π. δ΄ : ΄Ρεςεσεκ οἶαπ 36 5επε 7Ζατβπάα ο οΜ.ςο. ΝΕΙΕΑΒΕ ΝΕΝ5 8 ΕΜΕΚΙΙΥΕ ΑΥΒΠΙΜΑ ΡΙ,ΑΝΙΝΙΝ Ι5ΙΛΗΙ ΕΕΚΕΝ ΕΜΕΚΙΙΥΕ ΑΥΕΠΙΜΑΟΙ ΚΟΙΑΣΙΙΑΡΤΙΒΙΣΟΒ Κ.Μ.5.ΠίΠ κ εππεκγε αγτι]ηα ρίᾶπι πιοἱὈίπος, 65 γαβιηάα επιεκ[ίγε αγτι]ασαἰς ἰςςϊ]ετίη τεκαίι- ἀϊγε αἰαὈπιε]ετί Ιςίπ 15 νεγα Εαζία γι]ής Ἠϊσπιει]οτί οπ]ᾶςι 1Δσιπιάιτ. Βι Ρρ]άᾶπα ρῦτο 20 νεγα ἆαμα Γ8ζ]α νι]μ]ς ΠΙσπιει]οτί οἰαπ]ατ 55 ἰε 65 γαξίατι Ἀταδιπάα επιεΚ]γα αντιαοἰ]τίοτ, ῬΒὰ ρίβη ιδἱαἩ οὐ 1Ηρ. ΜΠιονε]ί Ἠεγεί ἵἰαςνίρ εἰμβδὶ τακάϊτάε, αβαδιάθἰά οείνε]άε σρῖοτί]επ γα Παδαἰπία πιυκαὈΠϊ οἶαπ Πὶρπιοί γηΊατιΏΙ ἵαπιαπη]απαις οἰαΠΙαΓΙΠ 5ς ]ο 65 γαβ]ατι αταδιπάα τεκαῦαᾶς φον]κο]αδ]πιε]οτίπΙ παϊπικήη Κι]- ΠΤΙΦΕΙΓ Τ---- ος 20 Υι 56 9ο 5τ 19 2. 58 18 ὁ ” ] 18 ”» 6ο ερ ρα ότ 17 5» μθ2 16 τς 63 16 ο 64 1 τος 65 15 25 Κ.Μ.Ο. πίη επιεκ]ίγε αγτιπια Ῥ]ΐπι αι Αταμὶς τοσο ἄεπ Ὀετί γητιτ]ὔχκίε οἶαρ ο Ζαπιαπάαῃ Ῥετῖ, ΠαγαίΙατιπΙιΏ 8οππα Ἱαάατ τεκαὔαίγο αἰπιαδα ἄεναπι εάεσείς οἶαπ 1δ ἴφοί επιεΚ]γε αγτι]παΙίις, Οπιπιῆζάεξί 5 δεπε ΖαΤβΠάα. 65 γαδιπΙ ἵΑπιαπι]αγιρ ἰεκαϊάς Ἁγτι]πια Πακίιπι Καζαπασαἷς οἶαῃ 32 ἱφςί νε οπαΏ 5οηταΚἰ 5 5ος: Ζ4ΤΠΠάα ἆᾳά Ὀαδκα 52 Ιφοί ναταᾶιτ, Ῥα ταΚαπι]ατ ετκεῃ ΓεΚκαϊϊάς αντι]- πια Πτδαϊιπάαη Ιβ[αάς οἰπιε] τα ταταΓπάαη ατα Ὀ{τ- δει Μενσζιι-θαΠῖς Ρρἱᾶπ ρετεδίποε 65 ναδιπάα επιεκ]ίγε αγγιάιδι Ζαπιαη Ὀἱτ δεί, 1 Όσα, 1951 ἀ4επ φομτακί ΠΖπιεί φεπο]ατίπίη οτία]απια γι πιαββιηία Πετ ὧσο 81Παᾳ πιιικαὈί] ἵετ Πϊζπιεί για τπτ γψηἠς τεκαἰάϊγα αἰπιαίς Παἰκιηι ΚαζαπΙΤ 1951 ἆςπ εννε]κί Π]ζπιοῖ γη]]ατι τεκαάϊγαςί 1949----1950 γι]]ατιπάαἷ! ΚαζαΠς]α- τΙΠΙΠ οτίαἰατπαςι ἠζοτιπάση Ἡσδα- Ῥ]απασακίτ. ΜΙδ4Ι οἰατακ. 19ς1 Οεαδιπάα Κιπιραπγαάα 1 αἶπιις οἶαῃ 29 γαδιπάα Ὀϊ αἁαππ εἷε αἰαίμῃ. Ῥὰ αάαππιῃ τεκαϊάς 5εν- Κοίπια ναδι οἶαῃ 65 γαρδιπα Καάατ {α5]]αφιζ οἰαταἷς ππαπίαΖαππεΠ ςα]ις- Πδιπι νε οτίαἰαπια γι] ΠπιααδΙΠΙΏ 4ᾳ 25ο οἰάυιῥήπα [ατζεάε]Ιπι, ΥΠ] π]ααφι {25ο οἰάμδιπάαη, Όὰ Πιββδιη πιιΚκαθίΙ οἶαπ Πες Πιζπηεϊ γι] ἰςῖπ γη]ής τεκαἰλάί(γε ὧ5 οἰασα]κ. Ἠϊσπηεϊ γι]]ατι ἆά 36 οἰάμῥυιπάαηπ 6ς γαφιπάα ἴεκαίάε εενκο]απαιαδιπάα γι]ής τοΚαάίγε- 5ἱ 36χ55ς 3518ο οἰασακ. Ὑαπὶ Ὀμ, ἰδοί Τεκαϊάε αγτι]ἁκίαι ΠαγαίιΏΙα 5οΠΗπΠα Καάατ αγάα 815 [εκαϊάϊγα αἱασαΚΙτ. 65 γαδιΠα βεἰπιεάεπ ἰοκαίάε δενκο]απαπ πιϊτοκαϊά]αι ἰ5ιετί]ετδε τεκαΠάἰγ]αι]πί αἰπιας ἰπίπ ὅ6ς γαδΙΠΙ Ὀεκ]οτ]ετ ( Όαπα σεοϊκιῖ- της τεκαϊάίγο «ἀετ]ετ). Έδετ ΙδίιςΓ]ειςε---Δ{Πτενε]ὶ Ἠσγειί ἴ85- νίο ει δί τακάϊτάε----ἴεκαϊάςε 5ον]ς οἰαπαΓ οἰπππααΖ αἱπιαδα Ὀαδίατίατ, ἘαΚκαι ὃν τιαΚάϊῑτάε ἰεκαήάίγοςί ἆαλα 42 οἶάτ. Οὔπκα 65 ναφιπάαη εννοα] τοκαἰάςε 5ενκοαπαη Εἰτίς]- ΠΙΠ 6ς γαδιπάα ἰοκαϊϊάε δενΚο]ι]- Παπ. δἱτ ἀῑδειϊπάεη ἆαμα [42] γβδατηα νε πειίσς οἰατακία ἆαμα Γαζ]α γι] Ἱςίηπ τεκαϊάίγο αἶπια Ἀπιτ νε Ἱμήπια]Ι νατάιγ. Βιπάαη Ὀδγ]ε τοΚκαἰλάίγε πι ἠιοΚαϊάϊω Υαφί- ΏΙΠ α]Ιδι 1ο οταπίι Ὀϊτ φεκί]άε Δζα]π]ις, Ἠει γι δοπι Εὔάῃ Ἰφςί]ετ ο Ζ4πιαπα Καάατ Ὀϊτικπιϊ οἶαῃ τεκαΠα1γε]ετίπάςα Παθετάατ οἳυ-]| πυσίατ, πἩ απο σης κ. Ρεξ ἄΑΒΑΕΕ ΡΗΟΡ ΡΕΒΡΟΝΝΕΙ, Ρµοίο ϐΥ: Ὀ. Α. «τεεῃ. ΜΕΡΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΕΥΡΥΣΧΟΥΣ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΕΚΔΡΟΜΗΝ, ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟΝ ΤΟΝ Κον ΚΑΡΝΑΟΝ. Ενβίπυ κιᾳ ΥΕ ΕΕΚΕΚ ϱοούκιΑΕ κυιῦβυνυον ΒΙπ αβύΒυ ΟΝΡΕΒΙΕΗΙ ΟΠΑΝ ΒΑΥ ΚΑΕΝΑΟΡΙΕ ΒΙΕ ΕΖΙΝΤΙΡΕ. ΦΟΜΕ ΜΕΜΒΕΒΡ ΟΕ ΤΗΕ ΕΥΗΥΟΠΟῦ αΙΒ1/5 ΑΝΌ ΒΟΣΡ 0108 ΟΝ ΑΝ ΕΧΟΌΒΡΙΟΝ ΜΙΤΗ ΤΗΕΙΕ ΙΕΑΡΕΒ ΜΒ. ἘΕΔΛΕΝΑΟΡ. Ῥμοίο ὃν: Ὀ. Α. Όπεοη, ΧΕΒΟΒ 6ΗΠΙΡΒΕΝ ΑΤ ΤΗΕ ΊΕΙΕΑΒΕ ΟΕΝΤΒΕ ΡΗΑΥΘΒΟΌΝΟ. ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΞΕΡΟΥ ΣΤΟ ΤΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ. ΚΦΕΒΟ ϱΟ0ῦΚΙΑΗΙ ΒΕΕΑΗ ΜΕΒΚΕΖΙ ΟΣΌΝ ΒΑΗΑΡΙΝΡΑ ΕΥΙΕΝΙΕΚΕΝ. Ρποῖο Ὀγ: Ὁ. Α. ὤπ9ςη. Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟ- ΤΩΝ ΣΤΑ Χ6οΡΙΑ Πολλοὶ νομίζουν ὅτι ἕνας σύλλογος εἶναι ἁπλῶς ἕνα µέρος νὰ κάθωνται γιὰ καφέ, νὰ παί- ζουν χαρτιά, νὰ κουβεντιάζουν μὲ φίλους, ἢ τόπος συνάθροι- σης γιὰ τὴν συζήτησι τοπικῶν διαφορῶν. Σ’ αὐτὰ ἄλλοι βάζουν καὶ τὴν συντήρησι καὶ διατή- ρησι μιᾶς ποδοσφαιρικῆς ὁμά- δος. Όλοι συμφωνοῦμε ὅτι ἡ φιλικὴ κουβέντα σ’ ἕνα καθαρὸ καὶ τακτοποιηµένο σύλλογο εἷ- ναι εὐχάριστος τρόπος νὰ περνᾷ ἕνας τὴν ἐλεύθερη ὥρα του, καὶ καλὸ εἶναι νᾶχη ὁ σύλλογος μιὰ ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα γιὰ τὴν Ψυχαγωγία τῶν μελῶν κι ὁλόκληρου τοῦ χωριοῦ. Ένας ἀθλητικὸς σύλλογος ἐκπληρώνει τὸν προορισμό του σ’ ἕνα χώ- ριό, µόνο ὅταν μὲ ἕνα Ψυχα- γωγικὸ ὠφέλιμο πρόγραμμα κι ὁλόχρονη δρᾶσι--µορϕωτική, κοινωνικἡ καὶ πνευματικἡ---Ύε- µίζει τὶς ἐλεύθερε ὧρες ὅλων τῶν μελῶν του καὶ τοῦ χωριοῦ. Οἱ ἐννέα σύλλογοι ποὺ ἀνή- κουν στὴν Ο.Α.Σ.Κ.Μ.Ε. ξεύρουν τώρα, ὅτι ἕνας σύλλογος, χωρὶς καμιὰ δρᾶσι ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ποδό- σφαιρο, δὲν μπορεῖ νὰ σταθῆ. Εἶναι ἀναπόφευκτες οἱ διχόνοιες σ’ ἕνα σύλλογο στὸν ὁποῖον παραγνωρίζονται οἱ πολλοὶ γιὰ νὰ δοθῆ σηµασία στοὺς λίγους, Στὴν καθημερινή µας ζωὴ καὶ στὴ δουλειὰἁ θέλοµε ὅλοι νὰ πιστεύωµε ὅτι κάνοµε κάτι τὸ χρήσιμο καὶ συµβάλλομε στὸ γενικὸ καλό. Τὸ ἴδιο αἴσθημα θέλοµε νὰ ἔχωμε καὶ µέσα στὸν σύλλογο. ᾿'Αν δὲν μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία, γιατὶ ἡ δρᾶσι τοῦ συλλόγου εἶναι πολὺ περιωρι- σµένη, Χάνοµε γρήγορα τὸ ἐνδιαφέρο µας, αἰσθανόμενοι ὅτι ὁ σύλλογος δὲν μᾶς χρειάζεται πραγματικά, καὶ δὲν μᾶς λογα- ριάζει.. Εὐδοκιμοῦν ἐκεῖνοι οἱ σύλλογοι ποὺ πρὀγραμµά τους εἶναι ἡ ἱκανοποίησι ὅλων τῶν μελῶν κι ὄχι ὡρισμένων ὀλίγων. Οἱ σύλλογοι αὐτοὶ ἀναγνωρί- ζουν τὸν σπουδαιότατον αὐ- τὸν παράγοντα τῆς ἐπιτυχίας καὶ ἐργάζονται δραστήρια πά- νω σ᾿ ἕνα πλατύ καὶ ποικίλο πρόγραµµα ποὺ ἱκανοποιεῖ τὰ γοῦστα ὅλων τῶν μελῶν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξασφαλίζε- ται τὸ ἐνδιαφέρον τῶν μελῶν καὶ δίνεται στὸν καθένα ἡ εὖ- κα ιρία νὰ νοιώθη ὅτι λαμβά- νοντας ἐνεργὸ µέρος στὴ δρᾶσι τοῦ συλλόγου εἶναι χρήσιμος. ὍὉ ἀθλητικὸς σύλλογος στὸ χωριὸ ἔχει ἀκόμη ἕνα σκοπό, νὰ ἱκανοποιῇ, ὅσο τὸ δυνατό, τὶς ἀνάγκες ὅλων τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ. Μὲ αὐτὸν τὸν τρό- πο ὁ σύλλογος ἀποκτᾶ τὴν γενικὴ ἐκτίμησι, γιατὶ χωρὶς αὐτὴ τὴν ἐκτίμησι, πολὺ λίγο μπορεῖ νὰ ἐλπίζη ὅτι θὰ ἔπι- πλεύση. 