Τα 1αυς Ἔλλως 2 .. Ῥοΐμπιε Ἰ.---Νο. 1 0 10 δερίοπιδεν, 19559 19502- 68 ΜΑΡΕΝ ΕὉΤΒΟΙ, ΚΌΡΑΦΙΝΙ ΚΑΖΑΝΑΝ ΟΕΜΑΙΙΝ ΤΑΚΙΜΙ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΥ ΔΙΑ το 1952-53 Ρποίο Εν: ὨὈ. Α. Όπθθῃ, Άαελ: Πιε[ί το γρ: Ὠἱθπια] ἹΜιθίαΐα, Απαθίασίς Ομηἱβίοάοι]οι, Νίοος Ολμπίοι, Αλάπ]ασία Ἡβδαη, Τον Πο Ζἱομπὶί Ἡιιάανθιίψ, Ἡοιιβεθίῃ ΟΡΠΙΛΠ, ΑΙ Ῥα], 15πι8θὶ Ἰοτα/ίαῃ. 1γοπί: ἴιε[ί το γρ Ἰσπεί ΑἨπιοί, ἸΠομπιοί Ν. Υε], Ἡαδδαη Ν. ΠἩοιββοίπ, Βοᾶβδί ΑἨπαθί, Ἡιβεθίη Ἰρτα ίσα, ΕΠΙ Μεμτηθί, ΤΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΚΛΕΓΟΥΝ ΝΕΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ Τὰ Διοικητικἁ Συμβούλια τῶν Κοινοτικῶν Κέντρων τῆς Πεντά- γνιας καὶ Λινοῦς-Φλάσους--- Αγ. ᾿Επιφανίου εἰς προσφάτους συ- νεδριάσεις ἐξέλεξαν νέους Προέ- δρους καθότι καὶ οἱ δύο προη- γούμενοι Πρόεδροι ἐγκατέλειψαν τὰ, χωριά. ὍὉ κ. Ζήνων Χριστοδουλίδης διευθυντὴς τοῦ Δημοτικοῦ Σχο- λείου Πεντάγυιας ὑπῆρξε Πρό- ἕδρος ἀπὸ τῆς ἵδρυσης τοῦ Κοι- νοτικοῦ Κέντρου τὸν Δεκέμβρη τοῦ 1952. ᾿Αντεκατεστάθη δι’ ὁμοθύμου ψήφου τοῦ Συµβουλί- ου ἀπὸ τὸν κ.Σόλωνα Ἔκτορος, νέον διδάσκαλον στὸ Σχολεῖον Πεντάγνιας. Κατὰ τὴν ἰδίαν συνεδρίαση ἡ κ.Φρόσω Ε. Χ'' Κυριάκου ἐξελέγη εἰς ἀντικατά- σταση τῆς δεσποινίδος Ελενί- γίτσας Ελευθερίου, δασκάλας στὴν Πεντάγνια ποὺ πῆρε ἐπί- σης μετάθεση. Ὅ κ. Σταῦρος Τάντας διευ- θυντὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου Λινοῦς-Φλάσους παρητήνη ἀπὸ Πρόεδρος τοῦ Συµβουλίου ἕνεκεν µεταθέσεως, Δι’ ὁμοθύμου ψήφου τοῦ Συµβουλίου ἀντεκατεστάθη ἀπὸ τὸν κ. Αλέξανδρον Μαρα- θεύτην. Μὲ τὲς ὁδηγίες τοῦ νέου Προέδρου τὰ Μέλη τοῦ Συµ- βουλίου ἔχουν ἤδη ἐξεύρει κα- ταλληλότερο οἴκημα καὶ εἶναι πολὺ ἀπησχολημένα μὲ τὴν πώληση Ταυτότητων σὲβοηθη- τικὰ Μέλη. ΜΑΡΕΝΟΠΕΒ, ΤΕΝΙ ΕΜΝΙΥΕΤ ΒΑΡΚΑΙ,ΙΑΒΙΝΡΑΝ ΗΟΡΙΙΑΝΙΥΟΒΙΙΑΒ, Καταάαῦ πιαβεποί]ετί φἱπιάί γοπὶ επ]πίψεί δαρΚαίατι ϱἰγίγοτ]ατ. Υοπὶ δαρΚα ρεςπηίρίο Κιαπι]αΠ 6αρΚα- απ «οκ ἆαμα ἱψίαϊτ. Βϊτενί Ὀἱς ΡαΓςαάαα γαριήπας οἶαρ ἅἆαμα εννεἰκἰπἀε οἰάιδι οἱοί ρατςαἱα- ΠΙΠΙΠ ἀἠρπιεςδί ΠΠμίπια]Ι γοΚίς, Ὑεπί «αρΚαπιΠ πιαάεποί οἰςκεῖτίδὶ Ιςίπ «ος ἁαϊα »αβίαπι Ὀϊτ γετὶ νατάιτ. Ὑεπί ΦαρΚαπΙΠ αγηὶ 7α- ΠΙςΠΏ ]ᾳ εδκἰδιπάεπ ἆαῑα αζιπ Οἱ ὅπ ΚΙδΠΙ οἶαρ δα σδζ]ετί πα Πα- Γα7ᾳ εἄοτ, Βιι 5άρΚα 5αδ]απιάιΓ νε ΨΙΚαΠΙΡ ἱεππζ]επεοΙ]!τ,καἴαγα ἆα]ια ἵψί οἵτατ νο ἆαλμα ενγε]κί οί ἀὔἠςππεζ. Κιδα Ὀἱ ζαπιαπάα Ὀδτϊῃ πια- ἀεπο[ετίπ γεπὶ φαρκαίατι Κι]]α- παΙ]ππε]ετὶ Ιςίπ, ΚΙπιραΏγα π]α- ἀεποί εδΚἰ φαρΚαδιπι ροτί νετάϊδὶ τακητάς γοπὶδηίπ Εαίιπι 22|- ἄεπ σ|- ε ἱπάτά, Θιπ αοιζ Παϊ]ατ γα]πιζ ΙΚί Πα[ια εἠτάϊ, Βὰ ΚΙ Παξιαάαη 5οηΓΕ γοηί 6αρΚα αἶαῃ ΚίΠπΙδε 22/- δἀοι. Κιπιρ8πγα Ποτκοςίπ Ἠήνίγοι ΠΏΠΙΑΤΑΡΙΠΙ ΦαΡΚΑδΙΠΙΠ Ἠζοτίπο Πακκοαιπιϊφατ, Βα Πετκαδίπ Κοπάᾶϊ ΦαρΚαδΙπι Κοίαγσα Ὀαἱπιβδιπι φαὔ]ιγασαΚίιτ. Ο.Μ.Ο. Μαάεποίϊ]ετί κἰπιάῖ, ἀὔπγαπιη Πετμαπρί Ὀϊ γετπάς Ὀμίαπαη επ Ιγὶί νε ϱηπ θαπι φαρΚα]ατι αἰγπιεκίςαίτ. ΜΑΡΕΝ ΕΌΤΒΟΙ, ΤΌΒΝΌΥΑΡΙ ΒΟΝΑ ΕΕΡΙ ΘΕΜΑΙΩΙΝ ΤΑΚΙΜΙ ΤΑΒΛΕΙΝΡΑΝ ΚΑΖΑΝΙΙΡΙ 2 Αιρίῖοςία Οεπια]1π ἴαΤΙ Πε Ῥ]αΐεα αταφιπάα Μαντονιιπὶ 8ΡοΓ δαΠαδιπάα ΟΥΠΕΠΒΠ ΠΙαάθῃ βιρο! ΓμγπναΦΙΠΙΠ 60Π Π]βςι Οεπι!1π ἴαϊκιπαι ἸαταΏηάαη τ---ο Καζαπηπαιφίις, Οεπια!Ίπ ΤαίΙππι ἆαμα ἵγὶ Ὀἷτ ογαΏ σὔκιουπιίς {ακαὶ εἰ]ετίπε «απ «ἁἀῆφιίβή Ζαπιαπ Ῥ]αϊεα]]ατ οοἷς βταρπιρία: νε Ὀίτκας ἀεία αἆ ἀθίτα εφἰτ]]ς πο]]ο- Επί αἴδιπ]ατάι, ΌγιπΗη δοπιπάα ᾖΜινακκαι Μαάεπ Μήαάλτά Μτ.Ι, Ὀαμποις ογαπάα βδιετί]εῃ 1γί δροτίππεπ]ί]ς Πακκιπάα Κοπιςσπιας νο γα]η]Ζ δἱγ ἠππίπ ΚαζαπάιᾷιπΙη ο5οί οάἱ]οσε]ς Ὀἱγ ευ οἰάμδιπα «ὔζ]οτίπο Ἱ]ᾶνο ειπήφΏτ, Οπάαπ 9οητα Μαάεῃ ΚιπαραΏγαδΙΠΙΠ ἀεπίΖ αφΙΤΙ Πογειῖ ταταΠπάαπ Πεάϊγε οἁτ]εῃ Κωρα Μ19. Ψ.Ναά ει] ταταβπάαη Όαν Οεπια[α νετ]παίς], Βα, ΚΙπιραήγαγα ἹπεηδΗρ νε οπιΠ ἴεγηρ εττίβί Π]ς αι δοἱ τατηια- ΝΕδΙΠΙ πιιναΠαξἰγεῖ]ο 6οπα οτάἰγά]. Μαάεπίη αντι φἳξτ αδιαίατι ἱάατο- σἰπάε Ὀμ]απαἨ νε πια τε] Ε ΚΙδΙΠΙ- Ίατάα ςαἱιδαπ αππε]εάσπ πιὔτείκκαρ 5εΚἰΖ πι γε αἰπιδίι. Βὰ Τππηινα βαγεκίπἀε αγΠὶ Ππιάςα πιϊιςαααί Κῶγ]ετάεῃ ρε]οτ Τήπής νε Ἐωπι]α ογπαπφΙς, Ογιπ]ατ εδπαφιπάα ρῶσίοτ]εῃ ἰγί δροτίππεπΗς ἵΠετ ογάπα Ζεν] νεγπαΐᾳ να πιαάεη εἴταάι αταδιπάα Ἠγαπαπ αἱθΚαπιη αγίπΙΡΙΠα 5εΌερ οἰπµφίατ, Ύεγ αἶαῃ φεἰκἰζ ἴἶπι σαπίατ Ιάῑ:--- Οεπια! {απ ἴαιπι, Ρἰαΐσα. Ραάτειηίῃ Ίπ. ἵακιπ, Καιταςίπίῃ ἵακιπαι, ᾿ΓΠεοάοτος΄ απ. (αιπαι, δοἱοΠ΄Ἡῃ {ἴαΚιπῃ να Κοῖος Ἶ]α διβδορι]ο5΄Ἡπ. ταΚιπίαγι, 10 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ. Τὸ τελικὸ παιχνίδι τοῦ [Ποδο- σφαιρικοῦ Πρωταθλήματος τοῦ Μεταλλείου ποὺ ἔλαβε χώραν στὸ γήπεδο τοῦ Μαυροβουνιοῦ τὴν 2αν Αὐγούστου μεταξὺ τῶν τμημάτων τοῦ Τζεμἁὰλ καὶ τῆς Πλαταίας, ἀνέδειξε νικητὲς τὸ τμῆμα τοῦ Τζεμἁὰλ μὲ Ι1--0. 'Ἡ ὁμάδα τοῦ Τζεμἁλ διετήρησε τὴν ὑπεροχὴν κατὰ τὴν περισ- σότερην ὡραν, ἀλλὰ κι’ ἡ ὁμέ- δα τῆς Πλαταίας ἐκμεταλευόταν μὲ τέτοιο τρόπο τὶς εὐκαιρίες ποὺ παρουσιαζόταν ποὺ ἡ ἰσοφάριση δὲν φαινόταν ἀδύ- νατη. Κατὰ τὸ τέλος τοῦ παιχνιδιοῦ ὁ κ. Τάνερς Προσωρινὸς Ἐπι- θεωρητὴς τοῦ Μεταλλείου, µί- λησε σύντομα διὰ τὴν θαυμασία ἀθλητοπρέπεια ποὺ ἐπεδείχτη- κε κατὰ τὸ παιχνίδι ποὺ μόλις ἔληξε, καὶ πρόσθεσε τελειώνον- τας ὅτι ἦτο κρῖμα γιατὶ µόνο μιὰ ὁμάδα μποροῦσε νὰ κερδίση. Τὸ Κύπελλο, ποὺ ἀθλοθετήθηκε ἀπὸ τὸ ἐκ τοῦ ᾿Εξωτερικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Μεταλλείου, ἀπενεμήθη στὸν κ. Τζεμάλ ὑπὸ τῆς κ. Β. Γουέῖτολ. