πα μεν (ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ - Οἱ κά ἵ πάπηλοι Πάντοτε δυστυχῶς εἰς τὴν Ἠλληνικὴν ἱστορ-α» σιαρουσιά- ἔοντο αἳ Κάπήλοι. Περισσύτερον μάλιστα κατὰ τὴν νεωτέραν ἑ- --- ge G ποχήν. Ἠτο συνεπῶς ἑπόμενον νὰ παραυσιασθοῦν καὶ σήμερον εις τὸ προσρήνιον τῶν πολιτιιῶν ἐξελίξεων ἐν Κύπρῳ. Π{αρουσιά- [έονται κήγσορες τῆς ἐθνικῆς τιμῆς καὶ ὑπέρμαχοι τού Συπεριακοῦ ἀγῶγος διὰ νὰ ἐξυδρίσουν απηλιιώτατα τὸν σεπτόν µας ᾿Ιθνάρ- χην ΠΜακάριον, Ἱ]αρ.υσιάξονται κάπως Μαθυστερηµένα ἐθνικοὶ ᾱ- γὠνισταί. Όταν ὅμως «ρχ:σεν ὁ ἀγὼν καὶ ἐπὶ τετρα-τίαν ἔσυνε- χίξετο καὶ ἐκλήθησαν ὑπὸ τοῦ Διγενῆ νὰ µετάσχουν τοῦ ἀγῶνος ἠρνήθδησαν. Ἡ δὲ καθ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ ἀγῶνος στάσις των ὑπῆρξε Ἠτοιαύτη ὥστε νὰ ἄναγκασθῃ 6 ἀρχηγὸς τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος ἐπανειλημμένως va τοὺς καταδικάσἠ καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν πυπριακὸν λαὸν νὰ τοὺς θάψη μὲ τὴν περιφρόνησίν του. Δειλοὶ καὶ λωιοτάµται κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀγῶνας προβάλλουν τώρα ὡς ἀγωρισταὶ ἔξαπο- Λύογτες µύδρους ἐναντίον ἐκείνων οἳ ὃ ποῖοι ἠγωνίσθησᾳμν καὶ ἔχνσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν ἐλευθερίαν. Τὸν ζῆλον καὶ τὸ ἐθνι- nov μένος των τὸ ἔκρυδθαν ὅταν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐλδηλώσουν καὶ τὸ παρουσιάξουν τώρα διὰ νὰ προθληθοῦν ὣς ἐθνικοὶ ἀγωνισταί. Οἳ ἀγωνισταὶ ὅμως ὅταν» τοὺς καλέση ᾗ Πατρὶς ἀγωνίδονται, δὲν λιποτακτοῦν, οὔτε ἐξυθρίξουν τὸν ἀγῶνα. ᾽Αγὼν δὲ ἐθνικὸς δὲν εἶναι ᾗ ἀερολογία καὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς κριτική ἐκείνων ποὺ ἠγωνίσθησαν, ᾿ Ασφαλῶς ὅμως οἳ ὄψιμοι αὐτοὶ ἆωνισταὶ καὶ ὑπερεθνικαὶ δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ ἐθνικὸν σὐμφέρον ἀλλὰ διὰ τὴν πιροβολὴν των εἲς τὸ πολιτικὀν προσκήνιον καὶ εὖν ἔξο- ὃον ἐκ τῆς ἀφανείας εἰς τὴν ὅποίαν τοὺς ἔροιψεν ἢ ἁμαστω- λὸς στάσις των κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐθνωιοῦ ἀγῶνος. ἄὲν εἶναι ἑπομένως ἀγωνιοταί, ἀλλὰ πάπ]λοι. = 4 ᾽Πλόττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ Ay- γέλους Θαυμαστὰ πράγματι εἶναι τὰ ἀποτελέσματι τῆς συνεχοὺς περὶ τὴν ἐπιστήμην ἀἁπασχόλησιν τοῦ ἀνθρώπου. Ηδη ἄφοῦ κα: τώρθωσε νὰ ἐκμηδενίσῃ τὰς ἀποστάσεις ἐπὶ τῆς γῆς, ἐπιτυγχᾶ- γει τώρα τὴν σύνδεσεν τοῦ σιλανήτον µας μὲ τὺν δορυφόρον τῆς γῆς πρῶτον καὶ τοὺς λοιποὺς πλανήτας μετ ὀλίγον. Ηδη κα: τώρθωσε νὰ κάµῃ τὰ πρῶτα θήματά του εἰς τὸ ἀχανὲς διάστη- pa. Mer ὀλίγον ἀσφαλῶς θὰ ματαστήσῃ δυνατὴν τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὴν Σελήνην. ᾿Εκπεῖνα τὰ ὅὁποῖα ὡς πλάσματα μιᾶς τολμηρᾶς φαντασίας µόνον ἠδύναντο νὰ χαρα: κτηρισβοῦν τὸν παρελθόντα αἰῶνα, εἷς τὰς ἡμέρας µας