Back

ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ

( / Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΣ TO SEO πλ ο ‘Aan dig nets 6 τή yymomus Gigercers Le ey heey GEVIVTYAE THY ay CET EU Es pe fevducae Leaguer, Gees eubovedtors, τοὺς We UglGG hue! mh Tubs bangtyutels. τ1συν Ἡ | étogen Loy yedave wetese bal ο ey 7HOL LH Ts ως ἁπτάν μῖσος τῶν igure ὃν καὶ των Saat Π πολομνκή pure TY oe We Φμρισσζών ue 2UTE Abs iho Lovditvaiy ieyeey 2a τα κατ tov co7ytt ct tis Ὀρησχείως, τ Εραμαατέον wy εἰρωνεία τάξνις τῶν ἐχθοῶν να αουμαῖοι, ἀποτελοῦντις dural ἀριστηκρατίανι εἩν ὀλιγαργίαν, Καντην suik Cares chdihon erat, πιάζοντυ ὡς τηωηταὶ ην τῶν καὶ au τὰ, ἐπύκνουν ais ti Lov ὕρησκεττι Cady Lat. magn i Snot anda τὶ αὐτοῦ deo sae Mesa 00 NOpow, Jaotuy ἔξησ άλιδεν εἰς προνηµιωκὴν ἐκμετάλλενσι) τοὺς παρεῖχε πολλά εἰ ο ο ωνικὴν. Νέσιν. ἂν cad Naot, ποδήνατα, tegiuntuy x OL Ρωμαῖοι, 3 xetantytei aébovtn vig ligysuetinas Boke τας τῶν bx’ abrobs ah i εεπιστεύόντα εἰς χεῖνας τῶν ὃρησ ἀρχόντων τὴν την ὑποίαν μικρὺν παρ τεπτικῶν εὐτηδιούκησιν, gov els mit: τον Αοσαΐστως, λοιπόν, καὶ ἔχθοι ὥς πυυσέθγεπον of Σαδονκαῖα τοὺς ταὺς φαινυμένοὺς, κατὰ τοῦ ὠθόνους ἐκείνους, δημεγένίας Παρεξ ὃ τοὺς Αύγυυς ηγήσαντες rod Nesta i othe δασιλεία Pav, Ἀρίνοντες τὴν διδασκλίων Του μὲ τὴ στενὺν δογματικὸν των πνεῦμα καὶ ἐκλλόντες τὰ πα λατρωτικόν διὰ τὴν ἀνδηωπότητο αῄρυγλά Του, ὡς σύνδηµα ἠχ) ποατικῆς ἀνταμσίας, ὥμοσαν υτωσίν To Ἡ ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ ἀντίδρα σις συνεεντροῦτο περὶ τὸν Άνναν παὶ τὸν να άφαν. ΄Ὁ Καϊάφας ἥτο ᾿Αργιερεὺς ἀπὸ ὀμτὰ ἤδη ἑ τῶν (ἀπὺ τοῦ 5ὔ μ.Χ. καὶ ὅνε τησήδη, πέχοι τοῦ 36 μ.