'Αν ἀπὸ τὶς συνεχεῖς φιλονεικίες, τὸ χαρτοπαίγνιο κι ἄλλες ἀνάρμοστες πράξεις, ἕνας σύλλογος χάση τὴν καλή του ὑπόληψι, σύντομα τὰ µέλη του θὰ λιγοστέψουν, γιατὶ τὰ µέλη προέρχονται ἀπὸ κατοίκους τοῦ χωριοῦ, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρί- ζουν τὸ ἔργο τοῦ συλλόγου. Συνεπῶς ὁ σύλλογος πρέπει ἐπίσης νὰ ἀποβλέπη στὴν έξα- σφάλισι τῆς διατήρησης του. Τὰ παιδιὰ τοῦ χωριοῦ θὰ γίνουν κάποτε µέλη τοῦ συλλόγου κι ἡ ἐπιτυχία τοῦ συλλόγου στὸ µέλλον ἐξαρτᾶται σημαντικὰ ἀπὸ τὶς σημερινὲς ἀντιλήψεις των. ᾿Αν διδάξωµε τὰ παιδιὰ νὰ ἀγαπήσουν τὸν ἀθλητισμὸ σ’ ὅλες του τὶς ἐκδηλώσεις καὶ τὰ προετοιµάσωμε γιὰ ὑπεύθν- να καθήκοντα ὅταν ἔλθει ὁ και- ρὸς καὶ γίνουν µέλη τοῦ συλλό- γου, ἡ συνέχισι τῆς λειτουργίας κι ἡ εὐδοκίμησι τοῦ συλλόγου θὰ εἶναι ἐξασφαλισμένα, ΒΕΙΕΕΙΙΕΕΒ ΝΕΥΑ ΚΌΝΡΑΚΕΙΙΑΕ ϱοσυαῦ- νῦζ 10ΙΝ ΖΑΒΑΕΙΗΡΙΕ, Ἐν]ετί 7Ζἱγατειίπήζ εδπαδιηπάα νεγα αηπε]ετ Εΐ7ε τε[αἩ πιεγκεζίπα σε]ἀἰκ]ετίπάε γαντα]ατι Ὀε]εῖς νουα ΚιπάαΚ]ατάα 88ΓΗ1 σὐτήτίΖ. Ῥετε- Κεί νετδίῃ Κ εἰπιάί Ῥα, οδἰκιάσῃ οἰάπδια Καάατ γαντα]ατ ἰςίπ Ὀἱτ πῃοβε]ε {ἴεςΚΙ] εἴππεζ. Βι αἰδί εατπιαἰατιΠ πε]εγάεῃ {ρατεῖ οἰάιι- ὅσπα Παρίπὶᾷ ἆε ΕϊγοιδαπαΖ. Φοσυ]ς Ιγί νε ἹΚαῦα οἱθίδε Ίε διγαἰτι]ἀκίεπ 5οπτα εἰετί Ὁου- Ίάπια γαπ ἵαταῆπα δΙηδίκι Ὀἱγ Κας Ὀεζίε κατι], τ[αἰς Ῥεζίετ ἁΠίαπ νε Ὀὑγίκ]ετ 4ε Ἀδιοῃ. Ῥιπ]ατιη Ἀδιάπάςεη ἆε «οσβιΠ νὔςμάα οἴταίπα ρεῖς δι οἰαταίς Εν Καπάα]ς ατα. Θεςπηϊρίε, οι] Παναϊατάα «ο- συΚ]ατιΏΙ Ὀὰ αγράα αἰγαάίτεπ νε 84ΤΑΠ αΏπε]ετ ΟῬΐσε, ςοοιιΙαΓΙΠΙ αθι(π]αϊς Ἱοῖπ δα τατζάα 5ατάκ]α- τιΏι θὔγ]ετ]οταί. Φἰπιαϊ, ΠαΚἰΚκαϊει Ῥε]εΚκ]επιε «οσα πε γαρατὸ «οσα Παάάϊπάεη [Εαζία 1Ι8Ι1Γ νε Ἱετ]επιεδίπε κφεδεβίγει νετίτ, Ἐβει Ὀἱςτ ςοοι]ς ρε] [αζΐα 18116ἱ ε]οίδα Ίο αἰγαίτίμτεε ο 7ΖαΠΙΗΠ ἨαναπΙη ἀεδίφικΠκΙετίπε ρῦτε νυϊ- ομά α11διρ αγατίαπαπιαΖ νε ἡςί- γρ ταΠαϊςιζ]αηπιαςι 1Πάπια]ί ἆα]πα Τα2]α415, Ὁππαππεη ἆαίια α2 αἰθίδε βἰνάἰτί]πιεςὶ ίνα {αζία εἰθίδεάει ϱοΚ ἅαπα Ἱψγίάϊτ. «Οοσιβιπαζα ἀϊκκαι οάΐπί2. Ελοτίπε, αγαΚἰατιπα νε ΌὈοῤαζιπα Ὀἱ ἀοκαπιπιιζ. Ἐλετίπϊ 1δήπιαΚ ΙςῖΠ ΚΔΕί ἀετοσεάς ε]οίσε αἰγάϊτπιεγίπίΖ, ὄτιπιεγίηίσ, οὐπκὴ Οἱ «οκ «οοιΚίατι αἰ]οτί 1ψὶ αἰγίηπαίφ οἰάι]κ]ατι Πα]άς γίπε 5ου. Βμπήῃ αἰᾷδι γήζλπᾶῃ τεηρίπε Ὀακππαμ, Ἐδοι ἠςήπιίϊρε ΨΠΑΚΙΕΤΙΠΙΠ τεηρί ΚαςαΓ νε νε]νο- Ίεγε Ὀαφ]α. ὙΎαζιπ πο ἀϊγε Ὀε]ε]ς Κυ]]απα]ς- Ί8τι. φονα]άαδαπάα, αππε]ετ «ςο- οιιΚΙατΙΏ ατΚαδΙΠΙ ἁοδτα Γπίπιαγι να οπ]ατιη δαδίαπι Ὀὐγῆπιεδίπς ψατάιπῃ εἴπιεις ἰςοίπ Κογάικ]ατιπι φΟγ]ετ]ετ, «οσυιδα δατπιαΚίε Όι εἰάᾳε εαν πα» ἩἨαγι, Πὶς Ὀἱ ΖΠΙαΠ Οοσουύυπ νήοιάια ἀαγαίς, ἀαρίεκ ΙδίεπιεΣ. Ὑἠσομάιπιαζα ἀθρίεΚ]επιεκ Ιοίπ Ταητι Ὀΐσε αἱ Κεπιἰθιπαἰζί νοταῖ, Ικίπ Ὀἷτ αππα ϱοσβαηὰ (μίατκεη και] οἰπια]ι να οπι αδαδί γηκατι δανυτππατηα]ι, Κιπαάακίατ «οσα αζαν]αγιΏΙῃ Πατεκει]ετίπί αζαΐτ, τα ποίες αἱπιαδιπα ππαπῖ οἶασ, νε εὔετ τ1ζήΠ πιἠάάει Κιἰαηιγδα Καῦιτρα Κε- πακ]ετίπίπ οεΚ]πί Όοσα. Έδει Κοὶ αἀα]ε]ετιπὶζίπ Κιννει]εππιοδίηὶ Ι6ΗΥΟΙΦΑΠΙΖ οηα ἱάπιαι, γαραΤΙ- ΠιΖ: εἰτα[πα δοτί νε 51 Ὀἱς δαται Ὀα8δίαγΙΡ ἅα οπι αγίατοα Ὀἱτ Ραῦ Ιςίπάε ταῖαρ ἱδίπιαὶ εα]πιεδίπε πιαηὶ ΟΙπΙβΖΦΙΠΙΖ. Οοουκίς ἆς αγπἰα1τ. Ἐδει ςοοῥιπΙΖΠ, ΑΓΚΑΡΙΠΙΠ να αζιν]ατιπΙῃ Κυννεί- εηπαεδίπί ἰδίήγοτδαπιζ ςοσοιδιπι- Ζα Ὀεβίθίπάς φετὈαδί {εἰκπιο]επ]ε- αἶπί ἸΚιππι]άαπιαδιπι, Ὀιτακιπ”, βετΏεςί ἸΚοἰίατιπι εἰταία οἱ Οοἱ εανυταὈ. φαἱ]αδιη. Ἐδετ «οουίατ ΚοπιαφαὈΙ]δε[ετ εὈενεγιπ]ετίπε πε]ετ 5ὄγ]γοοεκ- Ἱετίπὶ ἴαπαγγΏ] εἰπιεκ σήζεί Ὀϊτ φεγα!