γίνονται πραγµατικότης. Ο ἄνθρωπος συνεχῶς ἀσχολαύμενος μὲ τὴν ἐπιστήμην καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἐπιτεύγματος χωρῶν εἰς τὸ ἄλλο πατώρθωσε «πράγματα καταπληµτικά, ᾿Ασφαλῶς ὃ ψαλμωδὸς θαυμάξων τὰς ἵἱκανότητας τοῦ ἀνθρώπου πρὸ τρισχιλίων σχε: δόν ἐτῶν καὶ ἀνυμνῶν τὸν Θεὸν δια τὴν ἐξαιρετιχὴν πρὸς τὸν ἄνθρωπον εὔνοιάν εἶχε δίκαιον ἀπόλυτον. Χάρις ἀκριδῶς εἰς τὰς ἱκανότητας του μὲ τὰς ὁποίας ὃὅ Θεὸς ἐπροίκισε τὸν ἄν- θρωπον κατώρθώσεν οὗτος νὰ δηµιουργήσῃ ἕνα ὑψηλὸν τεχνι- κὸν πολιτισμὸν ἐδῶ εἰς τὴν γῆν καὶ νὰ προχωρῇ εἰς τὴν κατα- κτησι τοῦ διαστήματος. Περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλην φορᾶν of λόγοι τοῦ ψαλμωδοῦ εἶναι σήμερον ἐπίκαιροι.« ΠΣὶ ἔσ- τιν ἄνθρωπος ὅτι µιμνήσακει αὐτοῦ ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισρεέ- πτῃ αὐτόν ᾽Ἡλάττωσας αὐτὸν δραχύτι παρ ᾿Αγγέλους, δόξῃ nal tye ἐπιστεφάνωσας αὗτόν, πάντα ὑπέταξας ὑπὸ τοὺς πό- ᾿Ενέργεια ἄστοχος 4ΕΝ ΓΝΩΕΙΖΟΜΕΝ ποῖαι σκέψεις ὠδήγῆσαν εἰς τὴν χα- τάργησιν τῆς ἀργίας τῆς 14ης Σεπτεµθρίου, ἡ ὁποία ἐθεωρήθη ἡμέρα ἐργάσιμος, ὣς πληροφορούμεθα. Οἰαιδήποτε ὅμως καὶ ἂν εἶναι αὗται ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νἀ θεωρπθοῦν ὁρθαί. Ay εἶναι ἡ ἀνάγκη ἐξοιιονομήσεως χθύνου, h ὁποία χθησιμοποιῆται ὥς πρόσχηµα διὰ νὰ κατουργοῦνται αἳ θρησκευτικαὶ ἁργίαι, νοµί- ἕομεν ὅτι εἶναι οἰμτρόν. Ανεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἰς οὐδεμίαν χώθαν ἐργάξονται τόσας ὥρας οἳ διδάσκοντες καὶ oi διδασκόµενοι ὅσας év Kinpow, ἡ κπατάργήσις τῶν ἐλαχίστων θρησκευτικῶν ἀργιῶν ὄχι µόνον ὑπολογίοιμος ἐξοιιονόμησις δὲν εἶναι ἀλλὰ καὶ ἐθίζει τόσον τοὺς διδάσκοντας ὅσον μαὶ τοὺς διδασκοµένους εἰς περιφθό- νήσιν τῶν θρησκευτικῶν ἑορτῶν καὶ ἐξασθενίξει τὸ ρήσκευτικὸν συναΐίσθηµα. Δεδομένου δὲ ὅτι ὅ χρόνος ὁ ὁποῖος ἐξοικονομεῖται ἓκ τῆς κπαταργήσεως τῶν θρήσκευτωιῶν ἑορτῶν, δὲν χρήσιµοποι- εἴται διὰ τὴν δέουσαν ἠθικὴν µόρφωσιν τῶν νεαρῶν μαθητῶν ἆλ- λἀ ἐνίοτε εἰς τὴν ἐξύμνησιν τῆς σαρκολατρείας ἡ ἠθικὴ ζημία ἡ ὁποία προσγίνεται εἶναι διπλασία. Χρειάζεται συνεπῶς πολλὴ πε- ρίσκεψις προκειµένου νὰ λαμδάνεται µία τοιαύτη ἀπόφασις καὶ νὰ µελετῶνται ἐπισταμένως τὰ ἀποτελέσματα εἰς τὰ ὅποῖα αὕτη θὰ ὁδηγήσῃ. 'Ἡ πρόοδος θὰ ἐπέλθῃ µόνον δι ἐργασίας συστηµα- τικῆς ἐπὶ θετικοῦ προγράµµατος καὶ ὄχι μὲ προχειρολογίας καὶ ἐνεργείας σπασµῳδικάς, αἳ ὅποῖαι ἀντὶ ἀγαθῶν ἀποτελεσμάτων συνήθως φέρουν τὰ ἀντίθετα τῶν προσδοκοµένων. Δαμθανομένης μάλιστα ὑπ' ὄψιν τῆς ἠθικῆς καταστάσεως τῶν μαθητῶν, αἳ ἡμέ- ραι κοινωνικῆς ἀργίας θὰ ἔπρεπε ὄχι µόνον νὰ μὴ κπαταργοῦνται ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἠθικὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν μαθητῶν μὲ τὴν συνεργασίαν τοῦ «Σχολείου καὶ τῆς ᾿Εκλησίας. ——