Β ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛΙΚΕΙ Μὲ τὸν νόµον 10 τοῦ 69 οἱ ὑπάλ- ληλοι τῆς Κοινοτικῆς γίναμε εἰδικἠ κατηγορια δηµοσιών ὑπαλλήλων καὶ ὑπαγόμαστε στὴ Δημοσία Ἐκ- παιδευτικη Ὑπηρεσία. Στην δικαιο- λογητικὴ του ἔκθεση ὃ Γενικὸς Εἰ- σαγγελέας στὸν πιὸ πάνω νόµο ὁρί- ζει καθαρά, ὅτι τὰ νέα µέλη τῆς ὃτπ- μοσιοὐπαλληλικῆς τάξεως παρὰ τὴ διαφορετικὴ ὀνομασία τους ἀπολαμ- θάνουν τὰ ἴδια προνόμια μὲ τοὺς ἅλ- λους δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τυγχάνουν τῆς ἴδιας µεταχειρίσεως. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ δὲ ζητοῦμε προνομιακὴ µεταχείρηση. Ζητοῦμε νὰ ἔχουμε τὴν ἴδια μεταχείριση ποὺ ἔχουν οἱ ἄλλοι δηµόσιοι ὑπάλληλοι. Ζητοῦμε νὰ ἔχουμε ὅσα καὶ οἳ ἄλλοι πτυχιοῦχοι δηµόσιοι ὑπάλληλοι. Ζη- τοῦμε νὰ μὴν ὑπάρχη «δυσμενὴς διά- κρισις» γιὰ μᾶς. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ παρὰ τὴ ψήφι- ση τοῦ σχετικοῦ νόµου θεωρούμµαστε καὶ γιὰ τὴν Πυθέρνηση καὶ γιὰ τοὺς Βουλευτές, παρείσακτοι στὴν οἰἶκο- γένεια τῶν δηµοσίων ὑπαλλήλων. Αν αὐτὰ ἰσχύουν καὶ εἶναι σκοπὸς καὶ πρόγραµµα μὲ τὴ σειρά µας ρώ- τᾶμε τοὺς Βουλευτὲς καὶ τὴν Κυ- θέρνηση μήπως ψηφίζονται οἱ νόμοι γιὰ τὴν πλήρωση μιάς ἀνάγκης, ἆ- νάγκης ὅμως στὰ χαρτιά, ἀνεξάρτη- τα ἂν δὲν θὰ τηρήσουµε ἔστωῳ ὄχι ἐκ προθέσεως, 6,11 μᾶς ἐπιθάλλουν οἱ νόμοι, ἀδιάφορα ἄν θὰ ἐξακολου- θήσουν νὰ ὑπάρχουν ἀδικίες καὶ δι- αφορὲς γιατὶ κατὰ τὴν γνώµη τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὁ νόµος ποὺ ψηφίστη- κε δὲν τηρεῖται σ᾿ ὅλα, Ρωτᾶμε ἀκόμα τὴν κοινωνία, ποὺ στὴν προσφορά µας στηρίζει τὸ peor της, πῶς ἀνέχεται ἄλλα νὰ ένε οἱ νόμοι κι ἄλλα νὰ ἐφαρμό- ζουνται Δὲν πρέπει νὰ εἶναι µόνο δι- κό µας αἴτημα νὰ ἰσχγύσουν ὅσα λέγει ὁ Γενικὸς Εἰσαγγελέας στὴν εἴἰσηγη- τικὴ του ἔκθεση περὶ «Δημοσίας ᾿ἘΕκπαιδευτικῆς Ὑπηρεσίας»' πρέπει νὰ εἶναι αἴτημα τῆς Κυθερνήσεως, αἴτημα τῶν Βουλευτῶν, αἴτημα τῆς κοινωνίας, Σὰν δάσκαλοι «φέρνουμε στὴ μνήμη µας τὸ γνωστὸ ἀπὸ τὰ Πτω- χοπροδρομικὰ ποιήµατα «Τὶ κοιτᾶς τὸ τρανότερον τὸ μερτικὸν τοῦ ἆἅλ- λου» γιατί, σὰν νὰ μᾶς λένε μὲ ὅσα ἱ- σχύουν σήµερα, πῶς τείνεις σὲ κά- ποια πο λπερ μη, τῆς θέσεώς σου, γιατὶ ζητᾶς τὴν ἐφαρμογὴ τῶν νό- µων «..