Back

Η ΣΕΛΙΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΕΕ ΕΕ ΟΤΑΝ θγἢ ὁ ἥλιος μετὰ ἀπ' τὴ θροχἡὴ σχηματίζεται στὸν οὐρανὸ τὸ οὐράνιο τόξο καὶ δρασκελίζει μὲ τὴν ἔγχρω- µη ἀψίδα του σπίτια καὶ χω- ράφια. Κάποτε εἶναι χλωμὸ τὸ οὐ- ῥράνιο τὀξο κι ἄλλοτε πάλι εἷ- ναι ζωηρό, ἀνάλογα μὲ τὴ θέσι µας ἐν σχέσει μὲ τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἤλιου, πάντα ὅμως εἶναι ψηλὸ καὶ γιγάντιο. Τόσο µε- Ὑάλο ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ πάρουµε µαζί µας στὸ σπίτι, ἄλλωστε εἶναι ἄπιαστο. Ἐν τούτοις πρὶν λίγα χρόνια εἶδα ἕνα αἰχμαλωτισμένο οὗὐρά- νιο τόξο στὴν Παιδικὴ Αἴθουσα τοῦ Μουσείου τῶν ᾿Επιστημῶν στὸ Λονδῖνο. ὌἜπρεπε πρῶτα ps | i νὰ σταθῆς σ' ἕνα σκαλοπάτι, νὰ κυτάξης σ᾿ ἕνα σκοτεινὸ πα- ῥράθυρο καὶ συνάµα νὰ πιέζης Ένα κουμπί. Τότε μποροῦσες νὰ δῆς τὶς στάλες τῆς όροχῆς νὰ πέφτουν καὶ τὸ οὐράνιο τό- ξο νὰ λάμπη στὸ θαμπὸ τπερι- Φάλλον. Ἡ Παιδικὴ Αἴθουσα ὅμως εἶχε καὶ πολλὲς ἄλλες ἐνδιαφέ- ρουσες ἱστορίες νὰ μᾶς πῆ. Mepik& ἀγαλματάκια ἀπὸ ξύλο ἢ πιεσµένο χαρτὶ διηγοῦν- ται τὴν ἱστορία τῶν μεταφορῶν διά µέσου τῶν Αἰώνων, ἀπ᾿ τὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ ἄνθρωποι ζοῦσαν σὲ σπήλαια καὶ χρησιμοποιοῦ- σαν χοντροκαμωμµένα ἕλκηθρα καὶ κανῶ σκαλισµένα σὲ κορ- SSI a we tert ee. a Re parce SS Dy? ο ° Re es ine oa μοὺς δένδρων, µέχρι τὴν σηµε- ρινἠ ἐποχὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος τα- ξιδεύει γύρω ἀπ᾿ τὴ γῆ σὲ ἁε- ῥροπλάνα κι αὐτοκίνητα, ἠἦλεκ- τρικἀἁ τραῖνα καὶ πολυτελῆ ὑπερωκεάνεια. να εὐχάριστο παιγνίδι ποὺ μπορεῖς νὰ παίξης σὰν θρίσκε- σαι στὸ Μουσεῖο εἶναι νὰ πα- ρακολουθῆς τὴ φωνή σου. Μι- λᾶς µέσα σ᾿ ἕνα σωλῆνα ποῦ- ναι ἑνωμένος σὲ παλμογράφο καθοδικῶν ἀκτίνων καὶ ποὺ πα- ράγει πολύπλοκα ἠλεκτρικὰ ρεύματα. Μπορεῖς νὰ κάνης ἕνα σωρὸ σχέδια στὸν παλμογράφο ἀνά- λογα μὲ τὴν ἔντασι τῆς φώνῆς σου, ἂν μιλᾶς δυνατὰ ἢ χαμµη- λὰ ἢ ἀκόμη ἂν τραγουδᾶς. Λίγο παρακάτω εἶναι μιά πόρτα ποὺ ἀνοίγει µυστηριω- δῶς κάθε φορὰ ποὺ τὴν πλησι- άζεις. Αν ὅμως εἶσαι πολὺ παρατηρητικὸς θὰ Ἠπροσέξης πὼς δὲν εἶναι κανένα φάντα- σµα ποὺ τὴν ἀνοίγει ἀλλά μιὰ ἀκτῖνα φωτὸς ποὺ πέφτει σὲ μιὰ φωτοηλεκτρικἡ κυψέλη. Ὅταν περάσης ἀπ᾿ τὸ φῶς (ποὺ συµθαίνει ὅταν πλησιάζης τὴν. πόρτα) διακόπτεις τὴν ἀκτῖνα κι ἔτσι ἀρχίζει νὰ ἐρ- γάζεται ἕνας μηχανισμὸς ποὺ ἀνοίγει αὐτόματα τὴν πόρτα. Μιἁ παρόμοια συσκευἠ-- ἐξ ἴσου περίπλοκη σὰν τὴν δῆς γιὰ πρώτη φορὰά-- εἶναι ὁ αὐτό- µατος κώδων κλεπτῶν. “Eva ζωηρὸ φῶς προθάλλει τὴν λέξι Κλέπτης μόλις προσπαθήσης νὰ πλησιάσης τὸ χρηµατοκιδώ- τιο (ὅσο σιγἁ καὶ προσεκτικἁ ἂν προχωρῆς) κι ἕνας δυνατὸς ἦχος διαλαλεῖ σ᾿ ὅλους, τοὺς κακοὺς σκοπούς σου.