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἐπιτυχὲς τέλος τοῦ πρώτου ποδοσφαιρικοῦ πρωταθλήματος ποὺ ὠργανώ- θηκε ὑπὸ τοῦ Μεταλλείου καὶ τοῦ πρώτου ποὺ ὠργανώθηκε µέσα στὴν Εταιρεία. Πῆραν µέρος ὀκτὼ ὁμάδες ποὺ ἀποτε- λοῦντο ἀπὸ ἐργαζόμενους στὰ διάφορα τµήµατα τοῦ Μεταλ- λείου κάτω ἀπὸ ᾿Αρχιεπιστάτες, Τὸ πρωτάθλημα ἔδωσε τὴν εὖ- καιρία σὲ πολλοὺς Τούρκους καὶ Έλληνες παῖκτες ἀπὸ τὰ ΟΜΑΔΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΙΩΝ---1953 1953 ΕΒΚΕΕΚ ΚΑΜΡΙΝΙΝ ΙΗΙΡΕΒΙΕΗΙ Βαε Ιε[ι το τἱρ]η Εγοµί {ιοί {ο γίρΗ Ρλοίο ϐγ: Β. .). Ἡσπάτίοκςε, Απ]θίπιαι Μοηπαθί, Ἰ]ολαθὶ Ογἱκιοΐοχοι, 8αύνας Κοκκἰπἰάθς (ζαπιρ Ὦτθοίο}), Απάιθβθ Ἐγ]αοίίθ, Απάτοας ϐαντίαὶ, Ῥαμνί Ι0ταΠίπι, Απάνθας Ἰμπηῦτου, {5οπ Ἐ]ίαάθς, Ὠαλίέ ΑΙ, Ὑανασ Πα]. διάφορα χωριὰ νὰ ἀγωνιστοῦν στὴν ἴδια ὁμάδα. Ἡ καλὴ ἆθλη- τοπρέπεια ποὺ παρουσιάσθηκε καθ᾽ ὅλο τὸ διάστηµα κατέστησε τὰ παιχνίδια πολὺ εὐχάριστα δι ἐκείνους ποὺ παρακολουθοῦ- σαν καὶ συνέτεινε πολὺ στὸ ἐνδιαφέρο ποὺ ἀνεκίνησε τὸ πρωτάθλημα μεταξὺ τοῦ προ- σωπικοῦ τοῦ Μεταλλείου. Οἱ ὀκτὼ ὁμάδες ποὺ πῆραν µέρος προήρχοντο ἀπὸ τὰ Τμήματα Τζεμάλ, Πλαταίας, Σατρεττί, Κουτρούτσιη, Θεόδωρου, Σό- ΤΕΝΝΗΣΕΙΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΕΝΤΑΓΥΙΑΣ ὍὉ κος καὶ κα Δ. Α. Κρὴν ἀπέκτησαν υἱὸν--ΣΤΗΦΕΝ. ὍὉ κος καὶ κα Ν. Χαριτάκη ἀπέκτησαν υἱὸν-- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ. Ὅ κος καὶ κα Κ. ᾽Αντώνη ἀπέκτησαν υἱον--ΘΕΟΧΑΡΗΣ. ὍὉ κος καὶ κα Φ. Μιχαἡλ ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ. Ὁ κος καὶ κα Χρ. Κωνσταντίνου ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ. λου, Κκολοῦ καὶ Στασόπουλλου. | Ὁ κος καὶ κα Χρ. Χριστοφίδου ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΜΟΝΙΚΑ ὍὉ κος καὶ κα Μιχ. Σάββα ἀπέκτησαν θυγατέρα--ΝΙΤΣΑ. Ὅ κος καὶ κα Β. Χ΄' Κυριάκου ἀπέκτησαν θυγατέρα -- ΣΤΑΥΡΟΥΛΛΑ. Ὅ κος καὶ κα Μ.Χριστοδούλου ἀπέκτησαν υἱὸν-- ΝΙΚΟΣ. ὍὉ κος καὶ κα Κ. Χαραλάμπους ἀπέκτησαν υἱὸν--ΛΕΥΚΟΣ. ὍὉ κὀς καὶ κα Χρ. Θεοδούλου ἀπέκτησαν υἱὸν---ΑΝΤΩώΝΗΣ. Ὁ κος καὶ κα. Γ. Μιλτιάδου ἀπέκτησαν υἱὸν--ΜΙΛΤΗΣ. Ὅ κος καὶ κα Γ. Χριστοδούλου ἀπέκτησαν θυγατέρα--ΔΩΡΑ. σι Μ.ο. ΝΕΙΕΑΒΕ ΝΕΝ5 ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΠΑΙΓΝΙΔΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΠΕΔΑ Ἐπιπρόσθετα μὲ τὴν κανο- νικὴν ἐργασία τῶν Κέντρων Εὺὐ- ημερίας ποὺ συνίσταται στὴν σωμµατικὴ καὶ ἰατρικὴν περί- θαλψη ἔγγυων γυναικῶν, βρε- φῶν καὶ παιδιῶν, τῆς προσχο- σχολικῆς περιόδου, τὰ Κέντρα Ευημερίας συντηροῦν αἴθουσες παιγνιδιῶν καὶ γήπεδα ποὺ λειτουργοῦν κατὰ τὲς ὧρες ἐρ- γασίας Ένα µέλος τοῦ προσώ- πικοῦ ἐπιβλέπει τακτικά 3τὲς δραστηριότητες αὐτὲς βοηθού- µενο καὶ ἀπὸ ἄλλα µέλη τοῦ προσωπικοῦ ὅταν αὐτὰ ἔχουν καιρό. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος νέα ἐφόδια διὰ παιγνίδια ἔχουν προστεθῆ καὶ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ πολλὰ παιδιά. Εἰδικῆς ἀξί- ας διά τὴν ἀνάπτυξη τῶν µι- κρῶν παιδιῶν εἶναι τὰ κουτιὰ τοῦ ἄμμου καὶ ὁ ἄργιλλος μὲ τὸν ὁποῖον κάµνουν διάφορα ἀντικείμενα ποὺ προξενοῦν στὰ παιδιά µεγάλη διασκέδαση. Διὰἁ μεγαλύτερα κορίτσια ἔ- χουν ὀργανωθῆ ὁμάδες Πουλι- ων, ὠωοηγῶν καὶ Μεγάλων Προσκοπίνων ποὺ ἔχουν τακτι- κὲς συναντήσεις κάθε ἑβδομάδα στὰ Κέντρα. Ι]ρὸς τὸ παρὸν ἔχουν καταγραφῆ 48 κορίτσια στὸ Μαυροβοῦνι καὶ 21 κορίτσια στὸ Ζερὀ. Οἱ ὁμάδες τῶν Που- λιῶν εἶναι συμπληρωμένες ἕὅ- πάρχουν ὅμως θέσεις κενὲς στὲς ᾿Οδηγοὺς καὶ Μεγάλες Προσκο- πίνες. ᾿Οργανώνονται ἐπίσης ἀπὸ τὸ Προσωπικὸ Εὐημερίας ταξί- δια καὶ περίπατοι, καὶ διδάσκον- ται πλέξιμο, τραγούδια, παι- γνίδια, δράµατα, ΄ΑΥγγλικὰ καὶ χειροτεχνία. Οἱ γονεῖς προσκα- λούνται νὰ μιλήσουν µαζύ µας ὅσον ἀφορᾶ τὴν δυνατότητα ἐγγραφῆς τῶν παιδιῶν των στὲς δραστηριότητες αὐτές. Στὸ 2ερὸ έχει λειτουργήσει μιὰ τάξη μουσικῆς διὰ τὰ µεγα- λύτερα παιδιά, τὰ ὁποῖα διδά- σκονται ἀκκορτεόν, καὶ κιθάρα μὲ δικά τους ἔξοδα. “Ο κ. Σῶ(ος Τομπόλης, καθηγητὴς μουσικῆς ἀπὸ τοῦ Μόρφου, ἐπισκέπτεται τὸ Κέντρο δύο φορὲς τὴν ἕβδο- µάδα καὶ παραδίδει µαθήµατα σὲ 9 µαθητές. Τὸ παιγνίδι συντείνε στὴν ΔΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΟΝΟ Ὑπό: ΣΙΣΤΕΡ ΤΕΦΕΙΝ ΥΑΙΝΙΖ ΚΑΡΙΝΙΙΑΒ ΤΙΝ ἵασαι: ΠΕΜΘΙΒΕ ΥΕΥΕΙΝ ουῦν ΟΡΑΙΙΑΒΙ ΥΕ ΟΥΟΌΝ ΒΑΗΑΙΑΒΙ δαβ]ικ πιετκεζ]ετίπίη ϱεῦὈε απ- ποῖος Ίε ππεκιερ γαφιπάαπ Κςίκ γάντι ςοσυΚ]ατα 5Η νε Πο Ὀακιπιάαπ ἀεναπα]ι ἰφιετῖπε ἴ]ἂνε- τση δα πιοτκοζ]οτίη ἴ5 κααἴ]ατιπάα αςίς Ὀυϊαπαα οναπ οσπίατ Ἡς ον δαλαίατι ἅα νατάι. Τα Πογαιπάεα Ὀἰτίςι ππενοιί οἰάμδι 78πιαπ ἀῑδει Ὀἰτίκίηϊπ γατάιπαι Ἶῑε ππμπίαζαππες Όα Εααλγει]ετί ἱάατε εἀετ. «εςεπ 5επε Ζατπάα επί οΥΠ ταςμίσαιι ἴ]ἂνε εἀἰπιαὶς οἵαρ Πετ- σὐπ ὨἈὈϊςοκ «οσοι ταταβπάαα Καλαπιπιακταάτ. Καπ Καταίατι να πιοᾶεὶ ΚΙΠΙ Κἀςῆς ςοσυΚΙαΓιΠ πε]ςπιεσίπάε Πιδιαςί ὄπεπιί Παζ οἵαρ Κεπαἰετίπε «οκ εβιεποε φ8ατ]ατ ρεςῖτῖτ. Ώαπα Ὀὐψίκ «οοσυκίαγ πα παετκεζ]ετάᾳ Πετ Παβία γαντα Κας, ΚιΖ ζοὶ νο ταηρετ τορ]απ]ατι οἶατ Ἠσίεῃ Καταάαᾷ α 48 νε Κδετο΄αα σι ΚιΖ ΚαγιΏι ουἱαπαγοτ. Υαντα Κας στιρίατι ἁοίπιας οἰπιακία Ῥεταῦετ ἸιΖ ἰπεί νε ταπρετ]ετὰε Παἰᾶ ὃῬος γετ]ες ναταιΓ. σαδ]ίς ἴαπι Ἠεγεα αγηῖ 7ζ8- πιαπάα σεζ!]