ΑΝΑΤΟΛΗ Πὼς ρόδισε ἡ ᾿Ανατολὴ καὶ πὼς δὰ φέξη Τὸ φῶς κάποιας Ημέρας δίχως κλάμα, ᾿᾽Αντιλαλεῖ στὰ πέρατα τὸ δάµα Κι’ ἁκοῦστε το οἳ σκλάβοι, ὅπου κι) ἂν εἶστε. ᾿Αντιλαλεῖ στὸ φύσημα τοῦ ἀγέρα “Ἡ βροντερὴ φωνὴ ἀπ᾿ τ' ἀργαστήρι, Μεθῆστε οἳ σκλάβοι σὲ κοινὸ ποτήρι Τῆς Δευτεριᾶς μιὰ κ ἔφτασεν ἢ μέρα. Mia x’ ἔφτασεν ἢ µέρα πιὰ κ᾿ ἡ Boo, Ποὺ ἀτσάλωσαν οἳ χρόνοι τὴ ψυχή σας Δείξετε στοὺς ἀφέντες τὴν ὀργή σας, Zé nade γῆ, καὶ δάλασσα καὶ χώρα. ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΑΡΒΡΗΣ