκα Ινεάνιδες τῆς ΟΧΕΝ θὰ χρησι- µοποιήσουν τὴν καλοκαιρινὴν ἵτων ἄδειαν καὶ ἀνάπαυσιν διὰ νὰ ἐργασθοῦν σκληρὰ καὶ τε- [λείως ἀμισθεὶ διὰ τὴν ἐξυπη- Γρέτησιν τῶν ἄλλων κατασκη- Ινωτριῶν. Τέτοιο εἶναι στὶς υενικές του γραµµές, τὸ ἔργο ποὺ ἐπι- τελεῖ ἡ ΟΧΕΝ, μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς. Στὴν πραγµατι- κότητα ἐμεῖς δὲν εἴμεθα τίπο- τε ἄλλο παρὰ εὐτελῆ ἀνθρω- πάκια, ἀχρεῖοι δοῦλοι. ποὺ ἆ- πὸ συγκατάθασι ὁ Θεὸς μᾶς κάνει τὴν τιμὴν νὰ ἐργαζώμε- ἴθα στὸ δικό του τὸ ἔργον. Δὲν Έχουμε τίποτε ποὺ νᾶναι δικό μας. Τὸ ἔργον αὐξάνει ἐφόσον ᾿εὐλογεῖται ἀπὸ τὸν Θεόν. Καὶ [εὐλογεῖται ἐφόσον ἐκεῖνοι ποὺ Γἐργάζονται ἔχουν συναίσθησι Γτῆς ἀναξιότητος καὶ ἀδυναμί- ἴας των. ᾽Αλλοίμονον σ᾿ ἐκεῖ- νον ποὺ θὰ καυχηθῇ ὅτι τοῦ Ιἀνήκει ἔστω κι’ ἕνα πετράδι ΙΟὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον σ᾿ ἐκεῖ- :νον ποὺ θὰ χρησιµοποιήσῃ τὸ ΓΧριστιανικὸ ἔργον γιὰ νὰ κλέ- '6ῃ ἀπ᾿ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. ΙΜιὰ εἶναι ἡ φιλοδοξία καὶ τὸ ᾿ἰδανικό µας. Νἁὰ ἐργαζώμεθα ταπεινά, μὲ εἰλικρίνειαν καὶ τιµιότητα. Τείνουµε τὸ χέρι, σ᾿ ἐκεί- νους οἱ ὁποῖοι μᾶς τὸ δίδοων τίµια, ἀδελφικὰ Χχωρὶς ὑστε- ροθουλίαν καὶ προσωπικὸν συμφέρον. Πολλοὶ εἶναι οἱ συµπαρα- ἱστάται καὶ θοηθοὶ της, ᾿Ιδιαι- ἱτέρως ἡ σεθαστὴ ἐπιτροπὴ τοῦ ἱεροῦ ΒΝαοῦ Φανερωμένης (μὲ τὶς προσπάθειες τῆς ὁποί- ας κτίστηκε ἡ πνευματικὴ τούτη κυψέλη. Πολλοὶ ἐνοχλή- θησαν καὶ ἐθορυθήθησαν καὶ ἠγανάκτησαν, διότι σπατάλη- ἴσε χρήματα ἡ ἐπιτροπὴ τῆς ΙΦανερωμένης, διὰ νὰ κτίσῃ «τὸ λοξὸ» τοῦτο κτίριο, ἐνῷ μποροῦσε νὰ φτιάξῃ πλατεῖες. ΙΜὲ τὸ δίκαιο τους. Διότι στὶς «πλατεῖες δὲν μποροῦν νὰ λει- Ιπουργήσουν, οὔτε κατηχητικἁ ἰοῦτε συγκεντρώσεις, οὔτε µε- λέτη Αγίας Γραφῆς. Αραγε νὰ φταῖνε τὰ λοξὰ κτίρια ἢ ἡ ἐργασία ποὺ γίνεται στὰ κτί- ρια Πάντως πιστεύουµεν ἆ- «πόλυτα, ὅτι παρ᾽ ὅλους τοὺς «σκοπέλους καὶ τοὺς διωγμούς, (παρ ὅλην τὴν κατασυκοφάν- ἵπησι καὶ τὴν οσὐντονισμένην ἱπροσπάθεια διὰ νὰ ἐξαρθώ- Ἴσουν τὸ Χριστιανικὸν ἔργον [καὶ νὰ. διαλύσουν τοὺς ΧἎρι- Ιστιανοὺς δὲν θὰ μπορέσουν νά ιἐπιτύχουν περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδική τους ἐκμηδένησι καὶ καταστροφή. Τὸ Χριστιανικὸν ἔργο ἀνήκει οτὴν ἐκκλησία, καὶ ἡ ἐκκλησία στηρίζεται ἐ- “πάνω στὸν Θεόν, καὶ ἑπομέ- νως καὶ πύλαι ἅδου οὔ κατι- σχύσουσι αὐτῆς. Ἡ ἐκκλησία τῆς πανελεύ- θερης πατρίδας µας καθοδη- Ἰγεῖται σήµερα ἀπὸ τὴν ἐμ- ιπνευσµένη προσωπικότητα τοῦ 'Εθνάρχου µας. Ὁλόκληρον τὸ Χριστιανικὸν ΟΧΕΒ στέκεται δίπλα στὸν φωώτισμένον ἡγέτην του. Παν- έτοιμο, πειθαρχηµένο σ᾿ ὅλα τὰ κελεύσματα, σ᾿ ὅλες τὶς διαταγές του. Μιὰ πανστρα- τιά, ἀπὸ Χριστιανὲς Ἑλληνί- δες, ἀποφασισμένες νὰ θυσι- :ασθοῦν διὰ τὴν ἐκκλησία καὶ Ιτὴν πατρίδα. Στὸν καινούρ- γιο πόλεμο τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἑνότητος θὰ προσφέρουμε Ιτὰ πάντα. Ὁ πόθος µας τ᾽ ὄ- ἱνειρό µας, ἡ Ἑλληνικὴ πατρί- δα, ἡ µυριαγάπητη Κύπρος, τὸ αἱματοπότισιο χῶμα, νὰ γίνῃ γιὰ ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ τὰ ἔθνη τῆς γῆς, γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα τὸ σύμόθολο τῆς ἀγάπης, τῆς ἑνότητος τῆς εἰρήνης, τῆς Δημοκρατίας, νὰ ἐκπληρωθῇ ὁ πόθος τοῦ ᾿Αρ- χηγοῦ τῆς ἐκκλησίας καὶ ὁ- λοκλήρου τοῦ Κυπριακοῦ Λα- οὗ, νὰ γίνηῃ τὸ κράτος τοῦ Θεοῦ. οἴἵτινες ͵ λος ἡ ζωὴ διὰ τοὺς πτωχοὺς ἔργον τῆς, ρως ἡ ᾿Εκκλησία τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία πολλάκις ἢλθεν άρω- γηὸς εἰς ἄλλας ᾿ΤΕκκλησίας, π.χ. τῆς Κορίνθου κ.ἄ. πρᾶγ- ἵμα διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἰδιαιτέ- Γρως ἐπαινεῖται ὑπὸ τοῦ ᾿γνα- ἱπίου τοῦ θεοφόρου. Ὅλαι αὖ- Γπαὶ αἱ ἐνέργειαι τῆς ἀρχαίας Εκκλησίας αἱ ὁποίαι ἠσαν τόσον σύμφωνοι πρὸς τὸ Ε.ὐ- ᾽αγγέλιον τοῦ Κυρίου εἶχον |ὡς ἀποτέλεσμα, παρὰ τοὺς :σφοδροὺς καὶ σκληροὺς ἐναν- ἵτίον της διωγμοὺς τὴν αὔξη- σιν τῶν μελῶν της συνεχῶς, [ωστε 25 µόνον έτη μετὰ Ιἀπὸ τὴν ἀνάλ τών τοῦ. Κυ- Γρίου καὶ μὲ µό.α« ὅπλα τὴν πίστιν καὶ τὴν ἁ- πην ὁ ἀριθ- μὸς τῶν Χριστια.ὠν νὰ ἀνέρ- χεται, ἐντὸς τῆς ῬΡωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, εἰς ἑπτὰ ἕκα- τομμύρια ἐπὶ συνόλου τεσσα- ράκοντα ἐννέα ἑκατομμυρίων. Ιοῦτο εἶναι ἐξαιρετικὸν ἂν ληφθῇ ὑπ) ὄψιν ὅτι κατὰ τὸ Γδιαστηµα αὐτὸ µμερικὰ ἕκα- ἱτομμύρια χριστιανοὶ εἶχον ὃ- ποστῆ μαρτυρικὸν θάνατον. Καὶ τὴν δρᾶσίν της ἡ ἘἜκ- κλησία ἀνέπτυξε κυρίως µε- ταξὺ τῶν καταπιεζοµένων, τῶν δούλων δηλ. καὶ τῶν γυ- ναικῶν. Διά τοῦτο πολὺ πι- κρόχολα ἕνας εἰδωλολάτρης φιλόσοφος, ὁ Κέλσος, εἴρω- [νεύετο τὸν Χριστιανισμὸν ὡς 'τὴν θρησκείαν τῶν γυναικῶν καὶ τῶν δούλων. Τοῦτο 6ε- βαίως δὲν ἦτο ἐξ ὁλοκλήρου ἀληθές. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἤδη ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς προσειλκύοντο εἰς τὸν Χριστιανισμὸν καὶ ἐπίσημοι καὶ πλούσιοι ἄνθρωποι. Ας μὴ λησμονοῦμεν ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Κύπρον εἲς τὸ Κήρυγμα τῶν ᾽᾿Αποστόλων Παύλου καὶ Βαρνάθα εἶχε προσελκυσθῆ καὶ ὁ Ρωμαῖος ᾿Ανθύπατος (διοικητής) Σέργιος Παῦλος. : Ὅχι δὲ πολὺ ἀργότερον ὁ ᾿Χριστιανισμὸς εἶχεν εἰσδύσει ο εἷς αὐτὰ τὰ ἀνάκτορα τῆς | Ρώμης πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον καὶ παρεπονεῖτο εἰδωλολά- τρης συγγραφεύς. Αὐτὴ ἡ σύ-- [ζυγος τοῦ Διοκλητιανοῦ Πρί- σκα καὶ ἡ θυγάτηρ του Βαλε- ρία ἦσαν τοὐλάχιστον κατηχη- µέναι τοῦ Χριστιανισμοῦ. Προ- ηγουµένως δὲ ἤδη ἡ µήτηρ τοῦ αὐτοκράτορος ᾿Αλεξάν- Γδρου Σευήρου εἶχε προσέλθει εις τὸν Χριστιανισμὸν καὶ ὁ ἴδιος ὁ αὐτοκράτωρ δὲν ἐφαί- Ίνετο διακείµενος δυσμενῶς (ἔναντι τοῦ Χριστιανισμοῦ. ἘΕξ αὐτῶν ἐξ ἄλλου τῶν πλουσίων εχριστιανῶν ἐξευρίσκοντο. τὰ. χρήματα διὰ τὴν θοήθειαν τῶν πτωχοτέρων καὶ τὴν ἆνα- κούφισιν τῶν δυστυχούντων. (συνεχίζεται) ΡΧΙΣΑΝ ΕΠΙΣΚΕΥΛΙ ΕΙΣ ΤΕΝ. ΝΑΙΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΘΥ ΤΑΦΘΥ Κατὰ πληροφορίας ἐξ Ἱεροσο- λύµων. κατόπιν πολυετῶν συζητή- σεων µμεταξὺ ἐμπειρογνωμόνων Ἑλλήνων, Λατίνων, Αρμενίων ἐπετεύχθη συμφωνία διὰ τὴν ἐπι- σκευὴν τοῦ Ναοῦ τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ ἀρχίζουν κατ αὐτὰς αἳ ἑργασίαι διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ ἀφαίρεσιν τῶν Ἑυλίνων καὶ σιδη- ρῶν ὑποστηοιγμάτων ποὺ θᾳστά- ζουν τὸν ναὸν καὶ ἀλλοιώνουν τὸ ὀθγχιτεκτονικόν του σχέδιον. 'Ο ναὸὺς τοῦ Παναγίου τάφου ἐκτίσθη τὸ αποῶτον ἡὑπὺ τοῦ Μ. Κωνσταντίνου τὸν 4 μ.Χ. αἰῶνα, (ὑπέστη ἐπανειλημμένας χαταστρο- φὰς καὶ ἀνωκοδομήδη πλειστάκις. Ὅπως εἶναι σήμερον ὁ Δαὸς εἶναι κτίψια τῆς θυξαντινῆς περιόδου, θυζαντινοῦ ουῦμοῦ. ΙΤολλὰς περι- πετείας εἶχεν ὁ Ναὺς ἀπὺ τῆς ἐ- ποχῆς τῆς καταλήψεως τῆς Ἱερου- σαλὴμ ὑπὸ τῶν ᾿Αράδθων καὶ τὰς ἐπιδρομὰς τῶν Σταυροφόρων αἱ ὑποῖαι ἐπηκολούθησαν. Ὅταν ἡ 'Ἱερουσαλὴμ. κατελήφθη ὑπὸ τῶν Στανρυφόρων ὁ Ναὺς ἀφηρέδη ᾱ- πὺ τὴν ᾿Ορθόδοξον Ἐκκλησίαν, :Πολὺ ἀργότερον, ὕταν οἳ Τοῦρχοι Γκατέλαθον καὶ τὴν ἸΤαλαιστίνην ὁ ΓΝαὸς περιῆλθεν καὶ πάλιν εἰς τὴν [ Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν. Διὰ δω- Γροδοκιῶν ὅμως χατώρθωσαν νὰ ᾱ- εποκτήσουν δικαιώµατα καὶ οἵ «Ἀα- ἱτίνοι καὶ οἳ ᾿Αομένιοι. - π τάσις τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν Ινὰ ἀποκτήσουν περισσότερα δικαι- ώματα παρηµπόδιζε µέχρι σήµερον τὴν ἐπισκευὴν τοῦ γαοῦ. Τώρα ὕ- τε ἐπετείχδηή συμφωνία ἀπεφασί- σῦη νὰ καταθάλῃ ἑκάστη Ἐκκλη- Γαία ἀνάλογον πρὸς τὰ δικαιώματά της µέρος τῶν χοηµάτων τὰ ὑποῖ- α- ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ. Ναοῦ. Τὸ μµεγαλύτερον µέρος θὰ. καταδάλη τὸ Πατριαρχεῖον τῶν ᾿Ἱεροσολύμων, τὸ ὁπυῖον ἔχει καὶ τὰ περισσότερα δικαιώµατα. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυθέρνησις κατόπιν Γπαραάκλήσεως τοῦ Πατριαρχείου | Ἱεροσολύμων εἶχεν ἀποστείλη τὸν καθηγητὴν κ. Α. ᾿Ορλάνδον, εἷ- Γδικὸν ἐπὶ τῶν ἀναστηλώσεων καὶ [γνωστότατον θυζαντινυλόγον. Οἷ- σος προέθη εἲς λεπτομερῆ µελέτην τοῦ νασῦ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυθέρνη- σις ἀνέλαθεν ἐπίσης τὴν παροχὴν τῶν ἀναγχαίων χοηµάτων εἲς τὸ Πατοιαρχεῖον. 'Περοσολύμων, 4 «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ [Πη) ΤΡΙΛΚΟΝΤΑ ΧΙΛ. ΛΛΟΥ ΥΠΕΛΕΧΘΗΣΛΝ ΤΟΝ ΜΛΚΛΡΙΗΤΜΤΟΝ ΤΗΝ 6 ΜΗΓΟΥΣΤΟΥ ΕΙΣ ΛΕΜΕΣΟΝ ΕΝΘΛ ΜΕΤΕΒΗ ΝΑ ΧΝΡΕΗΙΗ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΑΦΙΧΘΗΙΤΑΣ Ε- ΛΜΙΡΙΚΗΥ Τριάκοντα Ἱαὶ πλέον Ἠλλιάδες λαοῦ ἐξ ὅλων τῶν μερῶν τῆς ἔπαρ- χίας Δεμεσοῦ ἐπεφύλαξαν τὸ ἀπό. γευµα τῆς θης Αὐγούστου ἐνθου- σιωδεστάτην καὶ ἄνευ προηγουμέ: | γου ὑποδοχὴν εἲς τὸν Μ. ᾽Αρχιετί- | σχοπον γαὶ ᾿ἨΓδνάοχην Κύπρου 3. Ἁ[ακάριον, ὕστις ἀφίκετο ἐνταῦθα διὰ νὰ χαιρετίσῃ Κυπρίους ύμογε- γεῖς ἐξ ᾽Αμερικῆς, οἳ ὁποῖοι ἀφί- γοντο ἐνταῦθα διὰ τοῦ ὑπερωλ. «Ολυμπία», Οἱ κάτοικοι τῶν χωοί. ὤν, διὰ μέσου τῶν ὑποίων διῆλῆε τὸ φέρον τὸν Μακαριώτατον αἲ- τοχίνητον, ὑπεδεχοντο μὲ παραλή- ρηµα ἐνθουσιασμοῦ. καὶ μὲ ἷαχὴν «λ[ακάριος --- ΔΙακάοιος» τὸν 10: φιλῆ ᾿Εδνάσχην. Χιλιάδες λαοῦ ἀπὸ τυῦ σταθμοῦ λ[ονῆς µέχοι τοῦ Ῥελωνείου. Δε: μεσοῦ εἶχον κατακλύσει τὰς ὁδοὺς χαὶ ἐχαιρέτων τὺν ὑπεράξιον - θνάρχην του, τοῦ ὁποίου ἡ εἴσο- δος εἰς τὴν πόλιν ἀνηγγέλθη διὰ, τῆς ἠχήσεως τῶν Ἰωδώνων τῶν ἱερῶν ναῶν. Εἰς τὸν σταθμὸν Σκαρίνου ἀνέ- µενον τὸν Ἐθνάσχην ἑξήκοντα μοτοσυκλεττισταὶ τοῦ σωματείου τῆς Λεμεσοῦ « Απόλλων», οἱ ὑποῖοι καὶ ἠπολούθησαν τὸ αὐτοχίνητόν του µέχρι τῆς Λεμεσοῦ. Βὶς τὸν ταῦμὺν Μο- γῆς ἀνέμενον τὸν Μακαριώτατον Ἐθναρχικοὶ Σύμθουλοι, ὃ Δημοτι. χὸς Σύμδουλος χ. Αἰμίλιος Φράγ- μος Ἡ. . αὐτὸν εἰς Λεμεσόν. Εἰς τὴν εἴσυ- δον τῆς Γερμασόγειας ἀνηστήθη- ’ σαν μεγάλα πανὼ μὲ χαιρετιστη: θίους ἐπιγραφάς. Εὶς τὸ χωρίον προσεφώνησε τὸν Μ. ᾿Αρχιεπί- σχοπον ὁ κ. Παπᾶς. Πταρὰ τὸν Δημόσιον Κῆπυν Λε- μεσοῦ προσεφώγησε τὸν Ελνάρχην ὁ Γραμματεὺς τῆς ᾿Επαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΕΏΔΜΑ Λεμεσοῦ κ. Λεύκιος Ῥοδοσθένους, Τὸ πολυτελὲς Ελληνικὺν ὕπερῳ- χεάνειον «Ολύμπια» τοῦ ὁπυίου ἐπέθαινον ἑκατὸν Κύπριοι καὶ ἄλ- λοι ὁμογενεῖς ἐξ ᾽Αμερικῆς κατέ- πλευσεν οἱ. ὁποῖον συνώδενσαν.͵ λιμένα Αεπεσοῦ τὴν 5.56 μ.μ. Πμίσεαν ὥραν 6ραδύτερον ἀφίκετο εἷς τὴν αἴ- θοῦσαν τοῦ Τελωνείου ὁ Σεῦ. δη ἱτροπολίτης Κιτίου 7. Ἄνδιιος σι- γοδευόµενος ὑπὸ τῶν ᾿Αοχιμανδυι- Γπῶν Ἰ[ανυσ, ᾿Ααθαγγέλου Ὦεῶς- αγίου χαὶ Νικολάσυ Σ διδερᾶ χαὶ τοῦ [ερατείου τῆς πύλεως καὶ τῶν πε- Γριχώθων. Εῖς τὸ πυοαύλιαν τοῦ :ῬΤελωνείοι. ἦσαν. παρατεταγµένα μέλη τοῦ ποοσκυπικοῦ σώματος Δε: ἀπέδωσαν τιμὰς Κιτίου. κατὰ τὴν εἷς τὸ Ῥελωννῖον. εἲς τὸν τὰ. ὁποῖα τὸν 5εθ. αὐτοῦ μεσοῖς, ποὺς νο οον εισοῦον Ε ο Τελωνεῖον ἠθνάσχης ἀπίκετο εἰς περὶ τὴν τὸ µ. αν συνοδευόμενος ὑπὸ τοῦ 'ΓΣπουργοῦ ᾿Ἠογασίας 2. Πολύκαάυπου Τ εωυρ- κάτκη, τῶν ἀγωνιστῶν Γιαννάκη Μάτση, Δήμου. Δατζημιλτῆ, χαὶ ἄλλων, Τὸ π)ῆλος ἐξέσπασεν εἷς ἐνθουσιώδεις ἐκδηλώσεις καὶ ἡ ἰἴα- χἡ ΔΙακάριος ἐπραφέρετυ ἁἀπὺ τὰ στόµατα ὅλων. Ώὶς τὴν εἴσωδον τοῦ Τελωνείου πουσεφώνησε τὺν Ἀ[ακασιώτατον ὁ ἐχτελῶν χοέη Τελώνου κ. δεκῆς Φιλιππίδης, ὃ ὑποῖος διεθεθαίώωσε τὸν ᾿Πθνάσχην, ὅτι οἱ χοὶ ὑπάλληλοι εὐρίσχυνταν παρὰ τὸ πλευρόν του. 