Χ. Κατ οὐσίαν δὲν ἧτο ὃ δᾳησχευτικ) ἀρχηγός. Κατὰ τύπους µόνον ρ πιεράτενεν, διήτι κατ οὐσίαν. ἀρχηγὰς τοῦ ουδαϊνοῦ Ἱερατείοι ἦτο ὃ πενβερὺς του Χανὰν ἢ Αν γας. ποώην ἀθχιερεύς, γήνας πα λαιᾶς καὶ ἐπιφανοῖς Ἱπνδαι κῆς αἰκογεγείας ἐν τῆς δὁποία: νοτὸ πρυτίµησιν, ἐλαμδάνηντο οἳ 7Ao χιερεῖς, Ἡ οἰπογένεια αὐτὴ, εἶναι ἀναδείξασα ταὺς ὠγηιωτέρου” διώχτας τῶν πρώτων Ὑηιστιανῶν ν ωδαίᾳ Οὗται ὡς Σαδηνκαῖοι εἶγον πᾶν συμηέασν νὰ μὴ ἐπιτέφουν εἷς ray Την νὰ ἁπεκτείνη τὸν ἓ πιρροήν Του εἲς ὕλα τὰ ποινωνικὰ στοώπατα τῆς ἐποχῆς vai oe Pa 1λαῖον. «Οὐδεὶς πηοσήτης Ev Γαλ) αἴατι ἐδογμάτι τον αἳ άριστο Αλάται τῆς Ἱερονσαλήμ. Μίαν ἡμήραν ἐστάλησαν ὑπηρέ- ταν νὰ Τον κακοποιήσουν μαὶ ν ὃν συλλάδουν, ἀλλ) οἱ ἄνθρωποι αὐταὶ πέστρεαν εἷς τοὺς ἀναπέ γοντας αὐθέντας των κατάγοητεν uévot. «λιατὶ οὐκ ἠγήγατε αὐτόν. Τοὺς ἠρώτησαν οἱ Γφαμματεῖς καὶ ai Φαρισσαῖοι, Ἰαὶ of ὑπηρέτα Απειρίῥησαν: κΏὐδέποτε οὕτως ἕ κάλησεν ἄνῆρωπος, ὡς οὗτος ἄνδοωπος» ]ωάν. 146). Ἔπρεπε νὰ τεβῇ ἐκτὺς νόµου & Ἰησοῦ. Κα ὃ λννας, εἲς τὴ οἰχίαν τοῦ ὁποίον ἐπανειλημμένων Έγιναν. διαθούλια, τὰς ἡμέρας ἑ κείνας, τὰς neta thy Elsoday tot Ἰησοῦ εἰς ‘Teqnvaada. avvexdie te th MuvéSouv. Tatra dnere, Astro th 33. Ἱερεῖς, 38 youa τεῖς, 38 γέροντας καὶ tov Mode δπον ὅστις ἦτυ ὁ ᾿Αογιερεῖς κα φας, 1Γροτηῦ. ἀρχίση τὰς ἐριωσία: τοῦ τὸ Αέγα Ἐννέδριον ὁ Πητοῆς ἠπεστάλη δι ἀνάχρισιν ὑπὸ τοῦ Αργιερέως Άννα, πενδεροῦ. το Ἀθγιεσέως Καϊάφα, Kata ny προπνάκρισιν ὁ Αννας παρέστησε τὸν Τησοῦν ὡς ἐπικίνδυνον $5 µεργέτην, ὡς Ῥαννωγικὺν στασια πτήνι ἀπειλοῦντα τὸ θρησχευτικὶ ἀλλὰ καὶ τὺ ποινωνικὸν καθεστώς rip 20% καὶ τὸν Χήμην eq’ of τοῦτο dba σίξετο. η Σννέδριον ἔπρεπε νὰ Κάι πύντονα καὶ αὐστηρὰ µέτρα κατὸ τοῦ Ταλιλαίας ΊΤοηᾳ ήτου, ὅστις ἀπετέλει ἐπιωκίνδυνον ἀνατροπέα τῶν δρησχευτικῶν πεποιβήσεων καὶ τῶν πατροπαραδότων παραδόσε ων τοῦ λαοῦ. Ὁ ταλᾶγι fre me ve thevatin8] ! Ἡ τελευταία εἴσοδοτ soit els Ἱερουσαλὴμ, ἡ μουφὴν μεγάλης διαδηλώσιως, ca τετάραξε τὸν Άνναν καὶ τὸν