Back

ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟΝ

ο ιπερισκΌπΙοκ AYO METPA ΚΑΙ ΛΥΟ ΣΤΑΘΜΑ “0 προβληθεὶς ὑσό τινων ὁ σχυρισμὸς ὅτι δῇῆθεν ἡ λαϊκὴ παράταξις μὲ τὸ νὰ εἴπῃ µερι- κὰς ἀληθείας ἔθιξε μερικοὺς ἐκ τῶν Κυπρίων ἐξορέστων, ἓ- σιβάλλει νὰ διγῇ τὸ ζήτημα ἐξ ὅλων του τῶν πλευρῶν. Ποία ὑπῆρξεν ἤ στάσις τῶν Εκσροσώπων τῆς δεξιᾶς σταρα- τάξεως ἔναντι τῶν ἐξορέστων 'Ἠπῆρξεν ἄραγε ἡ ἁρμόζουσα ‘O hats dg κρίνη ἔκν τῶν κα- τωτέρω : Πρὸ μηνῶν τὸ ᾿Εθναρ. ἀπέστειλε χικὸν «ΣῬυμβούλιον πρὸς τὴν Συντονιστικὴν Εστι- τροπὴν ᾿Αθηνῶν, τῆς ὁποίας σναμετεῖχον οἳ ἐξόριστοι κ. η. ©. Κολοκασίδης nai Θεοφάνης Τσαγγαρίδης, καθὼς καὲ ὁ x, ΔΝ. Ελ. Δανίτης, τὸ ποσὸν τῶν A. 500 διὰ τὰ ἔξοδα τοῦ ἐδνι- μοῦ µας ἀγῶνος. Όταν ὅ κ, Ν. ΕΛ. Δανίτης διεφώνησε καὶ ἆ- πεχώρησε τῆς ἐπιτροπῆς ἡ δε: Eid πλειοψηφία τοῦ ᾿Εθναρχι xod Συµβουλίου, ἐπήρυξεν ἁμέ- σως τοὺς ἐξορίσοτους µ.κ. Θ. Κολοκασίδην καὶ Θεοφάνην Τσαγγαρέδην ὥς ἀποσυναγώγαυς καὶ σεθόσωσα ἀνάξια οασδήσεο- τε ἐμπιστοσύγης καὶ ἔδωσεν ἓν- τολὴν εἰς τὸν κ. NW. KA. Aavi- την νὰ παραλάβη μεθ ἑαυτοῦ tag 500 λίρας. ὅπερ καὶ eyé- φετο. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι σοβαρὸν µέρος τοῦ ποσοῦ at τοῦ διετέθη ἁργότερον διὰ τὴν ἀγορὰν {κάμνομεν ἐδνιμὸν ἆ γῶνα βλέσετε /) πολλῶν δεκά- δων ἀντιτύσων τοῦ βιβλίου τοῦ x. NEA. ΔΛανίτη «ὅ ᾿ Ακρίτας τοῦ Ελληνικοῦ νότου». Καὶ ἐρωτῶμεν: Β οτόσις τῶν κιν. Κολοκασίδη καὶ Τσαγ: γαρίδη ἔπανσε ποτὲ νὰ εἶναι ἐθνιμὴ ὥστε νὰ τοὺς γίνη ἡ βαρυτάτη προσβολἠ ὅτι ἡἢ σεω- τρές των δὲν τοὺς ἐμπιστεύεται τὺν διαχείρισι» ῥἑγνὸς μικροῦ ποσοῦ διὰ τὸν ἐθνικὸν ἄγῶνα δαὶ διατὲ τεύσεονται οἳ Πὺ- πριοι «ἐδνικόφρονες» ὅτι dF Όεν περοσβάλλομεν μερικοὺς é- ξορέστους μὲ τὰ νὰ τογίζωµεν ὅτι δὲν εἶναι ὀρίλὸν νὰ yonor- μοποιηθοῦν οὗτοι ὣς κομμµατι- na φλάµσουρα, ἐνῷ οἳ ἴδιοι προσέβαλον κατὰ τόσον tases νὸν τρόπον δύο ἐξορίστους, τῶν ὁποίων τὸ µόνον αἅμάρτημα» εἶναι ὅτι ὤθελον τήν ἑνότητα» τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ Ας λεί- 1µῃ λοιπόν, ἢ ὑπακρισία. ΠΡΟΤΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ Συμφώνῶς πρὸς µίαν στα- τιστικὴν ἐκ Λονδίνου, δηµοσι- ευθεῖσαν εἰς τὴν συνάδελφον «Παρατηρητήν», ἡ περισσότε- ρον φορολογουμένη χώρα τοῦ κόσμου, λαμβανομένου ὑπ' ὄ- ψιν τοῦ πληθυσμοῦ της, εἶναι ἡ Κύπρος! “Ὁ κάθε Μύπριος ἐφαντάζετο βεβαίως ὅτι ἡ νη- σός του κατεῖχε ζηλευτὴν 8ὲ- σιν μεταξὺ τῶν βαρύτερον Φυ- ρολονουμένων χωρῶν, ἀλλ᾽ οὐδεὶς ἐπίστευεν ὅτι κατεῖχε τὴν βαρυτάτην τιμὴν νὰ εἶναι πρώτη μεταξὺ τῶν πρώτων! Ιδού ἕνα ἀκόμη προσὸν διὰ νὰ καταστῇ ἡ Κύπρος μένα καὶ ἀξιοπερίεργον