τ. Βΐτ 5ΗοιιΚ Ρα5ΏΤΠΙαΣΙ β]θὶ ἀθτὶςί Ιςίπο κατιαπ «οοι]ς «ος βεγ]ετ κὄγ]γεσεκιίγ. ςοοΙὕΙπΙΖΠ γετίπε ΚόγιπαΖ να εὔει 5ἰΖάεπ Όος ἀεία ἆαπα πΖαΠ. γ]τπαϊ ἀεία ἆαλμα αὔιτ Ὀἶτίςί, πα]ᾶ Οἱ οκ αππε]ετίπ γαρῖιιόι αἰθί, ΦαΤΙΡ Ὀαδίαιδα νε δἱΖὶ αἷίά αγ σϱεςα σπα ὃν ναλϊγειίε ἴπίαϊίδα πε ἀϊγεςσε]κκίπίζ2 Νε Καάατ δε] οἰάαδυπαζα ἱδραί Ιςίπ οοἷς ὔγ- ΗγεσεΚ]ετίπίζ οἰασαΚί, ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΝΟ Ὑπό: ΣΙΣΤΕΡ ΓΤΕΦΕΙΝ ΣΑΙΙΝΙΖ ΕΒΕΥΕΥΙΝΙΕΒ, Ι0ΙΝ σαζαἩπ: ΗΕΜΡΙΒΕ ΤΕΥΚΙΝ Κοπάἰπίχί᾽ Ο.Μ.Ο. ΑΝΕΙΕΑΠΕ ΝΕΙΝΡΘ ΤΟ ΣΠΑΡΓΑΝΩΜΑ ΚΑΜΝΕΙ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ᾿Απὸ τὶς ἐπισκέψεις ποὺ κά- νοµε σὲ σπίτια κι ἀπὸ τὶς µη- τέρες ποὺ ἔρχονται στὰ Κέντρα Εὐημερίας, βλέπομε ἀκόμα βρέ- φη περιτυλιγµένα σφικτὰ σὲ σπάργανα. Εὐτυχῶς γιὰ τὰ βρέφη, τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν εἶναι τώρα τόσο σοβαρὸ ὅσο ἦταν πρίν. Όλες σας ξεύρετε τὶ εἶναι τὸ σπαργάνωµα. Οἱ μητέρες ντύνουν τὸ µωρό τους, συνήθως μὲ ζεστὰ ροῦχα, καὶ κατόπι τὸ τυλίγουν σφικτά, μαζὶ καὶ τὰ χέρια σταυρωµένα στὸ στῆθος, μὲ μικρὲς πρῶτα καὶ κατόπι πιὸ πλατειὲς µαντη- λιέ. Πάνω ἀπὸ τὶς μαντηλιὲς μπαίνει ἡ τουλουπίστρα, μὲ τὴν ὁποία περιτυλίσσεται σφικτὰ τὸ κορµάκι τοῦ μωροῦ. Ὅταν ἔκανε κρύο, οἱ μητέρες ποὺ σπαργάνωναν τὰ µωρά τους, μᾶς ἔλεγαν ὅτι τὰ ἔντυναν μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο γιὰ νὰ τὰ ἔχουν ζεστά. Τἰ ἀκριβῶς εἶναι γιὰ τὸ μωρὸ τὸ σπαργάνωµα Τὸ ζεσταίνει πέραν τοῦ δέοντος καὶ προκαλεῖ ἄφθονη ἐφίδρωσι. Τὸ κορµάκι τοῦ μωροῦ ποὺ εἶναι βαρειὰ ντυµένο δὲν μπορεῖ νὰ προσαρμόζεται στὶς καιρικὲς µε- ταβολὲς καὶ γι’ αὐτὸν τὸν λόγο παίρνει εὔκολα κρυολόγημα. Εἶναι γενικὰ καλύτερο γιὰ τὸ μωρὸ νὰ εἶναι ντυµένο μὲ πιὸ ἐλαφρὰ παρὰ μὲ πιὸ βαρειά ἀπὸ ὅσα πρέπει ροῦχα. Κυτά- ζετε τὸ µωρό σας ἂν τὰ πόδια, τὰ µπράτσα ἢ ὁ λαιμός του εἶναι ζεστά. Μὴ τοῦ βάζετε περισσότερα ροὔχα µόνο γιὰ τὸν λόγο ὅτι τὰ δάκτυλα τῶν χεριῶν που εἶναι κρύα, γιατὶ τῶν πιὸ πολλῶν μωρῶν εἶναι κρύα τὰ δάκτυλα ὅταν εἶναι ἄνετα ντυµένα. Καταλαβαίνετε ὅτι τὸ μωρό σας κρυώνει ἀπὸ τὸ χρῶμα στὰ μάγουλα ποὺ χλωμιάζουν καὶ μπορεῖ ἐπίσηῃς νὰ εἶναι κι ἀνήσυχο. ᾿Αν ἦταν καλοκαῖρι ὅταν ῥρωτούσαμε τὶς μητέρες γιατὶ σπαργάνωναν τὰ µωρά τους, μᾶς ἀπαντοῦσαν ὅτι τὸ ἔκα- μναν γιὰ νὰ κρατοῦν ἴσια τὴν ραχούλα τοῦ μωροῦ καὶ γιὰ νὰ γίνη ὅταν ή ωση δυνα- τὸς ἄνθρωπος. Εἶναι αὐτὸ σωώ- στό ἡ ἀπάντησι εἶναι ὅτι δὲν εἶναι σωστό. Τὸ κορµάκι τοῦ μωροῦ δὲν χρειάζεται ὑποστή- ριγµα. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε τὸ βαχοκόκκαλο γιὰ στήριγμα τοῦ | κορμιοῦ µας, ἡ μητέρα ὅμως δὲν πρέπει νὰ χορεύη τὸ μωρό τῆς στὸν ἀέρα πάνω καὶ κάτω στὰ χέρια της σὰν μιὰ µπάλα. Τὸ τύλιγμα περιορίζει τὶς κινή- σεις τῶν χεριῶν καὶ τῶν ποδιῶν τοῦ μωροῦ, ἐμποδίζει τὴν κα- νονικἡὴ ἀναπνοὴ καὶ στὸν πολὺ καιρὸ μπορεῖ νὰ παραµορφώση τὶς πλευρές. Οἱ ποντικοὶ τοῦ χεριοῦ σας ἔσφιξαν καὶ δυνάµω- σαν μὲ τὶς κινήσεις καὶ τὴ δου- λειά. Δὲν δένετε γύρω ἀπὸ ἕνα ποντικὸν τοῦ χεριοῦ ἕνα σφικτὸ ἐπίδεσμο καὶ ἔχετε ἀκίνητο ὁλόκληρο τὸ χέρι γιὰ κάµπο- σους μῆνες ἄεργο. Τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ μωρό: ἂν θέλετε οἱ ποντι- κοὶ στὴν ράχη, στὰ χέρια καὶ τὰ πόδια τοῦ μωροῦ σας νὰ δυναµώσουν, ἀφίνετε τὸ μωρὸ νὰ κινεῖται ἐλεύθερα στὴν κούνια του, νὰ κλωτσᾶ καὶ νὰ σείη τὰ χεράκια του ὅσο θέλει. 