Back

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ--ΕΟΡΤΙΑ H EOPTH TOY ATIOY IEPOMAPTYPOd TPHTOPIOY KONZTANTINOYMOAENY Ὑπὸ ιῦ κ. ὍὉ Ἓλλην, ὁσάκις ἐπέτρε: πεν ὁ Θεὸς νὰ καθ:σταῖαι ὦ πόδουλος καὶ εἰς τὸ ἑλλῆν .κὸν ἔδαφος νὰ πατῇ ὁ κατακτη τῆς, εἰς τὴν καρὸ ά του δεν 3 παυε νὰ φουντώνῃ ἡ ἔλπιοα πὼς -ἀργὰ ἢ σύντομα θὰ ἀνέ- τελλε καὶ πάλιν ὁ ἥλ.ος τῆς ἐ- λευθερίας καὶ τὸ διασυρίζον πνεῦμα θὰ ἑδρόσιζε τὰ λευ- κανθέντα μαλλιά, εἰς τοὺς ὅ- πὲρ τῆς ἐλευθερίας ἀγώνων τῶν Ἑλλήνων. Eto. kal ὅταν κατὰ τὴν ᾱ- ποφράδα ἐκείνην ἡμέραν τοῦ 1453, ἡ Πόλις τοῦ Βύζαντος καὶ Κωνσταντίνου εὑρέθη ὑπὸ τὸ θαρὺ πέλµα τοῦ ἀλλοφύλου καὶ ἀλλοθρήσκου κατακτητοῦ καὶ ἡ σκιά «τῆς ἐρυθρᾶς ἡμι- σελήνου ἤρχισε νὰ ρἰχνῃ τὴν φοθερὰν σκιὰν της ἑπάνω εἰς τὴν ἔνδοξον πόλιν,. ἡ καρδία τοῦ Ἕλληνος «δὲν ἔπαυε νά ἐλπίζῃ πὠς «πάλι μὲ χρόνια μὲ καιροὺς πάλιν δικά ἁας θάναι». Μὲ τὸ ὄνειρο αὐτὸ ἕ- ζησε τὴν ζωήν του ὁ σκλάδος Ἕλλην καὶ ἐξυπνοῦσε καθη μερινῶς μὲ µίαν ἐλπίδα, «πὼς θὰ δῇ μιά µέρα ἐλεύθερη πα τρίδα». Τριῶν καὶ ἥμισυ σχεδὸν ai ώνων σκλαθιὰ δὲν κατώρθώσε νὰ σθύσῃ αὐτὴν τὴν ἑλπίδα. Ὁ σπόρος τὸν ὁποῖον ἔσπει- ραν ὁ Ρήγας Φεραῖος καὶ ὁ Κοσμᾶς Αἰτωλὸς δὲν ἤργησε νὰ : ἀποδώσῃ τοὺς ἀγλαοὺς καρπούς του. Καὶ νά! τοὺς δίδῃ. Ἡ ἐκκλησία ὅπως πάντοτε κατά τοὺς ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνας εὑρέθη εἰς τὴν πρώτην γραµµήν, εἰς τὰς ἐπάλξεις διά τὴν ἐλευθερίαν τῆς Πα- τρίδος. Κατὰ τὴν ἀνύψωσιν τῆς ἐπαναστατικῆς σημαίας ὑπὸ τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ τὸ ἔθνος σύσσωμον, ὡς εἷς ἄνθρωπος, δίδη τὸ πα- pov. TOV. Τὸν Οἰκουμενικὸν θρόνον τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων E- κόσµει τότε ἡ θεία μορφὴ τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε΄. Ἡ Πατρι- αρχεία του καίτοι δραχεῖα, ἐν τούτοις ἦτο µεστὴ ἐνθέων πράξεων ἑνὸς ἀξίου κληρικοῦ, ὡς ᾖτο ὁ Γρηγόριος. Τοιαύτη καρδιὰ ὡς ᾖτο ὁ Γρηγόριος, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ Yor θῇ εἰς τὴν Φιλικὴν 'Εταιρειαν, καὶ ἡ ἐπανάστασις νὰ μὴν τὸν εὕρῃ εἰς τὰς ἐπάλξεις. Βιογραφίαν του δὲν πρόκει- ται νὰ δώσῃ ἡ στήλη αὐτή. Μόνον τὸ παράδειγµα καὶ τὴν ἡρωϊκὴν µορφήν του θέλει va προθάλῃ πρὸς µίµησιν. Κατα τὴν Κυριακὴν τοῦ “Ay. Πά: σχα, 'Ί0ην τότε ᾿Απριλίου, ὁ Ὅυὔὐὔὐ-ὔύὐῬὐ -----------------θθ----- i ΑΒΔΔΡΕΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Πατριάρχης συλλαμθάιετα. καὶ ἐκτελείται δι’ ἀγχόνης, πι: στὸς εἰς τας παραθοσε.ς τη Φυλῆς καὶ ὑπέρμαχος τῆς Ορθοδόξου Πίστεως. ιἱ καὶ ἂν τὸ ἱερὸν σῶμά του ἐδόὂτ, εις τοὺς ΄᾿Γδραίους τῆς Ίλων) πόλεως καὶ ἐσύρέτο εις του. ὀρόμους καὶ τὰς ἁγυῖας τῆς πόλεως Διά τῆς θυσίας και τοῦ αιµατος αὐτοῦ ὥς κα: τῶν ἄλλων πολυαρίθµω: γνωστῶν καὶ ἀφανῶν Hews τῆς φυλῆς τὸ Εθνος ἔλαδε ὡς τίµηµα τὸ ἀνεκτίμῆτον ἆ γαθὸν τής Ελευθερίας. 'Ἡ Ov- σία του δὲν ὕστερει δ.ὁ ον τῆς θυσίας τῶν ἠρώων τῆς πίστεως ἀπὸ τῶν χριστιανικῶν αἰώνων μέχρι τῶν καθ᾽ ἡμᾶς το.ούτων. Δὲν ὑστέρησε τῶν ἡρωικῶν μορφῶν τίς ἐποκῆς (ου ὡς τοῦ Κόποου Κυπρια νοῦ, τοῦ Β:κολάου τοῦ Χιου τοῦ Σοφοκλέους, τῶν νεοµαρ- τύρων Σπετσιωτῶν, τοῦ Πα παφλέσσα, τοῦ Σαλώνων ‘H- σαϊου, ὡς καὶ ἄλλων πολλῶν Ἡ διὰ τῆς ἠρωικῆς θυσίας του ἀπελευθερωθεῖσα Πατρὶς δεόντως τὸν ἐτίμησε, καὶ 7, ἀκκλησία εὐγνωμονῆ καὶ ἐ παξίως τὸν κατέταξε μεταξὺ τῶν νεωτέρων Αγίων της Ποιηταί, ὡς ὁ Βαλαωρίτης διὰ ποιημάτων ὕμνησαν τὴν σεπτὴν µορφήν του, ὁ δὲ Μη τροπολιτικὸς ναὸς τῶν ᾿Άθη: νῶν σεμνύνεται φυλάττων τό ἴ, ὁστᾶ του. Ιαὶ ἡμεῖς οἱ Κὺ: πριοι, τὰ Ἑλληνόπουλα, ποὺ ἄρτι ἀπετινάξαμεν τὸν Sova’ κὀν ἀποικιακὸν ζυγὸν, δ.ὁ τῆς θυσίας καὶ τῶν τιτανίῶι ἀγώνων ἐνδόξων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔ- δωσαν ὅτι πολύτιμον εἶχον εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ έτὶ µησαν ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἶκο γενείας καὶ ἀπογόνους των χρειάζεται νὰ ἐμπνευσθῶμεν ἅπαξ ἅπαντες ἀπὸ τὸ παρά δειγµα τοῦ Γρηγορίου Ε΄ καὶ νὰ ἀγωνισθῶμεν μὲ τὸ ἴδιον θάρρος διὰ νὰ νικήσωµεν τό) «κακὸν ἑαυτόν» µας νὰ νεκ ρώσωμεν τὰ πάθη pag Ba νὰ δυνηθῶμεν «ὣς ἐν ἡμέρᾳ Ev σχηµόνως περιπατήσωμεν». Πᾶν ὅτι εἶναι ἁμαρτωλὸν καὶ ἄνομον νὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ σχέσιν µαζί µας, πᾶν δὲ ὅ,τι εἶναι ἅγιον καὶ σύµφωνον πρὸς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποτε- λῇ τὸ στόλισµα, καύχηµα κα θίωµά µας. Αὐτὸ ἄλλωστε ὅπ τεῖ καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ὁ πρὸς τὸ ἐἑκούσιον Πάθος ἐρχόμενο Κύριος, τὴν ἠθικὴν ἀνακαίνι σιν, τὴν ἀναγέννησιν τοῦ πα- λαιοῦ ἑαυτοῦ µας, τὴν ΧἎρι: στ.ανικὴν ζωήν. ο... ---υ-----------υ-οττί