'ϱ ΝΜαμαριώτατος ἀπήντησεν εἰὐκχαριστῶν διὰ τὴν ἐπιφυλαχθεῖσαν εἲς αὐτὸν ὕπυδο- χήν, παρὰ τὺ γεγονὺς ὅτι ἡ ἐπί- σκεφίς του ἦτο ἀπρόοπτος. Ακολούθως ϱ Ἠδνάφχης ἐπέθη ἀτμακάτου, ὁποία τὸν µετέφεφεν εἷς τὸ ὑπερωκεάνειον «Ολύμπιω, ! Τῆς ἀτμακάτου ἐπέθησαν ἐπίσης ὁ Σε. Μητροπολίτης Ἱκιτίου 3, ᾿Ἂν- θιμος, ἀξιωματοῦχοι τῆς Περᾶς ΑΙητροπόλεως καὶ ἡ συνοδεία τοῦ ᾿Ἠδνάοσχου. ΜΗ] ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ Τὸν Μ. χθησαν ἐπὶ τοῦ πλοίου νήτης τοῦ σκάφους κ. γαὶ ἀξιωματοῦχοι τῆς ᾿Αοχιεπίσκοπον ὑπεδέ- ὁ Γκυθερὶ Σιγάλας ΑΝΕΠΛΑ. τὸ Τελώνεια- | τὸν Ἡι . ἀνό ΔΙ, Μαναριότης ἀπηύθυνε ληνθον. χαιφετισμόν. ΝΛΙΡΕΤΙΣΝΜΙΟΣ ΤΟΥ ΜΙΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ἑδ[Σ ἰδιαιτέραν χαρᾶν ὑποδέχο- ται σήμερον τὴν Κυποιαχὴν όμο- γέγειαν καὶ ἀπευθύνω πρὸς ἅπαν- τας χαιρετισμὺν ἀγάπης ἐν έ-] ρους τοῦ. Κυπριακοῦ λαοῦ. Κωῶς ἤλδατε, εἲς τὴν Κύπρον. Καλώς ἤλῦατε εἰς τὴν ἀναγεννω- : μέγην ἓχ. τοῦ. αχότους τῆς δου- | | είας, ἀνεξάρτητον πατοίδα τας,» Ἠζμαιν. ὑπερήφανος, διότι τὴν φουᾶν αὐτὴν σᾶς ἀπενθύνω τὺν [λόγον ὡς ἐκπρόσωπος ἑνὺς ἐλεν δέρου }αοῦ, γαὶ εἶμαι περισσότερον ὑπερήώανος, διότι ὁ λαὺς αὐτὸς ἐτίμησε: διὰ τῶν ἀγώνων του. τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα καὶ. ἀνέδειξε τὴν νῆσον µας ὡς φυτώριὸν τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν τῆς ἘΕλευδερίας, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ὅημολρα- Γτίας, ἐπὶ τῶν ὑποίων ἑδράζεται ὃ σημεοινὸς πολιτισμός. ο Διὰ τὸ ὑψηλὸν τοῦτο ἐπίτευνμα ἡ τιμὴ δὲν ἀνήχει µόνον εἷς τοὺς Γυποίους ἀλλὰ αἱ εἲς ὕλους ἐχεί- νους οἳ ὁποῖοι διὰ τῆς συνδρομῆς των ἠδικῶς καὶ ὑλικῶς, συνέόα- λον εἲς τὸ µέγα τοῦτυ ἔργον. Με- ταξὺ δὺ αὐτῶν εἶσδε καὶ ὑμεῖς. Ἡ ὑμογένεια τῆς ᾽αμερικῆς ἐπετέλεσεν εἰς τὺ ἀκέθαιον τὺ καθῆκον της, πιστὴ εἰς τὰς 'Ελ- μην ικὰς παραδόσεις καὶ συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς μεγάλης µας φίλης ᾽Αμεοικανικῆς Δηιοχοατί- ας Καθ ὅλην τὴν διάρχκειαν τοῦ ἀγῶνος ὑπήρξατε πιστοὶ συπαρα- στάται µας. Δοάττομαι. τῆς εὐκαιρίας νὰ σᾶς ἐκφράσω σήμερον τὴν θαθείαν διὰ τοῦτο εὐγνωμοσύνην τοῦ Κυ- πριακοῦ λαοῦ καὶ νὰ σᾶς παρακα- λέσω ὅπως διαθιθάσητε τὰ αἰσῦή- µατά µου πρὸς ἅπασαν τὴν ὁμογέ- γειαν, ἰδιαιτέρως αρὸς τὴν 1Τοω- Ἱτοπροεδρίαν καὶ τὰ µέλη τῆς ΓΑΧΒΙΙΑ, ἥτις εἲς τὸν ἀγῶνα αὖ- τὸν ὑπῆρξεν εἰς τῶν σηµαιοφύ- ρων. Εὔχομαι ὅπως τὸ ταξίδι σας [εἶναι εὐχάριστον καὶ ἡ ἑπαφή σας | , ο. μὲ τὴν πατρίδα νὰ σᾶς δώση νέας [αὲ τὴ Ξ δυνάμεις καὶ γέαν δημιουργικὴν ] Ἠϊμεῦα ἐκ τῶν ὀλίγων λα- ὁποῖοι ἔχομεν πνοήν. ιῶν οἳ τόσα πολλά ! ἡ νὰ ἀντλήσωμεν ἀπὺ τὸ παρελδὸν υγαὶ νὰ προσφέρωμεν ε εἲς τὸ µέλλον. Αὲν ἀμφιδάλλο ὔτι δὰ ἔκμετα]. λευὺ ῆτε τὴν λαμποὰν αὐτὴν χαιρίαν ποὺ σᾶς παρέχεται. Ἀνποῦμωι διότι πολλοὶ ἀπὸ σᾶς δὲν θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιοίαν 3 ο. λόξενον νῆσον µας. λοτε νὰ δυνηθοῦν νὰ τὸ ποά παρέλθει, Ἐλπίω ᾱλ- ηλ ἑως τότε δὰ ἔκουν ἀσφαλῶς, καὶ αἱ ὑφιστάμεναι α- | μερον ἐκκρεμότητες γαὶ ἡ Κύπρας θὰ ἀπυοθῇ µία τῶν πλέον εὖνομοι)- µένων αὶ ἐλευθέρων χωρῶν. Ἠρὰς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν { εἰ- γὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν ὡραίαν καὶ μή μεῦα ἀποφασισμέγοι νὰ ἐργασθώ- μεν μὲ ὕχην τὴν δύναμιν καὶ ὕ- λην τὴν γωμένοι [ο ὔντες ᾶ ἀδιάσπαστοι, διατή- ἀμείωτον τὺν καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην µας ἐκείνους οἳ ὁποῖοι [διὰ τὴν Ελευθερίαν». 'Ὑψώνων τὴν φωνήν :Μακαριώτατος εἶπεν. «Ἕνας λαὺς ὁ ὑποῖος στάξει νὰ δίδῃ τὸ αἷμά ιτὴν. ᾿ἘΕλευθεοίαν παρὰ νὰ δαυματουργήσῃ. εξνικήσαμεν εἷς τὺν ἀγῶνα ποὺς του δὲν ζέσιν τῆς φυχκῆς µας, ἠ-! υπὺ Δαυμασμὸν :οίου, εθυσιάσθησαν ο. 0 δι- του. διὰ του. δὲν μπορεῖ ἓ οπως τῶν, ᾗ | | | ἴ- εὔπλων θὰ γικήσωμεν καὶ εἰς τὸν. άγῶνα τῆς εἰρήγης». 1 Γι Τὸν λόγον τοῦ | ἐκάλ Όνραν ἐνθουσιώδη χειροχφοτή- ᾿Αοχιεπισκόπου Γματα καὶ ἰαχαὶ «ζήτω ὁ Μακάνι- ος», Ἐν τέλει ὁ Εθνάρχης ἔδητῳ- κραύγασεν ὑπὲρ τῆς Νέας Κυ- [ποιακῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ΙΑΧΒΙΗΑ. | νὰ ΗΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΛΟΥ Τὸν λόγον τοῦ Μακαριωτάτου ἐκάλυφαν ζωησὰ καὶ πανατεταμέ- ἵνα γειροχοοτήκατα. Βὶς τὸν ἘΕλνάρχην ἀπήντησεν Ποόεδρος τῆς ᾿Επιτοοπῆς τῶν ΧΕΠΑ ν. Γεώργιος Ἠλιάδης ὔ- διό- τῆς ἴδουν τοῦ ᾱ]- Α στις ἐξέφρασε τὴν γαοάν τον, τι ἐδόθη εἲς τοὺς ὑμογενεῖς ᾽Αμεοικῆς ἡ εὐχαιρία νὰ καὶ χαιρετίσουν τὸν. Πατέρα Κυποιακοῦ λαοῦ, ὁποῖος ὡς λος Ἡαλαιῶν Πατοῶν Γευμανὸς ὕψωσε τὴν σημαίαν τοῦ. ἀπελευ- ὕερωτικοῦ ἀγῶνος καὶ ἔφερε τὴν γίκην κά τὴν ἐλευθεοίαν εἰς τὴν Κύποον. “ο 3. Ἠλιάδης ἐξήγησε τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὑποίους οἱ ὑμογενεῖς δὲν ἠδονήθησαν νὰ ἅπυ- 0 Γβιθασθοῦν ἐν τοῦ πλυίουῦ καὶ νὰ ἔπισχεφθοῦν τὸν θνάσγην εἷς τὴν Ἱερὰν ᾿Αοχιεπισκοπὴν καὶ πὑχαρίστησεν αὐτὸν, διὰ τὴν που- θυµίαν μὲ τὴν ὑποίαν ἐδέχνῃ νὰ χατέλδῃ εἰς Λεμεσὸν διὰ νὰ ἐπι- σκεφθῇ τούτους ἐπὶ τοῦ πλοίου. Ὁ ν. Ἠλιάδης ἐξέφρασεν ἐπίσης τὸν θαυμασμόν του διὰ τὸν ἐπιδέ. Έιον χειοισμὸν τοῦ Κυποιωκοῦ ὗ- τοῦ. ᾿Αοχιεπισχόπου α. Μακα- εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ ὁποίου ὁ Κυποιαχὸς λαὺς ὀφείλεν τὴν ἓ- λευθερίαν του. Ἐν συγεχείᾳ ἔνε- | χείρισεν εἷς τὴν Αὐτοῦ Μακαοιό- | τητα ἐπιστολὴν τοῦ Κυθεονήτου | τῆς Μασσαχουσέττης ὡς καὶ τοῦ Δημάρχου τῆς Πολιτείας Λόουεὀ, διὰ τῆς ὑποίας ἀνακηρύττει αὐτὸν ἐπίτιμον δηµότην τῆς πόλεως, ο Χ. ἨΗλιάδης παρέδωσεν εἷς τὸν Μακαριώτατον τὴν χουσῆν ελεῖδα τῆς πύλεως. Τὸν ἨΕθνάρχην προ- σεφώνησεν ἐπίσης ὅ συναοχηγὸς τῆς ἐκδρομῆς τῆς ΑΝΕΗΠΑ αχ. “Ἀλέξανδρος Δημὰον καὶ ὁ ΙΓλοίαυ- χυς χ. Νιγάλας, ὃ ὑποῖος ἐξέφρα- ] σε τὰς εὐχαριστίας του εὐχηθεὶς εὐόδωσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ἠδνάρχου ε ο , ο. Μακαριώτατος ἀνεχώρήῆσε τὴν 9.16 μ. διὰ Λευκωσίαν, ὅ- που ἔφθασε περὶ τὴν 11 µ. µ. συγ- πεκινηµένος ἐκ τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ ᾿ἐκδηλώσεων. { ὗ ΣΑΡΒΡΒΑΤΟΝ, 15 Αὐγούστόυ 1959 Ν. ΛΝΤΙΠΡΩΣΗΠΕΙΛ. ΤΟΥ θΙΚΟΥΜΕΝ,, ΠΛΤΡΙΛΡΙΕΙΟΙ Β} 10 ΣΥΝΕΛΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛ. ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΗΣ ΡΟΛΟΝ - Ἱερᾶς. Συνόδου τοῦ. Οἰπουμενικοῦ. ΠΓατριαρχείου Γπατησείσδη ἡ ἀντιπροσωπεία ἥτις δὰ. µετάσχη εἷς τὸ συνεῳγόμενον ἐν Ρόδῳ τὴν 19ην Αὐγαύστου σὺν- ἐδοιον τοῦ Παγκοσμίου Συμθουλί- ἔων Ελκλησιῶν. Η ἀντιπροσωπεί. τα ἀποτελεῖται ἐν τῶν ΑΙητρυπολι- υτὸον Φιλ ίπου καὶ Νεαπύλεως 3. Ἀρυσοστόμου, Οεσσαλονίκης 3. Γ Παντελεήπογυς, Νίουῦ. κ, α1αντε- [με ἡμονος, Ρόδου . Ἀπυνίδωνος, | | | 'Υπὺ τῆς Γλυτοήνης κ. Ἰακώδου.. Κῶ ν. Επμανυνήλ, Αέοον καὶ Κάηνον ο ' Ἰακώδου.. Μαίσης μετέχουν Γδιευδυντῆς τῆς Οευλογικῆς χο λῆς Χόλκης ἀσγιμανδωίτης κ. λἱά- Γένος Γεπανέλῆς. οι παδηγηπᾶ ΓΕ. Αναστασιάδης, Νο. ων. Γσταντινίδης, μι, Φωτιάδης, 1. | Αναννωστάπουλος καὶ ΕΙ. Ῥτανυί- δήςι έλος μετέχει καὶ ο ανα σιάοχης Ἱοήτης ἆ. μια, ΕΓετοά- κης. Τῆς ἀντιποασωπείας Ἠγεῖ-αι ὦ ΝΠητουποζίτης Φιίππων κ. Χρυ- σύστοµας, ἐνῶ παύεδοος τῆς ὄργα. ῆς ἐπιτυοπῆς θά εἶναι ὁ ΑΠ: Χπνυίδων. λώτιν τουπο ίτης Εὐδου κ, Χ, Ἰσιδώρου καὶ Φιλαδεληείας 3. 1 ο ΝΝΕΧΟΡΑΙΕΝ ΕΣ ΛΘΗΝΛ 1 : 0 ΣΒ, ΜΗΤΡΙΠΟΜΤΗΣ ΚΙΤΙΥ ΜΒΙΜΙΣ | ͵ | | προζζήμώτα κ ορῶντα. τὴν νύ- | Τὴν πρυπαρελῦοῦσαν αΓέμπτην,, προν. 6 Αὐγούστου, ὁ Φεῦ, ΝΠητουπολίν Ηδη ὁ εύασμιώτατυς συνήν ἵτης Ἰιτίου κ. Ανθιμυς ἀνεχώ- τήθη μετὰ τοῦ. ρωθυπ τουργοῦ [ος διὰ τοῦ ὑπερωγεαγείων ϱὉ- τής Ελλάδος κ. Ἱκαραμανλὴ, ἄνι- νμπία» εἲς Αθήνας ἀφίπετο δένεται δὲ µεταθαίνων εἰς Ἀ[έτσο- ὀγεῖ τὴν π. ἹΚυριακὴν Ἡ Αὐγού σον γὰ ουναντηῦῇ μετὰ τοῦ Τ. στου. Ὁ Σεθασμιώτατος θὰ πα- (πουμγοῦ τον Ἠτωτεριζῶν κ. ων. ραμείνῃ εἲς Ἰλδήνας ἐπὶ δελα- ' Ἀθέοωη, Εις Αὐτουύαν νὰ φιλὸ: πενθήμµευον. Κατὰ τὴν διάφχειαν ενηθῇ ὑπὺ τοῦ Ἡ. Ἱλσέρωα. ο τῆς ἐκεῖ παραµονῆς τω δὰ ἔχη ὃ Α[ητροπυλίτης Ἀιτίυυ η. τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἔλπῃ εἲς πα. Ἀνθιμυς δὰ ἔλθῃ εἷς ἐπαφὰς µε φὴν μὲ ἁρμοδίους παράγοντας τὁ τοῦ λα. λοχιεπισχόπου . τῆς ᾿Ελληνιχῆς Ἰκυθευγήσεως καὶ ὑηνῶν κ. Οευκκήτου καὶ τὰς κυι- νὰ, συζητήσῃ µετ᾽ αὐτῶν διά(σνα ας ἨΕγκησιασταὰς Αλρχάς. Ἡ ΕΚΚΛ, ΤΗΣ ΕΛΛΛΛΟΣ ΠΡΙΣΕΗ ΕΠΙΤΡΩΠΗΙ ΛΙΛ ΤΝ ΚΙΤΛΡΤΙΣΜΟΙ Τ0Υ ΛΝΛΛΥΤΙΚΟΥ ΠΡΩΓΡΛΜΜΙΤΟΣ ΚΙ ΒΙΗΒΗΗΛΤΩΝ ΤΕΝ ΚΛΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ο Ἡ ἐπὶ τοῦ ου ᾿Αναλυτικοῦ καὶ θοηὔημάτων κῶν ὈῬχολείων πιτροπή, τῆς ᾿Αποστολυκῆς Αιακονίας τῆς Ἰκκλησίας τῆς Ἑ λάλδος, ἐπι]λη- :φδεῖσα τοῦ ἔργου αὐτῆς, συν εδρί- [ασε τῇ 2Τῃ καὶ τῇ 50ῇ ᾿Τουνίοι [καὶ ἔθηκε τὰς θάσεις τῶν περαι” τέρω ἐργασιῶν αὐτῆς. Τῆς Ἔμλι- Γπροπῆς, τῆς ὑποίας 11ούεδους τυγχάγει ὃ 5ε6. ἈΠητροπολίτης Κίτρους κ. Ὠαρνάδας, µετέχον- σιν ὡς µέλη οἳ Θεοφιλέστατοι ὙἨπίσχοπον Κεονίτοης κ. Ἀουσό- στοµος χαὶ ᾽Αχωαΐας κ. ΠἩαντελεή- μων, Ἱεροχήουξ τῆς ᾽Αρχιεπι- σκοπῆς ᾿Αθηνῶν ΙΤανοσ. ᾿Αοχιμ. Ῥαταρτισμοῦ. ἔνιαί- πυογοάμµατυς τῶν. Κατηχητι- ς 0 σ 5 κ. Αοιστυφόρος. Παπουτσύπουλος, ὃ παρά τῇ ᾿Αποστολικῇ Διακονία Διευδυντὴς Ἰξομοκογήσεως καὶ Κατηχητικῶν Σχολείων Ιζανοσ, ᾿Αοζιμ. Σχ. Παντελεήμων Ἀἴπαο- δᾶκος, οἳ Δἰδ. 1ρώτοπο. κ.7. μμανουὴλ Μυτιληναῖος, Διευ- δυντὴς Τύπου. καὶ Αιαωτίσεως παρὰ τῇ ᾿Απυστολιῇ Διωκονία, κά Άγγελος Νησιώτης, οἱ Ίκα- Ῥηνηταὶ τοῦ. Πανεπιστημίου. λ- θηνῶν 11. Ερεμπέλας καὶ ΑΔ. ΔΙο- οαἵτης, ὁ Ε. Διευθυντὴς παρὰ τῇ ᾿Αποστολωῇ Διακονία Καθηγητὴς κ. Ἀνδρ. Φυτράκης καὶ ὁ 'Ύφη- γητὴς τοῦ ἸΤανεπιστημίου ᾿Αδη- νῶν κ. Εὐάνγ. Οευδώρου. ΝΕΟΙ ΜΗΝΤΡΟΠΟΝΙΤΛΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΛΊΡΙΛΡΧΕΙΘΙ “Ἡ 'Ἁγία καὶ “Ἱεὰ Σύνοδος τοῦ. Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, προτάσει τῆς Δ. Θ.. ΠΠ. τοῦ Οἱ- κουμενικοῦ Πατριάρχου Ἠ. ᾿Ἀθη- γαγόρου, εἰς ἐπιθράθευσιν τῆς μα- γρᾶς, ξηλωτῆς.. καὶ. εὐόρχου ἓν τοῖς Πατριαρχείοις διακονί- ας τῶν ἸΠανοσ. Μεγάλου 11ρω- τοσυγχέλλου κ. Αἰμιλιανοῦ Ζαχα- ώς ον κοὶ ᾿Αοχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ Τσακοπούλου, Αρ: μειοφύλαλος τῶν Πατριαρχείων, ὡς καὶ τῆς ἓν τῇ Ἱερα Πητρο- πόλει «Χαλκηδόνος ξηλωτῆς καὶ ἀφωσιωμένης ὑπηρεσίας τοῦ Παν. ᾿Αοχιδιάκόνου : αὐτῆς χ. Φωτίου Σαθδαΐδου, προτάσει καὶ τοῦ οἱ- χείου Μητροπολίτου, ψήφων κα- γονικῶν γενομένων ἐν τῷ Παγ- ᾽σέπτῳ Π ατριαρχικῷ Ναῷ, ἐξελέ- Ἑατο παμψηφεὶ τὸν μὲν ΙΓανοσ. Μέγαν Ποωτοσύγκελλον κ. ἀἰμι- λινανὸν εἰς Τιτουλάριον λΜητρο- πολίτην ὑπὺ τὸν τίτλον τῆς πά- λαι ποτὲ διαλαμψάσης Μητοοπό- λεως Σελευκείας, τὸν {Ίανοσ. ᾿Δο- χιμανδρίτην κ. Αἰμιλιανὸν ᾿Ἠπί- σχοπον τῆς πάλαι ποτὲ διαλαµ- φάσης ἘἨπισχοπῆς Μικήτου, ἔ- χοντα. τὴν πνευματικὴν ἐποπτείαν τῶν ἓν τῇ, περιφερεία 'Ύψωμα- δείων ---- Τὸπ χαποῦ Κοινοτήτων τῆς 'Αγιωτάτης ᾿Αρχιεπισκοπῆς, τὸν. δὲ ΙΊανοσ. ᾿Αρχιδιάκονον κ. ΕΠΛΝΕΣΥΝΕΙ Φώτιον Ὡοηδὺν Ἠπίσκοπυων τῆς “Ἱερᾶς ἈΙητροπόλεως Ἀαλκηδόνος ὑπὸ τὸν. τίτλον τῆς πάλαι ποτὲ διαλαµφάσης ᾿πισκοπῆς Τράλ- λεων. Τὴν χειροτονγίαν τοῦ Σε6. Μητροπολίτου Σελευχείας κ. Δἰ- μιλιανοῦ. ἐτέλεσεν ἐν τῷ Πα- τριαρχικῷ Ναῷ, ἡ Α. Θ. ΠΗ. ὁ Οἰκουμενικὺς Πατριάρχης μετὰ τῶν Σε6. Μητροπολιτῶν Ἀαλκη- δόνος κ. Θωμᾶ, Δέρχων κ. Ἴα- χώθου, Θεοδωρουπόλεως Χ, Λεογ- τίου, ἈἙἰρηνουπόλεως . Ἰνωῶν- σταντίνου, Ιροικοννήσου κ. ΌΦι- λοδέου καὶ Φιλαδελφείας . ἸΙα- χώδου. ἡὴν χειροτονίαν τοῦ ΘΌε- ϱῷ. Ἐπισκόπου Μιλήτου 3. Αἰμι- λιανοῦ. ἐἑτέλεσαν ἓν τῷ χικῷ Ναῷ ὁ Σε6. Μητροπολίτης Εἰρηνουπόλεως κ. Κωνσταντῖ- γος μετὰ τῶν 35εθ. Ἀητροπολι- τῶν. «ιροικοννήσου χ. Φιλοθέου, ἸΕκονίου χ. ᾿Ιακώδου καὶ Ἠελεὺ- χείας χ. Αἰμιλιανοῦ. Καὶ τὴν Γχειροτονίαν τοῦ Όεοφ. ᾿ἘΕπισκό- που Τράλλεων κ. Φωτίου ἐν τῷ ἱ, ναῷ Αγ. Τριάδος Χαλκηδό- γος- ἐτέλεσεν ὁ Σε6. Μητροπολί- της Χαλκηδόνος Χ. Θωμᾶς μετὰ τῶν 35εθ. Μητραπολιτῶν Ἀεθκαι- σαρίας κ. Ἀρυσοστόμου -γαὶ Ῥο- δοπόλεως κ. “Ἱερωνύμου. ΗθΗ ΛΝΩΙΛΤΗΙ ΙΕΡΛΤΙΚΗ ΣΧΟΜΙ ΕΙΣ ΒΕΣΣΛΛΟΏΝΙΚΗΝ 'Υπὺ τοῦ 'Ὑπουργείου Εθνι- κῆς Παιδείας παὶ Θρησκευμάτων | ἐξεδόθη ἐγκύκλιος διὰ τῆς ὑποίας παθορίξονται τὰ ἐξεταστέα μα δή- µατα κατὰ τὰς γραπτᾶς καὶ προ- φορικὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς | γεοϊδρυθείσης Ανωτάτης Ἰκκλη- σιαστικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης | καὶ τὰ πιστοποιητικἁ τὰ ὁποῖα ! δέον νὰ ὑποθληθῶσιν. Οὕτω υἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ συμμετάσχουν τῶν ἐξετάσεων δέον νὰ ὑποθά- ουν αἴτησιν ποὺς τὴν διεύθυν- σιν 'τῆς σχολής συνοδευομένην καὶ ἀπὺ τῶν ἀκολούδων δικαιο- λογητικῶν: 1) ᾽Απολουτήριον ἕ- πταταξίου ἢἨ ἑξαταξίου ἨἜκκλη- σιαστικῆς Σχολῆς ἢ ἀπολυτήριον ἢ ἀποδεικτικὸν σχολείου Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἢ ἀνεγνωρισμένης ὡς ἰσοτίμου ἄλλης σκολῆς παρε- χούσης τὸ δικαίωµα συμμετοχῆς εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς θεολογικῆς Σχολῆς τῶν Ἰλανεπι- στηµίων μὲ διαγωγὴν «Κοσμιω- τάτην). 