«ἐκπαιδευτικὸς τυγχάνεις». Μήπως λένε, ὅτι ἡ µοῖιρα τῶν ἐκπαιδευτικῶν εἶναι κατώτερη ἆ- πὸ τὴ μοῖρα τῶν ἄλλων δηµοσί- ὧν ὑπαλλήλων Μήπως γιὰ τὴν Κυ- Φέρνηση, τοὺς θουλευτὲς καὶ τὴν κοι- νωνία θεωροῦνται ἁκόμα δοῦλοι ἢ ἀπελεύθεροι οἱ παιδαγώγοί Μή- πως τὴ σημερινὴ ἐποχὴ νὰ ἀποκαλέ- σης ἕνα ἐκπαιδευτικὸ θεωρεῖται ἀκόμα ὕδρις ᾿Εμεῖς δὲν zh muotevouuse, eAmiGoupe Kai oi KA- οι. . Τὸ δηλώνουμµε γιὰ τελευταία φο- ρά. Θέλουμε νὰ εἴμαστε δημόσιοι ὑπάλληλοι ὅπως οἱ ὁπόλοιποι. Θέ- λουμε νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ γιὰ μᾶς οἳ διστάξεις τῶν νόμων, θέλουμε ἔρ- γα ὄχι λόγια, Αν αὐτὸ δὲν γίνη, ζητοῦμε νὰ ὑπαγθοῦμε στὸ Ὑπουργεῖο Ἐργασί- ας. Τότε εἵἴμαστε θέθαιοι ὅτι τοὐλά- χιστον θὰ πληρωνόμαστε πολὺ πιὸ καλὰ, γιατὶ ὅσους τὸ Ὑπουρνεῖο Εργασίας θεωρεῖ ἐκπαιδευτικοὺς ἂν καὶ τὰ προσόντα τους δὲν εἶναι &- ξιολογούμενα σὰν τὰ δικά µας τοὺς δίδει ἡγεμονικοὺς µμισθοὺς ἐν auy- κοίσει μὲ τοὺς δικούς µας, Ένα µόνο παράδεινµα φέρνουμε. ὍὉ Δι- ευθυντὴς τῆς Ἐενοδονειακῆς ΣΥολῆς παίρνει θασικὸ μισθὸ 52.196 ἐνῶ ὁ διευθυντὴς Γυμνασίου ὕστερα ἀπὸ 20 Υρόνια φυματίώση ἀπάνω στὴν ἕ- δρα Φθάνει µόνο στὶς 5 1.644, ΤΙ λένει ὁ Ὑπουργὸς Ἐογνασί- ας Τὶ λένει ὁ Ὑπουρνὸς Παιδείας: Τὶ πιστεύει ἡ Κυθέρνηση ὁλόκληρη: MOY MAME Μιὰ φοσὰ κι’ ἕνα καιοὸ ἴσως τὴν ἐπονὴ τῶν παππούδων µας οἱ ἄνθρω- ποι τΏς παιδείας σαν οἱ πρῶτοι µέ- σα στὴν κοινωνία. Τὸ ἠθικὸ καὶ ἐπιστημονικό τους ἀνάστημα στηοινµένο σ’᾿ ἕνα ξεχώ- ριστὸ οἰκονενειακὸ πεοιθάλλον καὶ στὶς ἄριστες ποοσωπικὲς τους κατα- Φολὲς τοὺς ἔδινε στὶς τότε Kotven- γίες τὴν πρωτοκαθεδρία σὲ κάθε παλμὸ τῆς τότε ζωῆς. Ἠταν τότες ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἤξεραν νὰ ἐκτιμοῦν ΣκοΏτο τοὺς ἀσχολούμενους μὲ τὰ γράµµο- τα. “πταν τοτε ποὺ οἱ TPWTOL OTK σχολεία µε τη µακροχρονη παρουσια τῆς οικογενειας τους στα γραµµατα ἀκολουσουύσαν τά εκπαιδευτικά ἑ- παγγέλµατα. . 16 nxpanver Sues, ὅπως ὅλα τὰ Qparw mpckywata, ἔχει ἕνα τέλος. ἹἸὸ τέλος τῆς σημερινῆς πραγµατι- κότητας, Σήμερα θάση γιὰ τὴν ἐκτίμηση ποὺ θα ἔχης στὴ ψυχἠ τοῦ κόσμου δὲν εἶναι ἣ προσφορά σου. Σὲ ἐκτι- μοῦν ἀνάλογα μὲ τὰ χρήματά σου μὲ τὸ τὶ κερδίζεις, Οἱ πνευματικὲς ἀξίες διαρκῶς παραμµερίζονται καὶ μαξζὶ μ᾿ αὐτὲς ππαραμερίζονται οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ ἐπαγγέλματα ποὺ δὲν ἔχουν τὸν πακτωλὸ τοῦ κέρδους. Στὴν Ἱστορία π᾿ ἀναφέρουμε γιὰ τὰ μακρυνὰ ἐκεῖνα χρόνια οἵ ᾱ- Ριστοι τῶν σχολείων μὲ ξεχωριστὲς προσωπικὲς καταθολὲς μὲ ἰδιαίτερο οἰκογενειακὸ καὶ κοινωνικὸ περιδάλ- λον γινόντουσαν ἐκπαιδευτικοί. Σή- μερα ὅσοι ἔχουν προικοδοτηθῃ Kat’ αὐτὸν τὸν τρόπον δεν γίνονται δά- σκαλοι γιατὶ δὲν θὰ κερδίασυν χρή- µατα. Καταλαθαίνουν πὼς δὲν µπο- ροῦν νὰ ζήσουν μὲ τὴν περιφρόνηση τῆς κοινωνίας κι’ ἀκολουθοῦν ἄλλα πιὸ προσοδοφόρα ἐπαγγέλματα. Τὴν πρώτη ἰσχυρὰν ἀφαίμαξη ἀπὸ τὴν παιδεία τὴν ἔκανε ἡ κοινώ- γία μὲ τὴν περιφρονητική της στάση ἀπέναντι στὸν ἐκπαιδευτικό. ᾽Ανάν- κασε νὰ καταφεύγουν στὸ ἐἔκπαιδευ- τικὸ ἐπάγγελμα διαρκῶς νέοι, μὲ πιὸ μικρὲς καταθολές. Αλλοτε ἐκπαιδευτικοὶ υινόντου- σαν οἱ πρῶτοι μαθητὲς τῶν Γυμνα- σίωὠν. Σήµερα γίνονται ἐκπαιδευτι- κοὶ οἳ πέµπτοι ἕόδομοι καὶ δέκατοι ἀκόμα. Σὰν νὰ μὴν ἦταν ἀρκετὸ τὸ κτύ- πηµα τοῦτο στὴν Παιδεία ἡ Κυθέρνη- ση μὲ τὰ «μακρὰ τείχη» ποὺ σήκωσε ἀνάμεσα στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς καὶ στοὺς δηµόσιους ὑπαλλήλους κατά- φερε τὸ δεύτερο κτύπημα μιὰ συνε- yf αἱμορρανία στὴν ἐκπαίδευση. An’ αὐτοὺς ποὺ τώρα καταφεύγουν στὴν παιδεία ἂν ξεχωρίσουν μερικοὶ ἡ Κυθέρνηση δὲν τοὺς «ἀφήνει νὰ σταδιοδροµήσουν ὡς ἐκπαιδευτικοὶ γιατὶ τοὺς προσελκύει σὲ ἄλλους κλάδους τῆς δημµοσιοὐπαλληλικῆς οἰκογενείας ὅπου μὲ τὰ ἴδια προ- σόντα καὶ μὲ λιγώτερες εὐθῦῶνες μὲ προσφορὰν ὄχι στὸ ἴδιο ὄψος, χωρὶς τὸν σκόπελο τοῦ ἠθικοῦ ἀναστήμα- τος ποὺ εἶναι ἄνωθεν γιὰ τὸν ἐκπαι- δευτικό, χωρὶς τὸ ἄγχος τῆς διὰ δί- ov