Back

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ, 1961-08-01

Μ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΤηΗ” ΤΡΙΤΗ { Αὐγούστου, 196Ι. ΕἰσΣ ΓΕΝΕΥΗΝ ΜΙΝΙ ή 1. ΠΜ ΙΙ κ. ΜΗ Ποαρέστη εἰς τὴν ἐνθρόνισιν τοῦ νέου ᾽Αρχιεπισχόπου τοῦ Καντέρμπουρν. -- Εἰς ᾿Αδήνας µετέσχε συσχκέφεως τῆς ὁρ:- γανωτικῆς ᾿Επιτροπῆς τῆς Πχνορδοδόξου Διασχεψεως Ὦο9δου. ΡΟΔΟΣ, 20. --- Ιαροερχόμενος ἐκ. 1) εγεύης ἔφδασεν άεροπορικως εἰς ᾿Αθήνας τὴν ὅην µ.µ. τής Πέμπτης, Όθης ᾿Ιουλίου, ὁ Σευ. Ἀλητροπολιτης ὁδάρδεων Χ. Δία Έιμος. Εὶς τὸ ἀερυδρόμιον τὸν ὑπεδέχθησαν οἱ 3Χεθ. ἨΜητροπο: λῖται Ῥόδου κ. Ἀπυρίδων, αρ: πάθου - ἹΚάσου αχ. ᾿Απόστολος καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὙΎφυπουρ: γείου Ἱ{ροεδοίας Κυθερνήσεως κ. 0Ο. Βαΐδης. «Ο. Σεῦ. Μητροπολίτης Σάρδε: ων κ. Μάξιμος, ὃ ὑποῖος κείναν πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς παγχοι: στιανικῶν σχέσεων τοῦ Οἰκουμε- γικοῦ Πατριαρχείου, εἶχε μεταθῆ εἰς Λονδῖνον, ὅπου παρέστη ὡς ἐμπρόσωπος τοῦ ἹΤατριάρχυν Α΄ Φηναγόρα εἲς τὴν ἐνδρόνισιν τοῦ Ἀλοχιεπισκόπυυ ἸΚαντέρμπουρὺν ἀκολούθδως δὲ ἐπεσκέφθη τὴν Γαλλίαν, ᾿Ἱταλίαν καὶ Ἠλύθετίαν. Εἰς ᾿Αθήνας μετέσχε συσκέφεως, τῆς ὀογανωτικῆς ἐπιτροπῆς τῆς 1[ανορθοδόξου. Λιασκέψεως, ἡ ᾗγ ποία, ὡς γνωστόν, δὰ συνέλθη εἰς Ῥόδον, τὸν Σεπτέμύριον. ΙΤρὺ τῆς ἀναχωρήσεώς τον, διὰ ων: σταντινούπολιν, ἐπεσκέφδη τὴν Λευτέραν, δ4ην Ιουλίου, τὴν Ρό- δον. Ποὸ τῆς ἀναχωρήσεώς οῦ ἐκ Γενεύης ὃ Σε. Μητροπολίτης Σάρδεων κ. Μάξιμος προέθη, ἐξ ὀνόματος τοῦ Πατριάρχου Αθη: ναγόρα, εἰς τὴν ἀκόλουθον δή: λώσιν: , «Ἡ Πανοφθύδοξος Λιάσκεψις τῆς Ρόδου θὰ ἀποτελέση τὴν πρώ την συνάντησιν τοῦ ᾿Οοδοδόξον Κλήρου, ἀπὸ τοιακονταετία-. η διάσκενις δὰ ἀσχοληθη ἰδιαιτέ: ρως. μὲ τὰς αχέσεις τῶν Ουδυ δόξων ἸΕκγληιῶνν. Προσέῦεσεν. ὅτι αἱ ᾿Ορθόδοξοι Ιχμλησίαι ὕα παρακοου ήσουν μστ ἑωταντοθθι ἐνοιαφεροντος την οευτέραν ο: χουμενικν υνοδυν του αδατικά- γου. Δεν εἶναι ὀυνατόν, υμως, εἰπε, νὰ λεχὺδη ἀπὸ τοῦδε ὅτι καὶ ὃά ἀντιπροσωπενθοῦν εἰς αὐτήν. Ἠξ ἄλλου, ἐλλείψει προσκλήσεως, δεν τίθεται εἰσέτι θέµα. Ἰν πάσῃ περιπτώσει, οὐδεμία ᾿Οφρῦόδοξος Ἡχκκλησία ἀναγνωρίξει τὸ πρω- τεῖον τοῦ Πάπα ὑφ) µορφήν. οἴανδήποτε »1] Αιάσχεψις τῆς Ῥόδυυ, εἶ- πεν, ἔχει νὰ ἀντιμετωπίση σω: ρείαν προθληµάτων τῶν ᾿Οφδοδό: ἕων ΄κκλησιων, ὡς νὰ πως: τοιµάση ὑέματα πίστεως ἆαὶ δόγματος, πφυπαυασγενὴν μιᾶς ομολογίας κοινής ᾿Ορῦοδοξον αίστεως, νέας μεταφράσεις, ἓν- δόσεις τῆς Είθλου κλπ. Ποοῦλέ πεται ἢἡ συμμετοχή τριάκο) σίων ἀντιπουσώπων γαὶ παρατη: οητῶν. Οἱ ἀντιπρόσωποι θὰ εχ πῳοσωποῦν, πλὴν τοῦ Οἰκουμεγι- κοῦ Ιατοιαρχείου, ὑπὺ τὴν αἰγί: δα χαὶ πρωτοθουλίᾳ τοῦ ῥὑποίου ὀργανοῦται ἡ διάσκεϊριςν τὰς ἄνε γνωρισμένας ὡς αὐτοκεφάλους ᾿Εχκλησίας, ἤτοι τὰ ἹΤατριας: Ἰεῖα Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ἱεροσολύμων, Μόσχας, Ῥουμα΄ γίας, Βουλγαυσίας καὶ Γιούγκυσλαν . ΔΝ. ν ον. ας. να τὰς ᾿κχλησίας Αύ προν, Ἑλλάδος, Πολωνίας, σετ χοσλυθακίας, Λιθουανίας καὶ Φι]- λανδίας. αλὴν τῆς Ρωμα υχῆς Κα: βολικῆς ᾿Ἠγκλησίας καὶ τοῦ Οἱ κουμενικοῦ. Σνμθουλίον τῶν γι κλησιῶν, δὰ κληθδοῦν καὶ αἱ ἄνα- τολικαὶ Εκκλησίαι, Κοπτική, Αρ: µενική, «Αἰθιοπικὴ ὡς καὶ Αγ χανινή. ΙΝΝ ΙΙΜΙΝΗΙ | ΙΜΙΗΚΗ ΙΙ Νἱ ΠΗΙΤΙΝΝΙΝ, Δηλώσεις τοῦ Γερμανοῦ Καρδιναλίου Μπέα πρὸς τὸ πρα Χτορεῖον εἰδήσεων Ὦ.Β.Α. τοῦ Μία ποοσωπικότης τῆς Καῦυ λικῆς Εκκλησίας, ὁ ερμανὺς καρδινάλιος Μπέα, πρόεδρος τῆς Τοαµµατείας τῆς Οἰκουμενικῆς Καδολικῆς Ἀυνόδου διὰ τὴν “Ἡ- γωσιν τῶν ᾿Εγκκλησιῶν. εἲς συνέν- τευξίν του πρὸς τὸ Πφάκτορεῖον Βἰδήσεων ΏΗΒΑ τοῦ ᾽Αμθυούργου σχετικῶς μὲ τὴν πφοσέγγναιν τῶν Χριστιανῶν, ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὰς διαθέσεις τοῦ Οἰκουμενν: κοῦ Πατοιάρχον, Ἐθεθαίωσεν, ὅτι ὁ Οἰἶκουμ. Πα: τοιάοχης «ἐπανειλημμένως ἐδή: λωσεν εἰς πλεῖστα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὸν ἐπεσκέφθησαν, ὅτι εἷ- γαι διατεθειμένος νὰ ἐπισκεφὺῇ τὴν Ῥώμην. ᾿Αλλά, ἀναμφιθόλως, ᾽Αμθούργου ὁ Π[αναγιώτατος, ἐπιδυμεῖ να γνωρίση ἐπ αὐτοῦ τὴν σχέψιν τῆς ἐν Ῥόδῳ µελλούσης νὰ συνέλ’ δη Πανορδοδόξου Διασκέφεως. Πάντως, ὁ Οἰκουμενικὺς ΠΠατοι- άρχης Ὀὰ γίνη εὐχαρίστως δεκτος ἐν ώμῃ. Δὲν ἀποκλείεται, ὕμως. νὰ ἐξευρεῦῇ προηγουμένως ἀμε σος τρόπος ἐπαφῆς μετὰ τοῦ ἀα᾽ τριάρχου». Ἀχετυκῶς μὲ τὴν ᾿Εκκλησίαν τῆς Μόσχας ἐδήλωσεν, ὅτι «δὲν ὀλέπει πιθανότητα προσεγγίσεως, χαῦ᾽ ὕσον τὸ Ι[ατριαρχεῖον Μό: σχας δὲν δύναται νὰ προύῃ εἰς καμµίων ἐνέργειαν ἄνευ σι γκάτα Δέσεως τοῦ Ἐφεμλίνου». ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ ΡΩΜΛΙΟΚΛΘΟΛΙΚΙΝ θΕΟΛΟΓΗΝ Εὶς Γ»άρισσον τῆς Ν. Τόυκης συνῆλθον 9650 οώμαιοχαθολικοὶ θεολόγοι καὶ συνεζήτησαν ἐπὶ ὃε: µάτων, ἀφορώντων εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ ᾿Ορθοδόξων, Ῥωμαιομαῖβο- λικῶν -αὶ Διαμαρτνοομένων. καὶ τὰ τὴν συνάτησιν διαπιστώὃη εὖ ρύτης ἀντιλήψεως χαὶ πρόοδος εἷς τὰς διεκκλησιαστικὰς ἐπαφάς. Ἑι- γές τῶν θεολόγων τούτων ἐδήλω: σαν εἰς τὸν τύπον, ὕτι «λίαν συν: τόµως δὰ σχηματισὺῇ ἐσχυσὸν μέ: ὦπον μεταξὺ Ἰκαθολικῶν, ᾿Οφῦυ: δόξων καὶ Διαμαρτνουμέγων κατὰ τοῦ συγχούνου λα χισμοῦ. Ὁ - ησυνΐτης ἱερομόναχος Εοὐσταῦο: Πέ γκέλ. ἐτόνισεν. ὅτι «Καδολικοὶ χαὶ Πουτεστάνται ὀφείλουν νὺ προσπαθοῦν νὰ γγωσισθοῦν καλά τερον καὶ νὰ ἑογασθοῦν ἐντατικῶς διὰ τὺν τευματισιὸν πάσης εἲς τὸ μέλλον. παρεξηγήσεως». ε ωὔωωώώωώωώώωώωωωωώνωωώώωωωνν [ΠΠ Τῆ ΙΙΙ (Συνέχεια ἐκ τῆς 1ης σελίδος} λίαν των, χυρίως ὅμως μὲ τὸ παράδεινµα καὶ τὴν δωήν των νὰ ἐμπνεύσουν εἰς τὴν παιδικὴν φυχὴν τὴν θερµήν καὶ ζω» γόνον πνοὴν τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεόν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν ἄνδρωπον. Τότε καὶ µόνον τότε, θὰ δημιουργήσουν ὁλοχληρωμένους ἀνέρώπους, ἐννό µους καὶ ἐντίμους πολίτας. Τὸν τρίτον λόγον ἔχουν οἱ φίλοι, οἱ χρηστοί, οἱ ὠφέλι μοι, οἱ ἀγαθοί, οἱ ὁποῖφι χατὰ τὸν σοφώτατον “ιωκράτην «ἕ αυτοὺς τάττουν πρὸς πᾷῶν τὸ ἑλλεῖπον τῷ φίλῳ... ὁ γὰρ ὅ γαθὸς φίλος συμθοηθεῖ τὰ μὲν ἀναλίσχων, τὰ δὲ συµπράττων. καὶ τὰ μὲν συµπείξων.,, σφαλλομένους δὲ πλεῖστα ἐπαν ορθῶν», Ἡ ἀγαθὴ φιλία ἀποδειχνύεται ἀτίμητος 8ησαυρος. ὅταν μάλιστα ἐξελίσσεται εἰς ἰσχνρόὸν μέσον πνευματικῆς ἀλληλοενισχύσεως χαὶ προόδου. “Ὁ μεγαλύτερος παιδαγωγός τοῦ αἰῶνος µας ὙῬοαχείατ, τονίζων τὴν προσφορὰν τοῦ καλοῦ φίλου, μεταξὺ ἄλλων. λέγει καὶ τὰ ἀχόλουθα, αι παλυτέρα ὑπηρέσία τὴν ὀποίχν δυνάµεθδα νὰ προσφέρωμεν εἰς ἕνα φίλον εἶναι νὰ τὸν θοηθή- σωµεν νὰ ἔχῃη παδαρὰν ἰδέαν περὶ ἑαυτοῦ, μαχκρὰν ἀπὸ τὰς φαντασιοπληξίας τὸς ὁποίας τρέφει διὰ τὸν ἕαυτόν του χαὶ διὰ τοὺς ἄλλους, ὥστε νὰ δύναται νὰ λαμόάνῃ τὰς ἀποφά: σεις του ἐνώπιον τῆς πραγµατικότητος. Ἡ ἀληθινὴ φιλία ἀνοαξδητεῖ τὴν ἀληδινὴν ἀγάπην, ἢ ὁποία «οὗ ζητεῖ τὰ ἔαυ τῆς», ἀλλὰ θοηθεῖ ταπεινοφρόνως εἰς τὴν πρόὀςδον τοῦ ὅλ. λου». 'Ὁ ἀἆγαθος φίλος εἶναι θησαυρός, διότι δὲν ὑποθάλπει ἀδυναμίας χαὶ δὲν ἐπωφελεῖται περιστάσεων διὰ νἁ ῥλάψη τὸν φίλον Άννυ, τοὐναντίον ὅταν ἕλδῃ ἡ στιγµῆ δά σπεφξὴ φίλος Πλάτων φιτλάτη ἡ ἀλήδεια» καὶ δὰ ὑποδείξῃ τὰ σφάλ. µατα παὶ βὰ ἔλέγξη τὸν φίλον του. Εΐναι ἡ νχαλὴ ουναν«κ- στροφῇ καὶ ὁ κπαλᾶς φίλος, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει καὶ ἡ Α- γία Γραφὴ «Φίλες πιστὸς σκέπη χραταιά, ὁ δὲ εὐρὼν αὐτὸν εὗρε δησαυρέν. Φίλον πιστοῦ οὖχκ ἔστιν ἀντάλλαγμα... οἱ Ἆος πιστός φάρμαχον ζωῆς». Μένουν ἀκόμη ἀρχετάὰ διὰ νὰ δυμπληρώσωμεν τὰς σχέ- Ψεις µας καὶ τὀς συστάσεις µας σον ἀφορᾷ τῶν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου δά παταπολεμήσωμεν τὸ χακὸν παὶ θὰ δέσωµεν τροχοπέδην εἰς τὸν κχατήφορον εἰς τὸν ὁποῖον πολλοὶ σή-. µερον ἀπερισχέπτως καὶ ἐπιόλαθῶς φέρονται. Περὶ αὐτῶν ὅμως δά γράφωμµεν εἰς τὴν προσεχῆ ἔχδοσιν, Φ-------------- ᾿Αρχιμ. Μ. Κ. ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 16ΗΝ ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΓΚΛΘΙΛΡΙΘΗ {) ΝΕΙΣ ΗΓΟΥΜΕΝ(Σ ΤΗΣ1, 0 Ἡ προσφώνησις τοῦ δ[ακ. τάτου πρὸς τὸν νέον χιεπισχόπου εἲς Ῥὴν ἱκυριακὴν, 1θην Ιουλίου, ὁ Μ. ᾿Αρχιεπίσκυπος ύπρου κ. Χ. ΝΙακάριο-, ἐτέλεσε τὴν Ὀείαν λειτουργίαν ἐν τῇ Ἱ. Μανῇ Δία: χαιρᾶ καὶ απροέόθη εἰς τὴν χειρθυ- δεσίαν χαὶ ἐγκαθίδρυσιν τοῦ. ἸΕ- ἠφἨφισμένου. Εγουμένου τῆς λίο- γῆς ». ἨΜλπιδιου. Ὁ Μακαριώ: τατος ἐχειροτόνησεν εἰς Διάκογον τὺν σπουδαστὴν τῆς Ἱεφατικῆς Φχολῆς κ. ᾿Ανδρέαν Δενιέρην, ἐκ Λύσης. Βὶς τὴν Νονὴν Δαχαιρᾶ αι γεκεντοΦ η μέγα πκῆῖος ἀνερχόμεγνον εἲς τοεῖς περίπου χιλιάδας. ῖΐς τὸν Μ. ᾿Αοχιεπί- σχυπον ἐπενλάγδη Περμοτάτῃ ὑπαδογὴ τόσον εἷς τὴν ΜΙονήν, ὤσον καὶ ὑπὺ τῶν κατοίκων ὅλων τῶν χωοίων. ἐν τῶν ὁποίων δι. Ἡε κατὰ τὴν µετάθασίν του. εἰς τὴν Μονὴν χαὶ κατὰ τὴν ἔπι- στουφὴν του εἰς Λευχωσιαν. Εὶς τὴν χειροτονίαν τοῦ. νέου Ἠγουπένου Μαχαιοᾶ παρέστη ὅ Θεο.. Νωφρεπίσχοπυς ο ζοῦν τος κ. Γεώργιος, πολλοὶ τῶν 1Τα- γοσιυλ.. ᾿Αρχιμανδριτῶν, ὃ κ. Πιερῆς Αὐξεντίου καὶ ἄλλοι. δε: τὰ, τὸ πέρας τῆς θείας λειτουργί ας ὃ ΝΙ. ᾽Αρχιεπίσκοπυος ἆκολον: ἠούμενος ὑπὸ χιλιάδων λαοῦ, µε: τέθη εἷς τὸ κφησφύγετον τοῦ Αὖ Ἐεντίου καὶ ἐτέλεσε τοισάγιον. ὍὉ νέος Εγούµεγος ἐδέχθη μετὰ τὴν χειφυθεσίαν του τὰ συγ- χαρητήρια τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ εἲς τὺ ΠΗγουμενεῖογ. Ἡ ΠΗΡΟΣΦΩΝΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚ. ΑΡΧΙΡΙΠΣΚΟΠΟΤ 1 ρυσφωνῶν τὸν νέον Εγου πενο Μαγαιρᾶ. κατὰ τὴν ἐνῆρό: γισίν του, ὃ Μ. ἸΑοχιεπίσκυπος πε τὰ ἑξῆς: Γνωρίζω κπαλῶς ὅτι μετὰ πολ λῶν δισταγμῶν ἀπεδέχθης τὸ ἀξίωμα τῆς ἡγουμενείας. Ἡ συναίσθησίς τῆς εὐθύνης ἀφ' ἑνὸς καὶ ὠὡὠρισμένα ἀφ᾿ ἑτέροι: βλιθερὰ ἐπεισόδια, ἄτινα διετά ραξαν τὴν γαλήνην τῆς Πονῆς κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἡ σαν ἡ κυριωτέρα αἰτία τῶν δι παιολογημένων ὃδισταμῶν σου Δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγ- μῆς νὰ ἀναφερθῶ εἷς τὰ του αὔτα διὰ τὴν ἉΕλκλησίαν καὶ τὴν ΠΜονὴν δυσάρεστα ἐπεισό δια. Δὲν ἀποκρύπτω ὅμως τὴι ἀπογοήτευσίν µου Κἀιότι δᾶάσκα νος δαίµων εἰσεχώρισε µέχρ τοῦ ἱεροῦ τούτου θρήσκευτικοῖ: Ἱδρύματος καὶ ἐδημιούργησε µε ταξὺ τῶν μοναχῶν διχονοίας καὶ ἔριδας, αἵτινες διεσάλευσαν τὴν εἰρήνην καὶ ἐξέθεσαν τὸ γό ητρον τῆς ἸΜονῆς. Τρέφω τὴ” βάσιµον ἐλπίδα, ὅτι ἐι τῷ φπροσώπῳ σου ᾧ παλαίφατος καὶ ἱστορικὴ αύτη ΠΜονὴ θὰ εὕρη τὸν δεξιὸν πήδα λιοῦχον, ὅστις θὰ τὴν ὁδηγήσῃ εἰς Λιμένα γαλήνης. Περιττὸι Ἡγουμενον, ᾿Αρχιεπισχόπονυ. --- Ποτριχκἰπαρκινέσεις - «Ἡ χάρις τῆς Ὕπερ ἐνισχύῃ εἰς τὸ δυσχερὲς ἔργον τῆς ἠγουμενείας σου». : τς ἔπεσεν ὁ Γρηγόρης Ανξεντίου. τὸν τόπον ὅπου γὰ σοι ὑπομνήσω, ὅτι, ὡς ὅπλον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἔργου σου, θὰ εἶναι ἡ βαβετα καὶ εἰλι- κρινἠὴς ἀγώτη σου πρὸς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀδελφούς. Ἔρχεσα: ὡς ἡγούμενος καὶ ἄο χιμανδρίτης τῆς πνευματικῆς αὖ τῆς µάνδρας. Μὴ διαχωρίσῃς τὸ μικρὸν μοναχικὸν σου ποίμνι Ὁ νέος Ἠγούμµενος τῆς ἱωτορικῖς Χιμανδρίτης κ. ον εἰς πρόβατα καὶ ἑρίφια. πίδειξον ἀγάπην, ὑπομονήν, ότητα, ἀνεξικακίαν πρὸς τας. Μὴ διστάσης ὅμως χρήσιµοποιήσῃς, ἓν ἀνάγσεῦ. βακτηρίαν σου ὧς ράθδον στυπτιιὴν τῶν τυχὸν ἀπειθαρχούντων καὶ ἀταμτοῦν: των μοναχῶν. ΠΟΛΙΣ ΕΠΑΝΩ ΟΡΟΙΣ ΚΕΙΜΕΝΗ ΗἩ ᾿Ἱερά Πονὴ τοῦ Ιῆαχα ρά εἶναι ἓν τῇ πραγµαειῇ καὶ τὴ] µεταφοριῇ ἐννοίᾳ ὡς πόλις ε πάνω ὄρους κειµεγη καὶ μὴ ὁν- ναµένη νἁ ἀποκρυδῇ ἀπὸ τα ὅκ µατα τῶν ἀνθρώπων. Διὰ τοῦ το πολὺ προσεμτικὸς μαὶ ὕπο δειγµατικὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ βίος καὶ ἡ πολιτεία τῶν ἐν αὖὐ τῇ µοναζόντων ἀδελφῶν. ας πνευματικὸς φάρος φωτίξων τοὺς μακρὰν καὶ τοὺς ἐγγὺς εἰς τὸ τρικυμιῶδες πέλαγος τοῦ 6ἷ- ου πρέπει νὰ εἶναι αἱ ἱεραὶ Ἰο ναί. Ο ἀληθὴς προοορισμὸς των δεν εἶνα, ἀπλβς νὰ χρησιμεύσω σιν ὡς καταφύγιον τῶν ἆγα- πώντων τὴν µονήρή χαὶ μακρὰι κατὰ “Ἡν )Λονῆς Μαχαιρᾶ Πανοσιολογ. Ἐ Απ {ὃ ΝΗΣ ΜΛΧΛΙΡΑ κ. ΕΛΠΙΛΙΡΣ τοῦ Ναχκκαρίω αγίας Θευτέκονυ... δὰ σέ Ἡ ἐπίσχεφις τοῦ Μακ. Αρ: τοῦ θορύβου τοῦ κόσμου ζωήνι ἀλλὰ κυρίως διὰ νὰ εἶναι πνευ µατικαι ἑστίαι ἀπτινοβολοῦσα εὐεργετικῶς τὸ φῶς των ἔπι τῆς κοινωνίας. , Κατὰ τὴν µακραίωνα καὶ πο λυκύμαντον ἱστορίαν µας αἱ {ε: ραὶ Ἰοναὶ ὑπῆρξαν ὄχι µόνον θρησκευτικά ἀλλά καὶ ἐθνικὸ Αρ. τος, προπύργια, κατὰ τὸν πρόσφατον δὲ ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνά µας ἡ συμβολὴ των ὑπῆρξε σήµαν: τικὴ καὶ πολύτιμος. ᾿Γδιαιτέρως ἡ ἹΠονὴ τοῦ Ἰαχα ρᾶ ἐχρ]σοι µευσεν ὡς ἔπαλξις, ἀπό τή ὁποίας ἐπολέμησεν ὃ μεγαλύτ. ϱος τῶν ἠρώων τῆς Ἰζυπρ ω«ἤ- ἱστορ΄ας. ὁ Γρηγόρης Αὐξενει πυ, ὁ ὁποῖος ὃ:ὰ τῆς ὑπερόχυο: Ασίας του ἀνέδειξε τὴν Ἱηονὴ ταύτην εἰς ἐθνικὸν ποοσκύνηµχ Τὸ βρησκευτιιὸν καὶ ἐθνικὸν εαῦτο προσκύνημα, 1ανοσιυλο: γίωτατε γούμενε, καλεῖσο. σήμερον ὅπως διακογνήσῃς. Το ἔργον τῆς ῥὁ.