9) Πιστοποιητικὸν Δή- µου ἢ οινότητος ἐξ οὗ νὰ ἐαφαί- γεται ὅτι ὁ ὑποψήφιος ἄγει ἡλι- χίαν οὐχὶ κατωτέραν τῶν 93 ἐτῶν γαὶ ἀνωτέραν τῶν 358 καὶ ὅτι εἷ- ναι Χοιστιανὸς ᾿Ορδόδοξος ἔχων ἅπαντα τὰ πρὸς χειροτονίαν προ- σόντα. 3} Πιστοποιητικὸὀν νομιμυ- φοοσύνης ἐπιτρέπον τὴν ἔγγρα- φήν του εἷς τὴν σχολήν. 4) Πι- στοποιητικὸν τοῦ ἐφημερίου. τῆς του πεοὶ τῆς Ἅακριστοηή- τοῦ. ἱερατικοῦ του ξή- λου καὶ τοῦ θρησπχευτικοῦ του φφογήµατος, ἐπικυρωμένον ὑπὸ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου ἢ συµ- μαρτυοίαν πγευματικοῦ. ὅ) Πι- στοποιητικὸν. τῆς “Ὑγειογομικῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἕδρας τῆς σχολῆς ἐπερὶ τῆς πλήρους ὑγείας κα ἆρ- ἱτιμελείας καὶ ϐ) Ηιστοποιητικὸν Στρατολογικοαῦ Γραφείου ὅτι ἑξ- Γεπλήρωσε τὰς στρατιωτικάς του ὑποχρεώσεις ἢ ἀπηλλάγη τούτων γοµίµως, Ἠνορίας δείας του, Οἱ ὑποφήφιοι ὑπόκεινται εἷς . : ον ἃ : : εἰσιτηρίους ἐξετάσεις: 1) Εὶς πρακτικὴν ἐξέτασιν φίων. αρὺς. διαπίστωσιν τῆς ἵκα- νότητος αὐτῶν διὰ τὴν διάκρισιν μουσικῶν τόνων καὶ διαστημάτων καὶ τὴν γαδόλου μουσικὴν ἀντί- ληψιν αὐτῶν, Οἱ πρινόμενοι ὡς ᾿ἀκατάλληλοι ἀποχλείογται τῶν γοαπτῶν. εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. 9) Οἱ κρινόµενοι κατάλληλοι ἓ- Εετάξανται γραπτῶς α) εἰς τὴν, ἁρχαίαν γλῶσσαν, ϐ) ἔκδεσιν ἵ- δεῶν, }) θοησχευτικά, δ) ἕλλη- νικὴν Ἱστορίαν, ε) μαθηματικὰ---, πρακτικὴν ἀφριδμητικήν, γεωμε- τρίαν, ἐπιπεδομετρίαν καὶ ἄλγε- 6ραν. στ) ᾽Δνθρωπολογίαν καὶ φυσιχὴν. πειραµατικήν. 'Ο ἀριθ- μὺς τῶν εἰσαχθησομένων δὲν θὰ ἠπερθῇῃ τοὺς πεντήγοντα. Ἱ[ατριαρ- ΄ Τὴν ὃ μ.μ. τῆς π. Δευτέρας, 10 Αὐγούστου, ὁ ΔΜακαριώτατος ᾿Αρ- χιεπίσκοπος κ. Μακάριος ἀνεχώ- θησεν εἲς τὴν 1. Μονὴν Ἰύκκου δι’ ὀλιγοήμερον ἀνάπανσιν. [καῦ᾽ ὑδὸν πρὸς τὴν Μανὴν Κύκκου, οἳ κάτοικοι τῶν χωρίων διὰ τῶν ὁ- ποίων διῆλθεν ὅ Μακαριώτατος ἐπεφύλαξαν εἷς αὐτὸν δερμοτάτην ὑποδοχήν. Ιδιαιτέρως θερµοτάτη καὶ ἐνδουσιωδεστάτη ἡὑποδοχὴ ἐ- πεφυλάχθη εἷς τὸν Μακαριώτα- τον εἰς τὴν Κωὠμόπολιν Μόρφου. ᾿Οκτὸ καὶ πλέον Χιλιάδες λαοῦ τῆς Χωμµοπόλεως καὶ τῶν πε- ριχώρων συνεκεντρώθησαν εἰς τὸν παρὰ τὸ Γυμνάσιον Ἀ]όρφου ᾿χῶφον καὶ ἐπευφήμησαν ἔνδουσι- ὠδῶς τὸν Μακαριώτατον. Τερά- στια πανὼ ἐχαιρέτιζον τὴν ἄφιξιν τοῦ, Μακαριωτάτου ἐνῷ αἱ χιλιά- δες τοῦ λαοῦ ἐπευφήμουν καὶ ἐ- ζητωκραύγαζον τὸν ἩΜακαριώτα- τον. Αἱ κραυγαὶ «ζήτω ὁ πατέρας τοῦ λαοῦ µας» «ζήτω ὁ ᾿Εθνάρ- χης» κλπ. ἐδόνουν τὴν ἀτμόσφαι- ᾿ ραν. Τὴν ἄφιξιν τοῦ Μακαριωτάτου ἀνήγγειλον σαλπιγκταί, τὸν προσ- «εφώνησε δὲ ὃ Δήμαρχος τῆς κω- ποπόλεως κ. Νικολόπουλος, ὅστις ΜΙΕΚΟΨΕ ΤΛΣ Ἡ “1. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος κατὰ τὴν συνεδοίαν αὐτῆς τῆς Ίδης Ιουνίου ἠσχολή- θη περὶ διάφορα Ὀέματα τρεχού- σης φύσεως. -- Νατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς Ίδης τοῦ αὐτοῦ μηνὺς ἡ Ι σΣύ- γοδος. μετὰ τὴν ἐξέτασιν διαφύ- ρων θεμάτων ὑπηρεσιακχῆς φύὐσε- ως ἀπεφάσισεν, ὅπως διακόψη τὰς ἐργασίας αὑτῆς λόγῳ τοῦ Ββέρους, ἐπαναλάδῃ δὲ αὐτὰς τὴν | ῦ ΜΙΚΛΡΙΙΤΙΤΟΣ ΜΕΤΕΒΗ Ν΄ ΟΝΓΟΗΜΕΡΟΝ ΛΝΛΠΛΥΣΙΝ ΕΙΣ ΚΙΚΚΝ διεθεθαίωσε τὺν ΙΜακαριώτατον ὅτι ὅλος ὅ λαὸς τῆς ἐπαρχίας πα- ϱαμένει ἠνωμέγος καὶ συσπειρω- μένος πέριξ τοῦ μόνου πολιτικοῦ Ἡγέτου του καὶ εἶναι ἄποφασι- αµέγος νὰ θοηθήσῃ τὸν Μακαριώ- (ατον νὰ φέρῃ εἷς πέρας τὸ ἔο- γον τῆς ἀναδημιουργίας τοῦ τόύ- που µας. 'Ὁ Μακαριώτατος ἁπήν. τησε συγκεκινηµένος καὶ ἐκάλεσε τὰς χιλιάδας τοῦ λαοῦ νὰ κλεί- σουν τὰ ὥτα εἰς τὰς σειρήνας τῆς διασπάσεως καὶ γὰ ἀπομογώ- σουν τοὺς σπορεῖς τῶν ζιζανίων καὶ νὰ προχωρήσουν εἷς τὸ ἔρ- γον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ τόπου µας Ηνωμένον. Συνυδευόµεγος (οῦ λαοῦ ὁ Μακαριώτατος συγέ- χισε τὸ ταξίδι του διὰ τὴν Ν]ο- γὴν Κύκκου ἔνδα ἀφίκετο περὶ τὴν Ἰ ἑσπερινήν,. Τὸν Νακαριώ- τατον συνώδευσεν ὁ 1]ανοσ. ἨἩορω- τοσύγκελλος τῆς 1. ᾿Αρχιεπισκο- πῆς π. Καλλίνικος. ΄Σήµερον, 1δην Αὐγούστου ἑορτὴν τῆς κχοι- µήσεως τῆς Θεοτόκου ὁ Μαχαρι- ὥτατος θὰ τελέσῃ τὴν Θείαν λει- τουργίαν καὶ δὰ κηρύξῃ τὸν θεῖον λόγον ἐν τῇ ἵ. Μονῃ Κύκκου. ΕΡΓΛΣΙΛΣ ΤΗΣ ἤ ΠΕΡΑ ΣΙΝΟΛΟΣ: ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΛΛΟΣ Ίδην τοῦ προσεχοῦς Σεπτεμθρίου. 1Ηρὺς τοῦτο ἐξουσιοδότησε τὺν Μακαριώτατον Ἡρόεδρον, ὅπως διεκπεραιοῖ τὴν τρέχουσαν ὑπη- ρεσίαν τῆς “1. Συνόδου κατὰ τὸ διάστηµα τῶν διακοπῶν. Τέλ. : Αντιπρόεδρος τῆς 'Ἱ. Συνόδου Μητροπολίτης Φιλίππων, ἨΝεαπό- λεως καὶ Θάσου κ. ΧἈφυσόστομος ηὐχήθη, τῷ Μακαριωτάτῳ ἐκ µέ- νρους τῶν 3Ἀεθ. Ῥυνοδικῶν τὰ δέ- ύντα ἐπὶ ταῖς διακοπαῖς. ΑΙ ΕΡΑΝΙΚΑΙ ΕΓΠΤΡΟΠΑΙ τῶν ὕποψη-. Ἐρωτηδὲν τὸ Νομικὸν δυµ- θούλιον τοῦ. Κράτους, σχετικῶς μὲ τὴν ἁπαλλαγὴν τῶν ἐρανικῶν ἐπιτροπῶν τῶν συνιστωμένων θά- σεν τοῦ Ν. 9606)46, ἐν τῆς ὧπο- χρεώσεως πρὺς καταθολὴν τοῦ 110 ἐκ τοῦ προϊόντος τῶν παρ) αὐτῶν διεγεργουµένων ἐράνων, ἆᾱ- πεφάνδη, ὅτι επαρέχχλισις } νοµο- θετικὴ ἀπὸ τῶν γενικών διατά- Έεων δέον νὰ Βεωρηῦῃ ἡ ὑπὺ τοῦ ἄρθο, 93 παρ. 5 τοῦ Λ.Ν. 9500) 49 ἀντικατασταθέντος διὰ τοῦ ἄρθδο. 15 τοῦ Ν. 906)46, εἶσα- χδεῖσα µεταγεγεστέρα διάταξις, [καθ᾽ ἣν ἡ σὔύστασις ἐρανικῶν ἕ- επιτροπῶν, ὣς καὶ ἡ διενέργεια ἐράνων, ἐπὶ σκυπῷ ἀνεγέρσεως ἃ ἐπισχκευῆς ναῶν, ἐπιτρέπεται µε- τὰ προηγούµενην ἔγχοισιν τοῦ ἡ- πουργείου Θρησκευμάτων καὶ Παιδείας, μετὰ γνώμην τοῦ οἵ- χείου Μητροπολιτικοῦ Συμθουλίου χλαπ. Ἡ διάταξις αὕτη ὡς εἰδικὴ καὶ µεταγενεστέρα, μὴ ἔπαναλα- θοῦσα δὲ τὴν πεοὶ χατακρατήσεως τοῦ 1)10. τοῦ καδαροῦ προϊόντος τοῦ ἐράνου. διάταξιν τοῦ ἄρθο. ϱ παρ. 1 τοῦ Ν. 5101)51, φανῶς ἔχει τὴν ἔννοιαν ὡς τοῦ ρηδέντος σκοποῦ, εἰς 3 εν . ἀπὺ τὰς ἰαχὰ- ὶκαὶ ἀποφοίτων σχολῶν ΑΔ. ΄ 3 3 Σδείας. Γχαριστίας πρυ-' ὃν ἀἁπ- | έθλεψεν ὃ νομοθέτης, ὅτι δὲν ὁ- πὀκειται εἲἷς τὴν διαληφθεῖσαν κράτησιγ». καὶ ὑπεσχέθη ΣΥΝΕΠΛΙΡΩΘΗ Ἡ ΠΕΡΙΘΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΤΛΣΚΗΝΗΣΕΠΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΝ ΟΧΗΙ ΝΕΛΝΙΛΩΝ ΚΑΙ ΠΡΧΙΣΕΝ Η ΚΜΙΜΚΗΝΟΣΣ ΣΙΕΛΕΧΙΝ ΤΙΝ ΟΧΕΝ ΝΙΟΝ ΕΙΣ ΛΙ, ΝΙΚΟΛΛΟΝ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΠΛΡΛ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΕΤΡΙΑΝ Τὸ π. Σάδδατον 8 Λὐγούστον, συνεπληρώδη ἡ πρώτη Ὑατασκη- νωτικὴ περίοδος τριῶν ἑθδομάδων τὴν ὅὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ἡ | ΟΚΕΝ νεανίδων Λευκωσίας πρὸς | καταρτισμὸν στελεχῶν διὰ τὴν ἆᾱ- | γάληψιν ἔργου διαφωτίσεως καὶ | κατηχήσεως, κατὰ τὴν πο. περί- οδον τὴν ἀρχομένην ἀπὺ τοῦ πο. Σεπτεμθρίου, ὑπὸ διδασκωλισσῶν ΤΤαι- Εἰς τὴν κατασκήνγωσιν ἡ ὑποία ἤρχισε τὴν 18ην π. ᾿Ιουλίου µετ- ἔσχον 190 νεάχγιδες, τὸ πλεῖστον Ριδασκάλισσαι καὶ φοιτήτριαι τῆς Παιδαγωγικῆς ᾿Ακαδημίας, αἱ ὃ- ποῖαι εἶχον παρακολουθήσει κατὰ τὸ λῆξαν σχολικὸν ἔτος εἰδικὰ φροντιστήρια εἰς τὴν ΟΧΕΝ Λευ- κωσίας. Ἡ κατασκηνωτικὴ περίο- δος ἐχρησιμοποιήθη διὰ φροντι- στήρια κατηχητικῆς, παιδαγωγι- ἱ / ρε. τὴν ἕλιστα ἀνακοίνωσις πολογητικῆς. Δὶς τῆς ρας ἐγίνοντο εἰδικὰ µαδήματα ὑποῖα συνεπλήρωνον τὸν -ὐ- λον Ἰαταρτίσεως Ἰατηχητοιών, κυχλαρχῶν, ὁμαδαρχῶν Ἱαὶ ὁμι ἐντοιῶν. Ἡ ὅλη ἐργασία διεξή- χδη πανονικῶς τὰ. δὲ ὀποτελε- σµατα ἦσαν ἄριστα. Σχετικὰ μά- πρὸς τὸν τήπον Τμήματος Παιδείας, μετὰ ἐπίσκεψιν τοῦ Διευθυντοῦ Ἑλληνικῆς Παιδείας ἂἎρος κ, Σπυριδάκη καὶ τοῦ ᾿Αντιπρο- έδρου τῆς ᾿Επιτροπῆς 'Ελ)ηνικῆς Παιδείας κ. Εὐωγγελδη, ἑξῆ- ὕλην ὀργάνωσιν τῆς χα τασχηνώσεως καὶ ἐπήνει τὴν ὃ λην. διεξαγοµένην ἐχεῖ ἐογασίαν. Ἡ κατασχήνωσις ἐτέλει ὑπὺ διεύνθυνσιν τῆς Ὀεολόγου ὃ. ρανίας Κοχλίνου. καὶ ἆ : ς ἐγίν τοῦ τὴν τῆς Οὐ- Μετὰ τὴν ἐπάνοδον τῶν χαταά- σκηνωτριῶν ἀνῆλθον εἰς Άγιον τὴν, » Δεκόλαάον τῆς Ἀτέγης, παρὰ τὴν ἁαγοπετριάν, ἔνθα ὁ χῶρος ναὶ τὰ οἰκήματα τῆς κατασκηνώσεως ες ΙΤ. ᾿Αρχιεπισκοπῆς, 65 περί- που. διδάσκαλοι, απουδασταὶ τῆς Παιδαγωγιῆς Ακαδημίας καὶ ἀπύφοιτοι σχολῶν Μ. |[Ταιδείας διὰ νὰ παραχολουθήσουν τὰ διος- γανωθέντα ἐκεῖ φροντιστήρια κα τηχητῶν, ποκλαρχῶν παὶ ὁμαδαρ- χῶν καὶ ὑμιλητῶν διαφωτιστῶν. Οἵ πλεῖστυιν τούτων εἴγχον παρι- κολουδήσει χατὰ τὸ 1ῆξαν ἔτος παθήματα κατηχητικῆς -αὶ ἀπο- λογητικῆς εἰς εἰδικὸν φουντιστή- οιον τῆς ΟΧΚΕΝ νέων Λευχωσίας. Οἱ πατασκηνωταὶ θὰ παραιείνουν ἐπὶ τρεῖς ἑθδομάδας εἷς τὴν κά τασκήνωσιν, συνδυάζοντες τὴν ἆ- ναψυκὴν μὲ τὸν πνευματικὸν χα- ταρτισμόν. 'ΗἩ διεύήυνσις τῆς χα: Ἱτασχηνώσεως τελεῖ ὑπὸ τὴν καῦ- οδήγησιν τοῦ αἴδεα. π. Φωτίου ι Ἰα)ογήρου. ΝΕΙΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΙΣ ΕΣ ΛΗΜΕΙΗΝ Τὴν Κυριακὴν 2αν Λὐγούστου ὁ Ἡ. Μητροπολίτης Κιτίου κ. Ἓλνθιμος ἐλειτούργησε εἰς τὸν ἨΠητοοπολιτικὺὸν Ναὺν Καδολικῆς Λεμεσοῦ καὶ ἐχειροτόνησεν εἷς ἨΠρεσθύτερον τὸν Διάκονον Νι- κόλαον Ἀδιδερᾶν ατυχιοῦχον τῆς Θευλογίας. Τὺν γέον Πρεσθύτε- ϱον ὅ Πανιερώτατος προεχείρι- σεν εἲς ᾿Αοχιμανδρίτην καὶ διώ- ρισεν αὐτὸν ᾿Αοχιερατικὸν Δὐτοῦ Ὑπίτροπον ἓν Λεμεσῷ γαὶ διευ- δυντὴν τοῦ Γραφείου. Ορηήσκευτι- κῆς Διαφωτίσεως. Ὁ νέος Αρχιμανδρίτης κατὰ τὴν Χειροτονητήριον ὑμιλίαν του ηὐχαρίστησεν τὸν Ἡ. Ἀ[ητουπο- λίτην διότι τὸν ἐξέλεξεν καὶ τὸν προετίµησεν διὰ τὴν θέσιν τοῦ ᾿Αοχιερατικοῦ. Αὐτοῦ. ᾿Ἐπιτοόπυυ ἀφοσίωσιν εἰς τὸ Ἰπίσης ἐξέφρασεν τὰς ἀπείρους πρὸς τὴν «ΔΑ. Μακα- ριότητα τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον εἰ- του. διότι ὁ Μακαριώ- τατος τὺν ἐχειροτόνησε εἷς διά- κόνον χαὶ ὅτι δὲν ἔπαυσε νὰ φρον- ἔργον του, τίξῃ πατρικῶς δι αὐτὸν πολλα- πλῶς. Υπεύθυνος ᾽Αγαπίου. Τύποις: «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ) Ἰσαακίου Κομνηνοῦ 5 Λευκωσία. ΝΕΠΙ ΕΠΙΣΚΙΠΙΙ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΡΘΟΛΩ:ΏΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ἡ Ῥύνοδος τῆς “Ἱεραρχίας τῆς δερθικῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας συνῆλδεν εἰς ἈΒελιγράδιον ἀπὸ ὃ-19 Ἱουνίου 1969, ἀσχυκηδεῖ- σα μὲ τρεχούσης φύσεως ἐνκλη- σιαστικὰ ζητήματα. Εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίαν ᾗ Ἀήνοδος τῆς Ἱεραυχίας ἐξέλε- ἒε δύο γέους ἐπισκόπους, τὸν πρωτυδιάκονυν Ῥτέφαναον Ἀἰπότσα διὰ. τὴν ἔδραν τῆς ᾿ΕΠπιοκοπῆς Δαλματίας καὶ τὸν παθηγητὴν τῆς Οεολυγικῆς οχολῆς Ἠελιγυα- δίου ᾿Ανδρέαν Φρούσιτς ὡς ὄοη- θὸν ἐπίσκοπον καὶ τοποτηρητὴν τῆς Μητροπόλεως Ἀανουθουνίου καὶ. Ἱαραθαλασσίας, τῆς ὁποίας ὁ ἈΠητοοπολίτης, ᾿Αθσένιος ἆσθε- γεῦ σοθαρῶς. φμα------------------ Η ΝΕΑ ΜΙΚΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΡΒΟΛΟΞΩΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Νέα µέλη τῆς Μιχρᾶς Σηνύδυνυ ἐξελέγησαν ὁ ἐπίσχυπος Ἀἰπάτ- σχας Νικάνωρ καὶ ὁὃ ἐπίσκοπος Γκορνυκαρλοθικίηυ Ῥυμεών. Οὔ- τως ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀποτελεῖται, πλὴν τοῦ Πατριάρχου δερθίας Γερκανοῦ, ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους Ἀ]ποανιτσέδου Ἀρυσόστομον, δ[πά. τσχας Ἀικάνορα, Γκορνοκαρλοθδι- χίου. δυμεὼν καὶ Ζζαχουμίου. καὶ Ἠοξεγονδίης Ἡλαδισλαῦον, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΥΠΡΟΥ ἘΕκκλήησιαστικὀν Δικαστήριον Αμμοχώστου ᾿Αοιῦμ. Ανων, 160) 69 Γεταςξὺ ο] Παναγιώτας Γιανουμῆ Π αστοῦ ἐκ Τύψου, ἐναγούσης καὶ Ν΄. Νεοφύτου Ράφτη καὶ νῦν ἀγνώστου δια- Κώστα Τ.. ἐκ Τύψου, µονῆς ἐναγοιένου ΚΛΗΣΙΣ Ἰαλεῖται ὁ Ἱκώστς Ὦ. κ΄ Νεοφύτου ἐν ΓΤύψφου καὶ νῦν ᾱ- γνώστου. διαμονῆς πχαὶ κατοιλίας, ὕπως τῇ τη Οκτωθοίου 1909, ἡ- μέοᾳ. Γετάρτῃ καὶ ὥρᾳ 9 π.