Καϊάηαν, Πλήδη καοῦ ὑπεδέχβη παν τάτε thy Vakikeiw Moog τὴν μετὰ, ζαΐων καὶ κλάδων καὶ τὸν ἐπευφήμονν ὡς «Τῶν λανῖὸ Ἰρχόμενων ἓν ὀνύματι Ἰκυρίον. ϱ Ἰησοῦς καδίστατοα δι” αὐτοῦ: ἐίαν ἐπίφοίος. Ῥὸ νόητρον τοί Tovdaizod Ἱερατείου. ἑκληνίζετα Ths Βανιησίας ἐπὶ απλέων, πενα Μειώδης ὑπηδοχῆς τοῦ. Pudakoio τας Ty αθοῦσι τουηνήθη ἡ φήπη τῶν δαυμάτον row Ἠήεμάπευσεν ἀπθενεῖς, ἀγέ Τὰ πλήθη εἰλκύίην Ἔπρς πε νὴ PEavre ogi Mero ἀπόπειραι ἀπὸ Πέρον: εδ Ἱερατείον, ὅπως πλανηβῇ, ὁ = καὶ ἐτεβῃ εἲς ηλώπει- τὴν Ῥομαϊκῆν νοιαῃ εἶαν ἐπέτοχην, Διότι πανηρῶς πάν τοτε Λνώτον Miedy, Wadia εἰπὸ ἡμῖν. τί σαὶ δοκεῖι Ἔξεστι Bofya κῆνσον Καΐσαι Ἡ at Απόῥοτε τὰ τοῦ Kai σαυυς τῷ Κάΐσαοι πα τὰ τοῦ. Θερῦ τῷ Ὠεῷν, “Eva autho: ἀνόμη τοῦ. Νενεδρίαν ἐξεδήλωσι καὶ διαωνίαν αμῶς ερῖς λαιποὺς Φαρισπαίκιτ αὗτας ἧτα 6 Νινά. PAMA a MIPOBEUT WM AAG oa nots ε Άλις faz uvtiggagrig. Lbs te cou χώμεν ἡμεῖς, ειπες την αννρωπον, pug we Των ἁκούσωμεν amin yous vin, “O Νόμος δὲν τὸ ὅτι weer. «ΜΗ ὃ νύμωσ, εἶπε, κρίνει di ἄνόρωπον, ἐάν ἀκούσῃ παν αὐτοῦ. αρώτερον καὶ γνῶ τι τοι size { ]ωάν. ὅθ. -Όδ], Μεφιτοὶ ἠπεΏιησαν τὸν Νικύδημον. Αμταξῦ αὐτῶν Άννας και ὁ ΜΗ καὶ οὗ ἐκ tis Fae Ἐφεύνησον καὶ ἴδε ὕτι καϊόφας: subutag ef προφήτης ἐκ tis Vakuutas, vie Spyyeataus (Tandy 7, Καὶ οὕτως ἃ nue Καϊάφας διὰ νά ἀπησπάσονν την φῆσον. τῶν μελῶν τοῦ Σννεὂινου διὰ τὴν εἲς Βάνωτον. καταδίκην Του. Ἰησοῦ, εἶπονι ε Ὑμεῖς οὖν οἴδατε οὐδὲν, ὅτι συμφέρει τος ἀποβάνη Οὐδὲ διαληγίσευδαι ἡμῖν ἵνα εἷς ἄγθυιι. ὑπὲρ τοῦ αοῦ καὶ ah Sov τὸ Ἓθνος ἀπόλληταυ δὸ καὶ ἐσκηνοθετήθη ey 7H Yov- δρίῳ, ὁ τρύπας τῆς συλλήψεως, εἲς δίκης καὶ καταδίκης τοῦ Τη: cot. Ti ὕλην ὑπόθεσιν ἀγέλα- δε προσωπικῶς ὁ Άννας καὶ ὁ Δαἴάφας μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῶν Γελικὴ ὅμως ἀπόφασις bur ey as ikivroy xaradinny Του ἐλήλρβη ὧν τῷ λΜεγάλῳ Συνεδοίῳ. Ὁ Ἱησοῦς δὲν ἐτέλει ἓν ἀνντιᾳ τῶν ἐναντίον Του τενταινομόνων, Ασφαλῶς Βὰ εἶχεν εἰδοποιηδῇ ὁ πὺ τυῦ Νικοδήμον ἢ ἄλλον τνός, λαδύντος µέρος εἷς τὺ Ῥννέδυιον ἡ πληθοφυφηβέντος τήν ἀπόφασιν Gh τε, ὡς ἄνθρωπο: πρυῃ- σθάνετο τὺν κίνδυνον. Τὸ µαυτίριον ἐγγίει. Καὶ ὁ Τησοῦς θλέπων ἓν τῇ φαντασίᾳ Του. τὸν ὑψούμενου ἐπὶ Γολογαδᾶ Sravody, ἐπειγόμενος Δὲ νὰ δώσῃ τὰς τελενταίας Γον ῥδηγίας πρὸς τοὺς ἀγωνιῶντας, ἐξ ἀρρίστων προαισθήσεων, Ἱαβη- τάς, εἶπε, κατὰ τὸν ᾿Ἰωάννην Nv Ψυχή µου τετάφαχται καὶ τὶ εἴπως Πάτερ πῶτον µε ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. ᾽Αλλὰ διὰ τοῦτα ἡλ- δον εἷς τὴν ὥραν ταύτην, Γάτες ῥύξασύν σου τὸ ὄνοιαν. Φωνή δὲ ἐξ οὐρανοῖ, λέγει ὃ Εὐαγτκῖι- στής, ἠμούσθη ἁἀπαντῶσα «Καὶ ἐδύξασα αἱ πάλιν δοξάπο τα CIwdy. 12, 2728). Ὁ Ἰητοῦς µετέδαιγε καθ’ ἡμέραν εἲς τὰ Τε ὃν χαὶ ἐδίδασκε, τὴν δὲ νήττα ᾗ πέστρεφεν εἲς τὴν Πηδανίαν els τὸ σπίτι τοῦ Λαζάρου καὶ τῶν ᾱ- δελφῶν του Μαρίας καὶ Μάσθας, —Elg τοὺς λόγους Τον πρὺς τὰ πλήθη ὁπηνίσσετο τὸ πρωσεχὲς µαοτύριον «Ἐγὼ ὁπάγω---ἕλι χαὶ ξητήσατέ µε χαὶ ἐν τῇ ἆμαο- τίᾳ ἡμῶν ἀποδαγεῖσδε, Όπου ἑ- γὼ ἠπάγω, ἡμεῖς οὗ δύνασθε ἑλ- δεῖνι Rage ne νὰ διατυπωδῇ µία γα- τηγαρία περισσότερον συγκεκοιιέ- vn, ὥστε νὰ τὴν αἰσθάνωνται καὶ νὰ τὴν ἐννοοῦν τὰ πλήδη. Τοιαί τη δὲ εὑρέδη ἡ κατηγορία τῆς Αλασφημίας κατὰ τοῦ Ναοῇ ταῦ Ῥολομῶντος. Thy φανατισμὸν αὐτὸν τοῦ Ἰαοῦ πρὸς τὺν Νόμον καὶ τὴν ὃ περηφάχειαν του διὰ τὸν Νααν ἐξεμεταλλεήβησαν οἱ ἀρχιερεῖς. Καὶ ἐσκέμβησαν νὰ παρουσιάσουν ἐγώπιον τοῦ πλήθους τὸν ᾿Τησοῦν ὃς πασαβήτην τοῦ Μωσα.κοῦ Νά- pov καὶ ὡς λασφημήσαντα κατὰ τοῦ Ναοῦ, Ἠζήτησαν δὲ γὰ εὔςσυν wevdoudotroas dia va Tay γατα δικάσουν. Μετά. τινας θολιδοσχοπησεις «ατέληξαν εἷς τὸν Ἰούδαν, τὸν ὃκ τῆς πόλεως Καριώδ, τὸν γνω- ατὸν ᾿Ἰσκαιώτην, ἕνα ἐκ τῶν δώ- ὄεχα μαδητῶν, ὅστις ἐκράτει καὶ ὸ πλωσσόραµον, ἦτο δηλαδή ταμίας τῆς ὑμάδος τῶν μαδητῶν τοῦ Κνρίοι. Ἀύνδημα τῆς προδο- πας του ἧτο:ι «Ὃν ἂν φιλήσω αἴπεν, αὐτὸς tori κρατήσατε αὖ- τὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς». 'Ὁ Ιούδας fro ἀγεψιὸς τοῦ χιερέως Καϊάφα, νἷὺς τοῦ ἀδελφοῦ τον, καὶ οὐδέποτε ὑπῆσξε πιστὸς μαθητής τοῦ. Ἰησοῦ, τὸν ᾿Οπαῖον ἠνολούδει ὡς ἐγκάθετας τοῦ θείου τον, διὰ γὰ κατασχοπείῃ τὰς παρά. Έεις χαὶ τοὺς λόγους Του. ᾿Ἐλάμ- δανεν ὡς ἀμοιδὴν ἡμερησίως δ'α δοαχμὰς ἀργιυψίου, Ma thy ὑπόδεσιν τοῦ Ἰησοῦ ἀξήτησαν καὶ εὗρον ψευδοµάντο- pag dt νὰ ῥεβαιώσουν τὴν κατά τοῦ Kvofor κατηγορίαν: «γω καταλύσω toy Nady τοῦτον τὸν χειροποίητον καὶ διὰ τοιῶν ἡμε- ρῶν ἄλλον ἀχειροπρίητον olzada- µήσω». Ὑπηνίσσετο τὴν ἀνακαῖ γισιν τῆς θρησκείας τοῦ Μωῦσέ- ως διὰ τοῦ τριημέρου Μαστορίου καὶ τῆς ᾿Αναστάσεώς Ἆον Ἕλλλοι. φειδομάρτνρες ἔλεγον: «ΟΥὖν ἐτήρει τὸν Νόμον, Βεραπεύ- ὧν τὰ Σάδζαται» Ὁ. Πόντιος ΤΠιλᾶτος, εἰς τὸν πποῖον ὠδήγηπαν τὸν καταδικα- σδέντα ἤδη εἲς Φάνατον Τησοῦν, εὔρε τοῦτον ἀδῶογ, χαρακτήρισας ἃς τελείως ἀδασίμους τοῖς loge φισμοὺς τῶν Εραμματέων καὶ τῶν Πμτσθυτέρων τοῦ λαοῦ. Αλ’ ἐ- πειδή,. φοβηθεὶς οὗτας, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπέγραφε τὴν Δαγατικὴν ἐκ «ἔλεσιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ δὰ é- τυχοφαντεῖτο εἰς τὸν Καΐσαρα ἐκ έρυυς τῶν. καταλλήλως Eevee: Δέντων Ιουδαίων, ὥς ἐχβρὺς αἰ- τοῦ, ἠναγκάσδη νὰ ἐγκοίνῃ τελι whe Thy Δανατινὴν ναταδίκην. Παρέδωκεν αὐτῶν εἲς τὸ στα. χῶσαι». Μετ’ αὐτοῦ Δὰ ἔσται- ορῦντα καὶ δύο λησταὶ. ‘Oyo ατᾶς µας Αηιᾶς, ὁ ανλήτας τὸν Nady ad υνώσας τὴν άρον vai ᾱ Τέστης, ἕτερος ληστής, ἡμάτατος, ἀποκόπτων, τοὺς απ: START Tey conn vai ερεμᾶνν ὰ νήπια ἀπὸ τῶν χλάδων τῶν SévAnmy απαὶ τοῦ. ατανοοῦ αυνηδίζετο var vorin ετα. ἡ αἰτία τῆς Δονατινῆς ἐκελέσεςι, «Τησοῦς, Χαξώλοῖης (δυνέχεια εἰς τὴν δην ανλίδκ) το ΘΕΙΟ ΔΒΑΜΑ (Συνέχεια ἐκ τῆς 6’ σελ͵). Βασιλεὺς ἸΙονδαίων 1.