TS SY FV me ee | SHMEIQMATA | νι... Ἡ Μεγάλη 'Εἔβδομὰς ᾽Απὸ τῆς αὔριον Κυριακῆς, τῶν Βαΐων, ἀρχίξει 4 Ayia μαἱ ἱαεγάλη Εθδόομάς, ἡ τόσον συγκινοῦσα τὰ µυχιαίτατα ras Μαρδίας καὶ τοῦ πλέον ψυχροῦ, σε ίρου καὶ ἀδιαφόρου Χριστια- VOU. WE TAS ἑεροπρεπεῖς Ακολουθ.ας, αἱ ὁποῖαι ἀπαρτίξονται ἀπὸ βαυμασίους ὕμνους Καὶ τροπάρ.α, ὑψηλὰς προτροπὰς καὶ ουγ- Κλογιστικὰς διηΓήσεις, ἡ Αγία ἡμῶν. Εκκλησία διδάσκει 10 ἀληθὲς νόηµα τῆς Χριστιανικῆς ζωῆς. Φό προθληδῆ παραστατικὴ καὶ ἀνάγλυφος, ὡς καὶ κατα τὸ παρελθόν, ἡ τελευταία πε, ίοδος τοῦ μαρτυρικοῦ Είου τοῦ Kupiov - διὰ νὰ τονίσῃ ζωηρότατα, ὅτι µόνον ἐκεῖ ὅπου Ὀπάρχει συντοιδή αἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃη ἀνάτασις, καὶ ὅτι τῆς ἀνασεάσεως θὰ πρέπῃ γὰ προηγηθῇ ὃ θάνατος. Καὶ µόνον ἐκεῖνοι οἳ ὁποῖοι θα συµπάσχουν ἓν τῷ 6ίῳ μετὰ τοῦ ᾿[ησοῦ δικαιοῦνται νὰ ἀναμένουν oupsitwmow pet’ Adrod. ”Ας μὴ περιορισθῶμεν μὲ µίαν τυπικὴν καὶ ὅλως ἐπιφανει ακὴν συγκ.νησιν, GAL’ ἂς ἀφήσωμεν τὴν τελευταίαν διδαχὴν τοῦ Κυρίου γὰ προύσῃ τὰς λεπτὰς χορδας τοῦ εὐαισθήτου ἑαυτοῦ µας. Ααἱ ἂς προσατεγίσωµεν πρὸς τὸν ἠυμφίον ἔτοιμοι νὰ τὸν ὕποδε- χθῶμεν μὲ ὅλα τὰ ἀπαραίζητα ἐφόδια καὶ ἂς ἀντικρύσωμεν τὸν ΕΒσιαυρωμένον ἐπιδεικνύοντες τὰς προσωπικὰς µας πληγὰς καὶ ζυμπάσχοντες μετ Αὐτοῦ. Νὰ συναποθάνωµεν, ἐὰν θέλωµεν νὰ συςήσωμεν ust Αὐτοῦ. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις θὰ πρέπῃ ὅσοι θὰ παρακολουθῶμεν τὰς Αγίας καὶ Ἱερὰς ᾽Ακολουθίας, νὰ ἀποχωρῶμεν ἐκ τῶν Ναῶν. Sa εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἐπιτυχία τῆς στοργικῆς ἹΜητρὸς Ἔκκλη- σίας µας καὶ ἡ ἐπιφανεστέρα νίκη τῆς ζωῆς µας. Ἡ σημερινὴ ἐπέτειος Μὲ ἐπκωφαντικὰς συμθολιιὰς ἐκρήξεις εἰς διάφοβφα ση- μεῖα καθ ἅπασαν τὴν Ἰῆσον καὶ μὲ χαρμοσύνους xwdovoxpou- σίας ἤρχισαν ὀλίγον μετὰ τὸ μεσονύκτιον τῆς χθὲς οἱ ἐπίσημοι λαμπροὶ ἑορτασμοὶ τῆς ἱστορικῆς ἐπετείου τῆς Ing Απριλίου 1966. Οἵ πανηγυρικοὶ ἑορτασμοὶ ϐ) ἀποκορυφωθοῦν σήμερον διὰ πανδήµων Δοξολογιῶν καὶ ἐπιθλητικῶν παρελάσεων εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Κύπρου μὲ ἐπὶ πεφαλῆς τετιµηήµένους µαχητὰς τῆς ΕΟΚΑ. ‘H σηµεριν ἐπέτεις καταλαμθάνει περίοπτον θέσιν εἰς Ἠημερινὴ ς αμθάν ϱ 3 -ὰς δέλτους τῆς νεωτέρας ἐπικῆς Κυπριακῆς Ἱστορίας καὶ wes ο. αύτην θὰ πρέπῃ νὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ τὴν θεωρῶμεν εἰς :ὁ δι]νεπκὲς. Διότι εἶναι ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ὑψώθη ἡ φωνὴ ἐγὸς ὑποδούλου, σιδηροδεσµίου Λλαοῦ κατὰ ἐγκοσμίων δυνάµεων, cag ὁποίας καὶ κπατώρθωσε, χάρις εἰς τὴν ἀποφασιστικότητα, «ἣν πίστιν καὶ τὴν θυσίαν τῶν ἡρώων καὶ τῶν μαρτύρων τοῦ ᾽Α- y@vos, va ὑπερξάλῃ καὶ νὰ ἐξουδετερώσῃ. Αἳ συνθῆκαι ὅμως αἳ ὁποῖαι διεµορφώθησαν εἶναι τοιαῦται, ὧστε νὰ ἐπιθάλλεται νὰ συνεχίσωµεν τὸν ἀγῶνα, οὐχὶ διὰ τῶν Απλων ἆλλάὰ δι εἰρηνικῶν καὶπολιτισμµε- ν ω ν µέσων, πρὸς ἐπίτευξιν τῶν ἐθνικῶν καὶ δικαίων πόθων πας. Τὸ στάδιον τῶν εἰρηνικῶν ἀγώνων εἶναι εὐρύτατον καὶ ὑπάρχει θέσις δι ὅλους. «Εἰς τὸ στάδιον τοῦτο ἂς κατέλθωμεν λοι ἠνωμένοι μὲ δηµιουργικὴν διάθεσιν καὶ πνοὴν διὰ νὰ ἀγωνι- σθῶμεν τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν διὰ τὴν εὐτυχίαν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου µας καὶ τὴν δηµιουργίαν καλυτέρων συνθηκῶν διὰ τὰ τέκνα µας. Κατ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιτελοῦμεν τὸ καλύτερον μνημµόσυνον δι ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν χάριν ἡμῶν τὴν ἑωήν των καὶ τιμῶμεν τὴν μεγάλην ἐθνικὴν ἐπέτειον, ἡ ὁποία ἤνοιξε δι ἡμᾶς τὴν ὁδὸν τῆς ἐλευθερίας». Ο Νικόλαος Λούβαρις Τὴν 86ην λήξαντος μηνὸς ἀπεδήμησεν ἐν ᾿ Αθήναις ὁ σοφὀς ᾽ ὁμότιμος Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σ χολῆς τοῦ Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν. τῆς ᾿Ανωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν ᾿Επιστημῶν καὶ ᾿Ακαδηµα κὸς Νικόλαος «Δούδαρις. Ὁ ἀείμνηστος Καθηγητὴς ὁ ὁποῖος διεκρίνετο διὰ τὴν εὑρυμάθειαν, τὴν χρήστότητα τοῦ χα- βακτῆρος, τὴν ὀξύτητα τῆς ἀντιλήψεως, τὴν προσήνειαν, καὶ τὴν φιλοσοφικὴν του κατάρτισιν προέθαλε τὴν ᾿Ορθοδοξίαν καὶ τὸν ᾿Ἑλληνισμὸν ἔξω ἀπὸ τὰ στενὰ ὅρια τῆς Ἑλλάδος. ᾿Επανειλημμένως µετέθη εἰς τὸ ἐξωτερικόν. κυρίως δὲ εἰς τὴν Γερμαγίαν, ἔνθα ὠμίλει σαγηνεύων κυριολεκτικῶς τοὺς ent στήµονας τῆς Δύσεως μὲ τὸ ἁπαλὸ καὶ γλυκὺ τῆς ἐκφράσεώς του καὶ ἐκπλίσσων αὐτοὺς μὲ τὴν πολυµέρειαν τῶν γνώσεών του. Εγνώριζε πολλὰς ΕἙὐρωπαϊκὰς γλώσσας κυρίως δὲ τὴν 1 ερμαγικήν, τὴν ὁποίαν συγκατηρίθµει εἰς τὴν δευτέραν θέσιν, μετὰ τὴν µητρικήν του, τὴν Ἑλληνικήν. Διετέλεσε κατὰ τὸ παρελθὸν, πρὸ εἰκοσαετίας περίπου (δυνέχεια εἲς τὴν θην σελίθα) ττααααπασακααα---πασαστασπσπκα-τπωαααρακαπ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ ὀπαπο-το----------- (δυνέχεια & τῆς 1ης σελίδος) «Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, προσενεγκὼν μµεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἓθνος. ᾿Απὸ ὕπου διήθχετο ἄφήνε σημεῖα τῆς παρουσίας του. Ἠτο ἄνθρωπος θετικὸς καὶ δημιουργικός, ἐξαιρέσει μερικῶν ᾱ- πόψεων τὰξ ὁποίας εἶχε καὶ τὰς ὁποίας δὲν δυνάµεθα va δεχθῶ µεν ἀσυζητητέ, δυνάµεθα νά εἴπωμεν, ἀνενδοιάστως, ὅτι ἡ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἀπονσία του εἶναι αἰσθητή, αἰσθητωτάτη. ᾿Αφήνει δυσαναπλήρωτον κενόν. . Ὁ Θεός, 6 éralwy καρδίας δε νεφρούς, εἴθε νὰ καταταξη αὐτὸν ἐν σκηνᾶς δικαίων καὶ νὰ ἀναδείξῃ τὸν ἄξιον διάδοχόν του. Αἰωνία ἡ μνήμη!