'Έτσι γυμνάζει καὶ δυναμώνει τοὺς ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΔΙΔΕΙ ΔΙΑΛΕΞΙ ΣΕ ΔΙΑΙΤΗ- ΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙ- ΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΑ.ΣΚ.Μ.Ε. ὍὉ λοχίας. τῆς ᾿Αεροπορίας Στόουν, ἀναγνωρισμένος διαι- τητὴς καὶ γραμματεὺς τοῦ Συν- δέσµου Κυπρίων Διαιτητῶν, ἔδωκε διάλεξι στὶς 20 'Οκτω- βρίου στὸν Τουρκικὸν 'Αθλητι- κὸν Σύλλογον Λεύκας, γιὰ τὴν διαιτησία ποδοσφαίρου καὶ τὴν συμπεριφορὰ στὰ ποδοσφαιρικἁ γήπεδα, σὲ ἑβδομῆντα περίπου ποδοσφαιριστὲς καὶ διαιτητὲς ἀπὸ ἕξη συλλόγους τῆς Ο0.Α.Σ. Κ.Μ.Ε. Ὅ λοχίας Στόουν ἐτόνισε ὅτι ὁ διαιτητὴς πρέπει πάντοτε νὰ λαµμβάνη γρήγορες ἀποφά- σεις, τὶς ὁποῖες νὰ μὴ ἀλλάσση κάτω ἀπὸ οἰεσδήποτε συνθῆκες. Πρέπει νὰ χρησιμοποιῆ οὖδε- τέρους ἐπότττες γραμμῶν, στοὺς ὁποίους νὰ ἐξηγῆ τὰ καθήκοντα μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιφορτισμέ- νοι. ''Αν συμβῆ κάποτε ὁ διαι- τητὴς νὰ δεχτῆ ἐπόπτες γραµ- μῶν ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῶν διαγωνιζοµένων συλλόγων, αὖ- τοὶ δὲν πρέπει νὰ ἐνδιαφέρωνται γιὰ τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ὅταν ἡ µπάλα βγαίνει ἔξω ἀπὸ τὸ γήπεδο. ᾿Ανέφερε ὅτι δὲν ὑπάρ- χει Κανονισμός, ὁ ὁποῖος ἐπι- τρέπει στὸν διαιτητὴ νὰ ἀπο- βάλλη µόνο γιὰ μερικὰ λεπτὰ ἕνα ποδοσφαιριστὴ ποὺ ἔδειξε ἀντιαθλητικὴ διαγωγἡ στὸ παι- γνίδι. Μιὰ ὁ διαιτητὴς κι ἔδιωξε ἕνα παίκτη ἀπὸ τὸ γήπεδο, αὐτὸς δὲν πρέπει νὰ ἐπιστρέψη στὸ παιγνίδι. ᾿Επίσης εἶπε ὅτι εἶναι σφάλμα ἐκεῖνο ποὺ γίνεται συνήθως ἀπὸ πολλοὺς ποδο- σφαιριστὲς ποὺ στὸ παιγνίδι κτυποῦν σκόπιμα τὴν µπάλα ἔξω γιὰ νὰ περνᾶ ἡ ὥρα ἐπειδὴ ἡ ὁμάδα τους νικᾶ. Σὲ τέτοια περίπτωση εἶναι καθῆκο τοῦ διαιτητοῦ νὰ ἐφιστήση τὴν προσοχὴἡ τῆς ὑπεύθυνης ὁμάδος καὶ κατόπι νὰ ἐκδιώξη ἀπὸ τὸ γήπεδο τὸν πρῶτο παίκτη ποὺ ἐπανέλαβε τὸ σφάλµα΄ καὶ νὰ προσθέση ἐπίσης χρόνο στὸ παιγνίδι γιὰ τὴν ὧρα ποὺ χάθηκε. Τὴν διάλεξι. διοργάνωσε τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς Ο.Α. Σ.Κ.Μ.Ε. καὶ διάρκεσε μιὰ ὥρα. Περιλάμβανε πολλὲς χρήσιμες συμβουλές, τόσο γιὰ τοὺς διαι- τητὲς ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ποδο- σφαιριστές. Γιὰ μιὰ ὁλόκληρη ἀκόμα ὥρα, ὁ λοχίας Στόουν ἀπαντοῦσε σὲ βροχἡ ἐρωτήσε- ων ποὺ τοῦ ὑπέβαλλε τὸ ἀκρο- ατήριο, ἀνάμεσα στὸ ὁποῖο ἦταν καὶ μιὰ ὁμάδα μαθητῶν τῆς Τουρκικῆς Τεχνικῆς Σχολῆς Λεύκας. Θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον νὰ σκε- φτοῦμε τὶ θὰ ἔλεγαν τὰ μµωρὰ στὶς μητέρες τους ἂν µόνο µπο- ροῦσαν νὰ μιλήσουν. Πολλὰ θᾶθελε νὰ πῆ τὸ μωρὸ ποὺ εἶναι περι σποτ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΡ ΟΤΑΝ ΕΙΣΤΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΥΑΡΙΕΕΒ ΡΙΡΦΙΝΡΑ ΡΑ ΚΕΖΑ ΒΑΙΜ ΚΑΙΙΝΙΖ Τὰ μικρόβια ποὺ δηλητηριά- ζουν τὸ αἷμα δὲν θὰ ἀντιμετω- πίσουν καμιὰ φορὰ πρόβλημα ἀνεργίας, ἐνόσῳ ὑπάρχουν ὅρ- θιες Καρφοβελόνες κι ἄνθρώποι ποὺ πληγώνονται ἀπ αὐτές, Κάθε βαθειὰ πληγἡ εἶναι σο- βαρή. Πληγὲς ἀπὸ ὀξειδωμένες βελόνες εἶναι διπλᾶ σοβαρές. Σ᾿ὁποιαδήποτε ξεσχισµένη πλη- γὴ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τετάνου. (νήεπί ἀελδιπάεῃ οικατπια να Ῥυπάα ἆα ἱηδαπίατιη Ἱκεπά]ετίπί γαταἰαπια νο «ἀοἰαγιγίε Καπ Ζεμίτ]εγιοί πιἰκτορίατα Ἐιδαί νετ]πιεα(δί ταίτάς Ι98ὶβΗ]ς πιε- βδε]εδίγ]ε Κατφι]αςπα! γασακἰατά1τ. .. Ἠει ἀελππαίᾳ γατα τομ] κεΠάἰτ. Ῥαδ]ι οἰν]]ατίη 5εῦεῦ οἰάιδιι γατα οἶ[ιε τοΠ]κεΙάϊτ, ει ἀε[ηπιῖς γαταάα Τείαπίϊς ἱΠπαπια] πιενοιί- τατ. Ὁ καλύτε- |--------- 4 ΖεΠΙτ]επππενί βος τρόπος ν’ ΕΤ Ὀπίεπιεκ 1ςῖπ ἀποφύγη κα- ΞΕΕΕΞΕΕΕΞΈ 2 επ Ἱψί «-αταε ψένας τὴν µό- μον ΑΣ : εννε]ᾶ γατάγι λυνσι εἶναι νὰ ἳ ΑΟ ὄπ]επιεκεγ. μὴ πληγωθῇ. ͵ Ῥθγίεοε Καπ Ἔτπσι δὲν δίνει | Ζ6ΠΙτίεπ]ε Ὀῦ- εὐκαιρία στὰ | οσκΙετίπε ἤιτεαί μικρόβια νὰ νεγπἹεγ]ηίζ. τοῦ μολύνουν Κεςίκ]ετῖ, ν- τὸ αἷμα. ΖὔΚ]οτί νε ἆε- ᾿Αρκεῖ ἡ με] κ γατα]αγίαι προσοχὴ κι’ ὁ “Γδπ]επιεκ Ὀἱτ κοινὸς νοῦς αΚ νε αὐταὶ γιὰ νὰ ἆπο- ἱείά1π. ΛΛεδε]ᾶ φεύγωμε τὰ ΔΥαΡΙΠΙΖΙΠ πς- Κοψίµατα, τὶς άν ο. ἀμυχέι : τὶ ΓΠΕΙΙ5ΙΠΙ17. γές, Γιὰ πα- | Κισ΄ Εὐτιρᾶπο ῥάδειγµα, πρέ |’. μμ πει νὰ ξεύρης ΠΙ ΟΙΗΥΟΓ. Τὸ κο - Τα μικρόβια καιροφυλακτοῦν νὰ Ἐν νε κ ος ἐπιτεθοῦν σὲ ἀνοικτὲς πληγὲς--- κι ο αιτὴ επ Ἠς ως βλέπουν μιὰ πιθανἠ εὐκαιρία. Πῦ οἰνί]ει- κόνα δὲν βλέ- μι Ρία. ἀςεπιαζακ τω (τι- πει ποῦ περ- Ζο6ἨΙτ]ϊ παϊ]κτορ]ατ πατᾶ ἐξ αἰ- τίας τοῦ µπά- Εἰτπιε]ς Ιοίπ Ππδαί ῬοϊΙγοτ]αγ. αρ Οἱ γαΤάύΕ8 Ιππα]άιτ [7σᾳ- τῖπας οἰνί οἶαπ ταπ{αἱ]ατάαῃ νιου μὲ τὰ ἀσπρόρρουχα ποὺ οπ 37 ίς φεΚί]άς (τεκ]οπί]εδί]τ. κουβαλᾶ στὰ χέρια. [Ταμιαάαά ἰνίγί ογοὈἠποίηίΣ, Στὸ σπίτι καὶ τὴν αὐλὴ δὲν δα γατάπι εἶετ [ακαϊ ἁαίπια πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὄρθιες ' οἰνίπίη γικατι ἁδππς ἴμ]κοδί βελόνες. Ὑπάρχουν τούὐλάχιστο |ναιᾶιγ. Γαπίαγι οἰν]]οτίπ ἁσετίπ- τρεῖς τρόποι νὰ προφυλάξουμε ᾿ επ Κἰπηφεπίπ. ᾳεςεπηϊγοσεδί Ὀἱς τοὺς ἑαυτούς µας ἀπὸ δυστυ- γτεε Κογαδἰτεϊπὶζ ἔαίκαι οἰνὶ χήµατα ἀπὸ σανίδια μὲ προεξέ- ᾿ Παἰᾶ Ὀἡγίῆς δἱτ τεβΙκεαά(τ. Επ ἵγὶ Χουσες βελόνες. Μπορεῖτ νὰ ας] οἰνίψί (αμιαάαπ σικατπιαΏΓ. τυλιγμένο παντοῦ σὰν λουκά- ἀναποδογωρίσετε τὸ σανίδι, μὲ τὶς μύτες τῶν βελόνων πρὸς τὴ Υγῆ.. Αὐτὸ εἶναι φρόνιµο, μὰ ! ὑπάρχει πάντα τὸ ἐνδεχόμενο νὰ Ὑνρίση κανένας πάλι τὸ σανίδι. Μπορεῖτε νὰ βάλετε τὸ σανίδι κάπου παράµερα ὅπου κανένας δὲν θὰ πατήση τὶς βε- λόνες, μὰ οἱ βελόνες παραμένουν ἀκόμα πιθανὴ πηγἡ κινδύνου. Τὸ Καλύτερο ποὺ πρέπει νὰ γίνη εἶναι νὰ βγοῦν οἱ βελόνες ἀπὸ τὸ σανίδι. Οἱ βελόνες εἶναι μιὰ ἀπὸ πολ- λὲς αἰτίες ποὺ προκαλοῦν ἐπι- κίνδυνες πληγές. Καλὸ εἶναι νὰ λαμβάνονται προφυλάξεις ἀπὸ κοψίµατα κι ἀμυχὲς κι’ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἀντικείμνα. ᾿Επίσης ὁ χειρισμὸς τοῦ ῥβελονιοῦ, τοῦ ξυραφιοῦ καὶ τοῦ μαχαιριοῦ νὰ ΡΒΟΕΕΘΥΟΝΕΙ ΗΑΚΕΝ Ε.Μ.Ρ..Κ.Β. ἨἩΑΕΕΝ ΥΕ οΥῦνοῦ[ΑΕΒΙΝΑ ΚΟΝΕΕΒΑΝΕ6 γΕΕΡΙ στις ΠαΚοπι]ετ ΕἱἰΓ]Ιδ1 5οἰκΓο- τετί Ῥτο[εδγοποί ΠαΚκεπι Βαγ Εἶαγι Φότοεπϊί δίοιπ 2ο Ἐλἰπιάς, Τ,ο[κα ποντικούς του. νικο, Βάλετε τὸν ἑαυτό σας| Τήτκ 5ροι Κιάοᾶ Ὀίπαριπαα, στὴ θέσι τοῦ μωροῦ καὶ φαντα- Κ.