ακονίας σου δὲν εἶναι εὔκολον. ἄώρει ὅμως µε- έα θάρρους καὶ πίστεως. χάρις τῆς Υπεραγίας Θεοτό που, πρὸς τιμήν τῆς ὁποίας :] ΠΜονὴ αὕτη ἐμείσθη καὶ ὡς ϐη σαυρὸν πολύτιμον διαφυλάττῃ τὴν θαυμα:ουργὸν εικόνα Γης, θὰ σὲ ἐνισχύτ! εἰς τὸ δυσχερες ἔργον τῆς ἡγουμενείας σου, τὴν ὁποίαν εὐχόμεθα μακρὰν καὶ εὐδόκιμον ἐπ ἀγαθῷ τῆς ἱερᾶς αὐτῆς ἹΜονῆς καὶ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας». ΙΠΗΙΜΙΙ ΙΙ ΤΝ ΙΠ] ΙΒ ΙΝΗΙΗΙ ΝΝΗΙ ΙΜ ΠΙΗ ΡΟΔΟΣ, 58, Ἰουλίου, ---- ἣν ποωΐαν τοῦ δαθθάτου, Όδαν ουλίου, ἄπίκετυ ἀεοοπορικῶς εἰς τὴν νῆσον Ῥόδυν ὁ Αιευδυντὴς [κκλησιαστικῶν “Υποθέσεων, τοῦ Ὑπονογείομ ἨΕξωτερικῶν κ. Θεύδ ΜΙπάνζως, πφυκεβιμέγου φὰ ἐτθ τάσῃ ἐπιτοπίως διάφορα Νέματα σχετικὰ μὲ τὴν ὀωυγάνώωσιν τῇ Πανορθοδύσου. Αιασχέόφεως Ρόδο, Ἡξ ἄλλων, τὴ ἀπόνευμα ὁφί: κοντο μὲ ἀεφοσχάφος τῆς -0 λυμπιακῆς» ὃ Ποόεδρυς τῆς 9) ληνικῆς Ουγανωτικῆς Ἠπιτου: πῆς τῆς Αιασμέφεως Ἠεθ. ΧΡ τροπολίτης Ρόδον κ. Ὑπμρίδων, ὦ δεθ. Ἀητοοπολίτης Ναρδέων 3 Ν]άξιμος, Ποόεδρος Γογχοιστια: νκῶν. Νγέσεων τοῦ Οἰνουμενύκο ΓΠατοιαυχείοτ, δε. Ν[Γητοστη τν Ξ το η , λίτης Καρπάῦυσι --- Κάσο κ. ολ η ὃ μὴ ο πόατυλως καὶ ὁ Εενικὺς λιευῦον- 4 - τω 5 τὴς τοῦ. Ὑπονή: ᾳ , ͵ ἁ αν, γείου. Εαιϊδείας καθηγητὴς τῆς Ωεοσλαγικῆς Νχυολῆς τοῦ Τ[ανεπι- στην Αθηνών κ. Ἱάασ. ωνν- γίδηε. Ἐν τὸ πεταξό, κατόπιν τηλε: ᾳ Ουησκευμάτων φωνιγῆς ἐπικοινωνίας τῆς λ.Θ.11, τοῦ. ἹΓατοάσγου Αδηναγόσα τιε- ν . , τν ες ὁ τὰ τοῦ Π[ουέδουι. γαὶ ἄλλων τν λῶν τῆς ὀργανωτικῆ- ἐπιτουπῆς. ἀπίκετο τὴν ἐπομένην ἠμέσιν, ο άην παοελθ. μηνὸς εἰς Αθήνας Κωνσταντινουπόλεως γαὶ ἐν ὔ ἈΤητουπολίτης Ἀ[όρων -. ρῦ, Κωναόστωαςς ὁ ὅποῖος ἀνεγώνρητ, σε διὰ Ῥήδον πετὰ τοῦ. δεν ντι τοῦ τοῦ Τα υπο οσε[ου ΕΓουεδίως χ. θ. Ὀαΐδη. Ἔὴν λευτέοαν, 4Ην Τους πονΏἍθεν ες σὐσνεναν ες Ῥόάδαν ἡ ὀλομέλεια τῆς Ελληνινῦ- Ου ανωτικ ης εἰς τὴν Μήπαργατ ἘἨπιτουπτῆς 2 ῃ ’ νοκ Ὁποιαν πέτεσνε πι ο να νσωωώσανωωνν Ὑπεύθυνος: ΧΡ. ΑΓΑΠΙΟΥ Τύποις: «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» ᾿σαφκίοῳ Κομνηνοῦ 3. Λευκωσία. Ρόδου κ. δω Πετρίδης, ἡ ὁ ποία παρουσίᾳ καὶ τῶν 35εθ. ΜΗ: τροπολιτῶν Σάρδεων καὶ δή: ρων, ὡς ἐκπροσώπων τοῦ Πα τοιαρχείοῦ, ῥλοχλήορωσε τὺ να χαταυτιςόμενον πρόνοιµµα. τῶν ἐργασιῶν τῆς διασκέήνει Ἱκατὰ αληραφαρίας ὠσαύτως ἐν Κύπρον, ἡ δίακ. ᾿Αρχιεπίσχυπας κύπρον κ. Ἀ[ακάριος ὥσρισεν ὡς ἄφχηγὺν τῆς ἀγτιποησωπείας τῆς Κυποιακῆς Ἰγκλησίας εἲς τὴν Πανορθόδαξον λιάσνεφιν τῆς Ἰά- δουν τὸν δεθ, ΑΠητοοπυλίτην { ά: ου. Εεννάδιον, -------ὋἊν Η ΟΡΙΣΘΕΙΣΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΗΠΕΙΛ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ Ν. ΛΕΛΧΙ Γ ΓΕΝ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΟΥ Π.Ε. τσ ὀρισηεῖσα ἀντιπουπωπεία τῆς Εκκλησίας τῆς ]λάδος εἲς τὴν συ κλη η σομένην εἰς ο. ἡελὶ Εενικὴν δνέλεησιν τοῦ Παγκυσιίαν. δυμθουλίου τῶν Ἠκκλησιῶν, ἀπαυτίξεται ἐν τῶν Νεθ. ΑΠητουπυλιτῶν. Θεσ)νίνης κ. Παντελεήμονος, 'Ἠδέσσης ναὶ αΠέλλης κ. Αιονησίοι, λ Πατ ἠνη κ. ακους Δράμας κ. ᾠρλία πανς Αα ήρον κ, Αελετίους Όευη Ἠπισκύπων Ἁγαϊΐας κ. αντε: λεήμυνης καὶ τῶν Ὀποτίμιων Ίο. θηνῶν κ.κ. μίνι ΑΕ Οιζάτου, , , ων ος Παναγιώτα Ἠρεμπέλα, τῶν ἵνα: | θηγητῶν τοῇ Ενεπιστηπίως 1Λ. Ῥηνῶν κα. Δημητρίου, Α]ωοα έτος, Εασιείσ Εωαννίδως, Άωναταν τίνος λἰπόνη, Εερασίτον ἹΚονιδό η, Ανδρέου Φυτοάνη, καὶ Ἁάο- ναι. διώταν χά τῶν Κάθηνητῶν τοῦ. 1Γανεπιστηπίας Θρσσι νίκης Ἐ.χ. Ἰωάννου Τωάχα γα ωύγνοι Ἱκαλονήρου, [ ΝΙΠΜΙΗΙΙ ΠΙΙΗΙ Τῆ ΜΠΕ ΜΗΝ ΜΗ Η! Ἱῇ ΙΙ ΙΗΠΙΝΙΝ ΠΠ [μ ΠΠΙΗΝ 1 ΗΝΙΙΝΙΙΙ Ὑοαεάςλε- ἂν μα: μα ὤυγέχεια εν τῆς 1ης σελίδοτ) γονὺς ὅτι τὸ ἔγκλαημια ὑπὺ υἷαν δήποτε ποοφὴν καὶ ένγοιαν, ἅπο ιΜΠΙΗ ΠΜ ΙΜ κ ΙΙ | Διεξίέασε δερμὸν χαιρετισμὸν πρὸς τὸν αν, Ιμὴ] ᾽Αρχιεπί- σχεπον Χ.κ. Ἠαχκόριον χαὶ τὸν Μυπριαχκέν λαόν. Τἡν νύχτα τῆς ρίτης οδης Εωνλίοῦ, διηλῦεν εκ του. αἴρυ Ὀρυμίου. λευχώσίας ὁ δεύ, .λ0- χιεπίσχυπυς Γάζης κ. Ἀτέανης, συνοδευόμενος ὑπὺ τοῦ. Γἱανο: σιολόΥ. λοχιμανδρίτου, τοῦ. αἰα- ναγίου. Τάφου κ. λὐανασίον. ο Νεὔασμµιώτατυος ἐπέστφειν ἐν τοῦ. εἰς | ερμανίαν ταξιδίαῦ τοις ὕπωι ἀντεπρασώπευσε τὴν κ κλη: σίαν Περυσολύμων εἰς «συνέδριον ἀποφάσεώςν τῆς Διαμαρτοροένης Ιον) ησίας τῆς Ἱεομανίας. ως τὸ, συνέδοιον παρίσταντο καὶ εντ ποόσώποι χαὶ τῶν ἄλλων ὀφ)οδύ: ξἕων ἐκγλησιῶν, ἓκ µέφους δὲ τῆς ἐγχκλησίας τῆς λλάδος σιε- ρέστη καὶ ὁ καδηνητὴς τῆς Ον00- γικῆς γακῆς τοῦ ΓΓονεπιστηνίου ᾽Αὐηνῶόν κ. Ἰωάννης αυμίρης. ΑΠ δυνηδεῖς νὰ συναάνθη αξ- τὰ ἐχπρυσώπων τῆς Εκ ησίας Νύπρου, όγῳ τῆς ὑὐραχείας τἱς τω ἀεροδυόμιον παραμονῆς τοῦ, παυεκάλεσε τὸν ἐπὶ χαὐήχυντι εὐοισχόπενον εκεί συνευγάτην µας ἆ. «λνδυέαν δοφυχλλέοὺς ὅπως ὑταθιθάσῃ ποὺς τὸν δίαάκ. λογιν: πίσκυπυν Ἰύπρυυ χ.κ. Διωκάνιον τοὺς ἀδελη ικοὺς του. χαιρετισμοὺς Χαὶ τοὺς γαιρετισμοὺς τοῦ. {{α- τριάυχου. Περυσολύμων κ. Ενν δι: του, ὡς ναὶ τὸν ἱ καὶ τὰς εὐχὰς Βάνα ασιόν του ἰ εὖ εὐλονίας τω: πρὺς τὸν ἠοω) κὺν υποικὸν λα: όν, εὐχύμένος ἰδίαιτέυως ὑπομονῇῃ διέλθωσι τὴν αὐτὴν. εετὰ όπου, εἲς καὶ ύπως ἓν περίυδην τὴν ἀνακήρυξιν τῆς πηποχσατίαν, ΛΙΚΕΤΘ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ ϱ ΣΕΒ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΣ ΤΙΒΕΡΙΑΛΏΣ Πεοὶ τὴν δην πμ. παρελῦ, Γ[έμπτης, της αυλών, ἀφίκετο ἀεουπορικῶς εἲς Ἱύὐπον ἐξ λθηνὸν ὁ δεό, λοχιεπίσρυ πυς ιθεριάδυς 2. Ανατόλιος ὃν Παναγιᾶς Πάφου, ἀδελφὺς τοῦ Ω[ανοσιολον. ΓΠνουμένου. Χου σαῤρυ’ ατίσσης κ. Αλεξίου, οὐ τος δὲ παραιείνη ες Αύπρην ἐπ ὥσαν της ασήπερον περίπου πυὸς ἐπίσκοιριν τῶν συγνενῶν τον, Ὁ σεῦ, ᾿Ανατύλιος, ἐπεσκέα δη τὴν ἐδία᾽ ἑσπέραν τὸν λα. ᾿Αογιεπίσχοπον Ἰύπρυι κ.κ. Νἰακάριωον, µ ΚΛΤΑΣΚΙΝΙΤΙΚΙ ΚΙΜΗΣΙΣ ΙΑΛΝΝΙΝΗΝ 109 ΑΛΑΝΤΙΝ ΛΑ ρθλιος, γεγχώσησαν περὶ τὰ 30 Νοιστιανικῆς Περᾶς φ .. µέλη τῆς ὀνώσεως Χέων τῆς ΑΙητροπόλεως διὰ ὄεχα πενλήμερον χατασκήνωσιν εἲς τὴν ἱερὰν. πονὴν , (Τξώρας). Ἁγίας Ηαρασκενῆς ῦ 288. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΕΙΣ ΛΙΟΡΙΔΣ Την Ῥοίτην, Ίδην παρε), µηνός, ὁ δε, λΠητρυπολίτης Κν- θηνείας ή. ἐτέλοασε τὴν Δείαν Κειτορογίαν εἷς τὸ χω οίον. Αιόσιος καὶ Κυπριαχκὸς ἐχγειροτόν σον εἰς διάκονον τὸν ὑποιρήφινν ἱερέα διὰ τὸ. Λιόριος κ. Ἀνδο, Γζαπα- γεωογίον. ἐν Ἱκαπουτίου. ο Ὅλ- γιος. Ἱννυρηγείας ἐφιλοξενήή η. εἰς γεῦμο, εἰς τὴν οἰχίαν τοῦ {ρρτά- όντος Σ. Λοζυι Μαξούτη. οἱ... “δΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΒΛΟΙΜΛΣ” πο υσσντασπστ στ λαὺ τῆς Ἱτῆς μέχρι τῆς θ4ης τοῦ πουσεχοῦς δεατειθρίων δὰ συνέλθῃ ἐν Δεαπόλῃ Ἡ ωμή Ἀνατολιὴ Ἱθδυμᾶς» μελετῶν ι ς Ξ καὶ. πουσενχῶν ὑπὲρ τῆς Χαι: στ'ανικής ᾿λνατωλῆς, ἥτις διου- γανοῦται. ὑπὸ τῆς ἐν {1αλέφωῳ θδρενούσης « Ἱταλικῆς Καθολινῆς 9. ΄ Ν - 5 ὀργανώσεως ὑπὲρ τῆς Ἰριστιανι- Ξ .. 3 -.. γῆς ᾿Ανατυλ! Β ΦΒΙΡΟΠΟΙΟΣ ΕΠΙΛΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΒΡΙΠΟΥ ιο κ ομίνρα ὃ, σι : αχ Ἰ (υγέχεια ἐν τῆς Γης σελίδυς} σεώς του ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτ. 2ῦτος το ἐθισμένος εἰς τὸ ἢ δονιστικὸν αὐτὸ «φυτὸ ἀλλειψις τοῦ ὁποίου, λό Υγῳ τοῦ ὅτι δὲν κατὀώρ λωσε νὰ τὸ προµηθευθῃ. ἔ δωσε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν ἐκ δήλωσιν τῆς ἀνωτέρω ἀἆναφε ροµένης συμπτωματολογίας) Φρονοῦμεν, συνεπῶς, ὅτι τὸ σον διὰ τὸ χασὶς ὅσον καὶ δ.ἀ τὸ κανναθοῦρι (τὸ ὁποῖον χγρ] σιµοποιειται κυρίως ἐν Κύ πρῳ) παραλλήλως μὲ τὰ νο µοθετικἁ µέτρα. δέον ἡ κατα πολέμησίς των νὰ γίνῃ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς κοινωνι τῆς προνοίσς καὶ ἀ,τιλήψτως, κυ. ρίως δὲ ἡ προσοχἡὴ τοῦ Κρά τους πρεπει νὰ στραφῇ εἰς τὰ µέτρα διαφωτίσεως καὶ προ- φυλάξεως ἀπὸ τὰς κακὰς συνεπείας, Ὁ ἐθισθεὶς μὲ τὰ τοιαῦτα ἠδονιστικὰ φυτὰ ἆἁγι..- τελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν κοινω. νίαν. Ἐλέχθην ὅτι τὸ χασὶς εἶναι διαδεδοµένον. κυρίως. μεταξὺ τῶν Μωαμεθανικῶν λαῶν. ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς Εὐρω- παίους, οἱ ὁποῖοι δὲν κάµνουν χρῆσιν αὐτῶν. παρ) ὅλον ὅτι, οἱ δεύτεροι ἐθίζονται εὐκολώ τερον εἰς τὰ ἐκ τοῦ ὀπίου ἢ ς η τῶν φύλλων τῆς κόκας λαμ- δανόμεια ἡδονιστικά. Τοῦτο πιθανῶς νὰ ὀφείλεται εἰς τὸ Ότι Ἡ ἑνέργειά των δὲν εἶναι Ἱ. αὐτὴ εἰς τοὺς λαοὺς τῆς πυρώπης καὶ τῆς ᾿Ανατολῆς, Τὰ ᾿ναρκωτικὰ ἐπδροῦν δυσμενέστατα ἐπὶ τοῦ ὀργα- νσµου τοῦ ἀνθρώπου. ἆρκε- τοὶ δὲ τρόφιμοι τῶν ὃ αφόοων Ψοχιατρείων. ἄν τὸν κόσμον, ἔχουν ἀσθενήσει ὃ αιοητικῶς ἐκ. τῆς Χρήσεως τῶν ναρκω- τικὼν τούτων. ᾽Αϕορμὴν τοῦ ἔθ'σμοῦ εἰς τὰ ναρκωτικἁ φαί[. νεται ὅτι ἀποτελεῖ ἡ ἀρχικῶς Σμφανιζοµένη εὐθυμία καὶ «ὖ- τυχια τοῦ µεθυσθέντος μὲ χα- σίο. Ὁ Μοτεαα περιγράφει τὴν κατάστασιν τῆς ἐξ αὐτοῦ μέθης ὡς ἑξῆς: «Βομίζειτις ὅ- τι ὁ ἥλιος φωτίζει κάθε σκέυ.ν, ητις περνᾶ ἀπὸ τὸν νοῦν του. Κάθε κίνησις τοῦ σώματος Εἶναι πηνἡ ἡδονῆς, Αἱ σκέψεις διακόπτονται εὐκόλως, ἀλλὰ παραμενουν σαφεῖς καὶ ἐναλ. λάσσονται ζωηρῶς καὶ ταχέ- ὡς. Μέτρον τοῦ χώρου καὶ τοῦ χρό.ου δὲν ὑπάρχει. Τὸ δευτερόλεπτον γίνεται αἰὼν καὶ μὲ ἕνα ὀῆμα δρασκελίζει τις ὅλον τὸν κόσμον». στ (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Ἡ. ΜΗΛΛΔΜΝΡΙΙΣ ΜΙΡΙΝΙ (Συνέχεια ἀπὺ την ὅην σελίδα) Γελεῖ ὃυσα ήμησιν διὰ τὴν Ἀῆσον µας καὶ ἁμαύρωσιν τῆς εὐγεγεία: ναι τῆς δύξης της. - 3 Ἡ ὑπρηλὴ 1- δέα, τὴν ές . ὁποίαν ἔχωυν διὰ, την Κύπρον ἑκατομμύριμ. ἀνδρώπων, γα ἐχπέσῃ τοῦ θάψρου της. ΕΗ2εἳ στυι θὰ ἀποστραφοῦν ἄν ἡμῶν, ἐπισκέπται δὰ αᾶς ἀντιπαρέογων ται καὶ Ἡ αφόθδος καὶ εὐημεοίς, 105 λαοῦ µας Βὰ ὑποστοῦγ τὰς ἑ ξαμειπτιχὰς συνεπείας͵ ν η ὑποία διαΒέτει τὴν ωνωνία, : Ἀραστηο:ό τητά της εἲς τὴν διαωχῆ ἄπηναν κατά ἐσωτεφικοῦ. ῥπούλον ἐχλουῦ, τοῦ ἐγκλήματυς, Νά δμσχυλευηῇ ἵά ὔαδίσῃ. πρὺς τὰ, ἑαπρὸς γαὶ Ἡ τηλ. τὴς πῳοδιαυφάφετία ἡλιρς αά, Αιὰ τοῦτο ποιοῦμαι θευμαυτάτην ἔχκλησιν πρὸς τὺν ἔχν .. υποιακὺν λαῦν καὶ ἰδιαιτέοως λαῦν τὴν γεολαίαν. οπρία ἀποτελεῖ τὴν ἐλπίδα τῆς ΠὉρΙΟΝ Όπως. θηλ ήσῃ κα οἴων. δήποτε τρόπων τὴν χτὰ τοῦ Ἀλήματυς ἑμστματείαν, ἐν Ηστρι ἔν τῆς ἐ πιτυχιας τῆς ὑποίας Πὰ ποωγχή ουν σημαντικώτατα ὀφέλη όχι μόνον δις χὸ κηνωνικὸν σύνολο καὶ τὸν τόπον µας, ἀλλὰ κιὰ δι ἵνα ἕκαστον ὃς ἡμῶν, Τὸ, ὄντε Ταλ πένα ου ύανα τοῦ. νύπου, γε Γης τάσεως, Ἠ Αστυνομία, δὲν μὰ δυνηῦῃ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς ην προσπάδειαν τῆς ἴδικῆς Πας η πλήρως της ἄνει αμίς συνεργασίας καὶ θοηθείας, [ο ἔγκλημα πωέπει τὸ τουηή δῃ κια ἐκδηλούμενον, νὸ ταταχῦῃ. Ὁ λαός πας ἵ πεπαλούυτησε, διήτι τὸν θίων τος ἐπὶ τῶν ἔζησε καὶ ἐθεμελίωσε τὸν 6 ) ύάδρων τῇ εμζτῆς καν τῶν ὑιρηλῶν δαγινῶν, Ρὰ θάδυα, ταῦτα, ἃς Η τὰ, χλη ἠσώμεν, ἀλλὰ ἃς τὰ ἔνδυναμο ΡΗΣΝ ΙΟΚΗ πεωισσύτερον, Όλι µας ἂς γίνωιεν σγυπυῦ τῆς». ρ συνερνάται τοῃ παι τῆς ἔκστοατεία- αὐ »ἐστυ γερὸ ἔγινε μεγάλους σει- σµος αι µια περιστερὰ έᾳάνη, η Όπυια Κφατοῦσε Ένα στεγανι ατο ϱάμήος της, Τὴν ἴδιαν ὥσαν ἔΓανη πύριγος στύλος και ἐπάνω ἒις αὖτον ὁ Άτανρος, ΤΕ πµρην- νος Ν[αρίνα θγῆκε τότε ἀπὺ τὴ νερο, ἡ δὲ περίστερὰ ἐπέταξε κά ἐκάθησε ἑπάνω εἲς τὴν πεφαλήν τῆς ρατυῦσα τὸ ἁμάραγτῳ ατε- φάν ἀλορν Ἡ περιατερὰ ἐσηκώθη αμ ἐκ ιπ]σε ἐπάνω στὺ τριων αν λλόνως µια φωνὴ ἠκούσθη «Ελθὸ - .. κ. κ ιά ε ο αθίνα εις τας αἰωγίους αργάς, ὨΠίσελδε θεύνυιςε ᾱ- ερ λδς, Δεόννμφε, νὰ πρ/αάνσης τα ἁγαθδὰ τοῦ δείσου, Νὰ χαίΐρεσαι µα πα οῦς μάρτυρας. τῆς Χριστιαν: Χης πίστεως. Ναι Νδὰ χαίΐρεσαι διότι ἐσὺ τὸ ΐ ἔστερι : ἔσρ των πάντων ἑστερήβης καὶ τὰ πάνδε ὑπέστης, κατὰ αἲ τὰ δεινά ὑπέστης, κατὰ την ἐπίψειον τωήγν, παρενρίσκοντο ἐγεῖ Γ[αφα- οι μὲ τοις Ὅλαι ὅσυι αφε] καὶ ἤνουσαν τα κωντανα αὐτὰ όν σαν εἲς τὺν Ἀύφον. Ὁ Ἔπαορχας θλέπων τὰ θάντα ὠογίσθη πολύ, ὕσμε ξε να φανεύσουν τοὶ- τας, ἐπίστι 1) σι δι έτο γει πιστεύσι σα ο ἐπισης κι τὴν δἱαρίνη. οἨ 1ος ἐλαθε τὴν } ίνα καὶ τν νε η ην Α[ασίγα καὶ που. ἐπρόκειτῳ νὰ ταρηένος τὸν. τόπον, ᾖ- ειτο νὰ παρτορήσῃ, Ἡ ϱἨένος εστέκετο α)ὐχραίμῃ που: στις τις τὴν τύπο τοῦ μαρτυρίου ο Εκεί ἡ ΑΓαρίνα λέγει ποὺς .. δήμιοι 7 Ἀφησέ µε νὰ πῶ ὀίγα λογια. ες τοὺς δω καὶ ἔπειτα ἕντελε τοῦ. πρίου σον, ποὸς τὺ πλῆθης ε Αδελφοί ου, τσ τὰ, λόγιι παρενρισχηιέγυς ἷς τὴ πυόστανµιι Αποῦ ἐστυάφη ἴπε τὰ ἑξῆς: ᾿Ακούσατε μὲ να. αὗτά. Ἵνας κ. υπάρχει ὑ μόνος ἀληδής, ν τὸν τωέπει Υά λατρεύετε καὶ ν μ.