ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ.... Ὑπὸ ΒΑΣΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗ Θεολόγου - Γυμνασιάρχου ᾽Ανάμεσα στὸ κροτάλισµα τῶν ὅπλων καὶ τὰ ἀνακοινω- θέντα τῶν πολεμικῶν ἔπιχει- ρἧσεων εἰς τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο σημεῖον τοῦ πλανήτου µας, θὰ ἀκουσθῇ ἐφέτος καὶ πάλιν κάτω ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς θόλους χιλιάδων ναῶν καὶ θὰ ἔπα- γναληφθῇ φαλμωδικὰ ἀπὸ ἕ- κατομμύοια χοιστιανικὰ χεί- λη ὁ ἀγγελικὸς ὕμνος «δόξα ἐν ὑψφίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη»' ὁ ὕμνος ἐκεῖνος, ποὺ wma νύκτα ἐδῶ καὶ 1971 χρόνια ποίν, τὴν Άγια ἐκεί- vy νύχτα τῆς γέννησης τοῦ Θείου Λυτρωτῆ, ἀντήχησε πρωτάκουστος καὶ μελωδικὸς στὲς θουνοπλαγιὲς τῆς Ἴου- δαϊκῆς πολίχνης tis Bn- θλεέμ. ᾽Αντίθετο πρὸς οἱοδήποτε - πολεμικὸ θούριο ἢ νικητήριο παιᾶνα, ἀσύγκοιτα ὑπέρτερο ἀπὸ ὁποιοδήποτε χαρμόσυνο ὃς . , ο = ἄγγελμα ἀνθοώπινου ἄθλου ἢ φιλοσοφικὸ ἀπόφθεγμα dv- θρώπινης σκέψης, τὸ μήνυμα αὐτὸ τοῦ οὐρανοῦ ἔθεσε, ἀπὸ τότε ποὺ πρωταναγγέλθηκε, τὰ θεμέλια μιᾶς νέας ξωῆς στὸ ἀνθρώπινο δυναμικό, é- χάοαξε γέον ροῦν στὴν ἴστο- οία τῆς ἀνθρωπότητος. Για- tl ἐκεῖνο τὸ μήνυμα - ὕμνος σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὴν πα- οουσία ἑνὸς πραγματικοῦ Δι- τρωτῆ, τὴν γέννησι τοῦ Θείου Ἠρέφους, τὴν ἐνανθρώπιση Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ. ᾽Αντίθετα πρὸς τὸ περιεχό- µενο τῶν διαφόρων θρησκει- Ov τῆς προχοιστιανικῆς ἐπο- χῆς ποὺ ἦταν κατὰ τὸ πλεῖ- στον γεμᾶτο ἀπὸ φαντασιώ- δεις μυθολογικὲς ἀντιλήψεις ἐξ αἰτίας τῆς ἁἀμαθείας καὶ τῆς δεισιδαιµονίας, ἡ xo στιανικὴ θρησκεία προθάλλει τὸν σαρνωθέντα Θεὸν - Λό- yov — ἕνα ἀναμφισθήτητα ἱστορικὸ πλέον πρόσωπο --- Λυτρωτὴν στὴν συμφορὰ καὶ τὸν πόνο στὸν ὁποῖον ὡδή- γησαν τὸν ἄνθρωπον οἳ é- γωϊστικές του Ἀλίσεις καὶ ἑ πιθυµίαε. Αὐτὸν ποὺ ὁραματίσθησαν οἱ Προφῆται καὶ ἐνοστάλγη- σαν οἱ σοφοί, ἐναπέθετεν «Βρέφος ἐσπαργανωμένον» εἰς τὴν Φάτνην τοῦ σπηλαίου τῆς Βηθλεὲμ ἡ Πάναγνη Κό- ϱη τῆς Ναζαρὲτ, ἡ Παρθένος Μαρία. Καὶ τὸ µυστήριον τὸ «χοόνοις σεσιγημένον», ἐλύε- το, ἢ Θεία Βουλὴ γιὰ τὴν ἀποκάλυψι πλέον ὅταν «ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χοόνου» ἐ- πραγματοποιεῖτο. Τὴν