Ν.Β.1.2. Ἠρχισαν fon ai ὀδύναν τοῦ στανορικοῦ μαρτυρίου. Δίψα κατέ- habs τὸν ἸΙησοῦν µεγαλη. Οἵ mover ἐσκότκον την σκέψιν Του καὶ ἡ ἀγωνία Γοῦ ἐλύγιζε τὴν ψυχἠν. Σκότος µέγα ἐκάλυψε τήν γῆν ἀπὸ ἕκτης ὤρας µέχει ἑνάτης (ἀπὺ τῆς µεσημόθρίας µέ- χοις τῆς ὃης μ.μ.) Kal ὁ In σοῦς πονῶν κατὰ τὴν ψυχὴν και τὸ σῶμα «ἀφῆκε φωγὴν μµεγά- Ayv.r: « Ehot, ἸἙλωί, λαμὰ σαθα- χθανί! (Τουτέστι Θεέ µου, Θεέ µου, ἵνα τὶ μὲ ἐγκατέλιπες). εΔιψῶ!» ὸ μαρτύριον προεκά- λει δίψαν καὶ κατὰ κρατοῦσαν σν- γήδειαν ἐμέθυον τοὺς σταυρουµέ- νους διὰ ποτοῦ παρασκεναξοµέγου ἀπὸ σμύρναν καὶ ὄξος. ᾿Ἠσυγηδί- Ἔετο µάλιστα τὸ ποτὸν αὐτὸ νὰ προσφέρουν εὐγενεῖς δέσποιναι τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐπιδεικνύουσαι φι- φανθρωπίαν!! ᾽Αλλὰ προκειµένου περι τοῦ «Πλάνουν οὔτε τοῦ Αννα, οὔτε τοῦ Καϊάφα οὔτε ἄλλου τίνος Χαδουκαίου Ά Φαρισσαίου ἡ κόρη προσέφερε τὸ παυσίπονο notov!! Αἱ δὲ ἀχολουδοῆσαι ἐκ Γαλιλαίας τὸν Ἰησοῦν γυναῖχες, ἵσταντο µακρὀθεν δεώµεναι διὰ τὸν φόύ- δον τῶν Ἰονδαίων. Μόνοι των, λουπόν, οἱ στοατιῶται παρεσχεία- σαν τὸ ποτόν. «Τετέλεσται!». Πάτερ, εἲς χεῖ- ϱας σου παραδήσομαι τὸ πνεῦ- μα µου», καὶ χλίνας τὴν κεφαλὴν ἐξέπνευσεν. Ἠτο ἡ ὥρα ὃ μ.μ. τῆς Πα: ρασχευῆς. Καὶ ἀμέσως σεισμὺς μέγας ἔγινε. “Ὁ ἥλιος ἐσκοτίσθη τὸ καταπέτασµα τοῦ Ἀαοῦ ἐσχί- σθη εἰς δύο «ἀπὸ ἄνω ἕως κάτω» Ἡ γῇ ἐσείσδη, αἱ πέτραι διερρά γησαν καὶ μνημεῖα ἠνεώχθδησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν εχοιη: µένων ἁγίων ἠγέρδησαν. «Ὁ. ἑκατόνταρχος διὰ τὰ ση: peta αὐτὰ vast μὲ τοὺς φροῖ ροῦντα- εἶπεν: «,Ἀληδώς Θεοῦ Υἱὸς ἦν Οὗτος» Thy ὥραν ἐκείνην, κατά τινα Χριστιανιχὴν παράδοσιν, εἰς τὰς ᾽Αδήνας, Διονύσιας ὁ ᾿Αφεοπαγί της ἰδῶν τὸ αἰφγιδίως ἐπελθὸν σκότος, αἰσδανδεὶς τὸν σει-αὸν μαὶ τὰ λοιπὰ σημεῖα, δι