μ. ἔμ- Γανιοῦῇῃ αὐτοπροσώπως ἢ διὰ νυ- μίμου. πληρεξουσίου. ἀντιαροσώπου ἐνώπιον τοῦ. ἓν Παρωσίοις Ἠν- η) Ἠσιαστικοῦ. Δικαστηρίου. τῆς λοχιεπισκοπῆς ἘἈύπρυυ, ὡς ἑνα- γόµενος, ἐπὶ διαλύσει μνηστείας ὑπὸ τῆς μγηστῆς του. Παναγιώ- τας Ειανουμῆ Σαστοῦ ἐκ Εύψου, Ἐν ἐναντίᾳ. περιπτώσει δικα- σθήσεται ἐρήμην. Ἡ παροῦσα κλῆσις δηµοσιεν- Νήσεται ἅπαξ εἰς τὰς ἓν Λευνω- σα. ἐκδιδομένας ἐᾳημεοίδας 11- ΝΑΛΗΣΙΑΛΣΤΙΝΗ 2ΩΠΙ Ἅταὶ Ι- ΑΔΡΕΤΟΒΡΙΑ. Ἐν τῇ Ἱ. ἸΑρχιεπισκοπῃ Ἱύ- πορυ, τῇ 14ῃ Δὐγούστου 1909. Ὁ. αρύεδρος ΑΡΧΙΜΑΝΑΡΙΤΙΣ ΦΩΤΙΟΣ Ἱ, κοκ κἁ μαθω ων. «ικαδωμωεκᾶς όν -λκά ΕΤΟΣ ᾖΔ' ΑΡ. ΦΥΛ. 4 | 50Ο μὶλς Γ Τιμὴ Φύλλου 15 μὶλς ΓΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΥΠΡΟΥ ΓΡΑΦΕΙΑ: ΛΕΥΚΩΣΙΑ -- ΚΥΠΡΟΥ ] | Ἐτησία συνδρομὴ ι ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΤΗΝ Ίην ΚΑΙ Ίδην ΕΚΑΣΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Υπο 01” ΘΕΜΛΙΑ --- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΝΤΗΜΛΤΑ--- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΛΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΕΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΛΗΗΛΤΙΝ 15 ΛΥΓΟΥΣΤΩΥ 1959 κοίµησις τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ΙΡΓΛΗΛ ΛΗΝΙΘΙΡΗΚΙ, ΟΧι ΑΡΝΗΣΙΣ Δὲν εἶναι ἄσκοπον κάθε φορὰν νὰ χάµνωμεν μίαν αὐτοχριτιχὴν διά νὰ πιστοποιοῦμεν ἂν πραγματικὰ Ἓεα- μεν ἐπιτελέσει τὰ καθήκοντά µας ἕναντι τῆς κδινωνὶας καὶ τῆς πατρίδος µας. Διότι µόνον ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν του πάὶ τῶν χαδη- χόντων του ἔναντι τῶν ἄλλων εἶναι δυνατὸν νὰ συµθάλῃ εἰς τὴν πρόὀδον τῆς κοινωνίας καὶ τὴν εὐῆμερίαν τοῦ συνόλου. Οἱ ᾽Αρχαῖοι Ἕλληνες, οἱ ἀθάνατοι Πβόγονοι µας τὴν ἀρετὴν ἐθεώρουν ὡς τὴν ἄσχησιν τῶν καθηκόντων τῶν πολιτῶν κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον. Σήµερον δὲ ἐδῶ εἰς τὴν μικρὰν πατρίδα µας ἡ ὁποία μόλις ἐξελθοῦσα ἀπὸ ἕνα σχληρὸν τετραετῃ ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐλενθερίας της, θειαν διὰ τὴν συγχρότησιν τοῦ ἐλευθέρου Πολιτεύματός της καὶ τὴν ἀνοικχοδόμησιν τῶν ἐρειπίων, Περισσότερον παντὸς ἄλλου ἔχομεν καθήκοντα πολιτικὰ μεγάλα καὶ προθλήµατα δυσεπίλητα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. “Ὡς ἔν τοῦ- του ἕπαστος χαλεῖται νὰ λάέξῃ τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν καὶ συναισθανόµενος τὸ χαθῆνον καὶ τὸ πρὸς τὴν πατρίδα χρέος νὰ ἐργχσθῃῇ πρὸς ἐπίτεωξιν τῶν μεγαλυτέρων ὄυνα- τῶν πλεονεκτημάτων, Κάθε ἕνας ὁ ὁποῖος πῥθσπαδεῖ να ἀποσείσῃ τὰς εὐθύνας του εἶναι λιποτάκτης. Εδὶ ὁ λιποτά- πτης δὲν εἶναι ὁλιγώτερον ἐπιχίνδυνος ἀπὸ τὸν προδότην. Οὐδεὶς ὅμως θὰ ἤθελε νὰ χαρακτηρισθῃ διὰ τοῦ πράγματι ξαρυτάτου τούτου χαραχτηρισμοῦ. ᾿Ανάληψις ὅμως εὐθυνῶν σηµαίνει ἐργασίαν ὅημιουρ γικήν, ᾿Αναγνωρίζοντες τὴν πραγµατικότητἁ ὀφείλομεν νὰ ἐργασθῶμεν ὅλοι δι’ ἕνα χαλύτερον μέλλον. Ἡ ἄρνησις τῆς πραγματικότητες καὶ ἡ πρὀσπάδεια καταδτροφῆς τῶν ἤδη ἐπιτευχθέντων διὰ μιᾶς στείρας ἀρνήσεως δὲν ὑποδη- λοῖ ἁπλῶς ἕλλειφιν εὐθυνῶν ἀλλὰ καὶ ὑποχρύπτει μυρίους νινδύνους διὰ τὸ µέλλον. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμεν ὅτι οἱ χίνδυνοι οἵ ὁποῖοι μᾶς ἀπειλοῦν εἶναι πολλοὶ καὶ ὅτι ἡ δαμόκλειος σπάδη τῆς παταστροφῆς, ὑπὸ πολλὰς καὶ διαφόβους µορφάς, ἐξαχκολουθεῖ νὰ ἐπικρέμμαται ἐπὶ τῶν πεφαλῶν µας, Δὲν λέγομεν τοῦτο διὰ νὰ σχορπίσωμεν τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Οὔτε θέλομεν νὰ γίνωµεν μάντεις χαγνῶν. ᾽Αλλ' ἤ πατα- στροφὴ θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς στείρας καὶ ἀρνητικῆς πολιτιχῆς. Ποία δὲ δὰ εἶναι ἡ ἕχτασις τῆς παταστροφῆς µό- νον τολµηροτάτη φαντασία εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάδη. Ἔχοντες λοιπὸν ταῦτα ὑπ ὄψιν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ χαράξωµεν τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀχολουδή- σωμεν. Μακρυὰ ἀπὸ τὴν ἄρνησιν γαὶ τὴν παραγνώρισιν τῆς πραγµατικέτητος. ᾿Αρνούμενοι τὴν πραγματικότητα δὲν δημιουργοῦμεν τίποτε. ᾖΓινόμεθα ἁπλῶς ἀνεδαφιχοί, Ἡ δηµιουργία εὐτυχεστέρας χἀταστάσεως Βὰ γίνῃ µόνον ἂν προσπαθήσωµεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰ ἤδη πτηθέντα, ναὶ νὰ ἀποθλέφωμεν πρὸς ἕνα καλύτερὲν καὶ ἐλπιδοφόρον μέλλον. ῦ οὔτο ὅμως δὰ γίνῃ ἂν ὅλοι μαξδὶ ἠνωμένοι προ- χωρήσωμεν ἀποφασιστικὰ πρὸς δηµιουργίαν τῆς Ευπριανῆς Πολιτείας, Μᾶς προστάζει ἡ δυσία τῶν τέκνων µας, τὰ ἕ- ρεΐπια ποὺ ἀφῆινε ὁ ἀγών. Τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος. Ἐργασία λοδιπὸν δηµιφυργιχἠ, ὄχι ἄρνῃησις. Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΑΠΗ κπαταθάλλει κάθε δυνατὴν προσπά-: | Τοῦ Παν. ἱερομονάχου Ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ εὐγενέ- στερον συναισθηµα τοῦ ἀν- θρώπου τὸ ὁποῖον ἐξευγενίζει τὴν ψυχήν του καὶ τὸν καθιστά ΔΩΡΟΘΕΟΥ ΤΟΜΑΖΟΥ ἵοντας εἰς αὐτὸν νὰ εἶναι τε- λειοι ὅπως ὁ πατήρ του ὁ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς ἐννοεῖ ὅτι Χριστιανοὶ ὀφείλουν νὰ ἀγα- οἱ : ἀνίκανον νὰ πράξη ὅσα δε’ |ποῦν ὄχι µόνον μὲ λόγια, ἆλ- συμπεριλαμδάνονται εἰς τὴν [λὰ καὶ μὲ ἔργα διότι δὲν ἀρ- θείαν διδασκαλίαν τού ΧἎρι-ικεῖ µόνον να φαινώµεθα ὅτι ἀγαπῶμεν τὸν ἄλλον διὰ νά ἀνταμειφθῶμεν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ :στάσις µας αὐτὴ δὲν θὰ ληφθῃ ὑπ ὄψιν ὡς ἐνέχουσαν κά- ποιαν ὑστεροθουλίαν. Ἡ ὑψίστη σημασία τῆς ἆᾱ- |γάπης φαίνεται ἐκ τοῦ ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿[ησοῦς Χριστὸς κατὰ τὴν στιγµὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔμελλε νὰ σταυρωθῇ χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ κὀ- σµου ἐξ ἀγάπης καὶ µόνον στοῦ, διότι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀγάπη. . -- Ἡ ἀγάπη εἴναι ἐκεῖνο τὸ ὁ- ποῖον ἐξάγωμεν ὣς συµπέρα: σµα ἀπὸ κάθε λόγον ὅπως μᾶς θέλει ὁ Χριστος. Ας μη ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τὴν αᾱ- γάπην διὰ νὰ μὴ ἄπομακρυν: θῶμεν καὶ ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ Χριστοῦ. , Τὸ αἴσθημα τῆς ἀγάπης εὖ- ρίσκετο τὰ μέγιστα ἀνεπτυγ: µένον καὶ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ἀντιπροσωπευόμενον ὑπο τῆς φιλίας ἡ ὁποία ἅμα τῇ ἐμφα νίσει τοῦ Χριστιανισμοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐέασφαλίτῃ μίαν τιμητικωτέραν θέσιν μὲ- ταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἕνω: πιον τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ἡ κα: τοχὴ ξένων γλωσσῶν, οὔτε αἱ πολλαὶ γνώσεις ὅπως λέγει ὁ ,Απόστολος Παῦλος, ἀλ)]άἀ ἡἣ ἀληθινὴ ἀγάπη πρὸς τὸν πλη- σίον. Οὔτε αὐτὴ ἡ µεγάλη πί- στις δύναται νὰ ἀντικαταστή- ση ἐπαξίως τὴν ἀγάπην ἐν τῇ ψυχῇ µας, Αἱ πολλαὶ γνώσεις εἶναι μηδὲν ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ἄόυσσον τῆς Θείας σοφί- ας, ἐφ᾽ ὅσον ἀμφότεροι καὶ ὁ πολυµαθὴς καὶ ὁ ἁμαθῆς δὲν εἶναι ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ τὴν ἄγνοιαν. 'Η ἀγάπη ὅμως εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀγε- φύρωτον διαφορἀν καὶ ἀνο- µοιότητα, Ἐκ τῶν μεγάλων ἀρετῶν δηλαδἡ τῆς πίστεως τῆς ἐλπί- δος καὶ τῆς ἀγάπης, ἡ τελευ- ταία ἐθεωρήθη. ὑπὸ τοῦ ΄Απο στόλου τῶν ᾿Εθνῶν ὡς ἡ µεγί- στη τῶν ἀρετῶν ἐκ τῆς ὁποί- ας ἀπορρέουν αἱ λοιπαί: ὍὉ Χριστὸς παραγγέλων εἰ», τοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς πιστεύ- πρὸς τοὺς ἀνθρώπους περὶ α- γάπης ὠμίλησε πρὸς τοὺς µα- θητάς του, τονίζών ἰδιαιτέρως τὸ νέον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον εἰσῆγεν εἰς τὴν ζωήν: :Ἔντο- ! Γλὴν καινὴν δίδωμι ἡμῖν, «ἵνα ἀγαπᾶτε «ἀλλήλους». Ἡ. τελευταία ἐντολὴ πρὸς τους µµαθητάς Του εἶναι νὰ ἔχουν ἀγάπην, διότι ἡ ἀγάπη θὰ τοὺς διακρίνῃ ὡς µαθητάς Του. «Ἐν τουτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ µα- θηταὶ ἐστὲ ἐὰν ἀγάπην ἔχητε, ἐν ἀλλήλοις». 'Ἡ ὑψίστη ἐκ- δήλωσις τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ :ἀγάπη πρὸς τὸν ἐκεῖνον ὅστις μᾶς μισεῖ καὶ µάς καταδιώκει, διότι δ.ἁ τῆς οστάσεώς µας αὐτῆς ἀκολουθοῦμεν τὸν Θεὸν ὅστις μᾶς ἠγάπησε καὶ µας ἀγαπᾶ ἐνῷ ἡμεῖς μὲ τὰ ἔργα μας, μὲ τοὺς λόγους µας, με τὰς σκέψεις µας ἀντιστρατευό µεθα τὸ θέληµά του καὶ κάθε [ἄλλο παρὰ ἀγάπην ἐκδηλώνο- μεν πρὸς Αὐτὸν καὶ τὸν πλη- σίον µας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ποαγ- ματικὴ µεγαλοψυχία νὰ ἀγα πῶμεν ἐκείνους ποὺ μᾶς μµ.- σοῦν, ἐκείνους ποὺ μᾶς διώ- κουν. ᾽᾿Ασκοῦντες τὴν Εὐαγγε- ελικἠν ἀγάπην, ἐγκλείομεν µε- ε . Ἡ Κοίµησις τῆς Θεοτόκου. Βυζαντινὴ εἰκὼν τῆς Μονῆς Σινά, Ἡ πρὸς τιμὴν τῆς Ὕπερ- -αγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεο- τόκου θεσπισθεσα νηστεία αύτη τοῦ δεκαπενταυγούστου καὶ κοσμηθεῖσα δι’ ἑνὸς πλή- θους κατανυκτικῶν τροπαρί- ων τῶν παρακλητικῶν κανό- γων ἔληξε πλέον. Οἱ λόγοι τῆς ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας 6 σπίσεως τῆς νηστείας εἶναι εἰς ὅλους γνωστοί, ὥστε να πε- ριττεύῃ πᾶσα περὶ αὐτῶν δι- καιολογία καὶ ἀναφορά. Τι- θεµένη δὲ πρὸ μεγάλων θρη- σκευτικῶν ἑορτῶν σκοπὀν ἔ- χει νὰ προπαρασκευάσῃ τοὺς εὐσεθεῖς -'στιανοὺς πρὸς ἆᾱ- ληθῆ ἑορτασμὸν τῶν µεγά- λων τούτων γεγονότων. Ἡ κοίµησις τῆς Θεοτόκου ἀποτελοῦσα µίαν τῶν σπου- δαιοτέρων καὶ ἀρχαιοτέρων Θεομητορικῶν ἑορτῶν τῶν ἁπανταχοῦ ἉΧριστιανῶν καὶ εἰσαχθεῖσα εἰς τὸ ΄᾿Εκκλησια- στικὸὀν ἑορτολόγιον ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ πέµπτου αἰῶνος Γκατακοσμεῖται ἔκτοτε δι’ ἑ- ξαιρέτων ὕμνων καὶ τῆς συν- τόμου ταύτης νηστείας, ὡς τάνωτέρω ἀναφέραμεν, τοῦ ἱπρώτου δεκαπενθηµέρου τοῦ | Αὐγούστου. | Κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Κοι- | µήσεως τῆς Θεοτόκου ἡ Ἐκ- .κλησία µας ἑορτάζει τὴν εἲς ΓΟὐρανοὺς εἴσοδον τῆς Παρθέ- νου Μαρίας. Κατὰ τὴν παρά- δοσιν ἡ Παρθένος προαισθαν- θεῖσα τὸ τέλος Της µετέθη εἰς τὸν κῆπον τῆς Γεθσημανῆ, ἐκεῖ ἔνθα ὁ Κύριος ἡμῶν συνελήφθη ὑπὸ τῶν ων, ἐπιτεθέντων κατ αὐτοῦ, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ λη- στοῦ, διὰ μαχαιρῶν καὶ ξὖ- λων. Ἡ παράδοσις, προσέτι, ἀναφέρει, ὅτι παρὰ τὴν κλί- νην τῆς Μητρὸς τῆς Ζωῆς ποοσέτρεξαν οἱ ᾿Απόστολοι ἐξ ὅλων τῶν μερῶν, ἔνθα εἷ- χον μεταθῆ διὰ νὰ κηρύξωσι ᾿Τουδαί- σα µας τὴν πηγὴν τῆς ζωῆς, καὶ τῆς ἀγάπης, τὸν Θεὸν. ᾿Ερχόμεθα συνεπῶς εἰς στενω:- τέραν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν οὐ- ράνιον πατέρα µας, τὴν πηγὴν παντὸς ἀγαθοῦ. ᾿Εξ αὐτῶν συνάγεται ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ ἀστείρευτος πηγἡ προτρο- πῆς πρὸς ἀγαθοεργίας. ο Διὰ νὰ εἶναι ὅμως ἡ ἀγάπῃ µας πρὸς τὸν πλησίον πζαγ- Γματικἡ χρειαζεται πολὺ ἡ εἰ- ελικρίνεια. Πρέπει νὰ εἶσαι κα- Ιπὰ πρῶτον λόγον εἰλικρινής, ἱνὰ ἔχης ἐμπιστοσύνη πρὸς αὖ (τὸν διὰ νὰ ἔχῃ καὶ ἐκεῖνος [πρός σε. Πρέπει νὰ χρεωστῇ- εὐγνωμοσύνη πρὸς αὐτόν, δ.ᾳ [τὸ παραμικρὸν καλὸν ποὺ σοῦ ἔκανε καὶ νὰ εἶσαι πρόθυμος πάντοτε θοηθᾶς τὸν συνάνθρω- 'πόν σου. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν. μὲ τὴν ἀγάπην δηλ. νὰ κυρι- αρχῆ εἰς ὅλας τὰς ἐκδήλώσεις τῆς ζωῆς µας, θὰ καταστῇ δυ- νατὴ ἡ ἐπικράτησις τῆς θασι- Γλείας τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν γῆν. Διότι ἡ θασιλεία τοῦ Θεοῦ εἷ- ναι θασιλεία ἀγάπης, ἀφοῦ ὁ Οεὸς εἶναι ἀγάπη. Μὲ τὴν ἔπι- κράτησιν τῆς ἀγάπης θὰ ἐξα- φανισθῇ ἡ δυστυχία, θὰ ἐκλεί- Ψῃ. τὸ μῖσος, θά παύσουν οἱ πολεμµοι καὶ αι διχοστασίαι εκαὶ ἡ εἰρήνη, ἡ χαρά καὶ ἡ ᾿εὐτυχία θὰ επικρατήσουν εἰ”. τὴν γῆν. Ν ΚΟΙΜΙΣΙΣ ΤΗΣ θΕΡΤΙΚΩΥ Τοῦ κ. Α. Β. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, θεολόγου :τὴν νέαν καλὴν ἀγγελίαν: «᾿Απόστολοι ἐκ περάτων συν- αθροισθέντες ἐνθάδε Γεθση- μανῆ τὸ χωρίον...» Θανοῦσα δὲ ἐτάφη ἐντὸς τοῦ κήπου - Γεσθημανῆ, ἐκεῖ ὅπου ἀργό- τεοον ἀνηγέρθη ὑπὸ τοῦ Βυ- ζαντινοῦ Αὐτοκράτορος Μαυ- ρικίου(457 μ.χ.) περικαλλἠς ναὸς εἰς τιμὴν καὶ µνήµην τῆς Θεοτόκου, Ἡ Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία ἐκτιμῶσα δεόντως τὴν προσ- φορὰν τῆς Θεοτόκου εἰς τὴν Θείαν Οἰκονομίαν ἀπέδωσεν εἰς Αὐτὴν τὰς ὀφειλομένας τιµάς, ἑορτάζουσα σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν εἰς Οὐρανοὺς εἴσοδόν Της. 'Ἡ Ρωµαιοκαθο- λικὴ Ἐκκλησία, ὡς γνωστόν, ἐθέσπισεν ἐσχάτως δόγµα διὰ τὴν ἐνσώματον µετάστασιν τῆς Θεοτόκου. Περὶ τούτου δὲν ἐκφέρομεν γνώµην οὔτε ὑπὲρ οὔτε καὶ κατά, διότι ὣς θέµα θεολογούμενον χρήζει περισσοτέρας µελέτης καὶ Ιδαθυτέρας κατανοήσεως. Η- μεῖς ὡς ᾿Ορθόδοξοι, ἀποδί- δοντες σχετικἠν ἀἄναμαρτη- σίαν τῆς ἁγίας ἨΜητρὸς τοῦ Κυρίου ἀπορρίπτομεν τὸ τε- λευταίως ἐπίσης θεσπισθὲν δόγµα τῆς ἀσπίλου συλλή- Ψεως τῆς Θεοτόκου ὡς μὴ παρουσιαζόµενον ἐν τῇ ἁγίᾳ Γραφῇ καὶ μὴ ἔχον οὐδὲν θεολογικὸν ἔρεισμα. Ἡ εἰς Οὐρανοὺς ἐνσώματος µετά- στασις ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ Δια- θήκῃ ἀναφέρεται διὰ τὸν Ἐ- νὼχ καὶ τὸν προφήτην ἸΗλίαν, ὁ ὁποῖος, σηµειωθείτω, λήφθη ζῶν ἐν πυρφόρῳ ἅἄρ- ματι, ἡ δὲ Μαιν Διαθήκη σαφῶς ἀναφέρει, ὅτι ὁ Κύ- ριος ἀνελήφθη εἰς Οὐρανοὺς ἐνσωμάτως, τοῦ σώματός 1ου ἐξαὔλωθέντος καὶ λαθόντος πλέον µόνιµον καὶ ἄφθαρτον κατάστασιν. Εἶναι γνωστὸν ὁπόσον ἐν τῇ πράξει τιμοῦν οἱ ᾿Ορθόδο- 3 ανε- ὡς ὁμολογοῦντες νῶν» λέγει: «Ἡ πάσης ἀκτὶ- νος φωτεινοτέρα καὶ πάσης καθαρότητος καθαρωτέρα... θαυμασιωτέρα τῶν Θρόνων καὶ κυριωτὲρα τῶν κυριοτή- των καὶ δυνατωτέρα τῶν δυ- νάµεων.., ὑπερτέρα τῶν ἀρ- χῶν καὶ ἀνωτέρα τῶν ἐἔξου- σιῶν.., καλλιώτέρα τῶν Χε- ρουθὶµ καὶ σεΦασμιωτέρα τὸ τῶν Σεραφείμ.. ὑψηλοτέρα τῶν Οὐρανῶν καὶ καθαοωτέ- ρα ὑπὲρ τὸν φαίνοντα ἥλιον» (Ἔκδοσις ᾿Ακριθὴς τῆς Ὀρ- θοδόξου Πίστεως). ᾿Εγκώμιον περιέχον τὰς µκυριωτέρας ἆ- ρετάς Της καὶ τὰ πλέον εὐ- διάκριτα χαρακτηριστικά Της. Ἐκ τῶν Οὐρανῶν δὲ εὗρι- σκοµένη διαρκῶς µμεσιτεύει διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς ἐπὶ γῆς ὁρατῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χρι- στοῦ, Υἱοῦ της καὶ Θεοῦ ἡ- μῶν, Ἡ εἰς τοὺς ἱ. ναοὺς δὲ κοσμοσυρροὴ τῶν εὐσεθῶν Χριστιανῶν κατὰ τὰ παρελ- θόντα ἀπογεύματα εἰς τὰς οὕτω λεγομένας «Παρακλή- σεις», δεικνύει ὁπόσον ϐΘα- θειὰ ἐρριζωμένη εἷς τὰς ψυ- θοι τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, | τριθῃ καρδίας ς αὐτὴν «ἀ.|παρήγορον θλέμμα τῆς προ- 0 Μ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΥΠΕΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ Κατόπιν αἰφνιδίου παροξνοιοῦ καὶ πόνων ὃ Δακαριώτατος Αρ χιεπίσκοπος ᾽Αὐηνῶν κ. Θεόκλή: κος μετηνέχΌη εἴς τὸ ᾿Αρεταίΐειον Δοσοκομεῖον ᾽Αὐηνῶν ἔνθα ὃις- πιστώθδη, κατόπιν ἰατρικῆς ἐξετά σεως ὅτι ὑπέφερεν ἐξ ὀξυτάτης μορφῆς οκωληκοειδίτιδος. Κατό- πιγ τούτου ὑπεθλήθη εἷς ἐπιτυχή ἐγχείρησιν ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κ. Ἀρηστέα Ὁ Μακαριώτατος παρέµειγεν εἷς τὸ Νοσοχομεῖον ἐπὶ δεκαήµεροι τελῶν ὑπὺ ἰατρικὴν παρακολού: θῃησιν. Πδη ἀποκατασταδείσης πλήρως τῆς ὑγείας του ἀνέλαδα καὶ πάλιν τὰ χαβήκοντά του. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΡΙΜΝΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ Διὰ τὴν συστηματικὴν ὁρ- γάνωσιν τῆς ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων Ἠργατῶν µερίµνης τῆς ᾿Αποστο- λικῆς Διακονίας κατηρτίσθη, ἆπο- Φάσει τοῦ Κ. Συµθουλίου αὐτῆς, Ἐπιτροπὴ μελέτης καὶ παρακολου- Δήσεως τῶν σχετικῶν ζητημάτων, ἐκ προσώπων ἀσχολουμένων μὲ τὰ ἐργατικὰ θέματα καὶ ἔγδιαφε- ρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τὸ χθιστια- γικὸν πρῖσμα ἐπίλνσιν αὐτῶν. (ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ | ε 9 9 ν 0 ὀρδὸς δρόμος ΔΕΝ μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιθολία ὅτι ὁ ὀρθὸς δρό- µος, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν, διὰ νὰ υημιουργήσω- µεν ἕνα εὐτυχὲς μέλλον εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ὑπέδειξεν ὁ Μα: καριώτατος ᾽᾿Αρχιεπίσκοπός µας κ. Μακάριος. Ὁμιλῶν ὁ Μακα: ριώτατος πρὸς τὰς χιλιάδας τοῦ λαοῦ. ὁ ὁποῖος τὸν ὑπεδέχθη εἰς Μόρφου, ἑτόνισε τὴν ἀνάγκην τῆς ἑνότητος καὶ τοῦ θάρρους ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ µέσα µας διὰ νὰ ὑπερνικήσωμεν τὰς ὄνσχε- ρείας καὶ νὰ δηµιουργήσωμεν πραγματικὰ τὸ «Κράτος τοῦ Θεοῦ». «Εάν τυχὸν εἰς τὸν ἆδὸν τῆς ἐλευθερίας ὑπάρχουν ἀκόμη ὃν: σχέρειαι», ἐτόνισεν ὁ ἹΜακαριώτατος, «θὰ τὰς ὑπερπηδήσωμεν. Μὴ ἀπογοητεύεσθε ἀπὸ τὰς φωνὰς μερικῶν, οἱ ὅποῖοι δὲν πράτ- τουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ ραδιουργοῦν καὶ νὰ ἐνσπείρουν ζι- ζάνια, προσπαθοῦντες νὰ παρουσιάσουν διεσπασµένην τὴν ἦγε- σίαν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Διακηρύττω ὅτι εἴμεθα ὅσον ποτὲ ἡ- νωµένοι καὶ ὅτι ἀδιάσπαστοι θὰ προχωρήσωµεν εἰς τὴν οἶκοδό- µησιν τῆς νέας Πολιτείας µας, τὴν ὁποίαν καθηγίασεν ἤδη τὸ αἷμα τῶν τέκνων µας. Πιστεύετε, εἰς τὸ µέλλον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας καὶ ἐργάξεσθε δι αὐτό. Τώρα εἶναι ὥρα δηµιονρ- γίας καὶ οὐχὶ ἀρνήσεως». Ναὶ τώρα πρέπει νὰ εἶναι καιθὸς δη- µιουργικῆς ἐργασίας καὶ ὄχι ἀρνήσεως. Καὶ δημιονργικὴ ἐργα- σία εἶναι ᾗ συνένωσις τῶν δυνάμεων ὅλων, ἡ συσπείρωσις ὅλων περὶ τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τῆς νήσου, ὃ παραμερισμὸς τῶν σίᾳ- θῶν καὶ τῶν προσωπικῶν φιλοδοξιῶν χάριν τοῦ συμφέροντος τῆς λουθήσωµεν, ἂν θέλωµεν νὰ εἶναι τὸ µέλλον τῆς ΙΠατρίδος µας εὐτνχές. ΄. ΙΠαρήγορον ΕΙΝΑΙ πράγματι παρήγορον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Λαός µας ἑπαραμένει παρὰ τὰς ἀποπείρας τῶν δολιοφθορέων καὶ τῶν µωρο- φιλοδόξων, ἡνωμένος καὶ συσπειρωμένος πέριξ τοῦ Μακαριωτά- του ᾿Εθνάρχου µας, ὅστις ἐπωμίσθη τὴν θαρυτάτην εὐθύνην τῆς δημιουργίας τῆς νέας Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Αὐτὸ ἀἄποδει- κνύουν αἳ ἐνθουσιώδεις ὑποδοχαὶ τὰς ὁποίας ἐπεφύλαξαν µυριά- δες λαοῦ εἰς εμεσόν, ὅπου εἶχε µεταθῆ διὰ νὰ ὑποδεχθῇ ὁμο- γενεῖς ἀφιχθέντας ἐξ ᾽Αμερικῆς, ὅσον καὶ εἰς Μόρφου καὶ τὰ ἄλλα χωρία διὰ τῶν ὁποίων διῆλθε διὰ νὰ µεταθῇ πρὸς ἀνάπαν- σιν εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Κύκκου. Εἶναι παρήγορον τὸ )εγονὸς αὐτό, διότι ἀποδεικνύει ὅτι ὁ λαός µας ἔχει στερρὰν τὴν ἔμπι- στοσύνην του πρὸς τὸν Εθνάρχην καὶ τὴν ἀπόφασιν σταθερὰν νὰ δηµισυργήσῃ τὴν ἐλευθέραν πολιτείαν του, ὣς τὸν μεγαλύτε- ῥον σταθμὸν εἰς τὴν µακραίωνα προσπάθειαν δικαιώσεως τῶν ἑ- θνικῶν πόθων του. Εΐναι ἀκόμη παρήγορον τὸ γεγονός, τὸ ὃ- ποῖον ἀποδεικνύουν αἲ ἐνθουσιώδεις αὐταὶ ὕποδοχαί, τὰς ὁποίας ἐπιφυλάσσει παντοῦ ὅ λαός µας εἰς τὸν ἹΜακαριώτατον, ὅτι δηλ. ὃ σπόρος τῆς διχονοίας εὑρίσκει ἔδαφος ἄγονον καὶ αἳ φωναὶ τῆς διασπάσεως ἠχοῦν εἰς ὥτα μὴ ἀκονόγτων. ᾽Αντελήφόη ὁ λαός µας ὅτι µόνον καταστροφὴν δύνανται νὰ ὑποκρύπτονν οἱ λόγοι ἐκείνων, οἳ ὁποῖοι ὑπὸ διαφόρους μανδύας ἔρχονται νὰ προασπίσουν τὰ συμφέροντά του. Ὁ λαός µας γνωρίζει καὶ τὸ συμφέρον του καὶ πῶς πρέπει νὰ ὑπερασπίξεται τὸ συμφέρον του. Ὁ τετραετὴς σκληρὸς ἀγὼν τῆς ἐλενθερίας τὸ ἀπέδειξε πλήρως. Γι αὐτὸ καὶ κλείει τὰ ὥτα. του εἰς τὰς σειρήνας τῆς καταστροφῆς. ἛῬἩ 5 λ , ἐγχληματικότης ΕΙΝΑΙ πολὺ ἀνησυχητικὴ ἡ αὔξησις τοῦ ἐγκλήματος. Τὸ κύμα τῶν διαρρήξεων καὶ τῶν κλοπῶν ἐξ ἄλλον συνεχίζεται ἆ- µείωτον. όσον τὰ μικρά, ὅσον καὶ τὰ μεγάλα ἐγκλήματα ηὐξή- θηήσαν εἰς λίαν ἀνησυχητικὸν θαθµόν, τόσον ὥστε νὰ προκαλῆται µεγάλη ἀνησυχία εἰς τὸν λαόν µας. ᾿ Ηϊδη Ίρχισαν νὰ ἐκφράζων- ἴαι θαθύταται ἀνησυχίαι καὶ διὰ τοῦ τύπου ὑπὸ διαφόρων ᾿Όργα- νώσεων καὶ ἀτόμων, ξητεῖται δὲ ἀπὸ τῆς ἁστυνομίας ὅπως λά- 6η ὅλα τὰ κατάλληλα µέτρα πρὸς πρόληψιν καὶ πάταξιν τοῦ ἓγ- κλήµατος. Βεδαίως καὶ ἡ ἀστυνομία ἔχει ὑποχρέωσιν δαρεῖαν διὰ τὴν διαφύλαξιν τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν. “ΗἩ ἀστυνομία ὅμως µόνη της δὲν εἶναι δννατὸν νὰ προλάδῃ τὸ ἔγκλημα ἢ νὰ τὸ συντρίψῃ ὅταν τοῦτο ἐκδηλωθῇ. Χρειάζεται τὴν συνεργασίαν τοῦ κοινοῦ. Καὶ ἢ συνεργασία αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νά ἐκδηλωθῇ διττῶς. Α) διὰ τῆς συστηµατικῆς -υφοσπαθείας πάντων πρὸς ἐξύψωσιν τῆς ἠθικῆς στάθµης τῆς Μοινωνίας µας διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν χθιστιανικῶν ἀληθειῶν καὶ τῆς κατα” στήσεως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ µόνου γνώμονος τῆς ζωῆς καὶ β) διὰ τῆς παροχῆς πληροφοριῶν καὶ θοηθείας διὰ τὴν διαλεύκαν- σιν τῶν ἐγκλημάτων καὶ σύλληψιν τῶν ἐγκληματιῶν. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου τούτου εἶναι δυνατὸν νὰ παταχθῇ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ γαλήνη καὶ ἠρεμία. χάς των εἶναι ἡ ἰδέα, ὅτι ἡ Θεοτόκος διὰ τῶν πρεσθειῶν (Της πρὸς τὸν Κύριον δύναται ινὰ μᾶς σώσῃ ἐκ πάσης περι- στάσεως. «Ἐν τῷ πελάγει τῶν θλί- Ψεων καὶ τῶν σκανδάλων τοῦ πολεμµήτορος» εὑρισκόμενοι οἱ εὐσεθεῖς Χριστιανοὶ στρέφουν τοὺς ὀφθαλμούς των πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καὶ ἐν εἰλικρινεῖ µετανοίᾳ καὶ συν- ἀτενίζουν τὸ ληθῆ Θεοτόκον» καὶ «ἀεὶ|στάτδος τῆς ζωῆς καὶ «φρου- Παρθένον». Ὁ ᾿Ιωάννης ὁ ιρᾶς ἀσφαλεστάτης» διὰ νὰ Δαμασκηνός, ὁ κυριώτερος τύχουν παραµυθίας καὶ πα- Δογματικὸς τῆς Ορθοδόξου! βΡηγορίας. Καθολικῆς ᾿Εκκλησίας ἡμῶν Τοσοῦτον εἶναι τὸ πλῆθος εἰς ἕνα ἐγκώμιον του πρὸς |τῶν ἁμαρτιῶν, ὥστε λόγοι τὴν «Πλατυτέραν τῶν Οὗρα- Ιδιαρκεῖς ἀκούονται, ἐν τοῖς ναοῖς, ὡδαὶ πνευματικαὶ καὶ οὤμνοι, ἐκφράζοντες τὰ διακα- Ιτέχοντα τὴν καρδίαν αἰσθή- µατά µας. Οἱ θόλοι τῶν να- ὢν δονοῦνται ὑπὸ μιᾶς συµφω- ἱνίας λόγων µετανοίας: «Εἰ μὴ γὰρ σὺ προῖστασο πρε- σθεύουσα, τὶς ἡμᾶς ἐρρύσα- το ἐκ τοσούτων κινδύνων» Καὶ πράγµατι ἄπειρα εἶναι τὰ παραδείγµατα, τὰ ὁποῖα δύναται κανεὶς νὰ ἀναφέρῃ καὶ εἰς τὰ ὁποῖα καταφαίνε- ται ἡ ἀντίληψις, προστασία καὶ σωτηρία τῶν Χριστιανῶν, Πάντοτε εἶναι πρόθυµη, ὅταν καλεῖται, νὰ μᾶς θοηθήση ἆ- πὸ ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται: «Πρό- φθασον θερμὴ προστασία καὶ Σὴν θοήθειαν δὁὸς µοι τέ δούλῳ Σου τῷ ταπεινῷ καὶ ἀθλίῳῷ, τῷ τὴν Σὴν ἀντῖληψιν ἐπιζητοῦντι θερμῶς». ὤ Σὺ τοῦ ἀκοίμητου φωτὸς Κόρη τοῦ ἄπειρου, ἀνέγγιχτη, τῶν ᾽Αποστόλων τὸ καύχηµα, Πάντοτε ἂς οστρέφωµεν τὰ . ἳ 0 ὄμματά µας πρὸς τὴν µόνην ΕΛΛΗΝ Πατρίδος. Αὐτὸς εἶναι ὃ ὀρθὸς δρόμος τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἆκο-' Προστάτιδα µας καὶ ἂς εἶμε- θα δέδαιοι, ὅτι τὸ παρ) Α᾿ τῆς αἰτούμενον θὰ ἐκπληροῦ- ται. Μᾶς δίδονται πολλαὶ εὐ- καιρίαι εἰς τὸν κόσμον διὰ νὰ δείξωµεν, ὁπόσον ἀντέχει µία ψυχή, ἡ ὁποία κατευθύ- νεται ἀπὸ τὴν ”Ασπιλον, ἀμό- λύντον, ἁγνήν, Παρθένον, θΘε- όνυμφον καὶ Δέσποιναν ἢμῶν, .Ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου πολλά ἔχει νὰ μᾶς διδάξῃ, ὅταν ἑορτάζω- μεν ταύτην, ὅπως πρέπει. Διὰ τῆς δεκαπενθηµέρου νηστείας ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ Ὁ Έλλην Ἠπουργὸς ἴΠαιδεί- ας χ. ΓΡ. Βογιατξῆς, συνοδενόµε- ος ὑπὺ τοῦ γεγικοῦ διευθυντοῦ θρησκευμάτων τοῦ ὑπουργείου του ς. Ιωαννίδη, ἐπεσκέφθη τὸν πα- ρεπιδημοῦντα εἷς ᾿Αδήνας Πα- εριάρχήν Αλεξανδρείας κ. Χοι- τοφόρον καὶ συνεζήτησε µετ' αὖ. ἡ νο τρ: (εἰς ἐποχὴν ποὺ ἡ γῆ τόσα μᾶς προσφέρει) καὶ διὰ τῆς τακτικῆς καὶ ἀνελλειποῦς πα- ῥρακολουθήσεως τῶν Παρα- κλήσεων καὶ τῆς ἐνεργοῦ πί- στεως ἀντιλαμδανόμεθα πλή- ρως τὴν μεγάλην ἀξίαν τῆς ἑορτῆς ταύτης. Εἴθε πάντοτε νὰ ἐφαρμό- ζωμεν τοιαῦτα παραγγέλµα- τα ἀληθοῦς πίστεως ποὺ προ- άγουν τὸν ἄνθρωπον πνευµα- τικῶς. Ἡ ψυχἠ πρέπει νὰ δο- νῆται ἀπὸ τὰ Οὐράνια σαλπί- σµατα τοῦ ἠθικοῦ λυτρωμοῦ. Ἡ Θεοτόκος νὰ ἀποτελῇ τὴν Κλίµακα τὴν ὁδηγοῦσαν ἐκ τῶν ἐπιγείων πρὸς τὰ Οὗὐρά- για, ἐκ τῆς µαταιότητος πρὸς τὴν ἀθανασίαν. τοῦ τὰ ξητήµατα τῆς ἐχκλησίας τῆς Αλεξανδρείας χαὶ τῶν ἐκεῖ ἡμογεγῶγ. ο ἨἩατριάρχης παρεκάλεσε τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως διαδιδάσῃ εἰς εν . πρύεδραν τῆς κυθερνήσεως τὰς εὐχαριστίας του διὰ τὴν πα- ρεχοµένην ἑκάστοτε ὑπ αὐτοῦ δυµπαράστασιν εἰς τὰ προθλήμα- τα τοῦ Πατριαρχείου. Η 101Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΝΩΝ ---᾿Απὸ ὃ--θ συνῆλθδεν ἐν Ῥώ- μην ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Καρδ. Πικάρα, προστάτου τοῦ τάγματος εκότορος Στὴῆ Φλογισμένη µου καρδιὰ τὴ Θεία Σου λάμψι ρίχνε, Στὴ πληγωμένη µου καρδιὰ τἀρώματα Σου χύνε, ἁμάραντο τριαντάφυλλο κι’ εὐωδιασμένε κρίνε, τῶν χερουδὶµ δασίλισσα, τῶν Σεραφεὶμ κυρία, Χαῖρε, Παρθένα Πάναγνε, τοῦ κόσμου ἡ σωτηρία. Ὡς κατακλείδα δὲ τοῦ πα- ῥρόντος σημειώματος παραθέ- τοµεν τὸ κατωτέρω θρησκευ- τικὸν ποίηµα τὸ ἐκφράζον ἐν συνόψει ὅ,τι ἀνωτέρω ἐξεθέ- σαμεν: τῶν Φραγκισκανῶν ἡ 101η χενς εὐ συνέλενσις τῶν ἐκπροσώπων εοὔ Φραγκισκανικοῦ τάγματος, ἵ- ἑρυθέντος τῷ 1951 ἀπὸ τὸν “Α- Γγιον Φραγκῖσκον τῆς ᾿Ασσίζης, [διὰ τὴν ἐκλογὴν γενικοῦ ἡγαυμέ- νου. Ἡ ὀλομέλεια ἐπανεξέλεξε γε- νικὺν ἡγούμενον τὸν Πατέρα Ἠδιοδάννι Ἑρρῖκο Μποτσέλλα, τῆς ἐπαρχίας τῆς 'Ἱερᾶς Καρδίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς ᾽Αμερικῆς. Φωτολουσμένε λύχνε. τῶν ᾽Αρχαγγέλων χάρι, τῶν Προφητῶν καμάρι. -Ἡ Ὦ ΚΛΙ ΚΟΝΜΟΙΝΜΟΣ Τοῦ ἀειμνήστου ᾿Αρχιεπισκόπου '/όρκης Δρος ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΓΚΑΡΜΠΕΤ -.Β.'. :. Έρχομαι τώρα εἰς τὴν τε- τάρτην θεμελιώδη. διαφοράν. 2Ο χβήρτιανὸς ὅπως-καὶ ὁ κοµ- μουνιστὴς προσθλέπουν εἰς τὸ Ο Χριστιανισμὸς εἶναι ἀαἰσιοδοξίας, Πιστεύει ὅτι ὑπάρχει μενα μέλλον διά χὴν ἀνθρωπότητα καὶ δι ἕκα- Ὁ Χριστιανιομὸς Ἐνῷ πολλαὶ τῶν. παλαιῶν θρησκεί- ίσω πρὸς το µίαν φαντα- στικἠν Χρυσῆν ᾿Εποχήν '-. την μέλλον. ΄ θρήσκεέία ὅτον ἄτομον. ο ὀριοος εἶναι θρησκεία ἐλπίδὸς. ὢν ἐκοίταζαν. ὁπ παρεᾶθόν, προς 5 καλὴν παλαιὰν ἐποχήν, ἡ ὃ- ικότητι οὐ: ποία ἐν τῇ πραγµατ ᾿φἐπιθέσεως. Κατὰ πρῶτον, ἐξα- πολύεται ἡ ἐπίθεσις τῆς προ: παγάνδας. Δημοσιεύονται ψευ- δεῖς ἀνακοινώσεις περὶ τῶν διδαγµάτων καὶ τῶν μεθόδων τῆς Ἐκκλησιας' ἀνασύρονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν καὶ µεγα- λοποιοῦνται παλαιὰ σκάνδαλα ἀποδιδόμενα εἰς τὴν Εκκλη- σίαν' χρησιμοποιεῖται κάθε ψεῦδος καὶ συκοφαντία ἐναν- τίον τῆς ᾿Εκκλησίας καὶ ἔναν- τίον τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ δὲ κόσμος, ἐπειδὴ τὰ θλέπει το- πωμµένα, πιστεύει ὅτι κάποια ἀλήθεια θά ὑπάρχῃ εἰς «αὐτά. ᾿Επὶ τι διάστηµα οἱ κοµµουνι: σταὶ ἐπιτυγχάνουν νὰ ἐξαπα- δέποτε ὑπῆρξεν -- ὁ Χριστια- τήσουν ἱμεβικοὺς «ἁπλοϊκοὺς, νιομὸς'“πάντοτε.-. πρασθλέπει οἱ ὁποῖοι ἔμαθαν νὰ μὴ ἀμφι- πρὸς” σά- τῆ | Ὁ δξριστιανσμὸς Υ νωρίζει. ἡ τελεία τάξις-τοῦ. κωσμοῦ: πρόκεύτας νὰ ἐπιτευχθῇ εἰς τ πὰροῦσαν ἐποχήν, κρατει ὅ- μωώς Ὀψηπλὰ πὸ Ἰδεῶδες τὸ οποι- πὸ μέλλον, εἰς τὴν ἔλευ- ς' Ῥασιλείας. τοῦ «Θεοῦ. ὅτι σθητοῦν ὅ,τι θλέπουν τυπωµε:- νον. Ὁ Κομμουνισμὸς διεξά- γει ἐκ. προµελέτης εἰς διαφό- ρους χώρας προπαγάνδαν ψεύ- δους καὶ συκοφαντίας κατὰ τῆς. Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. νι ού ὀφείχομεν να. προσπαθήσω: εν“ νά -’ πραγματοποιήσώμεν .”--- τος ον νο διδάσκεί δὲ-ὁ. Χριστιανισμος| ««Ὁ. ἵομμουνισμος ἐπιχειρεῖ ὅτι,” μολονότι ἣ τελεία. τάξις ἐν συνεχείς νὰ θέσῃ χεῖρα ἐπὶ ὀὐδόλως πρόκειται. νὰ ἐπιτευχ- ιτῶν σχολείων διὰ νὰ διδάξῃ 6ῃ εἲς τὴν: παροΏσαν. ζωήν, ἐν [εἰς τὰ παιδιὰ τὸν . ὑλιστικὸν ἐδότοις : πιστεύει ὅτι. οὔτή Εἰς φυσλδὺ- ὅπως 6 Κἀπθτέ« νὰ «νέγωμεν. εἰς Ἰαϕώλαῦ” δὲν. εἶναι. οτὸς φυάκὸ» που Ἡόνόν”- διὰ πωτερον Χου, 'δεδομένου-.ὅσι.. Ἠμείς χριστιανοὶ᾿ πιστεύο ὁ. ἁπωτερον. ξ νὰ ἐργασθῶμεν πὸ. ἀπόλωτον θειαν, ἔλεος, νὰ ἐπιόχωμεν τὴννπαρρυσαν ---- ταύτην. «'Ἀς ἴδώμεν τώρσ ποία εἶναι: εκομμουνιαμοῦ. ἀποθλέπει κες 4ὅ ηέλλον” ἀλλ’ εἰς ἕν μέλ- Ἐν εἰς μόνον Ὡς «γνω- ς εἶναι, ἔις ὡρισμένα ζητήματα ἐξαιρε”. τς Ῥι α περὶ τὶβ) ἀνθρω- «Ο κομμουνιστής Ἑἰνχιτόπεβαισιόδοξος: δι ὅτι, Ἡ ἄποψιε τοῦ: | Ὁ- κουμμµουνιστής, λον- περιοριξόμενον τὴν παρθῦσαν ζωήν. 5 ρίζετε, -ὁ «κομμουνιστή τικὰ 'ἄμαθῆὴς πίνην φύσινε' δύναταῦ νὰ. ἐπιτόχῃ συντόμως: ς «ἐννοεῖ τὴν. ἄν- «ἐξ, ἴσου εἰς «ἀνθρωπίνην ν σρ ν 'θολικὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον --- τον οὐδόχῶώς -ὅμω ον θρωπίνην- φύσιν’ εἶναι Ἔ ἀδαῆς “Βὲ- πολλὰ υπαιδιὰ. ὅ πνἀφορᾶ εἰς τὴν’ Φῦσιν, διακηρύσσει’ λάκις καλᾷ τῇ πίστει -- δὲ.-- πο δοµένου ὅτι ἀγνοει ἀνθρωπίνης «Φύσεως. του | χρονικοῦ.- Τούναντίον:. ὁμώς.το τει τοχρόνου» πῶνε : : θίδρυσν. τὴν. νέαν. τς λῶς, σονέθη ταιουτὸν τι. , ἐξεγέρσεως. χρώματα: περὶ δδν. πιστεύουν τὴν πραγματικἡν Οἱ, κομμουνισταὶ ἐξαπατοῦν ε θὰ. ἔλθῃ τὴν μετὰ θάνατον ζω- “αὐτὸ δὲν εἶναι. «ψάρια στο «ἐσωνηθίδαμεν ην «ψάρια εμᾶς. παρου: ὀδεζουν θαυμάσιας πράγματα οἱ μεν. ὅτι ἐδῶ, εἰς αὐτὴν τὴν ζωήν, ὀφείλομεν διὰ µίαν κοι- νωνίαν ἡ ὁποία νὰ διέπεται ᾱ- δικαιοσύνην, ἁλή- καὶ ἀλληλεΥγ υΠν’ Μολονότι δὲ πιθανὸν οὐδέποτε τὸ. τέλειον εἰς ζωήν, δυνάµεθα πάντωα, νὰ: .κάµωμµεν .καποιαν πρόὀοδον.πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἀάνοη- ἰας περὶ τοῦ μέλλοντος, δε- ομένου, ἀπολύτως ὰ ὅρια καὶ τὸ ἁμαρτωλὸν της τὰ ὅρι µ ον λν , 5 : πώ ι- ἔλεγεν: ὅτι κὸ. Κράτος, ἐπρόκει», τοινὰ ἐκλείφῃ εντος Άραχυτα-, «διαστήματος «Ἀράτος εἰέ τὰς-ὁλοκληρωτικὰς χώρας κατέατη ἰσχυράτερον παρᾳ.πο- Ώ: Λένιν ὡμέλει περὶ ταν | ὅλων ἐβμῶν, τὰ. ὁποῖα. θὰ ἔγκα- αν τᾶξιν. Οὐδά- ἵκαμ- μθυνισκεὰι ἐκπρόφώτοι, «συχνά: κις. ὁμιλοῦν: μὲ τόσον λαμπρά ποῦ..ἐπερχθμξ- φόυ πελείου κόσμου, ὥστε. σχξ- | ὅτι οὗτος αι . ἤδη απραγματαποιθῆ «καὶ Κδεν Ὃ ων τοὺς. ὀφθαλμούς -των εἰς κατάστασιν. πολὺ συχνα αυτοὺς πρὶν Π Ἑ- κομμµουνισµόν' διά νὰ διδάξη καὶ.νὰ μὴ πιστεύουν εἰς τὸν Θεόν. Καὶ. τότε ὁ Κομμουνι- σμὸς προχωρεῖ ἐπὶ μιᾶς ἄλ- λης. Ὑραμμῆς. Ἐπιχειρει διὰ ἱπαντὸς µέσου νὰ λάδῃ Όπο τὴν κατοχὴν καὶ τὸν ἔλεγχον που. τὰς ἐκκλησιαστικας περι ουσίας διὰ νὰ τὰς χρησιµοποι- ήσῃ διὰ τοὺς ἰδίους «αὐτου σκοπούς. Κατόπιν, ὑπὸ διαφό- ρους ψευδεῖς κατηγορίας, συ: χνάκις συλλαμθάνεῖι, ἐνίοτε δὲ καταδικάςει εἰς μακρᾶς φυλα- κίσείς ἡγέτας τῆς Ἐκκλησί- ας, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι οὕτω θὰ ἐκφοθήσῃ τὸ µέγα σῶμα τῶν ἀνθρώπων τῆς Ἐκκλησίας. Α- κριθῶς πρὸ τῆς ἐπαναστασεως ἐν Τσεχοσλοθακίᾳ εὑρισκομην ἐν Πράγα, ὅπου ἐγνώρισα τον ἄνθρωώπον ὁ ὁποῖος ἤτο τοτε Πρφθυπουργός, ἔγινε δὲ κα- τόπιν Πρόεδρας --΄ ὁ πρῶτος κομμουνιστὴς Πρόεδρος -' της Δημάκρατίας ἐκείνης. Εἶχα με- ρικἁς, συνοµιλίας᾽ μαζί του, κατὰ τὰς ὁποίας μοῦ εἶχε δη- λώσεν, «Δὲν ὑφίστανται οἵου- δήποτε εἴδους ἢ φύσεως θρη- σκευτικαὶ διώξεις ἐν τῇῃ χώρᾳ µας». Εὰν ἔζη σήμερον. δὲν θα ἠδύνατο νὰ ἐπαναλάδη τὴν δή- λώσιν ἐκείνην, δεδομένου ὅτι λαμβάνρυν χώραν ἄγριαι διώ- ἒεις κατὰ τῆς ᾿Εκκλησίας. Ἐ- πνώρισα «ἐκεῖ ἕνα Ρώμαιοκα: ᾿Αρχιεπίσκοπον τῆς Πράγας θρωπον.. Εἶχεν, ἐγκλεισθῆ τεῖς τὰ χειρότερα στρατόπεδα συγ ἱκεντρώδεως κατὰ τῆν ναζιστι- κἠν κατοχὴν τῆς Πράγας. Ἡ ἡγεία του εὑρίσκετο εἰς έλε εινὴν κατάᾶστασιν σύνεπείᾳ τῶν δεινοπαθηµάτων τὰ ὁποῖα ὑπέ- στη εἴς χεῖρας τῶν Γερμονῶν. 3μτο ἕνας καλὸς ἄνθρωπος, Ένας ἠεγάλος ἄνθρωπος, τον ὅποιον τὸ ποίμνιόν του ἀγα- 'ποῦσε πολύ. “Οέαν οἱ κομμµου: νισοταὶ κατέλαθον τήν ἀρχήν, κατὰ, πρῶτον τοῦ ἐπέδαλον ἀκατ’ οἶκον περιορισμόν. Ἐ- φρουρεῖτο εἰς τὴν οἶκίαν του, δὲν τοῦ ἐπέτρέπετο δὲ νὰ ἐπι- κὀινωνήσῃ. μὲ τὸ ποίμνιόν του, οὔτε νὰ τὸ ἰδῇῃ' οὐδεμία κατη: γορία ἀπηγγέλθη . ἐναντίον του, ἀλλ ἁπλῶς ἐκρατεῖτο ὑπὸ περιορισµόν. ᾖετά. τινα χρόνον, ὅταν ᾿ἀντελήφθῆσαν ὅτι τὸ ποίμνιόν του ἐξηκολού- θη νὰ τὸν ἀγαπᾶ, τὸν «ἀπεμά- πατήσουν τοὺς ἄλλους'λη: ν . ες : απ ης πὸ γεγονὸς τῆς ἆμορ: |πθωναν ἄνευ οὐδεμιᾶς δίτης τἶας καὶ δέν Βναγλωρίζουν τὰ /ἄπο πν Πράγαν καὶ τὸν ἐνέ' . ον ατα τὰ ὁποῖα -- ἐπανει κλεισαν ἐπί τινας μῆνας εἰς ἁρλόνως, διεπρώχθήσαύ εἰς ἕνα πώργον. ὅπου ὃς ) ας δῃ εὐρισκομένας (ἀπὸ µετέθαινε καὶ. ἐγονυπέτει ἕ- Σῶν ὑπὸ κὀμμουνιστίκὴν διοί- ἕωθεν τοῦ παραθύρου του δι Μπ. ο νὰ δεχθῃ τὴν εὐλογίαν του. κησιν. αν ο πβ 9 ἁ ο ---υ-.-- . α ή χετε, τας τέσσαρας ταῦὺ- , ἡ ωνεπῶς οἱ κομμουνισταὶ τὸν [ἐξετόπισαν ἐκ νέου. Ἰγνώρίζει ποῦ τὸν ἐπῆγαν' οὐ- ἰδεὶς δύναται.νὰ Θεθαιώσῃ ἐὰν τὰς ὀεμελιώδείς διαφοράς, αἱ ζῃ Ἡ ἐὰν ἀπέθανε ο ο μι ὁποῖαι δὲν εἶναι μόνον θεωρη δίκη ἔγινς Ἡ πηρα δε τϊκαί “Ὁ. κομμουνιστής ἄνα- γέλθη’ κατ’ αὐτοῦ -- ὅλα δὲ γνθρίζει ὅτι Ἡ Ἐκκλησία εἶνσι αὐτόν. καὶ τὴν δικαιοσόνην, ο Κθμμούῤνισταϊ τῆς Χριστιανἰκῆς ας τὰ τῆς “Ἱερᾶς. πὶ τοῦ παρόντος, τὰ δὲ᾽ αν ἐπικρατοῦν ᾿ ο(ῶν ἐπιχειροῦν' εἴτε. νὰ ἐξάσθενήσουν μέχρι Χριστιανική ἐμπόδιον δι ΕΦ’: ὅσον ὑφίσταται ἡ Χριστιανικἡ ᾿Εκκλησία, :, αὕτη θὰ ὑποόότηρίξη τὴν ἐλευθερίαν {δὲ διεπίότώσαν -εἰς πολλὰς χώρας ὅτι Ἡ Χριστια- πκῆ 'Ἐκκλησία τοὺς ᾿Φράσσει Ὀρόμον: οὕτώ δὲ Ὁἱ Κο μούγισταὶ ἐκήρυξαν εἰς, πολ λὰς χώρᾶς τὸν πόλεμον κατα Εκκλησίας. Ὅταν ἤρχεσεν-ἡ ἐπανάστασις ἐν Ρωσία, ἔλαδον χώραν ΦΟ: θεραὶ δίώξείς», (χβίθιανῶν ἐν τῇ χώρο ταύτῃ..Λἱ διώδεις.κα: Ὃ πο ορθδδδέου Ἐκ- κχησίας ἐν βωσίᾳ ἔπαυσφν ἐ- μέλή της, δύνανται νὰ ἀσκοῦν τὴν λατρείαν των εἰς τὰς Ἐκκλη- σίας΄των' εἷς ἄλλας ὅμως χώ- ῥάά αἵ ὁποῖαι ἔχουν “περιπέσεύ ὑπὸῖ κὀμμουνιστικὴν κοριαρχι΄ πρὠτοφανεῖς ἐν τῇ: Κτήνωδία τῶν ἁπανθρω: πία καὶ µισαλλοδοξία ἐναντί οὐ τῇό θρησκείας. “Οπουδήπο- τς οἵ: κομμουνιότάὶ εὑρεδοῦν πρὸ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλη- τὰς Βαθμού τὰς καταστήσουν” ἀνι: οχύρόύς, «εἴτε νὰ τὰς σύντρί- ψουν τελείως. Εχουν τὰς, ἶ δικάς των τακτικἁς μεθόδους αὐτὰ διεπράχθησαν εἰς θάρος ἀνθρώπού ὃ ὁποῖος, κατὰ κοι- νήν ὁμολογίαν, ἦτο ἕνας θαυ- µάόιος ἄνθρωπος καὶ καλὸς πάτριώτης. Θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἀναφέρω ἄναριθμητα πα- ρόμοία παραδείγματα ἐν' Πο- λώνία΄ καὶ ἀλλαχοῦ. 'Ὁ Κομ:- μόύνισμὸς’ ἐφαρμόζει πάντοτε τήν τἀάκτικὴν τῆς φυλάκίσεως τῶν ἀντιπάλων τοῦ εἴτε ἄνευ δίκῃς. εἴτε μετὰ παρωδίαν δί- κης.ε, «ρω» κ δη κα συνεχίζεται) ΜΠΕΘΛΝΕ ϐϱ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΛΟΥΚΙΑΝΗΦ ε-Γὴν 1δην Φεθρουαρίου. 1953 ἀπεύίωσεν εἲς ἡλικίαν. 50. ἑτῶων ὁ ΑΤητόραπολίτης, Φεραφεὶα Αοζμι- γὸς τῆς ᾿Οοθοδόξου . ) αν ο Φινλανδίας ἀπὺ Ἱρξαοσχος τοῦ. [Γατριαρχείωυ. δἱό κ ησίας πὸ 1940-1949, Οὐτός: ἐπέστοξη ἐν εἲς τὴν πατωίδα τοῦ τὸ 1904 κι τόπιν παραμονῆς εἰς τὸ ἔξωτεηι: γὸν επὰ ατ συναπτὰ ὕτη, τὴ εἰς τὰ παιδιὰ νὰ περιφρονοῦν | Μπέραν --- ἕνα σπουδαῖον ἄν- | Οὐδεὶς η νως, ὃ ὁποῖος διετέχεσεν ᾿λΗχΠ-. 1420-1094. καὶ. μμ... κ δα ες σγας εἰς τὴν Δυτικὴν ὐρώπην ᾱ- Η ὦ, ΠΜονὴ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ 7Η» Κύκκου Ἡ: πειὸ µεγάλη μονὴ τῆς Κύπρου μὲ πλουσίαν ἐθνικῆν καὶ θρησκευτικὴν ὁρᾶσιν, καθ’ ὅλον τὸ μακρὸν χρονικὸν διά: στηµα τῆς ζωῆς της, εἶναι η Μονὴ Κύκκου. ᾿ἘΕκτίσθη τὸν Τ]ον αἰῶνα ἀπὸ κάποιον ἀσκη- τὴν. ὀνομαζόμσνον Ἡσαϊῖαν, σὲ µίαν ἀπὸ τὰ. τειὸ Ὑραφικὰς ῥουνόκορφά 'νάμεσα σὲ πυ- Κνὸν δάσος. 