ο Υήώσατε ὅλαι εο 2 -- . η ἕς του Κύριον :ἀμέσως ὃ δήπιως τὴν Ι διότι παν ὀώρημα τέλειον ἄνω- θεν ἐστιν πατααΐνον», Ναί, ἃ- ἵαπητυί µου Ἀριστιανοί κάθε τε: δεία. δωρεὰ πφοέργεται ἀπὺ τὺν : στυργικὺς 1 {α- ο» παραστέκεται εἲς τὸν κά: ὕε ἕνα, λὐτὸς πρυνοεῖ δι ὕλους μας, ΜΗ ({οὔηἡῆτε τοῖς ἐχθροὺς σας. «νὰ ἔχετε στὺ γοῦ σας. ὅτι δι συναντήσετε πολλοὺς ἐχθροὺς παν πειρασμούς. ΔΙ θάρρος κά πεποίν]σιν. εἲς τὸν αν θὰ μα Ες τα λιμάνι τῆς σω- λεία ὃς τς 2 λεύν, 0 Οπυῖος ὡς τέρας , »Ταπεινώσατε τὶς ψυχές σας, ἀδελφοί µου, διὰ νὰ σωθῆτε,. δ[ὴν εἶσὺε «ὐπερήφανοι καὶ θραδεῖς τῇ καρδίᾳ», δά εἶσθε ταπεινοὶ. καὶ με ταπειγότητα νὰ προσέρχεσθε ἐς το μυστήριο τῆς Θείας Εὖχα- οιστίας. Ναίΐς ἀδελφοί µου. δά ἔχκετε πάντοτε τὸ νοῦν σας ἐτ στοαιµένον αρὺς τὸν Κύριον. δὲ χάδε ό σάς στιγµή: Χτὸ πόνο, σιὴ δυστυχία καὶ στὴ χαρά. Παντοῦ και πάντυτε νὰ ὕυμᾶστε τὸν Νύ- τῶν, υΣδὰ ποησεύχεσῦε τακτικά. Ὁ ἱκύψιος ἀφοῦ µάδει τὶ χρειάζεσδε δά σας τὴ στείῃ. Αὲν δὰ σᾶς ἀ- πησῃ νὰ δυστυγήσετε. ἵὉ Κέριος εἶναι ΠΕ αντοδύναᾶος καὶ Πηλύεύ: σπλαχνυς. Ἀτέλλει στὸν κάδε ἄν θρώπο πυῦ. πιστεύει ἀκράδαντα εἲς αὐτόν, τὰ ἀγαθά το τὰ, εἶπεν ἡ Ἀ[αρίνα, Μᾶς ᾱ- φησε τὸ κύκνειον. της ἆσμα. Καὶ ἀπεχεφάλι: Σε] τομ τὴν 11 Ίου σε μὲ τὸ ἒλ[υς λίαν. ος Ἡ. Μαοίνα ἀνεκηρύχθη, ἔπειτά Ἁγία, καὶ ἑορτάζεται. κατ ὅτος ατὰ τὴν Ίτην Ἱαυλίου. Πολλοὶ Υαοὶ εἶναι ἁπτερωμένοι εἰς τὸ ὅ- γοιά της. Ἠπίσης εἶναι απρηστά: τις πολλῶν χωρίων τῆς ἹΚύπρου. ΦΜΙΑΡΡΑΣ ΚΤΡΙΑΚΟΤ ΤΡΙΤΗ 1 Αὐγούστου 196/, .1. εως ΟΚΟΝΙΝ, ἳ : χ : 1Ν. ΗΝ μὲ 49ου -' Φράνοις! Θέλω νὰ ρύει. μαζί µου σήµερα τ ἀπογεμ.. εισαι έλευσερος Ναί... ως τις τέσσερις. -- Τότε πρέπει νά ρθεις. ὃι φίλος µου ποὺ είσαι, σοα ου ναδελφός µου, θέλὼ νὰ εἶσαι ὁ πρῶτος... Σταμάτησε τὴ φράση του. μὴ θελοντας νγ᾿ ἀποκαλύψςι περισσότερα. ᾿Εδῶ καὶ δυὸ Χρόνια, ὁ Φράνσις ὑπηρετοῦσε ὡς δεύ- τερος θικάριος στὸν Ἅγω Δομήνικο, ὅπου ἥταν ἀκόμα προ. στάμενος ὁ Τοέραλντ Φιι- στζέραλντ, μὲ τὸν ᾿Ανσελα Ασσλμ ποὺ στα. τώρα ἑ Ξὐνοούμενός του, κι ἀγνοο᾽- σε τὸν πατερ:Σλουκας µε αι ἄσχημα ἀγγλικά του καὶ τὶέ παραξδενές του οσωνήθειες -- ἔθαδε πετσέτα πάνω στὰ Υ: νεα του στὸ φαγητό, καὶ φ. ροῦσε μὲ τὸ ράσο του ἓνς µαλακὸ καπέλο--φερόταν ::: παράξενη ἐπ φυλακτικότη” ἀπέναντι στὸν ἄλλο. ἐφιμ' ριό του. Ὁ Φφρά σς κατάλα 6ε γρήγορα πὼς ἡ ταπειν! του. καταγωγή καὶ οἱ σοχέ σεις του μὲ τὸ «Μπὰρ τῆ Ενώσεως: καὶ μ’ ὁλόκληρη τὴν τραγωδία τῶν ἈΜπάνος. ἀποτελοῦσαν ἕνα ἐμπόδ'ο ποὸ δὲ θὰ μποροῦσε εὔκολα γιὰ πρῶτο του 6οηθὸ καὶ κὲ τὸν Σλούκας, τὸ Λιθουανὸ τν] έριο, ποὺ ταν ἀναγκαῖως σιὰ τοὺς πολλοὺς Πολωνοὺς ποὺ εἶχαν μαζευτεῖ στὸ Τάϊν- καστλ. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ ἀπ᾿ τὸ ἐ-ι ρημικὸ. Σέῖλσλυ στὴ γνωστη . του ἐνορία ὅπου ἡ δουλεια γινόταν μὲ τὸ ρολόι καὶ ἡ ἐκ- κλησία ἦταν πολυτελής, εν παράξενη ἐπίδραση στὸν Φράνσις. ΣΠταν εὐτυχισμέ., ος ποὺ ὁρισκόταν κο.τᾷ στὴ θξία Πόλυ, ποὺ μποροῦσε νὰ φροῦ | τίζει γιὰ τὸν ἨΠΒέντ καὶ τὴν Τζούντυ, νὰ θλέπει τοὺς Γις- λοχ, τὸν Γουῖλι καὶ τὴν ἄδερ: φή του, μ.ἁ ἢ καὶ δυὸ φορὲς τὴ θδοµάδα. Εἴχε ἕνα αἴσθημα παράξενη: παρηγερι ἃς κι ᾱ- χακούφ:σης ποὺ ὁ πατερ -- Μὰκ Βάμπ εἶχε γίνει Ἐπί- σκοπος τῆς περιοχῆς. Κι Ό- µως, Ἁ καινούργια ὡριμότητχ ποὺ ῆταν ζωγραφ:σμένη στὶς γραµµές του οἱ πτυχὲς ποὺ ἤταν χαραγμένες γύρω ἀπ᾿ τὰ μάτια του ἡ ἀδυναμία του, ἕἔ- δειχναν πὼς ἡ ἀλλαγὴ δὲν εἷ- χε γίνει εὔκολα. Ὁ καθεδρικὸς Φ.ιτοτζέραλντ, καλλ'ερυηµέ-Ιϕ νος κ᾿ ἐπιθλητικός, περηφα- νευόταν πὼ ἥῆταν τζέντλε- μαν, καὶ ἦταν ἐντελῶς δ'.ᾳ- φορετικὸς τύπος ἀπ᾿ τὸν πα τερ-Κέζερ. .Κ ὅμως, παρ. ὅλο ᾿ποὺ΄ ἤθελε νά φανεῖ' ὁ ἐφημέριος ὅν- τικειµενικάς, δὲν ἔπαυε νὰ ἕἔ-ι χει κάποια πῥοκατάληψη. ᾿Ενῶ ἐπεδοκίμαζε θερμὰ τὸν νὰ τὸ ὑπερνικήσει. Καὶ εἶχε κάµει τόσο ἄσχη: μη ἀρχή! Κουρασμένος ἀπ᾿ τὶς αἰώνιε κοινοτοπίες, τὰ ἵ- ιδια παπαγαλίστικα κηρύγµα- τα ποὺ γίνονταν, ἀπὸ καθαρ' ρουτίνα, στὶς ἀντίστὸ χες Κυ ριακὲς τοῦ χρόνου, ὁ Φρήασις εἶχε δοκιμάσει εωθὺς μόλις ἔφτασε, νὰ πεῖ στὸ κήρυγμα μὲ ἁπλὰ' καὶ πρωτότυπα λο για τὶς δικές του σκέψεις πί: νω στὸ ζήτημα τῆς ἀκεραιό τητος τοῦ χαρακτήρα, Μὰ ἆ λίμονο, ὁ πατερ'Φι τστζέραλν εἴχε καταδικάσει ὁ ὀρθὰ κοφτὸ τὴν ἐπικί,δυνη αὐτὴ κα νοτο µία. Τὴν ἄλλη Κυριακή. 6 Ανσελμ ζήτησε γ᾿ ἀιεθῆ αὖ τος στον ἄμδωνα καὶ έσω σε τῆν κατάσταση, ἐκφωνῶν [τας ἕνα θαύμάσιο λόγο γό τὸ ἄστρο τῆς θαλάσσης, πηι ὁδηγάει τὰ ἐλάφια στὸ νερί καὶ γλιτώνει τὰ πλοῖα ἀπ τοὺς κινδύνους. Τέλειωσε τὲ λόγο δραματικά, μὲ τὰ χέρ' ς ὑψωμένα: σὲ συγκινητικὴ ἔκ κληση:. «Προσέλθετε!» Όλες οἱ γυναῖκες ἔκλαψάν. κι ἀργό τερα, ἐνῶ ὁ Ανσελμ-: ἔτρων: μερικὲς ἀρνίσιες μπριτζόλες γιὰ ιἁ συνέρθει ὁ πατερ- Φιτστζέραλντ τὸν συγχάρηκ: θερμὰ κ᾿ ἐπιδεικτικά. -“Αὐτὸ ἦταν εὐγλωτία µ ἑ φορά! εἶπε. Θ υμᾶμαι. πώς, δῶ καὶ εἴκοσι χρό.τα, ὁ µακα αν Ἑ ρίτης:' ὃ :ἐπίσκοπής μας εἴχε κάμει ἕνα ὅμοιο σχεδὸν κή ῥύγμα. /.) ἱ (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΝ ΑΤΑ ἵ ΗΝ ΙΙΙ Τοῦ . Β΄ (Τελευταῖον) «Αοχοντα, σοῦ λέγω ὅτι µά: ταια περιμένεις νὰ Ὀνσιάσω εἰς τοὺς Θεούς σου. Πρέπει νὰ γνω- ρε, ο. οσον πο οίξῃς ὅτι αὐτὸ ποτὲ δὲν δά τὸ . ν ναί μὰ ὃς 2 χάμω. Οὔτε καὶ ἂν μὲ ὑποθάλῃς εἷς φρικτὰ θασανιστήρια, καὶ ἂν μὲ θανατώσῃς ἀκόμη. Εγὼ εἰς ἕνα Θεὺν πιστεύω. να Θεὸὺν ἆᾱ- ληδινόν, ὃ Οποῖος ἔστειλε τὺν ἈΙυνογενήῆ Του Ὑἱϊόν, τὺν Χοι- στόν, διὰ νὰ λυτρῴσῃ τὸ ἀνδρώ- πινυν γένος, ᾿Ανέδθη δὲ ὁ ΚΧριστὸς εἰς τὺν σταιρόνγ, ἑτάκη καὶ -ἲ- γεστήδη. » Άρχοντα, σοῦ τονίρω, λοιπόν, ὅτι δὲν δὰ ὑνσιάσω εἰς τὰ εἴδω- λα. Βἶμαι Χριστιανή. Ἂν δέλῃς γὰ πεισὺῇς, ὕτι αὐτὰ ποὺ σοῦ λέ- γω. εἶναι ὀρθὰ καὶ ὅτι εἲς αὐτὰ ἁνράδαντα πιστείω, δοκίμασε Αν. δέλῃς νὰ μὲ φονεύσῃς, «ὐ- γευσέ µε. Κά τοῦτο δὰ εἶναι δι ἐμὲ µεγάλη ἐπιτυχία, διότι γοή- γορα. δὰ σιναντηδῶ μὲ τὸν Οὐ- ράνιο Πατέρα». Αὐτά, εἶπεν ἡ Νἱαρίνα, λόθριος, -ἃ πμάννος: αθτός, σδή: φφβερᾶ,: ἆλ]ὰ δὲν τὸ ρωσε ἐλπίζων ὅτι μὲ κολακευτι- νὰ λόγια θὰ δυνηδῇ νὰ τὴν πεί σῃ. ᾿Ἡωρχισε λοιπὺν νὰ τῆς λέ- γη: «Ν]αρίνα. ὋὉ ο, δὲ παροτούνω νὰ ὗ- πακούσῃς αὐτὰ ποὺ σοῦ λέγω, καὶ ἐγὼ τότε δὰ σὲ λάδω σύζυ γύν µον ««ἡ δὰ σὲ χάµω τὴν ὔ- τυχέστερη γυναῖκα τοῦ κύσ'ου. Θά α᾿ ἔχω νὰ ζῇς εἷς τὺ χουαά- σι. ὍΌμτι θέλεις δὰ τὸ ἔχκης. Μέ- γρι θασίλισσα δὰ γίνης. Αοιπύν Βυσίασε εἲς τυὺς Ὀεοὺς διὰ νό λυτουὐῇς». Αὐτά εἶπεν ὁ Ὀλύθρις εἰς τὴν Μαοίναν. ἀλλὰ ἐκείνῃ ἐθεώρησε νὰ τηρήσῃ σιγἠν. Ἀὲν ὦ µίλησε καθόλου. 'Ο τύραννυς ἐ- πειδὴ ἐδεώρησε προσθλη ση ν ὃν) αὐτὺν τὴν σιωπὴν τῆς πιιαθένοι, διέταξε νὰ τὴν γδύσουν καὶ νὰ τῆς. ξεσχίσουν τὶς σιλς αὐ αγ χανθωτὲς ράθδους. Ἡ ἈΙωνίνα, παρ’ ὅλι αὐτά, ἵστατο ἁκλανητος, χωρὶς νὰ ἐκδηλώνῃ τὸν πόνων τις, χωρὶς ἀναστεναγμούς, γωυὶς νὰ Ἰύσῃ ἕνα δάνου. Ἠπεκαλεῖτω νεε: τὺν. Ἱκνύοιον νὰ τὴν θοηδήση νὰ ὑποστῇ καρτερικὰ τὰ ὀσοανι- στήρια ποὺ τὴν ὑπέθαλλην., λε τὰ, τοὺς θασανισμοὺς ἐδοῦη. ὅτα- τανὴ νὰ ανλακισύῃ. Εὶς τὴν φιώακὴν χαὶ πάλιν ὃὲν ἔμεινεν ἤσυχη. Ἵνας δαίαων ἡ: δέλήησε γὰ τὴν ἀναγχάσῃ νὰ Όν σιάσῃ εἲς τὰ εἴδωλα. Γἑαουοοιά: σθη εἰς σχῆμα μεγάλου. δρ Όον τος. Απὺ τὸ στόμα των ἔθναιναν «λόγες καὶ φωτιά. Τὸ φοικτὸ αὖ- τὸ. θέαμα δὲν ἐφύδισε καόλου τὴν Μαρίνα, δι αὐτὸ ὁ δράνων ὀργισθεὶς τὴν κατέπιε. Ἡ Μας: γα χωρὶς νὰ χάσῃ χαιρὺν ἔκαμε μὲ τὺ δεξί της χέφι τὸ σημεῖο τοῦ. σταιροῦ καὶ ὁ δαίµων ἐσχί ση εἰς τὰ δύο χι ἡ µάστο Ἠ]αρίνα ἐθγῆκε ἄδικτως. ο. δαί- µων. ὅμως ἐξηκολοίθησε τὶς αἩ χανορραφίες του. Προσεπάβησε ρῶς μὲ νάδε μέσο νὰ ἐκφοθίσῃ τὴν παρθενοµάοτυρα. Αι. αὐτὸ στο ΑΝΑΡΕΟΥ ΝΥΡΙΛΙΝΧΟΤΥ μορφώῦη εἰς µισάνθρωπον ἅρά τὴ, 0 ὑπυτος΄ ἔτφεξε καὶ πήρε τὴν Διαρίνα: ἀπὺ τὰ χέρια φοῦεφ.ζου τάς την. Ὁ Κύριος ὕμως δὲν τὸν ἄφησε περισσότερο, διότι... δίεια την γυρη της αὕτην, φωυς ἀπέραντο ἐφάνη μὲ τὸ ὁποῖο ἔἕ- λαμίρὸ ολο τὺ θεσμωτήνιυ. . φῶς αὐς ό, κατὰ τὴν παράδοση ἔθγαινε ἀπὺ ἕγα σταυρό, ποὺ ἔἕ «ὕάνε ἀπὸ τὴν γῆ ἕως τὸν οὖρα- γό, ἐπάνω δὲ εἲς τὺν σταιυρὸν ἕ- κάδητο λευκὴ περιστερά, τὸ “Α- πιουν. Ενεῦμα. Ἡ περιστερὰ ἐπλη: σίασε τὴν ΑΙαρίνα καὶ τῆς εἶπε: «ΔΗ φοθηῦῇς τὸν ᾿Ολύόδριο, Ε- χεις νικήσει πολ)λοὺς ἐχθροὺς µέ- Χον τώρα. Χαΐρε καὶ εὐφραίνου, διότι ἐντὺς ὀλίγου. δὰ λάθῃό ιτὸ στεφάνι τῆς νίκης. Επθασδέ:ἡ ὥρα κατὰ. τὴν ὑποίαν στὶς αἰώνιες μονές», δὰ εἰσέλβρης 1 ΜΙετὰ ἀπὺ ὕλα αὐτὰ τὰ άγλᾷν νώμµαχίος τη ποὺ ἤκουσε, ὄλες οἱ πληγές τὴς ἐθεραπείθησαν. Δὲν ὑπῆοχε (οὔτε ἕνα απιάδ' τὸ ὁποῖυ νὰ μαοτιν οῇ. ὅτι ἡ λ[αρίνα εἴγε προηνο μἔνως ὀασανισδῆη. Ἡ παρῦενο: πάρτις γεμάτη ἀπὺ παρά ἔνι)- 15 μεγαλοφώνως: «Εὐλογήσω δε Νύοιε, ὑμνήσω δε, ὃ Θεός µου, καὶ δοξάσω τὸ 1ανάγιον ΟΌνο: μά δοὺς διότι ἔχαμες εἰς ἐμὲ Όσα μαστὰ πράγματα. Ιὐλογήσω καὶ ὑμνήσω, Σε Αύριε, διότι δὺ μὲ ἐθεράπευσες ἐκδιώξας τὸν δαί- μόνα. Κα τώρα σοῦ ςητῷ νὰ μοῦ γάμῃς ἀκόμη µίαν χάριν: δὲ ἵ- κετεύω νὰ μὲ ἀξιώσῃης νὰ ἀνα: υεννηθῶ διὰ, τυῦ μα τοῦ Αγίου. 5ου. Ιαπτίσματος... ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΙΙΚΗ 14Η” ---ὺῆ-υ-- φωτογραφι: στ.γµ.ο- :, ἆοπον : ἀπὸ] αἩν ἐγκαβ.δρύσινί τοῦ νεου Ππγού κό νε - κὸὀν ο .. ελ. λακαιρᾶ {κι ἃ οι οι μεν ΑΡΧ. επίσκοπος! ἱκόπρου: κ.κ. ΜΑ) α- ριος ά- µενος. εἰς τὸν ἀρ- χιερατικὸν θρόνον καὶ ς«έσων ἅτασαν ἀοχιερατικὴν ᾱ- κ ἁ λα την στολἠν ἔχει πἐναντί του τὸν νξ- ον Ἠγούμεν2ν. Εἰς (μόλις ται) Πρωτοσύγκελλος τῆς /{. ᾿Αρχισπι- σκοπῆς κ. Καλλί- νικος. τὸ μέσον διακρ]νε- ὁ Παν 271. ΙΙ] ΤΝ ΜΝΙΠΙΝΗ ΜΙΝΙ ΠΙΜΙΝΗ) ΠΠ ΙΒΜ ΙΙΙ του. πρὺς τὸν Κι- µεταδοδείσης τὴν 1.45. μ.μ. ὥυαν τῆς Δευτέρας, Ίτης Ἅῥονλίου, ἀπὸ τοῦ Ράδιο: φωνικοῦ Ἱδρύματος Κύπρου, ὁ Δι ὁμιλίας πριακὸν λαάν, Μ.. Αρχιεπίσκοπος Νύ: προῦ κ.κ. Νἰακάριος ἐνεκαινίασε τὴν γέαν συντονισµένην ἔνστρα: τείαν πρὸς πάταξιν τοῦ ἐγκλήμα- τος ἐν τῇ Νήσῳ. Ἑαντοχρόνως ὠμίλησεν ἀπὺ τοῦ Ρ.Τ.Ι. ποὸς τἣν Τουρκικὴν κοινότητα ὁὃ φολογ. Μουζτῆς Χ. Ντανα. Ὡς γνωστὺν, Ἡ ἀοξαμένη τὴν την Ἰουλίου. ἐκστρατεία δὰ διαρχέσῃ ἐπὶ ἕνα µῆνα. Κατὰ τὰς πρώτας δύο ἑθδομάδας τὸ κυριώτερον θέ’ μα ἦτο ἡ προστασία τῶν ἠδῶν, τὴν τοίτην ἑθδυμάδα δὰ εἴναι τὰ ερατίας ο: ναρκωτικά καὶ τὴν τετάρτην ἡ νοθεία. Ἡ ὁμιλία τοῦ Μ. Α0 χιεπισκόπυυ ἔχει ὡς ἑξῆς: “ πύµενον | 1 ΟΜΙΑΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ «Ἡ ὑπὺ τῆς ᾿Αστυνομίας ἀνα: ληφθεῖσα ἐκστοατεία νατὰ τοῦ : - σσις. ἐγχλήματος ἀπυτελεῖ μίαν ἀξιέ ποοσπάθειάν, ἡ ὑπυία ποὲ τόχῃ τῆς γενινῆς ὑποστη: οίξεως. “Ε προσπάὔεια. αὐτὴ ἅπη θλέπει τὴν διαφώτισιν ἐπ τῶν συνεπειῶν τοῦ παντὺς εἴδους ἐγκλήματος ᾿παὶ παρανοµίας κά τὴν ἐπαναφορὰν εἰς τὴν εὖ )εῖα ὑδὺν ὅλων ἐχείνων, τοὺς ὑπυίον, πεω:στάσεις καὶ συγθῆχωι διάφο ροι ἐξέτρεψαν πρὸς τὸν πατήσι ϱον τῆς παρανοµίας χαὶ τοῦ ἐγ κλημµατος. ῶμεν παινον πει νὰ 5 εἰς εἲς αινωνίαν ἀνθρώπων ὅπου, ὡς εἶναι πυλὶ φναιχόν, αἱ ποάξεις κο ἐνέργειαι ἑχάστου ἔχουν ἀντίντυπον καὶ ἐπήοτιαν ἐπὶ τῶν αυνανθυώπων τον, ἵν πηρεάςοον τοσούτῳ πα λλυν, ὕσῳ περιασύπεμον εἶναι αἱ δέοιι Όα, Κάτὰ μανόνά: δὲ, οἱ πε ὴ] Γδίέ- ἀπὺ τάρχὰς χοἠρτότητως αὶ Φφίαλληλίαξ, ἀποθμίναυν πού: Ξενον: μς] .ὲ, ἄνδοώποι κοινωνίαι ὠνγά γωσαν θεθαίως. δι. ἐκτελεστικῶν ἐξουσιῶν τὴν ἅμυνάν των. πρὺς ποό)ληφῖν τοῦ ἐγκλήματος καὶ ἆ γαγκαστινὴν τιµωρίαν τών. διατε λούντων ἐν ἠδοῇῃ παρανομία, Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποτελεῖ τὴν λήσιν τοῦ ποούλήπατος. Τὸ πού: ϐλημα «ἄνθρωπος» εἶναι ἡ θάσις γαὶ εἲς τὴν διαή ώτισιν του καὶ τὸν ἐξαγνισμόν του ποέπει νά ἀποθλέφωμεν. λὲν πιστεύω, ὅτι, οἱ ἐγγληπατίαι γεννῶνται. Πιστεύω εἷς τὴν κατὰ φύσν ἁγαδότητα ἄλλοι Αί. ἀνύρώπινα: . α ν Ἡ τῆς φυχῆς τοῦ ἀνθοώπου καὶ τὴν ΙΕ παρθένος δ[αρίνα διῤἂς τὴν: νύχτα πουσευγομένη, διότι ὅπη σνάνδη, ὅτι ἐποόχειτο νὰ δυχια: σὺῇ ναὶ πάλιν. αὴν ἐπομένην ἕπαυχο οι ὐ. ἐλλήθη. ἀπὺ τὸν ᾿Ολκύῦοριυ εἷἲς τὸ δικαστή: ἸΕκεῖ μπρυστά σὲ αλῆθος κύσμου ὁ Ὀλνύριος εἶπε στὴ Να οἴνα:. «Ὀλέπεις Μαρίνα πὼς οἱ Οευὶ σὺ εὖσ: ταχίοδησαν καὶ σὲ ἐδεράπευσαν. δοῦ. ἔδωσαν τὸ χάλλυς καὶ τὴν ὠὡραιότητα ποὺ εἶχες ποοηγουµένως, δή, τώρα, μὴ φανῇς τόσον ἁχάριστη, νὰ μὴ ὑυσιάσῃς καὶ τοὺς δοξάσῃς. ὉΟ: φείλεις νὰ γίνῃς ἱέρειά τους, οι: πύν, δυσίασε τὸ Ἡ ΑΝΙωρίνα ἀτάραχη εἶπε πρὺς τὸν Ολύδοιος «λὲν μὲ ἐθεράπευ: σαν, Ολίδριε, οἳ φευδεῖς καὶ ᾱ- γύπαρκτοι. ΘΟευί σου, ΜΕ ἐδερά: πευὋσε ὁ µεγαλυδύναμος Θεός που. λὐτὸς ὁ Οεὺς εἲς τὸν ὁποῖον πι στεύονν Όλοι οἱ Ἀφιστιαναί. Αθ: τὰ ἔχω νὰ σοῦ πῶ Ολύθοιε». ο Ἔπασχος ἐξοργισθεὶς διέ- ταξε νὰ τὴν ξεγυμνώσουν καὶ νὰ τὴν οεμιάσυν ἕνα ξὖλα. Ἰγεῖ τὴν ἔχαιην ἀσχετὴν ὦ: ραν μξ αμπάδες, Ἠπειτα ἀπ αὐτὸ τὸ θασανιστήσια ἔφεοσαν ἕ- γα δυγεῖο γεμᾶτο μὲ νερῦ. ζεστὸ καὶ τὴν ἕοριραν μέσα. λλλὰ μα Ἡ παρθένος δὲν Τὴν στινμὴν κατὰ τὴν τὴν. ἔοοιπτυν μέσα εἰς ἐπὶ ταίως. ἔπαδε τίποτε, ποίαν ὦτ ο ν εις τυ (δυνέχεια εἲς τὴν την σελίδα) καθαρότητα τῆς χαρδίας του. Τὰ πάδη, αἱ κακαὶ ἕξεις καὶ αἱ δια: στροσφαἱ εἶναι συνήδως ἀπυτέλε: σµα διαφόοων δυσμενῶν παθαγόν- των καὶ χανῶν συνθηκῶν ονατου: οἲς. Α.ὰ τοῦτο ἔογον ἑχάστης ΣἩωλιτείας εἶναι ἡ ἔντονος πάθεια νὰ ἀλλάξῃ τοὺς δυσμενεῖτ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΚΠΡΟΥ προς Υἱοθεσίαν Αἴτησις Υιοθετοῦντες: Θεοδόσιως. δοα. ᾿Αστοαϊς ἐξ ᾽Αναγιῶν ἐτῶν 18 καὶ Ἄννα ο, ᾿Αστραίου ἐξ ᾿Αναγιῶν ἐτῶν 18 Υιοβετούμενον: 1 εώσγιος Αναγν ἐτῶν 19. Οἱονδήποτε πρὀσωπον γνωρίξζον ἔνστασιν διὰ τὴν ὥς ἄνω ἨΤΐο- θεσίαν, ναλεῖται νὰ ὑποθάλῃ ταύ- ΜΠΙΥαἡ) την ἐγγοάφως πρὸς τὸν Ν[άν. λα: χιεπίσχαπον ἀναγοάφον χαὶ τοὺς λόγους τῆς ἐνστάσεως, ἔν- τὸς δεχατέντε (15) ἡμερῶν ἀπὸ τῆς σήμερον. Ἐν τῇ Ι. ᾿λοχιεπισκυπῃ ἱκύ- προυῦ, τῇ 53Η Ιουλίου 190681. Ἔκ τῆς 'Ἱερᾶς ᾿Αρχιεπισχεπῆς Κύπρου. Πρόεδρος τῆς Ἰυπριωκῆς Δημο-΄ τὺ ὁποῖον κρατεῖ δέαµιον τὸν ἄν Νόνεί ποὸς δὴ ἀγαπητῶν: ανυ με λλτέρᾶς ηΑίαξ: καὶ ἆ- 'δίότι συγήθώς πὰ ἐπί-ὶ υβθιθάι τῶν: πράξεῴν: πώΝ δή ίσταν σαν) : εξῆς προσ”. μμ] ἆσεα εις Του. φύσις γικὶ ὁ πρεὀρισµός μας». παράγοντας “καὶ τὰς συνθήκα-, αἱ ὁποῖαι ποικ'λοτρύόπως δύνανται νὰ ὠθήσουν τὸν ἄνδρωπον εἷς τὴν διάπραξιν τοῦ ἐγκλήματυς. όσον ἡ δι ἔργών δηµιουργία. καλῶν συνθηκῶν ὕσον καὶ ἡ διὰ λόγων διαφώτισις ἀποτελοῦν τὰ κυρ΄ώ τερα ὅπλα κατά τοῦ ἐγμλκήματος. Δἱ διαστροφοὰ εἶναι πρόθληµα Ὀρώπον καὶ τὸ ὁποῖον δύναται νά ἀποξισθῇ καὶ ὃ δεσμώτης ἄνθρῳ πος νὰ ἐλευθερωῦῇ, ἀφοῦ ἡ -αο: δία του µαλαχῦῃ διὰ τῆς πειδοῦς γαὶ τῆς στουγῆς. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἀναλαμθανομέ γη απροσπάδεια δὲν ἔχει 'σκοπὸν νὰ, στηλιτεύσῃ καὶ νὰ περαυνώσῃ ὕσους ἐξετροάπτησων ἀπὺ τὸν ὁς- δὸν. τρόπον ζωῆς καὶ παρεσύρθη σαν ἑὶς ποάξεις ἀντιδέτους πρὺς τὴν ἠδικὴν καὶ τὸ δίκαιον. Ἆπο ῥλέπει εἲς τὸ νὰ µεταδώσῃ ποὺς αὐτοὺς ἕνα απνυμα ὄχι μίσους, ἀλλὰ. στοργῆς, νὰ τοὺς ἀνακόνῃ ἀπὸ τὺν κατήφορον καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὸν ὀρδὸν δρόµον, ὁ ὑποῖος ὁδηγεῖ εἰς τὴν πραγ: ματικὴν εὐτυχίαν, τὴν εὐτογίαν τὴν ὁποίσν δίδει ἡ γακήνη τῆς φυχῆς χαὶ ἡ γαδαρότης τῆς συ: ν λ κ Ὃ νο γειδῄσεως. Ἀποθιέσει: ἐπίσης ἡ προσπάδεια αὐτὴ εἰς τὸ νὰ ποοθάλῃ ἐνώπιόν των καὶ τὰς ὧν νὰ στηριχθῶμόν: ΠΜ ΜΠΕ ΗΜΠΙ ΜΗ ΝΝΙ. Τὸ πλῆρες πείµενον τῆς ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου ὁμι φύσιν ἀγαβότητα τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπον παὶ τὴν καθχρ ρότητα τῆς καρδίας του. --- Ἕκαστος ἀπὸ ἡμᾶς πρέπει νὰ ἀποθῃ ἐργάτης τοῦ καλοῦ ΤΗ ΠΜ ) - «Πιστεύω εἰς τὴν κατὰ .. Ἐπιτάσσουν τοῦυις ἡ θεία ἰδικάξ των ὑποχρεώσεις ἔναντι εἲς κοινωγίας καὶ τοῦ τόπου µας. 1 ἐποχήν ἄλλωστε, ποίαν ζῶμεν, διὰ τὸ μέλλον, αἱ ἠθικαὶ ᾿ὀποχρεώ, σεις µας ἔναντι τοῦ ποὸσφάτοι παρελθόντος, αἱ εὐγέενεῖς προσδυ χίαί µας δι’ ἕνα αλύτερον αὔριον, προὔποθέτουν καὶ ἀπαιτοῦν ἠθικά δεμέλια καὶ ἀχᾶς, ἐπὶ τῶν ὁποί ΤΕ ΄ ἔχλισις τῶν ἠδῶν, ἡ κυδεία, τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ χρῆσις ναρκωτικῶν ὡς καὶ ἧ πάσης μορφῆς παφεκτροπὴ ᾷαῦ ᾗ παρανοµ α. ἀποτελοῦν στίγματα, ἀνακόπτουσαν ὔχι ἁπλῶ τὴν. πορείαν μας καὶ διαθιθοώσκοτν τὺ κοινωνικὸν οἱ μας οἰκοδόμημα: Ἡ Έλλεις αἱ: στεως πρὺς ὠρισμένας ἠδικὰς ἀᾳί χὰς καὶ ἡ παραθίασις τούτων ἐ- δασθενοῦν τὴν δυνσµικότητα: ἑνὸς .λαοῦ. καὶ γλονίζουν τὰ θάδρά, τῆς ποοόδου καὶ τοῦ μεγαλείου του. Ἕκαστος ἀπὴὰ' ἡμᾶς πρέπει νὰ ἀποθῃῇ ἐργάτηῆς. τοῦ καλοῦ. Ἐπι- τάσσουν τοῦτο ἡ θεία᾽ φύσις͵ καὶ ὃ προαρισμὸς µας, αἳ ὑπο- χρεώσεις ἔναντι τοῦ: παρελθόντος καὶ αἳ εὐθύνάι ἔναντι τοῦ μέλλον- τος. Δὲν’ θὰ ἀναφερθῶ εἲς τὸ γδ᾽ ἐπιδιωκομένου (Ἀυνέχεια εἲς τὴν 4ἠν σελίδα ΕΟΡΤΙΑ ΙΠΙΙΙΕ ΠΠ ΙΙΠΠΙΗ (ΝΠΙΠΙ ΚΙ ΠΙΗΠΗ) 'Ὑπὺὸ τυῦ χ. λές μίαν ἀπὸ: τὰς: υποίας τὰς «συμθουλάς ἡ σλα., μαῦλος ἀπᾶ δητὴν ῬΤιμόδεον, Ἰπίσχοπον φέσον, γράφει καὶ συαθοψιεύθι τὸ «όχνον μόν, ος: Βιβήῦσε, ἡ μὴ ἐπαισχυνὺῆς τὸ μαρτύριον τοῦ Χοιστοῦ, απδὲ ἐμέ τὸν. δέσµιον αὐτοῦ, ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ Βὐαγγελίῳ..». Αηλ. Παιδί µου Ῥιμόθεε, μὴ φοθηδῇς, μὴ δειλιά: σῃς, μὴ τὸ Βεωφήσῃς ὡς ἔντρυ: πήν σου τὺ νὰ διακηούξῃς ἑνώ: πιον υἱουδήποτε τὰς γριστιανκάς συν πεποιδήσεις ἔστω καὶ ἐὰν αὐτὸ δὰ σοῦ στοιχίσῃ καὶ τὴν ζωήν σον ἀκόμη, πράττων «δὲ τὸ ἀντίθετον ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον συῦ πυνιστῶ, ναἱ εἰς ἐμὲ τὸν Πατ] ον, ὁ ὁποῖος ὑποι έρω καὶ εἶμαι δέσµι ος ναὶ φυλακισμένος χάριν τῆς ὃ- πολυγίας αὐτῆς, κ προξενήσῃ λύ πην μεγάλην. Κά ὁ Τιαύθεος ἂὲν παρέθλειε καὶ δὲν περιεφρόνησε τὴν συαθονλὴν αὐτὴν διδα- σκάλου του. Κα δὲν εἶναι μόνον ὁ Γιμόδε ος. Καὶ αἵ χιλιάδες καὶ τὰ. ἕκα: τομμύρια. τῶν ὑμολογητῶν καὶ µαοτύρων τῆς. πίστεώς µας αὐτὸ, χυρίως, ἔναμαν. Αὐτὸ ἐφήομοσαν πλήρως καὶ οἱ δύο ὁσιομάστορες τοῦ. μηνὺς Αὐγούστου. Δομέτιος καὶ ᾿Ανδοέας ὁ Ὀτοατηλάτης, λεταξὺ τῶν. ὁσιυμαρτύυων ὅγι µόνον. τοῦ μηγὸς Αὐγούστους ἆλ- λὰ χαὶ ὑλυκλήρου τοῦ ἁγιολογίου ἐξέχουσαν δέσιν κατέχουν οἳ. ὁ- σιοµάοτυρες Δρμέτιος καὶ ᾿Ανδοέ ας ὃ Ὀτρατηλάτης. [πγάπησαν πρῶτον τὴν ὑπέροχον ἀγγελικῆν πυλιτείαν τὴν ὁποίαν ζοῦν οἱ ἀνα- τοῦ χωρηταὶ. καὶ κατόπιν διὰ µαάυτυ: οίου. ἐπεσφοάγισαν γιά ἐτελείωτ | σαν μίαν ἁγίαν ζωήν. Ὁ ΑΔοπέτιος ἧἦτα Πέρσης τὴν καταγωγήν, ἀθγότερον δὲ πατετά: νη εἷς τὰς τάξεις τοῦ. ἵ, 11ου) ἐμαοτύρησε τελειωθεὶς διά λιτή: θολισμοῦ, Η μνήμη του. ἔορτά Ξεται τὴν Την «Αὐγούστου. ᾿Ομώ: γύυµος ἆρχαῖος ναός, ὑμωνύμου ὦ- πρωτενοἡ- Στιαδείς, ἐπὶ ὀλί ον σαύτως παραστείοι τῆς σης, « έοει τὸ ὄνομά του, χατὰ πᾶσαν πιβανότητα, χιεπισκοπείας Νουσάνθους ο ποὸ τοῦ 15060 μ.Χ. ο. ἕτέερυς τῶν ὑσιομαυτύσων τοῦ λὐγούστου εἶναι ὁ Ανδρέας : πα ..... ὡς ο πι ὁ Ἀτρατηλάτης, ἑωοταζόμενης τὴν 18ην Αλ ὐνούστον. το στο τι: τιχάς. [οησήῤγυσεον οἲς τὴν οι: λιάδας: πο πμηθέγταςι τᾶς ΜεόέσίέθρΥ:: ΑΝΑΡΗΟ ΔΡΕΟ ΣΟΦΟΚΑΕΟΥΝ στια απλή ἣν. πίστων- τοὺς ᾗπ᾽ αὐτὸν : ἑφ{κάς ἆ ἀβεῖς χι 2λοἱ Ρὲ Ἰμπ᾽ αδίοῦ ἁων- σηλιτισθέντες ἐμαρτύρησαν ἆπο: εεφαλάς. (Άεπτῦ: τοῦ ἁγίου Αν: ὀρέου τοῦ Στρατηλάτου, ἐγοάψα- µεν, πέρυσιν, ἐπ «εὐκαιρίᾳ τῆς µνήµης του, ἓν ταῖς Κιποιακαῖς᾽ ἐφημερίσι τῆς 19ης Αὐγούστου). οἱ ἅγιοι αὐτοὶ ἄνδοες διετήρη: σαν. τὸ ἀγωνιστικόν τών, θάρρος µέχον τοῦ φρικτοῦ μαρτυρικόῦ των Βανάτου, διότι ἦσαν ἄνδρωποι πί- τη, στεως. σαν ἄνθρωπόι οἳ. ὁποῖ- οι, ποοπάντων, διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς ὃὉ, εὐχαριστίας ἔζων ἠνωμέ: γοι μετὰ τοῦ Θεοῦ. Διανᾳινόμεῦα ἡμεῖς σήμερον ᾱ- ραγε, διὰ τὴν ἰδίαν µας ζέσιν καὶ Ἰ πρυσήλωσιχι, ζῆλον, ἀγάπην κάὶ ἐμμονὴν. εἷς τὴν ἐφαρμογὴν' τοῦ Δελήματος τοῦ. κυρίου: Μήπως ζῶμεν καὶ ἡμεῖς τὴν ζωὴν τοῦ πγεύµατος, τὴν ἡνι λιστυχῶς εἲς ἡμᾶς, τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, Τὸ ἐξαρετικὸν ὃι ἡμᾶς πρόγό- µιογ. καὶ ἱεοὺν καθῆκον τοῦ ἔκ' χλησιασμοῦ καὶ ποὺ πάντων τῆς” μετὰ, πρυσοχῆς παρακυλουθήσεως τῆς Ὁ. λειτουργίας δὲν μᾶς ἐγ- δια έρει'. τοῦτο τὸ ἀντεκατεστή- σαµμεν διὰ τοῦ καφεγείου, τοῦ «κουτ γηγίου, τῶν. ἐκδοομιῶν, τῆς δα- λάσσης, τῆς μὲ ὑτιδήπυτε ἄλλο ιᾱ- πασχολἠσεώς μας. Πωόσεξε, ἀγαπητέ µουῦ ἄνα- γνώστα. Ὅπως τὸ δένδρον ἢ οἵονδήποτε ἄλλο φυτύν χωρὶς: τὰς ζωογόγους ἀκτίνας τοῦ ἡλίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναπτυχθῇ, δὲν ἠιι: πυρεῖ νὰ παραμείνη ἡ ὑαλερόν, ἔτσι καὶ σὺ ὁ ὑπυῖος εὑρίσκεσαι μα χυὰν τοῦ Πλίου τῆς Διαιὐσύνης. μανρὰν τῶν. μυστηρίων, μαχκρὰν τῆς Ἰῤκκλησίας., δὲν ἠμπωρεῖς νὰ ζήσῃς απνευματιγὴν ζωήν. Εἶσαν Ῥαταδικααμέγος, ἀναποι εὔχτως, εἷς τὸν απγευματικὺγ. Βάνατυν. αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἰσχύουν τὰ λόγια. τυῦ ἱερομάντυρος Κυὐπύτα: νοῦ ὅτι «ἔξω τῆς ἐχμλησίας (καὶ ἐν τῇ στενῃ ἀλλὰ καὶ τῇ εὐουτέ- ρᾳ τῆς μέσεως ἐννοία). δὲν ὑπάς- πολλοὺς. ἀπᾶ γαι σωτηοία», Τὸ ληιπόν, ἀδελφοί πο, ἂς γίτ γωμεν ἄνθρωποι πίστεως, ἄνθρω: ποι τῆς ἄρετῆς, μιμηταὶ τῶν. δύο ὑσιωπαστύοων τοῦ. τρέχοντος η: νός. ο ΑΛ. ΠΗ ΣΤΗΛΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ Τὴ θάλασσα τὴν ἀγαποῦμε, ἀκόμη, γιατὶ ὁμοιάζει μὲ τὴ ζωή µας. “Όταν τὴν ἀντικρύ: ζουμε καὶ τὴ χαιρόµεθα ἤρε- ἁη καὶ γαλήνια, ἡ σκέψ.ς µας «ολᾶ στίς ἥσυχες καὶ ωραῖες ἰµέρες τὴ: ζωης µας, τὶς ἡ- µερες ποὺ δὲν τὶς σωνταράσ:- :ουν ἁἀγωῶνίες, πότοι καὶ λύ- πες. Κι’ ὅταν, πάλι τὴ ὄλε- ἴουμξ τρικυµ.ασοµένη κι ἆ ο2ρ:οµένη, . στὴ σκέψη μας «Ρχονται οἱ τρυκιµ ασµένες ἡ- αξρες: τῶν παθών, τῶν ἆδι- εκιῶν καὶ τῶν θλψ: ων. Τὰ θο λὰ ἀπὸ τὴ, τρυκ:μία ερά͵ της ὁμοιάξουν μὲ τὰ θο λὰ. ἀπὸ τὴν .ἀνεμοζάλην τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπ θυμ ὢ ὢν νερὰ τῆς ψυχῆς μας, Τ’: ἀφρ.σµένα κόµατα ᾿ποὺ ξεσποῦν δίαια στοὺς θράχους όμο: άζουν μὲ τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς' ὀργῆς τὶς ἐκσπάσεις καὶ τὶς φωνὲς καὶ ὁ υὑπόκωφος καὶ ὑποχθόνιος :ἐκεῖνος θόρυθος ποὺ κοµνου. τὰ ἀναταρασσόμενα νερὰ τοί θυθοῦ της ὁμοι άζουν μὲ τὸ ὑ. εἰς την δν αἳ μεγαλαι εὐθύνα., ͵ κ δρ ]- μευστηριακην ζω πόκωφο ἐκεῖνο ἀγκομαχητὸ Γποὺ κάµνει ἡ ἀναταρασσόμε- νη ψυχἠ ἀπὸ τὸ πάθος τῆς ἐκ- ὃ.κήσεως καὶ τοῦ μίσους. Πόσο πράγματι ὁμοιάζει μὲ τὴ θάλασσα. ἡ «ζωή .µας καὶ, πόσο θαυμάσια Βλέπουμε, ᾱλ λοτε στὰ γαλήν ια .νερά της, κι Ιἄλλοτε στ ἀφρ:σμένα κὀ ματά της νὰ, καθρεφτίζεται..ὁ ἑαυτός μας, τόσο. “στὴν. έξωτε, ρική του µορφή, ὅσο καὶ εἰς τὴν Ψυχική του. διάθεσι!,. Εἶναι ἀκόμα,.λέγουν, ὁ ἄν, θρωπος ἕνα καράθι, ιποὺ ταξι δεύει, µέσα στὴ Ιθάλασσα τῆς ζωῆς, μὲ πρρορτσμὸ. τὸ γαλή- ντο λιμάνι τῆς δασ'λείας τοῦ | Θεοῦ. “Ὡραία . πράγματι πᾳ- ροµοίωώρις!|. Μὲ μἁ , δἰαφόρά,, ὅτι ἐνῶ σήµερα σχεδὸν.. ὅλα, τὰ σιδερένια καράδια, φτά- νουν στὸ προορισμό του», τὸ σά Ἑδμὴ καράδ:, ο ανΝόρΏ- ἀλλὰ καὶ τροχοπέδΥβν ιό μβοή ἁ ὦτάσ ἤ : αμ αν ΠΠ λεν δα, ας τάχΗβΙ! καὶ τὸν ἀτμὸ ἢ τὸ πετρέλαιον’ ἁπαραί(- τητες ἀκόμη, εἶναι οἱ γνώσεις τοῦ καπετάνίου, Ἡ ὑπάκόή' κάὶ ἡ, “σκληρὴ . ἐργασία. κρῦ πλη: ρώματος καὶ τῶν ναυτῶν, Ὁ]τ ἄνεμος. σᾶν͵ κινητήρια, δύνα- µι ἔχασε, σήµερα, ιῬὴ σημα: σία.του, τὸ, σίδερο΄ δὲ καὶ ἡ στερεότης τῶν πλοίων. ἠλάτ τωσαν κατὰ, πολὺ ιπὰ ναυά- για, τὰ τηλεσκόπἰα καὶ τὰ, ραντάρ ὀὁλιγόστευσαν ᾿ τοὺς κινδύνους, ἀπὸ τὰ παγόδούνα καὶ, τὰ ἐπικίνδυνα΄ πλεούμενα, ὃ ἀσύρματος, ὁἵ θάρκες Καὶ τὰ σωσίθιά δίδούν΄ πολλες ἑλ- πίδες σωτηρίας Εἰς περίπτωσιν Κινδύγων καὶ ναψαγίῶων. Τὰ Ἰἡλοῖα, σήµερα, εἶναι τὰ πλέ- ον ἀσφαλ'σμένα᾽ μέσά ταξιδίς' ων καὶ μεταφορᾶς καὶ σχεδὸν / πάντοτε φτάνουν ὑπερήφανα καὶ ἀγέρωχα. εἰς τὸ προορι- ό.Τους, τὸ Ἀμμάνι. , ο τοα. ας πας διευθύνει τὰ καράδια, Φτάνει, ἄραγε, στὸ ἱπροορισμό του, στὸ λι Μμάνι τοῦ Θεοῦ, Ποιὰ νὰ εἶναι ἄραγε ἡ ἀπάντησις Ναί, Πολλοὶ εἶναι ποὺ φτάνουν, περισσότεροι -ᾱ- πὀὸ, ὅσους νοµίζουµε, κὺ͵ ,ὅσους λογαριάζουµε, Εἶναι ὅλοι ἐ- κεῖνοι ποὺ µεταχειρίζονται στὸ ταξίδι τῆς ζωῆς πυξίδα τὴ πί- στι, χάρτες τοπογραφἰκοὺς τὶς ἅγιες Γραφὲς καὶ κινητή- ριο ἀτμὸ καὶ δύναμι τὴ προ- σευχή.- Εἶναι -ὅλοι. ἐκεῖναι αν. ος θώσαν.. ῥὰ, ἐπι Ἡ ορλς στβ ἡλἠλήρω ὰὶ ἑήάρ δη ΛΙ αν δ εις, κἂ ἂμασ ιαχειρίζονται σᾶν ανας τὴν Πρόνοια καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, πο. ταὺς.. “προφιλάσσει, ρτὸ ταξίδι «ἀπὸ, τὶς... παγίδες καὶ «τοὺς ὑφάλους. καὶ, τὰ πας, || γόθρουνα, ὑπου. στήνεμ, στὸ , διά- ἄᾳπ «τους ὁ διάθολος, καὶ ἡ Ἱ, κακία τῶν ἀνθρώπων. α Ὅσοι λοιπόν, ἔχουν τὸν πίδ. πάνω ὁπλισμὸ, στὸ, «Καράφ᾽ τῆς ζωῆς τους, αὐτοί, ἀρφα λῶς, ἆ φτάσουν στὸ προθρι σµό τους.. Οἱ ἄλλοι, Οἱ ᾽ἄλ- λοι κἰνδυνεύσύν. δυνεύουν | γά «χάσουν τὸ προσανάτολι- δµό τους καὶ τὸ ᾽ἀποτέλ-σμα νὰ δέριωνται μέσα στά πελά- γή. τῆς' ζωῆς: ᾿χωρὶς νὰ’ απὸ ροῦν νὰ’ φθάσουν στὸ λ' μάνι΄ Οἱ ἄλλοι' κινδυτεύσὺν νὰ γί τοὺν θύμαῖα κάποϊου νἀυά- γιου τῆς ζωῆς μὲ Απιοτέλ-σιια νὰ ζήσουν ᾿μιὰν ἀγωνιώδη καὶ Δυστυχισμένη ζωή. ! Οἵ ἄλλο᾽ θὰ᾽ αὐτοτι]ωρηθοῦν.' π : ᾿Αγαπητέ νέε, ἐλπέχω' νὰ ἀν- τιλαμθάνεσαι) τὶς ΄ σκεψεις ασυ Εἶσαι ἕνα πλοῖο ποὺ εὑὗρί- σκεται. στὸ ναυπηγεῖο:. καὶ’ αὐτοναυπηγεῖται. ΠΝαυπήγεῖο εἶναι τὸ -Σχολεῖο σου, τὸ ἐρ' Υαστήρι,. ὅπου μαθητεύεις, τὸ κατάστημα, καὶ. ἐδξασκεῖσαι. Κοίταξει' φρόντισε νὰ γίνης ἕνα, στερεό’ πλοῖο μὲ πλήρη καὶ «τέλειο ὁπλισμόν, ἔτοιμον ὑπερύήφαν,: νὰ ἀντιμετωπί ση τὶς μπόρε΄ καὶ τὶς τοικυµίες τῆς ζωῆς. καὶ νὰ, νικήσῃ καὶ νὰ πῃγχῳ ρήση. Θὰ γίνης ἀκόμῃ ἕνας κα. πετάνιος τοῦ. δικοῦ σο» πλοί- υ, τῆς δικῆς σου ζωῆς, Τώ- ρα εὑρίσκεσαι στὴ Συγολήὴ Δοκίμων Πλο'άρχγων. Εἶναι δὲ αὐτὴ τὸ Σχολεῖο σου, τὸ ΜΠΗΙη ὅπου «ὑπηρεπεῖς ἐργαστήρι σου. Φρόντισε νὰ πάρης καὶ νὰ μάθης ὅτι σου Χρειαςεται. στὴ ζωη. . Καὶ πρῶτα:. .. Ἱ α) Ρὴην Πο ε- δα εὐσέθεια, τὴ πίστι, τή, ποὺ θά σὲ θοήθήση νὰ κρατῇς τὸ δρόμο τὸ’ Κανονι- κὀ καὶ τὸν ὀρθό. ϐ) ο ὐς τοπ ο γίρα- φικοὺς Χάρτες, τις ἁπαραίτητες: γνώσείς. τῶν 6.- Θλίῶν σου καὶ -τῆς ᾿εἴδιικκότι]- τὀὸς σου καὶ µάλ.στα! τὴν .'Α»,. Γραφὴ, τὶς ἐντολὲ τοῦ: Θεοῦ. τὸ θέλημα τοῦ. Θέ9ῦ,. ποὺ σὲ θοηθοῦν’ νὰ. “κατᾶτοπίίεσαι στὰ οὐσιώδη προδλήμάτα” καὶ ἐρωτήματα τῆς ζωῆς. (τὴν τὴν ἀρε- Υ) Τὴὺς δώ τη πες καὶ. τὴν. δέναμ ι το Ὁ ἁ τ.μ ὃ, - τῆς προ. σευχῆς, ποὺ θὰ σὲ, ὀοηθήση ιά κινήσῃς τὸ καράθε. τῆς, ζω: ῆς, ὅταν οἱ ἄνεμοι κι ἄλλες δυνάμεις τῆς ψυχῆς σου θά παύσουν γὰ σὲ ων μαὶ νὰ σὲ κινοῦν. δ). Τ.ὸ Ρ. αν τά ϱι! τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ,,πρὀ.οιαι τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ σὲ. προφυλάττει ἀπὸ κάθε πλεούμενο,κακῳω της ζωῆς... νι ον Ελ Ἑτοίμασε, καὶ τὶς 6άρικες,, εκατ ωιτὰ σώσιίόθι ο σᾶγ,,.,προ- νοητικὸς,, (ναυτικός, εἶναι οἱ δεύτερες δυνάμεις, εἶναι ἡ γενναιότης τῆς ψοχῆςι μὲ ἐπι- τυχίεςς, την. ἐλπισᾳ,το ῥάρρος, τὴν, αὐταπάργησι,,, τὸ ἁνασή- {κώμα, τὸν ρω: όμό,, ικοὶ τέλος, (στ), ἆ 'σ’ϕφ ἁ- λισε τὸ πλ ο ἵ ο σοιυ, στὸ μεγαλύτερ ν ἄσφα- λιστή, ποὺ εἶναι ο εός. Πβόσεξε καὶ θά μὲ δ καιο- λογήσης. ο. Κάπρτε, ἐπὶ πλοῖο, ταξίδευε, ἥσυχηι θάλασσα᾽ καὶ οἱ ἐπι τες ἀπολάμδάναν ἐ μὲ λαο τὸ ταξίδι, Μιὰ νύκτα κτύπ ΗΠΗΠΗ: ο. δια- κες, νὰ ὃς ρεοιο 'ὅλοι τὰ σῶσίθια καὶ νὰ ἐτοιμασθοῦν νὰ ἔγκα- τάχέφοῦν τὸ -πλοῖό.:/. Ὅλοι μὲ τὸ ''᾿Φόθό: καὶ τὴν ἀγωνία Ιζωγραφισμένη, στὸ πρόσωπο τορς ἔτρεχαν. νᾶ ψορέσουν τὰ σ σίδια ᾿ καὶ γὰ ἑτοιμάσθοῦν νο σ᾿ ἕνα σὀμπλεγ]! φό- ου καὶ πἀνικοῦ. Παρ’'ὅ η τὴ σύγχύσι, τον φόδδ' καὶ τὸν πα- νικὸ, ἐπρόσεξ ν΄ μεβικδι ἕνο δν ρν παιδί ποὺ ἄτάραχοι᾿ ἔπαιζε ἐ- πάνω “στὸ ’ κάτα θτρέόμιάς, Τὸ ἐπλησίάσαν' καὶ’ τὸ ἐρώζῃσαν, στ Παιδί” μόὺυ’ δὲν' ξεύρεις ᾿πὼς εὑρισκόμεθα,θὲ κίνδυνο Δὲν ασε ιο δτδ᾽ Ἀβριψαν τς ᾿θᾶρκες κό. ὅλδι ἐθδᾶλαμε σώσίδέ ο Ῥπότὶ δὲν’ ιοιμάζε- σαι καὶ σύ, Δὲν' ᾿φόθᾶσαι κά τὸ” παιδί” ἀίάράχο ἆ- πήντηάς: Ὁ ταν μαι Ὁ. παξέρας' μου” εἶναι ὁ καπετάνιος καὶ ἐφ᾽ ὅσον ὁ τε ν καπετάνιος, ἡβδερι κά) ἠτζάνας, δὲν Φφο- θἅμαι νὰ πάθω τίποτε. χω ἐμπιστοσύνη,, ἀπόλητη:ι στὰ χέ- ΓΕ. τντ ρια. «τοῦ πατέρα, μου, στὸ Πατέρα, κ, µ Αὐτὴ τήν. ἐμπίοτ ὔ δώσῃς. ἀγαπητὲ, μου. κ. Πατέρα, Θεὸν, σὰν Νες καὶ δόκιµος. καραθοκύρης, τῆς ζωῆς., Αὐτὸ,., μμμρίε, ᾽ἄσφά: λεια. | Φίλε ᾿ἀναγνώστα. ἩΜ ζωή σου σήµερα εἶνάι στήν΄ Ίἄκρο- πως “ναμπωχεῖο. Τὸ ωῆς σου στήνσται, . τοιµ ἄζεται. κυθερνήτης : Ἠλετοί: ζεσαι, προ- γυμνάζεσαι µέσα σὲ λίγο και- Ῥρό. Αὅ ρ ιο θά. εἶναι ὅλα ἕ- τουμᾳ, γικὰ-πὸ μεγόλος ταξίδι τῆς. ζωῆς,..., πού, θὰ, τέλειώση -στὸ -θάµατο,.