ετ ἱετάρ εἀετ, Υπ ὄτρα, σατκι, ογἩ, Ίηρίήχος νε ἀΐδετ οἳς Ιβιετί ἄ4ε ὁὄδτειίτιετ. Αίείετ ςοσυΚἰατιπι Όὰ Γαα]γεῖ- Ίετο Καγιτ εἰετπιεϊς Ιςία Ὀἱζίπι]ε βΟτᾶσπιεγε ἀαναί εάἰλτ]ετ. Κβετο' ἅᾳ ἆαμα Ὀὐψγίκ οοσμ]κίατ ία Βἱ1 4ε πιἰϊσίς διΏι οἶαρ Κατ νε αΚοτάίγοπ «ςαπιαδιπΙι ἆα Κεπαϊ Ραταίατι {ε ῥτοπίτίε. Ώοκιζ ΚἰΦΙΗς δα. δια ἱάατε ἱςίπ πιὔζίκ ὅδτειπποπί Με. Φοχος. Τοπισος Οπιοτίο ἄαπ Πααάα Ι ἀεία ππείΚεζε ϱαεἰίτ. ΌγΠ Ἠεπι. νῆσιῖ νε επι ἄς ΖΙππίη ιλΠαϊᾗ γειφπιεδίηε γΓ8- ἀιδι ἰείπ δαβιής πιεγκεζ]ετίπάε γαρι]αὮ ἰδίπ ὄπεπια Ὀἱτ Κιδπιιά!τ. Εβενεγἰπ]ετίπ οἵασπ]αδι ἱςίη οΓΙ- πια γετ]ετίὶ πιενοαί οἶαρ 5ἱ, ςοσΚΙαΓΙΠΙΖΙ ογαΠ. 88ΠαΡΙΠΑ δειῖ- τίρ οπἱατία οΥΠαπΊαγα ἆανει εἀεςί7. ὑγεία καὶ τοῦ σώματος καὶ τοῦ πνεύματος καὶ ἔτσι ἀποτελεῖ ἕνα σπουδαῖο µέρος τῆς ἔργα- σίας ποὺ γίνεται στὰ Κέντρα Εὐημερίας, Ὑπάρχουν σκάμνοι διὰ νὰ κάθωνται οἱ γονεῖς καὶ σᾶς προσκαλοῦμε νὰ φέρετε τὰ παιδιά σας στὰ γυμναστήρια καὶ νἁ παίζετε μαζύ τους. ΤΑ ΝΕΑ ΚΡΑΝΗ ΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΛΛΟΩΡΥΧΟΥΣ Οἱ Μεταλλωρύχοι τοῦ Μαυρο- βουνιοῦ φοροῦν νέα κράνη ἆ- σφαλείας. Τὸ νέο κράνος εἶναι πολὺ καλύτερο ἀπὸ τὰ κράνη ποὺ χρησιμοποιοῦσαν διά µερι- κἁ χρόνια. Τὸ νέο κράνος εἶναι µονοκόμµατο κι’ ἔτσι δὲν ὑπάρ- χει τίποτα νἁ χαλαρώση ὅπως στὸ παλαιό. 'Ὑπάρχει στερεώ- τερο µέρος διὰ τὴν ἠλεκτρικὴν λάμπαν τοῦ µεταλλωρύχου. Τὸ μπροστινὸ µέρος τοῦ κράνους εἶναι ἐπίσης μακρύτερο ἀπὸ ἐκεῖνο τοῦ παλαιοῦ κι’ αὐτὸ θὰ βοηθήση στὴν προστασία τῶν ματιῶν. Τὸ νέο κράνος ἔχει µε- γαλυτέραν ἀντοχὴ καὶ μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ πλύνη καὶ νὰ τὸ διατηρήση καθαρό. ᾿Εφαρμόζει Καλύτερα καὶ δὲν πέφτη ἀπὸ τὸ κεφάλι ὅπως γινόταν μὲ τὸ παλαιό. , Διὰ νὰ γίνη δυνατὴ ἡ γρή- γορη χρήση τοῦ νέου κράνους ΄ ἀπὸ ὅλους τοὺς µεταλλωρύχους, ᾗ Ἑταιρεία ἔλάττωσε τὴν τιμὴν ἀπὸ 22/- εἰς 5/- δεδομένου ὅτι ὁ µεταλλωρύχος θὰ ἐπιστρέψη τὸ κράνος ποὺ Χχρησιμοποιοῦσε πρίν. Ἡ ἐλαττωμένη τιμὴ ἴσχυ- σε µόνο διὰ δύο ἑβδομάδες, Ὅποιος ἀγοράση νέο κράνος μετά ἀπὸ τὲς δύο ἑβδομάδες, θὰ πληρώση τὴν κανονικἡ τιμὴν τῶν 22/-. Ἡ Ἑταιρεία ἐχάραξε τὸν ἀρι- θμὸν τῆς ταυτότητας ἑκάστου ἀνθρώπου στὸ κράνος του. Αὐτὸ θὰ βοηθήση τοὺς ἀνθρώ- πους νὰ ξεχωρίζουν τὰ κράνη των. Οἱ μεταλλωρύχοι τῆς Κ.Μ.Ε. χρησιμοποιοῦν τώρα ἕνα κράνος ἀπὸ τὰ καλύτερα καὶ ἀσφαλέ- στερα ποὺ ὑπάρχουν εἰς οἰοδή- ποτε µμεταλλεῖο ὁπουδήποτε στὸν κόσμο, ΜΑΡΕΝ ΚΌΡΑΡΙ το ΚΥΠΕΛΛΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΥ Ρμοίο ϐν: Ὀ. Α, «τδεῃ. Μτ,. ΏΣΕΜΑΙ ΜΌΡΤΑΕΑ ΥΕΝΙ 6ΕΙΕΝΙΕΒ, Μτ. «εοτρε Μ. Βατπεῖῖ, ΚαΓΙδΙ νε Κὐςῆς Κισι ε 27 Τεπιπιαζάα ρεἰπίφετ. 1947 ςε 1950 αταδιπᾶα ἀεδίτππεπ ἸΚιδπιπάα Ιδ]γεπ Μτ. Ῥατπειτ1 αππεἰεπιὶσίπ «οὔτι Παῖι- ΠγασαΚιΓ. 105ο ἄε Κιδτιδίαπ αγτια]ιάαπ- δετὶ, Βμΐτε πιαάεπ οκι]άπα ἀεναπῃ εἶπιίς νε πιαάεπ πιππεπαά(δ]β, ΒΏ.5ο. ἀετεσρκῖπί αἰπιφητ. Μτ, Βατπείί 4τ νΥαβδιιάα οἶαρ Οπτεροπ΄άα ἈΜουτοες κεμτίπάε ἀοδπιυφίωτ. ἷ5 Παγαπια Ὀὔγίις Ὀἱτ Κιδπιι Ερίπίετ, θαμάί Ατα- Εϊδίαῃ νε Ίπρι]7 Κοἰαπιθίψαςι ἅα ἁαΠΙ] ἀϊπγαπιπ Ὀΐτοοϊς γετ]ετίπάςε πιαάεποίΗ]κ νε ἀδῥπιεςιμκ]ε ρες- παἰφίτ. Ἰκίποί ἀΐπγα «αναριπάα [σγακ Ὠοδιάα 5αναδαπ Απιετίκαη οτάµδαπάα Ρίγαάε Ὀπύαφιδι 141, Ἑωταςακί Πζππεηπίπ «οὔα 1117οῇ- ἀαί Ἱαροπίατα Κατδι ςείε 38Ν4ΦΙ γαρπιαΚ]α ρεςτί. Μτ, ἙἘταπίς ο, Τ.οαἱ ἆα Κατιδι Πε 27 Τεπιπαζάα ναδ οἰπαπΙδίτ. Ἠειτπεκαάας ἆα Ὀἱτ Καπαάα ἴαῦαδι Ί9ο ἆς, Μτ.],οαΙ 19οῦ ἆς Τςκοςγα΄ ἆα Εάίπδιτρ φεμτίπάςε ἀοθπιφίατ. Εάϊπουτρίάα ΤαςΙ1 ϱΟτπιάς νε 21 γασιπάα κει Καπαάα΄γα αἰιπιίφτ, Φοη 20 8εΠε Ζατβηπάα Οπίατίο΄ἆᾳα Κἰτκίαπά Ταἷαἀεκί Ὑτίβί- ἩἨατρτανε» ΛΜήΐπες Ἱμά. ἄε Όαφ αγατοι νε Κπιγαρετ οἰαταἷς ςαἱἱ9- πςητ. Οταάα θἰπιάϊκί ΙΔ0αταίιινα- τιη ΡΙ8ΠΏΙΠΙ ΠαΖιΤΙΑΠΙΙ9 νε Κεπά]θὶ- ηίπ οὄγ]θάϊδίπε σὔτο Όα Ἱαπαάα: ἆα ση ἰψῖ φεἰί]άε ςαἴιδαῃ ΙΔροταϊιι- ναι Ιπιίς. 'Ὑπὸ 68. ΟΒΜΑΝΙΝ 9ΙΗΙΒΒΑΖΙ ΦΙΠίτΌαΖ ΟΙΠΙΑΠ πιαθαταδιπάα οιαταγοτάα. ΑΠΦΙΖΙ1 ἂς γαῦαποι «ικαρε]άϊ. Κεπάϊκίπί βθτππεϊς ἰςίπ αζαὶς Ὀἱτ πιοδα[εάεπ δε]γοτ]ατάι. δΙΙτραζιπ ὅπᾶπάςε Ιβ1]άΙΙει νο ἀσάτ]ει 'Έγ ἱπδαπία- ΤΙΠ ἑἩ αἰα]]ςι/ οἱζάεπ Οἱ Ιπαγοῖ ἱδηγεσεβισ. ῥἱμάτραΖ οπίατα δακίι νο ἀσάι: ΤφιεδἰδίπίΖ ἵπαγαι πε- ἀτρ. Οπ]Ιας Ζεπρίῃπ οἰπιαἷς ἱτοτίζ’ ἀςά]]ετ. θα: ΎΥα ἀςάι: Ὅαπα ςοἰς ἀείαίατ ἰφάπη, Ἐακαί Ζοπρίπ οἶαῃ Παγαίιη Κεπα]- είπα Ὀα[φοιιίδί δεγ]οτί ϊγί Κιίαη- πιαδΙΠΙ Εἱἱεπ ΚΙπιςεαϊτ. Βιταάα ἧς ἴοτδα. νατᾶι. Ίγί Όακια, ἰγί βεςίπ νε ἰψί Κααπιπ1Ζ. Ο ΖαπιαΠ Ὀὐγιγεσειδίπίζ.' Βιτίποί αάαπι ἴοτραίατα Ὀακα. Βἰτίςϊ! Κὐςδίἰς νο ΠαβΠΙ, Αγπί ΖΑπιαπάα γακυτίατία ἁοία ΙΙ. Τϊκιποῖδί ἆαία Ὀὐψῆκτά νε αἰειπ]α ἀοΐα 14ἱ ἠςποϊδὰ ραγει οήνακ Ι4ἱ νε πασαραϊ ἁἀο]α 141. Υακατ]ατι φεοτΙ. Οὔπκά οπίατι αρ Ὀὐψῆις Ὀἱτ ον καἴνα αἰαὈ]Ητ, Πἰζππεϊςί]ετ ΙΦιειεὈῖΗτ νε ατικ ΙβΙεπιεΚδίζίῃ γαδιγαὈτά!, Τκαοί αάαπα ἀσάί Κ: Βεπ ἆς ΖοηβίΏ οἰπια]ς ΙΦίεγίπι., Γακαί οπάαη ενναὶ «αἱιδπιαίς Ιδιετίπ, Ζεπρίπ Ὀἱς τάσσας οἰπιαίς Ιδίετίσα. θἱΠΙΓ- δα Ὀἱτ ἵοτρα νακιῖ εκΙεγίρ οπα φοςπιερίπί ὔγ]εαΙ. Αάαπι αἱ τοτθαδΙπα δες. Οὐπκὰ ὃν φεκί]άς ασατειίπε Ὀας]ιγαὈἰ γα]. ἰὑςἠποί αάαπι ἀεάί Κ: “Βεη- ἆᾳ ΖεπρίΠ΄ οἱπιαϊς νε οπάαπ εννεὶ ἆς «αἱιδπιαϊς Ιδίετίπι. ῬαΚκαί Όαπα Ἡθνείεπ ἄε αἱασαδιπι Πεάίγε Ίῑε Γψίκς γαρππα]ς διετία. ΟΠΠ Ιςίῃ πασαδαίι δεςεσεὔίπι.' Βυπίατάα Εἰτίποί αἆαπῃ] αςρθζ]ὰ 1άἱ,. Ὑακαιατιπι οκαάατ ραμαΙιγα φαϊπιαἰς Ιἴδιεάί ΚΙ Κπιδε αἱπιαάι. Ῥωπιπ πεβοεςί [αΚὶτ Καῑάι νε Ὀἷτ βοος οενίπε ϱβίτεῃ Πδιζ]α: ἆθ γαΚυίατιπι ςαἱά]ατ. Τποί αάαπ ερεγἰ Πσατοί 6988! αἷάι, Κιδα Ὀἱς Ζαπιαπάα ερεγὶ Κἂτ 1ο φαί πια]ς ἰδίεά!