3 περιοχἡὴ εἰς τὴν. ὁποίαν ἐκτίσθη φαίνεται ὅτι παλαιότερα ἤτο καταφύ: γιον ἀσκητῶν, οἱ ὁποῖοι μα: κρυὰ ἀπὸ τὶς πολύθουες πο- λιτεῖες» καὶ. τοὺς ἀνθρώπους µέσα εἰς τὴν γαλήνην τοῦ δά: σους ἐλάτρευαν τὸν Θεόν. “Ε- νας τέτοιος ἀσκητὴς ᾖτο καὶ ὁ ἱδουτὴς τῆς Μονῆς Κύκκου ᾿Ησαϊας. Ἡ ἵδρυσις τῆς Μονῆς ὀφεί- λεται σ’ ἕνα πολὺ παράξενο περιστατικό, Ὁ τότε διοική- τὴς τῆς Κύπρου Μανουὴλ Βουτομύτης µίαν ἡμέραν ἑνῷ µετέδη εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Κύκκου διὰ νὰ κυνηγήσῃ πε- ριπλανώμµενος μακρὰν τῆς ὁ- µάδος του συνήντησε τὸν γξ- ροντα ᾿Ησαΐαν, τὸν ὁποῖον καὶ ἐκακοποίησε πολύ, ἄνευ Ἀόγου. Δὲν ἐπέρασεν ὅμως πολὺς καιρὸς καὶ ὁ Βουτομύ- της ἐτιμωρήθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. 'Ἠσθένησε ξαφνικὰ ἀπὸ μίαν θαρεῖαν καὶ ἄγνωστον ἆσθέ- νέιαν ἡ ὁποία τὸν ὠδήγει εἰς τὸν θάνατον. Ἔκλαιε διά τοῦ- το ἄπαρηγόρητα καὶ παρεκά- λει τὸν Θεὸν νὰ τὸν θεραπεύ- εὑρισκόμενος ἐνεθυμήθη πῶς ση. Εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν εἶχε. συμπεριφερθῆ εἰς τὸν ἄν- θρωπον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζήτει μετὰ δακρύων σωγχώρήσιν ἀπὸ τὸν Θεὸν ὑποσχόμενος νὰ µεταθῇ καὶ νὰ ζητήσῃ συγ- |γνώµην, μόλις θεραπευθῆ, ἀπὸ τὸν μοναχὸν ποὺ εἶχε κακο- ποιήσει. Πράγματι δὲ μόλις ἐθεραπεύθη, κατόπιν τῆς µε- τανοίας του, µετέόθη καὶ συ- νήντησε τὸν ἀσκητὴν ᾿Ησαΐαν ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ ἐζήτησε μετὰ δακρύων συγχώρησιν. Εἶχε προηγουμένως ἀποκαλυ- Φθῆ εἰς τὸν ͵ ἀσκητὴν ἡ. ἀσθέ- γεια καὶ ἡ ἔλευσις τοῦ Έουτο- μύτη καὶ ὅτι ἦτο θέληµα Θεοῦ νὰ µεταφερθῇ εἰς Κύπρον ἡ εἰς τὸ Παλάτιον τοῦ Αὐτοκράτο- ρος τῆς Κωνσταντινουπόλεως Φυλασσομένη εἰκὼν τῆς Παν- αγίας ἡ ὁποία, κατὰ τὴν πα- ράδοσιν, εἶχε ζωγραφισθη ὃ- πὸ τοῦ ᾽᾿Αποστόλου Λουκᾶ. Ὡς ἐκ τούτου ὁ ἀσκητής ᾿ΗἨσαΐας. ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Βουτομύτην νὰ τὸν ὀοηθήσῃ νὰ µεταφέρῃ τὴν εἰκόνα εἲς τὴν Κύπρον. λΜὲ πολλοὺς δι- σταγμοὺς ὡς πρὸς τὴν δυνα- τότητα τῆς ἐπιτυχίας ἑνὸς τοιούτου ἐγχειρήματος ὁ Βου- τομύτης ἀκολουθούμενος καὶ ὑπὸ τοῦ Ἠσαΐου µετέθησαν εἷς Μωνσταντινούπολιν. Ἔπει- δἠὴ ὅμως ὁ Βουτομύτης ἐκ φόδου ἀποτυχίας δὲν ἔλεγε τίποτε εἰς τὸν θασιλέα ὁ ἆ- σκητὴς μή. δυνάµενος νὰ πα- 2αμένῃ ἐπὶ πολὺ ἀφοῦ σὺν- Ἰθούλευσε τὸν Βουτομύτην νἁ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Λὐτοκράτορα ᾽Αλέξιον. Α΄ τὸν Κομνηνὸν τὴν εἰκόνα ἐπέστρεψεν εἰς ΙΚύ- προν Φέρων δύο εἰκόνας τὰς ὁποίας ἐδώρησεν. εἰς αὐτὸν ὁ Μανουήλ ᾿Βουτομύτης, τὸν Ἀριστὸν καθήµσνον ἐπὶ θρό- νου καὶ τὴν Άγ. Τριάδα. Ὅταν μετ ὀλίγον ἠσθένη- σεν η θυγάτηρ τοῦ αὐτοκρά- τορος εὗρεν εὐκαιρίαν ὁ Βου- τοµύτης νὰ ἐξαγγείλῃ εἰς αὖ- τὸν ὅτι θέληµα τοῦ Θςοῦ ἤτο -α. μεταφερΌῇ εἰς Κύπρον ἡ εἰκων τῆς Θποτόκου. Διηγή- θη δὲ εἷς αὐτὸν τὸ περιστατ'- κὀν τὸ ἁποῖον τοῦ συνέθ.. Ὁ αὐτοκράτωρ ὑπεσχέθη ὅτι ἂν. Εθεραπεύετο ἡ θυγάτηρ του θὰ. ἀπέστελλε τὴν εἰκόνα εἰς Κύπρον. Όταν ὅμως ὁ δᾳσιλεὺς εἶδε θεραπευθεῖσσν τὴν θυγατέρα του ἐχρῆσιμο- ποίησε δόλον διατάζων ἕ ζωγράφον νὰ ζωγραφίσῃ πειν- ομοιότυπον εἰκόνα τὴν ὁποίαν να στείλῃ εἰς Κύπρον. Ἡ 6:- οτόκος ὅμως ἐμφανισθεῖσα κατ’ ὄναρ τὸν τὸν διέταξε νὰ στείλῃ εἰς Κύπρον τὴν πρώτην εἰκόνα ἄλλως θὰ ἐτιμωρεῖτο. Κατόπιν τούτου ὁ αὐτοκρά- τωρ ἀπέστειλε τὴν εἰκόνα καὶ χρήματα πολλὰ διὰ τήν : γερσιν Μονῆς, διέταξε δὲ τὸν διοικητὴν τῆς Κύπρου νὰ πα- οάσχη. κάθε εὐκολίαν εἰς τὸν ἀσκητὴν ᾿Ἠσαῖαν πρὸς ἐπιτ.- χίαν τοῦ ἔργου του. Τοιουτοτρόπως ἱδρύθη ἡ ΓΜονὴ Κύκκου, συμφώνως πρὸς τὴν παλαιὰν διήγησιν, Η Ι. ΜΙΝΗ ΗΥΜΗΟΥ Τοῦ κ. Θ. ΡΩΜΑΝΟΥ ἐπὶ αὐτοκράτορος ᾿Αλεξίου ΓΑ’. Κομνηνοῦ. Ἡ ῥΛονὴ ἐπροι: Γκίσθη τότε ὑπὸ τοῦ δ.οικητοῦ Ιδιὰ τῶν χωρίων Γληλικούριον Γκαὶ Μῆλον, πλησίον τῆς Λο: ἱνῆς εὑρισκομένων καὶ Περι- ἱστερώνας εὑρισκομένης ὄχι ἵμακράν τῆς Λευκωσίας. Ἡ τότε ἀνιδρυθεῖσα µον.] κατεστράφη ὁλοσχερῶς ὑπὸ Γπυρκαϊᾶς µεταδοθείσης ἐκ τοῦ περὶ αὐτὴν δάσους κατ ᾿Ιούνιον τοῦ 136ὔ. Ἐκ τῆς πυρκαϊᾶς «αὐτῆς µόνον ἡ εἰ- Γκὼν τῆς Θ:ομµήτορος διεσώθη ἱκατὰ τρόπον θαωμαστόν. Ἡ Μονὴ ἀνωκοδομήθη ἐκ νέου δι δωρεῶν τῆς συζόγου τοῦ φράγκου θασιλέως τῆς Κύ- πρου Πέτρου Α΄ Λουζινιάν, περὶ τὸν Δεκέμθριον τοῦ 1365. Ἡ Μονή, ἡ ὁποία καὶ πάλιν το κατεσκευασµένη ἔκ [ξόλων κατεστράφη ὑπὸ πυρὸς [διὰ δευτέραν φορὰν ἐπὶ τοῦ ἡγουμένου ᾿Γωσὴφ τῷ 1245. Τμηματικῶς ἤρχισε τότε ἡ ἄν- οικοδόµῆσις τῆς Μονῆς συμµ- Γπληρωθεῖσα μόλις τὸ 1745. Μόλις ὅμως ἓξ ἔτη ὁραδύτε- ϱον τὸ 1151 ἡ Μονὴ ἔπυρπο- λήθη ἐκ τρίτου ἀἁνοικοδομη- θεῖσα εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν πυρκαϊάν. Διὰ τετάρτην φορὰν ἐπυρ- πολήθη ἡ Μονὴ τὸ 1813 μὲ πολλά καταστρεπτικἁ ἀποτε- λέσµατα. Τὸ 1821 ὑπέστη Φο- θερὰν ἐπιδρομὴν τῶν Τούρ: κων οἱ ὁποῖοι καὶ ἀπεγύμνω- σαν τελείως τὴν Μονὴν ἄπο- κοµίσαντες περιουσίαν µεγά- ἎΆης ἀξίας,. Ἡ Μονὴ ἸΚύκκου εἶναι σταυροπηγιακή. Πότε ἔγινε ἱσταυροπηγιακὴ δἐὲὲν γνωρίζο- νενεῴθη διά γράµµατος τοῦ ου τοῦ Δ΄ τὸ ὁποῖον προσι)- πέγραψαν καὶ οἱ τότε παρεπι- δημοῦντες ἐν Κων)πόλει Πα- τριάρχαι ᾿Αντιοχείας Πεόφυ τος καὶ ΄Ἱεροσολύμων Δοσί- ὀεος καθὼς καὶ ὁ ᾿Αρχιεπί- σκέοπος Κύπρου Τὸ ἔγγραφον τοῦτο κατα στραφὲν κατὰ τὴν πυρκαϊάὰν τοῦ 1151 ἀνενεῴθη ὑπὸ ἑτέ ρου τὸ 1760 ὑπὸ τοῦ Πατριάῃ χου Κων)πόλεως Σεραφείμ Τὸ 17857 γράµµα τοῦ Οἰκου μενικοῦ Πατριάρχου Προκο- πίου ἐκανόνιζε τὸν ἔσωτερι- κὀν 6ίον τῆς Μονῆς μετ) ἆνα- Φορᾶς πρὸς τὰ προηγούµενς συγιλλιώδη Γράμματα. Τὸ τελευταῖον τοῦτο ἔγγραφον ἀνενεώθη ὑπὸ τοῦ Πατριάρ Χου Κυρίλλου τοῦ στ΄ τὸ 1815, Κατὰ καιρούς ὁ Κύκκος εἶχε, διάφορον ἀριθμὸν µονα- χῶν. Ἡ παλαιοτέρα πληροφο- οἱα τοῦ αυ Έταναω ᾖ(1683) ὑπολογίζει τοὺς μοναχοὺς εἰς 400. 'Ὁ Ῥουοσκο λέγει ὅτι τὸ 1738 ἦσαν /0 οἱ μοναχοὶ ἐνῷ ὁ Ματιά (1767) ἀναθιθάζει τοὺς μοναχοὺς εἰς 120. Ὁ ᾿Αρχιμανδρίτης Κυπριανὸς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Κύπρου ἡ ὁποία ἐξεδόθη τὸ 1788 ἄνα- Σφέρει ὅτι τότε ὑπῆρχαν εἰς τὴν Μονὴν 100 µμµοναχοί. Τὸ 11875 ὁ Φ. Γεωργίου ὑπελόνι: Ιζε 45 µόνον μοναχοὺς ἐνῷ περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ αἰῶνος µας ὑπῆρχαν 40 μοναχοὶ καὶ 50 δόκιμοι. Σήµερον ὑπάρχουν εἷς τὴν Μονὴν Ιώκκου περί- που 23 μοναχοὶ καὶ δέκα δό- κιµοι. Ἡ Μονὴ Κύκκου προσέφξ- ρε πολλὰ εἰς τὴν ζωὴν τῆς Κύπρου τόσον τὴν ᾿Ἔκκλησι- Γαστικἠν ὅσον καὶ τὴν πολιτι- :κήἠν., Αι ἰδίων ἐξόδων ἵδρυσε Ίν. καὶ συντηρεῖ τὴν “ἱερατικὴν Σγολὴν Απόστολος Βαρνά- θας Πολλὰ δὲ προσέφερεν δι ἐθνικοὺς σκοποὺς καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Παιδείαν τῆς ΙΝή- σου µας. Μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτό- κου ἡ ὁποία πάντοτε παραμέ- νει κεκαλωμμένη συνδέονται πολλὰ θαύματα καὶ θρῦλοι. ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΡΠΣΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗΝ Αι ἀπυφάσεως τῆς ]εοᾶς δι νοδοι. τῆς Ῥωαινῆς Ὦγλληαίας ἐπίσχικος Φολένσα κ. ΝΠγαἨλ πε. τατίθεται εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ᾿Τςἐῦ, ὃ δὲ ἐπίσκυπος Ἠσκὼθ κ. Ἰωάν- νης εἷς τὴν ἐπισκοπὴν Ἠερολίνου, υχικῶν. αὐτῆς | | | | « ᾿ἀκδιδομένῳ Βικηφόρος. | } ] ο... ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 15 Ιουλίου 1955 Ι. ΕΟΝΛΡΧΙΚΑ ΛΙΚΜΙΙΜΛΙΑ ΤΗΣ ΛΥΤΟΚΕΦΛΛΟΥ ΕΚΚΝΗΣΙΛΣ ΚΙΠΡΟΙ ΚΑΙ ἡ ΣΥΝΘΗΚΗ ΥΡΙΧΙΗ) -ΛΟΝΛΙΝΗ Ὁ παρ᾽ ἡμῖν ἔγκριτος δικη: [σύρος τοῦ Αρείου ΓΠάγου, κ. Ανδρέας Χ. Γαδριηλίδης, Φρο: νῶν ὀρθῶς ὅτι, τὸ ἄρθρον Του τῆς Συνθήκης στατεύει ποσῶς τὰ ΕΘΒΑΓ- ΧΙικΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, τῆς Αὐτοκεφάλου ᾿Ἐκκλησίας της Κύπρου, ἢ μᾶλλον σιωπηρως ἀγνοεῖ ταῦτα, ἐν τῷ καθορι- σμῷ τῶν Αρμοδιοτήτων τῆς ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, καὶ περαιτέρω, ὁ κ. Γαθριηλί- δης, ἔχων σταθερὰν τὴν πεποί- θησιν, ὅτι τοῦτο ἐγένετο. οὐχἰ ἐκ προθέσεως τῶν συμόαλλο- µένων μερῶν, ἀλλὰ ἀπὸ ἁπλὴν παράλειψιν, ἢ ἀπροσεξίαν, ἓ- πεδίωξεν οὗτος, διὰ μιᾶς λίαν ἐμπεριστατωμένης Μελέτης του, ἐπὶ τῶν :᾿Εθναρχικῶν Δι καιωµάτων τῆς ᾿Ανατολικῆς ᾿Ορθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν γέ νει» ἐν συνεχεία, «Περὶ. τοῦ Πολιτεύµατος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ τῶν Ἔθναρ, τῆς «Σχέσεως τῆς Ἐκκλη- πίας Κύπρου πρὸς τὴν ἢεα- ον Πολιτείαν. νὰ καταστήσῃ σαοὲς τοῖς πᾶσιν, ὅτι τὰ Δι’ καιώματα ταῦτα ὑφίστανται ἀκέραια παρ᾽ ἡμῖν, καὶ ὅτι ἀναντιλέκτως ἐπιθάλλεται ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΜΝΟΙ(- Α, διὰ τὴν προστασίαν αὐτῶν, καθὼς καὶ διά τὸν καθορισμὸν τῶν -Σχέσεων τῆς ᾿Εκκλησί- ας Ιύπρου πρὸς τὴν Κυπρια: κὴἠν Πολιτείαν», ἐν τῷ παρα: σκευαζοµένῳ ΣΥΒΤΑΓΑΛΑΤΙ τῆς Μεαρᾶς Κυπριακῆς Πολι- τείας. Ἡ λίαν ἐνδιαφέρουσα ὅσον καὶ ἐν πολλοῖς πρωτότυπος αὕτη ἐπιστημονικὴ ᾿ἘΕργασία τοῦ κ. ᾿Ανδρέα Χ. Γαθριηλίδη, ἐμφανισθεῖσα εἰς σειρὰν 42 ἐν ὅλῳ ἄρθρων, εἰς τὴν παρ᾽ ἡ- μῖν ἔγκριτον ἀπογευματινὴν ἐφημερίδα «ΦΩΣ., εὗρεν εὖ- ρυτάτην ἀπήχησιν, ὄχι µόνον παρὰ τῷ Κυπριακῷ Κοινῷ, ἐνζήλως ἐχομένῳ, τῶν Ἔθναρ- γικῶν Δικαιωμάτων τῆς Αὐτο: κεφάλου ᾿Αποστολικῆς ᾿Ἐκ- κλησίας του, ἀλλὰ καὶ παρὰ τῷ ἐπιστημονικῷ κόσµμῳ τῆς ᾿Ελευθέρας Πατρίδος, ὡς ἐμ- φαίνεται καὶ ἐκ τῶν κάτωθι δημοσιευοµένων κειμένων, κα- θὼς καὶ ἐξ ἐπιστολῶν, ἅς λαμθάνει ὁ συγγραφεὺς Γα- θριηλίδης, ἐκ τοῦ Οἰκουμενι- κοὈ Πατριάρχου καὶ ἄλλων διακεκριμένων “Ἱεραρχῶν καὶ μεν. Τὸ 1672 τὸ προνόµιον ἆᾱ- «ἐπ.στηµόνων τῆς Ἑλλάδος. Πατριαρχικοῦ | Πατριάρχου {τες Κωνσταντινουπόλεως Διονοσί- [ακφΩΣ:. τὴν ἐπιστολὴν Εὐχαρίστως ἀναδημοσιεύον- ἐκ τῆς ᾿Εφημερίδος τοῦ Μομικοῦ Συωµθούλου τῆς Ἐκ- κλησίας τῆς Ἑλλάδος, κ. Πα- ναν. 1. Παναγιωτάκου, καὶ τὸ κείµενον ἰδίας αὐτοῦ ἀπόψε- ως, ἐκτεθείσης ἐν τῷ ὑπ) αὐτοῦ περισπουδάστῳ «Αρχείῳ τοῦ Ἰανονικοῦ, Ἔκ- ιησιαστικοῦ Δικαίου», ὃρατ- ἱτόμεθα τῆς εὐκαιρίας, τὸ μὲν συΥχαρῶμεν θερµότατα τὸν κ. ᾿Ανδρέαν Χ. Γαθριηλί- Ίδην, διὰ τὴν κοπιώδη καὶ λί- αν διαφωτιστικὴν ταύτην μξ-] λέτην του τὸ δὲ νὰ εὐχαριστή- σωμεν αὐτόν, ὅπως καὶ τὸν διαπρεπῆ Κανονολόγον κ. Πα- ναγ. {. Παναγιωτᾶκον, διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν συµθολήν του εἲς τὸ περισπούδαστον Ζήτη- μα τοῦ Προθαδίσµατος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Κύπρου ἕἔναν- τι τοῦ Πατριάρχου Ρωώὠσσίας:, καὶ ϐ) Τῶν θναρχικῶν Δικαιωμάτων τῆς Αὐτοκεφάλου ᾿Αποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Ἐν Αθήναις τῇ ΦΡΗ Ἱουλίου. Τ058 Η οὓς τὴν Λιεύβυνσιν τῆς Ἱφημεοίδος εδῶς», Λευκωσίαν, Ρίλε κύοις Διευηυντά, Ἰοὐχαριστῶ θερμῶς διὰ τὴν δη- µοσίευσιν τῆς ἀπὸ Ίδης το. ἔπι- στοκῆς ον εἷς τὸ ὑπ ἀριθμ, 955 /10-Τ-1991 ϱ ὖλλον τῆς ἑγκοί- του ἐφημεοίδος Σας. Εὐγαριστῶ ἐπίσης διὰ τὸ ἐπὶ ταύτης σχόκιόν Σας. τὴν ἔννοιαν τοῦ. ὁποίου πλήρως ἀποδέχομαι ἵνα καὶ αὖθις διαθεθαιώσω, ὅτι ἢ ἐπιστο)ἡ Που δὲν εἶγε σχυπὸν δια- γωνίας Ἠ ἔριδος τινὺς πυὺς τὸν εἴου. ν λγδοέαν Γαθριηλίδην, ὖν ἔτων. θαθύτατα ἐκταοι καὶ αὐθομαι τὸ πολνσγιδὲς ἔογον τοῦ, λλλως τε οἱ ἑθγινο ἄνωνι- απο σταί, οἳ ἀπνοὶ καὶ ἰδεολόγοι ἄνω- γισταί, οὐδέποτε δια(ωνοῦν. Αλ: λὰ συνανωνίκονται µόνον στα: ἕύ των ες τὴν εὐνενῇ ἅμιλλαν τῆς πμοσφορᾶς τῶν ποὺς τὴν Πα- τοίδα. ὑπησεσιῶν., διὰ τὸν λύνον αὐτόν, ποοσθέτω, ὅτι ἡ ἐπιστολή Πο. ἐγοάςῃ τὸ μὲν διὰ λόγους τάξεως, τὸ δὲ διὰ λόγους πατατυ. πίσοεως τοῦ. ἀδελῳωῦ Ἱνανοῦ, Αυπριακοῦ Ὅσον, εἰδυχώτερον, ἀφουῇ τὴν ποᾶς τς ἕλλλησιν τοῦ αἶλου. . ᾿Ανδούον Γαθριη ίδαο, τὴν οπυί- αν μὲ συνυκίνησιν ἀποδέχοιαις ες π]ηρος ορῶν ἅτι ἤ ὃ η τῶν. στηλῶν τοῦ. νυν τεύχους το. ομως ἔτοις τοῦ. περιοδικοῦ. ουν πύλις τεὔέντος εἲς κυκληφορίαν, ἓν τῇ απείᾳ θέσει Πίγω, τὸ τήτηνα, .) .” » νο π ΄ λαμθόνω Ὀέσιν καὶ ἕγκοαίσως που- ειδοποιῶ, οᾶς τὸ ατέλλω γαὶ ἂν Μοΐνητε ὅὕτι ἡ ἔκκλησίς Πή δόυν νὰ, αταστῇ εὐρύτερον υνωστὴ ἓν Ἀύπυῳ, ἀναδημοσιεύσατέ την. Α- ποτελεῖ ἁπασχὴν ποπετοιµαςομένης ατοάτειας πως τῶν ἁπαταλύτων τυοιασχικῶν δι- Ζυρίχης Λον- ) δίνου, ὡς διετυπώθη, δὲν προ: Δικαιωμάτων | ἀκαταλύτων Ἐ- | .. απο καιωμάτων τῆς Εκκλησίας τῆς | Αύποο ο, ΜΙὲ Ιδιαιτέσαν ἐχτίαησιν καὶ ἀγάπην, Πωναγν ἆ. Πανιφιωτάκος Νομικὸς δύμθουρος τῆς Ἰωκκησίας τῆς 19) ΑΤΤΟΝΙΕΦΑΛΟΣ ΕΡΝΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΤΗΡΟΤ Ἡκ τυῦ 909 τεύχους, τοῦ τοέ- χυντος τους, τοῦ περιοδικοῦ. τοῦ Άνος Γαναγιωτάκον: 0. Ικαταστατικὸς Ἀάοστης τῆς Νυπριαγῆς Δημυγυατίσς Εν γανσυν νοµικεα Γλοι νέας προετοιάσεται. πυυσωπικότητες, ὡς οἱ χ.