στη. ὀρρία τοῦ Θερῦ».. ο στ επ δά Ακ. ὀ Αρ νρρε 8 άν ψ, θ: ᾱ. δι: λε ὥς β.Ἀις. θὰ λος στὸ. πέκαγὸς, Μὴ ἰόᾶι ἄγρυπνος, . στά σἰηὃς καὶ ρνοξ ας ος καὶ αἰσί δοςό», Ἡ λλ. ἁ- λας πρᾶος καὶ Υλ ος ὃ ἠοηῤύηπικὸς, Καρτέρικὸς καὶ, ἐγάλόψυχος, - δι ἆ Θρςα πά ρ η Κοϊταξε νᾶ εἶσαι πανέτούμος,᾽ μὲ 'δλά τὰ ἐφόδια καὶ τις προμήθειέέν τὰ μὴ ρολά σης τίποτε. ''ΙΝὰ εἶσαι λήρης σ᾿ ὅλα' 'κάῑ’' ἀκμαῖος καὶ. γεβὸς λεθέντής:!'' “. ὕ ρςὁ” θά ἴσαλ- πά ρ ης Κοϊταξε νὰ ὑψώ: σης σημαία τοῦ’ πλδίου τῆς ζωῆς'σου ᾿ῆ οημᾶίὰ 'τῶν ἰἴδα- γικῶνι πῆς᾽ ἀρετῆς Κάῑ’ τῆς τι- μῆς καὶ νὰ μὴ τὴν “ὀποστεί- ἕλης ποτέ: ᾿Ακοῦς Ποτέ σου. Α ὅριίιο θά, σαλπά- ρ' ης. Καὶ μεις: στην ἀκρο- Ὁγιαλιὰ, θὰ ’ σἑίόυμε! σᾶν χαι- ρετισµό,- ὁλόχλευκα ' μαντήλια, ποὺ μὲ τοὺς κυματιαμούς των θὰ σοῦ ψέρνσοων' ἀνάλάφρα καὶ ἀέρινα, τὶς.'εὐχέόξ µας,' τὶς πιὸ «ἐγκάρδιες. εὐχές.' Νάχῃης τα- ξίδι καλό, ὀνέφελο οὐρανό, ᾱ- κίγδυνα «κύματα «καὶ, νὰ φτά- σῃς, καλοτάξιδος, στὸ λιμάνι τῆς. θασιλείας ποῦι Θεοῦ. μὲ τιμή, μὲ, δόξα. καὶ υ ΕΙΡΗΝΟΡΗ. περισσή., Αα ὕὍριο θ-δ σαλπ ά- ρ η ς. Καλό σου ταξίδι, τι- εὐκ ριφό μημένο παιδί, ᾿Αρχιμ. Μ.Ν. ΕΤΟΣ ΛΡ. ΦΥΛΛΟΥ 50 Ἐτησία συν δρομὴ 50ο μὶλς η Τιμὴ Φύλλου 15 μὶλς ΓΡΑΦΕΙΑ: | ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΥΠΡΟΥ Ἰ ΛΕΥΚΩΣΙΑ -- ΚΥΠΡΟΥ | ἡ ΜΙΝΙ ΠΜ καὶ Ὑπάρχευν καὶ ἄλλαι αἰτίαι τῆς ἠξικῆς ἐκλύσεως. Κοαὶ ἄλλαι αἰτίαι, αὲν. 5 --- -- ω στὰ αἱ ὀπυοῖπι ὁδηνενῦν εἰς τὸν γατήφος ρισπέπτως νυαὶ ἐεπιθλαξὼς Φξρετσι ὁ σ]] Ῥεξσίως πρώτη καὶ πυρίκ αἰτία καὶ γωριομὸς τῆς ερησχείας ἀπὸ τὶ τουσίκ του «φεξςυ ὼ αἰτίαχι, ουνδῆπκχι γαὶ εὺ κπλλιέονειαν ἁμπρτολοῦ νωῆς. ἀδονίος νφὶ δσαχρύων {αν εἰς τὸν ἀποῖςν μερινὲς ἄνδερωπός. πηγὴ τοῦ κακοῦὺ εἶναι ὁ ηβικῆς. ἤ ἕλλειφις κπὶ ὑπάρχουν ὅμως κοὶ ἆλ σεις εὐμενεῖς διὰ τη’ ος τοὶ το πι σι Ἔχομεν πρὸς τουτὸ ἀναφέρωμεν ἳ κ) Ἱ ἐπ μέσα εἰς Ἡν Θποδν νεν νᾶται ναὶ τη Ἰ να τρυφη Ἆπι 8 κε παιδαγωγησὶς νεῖς διὸσυν πρὸς το τᾶ ννα των, ὅτα εις Πλ ίσν, πατο την ο ἱ ς δα ορ) ὁποίαν διχκμὸ ρα των. Πύι2νυ. γιαγιὁ ἔμλωτόος, ὀμσο την ο μι σπιτι Ανν διαπραττομένιν ται καὶ ανσπὰ Ππερισόν ἔρον γονεῖς ανοισι εἶναι κακοί. ἕτνεται -- τιμωροῦν οἵαν πρ-ῖ διότι ἐπέξρσό νέων του, ΧΤΗΡΚΧ. - Αὐτὴ εἶναι µία Ελ Ἠρινης οκ ισλῶσις μεγάλων φνχς ὰ ο πο ρα. . ον Ὦ, οἱ λέγων καὶ πκιδαγωἵγων και οιπχοιων ΦΛυμᾶ μμ. μελέτησαν απξιριαν περιπτώσεων ἀνδρωπων, οι ὅπὸ οι ε φυλακίσθησ»ν ἐς αἰτίας διαφέρων τκραζάσεων Ἠδι ΥΛΗ µόάτων. , -υ-.. Εἴνχι πράνµατι ἑλιθερὲν να ἐδηνοὺν οἲ ἴονοι Υ5ν ὶ ὁ ἔνκλημα καὶ ς λαγχος τὰ παϊδιἁ των, τό οποι- εἰς τὸ ἔγχλημα Ἀκὶ τος φυδαήώ» ἀγαπεῦν ναὶ πρεὀρίνένται νά Υ ευτυχισμένοι δνὂρωποι. ν Ἡ κκ αχ Ἠ απ γπ Ἡ μα... ασ ὸ ρἴσις, τὔν ποιητεῦ Νεεν πνορέν, εφξείρουσιν Ηδη κρησιν 5 ) Σε. Ἴμας σαι τν . ὰ μιλίοι χακκί». Η συναναστροφη. μμα λία μὲ φαύλους Ἆαι χωρὶς ἀφόθον Φε ὀν δρ ον ο σημαντικὴ αἰτικ µετοπτωσξως Ἠ ηδι πκάκεκονο κνς ς ιν ὡς τὸ χαπὸν μᾶ ταν Ὀσοσιςλογίοα ἄνξρωπος Ἀλίνει προς Ἰ ον να Μος ον ορια γαὶ άλλοι ἄνδρωπει πράττουν ἔπως αυέζν. να μα λπσμν μεν, ὅτι ἡ μίμπσις ἔχει µεγοαλην δύνομιν ὅταν ο ὁ ἐνισχύεται Ἆσι ἀπὸ την ἐκτίμησιν ἢ ου,µπνεισν προς στον Ὀτοῦ το γαχκὸν παράδειγµκ τν ὠωἰισενὰ ὃν αὶν ον Πσλυ σοφὴ οσο ο τ Φω» νΏς μαλις { Ξ λχεσν ὴὶ ο νδεύμεςσ 5 δν οι ὀνθβρώπους, τοὺς ὀπείευς ἐγνωρίσαμςν Ἡ συνδε-µεία μα λίοας Πελλοι ὑπῆρξαν χρηστοὶ καὶ τι/ὴθι ἨΣΑρι τῆς μέρας ὁποίαν ἐγνωρίσξησοατ καὶ συνσνεοτρφησον Ἡ. ὺς ἀνδρώπους. Πελλοὶ δὲ εἶναι κάὶ ὃ σαύλευς καὶ πονηρους ἀνδρώπους. Πε λλοι δὲ πενοι τ χεῖνοι, οἱ ἀπεῖοι ἔχευν τὸ ὕσφρρὺς νο ὀμελ2νἠσουν, στι θοτὲ. ἳ ν ἷ: . οι. με εγιοὶ λλσι. τῆς ἠξικῆς πτώσεως των ὑπῆρξον οἱ κο ΦΙΛΙ ν) Ἡ άπουσία ἠδικπῆς ο 8 ί 9 πΏρ τιχῆςδιδασαχαλίας η λὺ ἐπαρείοε νὰ γαλὸν καὶ τὴν ἀρετῆν τὸν ἄνέρωπον ἡ ἠλιπὴ Ἆάι υρησκς ἳ ἳ ο ὁὅ : ας όσα « αὐτὸν ἳ ὅπείκ πρεσφᾶροτοὶ ες ἴ τικὴ διδασκολἰία. η ὁπ' τρσος τη εἰς αὐτῶν απο τὰ” ονεῖς, τοὺς διδασχόλευς, τὸ ἨΜάτης Ὠτινὸν ποσα τν ἱερὸν ἄμέωνο. ἰδίως ὅμως απὸ τὸ ὠφέλιμον θιθλίον. ης ΄ δν .. μ. η σ ν υσία ὧν ὦ ὰ ρις ον πον. Ἡ ἕλλειφις παὶ Π απουσία τὸν ὖγειὰᾶ περιορικον τυπον. ειώις καὶ Ἡ Απονοια, θικοθρησκευτικῆς διδασχσλίἰος και Ἡ ἀνπλήρωαϊς ἃ τλ κῆς ύτμςο γαπὶ μµάλιστο ἡ ὀ νά νωσις αγὶ πο ἒι ἀρνητικῆς τοισυτης Ἀπι μάλιοτν Ἄ Φ νά ννωσ ύξησις οισδιχκῶν ὑπόπτεν κό απολούξησις περισνιν τόπτεν καὶ ἁμφιδελνν ης περιεχομένου ἐπηρεσνονν Ἆσι ἐδηγουν τον πώνρώσν νο τὸ χαχὸν καὶ πρὸς τὸ ἔ πλημς. όν ἐπηρεῖσονν. μαλιστα νατὰ τὴν ν τ αφιν διὰ. τα : ὃ οκ εντχε ἃ τί ειφ υτ . 6 ν νὰ ὃ « τη ἓίρο ην πα νὰ γέςτε ἕἔννοιον τῆς αδισί ή τρο ο τὸ ἅ 8 α. πρφσθέσωµεν καπ την τοῦ ἀνβρώπου. ον τως μεσθάρωμον αν οσδερὰν ῥἐπίδρασιν την ὀποιον φέρουν τα ωα 3 τν Ἐν οσο ρα φικό, χχὶ Δεστρικὰ ἔρια εἰς τὸν ον οωπον ο) μα ς τὸ : υνάμεδα, πολὺ εὐπέλως, να ο τιν) 2 ς τὸν νέον. δυναμενχ. πε ως ο ον αεὶ ὑπερε η ἁμαρτία καὶ τὸ ἕ Ἅλημα. μεν διατὶ ὑπερεπλεώνασεν Αλλη αἰτία τεῦ σκκοῦυ εἶναι ΒΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ --- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ 1ΙΗΤΗΜΛΤΙ--- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΛΙ ΗΔΗΣΕΙΣ ἵνουν ἔντιμοι πόλίται ὦαὶ ἀπὸ τς αμφιθέλυυ ἠλικεν ἠδινοξδρησκεντι ης ) Ἡ ὀπουδίικα ρησ συν τι η η - 1 . ο. ο. “ - παν Ν τ Φ αν εν] ζω ἢ 5. μέσα δις ΤΗΝ γοινότητα τιν ὁπρίασν η ο πος. Όταν ὁ ἄνσρωπος «πορΟνΗ ῥίωμά του καὶ νωῦν ὅλά ὅσα ἐδιόσ ο δν ες ραίΐα, ὠφέλιμα, αγνα πι Φσιμα αν μόδισ Ὃν ας τῆς ἀγάπης χάὶ τῆς φιλανδρωσίως ἔταν δν ος ος τη. Κι ἆλον τὸν ἔαντεν τον, τοιλμίσος ν ος ἀωμῶν, Ὢλὸ ἐξυπηρέτησιν τῶν ἄλλων, των 5 ὅτων. μ Ἡ ος συμφέρον ὀντιθέτως, ζᾷ ἐγω στις, Ἀπτ ιά ῥρεοην άν τν σμ ον. τότε εὐχερῶς δικπράττει τὸ “αλον ποὶ πκοσσυορετο ς πκτήφορόν. ο. Ὑπάρχουν ἕμως Ἠαὶ ἄλλη πηγαὶ μα ας µικροτέρας ἴσως σημσσίας. 1 Ἅνσι ἕμως ναί βρωπον πρὸς τὸ νπανον Ὑαὶ Νεμίζω ὅτι δὲν ὃὰ ητο χὰς ἐξ αὐτῶν, ᾿αδοῦ, λοιπόν, μερικοι. Ἡ Ἅληρ ληλοι ἀποτυχίαι εἰς τὴν νωήν. ἤ ὁ) λοδοξία, ἡ πτωχεία, Ἡ που σιμνλ ο. πόν µας ὅμως ονμφερον πι ἣ δισ » μᾶς ἐπιτάσσει νὰ σπεφλῶμµεν ὠριμέτερον ἔεί ε ἃ ἐπὶ τοῦ θἔµατες τούτόν δια να ευρωμςον Ἠβάσασὶν - ὃ τωπίσωμεν ναὶ νὰ πσταπολεμἼσωμεν τὸ ον Ἡεὶ δὶ γιάνωµεν καὶ ἡμαᾶς αυτένς ἄλλα Ἀπι την κιν ων τσεν τὴν χχκίαν. τὴν παρανυµίον Ἅπι τὸ ΕγκλΗΜΚΧ. Διά τὴν προσπ συστήση τὰ ἑξῆς: ᾿Οφείλέμεν. Ἀνρίως, νὰ ἐπαναφέρωμεν γαι νά ρεω: µας τὸν «φόθον τοῦ Φεςῦν χαὶ να ες ἀδιαιρέτως τὴν ἠξινην με την ΣΡΗσΟΕΙΦΝ. τὰ πειράµατα, τὰ Εύματα Χάὶ τὰ ΕΥ ΛΗμΟ Τσ. ας ἔπως ὀμολογεῖ καὶ ὁ Ἀσμύτο, νά αντικρυνωμεν το ἔπως εἶναι, Ἡ ἡξική. Ἡ ἁλησης. δὲν οτηρίεται παρὰ μόνον εἰς τον τίπι του χαπνον τὴν ἁμχρτίαν. ἄσπεπον ἐλν ἂν οφερωμεν μερι ο. -- συνδέσωµεν. τοῦ λειπου « Ας µάξωμεν τὰ πράνµκα ἃ ἀδιχφορήση να Αμ σουν τὸν ἂν ἡ γαλ σικὶ χὺδεντιχή Φεέν. Εξω ἀπὸ την χ3η καὶ δὲν ξεωρεῖ, ως” ᾽ ᾽ ᾿ ᾽ ἄδειαν αὐτὸν ἡ πορεῦσα στήλη ἔχει νά νὰ ἐργασξῶμεν δις στερεώσωμεν µέσα εἷς τας ψυχὰς ΑἉργκετα πλέον ὀρησνείαν ἡ ἠξικὴ εἶναι μηδέν». Ἔδ μέσον δὲ Εάν δω ὁ ποίου ἐπιτυγχάνεται ἡ ΠδΙΧΗ ΝΙνη. ἡ ἄνοδος. ἢ πρνέδες μοᾖα ἡ εὐτυγία εἶνχι ἡ ἐπιχεινωνίακ μὲ τὸν Φεὸν και ω ἐν αὐτῷ οὗτες φέρει χαρτὸν πελύν.. ἔχι χωρις ὅαου εν ουν σα: σθε ποιδῖν οὐδέν, Ἑὸν δεύτερον λέγό . Οἱ γονείς. 5 5 ποῖοι εἶνχι οἳ πύριοι ϱν ελλόντος τῆς πρω της καὶ οὐσιωδους τωῆς . ἧ ἃς τωΏς, Ἀατὰ την ὁποίαν ὁ ὄνβρωπος, ὣς Φν αππλάσσει πι δπμιευρνυοἲ χαρακτῆρκχ. καὶ ἀποχτα ας καὶ ἱζπνισὰ ἔδιαιτέρς νο. γονεῖς πρέπει νὰ προσε τὲν τρέπὸν τῆς σωῇς των. Ἡς λύτιμοι καὶ ὠφξελιμοι εἶναι σι συμέενλαὶ των καὶ ἡ πατ' οἱ χον διδασκαλία των. ὠφέλιμει Ἆαὶ ἀποτελεσματιγαὶ αἱ ΕΥ: παϊροι ἐπεμέάσεις καὶ τιµωρίαι των. μον εμας ῶ φελεῖ τὸ παράδειγµα γι ἡ ἑωῇ των. Τά πφιδιο εἶναι μι µητιχἁ καὶ µέσα εἰς τὸν ἄνσσφον χάρτην τ Ἱς ὀλελεύγαν κχὶ ἁγνῆς ψυχῆς των γαρσοσσται ἄλνξως Ἅπνε »2λ1 ἃ Χχγ!] πρᾶξις τῶν γονέων. - η αι - σα αν ας 11’ ὁ αμα Προσοχή, λειπέν. Ες την σημερινην Πνκηλ «Έπρυκει Μωνιό», τὸ κκθῆχεν τῶν γενέων γαὶ η αγ τον πσςε χὺ δυνέχεια ες τὴν Εω σε σι) ΕΝΔΙΑΕΊ ΑΙ ΤΗΝ Ίην ΚΑΙ ἴδβην ΕΚΑΣΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Υπο ΣΥΝΤΑΕΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 8 ΤΡΙΤΗ 1 ΛΥΓΟΥΣΙΟΥ Ι98Ι “Ἡ Πρόοδος τοῦ Τιμίου Στα» ροῦ, ἤτοι ἡ Εξοδος αὐτοῦ ἐκ. τοῦ Παλατίου εἰς τὴν [Πό- λιν. Τῶν Αγίων 'Επτὰ θλακ- καξαΐων Παίδων καὶ τῆς Ἀλη- τρὸς αὐτῶν Σολομωνῆς (Τωπ. 1, 2, 3). ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ 200 ΜΑΘΗΤΡΙΑΙ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΠΕ ΗΝ ΠΜ [ΠΡ [ΙΙΙ ΠΜ) Τμ ΗΝ ΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ Ὁ ὁΐσκ. Αρχιεπίσκοπος ἔτέλεσε τὴν 8. λειτουργίαν. -- Κατά τὸν λόγον τευ εἶπεν ὅτι «διὰ πρώὠτην φορὰν ὁ Ευπριακὸς λαὸς ἔχει εἰς χεῖ- ρος του τὸ ππδήλιον τοῦ πωλυπαθοῦς σκάφους του». «Φκροεῖτε παὶ μῆ φοθεῖσξο», εἶπεν ὁ Χριστὸς».--Τὸ ἀπόψειμα τῆς ἰδίας ἡμέρας ἑτελέσξη Εορτῆη προς τιµῆν τοῦ δἐαγν2ριωτότου. ἆἩν παρελθοῦσαν Κυριακήν, δοΟὴν ᾿Ιουλίου, ὁ αμ. Ας. χισπέσκογος Κύπρου Ἠη.κ. Ἰακάριος ἐπεσκέφθη τὰς πατασκι- ωτιιὰς ἐγκατασιάσεις τῆς Ἱερᾶς ᾿ Αρχιεπισκεπῆς Ἀύπρ.υ εἰς «Άγιον Ν.κόλαον τῆς Στέγης, παρὰ την ας αποπετρ:άν, ὅτου ἁλιὸ τῆς 17ης παρελθ. μηνὸς εὑρίοκυνται ἓτεςί 849 πέρπου µα)ή ρ-α: τῶν Ἱζα-ηχητικῶν Σχολείων τῆς «Αρχιεπ:σποπικῆς ἴἴεοι ρερε.ας. Ὁ ΙΜακαριώτατος ἐτέλεσε τὴν πβωια» τὴν 8. λειττυρ ρίαν εἰς ιὸν ἱοτορικὸν Ἰαὸν τοῦ ᾽Αγίευ Νικολάου τῆς Στέγης καὶ ἐπήρυξε τὸν θεῖον λόγον, τὸν ὁποῖον δημ»σιεύυμεν κατωτέοιο 1αρέσ«ησαν μεταξὺ ἄλλων καὶ ὁ Ὀεοφιλέσ-ατος Χωρεπίσκοπος 1ο μιθοῦντος . ἔ εώργιος. Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας ἐτελέστη εἰς τὰς χα ασκη ωτιμὰς ἐγκατίαστάσεις τῆς Αρχιεπισκιπῆς ἑορτῇ ποὲς ειμὴν τοῦ ΠΜαναριωτάτου ματὰν τὴν ὁποίαν Ὀὠμίλῆσεν ἡ Αρχή /ος τῆς κατασκηνώσεως ὃ. Ἐλεοπάερα ἸἩούσκου, Θεολόγος --- ἆ αὐηγήτρ:α τοῦ Παγκυπρίου Ἰυμνασίου. Ακολούθως ἀπηγγέλ θησαν ποιήματα καὶ ἐπα.χθησαν διάφορα σκέτς. όσον κατὰ τὴν µετάθασίν του εἲς Αγ. Νιόμλα»ν ὥσον καὶ ἐν τῶν χωρίων διὰ τῶν ὁποίων διῇλθεν ὃ Παλαριώτατος ἕ- τυχεν ἐνθουσιώδους ὑποδοχῆς. ὁ ΔοτώΣ ΤΟΥ ΜΑΕΜ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ἵΟμιλῶν κατὰ τὴν λειτονυγίαν πυὺς τὸ πυκχνύτατον ἐκκλησίασμα } Αἱαλαριώτατος. ἀνέλυσε τὴν ὐαγγελικὴν περικοπὴν καὶ συνέ- Διὰ πολλοστὴν φορὰν τονίζω ὅτι ὑπέγραψα τὰς συμφωνίας μὲ ἄκρά- δαντον τὴν πεποίθησιν ὅτι τοῦτο ὑύπν δεσε ταύτην μὲ τὴν σημµερινὴν ἐν Ὑόρευε τὸ συμφέρον τοῦ Κυπριακοῦ Ίπυῳ. γατάστασιν εἰπὼν µεταξὺ | λαοῦ. Καὶ αἱ συµφωνίαι δὲν ἄποτε- τών τὸ ἑξῆς: λοῦν συνθήκην ἥττης ἀλλὰ νίκην καὶ «Ὀάρρος καὶ πίστιν ἐζήτησεν ὃ δικαίωσιν εἷς σημαντικὸν θαθμὸν τῶν Μριστὸς ἀπὸ τοὺς µαθητάς το)| ἀγώνων τοῦ λαοῦ µας, διὰ νὰ σωβοῦν ἀπὸ τὸν πνιγ- «Αν θεωροῦν τὰς Συµφωνίας ὡς αὐν καὶ τὸ ναυάγιο, ὅταν τὸ] σταθµόν, θὰ ἔλογον ὅτι εἶχα τὴν τι- πλοιάριόν των ἐκλυδωνίζετο ὑπὸ ευ-| μὴν νὰ εἶμαι πρωτοστάτης εἰς τὴ» αάτων καὶ ἀνέμων ἑναντίων. Κύματ” δημιουργῖαν τοῦ σταθμοῦ αὐτοῦ. Αν καί ἀνέμους, ὑβάλους καὶ σκοπέλους θεωροῦν τὰς συμφωνίας ὡς ἐπάλξεις, τυναντῶμεν καὶ ἡμεῖς σήμερον εἰ. μας τὸ Κυπριακὸν σκάφος πρὸς τὰ ἐμπρός θὰ ἔλεγον ὅτι εἶχα τὸ προνόµιον νὰ εἶμαι πρωτεργάτης εἲς τὴν οἰκοδόμησιν τῶν ἐπάλξεων αὐτῶν. τὴν προσπάθειάν νὰ ὀδηγήσωμι» ”Αν θεωροῦν εἷς πορείαν ἀγαθὴν καί ἐλπιδοφόρον. τὰς συμφωνίας ὡς πρᾶξιν προδοσίας, θὰ ἔλεγον ὅτι ὁ τοιοῦτος ἰσχυρισμὸς ἀποτελεῖ, Ἡ ἐπιτυχία εἷς τὴν τροσπάθ. αν ὕπαι- χ ς τεῖ θάρρος καὶ πίστιν. Μερικοὶ ὅμως διὰ νὰ εἴπω τὸ ἐλάχιστον, Συστυχῶς παρουσιάζονται ὀλιγόπιστοι πολιτικὴν µικρολογίαν κατωτέραν ἐ- 3. μᾶλλον ἁρνηταί. Καίΐ ὑψώνουν εἷς πιπέδου Χαμηλοῦ πεζοδροµίου. Καί τὴν πορείαν µας τὸν 6ράχον τῆς ἆγ- δὲν θὰ ἀφήσω τὴν ἱστορίαν νὰ πχ- νήσεως, μὲ κίνδυνον νὰ προσκρούσῃ ραποιηθῆ ἀπὸ τοιούτου εἴξους πολιτι- ἐπ᾽ αὐτοῦ τὸ σκάφος καὶ νὰ καταπον-| κἠν µικρολογίαν ἢ δηµοκοπίαν, “Ὅ τισθῆ. Καλλιεργοῦν μεταξὺ τοῦ Νυ-] ταν, συνέχισεν ἡ Αὐτοῦ Μακαριότης πριακοῦ λαοῦ κλίμα ἡττοπαθείας, μὲ πρὸ ἑνδεκαετίας ἡ εὐδοκία τού Θτοῦ κίνδυνον νὰ χάση ὃ λαὸς τὸ θάρρος καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ λαοῦ μὲ ἀνέδεξαν καὶ τὴν πίστιν του εἷς τὸ μέλλον. πνευματικὀν καὶ ἐθνικὸν ἡγέτην τοῦ Μὲ πνεῦμα ἡττοπαθείας καί ἀρνήσεως Κυπριακοῦ Ελληνισμοῦ, τὸ ἐθνικὸν ζήτημα τῆς Κύπρου ἦτο ἄγνωστον «αἱ Ἰάνύπαρκτον ἔξω τῶν Κυπριακῶν ὁ- ρίων. Δι ἐμὲ ὅμως τοῦτο ἔγινε πά θος. Καὶ εἷς τὴν Ἱἱερὰν αὐτὴν ὑπόθε- σιν προσέφερα καὶ προσφέρω ὅλας µου τὰς ψυχικὰς καὶ σωματικὰς δυ νάµεις. Καὶ ἠθικὴν ὁμιλοῦν διὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Φωνασκοῦν ὅτι Ομιλοῦν καὶ συµφωνίαι ρίχης καί τοῦ Λονδίνου δέν ἔπρε-ε νὰ ὑπογραφοῦν καί ὅτι διὰ τῆς ἐκ µέρους µου ὑπογραφῆς των ὑπεγράφη µία συν θήκη ἥττης. αἶ τῆς συ- αἰσθάνομαι ἱκα- μα σοππππαποηρος ιν ασαί Ἡ Α. Μ. ὁ νοποίησιν διότι σήμερον ἐφθάσαμεν εἷς προκεχωρηµένον σημεῖον, ἀπὸ τοῦ ὁποίου δυνάµεθα μὲ ὑπερηφάνειαν νὰ ἄτενίζωμεν πρὸς τὰ ὀπίσω καί νὰ προσθλέπωμεν μὲ αἰσιοδοξίαν πρὸς τὰ ἐμπρός. «Φρονῶ ἓν πεποιθήσει», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «ὅτι ἐὰν αἳ συµφωνίαι : ή ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Μακάριος Γ΄ καθ ἤν στιγµἠν ἐκφωνεῖ τὸ, «Κύριε, Κύριε ἐπίόλεψον ἐξ Οὐρανοῦ καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν Ἀμπεκαν το δη. ων, κατά τὴν ὑπ Αὐτοῦ τελεσθεῖσαν ϐ. λειτουργίαν ἓν τῷ ἱστορικῷ ἵ, ναῷ τοῦ Αγίου Βικολάου Στέγης. ανν θὰ δ.