ὧν τὸ σύμπαν ἐφούωε ἐπὶ τῷ δονάτῳ τοῦ Ῥωτῆρος, ἀγέχραξε ποὺς τοὺς διαποροῦντας, ἐπίσης, ᾿Ἀληναίοις,. ο «Μέγας τις Ἀνήσκει Θεὺς, δι ὕ τὰ πάντα τετάραχται καὶ ἐξό- Φωται. Ἡ Θεὺὸς πάσχει ἢ τὸ πᾶν ἀπόλλύται». Οἱ στανρωδθέντες ἐγκατελείπον- το ἐπὶ τοῦ Ἀτανροῦ πολλάς ἡμέ οας µέχοις ὅτου αἱ σάοχες των Ματασπαραχθοῦν ἀπὸ τὰ Βηοία καὶ τὰ ὄρνεα. Οἱ σταυρωδέντες ἕ ζων πολλάκις ἀρκετὰς ἡμέρας ἐπὶ τοῦ Σταυφοῦ, ἑκτὸς ἂν προσεθάλ- λοντο ἀπὸ τέτανον, ὁπύτε ὃ µαρ: τυουιὺς Δάνατος ἐπεσπεύδετο. Ot S40 weta tod Krvotov otavom- Φέντες λησταὶ ἰσχυρᾶς ἀντοχῆς. ν <8 e , εὕρωστο' ἐπέξων τῶν πόνων, ἀλλ’ ὃ λεπτῆς χράσεως ᾿[ησαῦς ἀπέδανεν ἐντὸς ἃ--ᾱ ὡσᾳῶν. 'Η ἀγωνία, αἱ ἁγουπνίαι, αἳ κακώ: σεις, συνέτριψαν τὴν ἀντοχήν τον χαὶ ἐξέπνευσε μὲ τὰς πρώτας ὀξεία- ὀδήνα- τῆς στανοώσεως. «Οἱ οὖν ᾿Ιουδαῖοι, ἵνα μὴ usivn ὁαὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ Σαδδάτῳ, ἐπεὶ Παρασκευὰ ἦν-- ἣν γὰρ µεγάλη Ἡ ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Σαθθάτου ἠρώτησαν τὸν ΓΠιλᾶ- τον, ἵνα ακαταγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρθῶσιν». 'Ο xatexsy- μὸς τῶν σχελῶν ἐπεῖχε δέσιν τε- λειωτικῆς θολῆς. ἵὮ Πιλᾶτος ἔστειλε στφατιώτας (ἀνταποχοιδεὶς εἰς τὴν παράκλη- σιν). Διὰ τὸν ᾿]ησοῦν δὲν ἐχοειά- teto «τελειωτικὴ Bodh» καὶ δὲν κατεάγησαν Αὐτοῦ τὰ σκέλη. Διὰ κάθε ὅμως ἐνδεχόμενον εἷς στρα- τιώτης ἐκτείνας τὴν λόγχην, «ξ- ξεκέντησε τὴν πλευρὰν Αὐτοῦ», ἐξ ἧς ἀνέόλυσεν αἷμα καὶ ὕδωρ. Αρα εἶχεν ἀποθάνει. Οἱ. στρατιῶται ἀνώρυξαν προ- χείρως Eva Adxxov ἐκεῖ κοντά διά va θάψουν τοὺς γεκροὺς καταδί- κους. Εἰς τὸν χκοινὸν αὐτὸν λάκ- “ov ἐπρόχειτο νὰ οιφθῇ καὶ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. «Αλλ ἰδου ᾱ- νὴρ ὀνόματι Ἰωσήφ, θουλευτῆς (δηλαδὴ µέλος τοῦ Συνεδρίου) ὑπάρχων, ἀνὴρ ἀγαθδὺς καὶ δίχαι ος, ἀπὸ ᾿Αριμαθείας, πόλεως τῶν Ἰουδαίων, ὅς