Ι, Ἐφβγα]ατιπι «οκ Ράμα γα δαϊπιακς Ιςίῃ πι φίεγ]ετίπα γαἰαποι]ής γαρα. δαμιεκᾶτ ΡἱΓ τῆσσατ οἰαταὶς ἵαπιπάϊ, Ηϊς Οἰτίςί Κοπάἰπάεπ εφγα δαΐιπ αἰπιαάι νε Ρόγ]ε]κίε αξ 7Ζαπιαπάα ΕΜτάΠ ΡαταθΙΠΙ Καγδει. ἰὑςϊποϊςα ζαηἱτείπί εκτῖ. Ῥόγ]σε Πει]κες αἱιρ γἰγοτάα. Ὑαρ- αδι πιαμκυ]ά. πιακζ] Παί]ατα φα({1, Ἠοικοςαθ ἁἆᾳε οὔπιετί νε 1τι[κᾶτ 14, Ἠεαάϊψεκίπί ἰψί Κααπάι νε ποιτίοο ΙΠρατιγ]ε7Ζεηρίη οἰάα. Υ8ἱΠ17 Ρατα. ἱθρατιγίε ἀεδί, ακαάαθ οἰποιπάεπ ἅε 7Ζεπρίπ 14. ΚΑΜΡΤΑΚΙ 6ἱΓΡΕ πι ΒΙΒ ϱΑΕΡΙΦΜΑ ΕΝΑΣ ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ Ρ/μοίο ϐΥ: Ὀ.Α. «ταεῃ, 4ΕΟΒΕΑΕ ΙΑΜΒΒΟῦ ἁ ΒΗΕΒΙΕΑΙΙ ΡΙΕΜΑΙ, κι πλακα λα ταν άξια μαθω Ελλ δύελικέ ϱοσοσκ κὔδερί ΤασαἩῦ : 8. ΚοΚξ]π]ᾶθς ΣΤΗΛΗ ΔΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΙςατίδιπάοΚί |. Κοκκἰπἰᾷθθ ΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ὍὉ μάγος καθόταν στὸ σπήλιο του βαθεῖιὰ µέσα στὸ δάσος, Ζαφνικὰ τρεῖς ξένοι παρουσιά- στηκαν. ᾿Εταξίδεψαν ἀπὸ πολὺ µακρυὰ γιὰ νὰ τὸν δοῦν. ᾿Ἔκα- μαν μιὰν ὑπόκλιση μπροστὰστὸν µάγον καὶ τοῦ εἶπαν: «ὠ σοφώτερε τῶν ἀνθρώπων θέ- λουμε νὰ μᾶς κάµης μιὰ χάρη». Ὅ μάγος σήκωσε τὸ βλέμμα καὶ ρώτησε, «τὶ εἶναι ἡ χάρη ποὺ ποθεῖτε» «Θέλουμε νὰ γίνουμε πλούσιοι» εἶπαν. Ὁ μάγος εἶπε: «᾿΄Ακουσα πραγ- ματικὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πολ- λὲς φορές, ἀλλὰ πλούσιος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ χρησιμοποιεῖ τὰ δῶρα τῆς ζωῆς μὲ φρόνηση. Νὰ τρία σακκιά. Προσέξετε κα- λά, διαλέξετε καλά, κάµετε καλἡ χρήση ἔτσι ποὺ νὰ Ὑίνετε µε- γάλοι». ὍὉ πρῶτος ἄνθρωπος κύταξε τὰ σακκιά. Τὸ ἕνα ἦτο πολὺ μικρὸ καὶ ἐλαφρὸ γεμᾶτο ἀπὸ ρουμπίνια’ τὸ ἄλλο ἦτο µεγα- λύτερο, γεμᾶτο χρυσάφι τὸ τρίτο ἦτο πολὺ µεγάλο γεμᾶτο ἀπὸ σπόρους σιταριοῦ. Διάλεξε τὰ ρουμπίνια γιατὶ μποροῦσε νὰ τὰ πουλήση, ν᾿ ἀγοράση ἕνα µεγάλο σπίτι, νὰ πάρη ὑπηρέ- τες καὶ νὰ ζήση µέσα στὴν πολν- τέλεια χωρὶς νὰ ἔχη ἀνάγκη δουλειᾶς. ὍὉ. δεύτερος ἄνθρωπος εἶπε, «Θέλω κι ἐγὼ νὰ γίνω πλούσι- ος, ἀλλά εἶμαι ἔἕτοιμος νὰ δου- ἤθελα νὰ γίνω ἕνας μεγάλος ἔμπορος. Ὁ μάγος ἔβαλε ἀκόμα ἕνα σακκὶ ρουμπίνια ἀνάμεσα στὰ σακιὰ τοῦ χρυσαφιοῦ καὶ τοῦ σιταριοῦ καὶ εἶπε καὶ σ᾿ αὖ- τὸν νὰ διαλέξη. 'Ὁ ἄνθρωπος διάλεξε τὸ σακκὶ μὲ τὸ χρυσάφι γιατὶ ἔτσι θὰ μποροῦσε ν᾿ ἀρχί- ση μιὰν ἐπιχείρηση. ὍὉ τρίτος ἄνθρωπος εἶπε, «Θέλω κι’ ἐγὼ νὰ γίνω πλούσιος κι εἶμαι κι ἐγώ ἕτοιμος νὰ ἐργαστῷ γιὰ ν᾿ ἀποκτήσω πλοῦτον ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐπίσηῃς νὰ κάµω καὶ καλὸ μὲ τὴ χάρη ποὺ θὰ μοῦ δοθῆ. Ετσι λοιπὸν θὰ πάρω τὸ σακκὶ μὲ τὸ σιτάρι». ὍὉ πρῶτος ἄνθρωπος ἠἦτο ἄπληστος, Ζητοῦσε τέτοια τιμὴ γιὰ τὰ ρουμπίνια του ποὺ κα- γένας δὲν ἤθελε νὰ τ᾽ ἀγοράση. Έτσι ἔμεινε φτωχὸς καὶ μιὰ γύκτα κλέφτες ἄνοιξαν τὸ φτω- χόσπιτό του καὶ ἔκλεψαν τὰ ρουμπίνια. ὍὉ δεύτερος ἄνθρωπος ἀγό- ρασε µεγάλες ποσότητες ἐμπο- ρευμάτων. ΄ΗἨτο πλεονέκτης κι’ ἤθελε Ὑρήγορα γρήγορα νὰ πραγματοποιήση μεγάλα κέρδη. Πουλοῦσε τὰ πράγµατα πολὺ ἀκριβὰά καὶ ἔκλεφτε τοὺς πελάτες του, ᾿Εμαθεύτηκε παντοῦ ὅτι δὲν ἦτο τίµιος ἔμπορος καὶ καθὼς ὁ Κόσμος δὲν ἀγόραζε τὰ ἐμπο- ρεύµατά του πιά, ἔχασε ὅλα του τὰ χρήματα. Ὁ τρίτος ἔσπειρε τὸ σιτάρι γιὰ νὰ παράγη τροφὴ γιὰ τὸν κόσµο. Πούλησε τὰ προϊόντα του σὲ κανονικἡ τιμὴ καὶ ἦτο Γλους. Μὲ τὴ χάρη ποὺ πῆρε ἔκαμε µεγάλο καλὸ καὶ στὸ τέλος γίνηκε πλούσιος-- πλούσιος ὄχι µόνο σὲ χρήματα μὰ καὶ σὲ φίλους, Καλὸς καὶ γενναιόδωρος μὲ ὅ- Ῥτορτίθίος: Μτ. Ὁ. Α. τεεη, ο/ο Ο.Μ.Ο. 5Κοιτίοίίδδα. Ῥτίπίρα αἲ ος, ὃν ΟΝ5,. Νίοοί]δοι ἃ 83 14, ος Ατείποο ΒύΣ., Νἱοοβία, λέψω γιὰ τὰ πλούτη µου. Θὰ «“ ΝΙΟΟΒΙΑ Ῥήπόν ποτ α ο. .ᾗ Μ.ςο. ΝΕΙΕΑΒΕ ΝΕΝ5 ΚΟΛΥΜΠΙ--ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ λος ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΥύΖΜΕ, ΘΕΥΙΠΙΕΝ ΒΙΒ ΚΑΜΡ ΕΑΑΙΙΥΕΤΙ Ελοίἰο Όγ: Β. «. Ηεπάτίεκς ΝΟΒΡΙΌΚ« ΜΕΡΙΙΕΚΙ ΜΑΒΕΑΒΕΤ Μ. ΟΒΟΜΑΕΒ, Ῥοπάαγα ἨἩαρίαλαποθί, Βα5 Ἠαρίαυβκιοιςι, “Ἠπδίαβαπε Ζἱμηΐγει” ἀϊπγαπιη ἀῑδει πιεπη]εκει]οτίπάο οἰάιιδι ΟΙ Κιδτικτα ἅα αἰτίκοο γανηπιακίαάις. Φοπε]εγ Ρεςιῖ]ς 8οητα, 4αμα εννε] Κοπαάϊ ον]οηηᾶςο ἀοζίοτι σὔτοπ]ετ φἰπιάϊ ΠαδίαΠαπεγο βἰιπιε]κτεαϊτ]ετ, Βα, βετείς Π9Ρῖ σετεκςαο πὂτς]ῆ]ς να βετε]κς ἨαδίαπΙη ποΚιαί παζΤΙΠάΠΠ πιεπιηαπίγει νετίοί Οἱτ ναζίνοττ, Γιο Ππηϊπίῃ 5οπ Ζαπησπ]ατιπάαΚά Ρεν ἱεταΚχίςί ο φἰπιάίγα Καάατ τεάαν]ςί ἹΙπικάπθιζ 7Ζαππσά]εῃ Ἡαφία[ηκίατα ητα]αη Κἰπιδε]οτ ἴς- ἁανὶ εάλππε]κεᾶϊτ, (εςπιὶ 80Πε- Ἱετὰς Παδία Εΐτ πια ΠακίαΠαπογο θ]πιεκ 1ςίπ Καρ] οἱαπτίκοῃ πιά! Να2ἰγεῖί Ῥυπμπ ακεία!