εξεδίκουν τὴν μεγάλην αὐτὴν τι- μὴν. της πραγμµατοποιήσεώς των. Καὶ διὰ µίαν ἀκόμη φορὰν ἆπανα- λαμθάνω ὅτι ὑπέγραψα τὰς συµφω- γίας μὲ πλήρη συναίσθησιν τῆς Ἱστορίας τοῦ “Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου. Οὐ- καλόπιστος κρ.τὴς δύναται νὰ ἀμφισθητήσῃ τὸ µέγα Υ.γονὸς ἔτι διᾶᾷ τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν, ἔστω οἱ τῶν εὖ- θυνῶν µου ἔἕναντι ζαί δεὶς ἂν ἔχουν ἡ Κύπρος ἀπηλλάγη τοῦ ἀποικ.ακοῦ ζυγοῦ ἀποτελεῖ ἐλευθέραν πολιτείαν μὲ ὅιε- μειονεκτήματα, καί θνῆ Ὀπόστασιν. Καὶ διὰ πρώτην Φ)- ρὰν εἷς τὴν ἱστορίαν του ὁ Κύπρια ὃς λαὸς ἔχει εἷς χεῖρας του τὸ πηδάλ:ον τοῦ πολυπαθοῦς σκάφους του. Δὲν ἀποκρύπτω ὅμως τὴν θαθυτάι]ν λύπην µου διότι μερικοὶ ἔφθασαν εἷς τὸ ἔσχατον σημεῖον δηµοκοπίας ὅσυ- στόλου καὶ ἀναιδῶς περιεθλήθησας, μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος, τοῦ ὑπὲρ πατριώτου τὸν µανδύαν διὰ νὰ δὃ δά- ξουν εἷς ἄλλους Πατριωτισμοῦ µαβή- ματα. Ὁμιλοῦν θεθαίως ἀπὸ θέσεως πλεο Καὶ πλεονεκτικὴ εἶναι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ θέσις των, διότι ἀνευθύνως ὁμιλοῦν. ᾽Αλλ᾽ ὅ Κυ- πριακὸς λαὸς ἔχει πολιτικὴν ὡριμό- τητα καὶ δὲν πάσχει ἀπὸ ὁμαδικὴν παραφροσύνην, ὅπως οὗτοι τὸν κατη- γοροῦν, ἀλλὰ δύναται νὰ σταθµίζῃ καταστάσεις καὶ νὰ λαμδάνη ἀποφά- σεις. Καὶ ἀπόφασις τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ εἶναι νὰ ἑἐργασθῇ διὰ τὸ μέλ- λοῦ του κατὰ τρόπον δημιουργικὸν καὶ οὐχὶ ἀρνητικόν. Τὸ µέλλον µας εὑρί- σκεται σήμερον εἷς τὰς ἴδικάς µας χεῖρας. ᾿Απὸ ἡμᾶς ἐξαρτᾶται, ἆξιο- ποιοῦντες τὸ παρόν, θαδίσωμεν πρὸς εὐτυχέστερεν µέλλον. Εἰς τὴν πορείαν µας αὐτὴν θὰ συναντήσωμεν πολλὰς δυσκολίας. ᾽Αλλ᾽ ἡ ζωὴ εἷ- ναι ἕνας ἁδιάκοπος ἁγὼν καὶ ἡ νίκη ἐπιδραδεύει ἐκεῖνον, ὃ ὁποῖος Υνωρί- ζει νὰ ὑπομένῃ καὶ νὰ ἐπιμένη χωρίς ἀπὸ τὰ νεκτικῆς. ᾽ᾱ νὰ καταδάλλεται οἰαδήποτε ἐμπόδια. «Θαρσεῖτε καὶ μὴ Φοθεῖσθε», εἷ- δὲν ὑπεγράφοντο μὲ τὴν ἐλπίδα κα:[πεν ὁ Χριστὸς πρὸς τοὺς µαθητάς λυτέρας λύσεως, ἡ παράτασις τοῦ ἆ- ποικιακοῦ καθεστῶτος θὰ ἐδημιούργει καταστάσεις καταστρεπτικἁς διὰ τῆν Κύπρον καὶ τὸ µέλλον της, ᾿Εὰν ὑπὸ τὰς δεδοµένας τότε συνθήκας ὑπῆρχεν ἐλπὶς νὰ πραγματοποιηθοῦν εἰς τὸ ἀκέραιον οἵ ἐθνικοί πόθοι καί τὰ ἕ- γειρα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, Του ὅταν τὸ πλοιάριον των ἐκλυδωνί- ζετο ἓν τῷ µέσῳ τῶν κυμάτων. «Θαρ- σεῖτε καὶ μὴ φοθεῖσθω ἐπαναλαμθδάνει καὶ εἰς ἡμᾶς διὰ τοῦ σημερινοῦ εὖαγ γελίου του. «Ας πληρώσωμεν ὅλοι τὴν ψυχήν µας μὲ θάρρος καὶ μὲ πί- στιν εἷς τὸ µέλλον. Καί τὸ µέλλον εἶναι ἰδικόν µας. ΗΠΡΙΗΙ ΙΙΙ ΙΜΙΗΙ Ἰ ή φΩΟΡΟΠΠΙΒΣ ΕΠΙΛΡΛΣΙΣ ΤΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΠΠ ΤΟΥ ΠΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΒΡΙΠΟΙ Ὑπὸ τοῦ κ. ΦΟΙΒΟΥ Σ. ΛΟ:Ι:ΖΟΥ, ᾿Τατροῦ. Α΄ ναι διαδεδομένη εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Πρόκειται, κυρίως, περὶ ἡ- δονιστικοῦ τῶν Μωαμεθανῶν. Λέγεται ὅτι 300 ἑκατομύρια Μωαμεθα.ῶν ἐν ᾿Ασίᾳ καὶ Α.- Φρικῇ εἶναι «χασισταὶ». (ΙΓ. ᾿Ιωκειμόγλου- Φαρμακολογίκχ Α΄ τόµος σελ. 415). ᾿Αντιθέτως, Αλλοι λαοί παρ) ὅλον ὅτι ἐγνώρισαν τὸ χασὶς δὲν ἔγιναν «χασισταί» ΠΗ χρῆσις τοῦ χασὶς δὲν εἶνα δυστοχῶς ἄγιωστος εἰς τα γειτονικὰ πρὸς ἡμᾶς κράτη. ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν καὶ λαβραίως νὰ εἰσαχθῆῃ. τοῦτο εἲς Κύπρον. Πολλόκις δὲ οἱ λαθρέµποραι, παρ ἕὅ- ΕΙ. φβοροποιὸς ἐπὶ τοῦ ὁρ- γανισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐπί- ωραάσις τῶν ναρκωτικῶν εἰ-χι εἰς ὅλους γνωστή: Παρ᾽ ὅλον ὅμως τοῦτο ἕνας μεγάλος. οχετικῶς, ἀρ.θμὸς ἀνθρώπων, ἴίοια τῶν μὴ διεποµένων ὑπο χρηστότητος ἠθῶν, κάμνει χρῆσιν ναρκωτικῶν, εἴτε διό-ι αἱ κακαὶ συναναστροφαὶ διέ- Φθειρον τὸν χαρακτῆρα τῶν, μεταγενεστέρως, εἴτε δ-ότι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὑπῆρξε ἕλλει ψις ἀγωγῆς έκ µέρους τῶν Ὑο- τέων ἢ τοῦ οικογενειακοῶ πε- ριθάλλοντός των, καθ ὅσον ὁ ἄνθρωπος ἐρχόμενος παρθένς» εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ ἀπόψεως ἔξεων καὶ συνηθειῶν δ:απλὰτ τει ταύτας ὑφ.στάμενος τὴν ἑ- πίδρασιν ἁἀμέσων ἢ ἐμμέσων παραγόντων τοῦ περιθάλλον: ΕΕ ΕΕ ΗΕ ΕΕ ΕΠΕΣΕ ΕΕ ΤΕΤΕΕΕΕ ΕΕ ΗΕ ΗΕ ΜΗ Τ0 ΕΓΓΠΙΤΗΠΕ ΗΕ ΕΕ ΤΗ! τός του, ἀποκτῶν οὕτω τὴν Στην Ἰάδα ὑπάρχει ἕνα ροπἠ. πρὸς τὸ καλόν ἢ τὸ κα. ἔίδος ἁράχνης. ποὺ ὀνομάξ- κόν ται. «ὠχράκερως., χει ον Τὸ περισσότερον χρήσιμο ἰδιότητα να ἐκπέμπῃ ἀπὸ το ποιούµενον ναρκωτικὸν ὡς ἡ- στόµα της ἕνα ἀέριο, τοῦ όταν δονιστικὀὸν εἶναι ἡ ἴνδι κι τὸ εἰστνέουν τά ἔντομα, ζαλι- 1 - Ν , ν - κάνναθις (χασίς). Παρ ἡμῖν ὄρνσαι και Περτοιν στη «Ἡ, πίνεται χρῆσ.ς τοῦ καιναθου ο.οῦ. ἀφοῦ καταλλήλως ἅπο Γότε ὁ ὠκράκερως κάθς τι μὲ τὴν ἀνεσί του καὶ τὰ κα ξηρανθοῦν τὰ ἄνθη τοῦ Φφυτοῦ ταξροχθίζει. Αὐτὸ κάνει τὸ κ. χρῆσις τῆς ἰνδικῆς ναι- χασίς! ζαλίζε' τον κασισοµ τ- ιάδιως ὡς ἠδον στικοῦ εἶ'α: νηι Τον ρίχνει στὴ Υγῆ σωστού λίαν ππαλαιὰ, ἀναφέρεται δὲ ὑρβεύμο, Νάὶ ὕρπερια ἄν) 5”. ὑπὸ τοῦ ᾿Ηροδότου (1Ν. 4). πστρέφει πε πάντας Ίν ο. Οἱ ἁρχαῖοι Ἕλληνες καὶ τρ ΜΑ πὸ Ἑν ΑΙ ΟΕ οἱ θωιαῖοι δὲ: ἐχρησιμοποί: πε ΕΠΗ Ἰμέσας, αν κα γατος. Ξ ουν ποτὲ χασίς. Τοῦ γασὶς κ.: οὐαήρος. Ὁ πρι : ο Α δ, ΕΕ ΕΕΣ ΕΕΣ ΤΕΕ ΣΕΤ ΤΕ ΕΕ ΤΕΛΕΣΗ ΤΗΗ1 ) λας τὰς ἀπαγορεώσεις καὶ αὐστηρὰς 2 κυρώσεις, κατορ: θώνουν νὰ εἰσαγάγουν τὸ ἡ- δον,στικὸν τοῦτο φυτὸν ἀἆκω µη καὶ εἰς τὰς φυλακάς, αἹαρ᾽ ἡμῖν ἀκόμη καὶ εἰς τὰς φυλακάς, ὡς προσωπικῶς διεπιστώσαµεν, γίνεται χρῆσις τοῦ κανναθουριοῦ. (Τοιαύτη περίπτωσις παρουσιάσθ] εἰς ἡμᾶς πρὸς ἑνὸς περίπου μηνὸς, ὅτε εἴ χομεν ὑπηρεσίαν εἰς τη ϱιςδια]ῖΥ τοῦ Γενικοῦ οσοκο µείου Λευκωσίας. Προσῆλθε ἐκ τῶν Κεντρικῶν φυλακῶν, τῇ συνοδείᾳ ἀστυνομικῶν, Μω αμεθα:ός τις, ἡλικίας 16 περί. που ἐτῶν, Θαρυνόμενος μὲ διάρρηξιν καὶ κλοπὴν καὶ κα τεχόµενος ὑπὸ λίαν ἐκσεση. µασμένης νευρώσεως. ᾿Εξετά- σας τοῦτον καὶ ὑποψιασθεὶς ἐκ τῶν ὅλων κλινικῶν συµ- πτωμάτων τὴν χρῆσιν ναρκῶ- τικὼν ὑπ αὐτοῦ, ἀπεμάκρυιω, τοὺς ἀστυνομικοὺς καὶ κα-ώρ θωσα νὰ ἀποσπάσω παρ' αὖ τοῦ τὴν ὁμολογίαν ὅτι θέτει τὸ ναρκωτικὸν-ἡδονιστικὸν ὁ... τὸς τοῦ τσιγάρου καὶ λαμθά: νει τοῦτο διά τοῦ τσιγάρο... Παρουσία, ἐν συνεχεία. καὶ τῶν ἀστυνομικῶν ἆ εὗρον ἐν- τὸς τοῦ θυλακίου (κρύπτης) τοῦ ἐσωτερικοῦ παντελονίου του ἑλαχοτότατα ὑπολείμματα ἀνθέων καιναθουριοῦ αἱ αι. μένα μετὰ ἄμμοω, ᾿Ασφιλῶς η ὅλη κατάστασις τῆς νευρώ- ΕΝ νγι ασ Ἔπ-- Γ | ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ | ς Κατανυκτινὴ περίοδος ᾿Απὸ σήμερον ἀρχίξει διὰ τὴν Εκκλήσίαν µας µ΄α κα- τανυκτικὴ περίοδος διανθισµένη μὲ παρακλητικοὺς κανόνας καὶ ἡ ὅποία εἶναι προπαρασκευαστικὴ τῆς μεγάλης θεομητορικῆς ἑορτῆς, τῆς Ἐοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Οἳ κώδωνες τῶν Ἔκ- κλησιῶν, καθ) ἕκαστον ἀπόγευμα κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν, τοῦ δεκαπενταυγούστου, θὰ καλοῦν τοὺς χριστιανοὺς εἰς τοὺς ἱεροὺς ναοὺς διὰ νὰ ὑμνήσουν τὴν ὑπέροχον Μητέρα τοῦ Χριστοῦ, ιὴν ὡραίαν. σεμνὴν καὶ χρηστὴν κόρην τῆς Ναξαρξε, Παρῦθένον Μα- οἶαν. Ὁ ἦχος οὗτος τῶν κωδώνων θὰ σιρέσῃ νὰ εἶναι ὑπόμνη- σις καὶ ἐγερτήριον σάλπισµα δι ἕκαστον τῶν εἰς τὸ Όνομα τοῦ Υἱοῦ Της πιστευόντων. Ὑπόμνηοις τῆς μεγάλης ἀποστολῆς τὴν ὁποίαν συνεπάγεται ἡ ἰδιότης τοῦ χριστιανοῦ καὶ ἐγερτήριον σάλπισμα δι᾽ ἐκείνους, οἳ ὁποῖοι, διὰ ποικίλους λόγους, ἄφιοαν τοὺς ἑαυτούς των νὰ ὑπνώσουν ὑπὸ τὴν «σκέπην» τῆς θρήσχευ- τικῆς ἀδιαφορίας καὶ τῆς ἠθικῆς ἐκλύσεως. Ἡ κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδος, ἡ ὁπαία ἀφορᾷ τὸ πρό- σωπον τῆς ἀοσπίλου καὶ ἀμολύντου Παρθένου δὲν πρέπει νὰ ᾱ- Φήση παγένα ἀπὸ ἡμᾶς ἀσυγκίνητον, τοὐναντίον, μάλιστα, νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ψυχικὴν ἐκείνην µεταβολήν, ἡ ὅποία θὰ μᾶς ἔυη- θήσῃ ε.ς τὴν πνευματικὴν τελείωσιν. Όποιος ἐπιθυμεῖ νὰ τύ- χ} τῆς Προστασίας τῆς «{αναγίας ὥς μὴ κπωφεύσῃ πρὸς τὰς προτροπὰς καὶ παραινέσεις τῆς Ἡμκλησίας. Αἱ παρακλήτικαὶ ἀκολουθίαι καὶ ἡ νήστεία μετὰ τῶν ἄλλων ψυχωφελῶν µέσων, τὰ ὁποῖα συνιστᾶ, θὰ μᾶς 6οηθήσουν νὰ ἐπανεύρωμεν τὸν ὁρόμον τῆς σωτηρίας, τὸν ὁποῖον, λόγῳ ποικίλων πειρασμῶν, ἀπωλέσαμεν. Οἱ παλαιοημερολογῖται ος ο - : ῷ , κ ω , Πρὸ ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν ἐγχώριον τύπον ὅτι οἱ . ον : ς 1{αλαιοημερολογῖται ἐξήτησαν, συμφώνως πρὸς εἰδικὸν ἄρθρον τοῦ 2Συνιάγµατος τῆς Δημοκρατίας, νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὡς ἕκ- πλήσία µειονότητος. 'Ἡ τοιαύτη ἐνέργεια τῶν Παλαιοημερολο- γιτῶν τῆς Ἀύπρου μᾶς ἐξέπληξε, διότι ὁμολογουμένως, οὐδέ- ποτε ἀνεμένομεν ὅτι θὰ προέδαινον εἰς τόσον παρακεκινδυνευ- αένην ἐνέογειαν. Τὸ δημιουργούµενον θέµα εἶναι πολὺ σοξαρὸν δι αὐτὸ καὶ μετὰ μεγάλης προσοχῆς θὰ ἐξετασθῇ. ἄὲν τοὺς ἀρκεῖ ὅτι μέχοι τώρα μετὰ δυσκολίας τοὺς ἠνείχετο ἡ ᾿Εκκλησία, κα ὅτι εἰς τὰς χεῖρας των τὸ κάθε τι διεκωμωδεῖτο, ἀπετόλ- αρσαν νγἁ δητήσουν καὶ ἐπίσημον ἀναγγώρισιν ! , Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐπεκταθῶμεν. Θὰ περιορισθῶμεν μέχρις ἐδῶ καὶ [ὰ ἀναμένωμεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ 2δυνταγματικοῦ Αικαστηρ ου. ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς εἰδικῶς, καὶ τὴν ἐπίσημον ἅπο- φασιν τοῦ Πανορθοδόξου Συνεδρίου τῆς Ρόδου, γενικώτερον. Εἴ- µεθα τῆς γνώμης ὅτι ἕν ἐκ τῶν βεμάτων τὰ ὁποῖα θὰ θιγοῦν μεεὰ ποοσοχῆς κατὰ τὸ Συνέδριον θὰ εἶναι καὶ ὃ ΠΠαλαιοηµερολογι- σµός, ὄχι τόσον ὡς ζήτημα 19 ἡμερῶν, ἀλλ ὡς ἰδέα καὶ σύγγμο- γαος πραγιατικοτης, ἶ Οὰ ἀναμένωμεν. 2 “ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ 748” ΤΡΙΤΗ Ι Αὐγούστευ, Ι96Ι. ο ΗΙ ΤΗ ΜΗ ΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΘΝ Τ0Υ 1ΧΟΛΙΚΟΥ ΗΘΥΣ 160-196] / .. συκοφαντοῦν διὰ νά ΛΟΓΟΛΟΣΙΛ Τ01:. ΙΕΙΘΙΝΤΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΜΙΜΙΣΣΧΟΛΗΣ ΛΜ. ΒΛΡΝΛΡΛΣ ΠΝΟΗ κ. ΑΝ ΝΝΗ ΜΗΝΗΝΗ! Γ΄ Παράγεντες προόδου. Ἡ ναδημερινὴ καὶ συστηµατι- νὴ µελέτη τοῦ Λύγοῦ τοῦ Ὀεοῦ. Αλλο εἶναι νὰ διδάσκεται κ αν τὴν Ἁγίαν σάς Ἡν εφ τὰ δε ή, σχευτικὰ θιύλέα ὡς μᾶδαή μι δεή να ἄλλυ νὰ μελετᾷ τὸν λύγον τοῦ η αὖσι 3 καὶ νὰ ἐμουμ) ῥν ά ην τὸν Ῥέτῇ δη να ψ ἡ ἀἲς ὃὲ η μέ] ἀπόδειξι πι κ λα πμ ο τοῦ Ἀλ ᾱ στόλου τῶν ἐθνῶν Πωύμου: 4 | « ἡ : ἓν ιν ον ει) ἀλ ο αν το α εν ἁδμά ο ἲ µ ο 1ν ἁμαυτωλύτητα καὶ και νὰ εἶναι νὰ διυοδώΠῃ. ὑπάογχουν οχαι αὐτοννωσίας σιὰ απι (ωήτήητυν ὃν. εγεῖνον πυουρίζέται νὰ ἀναλάῦῃ αναυπατικὴν, διαποίµαγσιν ἀνδροώπῶν, | Ἱ Ἰκαῦ. ὅλην τὴν τὴ μελέτης: ποῦ ξαι ἱ 4 ἀτέλειάν ὑτατεθεμύνως Ἠότο δι αὐτὸν αἲ εὐκαιοια πατάντισιος οστις τὴν ο οσον τω) ἑθδυμάδα διὰ ιαῦ Ἡιᾧ πρὺς ἐτί ο} ἠδυῦν, (ων εις Ἰώρήσ να δόδομένα, | τι πυῖα ᾱ- νέφέσον ἐῤθπτην. Πά υἁισηξνὴν εἰς τὸν πνενματικόν των. Οὕτω. δις τῆς τακτικής» ἐξσμολογήσεας ἥ ὅἒν { ἔτοιμαά διᾶ δὰ μετέχφυ χέτατ ἀἡνῶς γαλ εἲς ττᾶ μυστήρεον τῆς θείας ύ χαφ: ατίὰς, ἐνισχύδντφ ἡ ν : Ἡ ᾷδι αὐτοῦ τεἲς τον) Ἐν ήμωνα τῆς αἱ ελῶν και Αρθιτικὸς Ἐν μιόξιώ θετῆς καὶ αυγεχῶς ἐκραταιοῦντυ καὶ ἐννονῶνε κα αὐδέας ον Ἕ τά δ φὶς τὴν ἓν Ἀοιστῷ ανευματικὴν 19). ΜΑ μη ιάσι οήν. Εκείνοι ὅδοι, δὲν ἐπώσε: . ἃ κ Ἀ. στώσαμεν Έπαν εληαμένίνά, νατὰ Ἀοῦντο τοῦ. δείους ἀθτοῦ αυτη” ' τὴν. διε Ἑαγωγὴν τοῦ Ἀπουκτικοῦ ρίου τῆς ἱεοᾶς ἐξοπολογήσεως, ᾱ- μας ἔργου, ἰδίως μάλιστα ἓν μέ] γι µόγον δὲν ποοώδευσαν, ἃἳ σῳ τῶν ἠελλόντων λειτονργῶν τοῤναντίον πεοιέπιπτον εἷς µεγα- , ο. 5 ΨΜΝΕΙ τοῦ η στου. 