προσ- δοχία γιὰ λύτρωσι τὴν κἐδι- wotoav γιὰ χιλιετηρίδες οἳ λαοὶ τῆς γῆς. Καὶ τὰ ἰδεώ- δη εἰς τὰ ὁποῖα τὴν ἀναζη- τοῦσαν ἄφηναν ἀνικανοποίη- τα τὴν ψυχική τους δίψα. Τιὰ τὸν τερματισμὸ τῆς προσ- δοχίας αὐτῆς θρησκευτικοὶ ἡγέται καὶ φιολοσοφικαὶ διά- vou ἐπρόθαλαν τὰ peta τους στὸν δρόμο τῆς ἁἀπηλπι- σµένης ἀνθρωπότητος, μὰ τὸ φῶς τους ἁμυδρὸ δὲν εὐκό- λυνε τὴν ἀγωνιώδη πορείαν. «Ἠταν φῶτα, Χίλια φῶτα, pa δὲν ἤτανε τὸ Φῶς». Ε- τσι ὁ Ἐπηγγελμένος τῶν ἨΠροφητῶν καὶ ἡ Νοσταλγία τῶν Σοφῶν «ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος» ἔφερε μὲ τὴν διδασκαλίαν Ἔου καὶ τὴν Σταυρική Του Θυσία, τὴν λύτρωσιν στὸ ἀνθρώπινο γένος ποὺ μὲ τὴν ἐλευθέρα προαίρεσι του ἀποτίναξε τὴν ἐξάρτησί του ἀπὸ τὴν πηγὴν τῆς ζωῆς, ἀπὸ τὸν χορηγὸν παντὸς ἀγαθοῦ καὶ διέφθειρε τὴν ἀγαθὴ πλασμένη φύσι του. Καὶ τὸ Φῶς tis Bn- θλεὲμ ποὺ περιέλουσε τὰς στρατιὰς τῶν ἀγγέλων καὶ ἐφωταγώγησε τὸ ἁστέρι γιά νὰ ὡδηγήσουν σοφοὺς καὶ ἀγοαμμάτους --- τοὺς Ma- Ύους τῆς Περσίδος καὶ τοὺς «ἀγραυλούντας ποιμένας» τῆς περιοχῆς, εὐλαθεῖς προσχυ- Συνέχεια εἰς τὴν 3ην Σελίδα ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ..... Συνέχεια ἀπὸ τὴν Ίην Ἑελίδα γητὲς τοῦ Θείου Βρέφους εἰς τὸ θεόδοχο ἐκεῖνο σπήλαιον, ἔγινε Pas τοῦ κόσμου. Καὶ ἣ θεία γέννηση Του, σύμφω- γα μὲ τὰ λόγια τοῦ ἀγγέλου, ἔδωσε «χαρὰν παντὶ τῷ λαῷ». Εκατομμύρια ἄνθρω- ποι εἰς ὁλόκληρον τὸν κό- σµον σήμερον φέρουν τὸ ὅ- γομα Tov, ἐξυμνοῦν τὴν ὑ- περφυσικὴν ἐνσάρκωσίν Του, ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν μεγαλει- ώδη διδασκαλίαν Του, άγω- γίζονται νὰ ρυθμίσουν τὸν θίον τους κατὰ τὸ “Άγιον Θέλημά Του. Ας ἀποκρούουν τὴν ἐναν- θρώπισι Του οἱ ἀργηταί Του, ag χαρακτηρίζουν ὡς μῦθον τὴν ἐπὶ γῆς παρουσίαν Του οἱ ὑλόφρογες ἐχθροί Του, ds μηχανεύωνταν «μάταια καὶ yevdip ὔσοι τυφλωμένοι ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ἁμαορτίας q τυφλωμένοι ἀπὸ τὴν ἔπιστη- μονικὴν γνῶσι καὶ τὴν τε- χνοκοατικὴ πρόοδο ἀἄδυνα- τοῦν νὰ ἀντικούσουν τὸ ἀκτι- νοθόλο πέρασμά Του ἀπὸ τὸ σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ. Ὁ Χριστὸς θὰ εἶνωα καὶ θά πα- οαμένῃ ὁ αἰώνιος Λυτρωτής, ὃ ἀπαράμιλλος «Αρχων τῆς Εἰρήνης», ὁ ἀνυπέρθλητος ὁ- ναμορφωτὴῆς κάθε καλοπροαί- ρετης ἀνθρώπινης ψυχῆς. Γι) αὐτὸ τὴν Θείαν Του Γέννη- σιν θὰ τὴν ἑορτάζουν οἱ πι- στοὶ μὲ χαρὰν καὶ ἀνακούφι- σιν, μὲ ἐλπίδα καὶ πίστιν. Εὐλαθικὰ θὰ ὑποκλίνωνται πρὸ τοῦ Θείου Ἠρέφους, ἐν ὕσῳ ὑπάρχουν, ἔθνη, λαοί, φυλαί καὶ γλῶσσαι. βν ἡ εἰοήνη καὶ Ἡ χαρὰ τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη νὰ προ- σφέρῃ. δὲν ἐπεκροάτησαν ἆᾱ- χύµη ἄπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον τοῦ πλανήτου µας, εἶναι για- τὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὴν στεροῦν- ται, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι άναμε- μιγιένοι σὲ ὑλικοὺς πολέμους, χαθὼς γαὶ ἐχεῖνοι ποὺ εἶναι «μπλεγμένοι» σὲ πολέμους πνευματικούς. θύματα τῶν παθῶν καὶ κακιῶν τους, δὲν ἠθέλησαν καὶ δὲν θέλουν νὰ «δοκιμάσουν» ἔστω καὶ «ά. κροθιγῶς» τὴν yetow τῆς εἰρήνης καὶ χαρᾶς, Thy 6 ποίαν Ἐικεῖϊνος δίδει, ὅπως ἔλεγεν εἰς τοὺς µαθητάς Του «Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδω μεν ὑμῖν, οὗ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσι». Τὴν Ἐἰρήνην τοῦ Χριστοῦ θὰ τὴν ἀπολαύσῃ ἡ ἀνθρωπό. της χορταστικά, ἂν συνειδη. τοποιῄσῃ τὸν σχοπὸν τῆς ἐν ανθοωπίσεώς Του καὶ ἔναρ. μονίσῃ τὸν θίον της πρὸς τὲ Αγιον θέληµά Του, υάμτ τὸν Νόμον Του «λύχνον τοῖς ποσὶν καὶ φῶς ταῖς τρίδοις της». Αν χάµῃ ὁ ἄνθρωπος τὴν καρδιάν του φάτην στὴν ὁποίαν νὰ κατοικήσῃ ἡ ἆγά. πη τοῦ Θείου Βρέφους ποὺ μὲ τὸ Θεἴο του χαμόγελο νὰ κτυ- πᾶᾷ τὲς χορδὲς τῶν αἰσθημά- των του, Γιατὶ ἀξίξει ot? ἁλή- θεια, ἀντὶ γιὰ δῶρα τῶν Μά- γῶν, νὰ προσφέρωμεν εἰς Αὐτὸν tov Οὐρανόσταλτο Σι ωτῆρα τὸ χρυσάφι τῆς ἆ- γάπης µας, τὸ λιθάνι τῶν ᾱ- γνῶν ποοσευχῶν µας καὶ τὴν σιύρναν τῶν ἀρετῶν µας. Καὶ τότε ὁ ἀγγελικὸς ὕμνος «ἐπὶ γῆς εἰρήνη» θὰ πληρώ- ση τὸ σύμπαν, ἡ ἁρμονία τοι θὰ παραμερίσῃ τὲς παοάσι- τες παραφωνίες τῆς ὕλης καὶ ἐγείνων ποὺ εἶναι προσκολλη- µένοι μόνο a” αὐτὴν, ἀλλὰ καὶ τὰ μεμφίµοιρα κλάματα τῆς ὀργανωμένης ἄπαισιοδο- Elac. Τότε ἀκριθῶς τὰ Χριστού- νεννα θὰ γίνουν ζωντανὴ ἑ- πέτειος τῆς ἀπὸ Θεοῦ Πἰρή- γης καὶ θὰ αἰσθάνωνται οἱ πιστοὶ προσκυνηταὶ τοῦ Θεί- οὐ Ἠρέφοιυς πιὸ ἔντονη τὴν χαρὰ τῆς λυτρωτικῆς αὐτῆς ἡμέοας, θὰ συνεορτάζουν εὖ- πιωόσυνα «τὰ κάτω τοῖς ἄνω» θὰ πανηγυσίζουν θριαµθευτι- νὰ «οὐφαγός τε καὶ γῇ χαὶ τὰ καταχθόνια».