τ. Βϊτ Παξία ΠαβίαΠαπεγο ἰοάανί οἰππαίς Ιςῖπ αἶππιγ, ΦΠΚΙ Πα[αμαπε]οτίη ἁα]ια Γαζ]α Κυαπ]παςι «ἡρ]οκίζ Κί ΠαδιαΏαπς νε απατοτγιπηίατα Ὀακπιαὶ ἱςίῃ ἆαᾗα πὂτε]ετς οἶαῃ Ιπιίγαςι ὅδδίε- πτ. Τοεβρδβΐε Φφαγαπάι Κἱ ὃΌὰ Ἰγας Γιδτιδία 16ἱΔΕί εά]οπιε- πιεζ[εα]γ, Κιστι Καάιπίατι αταδιπάα “ΜεΒίεΚκο οἶαα Ὀἱτ πιεταΚιΏ΄’ 80Η Ζ8πηαΠ]ατάα γαγι]π]αγα Ὀαβ]αάιδηι νε τἱοαγεῖ 1]ε Πκἤππεί ἁαἰτε]ετίηάς Ἰφετίπ ςοβαἰπιαδιγίε ἅαλα εννεὶ ετκεΚ]ετίπ γαρίιδΙ Ὀϊτοοἷς Ιβιετὶ διπιάἰ ΚΙζ]ατιΏ γαρίδιπι δτεηπιίς Ὀυ]μηήγοτάπα, Λήαπιαξῃ Πετπε- Καάατ ἃα Ὀὐτᾶπ Ιβιετάς 5οἩ Ζαπιαπίατάα αἱβπιγα ΒαβιγαΠ Καάῑη δ4Υ15ι ατίπςδα ἆἃ ὃν ατίπια πὂτδ]ῆς πιεςἰεἰκίπάςο ἸΚεπάἰςίπὶ Ι8γιίκι ο ρΌφιετεπιεπιϊςιῖν, Βίπας- Πα]εγ]ι ΥαΖΙΠΙΙΠ βαγεθὶ, πιαάςη πηπιαΚαδιηάα Ὀμίαπαπ νε Πει- Παπρὶ Εἱτ ἴδε Είγπιεκ ἰδίίγεῃ 7- Ίατα πτε]ἡδίῃ Γαἰάε]ετίπί απ]αῖ- πιαΚιιτ. Τγί Ὀἱτ διημαίτς Ὀ]απατ νε Ιςίπάε γαφαάιδι 5οβγείεγε γαι- ἁπππ εἴπιοὶκ Ἰδίγεη Εὶ ΚΙζιΠ πῦτε]ὰκ πιεδ]οΚκίπΙῃ Ὀαδατάιδι Ῥἡγ εις 1δί ἀδφππιε]ετίπίη ἵατα[ία- ΤΙΨΙΠΙ. - Βαρῦπ Ὀἱτ ηὂτ Πετκες ἴαΓα- Ππάαη αγι]πιαζία οἶαρ οππ. ἆα Ἠαδίαἶατα φοίΚαῖ νε ἰδίεκίε γατάνπα οἴπιοςί . Ιβζιπιάιτ, Ὁδιαμ]ς νε Ιψί Εἱς ποκίαὶ παζατ Εϊτ Παφδίαπαπεάςε το τα]ίπῃ βὂσπιῦς ἀίδετ πὂτε νε Πεπιρὶ- τε]ετ]ε Οἱ πακτατ Ζ8πιαπ. α]ιφίικ- ἴαπ 5οητα εἰάο εατ]ίτ. Βϊτίποϊ 5ΙΠΙΓ Ὀἱγ πὸτς ἱςίπ αἰζεπι οἶαη Ὀἰτςοἷς 9ογ]ετ νατάιτ, Βε]κί ας επ πι Πιπα]ετί: δεπιρα[ί,πιεί- Πβτηςί, 58811, πιῆδαπια]α νε ναΚατ- αιτ, ΓαΚαί Ὀυπίας ο δί ἁα[α ΒίτςοἷΚκ φεγ]ετ νατάπ. Βα να ήατάαπ Ῥαβζατι Κιζάα ἀοδιφίαῃ πιενοιῖ οἶαρ Κατακτετιπίω Πιτῖ Οἱ ΚΙδπιι- ἁῑτ, Ῥαζι]ατι ἴδε ερογἰ ςαιοπια να ταἩπιάςη 5οητα εἰάε ο]. ΝΌγκ]ἠ]ς πιεβ]εἷ! {ςοῖπ Οἱ αἰθία γαταϊππαἰς ρεςπηρίς Όὰ ΚΙπιραηγα- ΠΙΠ Ὀἱτ ἰγαφεῖὶ 141, Εαμμαζιτάα, Ὀίτκας πιὔηαςίρ παπιζεπ Ἱπρί]ίς- τοᾶς απαατηϊ πὂτκ]ἠς Τα δΙ1 ϱὔτππς- Ίετῖπε πια] γατάιπιάα Ὀμ]σππχας- {ατ, Θα Ἰαζἰατάαπ Ὀἶτίςι φἰπιάϊγε Καάατ Ἱπιήπαπ]ατιπάα Ιψί ρἰάῖρ Ρε]εη δεπε αταπ]Ζἀα οἰασαΚκίτ. Ῥεπάαγνα ἀαῑάί Παδίαπαπε ρίϊπ σεςτῆς 5οπτα πιοάεταω Ὀϊ Πα]ε εοΚι]πιακία οἶαρ α Ζαπιαπάα 6ετε]κ πῦτ νε ρεΓεκοο Παδίαίατ Ιοίπ σος τααί ὉὈἷτ γετ οἱασαΚίτ, λήαπιαΠς οπυπ ὈΜγιπιεςδί ατίαη ἰδ]6 αὔταφδασακ ε[ταάιη πιενοιάίγα απὶ Ίσαρ εἰησίτ, Ῥιπαεπα]εγΏη πὂτς]Κ]ε αἰακαάατ οἶαπ Ὀδτάη Καάιπ]ατιη ϱεΙρ Ὀσπί Ῥεπάαγα ἩαφιαΠαπεσίπάς βὔτπις- Ίετπί ἴανδίγε εζεσεδίπι. Ερενογίπ- Ίετε (ανδίγεπι: Κιζ]ατι ΙδίεΚΗ νε Ζε]ΐ5α οπ]ατιη ναἰκ]ετιπῖ Ἠατσα- ΠΠΒΥΙΠ. ΑδΙ δἱτ πιεδίεκις Κιγπιει] ἰδίει ϱὔτεδιητ]ετ. ΛΛεδ]εκίπ ὕπι]] Ὀἱς ἆς ρε]εσεδί νατάιτ, (ϱαἱ9ππαγα. ΙΕΚ Ζε]κί να πεταΚ]ι Ὀἱτ Κιδτις]ι Τῆτί νεγα Καπ ΚΙζιΠΙΠ Ππὂτς]ηκ πιες]εκίπάε γἰκςε]πιεπιεκίπε Πῖς Εἱτ εεὗερ γοκίατ. Ῥεπάαγα Ἡαρία- Παπεκἰπίη ππααδ]ατι ἰψὶ οἶαρ Ὀεάα- να ναϊιπι γίγεςεκ ἠπίοτπια νε ςαΠ1ΕΦΙΣ ἱοπιίη εάμτ. Οάεππείί 12ίΠ νετί]]τ νε ρε] γακιπάα Ὀἱτ ας ηὸτ Κοδυφα γαριαοβΚετ, Ἅ ΡΌΡΌΝΜΕΚ ΚΑΖΑΙΑΕΒΑ ΜΑΝΙ ΟΙ0Ε, Ἡ.Ὦ. ΒΟΌΡΟΗ Ἐπιπίγεί Μα Ἀτὶ Φα Πβπιαίς ἱςίῃπ φαπα Ὀἱ γε 5βάρος πι τελαττίκς πιαἰκἰπε]ετίῃ ειταβπάα ππΠα[αζα»ι οἶθηῃ νεγα Ὀἱτ Ες νατάιπι Καῑάδα Ὀα]άπαῃ Ὀἱγ γετ ἀεδί]άίτ. Ί]άπ ταΠίαίατι Ἡζετίπε Ῥίτκας Πα νο επιπὶγεῖ τεκ]θπι]ατι ΚογαΏ Ὀἱς πιαάση Ὀἱτ ἀεβίΓπιεη νεγα Ὀἱ πιαβαζα ἆα ἀεδι]άϊτ. Ἐπιπίγει, (εφ ]βίτα Όιι- Ίήπαπ. Ῥακιοι]ατιῃ ἀεβί] Εακαί Πο αππε]επίη Ὀἱτ Ζ1ΠίΠ Παλάϊτ. Οαἷις- πια] Ιςίῃ 5α]ίπι Οἱ γα Ἱετ απιε]ε- ΠΙῃ ΑΕΙΙΠΠεΕΠ Πας «βιδ8οββΙΠΙ ΕΗάἱδί νε ο φεΚἰ]άε γαραὈΙ]άϊβί νε ΨάΡΠΙΙΥα αζίπιῃ Ὀααπάυδι ΕὈἱτ γετά(τ, ἱ γαραπ αάαπῃ, 16 α1πιοπ πιὶ γαρασαΡιπ! ναΠΏιί Ὀἱτ Καζαγα γε]ίε- πεορδἰπί Κατατ νοτεῃ Κἰπιδεάἰτ, Να γαρίκ]ατιπι νο βαπιεηῃ παδή γαριµάιδιπι ἀλφιπεπ]ετ ναταἰαπαΠ ΚΙπιδε]ετ ἀεδίμεταϊτ,. Ίφιε νεγα ενάε γαταίαπαπ αάαπ Κ4ΔΕί ὈετεσεάεΏήφῆππιεγεαῃ Αάαπιάατ. Ο ἀῑκκαίδιζ 58Πι5 ΚΙ ἀλφιππιε]]α Καζαγα παπί οἱα- Ὀὐ1τά!, Ὁπαίαη ΚΙπιςο ἀςιππιε]]ε ΚαζαπΙΏ ὅπίπε ρεσεοῖ]τά1, Καπιι- πα τίαγεῖ εἴπιίψεη Κίπιδε ἀλςίῃ- πιεκ]ο Ἰκαζαγα πιαπὶ οἰαὈίητα!, Ὑαπιφ αἷει ἸΚι]απιρ γατα]απαπ Κπιδο ἁἀλςήππιεκ]ε Καζα ρεςίχ- παψεβίΗγα], Βαπα ὅγίε 5εν οἰαπιβΖ' ἀϊγεπ αάαπι ἀλφήππιεκίε Καζαγα πιαΠὶ οἰαβ]] τά]. Ἠαυτ]αγιπ1Ζ, Καζαίατι Οπ]γεὈ]]- ππεΚκ. Ἱςῖπ ἀαίπια επιπῖγειί Παιτι- πιζάα τυάπασ νε ἀλεπαπαΖ. ΓήρήππιεΚ]ε πιαπὶ οἰάαβαπιΙΖ Ὀἱτ 1 Καζα Βάδιπιζα Πὶς σεἱπι]γεσεκ Ὀἱτ γαΤΔά1Γ. .... ΡΕΝΡΑΥΣΑ ΗΑΡΒΤΑΗΑΝΕΡΙ ΠΕΜΜΌΖ ΑΥΙ ΡΟἄυΜΙΙΑΗΙ ποπί ερενεγἰπ]θτί (θῦτς οἀρτίσ Μτ. νε ἡΜτ5. Ὀ.Α.Οτεεπ΄Ίπ δίτ οδὔλα, ἱδπί--»ΓΕΡΗΕΝ. Βαν νε ὈαγαπΚΚὰφίΓΗαδαπ ου] πίη Ρί Κισι, ἰβπιί--- ΕΙ ΜΑ. Βαγ νε ὕαγαπ ΑΠπιει ΑΙ Πίη ΙΚἰΖ]οσί, ετΚεκ--άΙΤΝΕΕ, Κιζ--- αὐζῖν, κὂν ΜΕΒΚΕΣΙΕΕΙ ΤΕΝΙ ΕΕΙΒΡΙΙ ΡΕ δΕΟΜΙΡΘΙΕΒΡΙΕ, Ῥεπάανα νε 1 ἰπι-Εἰβδι-ΑΥ Ἐρίίαη Κῶγ πιεγκεζ]ετί ἀἰτοκίδτ]ας Πεγεαι]ετί οπ. Ζζαππαπ]ατάα γεπὶ τεἰδ]ει 56ςΠιεκ {ςίπ [ορ]αηπαιδίατ- ἁιτ. Όαπα αεννε]ά τοϊ]ετίπ Ποτ ΚΙ ἆᾳε Κθγάεπ αγτιπιιδἰατάῃ. Ῥεπάαγα Π]]ς οἰκα] πιά Πτα Μτ, Ζεποπ Ἡτίριοάιι]άςες Αταῆς τος2 ἆςε Ὀαβ]ιγαιάαπΌετί πιετκεζίπ τεῖςὶ οἰπιηδία, εν Εἰτ]βί ε Ῥεπάαγα οκυἹάπαπ γοπἰοῖτ δδτείπιεπί Λήτ, Φοίοη Ἐκίοτος ταῖς οςπιίφετ, Αγπὶ τορ]απΏάα Ῥεσαγίρ οζ]]οῃ Ῥεπάαγα Ὀδτειπιεπί Μ95 Ἐ]επίίδα ΕΙε[ιοτία΄παπ γετίπα ΚΟΠΙΙΥΟΠ Ἠγε]δίπε Μτς. Έτοδα Ἑ, Ἠασοί Κτίακα θες πιῖφιίτ, Ίήπα-Εἰαδα οκυ]α πια ὐτή Μτ, Φίαντος Γαηίας ΡεσαγΙφἰδί γΖύπ- επ τοϊβ[]κίοῃ ἱδήία οἴπιίς. Κεν ὈἶτΗῥί Ἡς γετίπο Α]εἰκθαπάτο Ματαϊεβῖς φεςἰ]παὶφιίτ. Ὑεπὶ τοἰδἰπ Μάετ]δί αἰαπάα Ἠεγειί Ἰάατο αζαΐατι, οἰπιάϊάεπ γεπί δίπα Ῥι]- πι οἶιρ Ἠατίοί ἴγε Κατίαγι φαϊτπαξία πιεςρι]άήτ]ετ, ΗΒΙΡΤΟΡ ϱστβ τΕΚΑΌΡΕ ΟΙΚΤΙ ΟαΙΖ ῆς 5επςο ΟΜΟ κεινἰδὶηπας ππιναΠακἰγοι] Ιφίπάεπ 8οητα Ητίκίον Ομς Αδιδίος ο ΓεΚαί]- 4ε οκπφίτ, Βὰ πιϊάἁοιίπ Ὀψῖ]ς Εἱγ ΚΙβπαΠΙ ἵτοτ Ἱαβππιπάα γατάϊπι εἰππεκ]ε ρεςτππῖς νε Εκαδα πιαάς- πἰπάεη ολ! τιπίπια γαριαη {κ ίεη Πατιπιπ ἱπβαδιπάα ΠΗἰζπιειί :Εεςσπαρίτ, Ὀυ] οἶαπ ἩἨτίδιο Ῥοϊττοάο Ἰιζι Βαναῃπ Ἐ]επίίδα ἩἨτίριοάμία ε Ῥεταθος γαφατ, ΓὈῦτι οδ]α. νατά!