'Ἀὲν εἶναι ὑπεοβο: [}ύτρρα ση άλατα μὲ τάσιν γειρο: λὴ ἂν εἴπωμεν ὅτι, ἄνευ τοῦ λδ) τευεύσεως, ἐὰν δὲν σινησιόνον γην τοῦ θερῦν διὰ τῶν ἄλλων [το τὸ λάθος των καὶ προσήογΏντο εἷς τὴν διάθεσίν µας μέσων, οὗ- δόλως., δὰ ἐπετυγχάνομεν, νὰ χα ταοτίσῳµεν, καὶ νὰ σταβεροποιή- σωμµεγ. εἷς τὴν ἀρετῆν ἐφείνοιυς οἱ. ὁποῖοι προορίζονται νὰ χάταυ τίζονγ καὶ νὰ, ὑδηγοῦγ εἷς σωώτη- ρίαν μνριάδας ὀυχῶν., Αλλά «χωοὶς ἐμοῦ οὐ δύνασῦε ποιεῖν οὐδέν», ιᾶς εἶπε καὶ αὐτὺς ὁ Κύοιος. Χωσὶς τὴν θοήδειαν τοῦ Θεοῦ τίποτε δὲν δυνάμεῦα. νά φέρωμεν εἰς αέρας, πολὺ περισ: (σότερον νὰ πραγματοποιήσώμεν τὰι ἐμπνευσμένα ἐκ τῆς Ἁγίασςε {1 ραφῆς καθημεοινὰ συνδήματά μας, τελειώσεως εἲς, τὴν. ἀρετὴν ναὶ ὑμοιώσεως ποὺς τὺν Ἱκύριον. «οὔτε ἠδυγάμεθα νὰ ἀρχεσθῶιιον εἰς τὰς» καδημεοινός Ἐλλλησια «στικὰς ἀκολουδίας τὰς Ὁποίας οἳ µαθηταὶ, ἀδναλείστως καὶ μὲ εὖ λάθεναν παφηκολ. οὔθουν.. Ἱ{ασαλ- λήλως,. πρὺς τὴν πουν λατρείαν γαδωρίσαμεν Ἰξημένας ὥρας ἀτομικῆς προσειχῆς, διά νὰ, ἆ- «Ναφέρονν οἳ μαθηταὶ. τὰ, ἀτομικὰ πων. αἰτήματα εἷς, τὸν Θεὸν γιὰ νὰ καταφεύγουν ποαὺς Ἀὐτὸν εἷς πάδε περίστααιν τῆς τωῆς τῶν. «ὔτω. διὰ τῶν. συστημα ιατικῶν , αροσευχῶν, ἐμαλάκωνον αἲ σκλ: ἀννθεῖσαι ἔκ. τῆς ἡλικίας χαοδίαι καὶ. προδιετίθεντυ γὰ, δεχθοῦν τὸν λόγον ποῦ Θεοῦ ὡς δρόσον ἐε (τοῦ οὐρανοῦ, δροσίρυγτα καὶ ἄνα- υκωνίζοντα αὗτάς, Ἠϊμεῦα. θέθαιοι ὅπν, οἱ. μαθηταὶ μας προικισμέναι τὴν τμ .πορσωπικὴν πεῖραν διὰ «δύναμιν τῆς προσευχῆς θά συνε χάσουν, «καὶ μετὰ. τὴν ἀποφοίτησΏ των νὰ ἐγισχύωνται καὶ ἀνανεώ- εχουν, τὰς δυνάμεις. των διὰ τοῦ ἰσχυθοῦ αὐτοῦ μέσου. τῆς. ἆτομι- πκῆς αφασευχῆς. υΜὶς μίαν ὅμως κοιγωνίαν. ὕπου πλεονάξει τὸ κακόν εἶναι φυσικὸν οκαὶ οἳ προσερχόµεγοι εἰς τὴν '- ε,ερατικὴν. χολὴν. σπουδασταὶ νὰ φερουν μαζί των πολλὰς καλίας χαὶ ἐλαττώματα. Αὐτὸ δὲν δεωρεῖ- ταν: πώλομα. ἱερωσύγης.. Ἅλλλο ὃ- μως. εἶναι ἂν. οἱ ὑποψήφιοι χλη “θυκοὶ θαρύνωνταν μὲ ἁμαρτήματα τὰ, -ὁποῖα. τοὺς ἀποκλείουν ἐν ον ἁγίου Ὀνσιαστηρίου., Οἱ. τοιοι «δὰ, συμθουλευθοῦν, μὸ. τούπον ἐγχαταλείφουν τὴν Σχολὴν,, διό τν εἶναυ -ἀπρδεδειγμένον ὔτι, ὔ- σοι ἐχειοοτονήθησαν ἀγαξίως, ο χι µόνον δὲν προσέφερον καμμίάν «θθτικἣν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ᾿χλησίαν γα τοὺς ᾿συνανδρώπ οὓς τῶν, .. εκ ἀλλὰ συνέτείναν ὥστε πο].- 1άγος ἀεϊνῳ -ἅτι, τῶς ὑβᾷιστως τῆς δείας Χάριτος σ καὶ συνεπῶς οὗδεμίαν πνενην κότητα δύνανταν νὰ ἀναπτύέτον καὶ ὡς ἐκ τούτου ἓν τῇ ἁπάς- ν ἐτιτ 5 πωλότητί των δὲν᾽ ἀνέ Χανται αἩγ :πρόσδον ἄλλων ἱτοὺς ὁπσίους οἳ δικαιώστον τὴν αννείδησίν ’ των. εἶτε' 'τοὺς πουτοέπουν, ὡς ἡ ἁλώπης τοῦ ιό” 9 διά νὰ τοὺς ὁμαιάσουν. Ν αὐτοὺς ἡ “Τερατνκὴ Σχολὴ πὰ Γπῶν. συμθουλῶν της. νὰ απ . ἕ πουν ἀαὶ νὰ ξήσοὺν ὡς λα 2η διὰ) νὰ. σώσουν. τὴν Ἀρυχήν των οὐδὲν ἄλλο δύναται. νὰ παράσχἩ «δεραπευτικὰ φόρμακα. Διὰ, τοὺς ὑπολοίπους ὅμως, ὗ- ᾿ σασδήποτε κακίας ἢ ἑλαττώματα καὶ: ἂν ἔχουν,- ἡ Σχολ προσφέ- ρε ὁραστικὰά δεοαπευτικὰ φάρ: µανα, τὰ ὁποῖα ὅσοι ἐπωφελήθη: σαν 'ἐσημείωσαν ἁλματικὰς καὶ δαυμαστὰς πθοόδους. ᾿Αοκεῖ ὁ «σπουδαστὴς νὰ ἀναγνωοςῃ τὴν ο οσάμας --- Μόνον οἱ μεγάλες υγὲς γνωρίσουν πόση δόξα ἔγγειται εἲς τὴν ἀγαθότητα. Ἶπ μεγαλύτερη ἐναντίον ἄλλου γίνη εἶναι τὸ νὰ ἀρχίτω: µε νὰ τὸν Ἐὐεργετοῦμε, ὕτον αὐτὺς ἀρχίςῃ, νὰ μᾶς ἀδικῇ. κ... Ὅιτι ὡραῖον καὶ ἁγαθόν) ὕ,τι δὲ ἀγαθόν, ταχέως δά γίνῃ ὠφραῖον. --- «Αγαδὺν οὐ τὸ μὴ ἀδικεῖν, ἀλλὰ τὸ μὴ δέλειν». «Πάντων τῶν ὄντων ἀογὴ γαὶ αἰτία αποωτίστη τὺ ἁπγαθὸν ἐστίν». /λαὶ δὴ αἱ νὰ ἀπολεσθοῦν. Καὶ ὐ ἕ στεροῦντάν αὐτῆς 5 καιώµατα πολλὰ εἰς τὴν τὸ συντοιώτέρον, ἐν ταπεινώσει. εἰς τὸ µέγα τοῦτο µυστήριον τοῦ αηπινοῦ καθαομοῦ. ᾿Εννοεῖται ὅτι ἡ ἴδία ἀργὴ ἰπγύει καὶ δι ἕκα: στον χληοιχόν. ὕστις δὲν ἐξομολο: γεῖταν, διότι ἀργὰ ἢ γοήγορα Μὰ χάσῃ τὴν πνευματικότητά του ναὶ 9ᾶ ᾿ὁμοιάζῃ αποὺς «κήμθαλον ἀλαλάξον». 1 λὴν τῆς ἐξομολυγήσεως α μαθηταὶ παρηκολουθοῦντο στενῶς καὶ διὰ προσώπικῶν ἐπαφῶν, εἴτε κατὰ την ὥραν τῆς ἐργασίας, εἴ- τε” Νατὰ τὸν Ἰούγον τῆς ἀναπαί: σεῶς. Διότι εἷς τὴν “Ἱερατικὴν γολήν οἱ Καθηγηταὶ αὐτῆς δὲν Ὀλέπουν τὸν μαθητῆν ἀφὶ τη: λοῦ, ἀλλ ὡς πατέρες ναὶ ἀδελ- Πο. τοὺς συναναστοέη ονται γα τοὺς. δίδουν. αἄσαν' εὐκανοίαν φέρουν, εἰς τὴν ἐπι( άνειαν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦ ν καὶ ὀασανί- ζουν. διὰ νὰ ὕεραπευθοῦν. ωπίσης δισυγαγώθήσαν ἔνδο- σχολικαὶ μορφωτικαὶ ὁμιλίαι. Όπ.. των Καθηγητών καὶ. τῶν μυδη τῶν, πθοεύλήθησαν ἠδοπλαστικ η βρησχευτικαὶ ταινίάις διοργανώ: ὔησαν ἔκπαιδευτικαι .ἐκδρομαὶ καὶ οἳ μαδῦηταὶ παρηποι οὔδουν τακτικὰ Ἠπούγματα τὰ, ὁποῖα ἔ- γένοντο Ὁπὸ τῶν Καθηγητον των ἐκτὺς τῆς Σχολή ης. ᾿Ἠπὶ πλέον πολλοὶ ἐκτιμηταὶ τοῦ ἔθ- οι τῆς Ἱερατικῆς Σγολῆς ἔπε σκέφθησαν αὐτὴν καὶ ἀπηύθυνον ποὺς τοὺς σπυιδαστὰς συμθονλὰς Ἰγαὶ νουβεσίας. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ς ! : ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Ἠ “ἹἹερὰ Μονὴ τῆς Πανα:- νέας τοῦ Μαχαιρᾶ. µία τῶν τριῶν ἐν Κύπρφ Μονών, τῶν μέχρι κ καὶ σήμερον ἀναγνωρί- ζομένων ὣς σταυροπηγιακῶν. ἐκτίσθη κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους τῆς αν ηικῆς ἐν τῇ ] . Ὠήσῳ περιόδου. Φρἒι τὸ ὅ-ο: μα «Βασιλική», ὡς ἐκ τῆς προστασίας τῶν Ιομνητῶ καὶ τῶν ᾽Αγγέλων ἀναδειξα σα τέσσαρας μάρτυρας τῆς Θρησκείας καὶ τῆς Πατρίδο-. Διασώζει τὴν Τυπ κὴν διάτα Ἐν τοῦ πρὠτου αὐτῆς Ηγου- µένου, δὶς καὶ ᾿τρὶς ἀνακτι τὴν ἄλλην ἐν. Κύπρῳ υΜονὴν τῆς Παναγίας, τῆς τοῦ ἕωκ κου’ ἔχει καθὼς καὶ ἐκείνη ὃν” προ σοχἡν τῶν Ἐκκλησιαστικῶ. ὶ σκι παυκθιφάμ «Ἡ Ίδρυσις τῆς Μονῆς. Ὁ ἀσκητὴς Πεόφυτος εὖ θών, κατὰ τον Πείλον, ενεκα τῶν ἐπιδρομῶν τῶν. Αγαρηή γῶν, ἐκ τῆς Παλαιστίνης εἰς τὴν Κύπρον, κατέλαθε µεισ Γτοῦ ἀφοιτητοῦ» αὐτοῦ για τίου τὸ τέως ἄθατον ὄρος. Μετὰ τὸν ΠΒεόφυτον. πρ»: σῆλθεν εἰς τὸν ᾿γνάτιον ὁ γέρων Προκόπιος' τοτε ἀμφόὸ τεροι ἀπῆλθον εἰς τὴν «μεγα- λόπολιν». ὅπου ὁ φιλόθρησἕος αὐτοκράτωρ Μανουὴλ ὁ κο μνηνὸς (1145 1180) ἐχορήγη σε τὴν ἀπαιτουμένην ἄδειαν παραμονῆς καὶ ὥρισε δι αὖ τοὺς ἐτησίαν χορηγίαν 20 τρ:- κεφάλων νοµμσμάτων' οὔτος ἀνῳκοδόμησε τὸ εὐκτήριον”, Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Προκο᾽ πίου μετὰ τῶν 5-6 μοναχῶν αὐτοῦ συγκατηρ: θµήθη. και ὁ ἐλθὼν ἐκ τῶν Αγίων» Γόπωι κατὰ τὸ ἔτος 66850 ἀπὸ καὶ σεως κόσμου, ἤτοι 11892 µ.ά καὶ δ.ηγὀύμενος ταῦτα. Ν.τ λο», ὅν θραδύτερον ὁ ο τιος κατέστησεν ᾿Πγούµενον 0 μΜεῖλος ἰδιαιτέρως ἐ φρόντισε διὰ τὴν {, Μονὴν τοῦ Μαχαιρᾶ. ὅπου εἶκε πεοάσ: τὰ ἔτη τῆς ἀκμῆς του έξακο λουθῶν. νἁ ὀνομάζὴη ἑαυτὸ οκτήτοραί» αὐτῆς. Καὶ ἐὰά᾽ ἐννόει «κτήτορα ἢ κτίτορά ὡς κτίσας τὰ κελλία. εἶνα δύσκολον νά εἰκάσωιήν. ἐ) τῆς διά τοῦ η γραφῆς τοῦ κὠ δικος. ἀφοῦ αὐτὸς ὁ Βεῖλο” ἔγραφε καὶ «Μαχερᾶς: δις τοῦ ε ᾿Επωνόμαζε δὲ οὗτε τὸν Μονὴν ἐκ τοῦ πρόπαλα φέροντος τὴν ὀνομασίαν ταύ ΚΤΛ ΤΗΣ ΕΚΛΥΣΕΛΣ Τη Η6ΠΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΝΛΤΙΚΟΤΗΤΟΣ { Ποῦ. ὁ Όνον ων συ, εκροτάθη ο ῥ-οίαν ἄνεκοινώθησαν ΕππβΙά αὲ σκι μεκος ἐκστραιεί:ς νά ο ἐκλή πος Τριμιθοῦντος κ. Γςοργτοῦ Επί μοσιογραφικὴ διάσκεφις κατι τὴν τὸ ᾽Αρπηγεῖον τῆς ᾿Αστυνομες ὃ τῆα ἀρξιιμένης, την Την Ιουλίου. 'σι ντονισµένης (καὶ ἐπὶ παγκυπρίου κλί- σεως τῶν ἠθῶν.' Ἑϊς τὴν ἀνωτέτὰ Φωτογραφίαὺ ὃ 1Θεοφιὰ. Χώρετίσκο: παραπλεύρως του ὁ Διοι κητὴς, τῇ ᾿Αστωνομίας κ. Χασάτης µετά τοῦ πηριηοῦ τὴ, Λοτονοµίας κ. Γεφις. ΗΘΙΚΟΚΟ ΙΝΩΝΙΚΑ. ΘΕΜΑΤΑ ΠΕ Ὠι Δ΄ 9 μὲν ᾽Αντιφῶν λέγει ὅτ. «τὰ μὲν ἀκούσια τῶν ἅμαρτῃ: µάτων» (5, 92) «ἔχει σου γνώ: µην, τὰ δὲ ἐκούσια οὐκ ἔχει. (24. 49), σκέψ.ν τὴν ὁποίαν ἕ- χει καὶ ὁ Δημοσθένης μὲ δ-α- φορετικὴν͵ ὅμως ὃ ατὐπωσιν. Τὸ ὅτι καὶ ὑπὸ τῆς Χρ'στιανι- κῆς Θρησκείας λαμθάιεται ὑπ ὄψ: ν ἡ πρόθεσις. ἡ. διάθε- σις καὶ ἡ θέλησις τοῦ ἁμαρτα- όντος μόλις εἶναι ἀνάγκη καὶ νὰ ἀναφέρωμεν. Αλλωστε ἐπ᾽ αὐτοῦ ἐστηρίχθη ἡ διάκοισις ἑκουσίας καὶ ἀκουσίας ἆ παρτίας. Ὁ ᾽Ιάκωθος σημειώ νει τὰ ἑξῆς: «Ἕκαστος πε]- οάζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπ'θυ- μίας ἐξελκόμενος καὶ δελεα- ζόμενος' εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλ- λαθοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα πο κύει θάνατοι» (Ιακώθου ἸἹ. 14--15). Ἡ Γραφὴ ἓ.ὰ τοῦ Κυρ΄ου στόματος αὐτοῦ τοῦ λέγσι, ὅτι. «ἐκεῖ-ος ὁ δοῦλος, ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ Κυ ρίου ἑαυτοῦ καὶ μὴ ἐτο' μν σας μηδὲ ποϊιήσας πρὸς τὸ θέληµα αὐτοῦ. δαρήσεται πολλάς' ὁ δὲ μὴ γνούς, πο'- ήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δασή: κωσττστο-παπτοκωσοτ-ασπτσταπττο τσ [ΕΡΛ. ΜΟΝΗ. ΜΛΧΛΙΡΛ την την ὄρους, ὡς Φαίνεται ἐν 'τος φράσεὼς τοῦ Βείλου «τῆς θεοτόκου τοῦ ὅ ὑπεραγίας ρους τοῦ Μαχαιρᾶ (κεφ οξὰἀ). Τὸ «Μαχαιρᾶς το, ἤδη πρὸ Χριστοῦ, ἐπώνυμον Ρω μαίου στρατηγοῦ, ὅπερ εὶ Κύπρῳ ἔφερεν ὁ γνωστὸς φ. λόπατρις οἶκος τῶν Μαχα:ρά δων, ἐσήμαινε δὲ τὸν «μαχαι ροφόρο.”. Τὸ ὄρος λο'πὸν εἰ χε ν ὄνομα σθῃ οὕτω ἐκ τινος Ἰῶ.τος ἐκεῖ ἐπάνω ἀνθρώπου καθὼς ἄλλη τῆς Κύπρου κο ρυφὴ λέν αται Ληστής. Περὶ δὲ σθεῖσα. καὶ ἅμ λλωµένη πρὸς! τῆς εἰκόν ος τῆς Θεοτόκου. θὐ δὲν σχετικὀν πρὸς τὴν ἱπαρά, δωσ.ν λέγει ὁ Νεῖλος, ὅτι ΌπΑ, εἶναι µία τῶν ἑθδομήκοντα εδευτερευουσῶν»Σ εἰκότῶων, ᾱ, Ἰζωγραφησεν ὁ ΕΤΕ λιστὴς λουκᾶς. Ἡ Πα αγία τοῦ Να χαιρᾶ δὲν .. Μονο εν] εἶναι δὲ καθὼς καὶ ἡ του Κύκκου, σκ/πασι : σµατος ἄργυ υροῦ ον το κατάνας, ἆλλ οὐοὸ τα» τῆς ἐπ δεικ. ύεται « ἲ τῆς ζώνης µέρος. στι Μονὴ Μαχα.ρᾶ ἔφραπ' κάποτε εἰς σημεῖον νὰ θεορ] ἴίαι τὸσον πλουσία εἰς πο.ημα τα, ὥστε παρο:ιµ ὠδῶς ἐλέγετο ὁ δίστιχον: πα ΚΑΥΚΚΟΣ. ἔ τ' ὄνομα κι ὁ Μαχαρᾶ: πλι». ας μό ΑΜΑΙΡΤΙΑΣ ... κ. ΑΒΝΔΡΕΟΥ ου Ν. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Θεολόγου” Καθηγητοῦ 3 ὅ- (Άουκ, Ἱ σεται 41-48). Τὴν Γραφὴν καὶ τὸν Δ' υδά: οἱ ὀλίγας. σκαλον ἀκολιουθοῦν καὶ Ἐκκλησιαστικοὶ Έα Γοὠστινος ὃ φιλό-σ2- Οὕτως ὁ φος καὶ μάρτυς, εἰς τας Α: ποκρίσεις τοῦ, τονιοσι ὅτι -Ἡ μετὰ γνώσεως ἁμαρτία χείρων της ἄνευ Ύν νῴσεως, Δηαδὴ ᾗ ἁμαρτία ἐκείνη Ἡ ὁποία ὃ-σ- πράττεται «μετὰ γνώμης έ- κουσίώς, ἠθελημένως, εἶναι Χειροτέρα ἐκείνης, ἡ ὁποία} νεται «ἄνευ γνώσεως», πνου- σίως. ο Οὕτω τοσοῦτον χεῖ- ρόν ἐστι τὸ μετὰ γνώσεώς ἁ- µαρτάνειν τοῦ ἄνευ γνώσεως, ὅσον τὸ ἀναπολόγητον ἁμάρ- τηµα τοῦ ἀπολογίαν ἔχοντος ἁμαρτήματος, ο Κλήμης, ό ᾽Αλεξανδρεὺς κάµνων ἰδικὴν, μνείαν τῆς ᾱ- κουσίας καὶ ἐκουσίας όμαρ- τίας, γράφει εἰς τοὺς ὁπ τρ” ματεῖς του:.. «᾿Ατύχημα μὲν οὖν παράλογος ἐστιν ἁμαρ τία, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀκούσιος ἀδικία, ἀδκία δὲ ἕκουτως κακία ἔστιν οὗ. ἡ μὲ: ἅταρ τία ἐμὸν ἀκούσ'ον' δὁ καὶ φησιν «ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει’ οὐ γὰρ ἐστε ὑπὸ νόµον. ἆλλ᾽ ὑπὸ χάριν”. τοῖς ἤδη πεπιστευκόσι. λέγων, αεὅτι τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰφη- μεν”, ἀτυχία δὲ ἐστιν ἄλλου εἰς ἐμὲ πρᾶξι ἀκούσιος, ἡ δὲ ἀδικία µόνη εὑρίσκε -ται ἕ- κούσιος εἴτε ἐμὴ εἴτε ἄλλου», Γενικῶς λέγομεν ὅτι λαμθά: νεται ὑπ ὄψει, κατὰ πό- σον µία ἁμαρτία εἶναι ἕτωυ- σία ἢ ἀκουσία. ᾿Λ' αλόγωώς Ὀὲ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης τερι- πτώσεως εἶναι καὶ ἡ στάσις τῆς Θρησκείας. τῆς ΘζΣολογί- ας καὶ τῆς ᾿Εκκλησίας. Αἱ περισσότεραι τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι. ἑκούσιαι, προέρχονται ἐκ συγκαάταθέστως τοῦ ἐνερ- γοῦντος προσώπου, δι αὐτὸ δικαι Ἰολογεῖται καὶ ἡ ἐπιθολὴ ποινῶν. Άλλως θὰ ῆτο τελεί- ως παράλογος, ἡ ὕπαρξις τι- µωρίας διὰ πράξεις διὰ τὰς ὁποίας εἶναι τις ἀνεύθυνος. Συνέπειαι τῆς ἁμαρτίας. ᾽Ανεξαρτήτως τοῦ χαρακτῇ- 2ος. τῆς ἁμαρτίας ᾿ (ἔκου οσία-τ Κκουσία) ἐφ᾽ ὅσον αὕτη ἐκ- δηλοῦται, ἐπιφέ ρει͵ ἀνυπολογί» στους σον επείας εἰς ἐκεῖιον ὁ ὁποῖος τὴν διαπράῖττε! τε ἑ- πανάληψς δημ.οὐρΥ οἳ πεδιοὶ ηθ ο. ἀναισθησίας τὸ ὁποῖο { ἐπακτεινόμενον ἄπο. εκρά ὁλόκληρον τὸν ἄνθρωπον. Με κροὶ πατέρες νεκροὺς ἀπονό νους γεννοῦν. Καὶ ἡ νέκρο. σις ἐμποδίζει τὴν ἐνόρασιν τοῦ Θεοῦ: «Ὥσπερ ἔσοπτρον ἕ- στιλθωμένον, οὕτως δξῖ τὸν ἄνθρωπου ἔχειν καθαρά» Ψω- χήν. Ἐπάν οὖν ἡ ἰὸς ἐν τῷ ἔ- σόπτρω. οὐ δύναται δοᾶσβτ' τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου τῷ ἐσόπτρῳ' οὕτως καὶ ὅταν ἢ ἁμαρτία ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἄν τν Ἐκθαμέο ἔμπρος στα οθαυμαπτά. καὶ μεγάλα» κινηματογράφου, μικρο αὐτὸ παιδάκι προσ: φέρει ἁγνὴ Ψυχ] λεία σὲ σκηνὲς ποὺ ποᾖ- ηὲς φορὲς προκαλοῦν τὴ φρίκη τὴν. ὀργὴ τῶν μεγάλων τοῦ το τὴν του καὶ θεωτῶν.. Αὐτὸ θέαµα. ποὺ τὸ, φρικαλέο σωντριέει τὸ παιδὶ εἶναι επιτακτικῇ ανό Λείμῃ τὸν ὁποῖον ΕΠΗ νι ᾿Απὸ τὸν τρόπο μ παρακολουθςῖ τὶς φωτογραφίες τῶν προθιαλλοµένων ἔσγων νὰ κατα) ά ὁ ια ατὸν μπορεῖ κανεὶς βη. φαλακί τὶ µενά) ἐπίδρας ασκή- Μας γεν σουν πάνω ἁγνῆ κἡ στὴν τοῦ πα διοῦ. Προσέξατε τὴ Φωτο ρα- φία καὶ. διδαγθῆτε ο πρέπει νὰ εἶναι ἡ σ:ἄ ση καὶ οἱ ὕποχρεθπσαις σας ἔναντι αὐτῶν. τῶν παιδιῶν οὐ δύναται ὁ τοιοῦτος ἄνθρω: πος θεωρεῖν τὸν Θεόν»͵ Ὁ μὴ δυνάµενος δὲ νὰ ἴδῃ τὸν ΘΣὸν στερεῖται καὶ τῶν εὐχαρίστων ἐκεί.ων συωνεπΞ! ὢν τῆς μετὰ τοῦ Θ-«οῦ ἐπικοιω- νίας, λόγῳ τῆς ἁμαρτίας ἠ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν αἰτιαν τοῦ χωρισμοῦ. ὍὉ χωρ:σμὸς δὲ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεὸν καλεῖται εἰς τὴν γλῶσσαν τῆς Θεολογίας μας θάνατος, Δὲν ὑπάρχει σοθ-κ ρωτέρα καὶ πλέον ὀλεθρία συνέπεια ἀπὸ τὸν θάνατον. Ὁ θάνατος ἀποτελεῖ τὴν τελευταίαν συνέπειαν τῆς ἆ- λόσεως ἐκείνης τῶν ἁμαρτιῶν αἱ ὁποῖαι «κατεκόσμησαν» τὸν θίον τοῦ ἀποστάιου ἀνθρώ- που. Ὁ θάνατος αὐτὸς μᾶλλον π.