κ. Όεμ. Ἑσάτσυς, εών.. Ναρμπούρης, 3. ἐπὶ τούτῳ αὐτόθι πουσχκηδέν περὶ αι, τες, ἐφγάξδονται. μεοδικῶς τούτου, Ηεπυίθαµμεν ὅτι ἐν τῇ προσπα- δείᾳ ταύτῃ θὰ ἠηάθοῦν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ποὺς τοῦτο πέτρα, ὅ στο νὰ μὴ παρυραθοῦν, ἀλλὰ τοῦ. ναντον ἀγλονήτως διασᾳακιαθοῦν, τὰ ἅπ' αἰώνων αὐτόθι ἰσγήοντα νο χικὰ δικαιώματα τῆς Αὗτος γεφάλυν. Ἠκνληαίας τῆς Κύπρο, ες Ίεῖυας χολαι Ὀεῖ νὰ εἶναι ἐιπεπιστευένος ὁ ἴε- οὓς ἀγὼν τῶν Ἀνπυίων δελ λ ς ἕνωσιν τῆς ἄδελα ῆς παάωτο ροιῆς μεπλυνήσου Κύποου μὸ τῆς λΠητέρα Ελλάδα, ἵνα οὕτω, καὶ µόνον. οὕτως, Ἀαταστῃ ἑφιτὴ Ἡ ἀνάθεσις τῶν. αάχων τῆς νύας Δηποκρατίας εἷς γεῖοας τοῦ νι θνάρχον. Δἰαχαριωτάτυυ ᾿Αοχιεπι- αχόπυν Κύπρου 2.1. Νακανίου τῆς ὀπαίις ες λα] Ὀπαρακαματομένων τῶν ἐν τῶν Γκ ανονικῶν διατάξεων ἄναθλυςου: [σῶν δισγερειῶν περὶ τὸ υέμα τοῦ- τὸ. Θέμα ἔνδιας έρυν γαὶ ὄαρυσή- µαντον διὰ τὴν πανυρθόδοξον, καὶ ὅχι μύνον διὰ τὴν ἑλληνοοθόδοξον, Κανυνισὴν σύνεδησιν., λα πεοὶ το ὁποῖον ἁπασχολεῖται. σήμν ρον ἱαύμπας ὁ ὀμθόδηξως, γοιστιανικύς κύσιος, Ἰαδάπευ, εὐστόχως ἔγραγ Μαν ἠαῖν πολ λος πο)λαχόδενν ὡς φαὶ ὁ ἐν Ἠε]ςιπκίὶ τῆς Φιν)λανδί- ἐνδιαταίθων. ἔνχοιτος, ἔπιστή ἵμων κ. Εοΐϊος Ἐτίκεοη, Πἱσε]ὶ. 'οἶο 65 Ι6/{Τ68, λαἴκὺν µέλος τῆς «Ορθοδόξου. εκκλησίας τῆς Φιν- λανδίας, ὑρθῶς σημειών ὅτι εποὺς παράχαμιν τῶν ὑφουμένων να- (601, τας στ, γηνιχῶών δυσχερειών ΗΛ. τα ΙΓ Ἆπ. Νανύνας. γαν, 7 Χαλκηδόνας κ.νλν που: ῥάλλει ὡς ἀνάνχη ὅπως τὸ ὡς γω ζήτημα διευχοινισθῆ, συν ἔγ. εστιν ἀποιθῶς καὶ ἄνευ ἀναθωλῆς, Εὐπὸ τῶν ἀυμυδίων ὀρθδοδόξων Ίνα: Γνονολόγων», Ἐπιαημαίνομεν ἐγχαίσως τὴν ἠνάγκην τοῦ. πράγπατας, ἐν χα: θήκυντος πρὸς τὴν ᾿Ἱστορίαν χαὶ ἔκ. σεθασμοῦ. αρὸς τὸ ὕνος τῆς Ἱκανονικῆς ἀκοιθείας καὶ τάξεως. ότι) ἀπετέκει τὴν ἐσχάτην π]άνην ἂν δία τευματισθέντος τοῦ. ἠρωϊκοῦ ἀγῶνος τοῦ. Κυπρια- χυῦ. Αααῦ χάοιν ἔπιτετξεως ὑπυί- ασ τινὺς ἀνεξαυτηπίες α μὴ παρεμπαδιζούσης τὴν αἰῶνι αν καὶ ἀνατάθ]ητον παρσπάδειαν τῆς Ενώσεως, νὰ πλησοφοὐη δώ: μεν ἓν ἠπέοςα τινὶ ἐπισήμως, ὅτι τὰ εὔνουχικὰ τῆς Αὐτονεφάκου ἨἙκκλησίας τῆς Ἱύπρου ἀπηιπο- Ἰήδησανι, να μάλιστα οἷς στιν- μὴν. κατὰ τὴν ὑποίαν. δι οὓς ᾱ- νωτέρῳ. ἐξηγήθη λόγους, ἐκ τῶν πραγμάτων προθάλλει Ἡ τόσον ᾱ- ναγκαία καὶ ἐπιταγτυὴ παντὶ διατήρησις καὶ Ἰατασφά- τοῦ, δέσαι- [σβένει Ἰτσις. αὐτῶν. -ϱ. ΕΙΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΔΣ ΛΔΙΒΣ «ΤΟΥ Σεβ, ΜΗΤΡΟΠΛΙΤΟΥ ΠλΦΊ Νωγόγεια ἐκ τῆς προηγυνμένης ἐκδόσεως 1. Ἰαυλίου. 1909. εδεθασμιώτατε ἅγιε ἐν Δοιστῷ ὁδελφέ, Ἰοζλαθὲς 1{ρεσθυτέριον [πῆς ἐν Χοιστῷ, διακονίας, Φιλό- πθιστον καὶ ἀγωπητόν που πυί- μνιον. Αἶνον καὶ δοξοκογίαν ἀναπέό- ππω, εἲς τὸν 11ανάγαῦον Θεόν, ὕστις ἓν τῇ ἀπείοφ. Αὐτοῦ εὐσπλαά- ἁγία καὶ συγκαταθάσει ηὑδόνκησε νὰ μὲ καλέση διὰ φωνῆς κκλήσαν καὶ λαοῦ νὰ ἀνέλθω τὴν ὑνηλὴν ἵγαὶ. τιμητικὴν ταύτην διακονίαν, διὰ νὰ πυιµάνω τὴν λογικην ποί- µνην. τῆς ἱερᾶς καὶ παλαιφάτον Ἀητοοπόλεως Πάφου, Πλογητὺν καὶ ἀῑνετων τὸ ὄνομά Του διότι «οὐχ. ἑαυτῷ τις Καμθάνει τὴν τι- μήν, ἀλλ ὃ καλυύμενος ὑπὸ τοῦ Οεοῦ». «ε[Πολυειδῶς καὶ πυ]υτρύ- πως» εὐεργετηῦεὶς ὑπ Αὐτοῦ δὲν θὰ παύσω νὰ τὸν εὐγασφιστῷ ἐν ῥάθηνς καρδίας καὶ μάλιστα διὰ τῆς πλήρους ὑποταγῆς εἲς τὸ θέ- λημά Του, ἥτις ἀπυτελεῖ μιὶ τὴν αλέαν εὔαρεστον εὐχαοιστίαν, » λλλὰ κατὰ τὴν Ἱερὰν ταύτην ἱστιγμὴν αἰσθάνομαι τὴν ἀνά γην ἵνὰ εὐχαριστήσω καὶ ὥσοὺς χα) οἰονδήποτε τόπον ἔγοησ μευσαν ὡς ὄργανα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ η Ρῶ γὰ συνεχίσω τὸ πουιντοοικόν μον ἔονον ἀπὸ ὑφηλοτέρας ἐπάλ- Έεως. Εὐχαριστῶ τὸν ἈΙαναριώτα τον. Προκαβήμενον τῆς κκη]αί- ας Κύπρου καὶ τοὺς ΕΤ ανιερωτά- τους Μητοοπολίτας Ἀιτίου καὶ Κυοηγνείας διὰ τὰ πυὺς τὸ ταπει- γὸν ποόσωπόν µοὺ «σθήπατα αὖ- τῶν, οὐχαριστῷ τοὺς. ἑκανυσιολο: γιωτάτους Ἠγουμένους καὶ θαθ- μούχους τῆς Κυπυιακῆς Πκκλη- σίας, ὡς καὶ τοὺς εὐλαθεστάτους χαὶ ἀξιοτίμους Εενικοὺς. αντι προσώπους, διὰ, τῆς τικητικῆς ο ή- ὲ ἐκά)λεσε ους φου τῶν οποίων. ὁ Οεὲ νὰ, ἀναλάθω πεγα)ώωτ εἲς τὴν διαποίπανσιν τῆς οὐικῆς Του ποίµνης. 1 χαθιστῶ τοὺς Λη: µάρχους, Καθηγητάς, Ἀιδάσκά- λαυς, Νωματεῖα καὶ ὅλον ἐν γένει τὸν αιταφιαχὸν λαόν. ὥστις τοιαῦ- την µεναλειώδη. ὑποδογὴν μα ὃ- πεφύ]αξεν. ἀὲν λησμιονῶ ὃὲ πα: τὰ τὴν ἵερὰν ταύτην οτιυμὴν καὶ τὴν ἁγίων μοσηἣν τοῦ ποὺς Κύ- οιαν ἐνδημήσαντος ἀειινήστου ἸΛοχιρπισκόπω. Α[αναρίον τοῦ. Ε΄ ὕστις πὲ ἐκάλεσε καὶ μὲ ὀνύ σον μι ἐπίσχαπον καὶ θυοηθὸν. αὐτοῦ τὴν διαποίπανσιν τῶν οι: ιν παωβάτων τῆς Δυογιεπισχηπι: --.- πωῖρα λε, ὁ αν Γκῆς πεοιφευσίας, ἵν θάθους Ιδίας εὔχομαι. ὑπ ἀναπα σεις | Ματ τῆς µακαρίας αὐτοῦ ουχῆς. κλόξα τῷ Θεῷν πάντων ἕνει γεν. ἙΤὴν τευρὰν αὐτὴν στιναὴν καθὶ ήν ἀνέοχομαις τῇ τοῦ Οσητ εὐδογία καὶ τής ῳ ους κ αγ οὖν τὸν ΘΟούγον τῆς ἱστοριρῆς καὶ Γπαλαια ἀτον. ταὔτης Γεοᾶς ΝΠ: ἱτρυπόλεως, οἰσθάνοται νὰ ἳ δια- κατέχουν. ταὶ αλημμυοσουν τὴν ήν παν δύο ὄντονα καὶ ὐαθἡ ἵπατα. ανναισθήπεατιν τῆς γαρᾶς Χανα ὑπτιθα) ελήντως ταὶ ἁπάλλοσαιν διύτι στὰ α11ετῆ Ἰωρισμὸν επορσώπφ, οὐ Γπαοδίαν, ἡ δεξια τοῦ. Υαΐστοι | ὠδήνησέ πε καὶ πάλιν ἓν μέσω ὁ μῶνε τν οἷς ὃηλβην ἐπὶ πολλὰ σμβ . κ, τοῦ. α ὐθοιν ἔτη Ηἠούσσων τὴν Εασιλο αν τοῦ, χι διακυνῶν. ὑπὸ τὺν τήτε ιαναριστὸν ΑΤητοοπλίτην Γάς ου Ἀεοντίουῦ, λἰσθάνοπαι τὴν ἀνεκλάτ Οκοῦν Γλητον γαυάνι τὴν ὁποίαν δυκητά κει αλ οστιοος πατηο εὐοσ κος ἓν 5 ἡ ὐιτάτιωον τόχνων, λλλὰ καὶ πολι σα ητα σχυοοαν Ύὐθασ γι (ατόπιν πα σθρᾶς ἀπουσιατ. ες ' : καὶ Γδέυς κατέγει μα. [όσον πένα τὸ Γάμος, Όπευ ἐπωμίσομαι, Ἱναὶ αἱ [δυνάμεις µουῦ,, αιχοαὶ να ὀλίγαις { Ὦν ατανιιός, πολῖ δὲ μίς μ ἓν ἀσθενείᾳ τελελοῦταις τοὔτοις, δὲν. ἐπιτορέπεται δι- , { περισούτοσον | κατασφάλισιν «ὴ καὶ λιπυταξία, «ΕΠ δύνανι (συνέχεια εἰς τὴν ὃην σελ.) ελένεν ὁ λόνυς τοῦ Θευῦ γιά «τὰ μωρὰ τοῦ. χόσμου ἑξελέξατο ὁ Οεός, ἵνα καταισγύνη τὰ ἴσχυ- ράδ, «Ἡ θεία χάρις, ἡ πάντοτε τὰ, ἀσθενῆ Περαπεύουσα καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα», ἡ ἀνα- ῥείξασά πε Ποιμενάρχην τῶν λο- ηικῶν. προθάτων τοῦ. Χριστοῦ, ἐν τῷ. κατ ἐξοχὴν ἵστορικῷ ταήµατν τῆς ΑΠεγαλονήσου, ατεζω. ἀπραδάντως, ὅτι θέλει ακέπει, ἔγισγύει χαὶ 6οπηθεῖ. τούτῳ πι- με » 0) ἄφβαστος εἲς μεγαλεῖον τετραετῆς τικὺς ἡμῶν ἀγών, ἔληξε, σὺν Θεῷ αἰσίως. τέκνα ἐν Κυσίῳ ᾱ- ναπητά. ἨΓνγ τοῦ τάφου τῶν πολὈ- υμγήτων ἀθανάτων ἠρώων µας, ὠραῖος ὁ τῆς ἐλευθευίας ἡμῖν ἕ- λαμήεν ἥλιος. δῦν ὅμως προθά]- χει, ἐγώπιον ἡμῶν εἷς νέος ἁγών. 0 ἆγὼν τῆς ἀἄνασι /κροτήσεως καὶ τῆς Ὀεμελιώσεως καὶ δημιο γίας τῆς ἐλευθέρας ἡμῶν ζωῆς. Αν δὲ γαὶ εἶναι εἰρηνικὺς ὁ που- πείµενος ἡμῖν ἁγών, ἀπαιτεῖ παὶ οὗτος χόπους καὶ µόχθους καὶ Όν- σας καὶ πρὸ παντὸς τὴν ὁλόντ- χον. συμµετοχὴν πάντων ἡμῶν. Αιὸ καὶ ἀπευθύνω κατὰ τὴν ἐπί- σημον αὐτὴν στιγμὴν γενινὸν προσλλητήοιον σάλπισια καν πα- ραχαλῶ Νερμῶς, ἵνα πάντες ἄνευ οὐδεμιᾶς. ἐξαιοέσεως, κάθητε Νέ- ἠρωϊσμὸν καὶ ἀπελευθερω- σιν καὶ εἲς τὸν τιτάνειον τοῦτον ι : ακιν : - καὶ ἀργαλέον, ἀλλὰ τα εὐγενῆ καὶ ἐπιθεθλημένον ἀγώνα. Εμ πνευστὴς γαὶ ποωτοπύρος καὶ τοῦ καλοῦ τούτου ἀγῶνος εἶναι ἡ Ἰλκκλησία, Εἷτις κατὰ τοὺς Ἱαα- προὺς. αἰῶνας τῆς πικρᾶς δουλε: ας τῆς Νήσου, ὡς ὄργις ἐπισυνή- ναγε χαὶ περιέθαλπε ὑπὸ τὰς πτέ- ρυγάς της τὸν δυῦλον Κυύποιαχον λαόν, κατὰ δὲ τὴν τελευταίαν αὐτοῦ. μεγάλην ἐπιτύχή. πφοσπά- θειαν, ὅπως ἀποτινάξη τὸν ζυγὸν τῆς δουλείας, ἀνεδείχθη φιλοστου- νωτάτη μήτηυ καὶ τροφὸς καὶ συμπαραστάτης μέγας Ἱαὶ ἑνισχι- τῆς τοῦ ἀπελενθερωτιχυῦ νυπυια- «χοῦ. Κινήματος, θέλει καὶ Ἱατὰ τοὺς. εἰρηνιχοὺς τούτους. χρόνους ἐπιτυγῶς διαδραματίσει τὸν οόλυν το ὑπερόχου ἠγέτου καὶ ἔμπγει- στοῦ. Ῥὸν μέγαν δὲ καὶ δύσκολον τοῦτον ρύλον τῆς Κιυπυιακῆς Ἰκ- χλησίας, εἰς τὴν περιέρειαν αὖ- τὴν τῆς Ἀήσου µας, ο οὔπαιν νὰ διαδραματίσω ἐγώ. ὡς οιπενάο- γης καὶ Δοχιερεὺς τῆς τῶν Π{α- φίων. Ἑγκλησίας., Οὰ αταθάλο πᾶσαν. δυνατὴν ποοσπάθειαν αἱ θὰ ἐργασθω μετὰ αυ. αὗτα- πάρνήσεως καὶ αὐτοθυσίας, «Ἡ- ἴδιστα δαπανήσω γαὶ ἐκδαπανηδή- Γσομαιὸ, διὰ νὰ «έσω τοῦτον. εἷς Γαἴσιον πέρας, σΚκατὰ ποῶτον λόγον θὰ ἔνδια- Ὑεοθόμεν, ἵνα ἡ λιαιποῦ. πουσπά- θεια τῆς πνευπατικῆς τους οδοσί- ας τοῦ. λαο ἥτις περιωοίσθη ἢ καὶ ἀνεκύπῃ τελείως. λόγω τῆς Ὀνέλλης τοῦ πολέποῦ, παλλίτευον ὠοσγανωμένη καὶ συστηιατύποιηιιέ- γη συνγεχισθῆ ἐντονωτέυα. 0. 1 ὐ- αν ελισμὸς τοῦ. λαοῦ. ἕσοται τικείµενον. ἀόγνου ποοασπαθείας μαὶ µεαίµνης ἐνδελεγοῦς. ουτε: νάρχοῦς ἱεουχηυύνων καὶ 1 ηοινῶν καὶ λαϊνῶν τῶν δυναµένων, ὥστε ὁ λόγος το Οεοᾷ καθαρός παὶ γνήσιος «νὰ τρέχη χαὶ δοξάσηται” καὶ τὰ «ρήματα τῆς αἰωνίων τωῆστ φθάνωσι καὶ εἲς τὰ πλέον µεμα- πουσμένα Ἰωυίΐία µας. Γλυύσίως νὰ τρέφωνται οἱ πάντες διὰ τκυγικοῦ. ἀδόλου. νάλακτος» καταντήσωσιν εἰς Πίστεως 9 ελ’ τοῦ χαὶ τὴν ἑνότητα τῆς καὶ ἐπίννώσεως τοῦ Υἱοῦ. τοῦ Θεοῦς καὶ οὕτω ὕειςλι- ωθῇ Ἱ ἐλευθέοα ζωή µας ἐπὶ τοῦ Γκάγρογωνιαίου. λίθους, «ας ἐστὶν ᾿Ιησοῦς. Νοιστός», Όντως δὲ εἲ- λεύθεροι. ὄντες καὶ μὴ ὡς ἔπικά

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Η ΕΚΚΛ. ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΩΡΙΣΕΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ 4p
ΣΥΝΕΠΛΗΡΩΘΗ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΩΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ ΟΧΕΝ ΝΕΑΝΙΔΩΝ ΚΑΙ ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΙΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ ΟΧΕΝ ΝΕΩΝ ΕΙΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΕΤΡΙΑΝ 4p
Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΜΕΤΕΒΗ ΔΙ' ΟΛΙΓΟΗΜΕΡΟΝ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΕΙΣ ΚΥΚΚΟΝ 4p
ΝΕΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 4p
ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΧΙΛ. ΛΑΟΥ ΥΠΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΝ ΤΗΝ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΙΣ ΛΕΜΕΣΟΝ ΕΝΘΑ ΜΕΤΕΒΗ ΙΝΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΗ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΑΦΙΧΘΕΝΤΑΣ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ 4p
ΗΡΧΙΣΑΝ ΕΠΙΣΚΕΥΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ 3p
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3p
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 3p
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 3p
Ο ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΦΟΥ 2-3p
ΤΑ ΕΘΝΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΖΥΡΙΧΗΣ-ΛΟΝΔΙΝΟΥ 2p
Η Ι. ΜΟΝΗ ΚΥΚΚΟΥ 2p
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ 2p
ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ 1p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΑΠΗ 1p
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 1p
ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΟΧΙ ΑΡΝΗΣΙΣ 1p