τ. οὰ Μαδιδα΄α Οἱγὶδί 4ς Ανρίτα- ἵγαίἁαάιτ, Ανιδίτα]γα ἀαί οὔἷα πιἠδίεσπα Ὀὐτάπ οὕ]]ατι ενΗ οἶαρ οπ Ὀἱ ςοσοιὔαπ Ὀὐγῆκ Όαῦαςι οἰπιακία. υτυτ ἆἀωγατ. Ἠτίριος ἀϊγοτ Κ “Ἔαμαι Εἱτ Παγαί γαφιγασαδιτη νε ςοσυΚΙαγιπα Πας τογαπ]ατπία Όσταῦει Καϊπιακ Ιςῖπ ρεζοσεῥίπῃ.' Βαγ νο Όαγαῃ Όβπιαῃ ἨΗήδεγίπ΄ἶη Ὀἱτ οὔία, ἱβδπιὶ---ΑΤΑΙ,ΑΥ, Βαν νε Ὀαγαπ Ἠαδαη Λήεμπιεί1π Εἵτ οὔ]α, ἱππιι--α νΕΕ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΣΙΟΥΤΗΣ ΑΦΥΠΗΡΕΤΕΙ Κατὰ τὸ τέλος τοῦ Αὐγούστου ὁ Χρῖστος Τσιουτὴς κατόπιν 33 χρόνων κανονικῆς ὑπηρεσίας ἐτέθηκε ὑπὸ σύνταξη ἀπὸ τὴν Κ.Μ.Ε. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ περισσότερου χρόνου τῆς ὑπη- ρεσίας του ὁ Τσιουτὴς ἐργάστη- κε στὸ Τμῆμα Σιδηροδρομικῶν Γραμμῶν καὶ ἔλαβε µέρος στὴν κατασκευἡ τῆς πρώτης Γραμ- μῆς ἀπὸ τὸ Μεταλλεῖο Σκουριώ- τίσσης στὴν Παλαιὰν Ἑταιρείαν. “Ὁ Χρῖστος ποὺ εἶναι χῆρος, μένει στὴν Πέτρα μὲ τὴν κόρη του κ. Ελενίτσαν Χριστοδούλου. ᾿Έχει ἐπίσης τέσσερις υἱοὺς τρεῖς ἀπὸ τοὺς ὁποίους κατοικοῦν στὴν ᾽Αμμόχωστο' ὁ ἄλλος εἶναι στὴν Αὐστραλία. Όλα τὰ παι- διά του, ἐκτὸς τοῦ υἱοῦ του ποὺ πῆγε στὴν Αὐστραλία, παντρεύτηκαν καὶ ὁ Χρῖστος εἶναι ὁ περήφανος παποῦς ἔν-, δεκα ἐγγονιῶν. 'Ὁ Χρῖστος λέγει. «Θὰ περά- σω μιὰν ἤσνχη ζωή. Θὰ ταξι- δεύω, θὰ ἐπισκέπτωμαι τὰ παι- διά µου καὶ θὰ ἀπολαμβάνω τὴν συντροφιά τους καὶ τὴν συντροφιὰ τῶν ἐγγονιῶν µου». ΜΕΟΗΑΝΙΟΑΙ, ΟΟΝΡΤΕὉΟΤΙΟΝ Ρ/οίο Ὁγ: Ὁ. Α. ὤτοση. 6ΒΒΙΡΤΟΡΒ Μ. ΤΒΙΟΌὉΤΙ5 οΜ.ο. ΝΕΙΕΑΒΕ ΝεΕνς Το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΚΟΜΑΣ 'Ὑπὸ ΜΑΡΚΑΡΕΤ Μ. ΚΡΟΝΙΑΡ Διευθυντρίας τοῦ Νοσοκομείου ἨΠεντάγυιας. Ἡ Κύπρος ὅπως καὶ ὅλες σχεδὸν οἱ χῶρες τοῦ κόσμου, γίνεται ὅλο καὶ μεγαλύτερος ὑποστηρικτὴς τῆς νοσηλείας στὰ νοσοκομεῖα. Χρόνο μὲ χρόνο περισσότεροι ἀσθενεῖς ποὺ προηγουμένως παρα- κολουθοῦντο ἀπὸ γιατροὺς στὰ σπίτια τοὺς, προσέρχονται τώρα διὰ θεραπείαν στὰ νοσοκομεῖα. Ἡ κατάσταση αὐτὴ εἶναι πολὺ ἱκανοποιητικὴ τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἰατρικῶν καὶ νοσηλευτικῶν ἐπαγγελμάτων ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἀσθενῶν. Μὲ ὅλες τὲς πρόσφατες µεγά- λες προόδους στὴν ἰατρικὴν καὶ χειρουργικὴν ἐπιστήμην, ὅλο καὶ περισσότεροι πάσχοντες θε- ραπεύουνται ἀπὸ νοσήματα ποὺ ὡς σήµερα θεωροῦντο ἀνί- ατα. Σὲ παλιοὺς καιροὺς συχνὰ ἕνας ἀσθενὴς ἐγένετο δεκτὸς στὸ νοσοκομεῖο μᾶλλον διὰ ν᾿ ἀποθάνη ἐκεῖ ἀλλὰ τώρα συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, καὶ ἕνας ἀσθενὴς γίνεται δεκτὸς στὸ νοσοκομεῖο ἀκριβῶς διὰ νὰ ζήση. Ἡ µεγάλη χρήση τῶν εὔκο- λιῶν τῶν νοσοκομείων ποὺ πραγματοποιεῖται σήµερα, ση- µαίνει βεβαίως, ὅτι πρέπει νὰ διατίθεται ἕνας μεγαλύτερος ᾱ- ριθμὸς νοσοκόµων δι’ ὑπηρεσίαν στὰ Νοσοκομεῖα καὶ στὰ Σανα- τόρια. Εἶναι ὁπωσδήποτελυπη- ρὸν διότι ἡ συμπλήρωση τοῦ κενοῦ αὐτοῦ στὴν Κύπρο εὗρί- σκεται πολὺ µακριά. ᾿Έχω προσέξει ὅτι µόνο κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ γυναῖκες τῆς Κύπρου ἄρχισαν νὰ ἐνδια- φέρωνται διὰ τὴν σταδιοδρο- µίαν των καὶ μὲ τὴν αὔξηση τῶν ἐπιχειρήσεων, τοῦ ἐμπορίου καὶ τῶν Κυβερνητικῶν Τμημάτων, ὑπάρχουν πολλὰ κορίτσια τώρα σὲ γραφεῖα στὴν Λευκωσία καὶ σ᾿ ἄλλες πόλεις καταγινόµενα μὲ ἐργασίες ποὺ προηγουμένως γινόταν ἀπὸ ἄνδρες. Ὁπωσδή- ποτε ἂν καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν κο- ριτσιῶν ποὺ ἁπασχολοῦνται στὲς διάφορες ἐργασίες ἔχει αὖ- ξηθῆ κατὰ πολὺ στὰ τελευταῖα χρόνια, φαίνεται πὼς τὸ ἐπάγ- Ύελμα τῆς νοσοκόµας δὲν ἔχει πάρει τὴ. δίκαια ἀναλογία τοῦ ηὐξημένου τούτου ἀριθμοῦ, Ὅ σκοπὸς τοῦ ἄρθρου µου λοιπόν, εἶναι νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τῶν νεαρῶν Ὕγυναι- κών τῆς μεταλλευτικῆς περιοχῆς ποὺ σκοπεύουν νὰ ἀκολουθή- σουν µίαν ἐργασίαν, σὲ μερικὰ ἀπὸ τὰ πλεονεκτήματα τοῦ ἐ- παγγέλµατος τῆς νοσοκόµας. Συστήνω πολὺ ὅπως κάθε κορί- τσι ποὺ χαίρει καλῆς ὑγείας καὶ ποὺ αἰσθάνεται τὴν ἐπιθυμία νὰ προσφέρη κάποιαν ὑπηρεσία στὴν κοινότητα στὴν ὁποίαν ζῆ, νὰ σκεφθῆ γιὰ λίγο τὴν µε- γάλη, οὐσιώδη ἐργασίαν ποὺ ἀναλαμβάνεται ἀπὸ τὸ ἐπάγ- γελμα τῆς νοσοκόµας. Ἡ νοσοκόμα σήµερα εἶναι σεβαστὴ ἀπὸ ὅλους ἀλλὰ χρειά- ζεται νὰ ἐπιδεικνύη καλωσύνη καὶ µίαν πραγμµατικἠν ἐπιθυμία νὰ βοηθᾶ τοὺς πάσχοντες. Ἔπι- δεξιότης καὶ σωστὴ διανοητικἡὴ στάση πρὸς τὸ ἐπάγγελμα τῆς νοσοκόµας ἐπιτυγχάνονται κατόπιν ἐργασίας ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον σὲ Νοσοκομεῖον μὲ ἐκ- γυμνασμένες ἀδελφὲς καὶ νοσο- κόµες, Μιὰ πρώτη τάξης νοσοκόμα πρέπει νὰ συγκεντρώνη πολλὰ χαρίσματα μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω. ᾿Ίσως τὰ σπουδαιότερα νὰ εἶναι ἡ συμπάθεια, ἡ ἐπιδεξιότης, ἡ ὑπομονή, ἡ ἀνεκτικότης καὶ ἡ ἀξιοπρέπεια, ἀλλὰ ὑπάρχουν πολὺ περισσότερα. Μερικὰ ἀπὸ τὰ ὡραῖα αὐτὰ χαρακτηριστικἁ ἀποτελοῦν µέρος τοῦ ἐσωτερι- κοῦ χαρακτῆρα τῆς γυναίκας καθότι τὰ φέρη µαζί της κατὰ τὴν γέννησή της, ἄλλα ἐπιτυγ- χάνονται κατόπιν μεγάλης ἔπι- µέλειας καὶ ἐκγύμνασης. ᾿Εδῶ καὶ λίγο καιρὸ ἡ πολιτι- κἡ τῆς Ἑταιρείας εἶναι νὰ καλ- λιεργήση τὸ ἐνδιαφέρο διὰ τὸ ἐπάγγελμα τῆς νοσοκόµας.᾿ Έχει ἤδη βοηθήσει καὶ ἐπιχορηγήσει ὡρισμένον ἀριθμὸν καταλλήλων ὑποψηφίων διά μετάβαση στὸ Ἠνωμένο Βασίλειο ὅπου θὰ ἐκπαιδευθοῦν στὴν γενικἡὴ νο- σηλευτική. Ἡ πρώτη ἀπὸ τὰ κορίτσια αὐτὰ ποὺ μέχρι τώρα προοδεύει κανονικά, θὰ εἶναι µαζί µας τὸν ἑπόμενο χρόνο. Γίνεται μιὰ ἐκτεταμένη ἀἆνα- Καίνιση τοῦ νοσοκομείου τῆς Πεντάγνιας καὶ σύντομα θὰ εἶναι θαυμάσιος τόπος τόσόν διὰ τὸ προσωπικὸ ὅσο͵ καὶ διὰ τοὺς ἀσθενεῖς Ὁπωσδήποτε τὸ γε- γονὸς τῆς µεγέθυνσης του ση- µαίνει ὅτι θὰ χρεἰασθῆ περισσό- τερο προσωπικὸ διὰ νὰ διεξα- γάγη τὸν ηὐξημένο ὄγκο τῆς ἐργασίας. Εἰσηγοῦμαι λοιπὸν στὲς νεα- ρὲς γυναῖκες ποὺ ἐνδιαφέρονται πραγµατικἀ διά τὸ ἔπαγγελμα τῆς νοσοκόµας νὰ μὲ ἐπισκεφθοῦν στὸ Νοσοκομεῖο τῆς Πεντάγνιας. Στοὺς γονεῖς θὰ ἔλεγα ὅτι ἂν ἢ κόρη σας εἶναι πρόθυμη καὶ νοημων μὴν τὴν ἐμποδίσετε, διότι δύναται νὰ ἐπιτελέση πολύτιµην ἐργασίαν σ᾽ἒνα εὔγε- νικὸ ἐπάγγελμα. Σχετικἀ μὲ τὸ μέλλο--δεν υπαρχει κανένας λό- γος γιατὶ μιὰ Κυπρία Ἑλληνίδα ἢ ᾿Οδωμανίδα ποὺ δείχνει ἐνδια- φέρο καὶ ἔχει καλὸ μµυαλὸ καὶ ποὺ εἶναι ἔτοιμη νὰ ἐργαστῆ σκληρά, νὰ μὴν ἀνεβῃ ψηλά στὸ ἐπάγγελμα της νοσοκοµας. Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ κλίµακα πληρωμῆς στὸ νοσοκομεῖο Πεντάγνιας εἰ- ναι καλὴ καὶ παραχωρεῖται δωρεὰν διαμονή, διατροφή, στο- λὴ καὶ πλύσιμο. ᾿Ὑπάρχουν ἀργεῖες μὲ πληρωμὴ καὶ σύντο- μα θὰ κτιστῆ νέος θάλαμος διὰ τὲς νοσοκόμες. «--------- ΝΕΕΣ ΑΦΙΞΕΙΣ Ὁ κ. Γεώργιος Μ. Παρνὲτ μὲ τὴν γυναίκα του καὶ τὴν νεαρὰ κόρη του ἀφίχθησαν στὲς 27 ᾿Ιουνίου. Πολλοί ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους µας θὰ θυμοῦνται τὸν κ. Παρνὲτ ὁ ὁποῖος ἐργά- στηκε στοὺς Μύλους μεταξὺ τοῦ 1941---1950. ᾿Αφότου ἔφυγε ἀπὸ τὴν Κύπρο τὸν ᾿Ιούνιο τοῦ 1950 παρακολούθησε µαθήµατα στὴ Μεταλλειολογικὴ Σχολὴ τοῦ Βμίιο ἀπ ὅπου πῆρε τὸ Δίπλωμα Β.ῷςο. στὴν Μηχανικὴ Μεταλλειολογία. 'Ο κ. Παρνετ εἶναι 4ἱ χρόνων καὶ γεννήθηκε στὸ Μονρόου, ᾿Ορεγγον. Ζόδεψε τὸ μµεγαλύ- τερο µέρος τῶν χρόνων τῆς ἐργασίας του στὰ μεταλλεῖα καὶ τοὺς μύλους σὲ διάφορα µέρη τοῦ κόσμου, συμπεριλαμβανο- µένων καὶ τῶν Φιλιππίνων, τῆς Σαονδικῆς ᾿Αραβίας καὶ τῆς Βρεττανικῆς Κολομβίας. Κατὰ τὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ὑπηρέτησε ὡς Συνταγματάρχης τοῦ πεζικοῦ τῶν Η.Π. στὲς δυ- νάµεις τῆς ᾿΄Απω ᾿Ανατολῆς ποὺ πέρασαν τὸν περισσότερο καιρό τους καταγινόµενες μὲ κλεφτο- πόλεμο ἐναντίον τῶν Ιαπώνων στὴν Λουζόν. Στὲς 27 Λ᾿Ιουνίου ἀφίχθηκε ἐπίσης καὶ ὁ κ. Φρὸνκ Σ. Λήτπλ μὲ τὴν γυναῖκα του. Παρ᾽ ὅλον ποὺ εἶναι Καναδὸς πολίτης, ὁ κ. Λήηλ γεννήθηκε στὸ ᾿Εδιμ- βοῦργο τῆς Σκωτίας τὸ 1908, ᾿Εκπαιδεύτηκε στὸ ᾿Εδιμβοῦργο ΜΕΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝ(ΟΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΙΩΝ Εκατὸν ἕνα ἀγόρια ἐν συγκρίσει μὲ ἑβδομήντα ἕνα τὸν περασμένο χρόνο, πῆγαν στὴν Παιδικἡ Κα- λοκαιρινὴ Κατασκήνωση’ ποὺ ὠργανώθηκε τὸν ᾿Ιούλιον στὸν Κατασκηνωτικὀ Κάμπο τῆς Κ.Μ.Ε. κοντὰ στὰ Πλατάνια. Ἡ νέα καὶ καλύτερη τοποθεσία ποὺ χρησιμοποιήθηκε φέτος, περιεῖχε περισσότερον ἀνοικτὸ χῶρον καὶ μιά πηγἡ δροσεροῦ νεροῦ ποὺ ἀφοῦ ἐξετάστηκε βρέθηκε θαυμάσιο πρὸς πόσιν. Ἐλπίζεται πὼς ἡ τοποθεσία αὐτὴ θὰ ἐξασφαλιστῆ μόνιμα. Δὲν παρουσιάστηκαν σοβαρὲς ἀσθένειες ἢ δυστυχήματα κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ μηνὸς καὶ µόνο δύο παιδιὰ µετεφέρτηκαν στὸ σπίτι ἕνεκεν ἐλαφρῶν ἀσθενειῶν. Δὲν παρέστη ἀνάγκη νὰ σταλῆ πίσω οὔτε ἕνα παιδὶ ἕνεκεν νοσταλγίας τοῦ σπιτιοῦ. Τὸ πρόγραµµα ἀποτελεῖτο ἀπὸ γυµναστικήν, ἐκδρομές, Κκο- λύµβι, ὁμιλίε, παιχνίδια στὸ νερό, πέταλα, τοξευτική, πυ- Ὑμαχία, περιόδους ἐργασίας, βόλλεϊΐπωλ, τραγούδια, διάβα- σµα καὶ δράµατα ἀστεῖα καὶ παιχνίδια γύρω ἀπὸ τὴν φωτιά, Δεκαοκτώ παιδιὰά ἔμαθαν κο- λύµβι στὴ μικρή κολυμβητικὴ δεξαμενὴ ποὺ ἔκτισαν τὰ παιδιὰ τῆς πρώτης κατασκηνώσεως, σχηματίζοντας ἕνα τοίχωμα διὰ µέσου τοῦ ποταμοῦ ποὺ περνᾶ ἀπὸ τὴν τοποθεσία τῆς κατα- σκηνώσεως. Ἡ ἐπιτήρηση συνίστατο στὴν ὕπαρξη ἑνὸς µεγαλυτέρου ὁμα- δάρχη διά κάθε ἔξη κατασκηνω- τές.Οἱ ἑπτὰ ὁμαδάρχες ἦσαν ὅλοι ἐθελοντὶς.Δύο ἀπὸ τοὺς ὁμαδάρ- χες τοῦ 1952 γύρισαν πίσω, τέσσερες προήρχοντο ἀπὸ τὸ Διδασκαλικὸ Κολλέγιο Μόρφου, καὶ ἕνας ὁμαδάρχης ἦτο περσι- νὸς κατασκηνωτῆς. Κάθε βράδυ ἀφοῦ πλάγιαζαν οἱ κατασκηνω- τές, ὁ ᾿Αρχηγὸς τῆς Κατασκη- νώσεως καὶ οἱ Ὁμαδάρχες συνην- τῶντο διὰ νὰ συζητήσουν τὰ προβλήματα τῆς ἡμέρας ποὺ πέρασε καὶ νὰ ἑτοιμάσουν τὸ πρόγραµµα τῆς ἑπομένης. Οἱ ὁμαδάρχες κι᾿ οἱ κατασκη- νωτὲς ἀντιπροσώπεναν δεκα- επτὰ χωριὰ τῆς Περιοχῆς τῆς Ἑταιρείας καὶ ἕξη χωριά ἐκτὸς τῆς περιοχῆς τῆς Ἑταιρείας. Παρ᾽ ὅλο τὸ ἐντατικὸ πρόγραμ- μα ὀγδονταδύο ἀπὸ τοὺς κα- σκηνώτὲς κέρδισαν βάρος. “Έ- νας κατασκηνωτὴς κέρδισε ὀκτὼ λίπρες βάρος σὲ διάστηµα δύο ἑβδομάδων καὶ εἴκοσι δύο κατα- σκηνωτὲς κέρδισαν πέντε ἕως ὀκτὼ λίπρες. Δέκα ἔμειναν τὸ ἴδιον καὶ ὀκτὼ ἔχασαν µίαν λί- πραν ἕκαστος, Ἡ. σπουδαιότερη ἴσως ὠφέ- λεια τῆς κατασκηνώσεως διὰ τὰ παιδιά, ὑπῆρξε ἡ εὐκαιρία ποὺ εἶχαν νὰ ζήσουν μαζὶ στὴν ἴδια σκηνὴ μὲ παιδιὰ διαφόρων χωριῶν, διαφορετικῆς «φυλῆς, θρησκείας καὶ τάξης καὶ ἔτσι νὰ μάθουν νὰ ἀντιλαμβά- νωνται ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καλύτερα καὶ νὰ κάµουν νέους φίλους. Δὲν ἐθεωρήθη ἀναγκαῖο νὰ ἀποπεμφθῆ τῆς κατασκηνώ- σεώς οὔτε ἕνα παιδὶ ποὺ θά ἀπειλοῦσε τὴν εὐτυχία τῶν ἄλ- λων κατασκηνωτῶν μὲ τὴν κα- κήντου στἀάσηλόγω άἁλαζονείας. καὶ πῆγε στὸν Καναδᾶ ὅταν ᾖτο 21ἱ χρόνων. Κατὰ τὰ τε- λευταῖα 20 χρόνια ὁ κ. Λήηλ ἐργάστηκε ὡς Πρῶτος Χημικὸς καὶ ᾿᾽Αναλυτὴς στὴν Μεταλλευ- τικὴ 'Ἑταιρεία Ράϊτ ἔντ Χαρκ- ρέϊβς Λτδ., στὸ Κίρκλαντ Λεῖκ, Οντάριο, ὅπου ἐσχεδίασε τὸ παρὸν ἐργαστήριο πού, ὅπῶς μᾶς πληροφορεῖ θεωρεῖται ὣς ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα στὸν Καναδᾶ. λα λος ΕΕΚΕΚ ϱΟ0ΟΌΚΙΔΒΙΝ ΥΑΖ ΚΑΜΡΙ ΗΑΕΚΚΙΝΡΑΚΕΙ ΒΑΖΙ ΗΑΚΙΚΑΠΤΙΙΑΕ (οςπιίς δεπεηίπ γοιπιίς ετκεκ οοσιΙὕιπα Κατςι]ής Ὁὰ 5εηο Ο.Μ.Ο. πίπ ῬΡΙΔίαΠπγα γακιπιπάακί Ὑαζ Φοσουῖς Καπιριπα ΤεπιπιιΖ αγιηάα γρ Ὀἱτ εικεἰς «οσα Ιφήτας εἴ- πηὶςΏτ. Βὰ δεπε γεηὶ, ἆα]α Ιγί να σεηῖς Ὀἱτ γετ ΚιαππαΙδΗ. Καπι- Ριῃπ εοδυ]ς Ὀἱτ ἆς Ῥιπαςι νατάι. Τα]. εα]άῑδι ζαππαη «αγαπαπ ίςΠΙΕΥ« µραγεί πιήρδαίι οἰάπδα απαφηπιιδα. Βμ γετίπ ἀαϊπι Ὀἱτ φεἰι]άᾳ εἰάε οάϊ]πιεςί πι εαι]- πιεΚίεαΙ5. Βιπ 5επο Πετπαπρί ΕὈἱτ οἶάαί Παφία]ης νεγα Καζα ροςϊτ]πιεποῖς να ΠαΕίΕ τααϊδιΖΗκἰατιπάαη γαἰπιζ Ὠκὶ ςοου]ς εν]ετίπε σοιϊτιπιϊςει, Ἐν]ετιπάει αζακία ἁπταπιαάι]κ]ατι 1ςίῃ ἀε ροτί ϱε]πιεἷ ἱδίῖγειπ ΠἰςὈἱτ ϱοσυἷς τα νο. Ῥτορταπα: οἰπιπαδκ, γιτάπια, γῆσπιε, Κοπιρπ]α]ατ, δᾳ ογαπ]ατι, αἴπαι οναπα, οκ αἴπια ονάπ1!, Ῥοχς, ἵ5 ῥρτο]εκι]ετί, νοἰεγοο], φατίκι]ατ, οἰκηππᾶ νε αἴες εἰταξιπάα ογΙΠ τεπιδ νε ἀῑδετ εὔίεπεε]ει- 4επ {ρατείῖῖ, Οπ δεΚίΖ «οου]ς Ὀἰτίποί Κα]επίπ Καπιρ ογίαδιπάαη βεζεπ ἄετε ὄπίπε Ὀἱς' επι γαρπιακία ἴπδα αικ]ετί Κὔςί]ς Ὀἱ γήσπιε Πανιι- Ζμπάα γὔῆσπιο Ὀδτεπα[οτ. Τα4ετ]]ς Ἡετ αἴῃ «οσοι ἰςίωπ Ὀἶτ γαδΙ Πάει εδαδιπα ἀαγαπιγοτάα. Υεαί σαιτ Πάετίπίπ Περςί οπή 141. 1952 Καπιρ Πάετ]ετίπαςῃ ΗΚΙ5Ι σεἰπιῖς Οἱ ἀῑρειί 1952 ἀά Καπιρα Ἰφηταίς εἴπηῖς νε ἀθτί ἴαπεςί ἆε Οπιοτίο Ὀδτειππεα Ταλΐπι Κο]ῖῖε- Ππάεη σεἰπα]φῖ, ες αδαπι «οσιιΚκ- Ίατ γαϊτκίαΏ. 8οητα Καπιρ πια τα νο Πάετιετ σὐπίῃ πιεδε]ε]ετίπί βότὴφατ νο οτίεδί οἰπίῃ Ῥτο- ρτατα]πι Παζιτ]ατηαίς ἱςίπ ἱορ]αΠιγ- οτ]ατάι. Ταάετ]ει νε Καπιριαἰκί οοςαΚίας Ο:Μ.Ο. πηπίαΚαςι ἁαλμπάεἷί οἩ γαᾶί να Πατὶςίε]ί αἰι Κδγᾶ [επδί] εάϊγοτάνμ. Αδιῑς Ρτορταπια Τ8βΠΊεΠ φεσεη Ἱκί ςοοδαπ αδιτκ]ατι ατιπφς, Ἰκα Παξιαάα Ὀἱτ ἴαποςί αἱ οἷα νε 22 ἴαποδί ἆς 4 ἵε 6 οἷκα αταδιπάα ατίπαφαξ, Καπιριη ςοσιΚίιτα Ὀε]ά ἆε επ Ὀὐγεκ Εγάαςι αντι Κῶγ, ἀπ, ακ νε βιπ]Γίατα ππεπθιρ οἰαπίατα αγπΠί σαάιτ αἰιπάα γαφαπιας ΠΓδαίιΏι νατπιεδί, νο Εἰτοίτ]ετίγίε ἁαίια ϊγί ΒΠΙΦΙΡ γεπἰ αγκαἀαφ]κίατ ἴεδίδίπε νατάιπι εἰπιίς οἰπιαςι ἰαἶ. ἨιςΕίσ «οοι]ς ατκαάαδίασΙΏ [αοὶζ εάϊρ Καπιριαπ οααάεπί Ὀοζάμδιι Ισίπ ρετὶ ρεητπιεπαϊφίῖ. Ἡ ΣΚΕΨΗ. ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ. 'Ὑπὸ ἩΝ. Ὦ. ΒΠΡ6Η, Διευθυντοῦ ᾿Ασφαλείας. ᾿Ασφαλὲς µέρος δουλειᾶς δὲν εἶναι τὸ µέρος ἐκεῖνο στὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἕνα κουτὶ πρώτων βοηθειῶν καὶ φύλακες γύρω ἀπὸ τὲς κινούµενες μηχανές. ᾿Ασφαλὲς δὲν εἶναι τὸ μεταλλεῖο ἢ ὁ µύλος ἢ τὸ ἐργαστήριο ποὺ ἀναρτεῖ στοὺς πίνακες γνωστοποιήσεις καὶ συνθήµατα ἀσφαλείας. “ΗἩ ἀσφάλεια προχωρεῖ βαθύτερα ἀπὸ ἁπλᾶ συνθήµατα, εἰδοποι- ήσεις, κουτιὰ πρώτων βοηθειῶν, ἢ. φύλακες τῶν μηχανημµάτων.. Ἡ ἀσφάλεια εἶναι μιὰ διανοητι- κἡ κατάσταση ὄχι µόνον τῶν ἐπιστατῶν ἀλλά κάθε ἐργάτη ποῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ ἀσφαλὴς τόπος ἐργασίας εἶναι ὁ τόπος ἐκεῖνος ὅπου κάθε ἐργάτης γνω- ρίζει τὸν σωστὸ τρόπο δου- λειᾶς, δύναται νὰ ἐφαρμώσηῃ τὸν τρόπο αὐτὸ καὶ εἶναι ἀποφασι- σµένος νὰ ἐργαστῇ μὲ ἀσφάλεια. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐκεῖνον πού κάµνει τὴν ἐργασία ἂν αὐτὴ θὰ γίνη μὲ ἀσφάλεια, ἢ θὰ περι- κλείση κινδύνους καὶ δυστυχή- µατα. ᾿Εκεῖνοι ποὺ σκέφτονται δι᾽ ἐκεῖνο ποὺ κάµνουν καὶ σκέ- Φτονται ἐπίσης πῶς νὰ τὸ κάἁ- µουν μὲ ἀσφάλεια δὲν τραυμα- τίζονται. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ τραυματίζεται κατὰ τὴν έργα- σία του ἢ στὸ σπίτι εἶναι ὁ ἄνθρωπος Ποὺ Δὲν Σκέ- Φπεται Ἁρκετα. Ὅ ἀπρόσεκτος θὰ μποροῦσε νὰ προλάρη τὸ δυστύχημα του ἂν σκεφτόταν. ᾿Εκεῖνος ποὺ ξέχασε θὰ προλάμβανε τὸ δυσ- τύχηµά του ἂν σκεφτόταν. Ἐ- κεῖνος ποὺ ἐνέργησε ἐνάντια στὸν κανονισμὸ θὰ προλάμβανε τὸ δυστύὐχηµά του ἂν σκεφτό- ταν. ᾿Εκεῖνος ποὺ πληγώνεται κατὰ τὴν διάρκεια τῆς δουλειᾶς που ἐπειδὴ Χρησιμοποίησε ᾱ- κατάλληλο ἐργαλεῖο θὰ προ- λάμβανε τὸ δυστύὐχηµά του ἂν σκεφτόταν. ᾿Εκεῖνος ποὺ εἶπε, «Αὐτὸ δὲν θὰ συμβῆ σὲ μένα» θὰ μποροῦσε νὰ προλάβη τὸ δυστὐχηµά του ἂν σκεφτό- ταν. Ἐνθυμεῖστε πὼς πρέπει νὰ ἔχετε τὸν νοῦ σας στὴν ἀσφά- λεια διὰ νὰ προλαμβάνετε τὰ δυστυχήµατα καὶ νὰ σκέφτεστε μὲ ἀσφάλεια. Τὸ δυστύχημα ποὺ προλαμβάνετε μὲ τὸ νὰ σκέ- φτεστε εἶναι μιὰ ζημιὰ ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχη. ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΤΟΝ ΛΥΚΟΝ ΚύΗΤ ϱΑΡΙΒΙΝΡΑΕΙ ϱΟ0ὔΕΙΙΑΒ, Ρμοίο ϐγ!' ὉὈ, Α. Όπθοη, Βασ {οί 1ο ης ἘγΠαοος Μϊολαοϊ, Απάνθας 1,βπαῦσου (198495) Απάτθαξ Έγοις Ιιο[ί το γἰρΗ: Οοβίας ἸἩΜακτίάθς, ἄοκππθυ Ὠαπίδι, ΕνίκοἙ. ΚΑΠ, Κοκκἰπίάθα, 1μοίποι Ἐφγτίακοι, Ῥθπάθιίς Μι ἠκουτον, πλ