προσεδέχετο καὶ αὖ- τὸς τὴν θασιλείαν τοῦ Θεοῦ, έρχε ται ποὺς τὺν Πιλἄᾶτον καὶ ἠτη- σατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Λουν. 23, 50—52). «Kat γγνοὺς (ὄχ- πληκτος ὅ ᾖἹΠιλᾶτος) ἀπὸ τοῦ Κεντυοίῶνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήὴφ (Μαργ. 15,45). Ο Ἰωσήφ καὶ ὁ Νικόδημος εὖ- πρεπίσαντες τὸ σῶμα ἐντὺς tao, εἰς τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ἄνδρωπος ἐτέδη, μνημεῖον καινόν, ἐκύλισαν λίδον µέγαν εἲς τὸ στόµιον τοῦ μνημείου καὶ τὸ ἔκλεισαν θοηθού µενοι ὑπὺ τῶν ὑπηρετῶν τοῦ κή- που «Καὶ καθελὼν αὐτὸ ἐνετύλι- Ze αινδόνι ναὶ ἔθηκεν αὐτὸ ἐν μνήµατι λαξευτῷ, οὗ οὐκ ἦν οὗ: δεὶς οὐδέπω κείµενος' καὶ ἡμέρα ἣν Παοασκενή, Σάδύατον ἐπέφω- πκε» (Λουχ. 93,ὅ8---.54). Ὁ Πι.- λἄάτος ὕταν τοῦ ἐξητήδη καὶ χοι- στωδίαν ἔστειλε. «Κοαυστωδίαν ἕ- γετε. ὑπόνστε. ἀπφαλίσασδε ὡς αἴδατε.» (Matt. 27.65) H FIZ AAOT KAQOAOS TOY KYPIOT ‘O ᾿Ἱησοῦς, πρὶν ἢ ἀναστῇ, za τῆλδεν εἰς τὸν ΄Αδην διὰ νὰ ἕ- γείρῃ τοὺς προχεκοιµηµένους, τοὺς ζήῄσαντας δικαίως καὶ σώσῃ τὴν ἀνθρωπύτητα ἔκ τῆς προπατοφί- κῆς ἁμαρτίας. Όταν ἔφδασε πρὺ τῶν πυλῶν τοῦ “Adou éyéveto pa vy µεγάλη ὡσεὶ δροντὴ λέγονσα: ! Άρατε πύλας οἳ ἄρχοντες ὑμῶν καὶ ἐπάρδητε πῦὍλαι αἰώνιοι καὶ εἰσελεύσεται ὁ δαπιλεὺς τῆς bo Ens! (O Αδης διέταξε τὸν δα: τανᾶν ν΄ ἀνττάξῃ ἐξερτόπεγνος τοῦ. Γητοῦ, πα- χλεισβοῦν καλὼς ἔσωδεν «ἵ θύήραι. Τοῖς ἐπανελήφ- δη ἡ θροντώδης ἐπιταγή: «Άρα τε πύλας!» ᾿Επειδῆ δὲ ὁ Άδης δὲν ὑπήχουσεν, οἱ. ἀνολυνδοῦντες τὸν ᾿Τησοῦν ἄνγελοι ἐκραήγνασαν: τΚύριος οαταιὼὺς καὶ δυνατός ἓν πολέμω». Καὶ εἰσῆλδεν ὃ Ba αιλεὺς τῆς δόξης, ὥσπερ ἄνβρω- πος καὶ πάντα τὰ σκοτεινὰ τοῦ “Αδου. ἐφωτίσβησαν. Κατόπιν ἔλαίε τὸν πρυπάτορα Addu ἐκ τῆς χειρὺς καὶ τὸν ανή γαγε wet ὕλων τῶν δικαίων ἀπὶ τὸν “Abyy εἷς τὸν Παράδεισυν. ἀντίστασιν Zar φήννειλε δὲ νὰ ΄Ἱερομόναχος ΔΟΡΟΘΡΟΣ ΤΟΜΑΛΦΟΥ