κέντρον τουριστῶν : Ἐδῶ, κύριοι, βλέ: πετε ὡραῖα δάση, μαγευτικὰ βουνὰ, γάργαρα γερά καί... ἕνα κουνοῦπι νὰ σηκώνῃ ἐπὶ τῶν ὤμων του ἕνα τεράστιον βοῦν, ποὺ ὀνομάζεται Φόρος] Τρέξατε νὰ μὴ χάσετε τὸ θὲ- αμα !., ΜΙΑ ΚΑΙ MO N_TIMH δὲν ἐγνώσθη τὲ ἀναφρέρει εἲς τῆν αχδ- τικὴν ἔκδεοίν του, dea civ teeny τοῦ ἠλεκρικοῦ ρεύματος αἰευκωσίας, θερνητεκὸς αν ὅμως καταναλίσκοται ἐντὸς Ἶ δηωοτικῶν ὁρέων, τοῦτο δὲν οὔτε ὀφθὸν οὔτε δέµαιον, Ly’ ὅσον θεωοεῖται λογικὴ Καὶ δικαία µία ἐλάιτωσις τῆς τιμῆς τοῦ φωτιστικοῦ ρεύματος διατὶ τὰ ὅ- πάρξη διάκριαις «ατὶ of stds νὰ πληρώνουν ᾖ παὶ οἱ ἐμτὸς 2 vo, 16 κιλοβάτ ἠήπω: διότι ὃ- πάρχει ἓν προή/ούμενον συ(ιβόλαιον Αλ. εἶναι δέκατο orate ρεὺμὸς καταγαλωτῶν γ᾿ vy πλεονεκτήματα εἰς ῥάσος βαταναλωτῶν ij Δομίζημεν ὅτι ᾗ παλυτέρά λύσις εἶναι νἀ γένουν τοιαδιια δικη θετή: νὰ ἄλλων σεις, ὥστε ἡ τιμή τοῦ gebuaros εἶναι µία καὶ ᾗ αὐτὴ δι) τοὺς καταναλωτᾶς, ἀνεξαοστήτως το- σον χοήσεως. Agi ἐπιῤάλλει ἡ Λογική καὶ τὸ ἂέκαιον, ὁποῖα καὶ εἶναι ἀνώτερα πάσης φέσεως ἐγγράφων, συμφωνιῶν γαἱ σὐμβο: λαίων. τὰ ΝΑΙ “H OY ᾿Ημεῖς ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Χρ. Γαλατοπ. 'Ηγέτην νὰ μᾶς κατονοµάσῃ τοὺς «ΑΛ- ΛΟΥΣ» δημάρχους, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπηυθύνοντο αἱ ἐπι- στολαὶ τοῦ τότε Δημάρχου Πάφου περὶ παρατάσεως τῆς θητείας τοῦ Πάλμερ καὶ αὖ- τὸς ἐπροτίμησε νὰ λησμονή- σῃ ταὺς ἀκατανοήτους καὶ αἰ- θερίους στίχους καί νὰ µετα- βληξῇ εἰς ὀχετὸν χωδαίών ὅ- βρεων. Τὸ ζήτημα εἶναι σαφὲς καὶ αἱ ἐλάχιστα ποιητικαὶ ὄβρεις τοῦ Χρ. Γαλχτοπ. Ηγέτου δὲν δύνανται νὰ τὸ λύσουν: Αἴ ἐπιστολαὶ διὰ τὴν παράτασιν τῆς θητείας τοῦ Πάλμερ ἆ πηυθύνοντο πρὸς τοὺς σηµε- ρινοὺς προϊσταμένοι τοῦ Χρ. Γαλατο-. '᾿Ηγέτου ἢ ὄχι: Ναὶ ἤ οὐ. Αν ἔχῃ κότσια ἄς ἁπαντή- σῃ, διότι αἱ ὕβρεις του προδί- δουν μόνον τὴν στενοχωρίαν του καὶ ἴσως τοὺς μυχίους πόθους του. ΕΠΕΜΒΑΣΙΣ Τὰ καταγγελλόμενα περὶ ἀναμίξεως τῶν κυβερνητικῶν παραγόντων εἰς τὴν ὑφιστα- μένην διαφορὰν ἀρτεργατῶν καὶ ἀρτοποιῶν, κατὰ τρόπον εὐνοοῦντα σκανδαλωδῶς τοὺς δευτέρους, ἄν εἶναι ἀληθῆ, ἀποτελοῦν πλήρη παρανόη- σιν τοῦ ρόλου καὶ τῆς θέσε- ως τῆς Κυβερνήσεως. Καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βεβαίως ἡ λῆψις δια- φόρων µέτρων πρὸς ἑξασφά- λισιν τῆς ἀναγκαιούσης πο- οότητος ἄρτου διὰ tac a νάγκας τοῦ λαοῦ. Καθῆκόν της ἐπίσης ν᾿ ἀναλάβῃ τὸν podov τοῦ µεσάζοντος διὰ τὴν ἐξεύρεσιν συμβιβαστικῆς λύσεώς, ᾽Αλλὰ µία ἐπέμβασις, ὅταν μάλιστα αὕτη τυγχάνει νὰ εἶναι µεροληπτική, μακρὰν τοῦ νὰ ἐξομαλύνῃ μίαν ὀνώ- µαλον κατάστασιν, ἐπαυξά- νει ταύτην καὶ ὁδηγεῖ εἰς πλῆρες Χάος.