ἀνανεώσεως-ἁπαραίτητη ἀρχὴ γιὰ νὰ στα»ῇ ἕνας στὴ τάξη--τοὺς δί-ι νει περισσότερα καὶ τοὺς παίρνει &- πὸ τὴν παιδεία. Αὐτὰ τὰ δύο εἶναι ἀρκετὰ γιὰ νὰ] ἐπιφέρουν πτώση στὴ στάθµη γενικἀ | τῆς Παιδείας, Καὶ τότες ϐ᾽ ἀνθίσουν τὰ ἰδιωτικὰ Φροντιστήρια γιὰ νὰ πά- Ῥρουν κι αὐτὰ μὲ τὴ σειρά τους, γιὰ! νὰ πληρώνουν καλύτερα, ὅσους κα- λοὺς θὰ ὑπάρχουν ἀκόμα στὴν παι- εία. Ποῦ πᾶμε λοιπὸν Κύριοι Μὲ τὴν καταόαράθρώση τῆς παιδείας σὲ ποιὸν ὄλεθρο ὁδηγεῖται ἡ κοινωνία Εἶναι καιρὸς νὰ ἀναλάξδῃ καθένας πὶς εὐθΌνες του, εἶναι καιρὸς νὰ ἀποξηρανθῃ διὰ κυθερνητικῆς πρω- τοθουλίας τὸ τέλµα τῆς παιδείας καὶ νὰ ἀποθοῦν ἐργάται τῆς παιδεί- ας ὅπως τὴν παλαιὰν καλὴν ἐποχὴν οἱ ἄριστοι τῶν Γυμνασίων. Etvor καιρὸς ν᾿ ἀρθῆ ἡ κατὰ τὴ γνώµη µας ἀδικία γιὰ νὰ µεγαλουργήση ἡ «ἐν- διάθετος ὁρμὴ» ποὺ ὑπάρχει στὸν ἐκπαιδευτικὸ, εἶναι καιρὸς ὁ ἐκπαι- δευτικὸς νὰ ἀποκτήσῃ τὴν παλαιὰν ξεχωριστὴ θέση ἀνάμεσα στὴν κοι- γωνία” εἶναι καιρὸς ἡ κοινωνία νὰ ἀποδείξη ὅτι δὲν κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸ χρῆμα καὶ γνωρίζει νὰ ἐκτιμᾶ πνευματικὲς ἀξίες' εἶναι καιρὸς οἱ ἀξίες τῆς ζωῆς νὰ ἀποθοῦν οἱ πόλοι yipw ἀπὸ τοὺς ῥποίους θά περι- στρέφεται ἡ ζωή. Ἡ Κυθέονπση ἔχει τὴ δύναμη καὶ μπορεῖ νὰ δηµιουρ- γήση τὸ θαῦμα τῆς παιδείας, φτάνει νὰ ἀποκαταστήση τὸν ἐκπαιδευτικὸ. νὰ ἀποδώσῃ «τὰ ἴσα τοῖς πᾶσιν» νὰ καταξιώσπ κάθε πλευρὰ προσφορᾶς τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, νὰ περιφρουρήση φον καὶ τὴν παιδεία ἀπὸ κάθε κίν-| DVO. | > « | Αναμένομεν | ἱ Ε ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΕΣΗΚΟΘΗ ΑΛΛΑ... | Στὸ σχόλιό µας «νὰ σηκωθῃ ἡ| ταφόπετρα» σὲ περασμένη ἔκδοση, ! τονίσαµε τὶς εὐθῦθνες καὶ τὰ καθή- κοντα τοῦ Λιευθυντου ἑνὸς σχολειου καὶ ζητήσαμε BV η πολιτεία άναγνω- ρίζη αὐτά, νὰ δώση στὸν Διευθυντὴ τὴν ἀνάλογη ἁμοιθή. Εἶναι γεγονὸς πὼς ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας, κι’ ὁ ἴδιος διευθυντής κά- ποτε σχολείου, δὲν εἴχε ἀνάγκη νὰ τοῦ ἀναπτύξουμε τὸν φόρτον έργα- σίας τοῦ Διευθυντοῦ, τὰ καθήκοντα καὶ τὶς εὐθῦνες του ἔἕναντι τῶν µα- θητῶν, καθηγητῶν, ἐφορείας, ἐπιθε- ὠρητῶν, τῶν ἀνωώτέρων καὶ τῆς κοι- γωνιας ἀκόμα γιὰ νά ἀντιληφυῇ τὸ δρᾶμα τοῦ Διευθυντοῦ. Εξ ἴδιας πεί- ρας ἐγνώριζε, ὅτι ὁ Διευθυντῆς, ἡ συνισταμένη ὅλων τῶν πνευματικῶν δυνάµεων ἐντὸς τοῦ καθηγητικοῦ συλλόγου, ὁ κυρίως ὑπεύθυνος διὰ τὸ μέλλον τῆς κοινωνίας, ὁ ὑπεύθυνος πέντε καὶ δεκαπέντε πολλὲς φαρὲς ἑ- κατοντάδων ψυχῶν, ὁ συντονιστὴς κά- θε προσπάθειας διὰ τὴν δημιουργίαν ἐκ µέρους τῶν τροφίμων «ἠρτιώμέ- νης προσὠπικότητος», ὅτι µισθολογι- κῶὠς εὑρίσκεται πολὺ πιὸ κάτω ἀπὸ τὶς κλίμακες διαφόρων ὑπευθύνων στὴν Κυθερνητικὴ ὑπηρεσία. ᾿Ἐγνώ- ριζε καὶ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὁ κ. Ὑ- πουργὸς ὅτι ἡ Κυδέρνηση δὲν τρέ- Φει καμµίαν ἐκτίμηση γιὰ ὅσους ἆ- σχολοῦνται μὲ τὸν νοῦν καὶ τὴν Ψυ- χὴν καὶ τὴν καρδιὰ ἀνθρωπίνων ὁ- πάρξεων. Ἡ ἐκτίμηση τῆς Κυθερνή- σεώς εἶναι ἀπεριόριστη γιὰ Soour δὲν ἀσχολοῦνται μὲ ἀνθρώπινες ὁ- πάρξεις. Γνωρίζουμε πὼς καὶ ὁ ἴδιος ὡς Διευθυντὴς κάποτε σχολείου ἐστράνγ- γισε μέχρι τρυγὸς τὸ ποτήριον τοῦ- το τῆς πικρίας. Σ᾽ αὐτὴν τὴν πικρίαν στηρίξαµε κι ἐμεῖς τὶς ἐλπίδες µας ὅτι ὁ νέος Ὑπουργὸς θά διορθώσῃη ὅτι ἄλλοτε ὁ ἴδιος πολλὲς φορὲς έἑ- καυτηρίασε ὡς Γυμνασιάρχης. Γνω- ρίζουµε πὼς ὁ ἴδιος εἶναι ὁ καλύτε- ρος πρεσξευτὴς τῶν ἀπόψεών µας στὸ Ὑπουργικὸ Συμθούλιο, Ἔτσι ἀναμέναμε νὰ ἀρθοῦν μερικὲς δυσκολίες, νὰ σηκωθῃ ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς ἐδήλωσε, ἡ ταφ όπε- t p a, νὰ πλησιάσουν μερικὲς κλί- µακες πάνω ἀπὸ τὸν διευθυντὴ ἄλλες ἀνάλογες στὴν ὑπόλοιπη ὑπαλληλικὴ ἱεραρχία γιὰ νὰ δημιουργηθοῦν πε- ριθώρια γιὰ τὸν Διευθυντή. Περιμέναμε ἕνα ὁλόκληρο χρόνο’ τὸ ὄνειρο ἔγινε πραγματικότητα στὶς πάνω ἀπὸ τὸν Διευθυντὴ κλίμακες) ἡ ταφόπετρα ἐσηκώθη ἀλλὰ οἱ... νεκροὶ δὲν ζωντάνεψαν' γιὰ τὸν Διευθυντὴ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε νὰ ἡ ἆ- πάντηση΄ «Δεῖ δὲ χρημάτων καὶ ἄνευ πούὐτων οὐδεν ἐστι γενέσόαι τῶν δε- f όντων». Αν εἶναι ὀρθὸ νὰ ἀντλήσουμε- ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὸν ἴδιον συγγρα- | φέα, ὑπάρχουν χρήµατα τὰ θεωρικά, : ἀλλὰ κι ἄν δὲν ὑπῆρχαν ἡ Κυθέρνη- ἡ ση μιὰ κι ἀναγνώρισε τὸ δίκαιο τοῦ | αἰτήματός (μας ἔχει ὑποχρέωση νὰ ἐξεύρῃ χρήματα. ᾿Εμεῖς πιστέψαµε!. καὶ πιστεύουμε στὸν Ὑπουργὸ Παι-{ δείας πὼς ἔχει τὴ δύναμη νὰ µετα-: θάλῃη σὲ πράξη ὅσα ὁ ἴδιος διακή-: Ρυξε. Εἶναι καιρὸς ἀπὸ τὴ νέα του, θέση νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀνατρέπη προκα-' ταλήψεις αἰώνων. ᾿Ἐπέστη ἡ στιγµῆ: «ἔργῳ» ἡ παιδεία νὰ ἀποξῃ ἡ καλύ- τερη ἐπένδυση. Θέλουμε νὰ πιστεύ-: ουμε μὲ τὴν δύναμη ποὺ διαθέτουμε στὸ Ὑπουργικὸ Συμθούλιο ὅτι θὰ μπορέσουμε νὰ δώσουμε στὸν ἐκπαι- δευτικὸ καὶ µάλιστα στοὺς Διευθυν- τὲς τὴ θέση ποὺ τοὺς ἀξίζει. Ὅ κόσμος ἀναμένει νὰ δῃ τί ἑ-] κτίµηση θὰ δείξῃ ἡ Κυθέρνηση γιὰ: τὸν Διευθυντὴ κι αὐτὴν θὰ ἁκολου-] θήση, Τὴν κοινῆ γνώµη δημιουργεῖ ἡ | Κυβέρνηση, κανένας ἄλλος, Αὐτῆν: θὰ αἰτιόμαστε. 0 1302... ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΟΝ Av ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς κυθερ-ἰ νήσεως νὰ δοθῆ ὁ Ί3ος μισθὸς τοῦτο ἔγινε γιὰ ἕνα ἑασικὸ λόγο: Νά ἀντι-ὶ μετωπισθοῦν τὰ ἕκτακτα ἔξοδα τῶν! ἑορτῶν, Γιατὶ ὁ 13ος θὰ κατατεθῆ αὐ- τούσιος στὸν µπακάλη, στὸν θενζινᾶ, στὸν χασάπη, ἢ -- στὴν καλύτερη πε- ρίπτωση -- θὰ μεταφρασθῆ σὲ παιχνί-ὃ δια τῶν παιδιῶν καὶ δῶρα Χριστου- γεννιάτικα. Δὲν φανταζόµαστε νὰ ὑ-ᾷ πάρχουν ἀφελεῖς ποὺ πιστεύουν ὅτιᾳ θὰ κατατεθῆ στὲς τράπεζες ὡς ἀπο-βὶ ταµίευσις, . ᾿Ἐλπίξουμε ἑπομένως ὅτι οἱ ὑπη- Ρῥεσίες τοῦ ἀρχιταμείου θὰ διεκπε- Ρραιώσουν τὸ ὅλον θέµα τὸ ταχύτερονὶ δυνατὸν καὶ δὲν θὰ ἐπαληθεύσουνε ol πληροφορίες ποὺ ἔχουμε ὅτι ὁ 13ος θὰ δοθῆ.., μετὰ τὰς ἑορτάς. 3 ο Κι οὔτε μπορεῖ νὰ σταθῃ τὸ ἐπι-ᾷ χείρηµα ὅτι τότε θά τὸν χρειαζόµα. στε περισσότερο, ἀφοῦ τὰ θαλάντια θασικοῦ μισθοῦ --- αὐτὸ δηλ. ποὺ θὰἡ πάρουμε τώρα Γι) αὐτὸ ἂς μᾶς τὰ δώση πρὶν ἀπ᾿ τὶς γιορτὲς ἡ κυθέρνηἩ διὰ νὰ χαροῦμε καὶ μεῖς καὶ νὰ εὖθυ- µήσουμε λιγάκι, ἀφοῦ μάλιστα πρό-Ἡ κειται περὶ ποσοῦ.., ἀστείου. 4