ευματικός. ὃ ότι σωματικὸς εἶναι ἁπλῶς κὸν καὶ ἄμεσον ἐπακόλο. 1ο. τοῦ πνευματικοῦ. Ὑπὸ τὸ Κλήμεντος τοῦ ᾽Αλεξανδρύως ἡ ἁμαρτία, χαρακτηρίζεται, θάνατος ἀῑδιος» (Προτρεπτι- κὸς πρὸς Ἓλληνας ΧΙ. 38). Θάνατος αἰώνιος, σε (ΣΥΝΜΕΧΙΖΙΓΤΑΙ) ϊ ΙΙΙ ΙἠΙΝί ΜΝΗ ΙΗΙΜΙ ΠΜ μὴ ΠΜ [ΜΙΝΙ ἴ ΠΠλ Γ[ανυσ. Α΄ ἛἩ θρησκεία ἀποτελεῖ ἀνάνα ην αν εἲς στα νὸ ἧπητό Υ ναὶ ἂν εὐρίσηε- ἐπάγγοια Γοῦ ἂν ὕσιοιτ παντὺς χυινωνικὴν τάς οἱονδήπυτε ται κάν αὶ ἂν ἐξασνῃ ο ἄνθρωπος ἄνίφει ες τὸν Ὀεύν εἲς υἰαγδή ἆυτε ἡλικίαν καὶ ἂν εὑρίσκετηαι. χδίως νατὰ τὴν πα δικὴν ἡλινίαν δρείλει νὰ, διδαχθή ὑπὸ τῶν γο ν ων του τὸν σεθασμὺν καὶ τὴν πάπην πρὺς τὴν ὑρησκείαν ἛἜνας ὀσθολογιστῆς πατέρας ἕ- Ἰένε, μίαν ἡμέραν, ποὺς τὸν δι δάσχαλον το. μισοοῦ. τοῦ. το ο Επιζυμᾶ ὁ υἷός ασ νὰ μονη ἄνευ ἠρησγχείας έχοι. τοῦ ο ου ὃ τοὺς τῆς ἠλιχίας του, Όταν ἕνη ὀτχιωῃ ἂς ἐλκέξῃ τὴν θοησγείαν τῆς ἀφεασχείας τοῦ». Ιδοῦ καὶ ποία ὑπῆυξεν ἡ ἀπάντῆσις τοῦ μ:δασκάλως ποὺς τὸν ορ υῤοψι στὴν πατέρα: “Όταν ἐνεννήνη ὃ εὃς αοῦ ὠμσμένως τὸν ατεύτης ες τινα του όν, δὲν ἐπερίμενες νὰ σοαπλη όση τὸ ο]0ν ὅτος τῆς Ἠλιρίας υτὰ νὰ ἐγλέξῃ μόνος τω τὴν τουφὴν τς». Ἡ Βοησνευτικὴ χαὶ ἠδιΧΝ µόσφωσις τοῦ. παιδιοῦ εἶνει σοι ἀνανχαία. ὅπως κα τὸ τρικὺν νάλα. Εν μητοικὺν γάτα τρέφει τὸ σῶμα τοῦ παιδιοῦς ἡ δὲ ἠοησνεία κα Ἡ η πὐρφωσις τοέφει τὴν ᾠυγήν τον. Ὁ νέος ἀποῖυς ἐνηλιχιοῦτο, μόκρὰν. τῆς ἐπιδράσεως τῆς Όρη: σχείας ὑμοιάζει πρὺς τὸν ατφατιύ την ἐχεῖνον, ὑποῖος. οίπτει τον ὑπλισμόν τος. κατὰ τὴν κοίσιιον στυγμὴν τῆς μάχης. Ἡ ἧττα τον εἶναι ἐκτῶν πουτέρων. θεθαία. Ἡ θρησγχεία λοιπὺν εἶναι φὺς τῆς φυχῆς καὶ εἰς ταυτηὴ δέον οἱ Ύοχνεις νὰ ἐμπιστεύώντα τὰ τέκνα. των, εὐσίς, ἀπὸ τά πρῶτα των ὑήματα, εὰν ὕεκουν νὰ, τὰ ἴδουν, ἡμέραν τινά, μετα θαλλόμενα εἰς τίµια καὶ Ἠ ή χει μέλη τῆς χυινωνίας, 1ὰ ἔλνη δια νὰ ἀναπτυχθοῦν, προοδεήσουν και εὐτυχήσουν ἔχουν ἀνάγχην χαλὺ- Οδίνων υχῶν. Ιοπὶ πλέον θα πυέπῃ νὰ ἔχωνται στερρῶς τῶν ἀνγνῶν ἠδῶν καὶ ἐθμων, τῶν αὐστηυῶν οαἰκογενειακῶν. δεσμῶν καὶ πραπαντάς, τῶν. ὑρησκευτικῶν καὶ ἐθνικῶν αὐτῶν παραδόσεων. Ἀ[όνον ἡ ὑρησχεία ὄχει τὴν Ἰύ- ναµιν νὰ σφνοιλατῆ τὰς ογής τῶν ἀνθοώπων καὶ νὰ ορ ών] χαρακτήρας δυναμένους νὰ ἐπιτύ χουν τὴν ὁλοκλήνρωσιν τῶν εὖνε- γῶν ἰδανυκῶν, τὰ ὑποῖα δέον νὰ ἀποτελοῦν τὴν μοναδικὴν ἐπιδίω ὅμως ὀγεαπι Αισὶ το ὃς ἆ η ὑ ύ του- Ἐιν παντὺς ἔθνους. ἼΙδοῦ. διατὶ πάντα τὰ ἕθνη τὰ ὁποῖα ἐθααι .. ζοντο ἐπὶ ὑψειῶν ὑρησκευτίκιων Β΄ ϐ) Οἱ κατ οἰχονομίαν συγγενιχκοὶ γάμοι, Κα οἳ γάμοι οὗτοι δέον αὖ- στηρῶς εἰς τὸ μέλλον νὰ ἄπαγο- ρευθοῦν, καὶ δὴ καὶ γάμοι συγγε- γείας ἐξ αἵματος, τόσον ὑπὺ τῆς Ἰλυπριακῆς κκλησίας, ῦ- σον καὶ παρά τῶν ᾱλ ) ών. ἀδελφῶν Ἡκκλησιῶν, καθ) ὕτι οἱ γάμοι οὗτοι, ἐκτὺς τῶν ὑλεῦοίων συγεπακολονίλων πυὺ ἔχουν, παταρρίπτουν ἐκ θεμελίων καὶ Ἠατάρρακώνουν τοὺς ἵεορυς γαι ἀδανάτους κανόνας καὶ Ἡ.. σμοὺς τῆς γεφαρᾶς ᾿Ορθοδόξοιυ ἡμῶν Εκκλησίας, καὶ δημιουο πηοῦν. χάος καὶ ἀναρχίαν, καὶ δημιουργοῦν κακὺν προηγοίκενον εἲς τὰ ἱερὰ καὶ ἀμόλυντα Δέσμια τῆς Ἀὐτοχε(άλου Ἰκγλκησίας τῆς Κύπρου, ε) Χαρτοπαίγνιον. , Τὸ χαωτοπαίγνιον ἀαὺ τὰς σοθαρωτέρας κοινωνιμίι πληγᾶς τοῦ τόπων µας, καὶ ἔχοι, ἱερὸν. καὶ ἐπιθεθλημένον Καθῆκον οἳ ἁρμόδιοι, ὅπως )άθυιιν καὶ δραστιχὰ µέτοα πρὸς Ἰέμησιν τῆς ὀ)υθοίας ἆ- ἠπόψεως ταύτης Ἱ πυία. µαστίςει ὦλ χοινωνικὰς γεξαρτήτως Ἰϱ. χακὺς τ , εἶναι. μία σύντονς παταπο- ες ἀπὸ πάσης µόστιγυς, Ὁ ας σμην τς τάξεις τῆς νήσον - φύλο. καὶ ἠλιμίας ο (αίνεται δαίµων. τῆς Κύπρου, ἐκήλευσε τὰς Εατρηπα: ραδότους Ἠπικοβφησχευτικὲ οἳ- χαγενειακὰς παραδόσεις, αἳ ὁποῖ αἲ διὰ, πέσο τῶν αἰώνων γαὶ παρὰ τὴν μαλραίωνα δουλείον τῆς πατρίδος Κας, ἐκυατήή - ἀείπυτε εἷς τὸ ἐμποέπον ἵνος, καὶ θέλησε νά οίφῃ καὶ τὸν ζηλε σὸν η ληνικὸν Ἀνπυιακὸν λαὸν ες τὴν ἠθινὴν ἐκείνην ῶ δια ον αν καὶ τὸν αευδοπαλιτισιὸν τῶν ὦ ααοτωλῶν. κοινωνιῶν, Εΐνα τοῖς τᾶσι γνωστὺνς ὅτι λληνες Κύ ποιοι πάσης ποινωνικῆς τάΈεως καὶ ἔπιστηπυνιν ῆς ἰδία ος ὧν ασ, ὔνὂρες πευιωπῆς, κα πο «τουῦς απεριεσλάκησαν ες τι ο κυστικὰ δίντυα τῆς ὀλεδρίας τιν της μάπτιτος, αὐτοπαιρτο ντος μέχοι τῶν ποω νῶν ὡσῶν εἰς τὴ δια σσ: γαοτυπακτιὰ νόντρα αδ ἀνβρώπους παλ Κατωττμας ποινωγινῆς τάσεως ἢἨ τὴς ἀινῆς τῶν, Ῥαταρυίπτοντες τα η ιόν τν καὶ τὴν ο ξιηπρέπς τιν, -ν δὲ τῆς ελστά τλτ την μίας ποὺ ίσα ται, την πιο Π' ΗΡΙ ή ΜΙΗΙΗ υ ΒΛΠΗΙ [0] ή ΠΜ ΠΙΜΝΗΙ ΙΝΗΙΜΛΝΝΝ ΜΙΝΙ ΦΙΗΙ ΜΙΝΙ ΙΙΙ Ὑπὺ τοῦ κ. ΟΜΗΡΟΥ Κ. ΔΟΤ2ΙΔΙΙ σιν εἶναι νωῦφοῦ καὶ οκιΏρωποί, καὶ ἀδυνατοῦν κὀγῳ τῆς μεγόλας ἁγρυπχίας καὶ ἅτ ὠνίας τῆς απρο- ηγουμένης οματός, κα εητελέ σουν τὰς ἐργα ας την μὲ ιν καὶ σᾳρίγος, Όπως τᾖ ἄλλοι συνάνὔρωποί των, οἱ ὑπωῖοι δὲν διέθεσαν τὴν νορτὰ εἷς τὴν ανι γηρᾶν καὶ ἀνθνγιοινὴν ὀτμόσφαι: αν τοῦ χαοτοπαικτικοῦ κέντρου, Ί ὺ χείριστον ὕμως πάντων, τἶνιι ὅτι τὸ µικρόδιον τοῦτο τῆς ἐπι δημικῆς ταύτης νόσου, ποὺ 2έγε- ται χαρτοπαίγνιον, ἔχει προσθάκει καὶ ἀρκετὸὰς γυναίκας, καὶ δὴ ἐν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς «ἆριστο- κρατικὰς τάξεις. Αἱ γυναῖνις αὖ ταις ἀπὺὸ πρωῖας µέχωι θαθοίηις νυκτός, εὑρίσκονται μάνρὰν τοῦ ὀπιτιοῦ των, τῶν τέχνων τῶν, χαρτοπαίζυυσαι καὶ πστανῶσαι παρανόι-ως καὶ ἀφειδῶς τοὺς ἶ- δρῶτας καὶ µόχθους τῶν συζή γων των, ἀποθαίνουσιι οὕτω γείριστον παράδειγµα εἷς τὴ τέ- Ἄνα τῶν. Καὶ ἐξηγούμεῆα ὅταν ἥ μητέρα, ἡ ὃ πατέρας, χουτὺ παΐσην Ἠ καπνίζη, Ἠ ιά µπρο- στὰ στὰ παιδιὰ των, τότε ἄσιτα λὠς ὁδηγοῦν ταῦτα εἷς τὴν ἠδικὴν χφεωκοπίαν, εἷς τὰς ιν ωνισὰς π)ηγᾶς. καὶ εἲς τὸ παντοριδὲς ἔγαλημα ἐξ οὗ καὶ ἡ πει ητικῆ Σξάπλωσις τῆς ἐγκληπατικότητος αεταξὺ τῶν γεαρῶν θληστῶν τῆς πρινωχίας µας. ΑΛ πφοαναφεοδεῖσαι ποινονιχαὶ πληγαί, ἐπαπειλοῦν νὰ σιντοί- φ ουν. καὶ γὰ µεταθάλουν εἰς ὃν: στυχίαν αἰώνιον τὴν εὔτε σίαν καὶ τὴν γαρὰν τῶν ἀνθουπων τῆς Κυποιακῆς ]ολιτείας να. νὰ ρα: ταωρίφουν ἐκ θεμελίων τὸ μένα νπριανὸν οἰκυδόμημα, το ' μέγεται Ἀυποιακὴ Οἵκνό Ἀιατὶ ἡ σύγχρανος Κυποίς ἁητέσαν νὰ, μὴ Πέλη νὰ, ἑμπνεν: Ἡιῃ καὶ αχοληνθήση τὸ ὃ καὶ ὑπέροχον παράδειγῃίς τῶν γχαΐων Ἑλληνίδων. µητέρων, τῶν ὑπυίων μοναδικὴ φροντὶς καὶ ὅ- τακτικὸν παθηκον ἦτο ἡ ἄνατοι η τῶν τέκνων των ἐτὶ ἐνειῶν ἠαγῶντ Ποῖος δὲν νο μιῶν ηρῶς εἷς τὴν μνήμην τον ὃν τῆς ανθολογίας τὴν μεγαλόνασδον κα μεγάλου ἠδινοῦ. νους ουχον εἲς συσγικὴν ὄρετην στοσγ ην Πηνελόπην τοῦ σέωςι πο ν στὰ. ην ασ τι 111 ὑπο- χαἱ ο) ὄχεπι (Ἔπεται τὸ γ΄ ταῖον µέρος), καὶ τελε!)- Περυμανόγον ἂν ας ΔΩΡΟΘΒΟΣ ΝΟ ΤΟΝΑΛΟΥ παραδόσεων ἀνέπτη- πιιτισµόν. ᾿πί- στευον ἢ καὶ πιστεύοῦν, ὅτι τας ὑψηλᾶς αὐτῶν ἰδέας ἀντλοῦν μιᾶς ὑπερτάτης αρχής καὶ ἀχενω- τι πηγής. ἐξ ἧς ἀποροέει «πάσα δόσις ἁγαδὴ γαὶ πᾶν δώσημα τὲ- λειον». Ἑρανὴ ἀπόδειξις τούτου οπή ἡ μακραίων χοιστιαγικὴ ὑρησκεντικὴ παράδοσις τῶν λαῶν ἐκείνῳν ανα ἐπίστευσαν τὰς ἀρχὰς τοῦ κο στιανισμοῦ, ἐκαλλιέργήῆσαν οἡ ποοήγαγον αὐτάς. πι πού» χα ἀνάπτυσις τούτων ἠκολο τὴν. ποόοδον γαὶ ἀνάπτυξιν ἀκαταλύτων χοιστιανικῶν ἆθιν καὶ ἰδεῶν, Ἡ ἀνθρωπίνη θέλησις εὐφίαχει ἓν τῇ θρησχείᾳ τὴν ἠδικὴν ἐνί πγωσιν τῆς ὁποίας ἔχει ἀπόλητον ἀνάγκην, διὰ νὰ ἐξέλῦῃ νικύτοια ἓν τῷ ἁγῶνι τῆς ζωῆς. Τὸ γακὺν [άσκην γαὶ ταν ἀνώτερον ἐν εἰς κψει τῶν μᾶς περισφ{γγει πανταχόθεν. ΝΙᾶς παρουσιάζεται ὑπὸ ὃα: «όρους µορφᾶς καὶ ὀνόματα, Κι: να . . ξ : εῖται ἠδυπάῦεια, ὑπερηφάντια, ἔγω νσμός, απλεογεξία, τν αογοοί- ᾱ, ἁμαρτία. ἆνλλοαορεῖ ἓν ὀργανισμῷ ας καὶ θίγει ὅλα τὰ μέλη µας. Ακούομεν νὰ, ἀντηκῇῃ εἲς τὰ τα µας τὸ κοινὸν ἀξίωνια δ.ὰ τοῦ ὁὑποίοι ὁ όσιος Δέν νὰ, καταοτίσῃ τὺ εὐανγέλιον του: «ἀπυλαήσατε, αλουτίσατε, ἐστέ κ. ο ον ωμμς : τε κ εὐτυγεῖς μὲ κάθε τρόπον». ΄ Ἕ ν ἃν εν 3 τρις αἰσθανόπεθα,, αὕτως, εἰςτὰ θάδη τῆς ναρδίας πας ἕνα αυστισὸν ἔν- τῶῷ στινγτυν τὸ οποῖον μᾶς πιές δει νὰ ἀκολον ήσωμεν τοιαῦτα παρή- δείγματα να νὰ. ἀποδεχθῶμεν τωιαῦτα ἀξιώματα. Κα ὅμως µένομεν ἐλεύθεροι νὰ ἐχλέξωμεν μεταξὺ τοῦ. καλοῦ ταὶ τοῦ Ἰακοῦ. Διότι, ἐὰν νακὸν μᾶς. περιθάλ}ει πανταχόθεν, τὸ καζὸν, ἐξ ἴσου, μᾶς απροτρέπει καὶ μᾶς ἑνθαρρύγε,, καὶ οὔτε αἳ γλίσεις τοῦ. ὀψγανισμοῦ. τας, αὔτε αἳ παχκαὶ Ἀληρυνομικαὶ ἕξεις, οὔτε ἡ ἐξωτευικὴ. θία δύνανται νὰ καοπυφορήσουν ἢἨ νὰ ἐπικφατή- σοῦν ἄνευ τῆς δελήσεώς µας, δὰ νήδως ὕμως, διστιχῶς, ἑλλόμεῦα ποὺς τὺ χακὺν μᾶλλον Ἠ πρὺς τὸ καλόν. Όπως λέγει Ῥωμιδής ποιητὴς ᾿Οδίδιος, «Ολέπω τὸ γα: λὺν καὶ τὸ ἐπευι ημῶ, οὐχ. ἧττον Κάμνω τὸ χανόν». Ἡ ἐνοικοῖσα ἓν ἡμῖν ἁμαρτία εἶναι ἐκείνη ή ὃ- παία μᾶς ὠθεῖ ποὺς τὺ πακόν. Τὸ έπα, τοῦτο τίθεται σαφῶς ὑπὸ λα. Ἰαύλου εἷς τὴν Ῥωνιαίους ἐπιστολ ήν του «Οὐ γὰς ὃ θέλω πο ῶ ἀγαδόν, ἀλλ. ὃ οὐ γανὸν. τοῦτο πράσσω. ΕΒἱ βέλω. ἐγὼ τοῦτο τοιῶι κατεανάξοµαι αὐτό, ἐν ἐμοὶ ἁμαρτίη.., Ταλαίπωους ἐνὼ ος μὲ οὔσετται ἐκ τοῦ ἄνθοωποςἳ Τσ σώματος. τοῦ Βανάτου τούτου --0 καὶ 94). (Ῥωμα. Ἱ. 19 Παρατηρήσωμεν Εἴναι δυνατὸν νὰ γεννηθῆ ἀπὸ γογεῖς αἳ ὑποῖοι διάγουν δίον ἐ- νάρετον, καὶ ζοῦν µέσα εἷς πεοι- θάλλον ἀπὺ πάσης ἀπόψεως ὅγιει- νόν, χαὶ Όμως. ᾿Απὸ τοῦ λίκνου, σχεδόν, τὺ παιδὶ ἀρχίξει νὰ μέ: γη ψέμματα, νὰ εἶναι σκληρόν, νὰ ἔχῃ πλεῖστα χακὰ ἑλαττώματα. Α- λοίµονον εἰς αὐτὸ καὶ εἰς τὴν -οι- γωνίαν, ἐὰν δὲν εὑρεθῆ καγεὶς νό, τοῦ ἀπυθάλη διὰ καταλλήλων τον- δεσιῶν καὶ τῆς πρεπυύσης ἀγωγῆς τὰς κακὰς ταύτας ἕγεις καὶ συνη- θείας, Παρατηφήσωμεν τὴν κοινωνίαν. λΑφιεμένη ες ἑαυτήν, εἲς τὰς φυσιχὰς τὴς οοπὰς καὶ κλίσεις. θὰ θαδίσῃ ποὺς τὸ κακόν, ποὺς τὴν ἄθυόσον, ὅπως ὁ αποταμὺς ἆ- πολουδῶν τὸν ροῦν τοι χύνετα εἰς τοὺς ὠκεανοὺς καὶ τὰς δα): τὸ 1. ὃ τοῦ σπηαὸς Ἁέλω δέ, ὅ ον αι αἰνλέτι αλλ) » οὗ ο ΕΟΟ ἡ οἰνοῦτα τὸ. παιδίωχ. ρω ᾱ ο. νὰ σας. Ολόκλησος ἡ Ἱστορία καὶ ἡ ὃς ... - ά πεῖρα ἕνυς ἑκάστου, μᾶς διζᾶ- σχκουν, ὅτι αἱ εὐκαιρίαι διὰ γὴ κάμῃ τις τὸ χακὸν εἶναι περ'σσύ- τεραι,. συχνώτεραι καὶ εὐκολώτε- ραι ἀπὺ τὰς εὐκαιρίας διὰ νὰ κά Μη τὸ καλόν. λιὰ νὰ κάµωιεν τὸ ναλόν, ποέπει νὰ πκουρααβῶιεν, νὰ ἱδοώσωμεν, ἐνῷ διὰ νὰ κάπῶ- μεν τὸ κακὸνγ δὲν. χοειάσεται νὰ ναταθάλωμεν παιμίαν Ἰπροστά- δειαν. ᾿ Ἐκ τῶν ἀνωτέρων συνάγεταιι ὅτι ὁ ἄνδρωπος ἔχει ἀνάγνπν αλ. γάλης ὑρησκευτικῆς καὶ ἠθικής δυνάπεως διὰ νὰ γατουῦώσῃ νό ἐξέλδη νικητής. Ὁμοιάζομεν ναυανὸν ὑποῖος παραασνο- Δεὶς ἀπὺ Ἰπγυσὺν οεῦμα ὀφείλει νὰ καταθάλη ἰσγυσὰν πουσπάβειαν διὰ. νὰ, ἐξουδετερώσῃ τὸ οεῦμα, ἃν αι ες 0 (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ώνωνων ΑΝΛΒΑΛΛΟΝΤΛΙ α) Η καὰ μµετάφρασιν τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ Ν. ΗΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Θεολόγου. δημµ2σιευοιένη µελέτη τοῦ κ. ΕΒΑΝΟΙΡ ΡΝΟΒΗΝΙΚ «Ὁ Πατρι: άρχης Φώτιος ὑπὸ τὸ φῶς τῆς νεωτέρας ἐρεύ: ΝΠς» καὶ ϐ) Τὸ ἄοθοον τοῦ ἐξ Οὐγκάντας αἲδε σιµολογ. ᾿Γερομονάχου κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΝΑΝΚΙΑ- ΜΑ, Θεολόγου. «Ἡ πρς- σωπικἠ µου γνώμη διὰ τὴν “ὍΟρθεόδοξεν ἙἛκ- Ἀλησίαν µας εἰς Οὐὺγ- ΜΕΛΗ ΣΕΠΕ ΕΤ ΕΣΕΕΕ ΣΕ ΕΕ ΕΕΣ 11Λ 13 νάαντα κχὶ Μένυαν», λόγῳ ἄλλης ὕλης ἆνα' βάλλονται. ΕΕΕΕΕΕΕΕΗΤΕΗΕΕΕΕΕΕΗΕΕΕΣΕΕΕΕΗΕΗΣΗΗΜΗ ΗΕ!

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΑΖΗΣ κ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΙΗΛΘΕΝ ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ 4p
ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ ΤΗΝ ΡΩΜΗΝ 4p
ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΘΗ Ο ΝΕΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΜΑΧΑΙΡΑ κ. ΕΛΠΙΔΙΟΣ 4p
ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Ναυτιλία 3p
ΟΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Κυπριακό 3p
Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΕΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΚΥΠΡ. ΛΑΟΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΗ ΕΙΣ ΤΟ ΑΝΑΛΗΦΘΕΝ ΑΞΙΕΠΑΙΝΟΝ ΕΡΓΟΝ ΠΡΟΣ ΠΑΤΑΞΙΝ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 3-4p
Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΙΝΑ Ναυτιλία 3-4p
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΣ ΠΑΣΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ 2p
Η ΕΚΛΥΣΙΣ ΤΩΝ ΗΘΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΛΥΜΑΙΝΟΜΕΝΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΠΛΗΓΑΙ 2p
Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΑΧΑΙΡΑ 2p
ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ 2p
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΛΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΗΘΩΝ ΤΗΣ ΕΚΓΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ 2p
ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ 2p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p
Η ΦΘΟΡΟΠΟΙΟΣ ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 1,4p
Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΠΡΟΧΘΕΣ ΤΑΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΑΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ 1p
ΑΙ ΑΛΛΑΙ ΑΙΤΙΑΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ 1,4p