Μ.Β.5.Κ.Β. πίπ 6 Κυ] δήπάσπ σθῆτε τὶ θὰ λέγατε ἂν ἕνας πέντε Ιφίχαϊς οἰπιίᾳ οἶαῃ 7ο ἆςπ ΓΑΖΙ3 φορὲς πιὸ Ψηλὸς ἀπὸ σᾶς, μὲ ! ογιησιι νε ΠαΚκοεπε, Ειιρδοί εἴκοσι φορὲς τὸ βάρος σας, σᾶς | ΠηΚοπι]δὶ νε Πο «αΠαδιπά3 κορενε στον. «Ἔρα.στα χερια Ἠλίεχει πρ] πασνραῖς . του ὅπως ἀκόμα ἕως τωρα Κοπῇεταπς νεταϊ, μερος νυπτέρες συνηθίζουν νὰ] Ἔμγι Φὔτοσηι δίουη Βὶε ΜαΚε- σᾶς εἶχε σφικτὰ ο. γιὰ μμ ο αἰππάα 4. ἔξη μῆνε, ἡμέρα καὶ νύχτα, ! θςΦτπιεπιεί 182ΐπα 6ε]εῃ, απί Νομίζοµε ὅτι θὰ εἴχετε πολλὰ Κατατ]ατ πάτησαν Ι Ζαπλάπα Όε- σης ο α πὰσο, ἀξιο- | Μετς. Ἠακεππ]ετ Ὀἰίαταξ γαπ]α- λό ιό . Κεπι]ετ Κιἰαππια] νε οπ]ατάαη οσα πο Ὀσκ]εαϊδίπί ὄποράεπ Καπά(]ε- τίηο 1ζα1 εἰπιο]άϊν Κατδιαςασαἰς [οἶαπ. ΙΚί Κα]ΏδίςΠ. γα ΠαΚοπη]οτ ”Γκααππιαϊς πιοςὈιτιγοῦ Ἠαφι] οἱ- ἀιδα 7απβη, γαπ ΠαΚκεπι]ετίῃ Ῥτορεϊθίος: Μτ. Ὁ. Α. ἄτεεπ ε/ο Ο.Μ.Ο., δΚουτίοιίδρα. Ῥηπίοα αἲ. ΝΙ6ΟΡΙΑ Ἐππήπα [ος ναχ[ο]στί Ἱοριπ 54μθάαη ἨΠοτκβ, ΒΥ Οµτ, Νίοοϊθουι ἃ Έσηβ δρ. - 14,, οἳξ Απείπου Βύτ., ΝἱοοκίΒ, | ἄῑφατι οΙκεδιπι Ὀμάίτπιεκιίτ, (νῆατ τε]κε]ῖ γαταίας ΠΙΕΥ- ἆαπα ρείίτεη Βἱτ ς«οἷς Καζαἰαγάαπ Ὀϊτίκϊαατ. Ὠΐδει Κεςὶκ νε γὑσῆκ- Ἱετάεπ ἆε ἆΚετζα Κοτιππιακ ΙΔζιπιάιτ. Ίγπείες, Πδιτα νο ῬιςαΚίατ κα]πι ΚυΠαππιαΙάις. - Ἔεπεκε Κιταίατ Καία αςπιαγα πιαµδας Ἠηδιςί αἰεί]ετίε αςι]πι- αἰιάιτ, Ὀιτκι Τα ἁἀὔπειῃ οἰπδί τετοία «ο πιο]αϊτ. Βί Ἅαἷει ΚυαπάιδιηιΣ Ζαπιαπ ΟΠΙΠ 6π αἡπα αἱεῖ οἰάιπδαπα νε 6η δα]ΐπα γο]άα Κιαπι]άιδιπα επιίη οἰπαζ. γίνεται μὲ προσοχή. Φρόνιμο εἶναι οἱ τενεκέδες νὰ ἀνοίγονται µόνο μὲ τὸ κατάλληλο ἐργαλεῖο, κατὰ προτίµησι τοῦ περιστρο- φικοῦ τύπου. Χρησιμοποιεῖτε τὰ ἀσφαλέστερα ἐργαλεῖα καὶ μὲ τὸν, πιὸ ἀσφαλῆ τρόπο. Αςικ]αάιδι ἀῑδει Ὀἱτ ποζξία ἆα. ογυπάα Καρα Πατεκοι]ετάς Ὀι]ιι- Π8Π Υεγα δετί ΟΥΙΠΗΥάΠ Πετηαπαί Ὀἱτ ογιποιγα Παἰκεπιίη, ἵιδα Ὀἱτ Ζ8Π1Ι8Π ἱςίπ 5αΠα-ά]δι εἴπις α]ᾱ- Ἠϊψειίπε δαμίο. οἰπιαγιφιαιν. ΒΙΤ ἀοία ογαΠ ἄῑδι εά]εῃ δὶτ ογήπειι, ογυπΙΠ δοπαπα Καάατ ἀιδατιάα Καϊπια]ιάατ. (41ρ. ταἰπαιΠ, νακι βεςἰτπιεϊς αγεςί ἵ]ε Τορα «αΠαάαπ αζα]αφιτπια απιιπηί γαπ]ςῃδιπα ἆαά ἵεπιας εαἱρ Όιὰ ανα] Κατοι- διπάα ΠαΚοππίη ραΠρ ἵακιπια ΙΠίαΤ εἰπιεςί 1ῆζαπῃ ειὶδί νε Όιι {Πιατάαπ. 5οπτα ανπί ἡµΠαΐαγι κ οἰατακ Ίφγεπ ογΙπουγα σαμαάιι να Ζ8Υ οἶαπ νακι ἆᾳε ε]επιαδί ἰσαὮὈ ειπῤίηϊ Ὀεμτᾶ, Κ.Μ.5.5.Κ.Β. ἱάατο Πεγοιῖ ταταξιπάαη Παζιτ]αΠπαΠ νε Ὀἱτ οααί «ὕτοῃ Κοπίεταῃς Ἠεπῃ ΠαΚεπη]ετ νε Ἠεπι ἆε οΥιπςι]αΓ 1ςἱπ οοκ ἸΚἰγπιειϊ παφϊμαι]ατ]α ἀοῑα 141. Κοπίοταπκίαη φοηταΚί 1 φααῖ Ζατῃπάα ἆα Ἐ]ανι 5ὃτοεπῖ ΦίουΠ, Τεἴκε δαπαῖ οκυ]α ἴαἷς- Ὀε]ετίπάειπ Ὀἱ στασα ἆα ἱπιίνα εάεπ, «ἁἀἰπ]εγιοι]ετίπ κια[]ετίπί οεναὈἰαπάιτάι, ὴ 5 ο.Μ.ο. ΝΕΙΡΑΒΕ Νες -- Ἡ ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΕΥΚΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΤΕΧΝΙΤΕΣ 'Ὑπὸ ΤΗΟΜΑΡ ΚΙΝΑΡΤΟΝΕ, Διευθυννοῦ τῆς Τουρκικῆς Τεχνικῆς Σχολῆς Λεύκας. Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπί- ζουν οἱ γονεῖς εἶναι ἡ ἐκλογὴ ἐπαγγέλματος γιὰ τὰ παιδιά τους. Κοντέψαµε πολὺ στὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ ἐργοδόται θὰ παίρνουν στὶς δουλειέ τους µόνο ἐπαγγελματικὰ καταρτι- σµένους, εἴτε νέους εἴτε κορίτσια. Δὲν πέρασαν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε, ποὺ ἕνας νέος τελειώ- νοντας τὸ σχολεῖο σὲ ἡλικία 19 ἡ 20 χρονῶν, ἄρχιζε τὴν σταδιοδροµία του ὡς ὑπάλλη- λος γραφείου, ἢ πήγαινε στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ ἐκδαίδευσι σ’ ἕνα περιωρισμµένο ἀριθμὸ ἐπαγγελ- µάτων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Κυπρί- ὧν ποὺ μποροῦσαν νὰ πᾶν σὲ ἀνώτερο σχολεῖο ἐδῶ, ἢ στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ τεχνικὴ ἐκπαί- δευσι, ἦταν μικρός, ἀλλὰ ἦταν ἱκανοποιητικὸς γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς Κυβερνήσεως, τῶν Δημαρ- χείων καὶ τῆς βιομηχανίας. ᾿'Αν ρίξουμε ἕνα βλέμμα γύρω µας σήµερα, θὰ δοῦμε τὴν µεγά- λη αὔξησι στὴν οἰκονομικὴ Κίνησι, μὲ τὴν ἀνάπτυξι τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν µεταφορι- κὠν εὐκολιῶν. ᾿Απὸ τὸ ἄλλο µέρος ὅμως αὐξήθηκε κι ὁ ἀριθ- μὸς τῶν παιδιῶν ποὺ παίρνουν θεωρητικὴν µόρφωσι σ᾿ ἀνώ- τερα τοπικὰ σχολεῖα, μὲ ἆπο- τέλεσµα νὰ ὑπάρχουν περισσό- τεροι ὑποψήφιοι γιὰ δουλειὰ παρὰ θέσει. Πῶς θὰ ἄπορρο- φηθοῦν αὐτοὶ οἱ νέοι Ὁ κόσμος ἐδῶ στὴν Κύπρο ἔχει τὴν ἀντί- ληψι ὅτι ἡ χειρωνακτικἡὴ ἔργα- σία δὲν χρειάζεται καθόλου ἐκπαίδευσι,. Ένας νέος, δηλαδή, ποὺ ἐφοίτησε σὲ Σχολὴ Μέσης Παιδείας, ποτὲ δὲ σκέφτηκε νὰ κάµη χειρωνακτικἡὴ δουλειά. 'ἜΈπσι βλέπομε σήµερα μιὰ µεγάλη ἔλλειψι εἰδικευμένων ἐρ- γατῶν καὶ σχεδὸν πλήρη ἕλλει- Ψιν τεχνιτῶν. ᾽Αντιμετωπίζον- ται δυσκολίες στὴν ἐξεύρεσι τῶν εἰδικευμένων ἐργατῶν γιὰ τὴν συµπλήρωσι τοῦ προσω- πικοῦ ἀπὸ ἐπιχειρήσεις ἔπι- σκευῶν αὐτοκινήτων, ἠλεκτρι- κὤν ἐγκαταστάσεων καὶ στὶς οἰκοδομικὲς ἐργασίες. ᾿Αναφέρω τὸ ἀκόλουθο παρά- δειγµα σχετικὰἁ μὲ τὴν ἀντί- ληψι ὅσον ἀφορᾷ τὴν χειρω- νακτικὴ ἐργασία. Λίγο ὕστερα ἀπὸ τὴν ἄφιξί µου στὴν Κύπρο ρώτησα μαθητὲς τὶ σκέφτονταν νὰ κάµουν μετὰ ποὺ θὰ ἔφευγαν ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Σ’ ἕνα µαθητή, ποὺ ἐδυσκολεύετο νὰ ἀπαντήση, εἰσηγήθηκα ἂν τοῦ ἄρεσκε νὰ Ὑίνη κτίστης. Ἡ ἀπάντησί του ἦταν ὅτι ἂν ἤθελε νὰ γίνη κτίστης, δὲν θὰ ἐρχόταν στὸ σχολεῖο. “Ὁ µαθητὴς αὐτὸς δὲν Ίξευρε ὅτι ἡ εἰδικευμένη ἐργασία ἐχρειάζετο πολὺ προσεκτικὴ ἐκπαίδευσι σ᾿’ ὅλες τὶς λεπτο- μέρειες. Γιὰ ὅλα τὰ τεχνικὰ ἐπαγγέλ- µατα χρειάζεται μιὰ βασικὴ θεωρητικἡ ἐκπαίδευσι στὰ µα- θηµατικά, στὴν μηχανικἡὴ ἐπι- στήµη καὶ στὴ σχεδιογραφία, κι ἐπίσης πρακτικἡὴ ἐξάσκησι στὸ χειρισμὸ τῶν ἐργαλείων, στὴν συναρµολόγησι καὶ στὴν προσεκτικὴ καὶ σωστὴ ἐκτέ- λεσι τῆς ἐργασίας. Κατόπι δο- κιμὲς στὶς μηχανικὲς ἐγκαταστά- σεις τοῦ ἐπαγγέλματος. Γιὰ τὴν ἐκπαίδευσι αὐτὴ ὑπάρχουν εἰδικὰ σχολεῖα καὶ διδάσκαλοι, Τὰ σχολεῖα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐφώδιασμένα μὲ ἐγκαταστάσεις ἀντίστοιχες μὲ τὸ βιομηχανικὸν μηχανουργεῖ- ον, τὸ πειραματικὸν ἐργαστή- ΒΕΤΙΕΕΡ ΒΠοίο Ὁγ: Α Ραπογίάες ΜΙΒΟΕΟΒΑ ΟΟΝΡΤΑΝΤΙ πτ8. σζυν ΗΙΖΜΕΠΙ ΙΡΟΠΙΕΒ. ΕΜΕΚΙΙΥΕ ΑΥΒΠΙΒΙΑΗΕ Αδικίο5 αγι οπιπάα Ῥαναῃ ΜΙτοίοτα Κοπφίαπιϊ νε Εκίπι αγι κοπιπάα Όαν Ὑαθῆϊς ΄'Τοαπρατίς 25 δεπεάεπ [αζία ΕἱΓ Πϊρπιεϊίοση 8ΟΠΓΕ πετ Ιἰδίάε 65 γαφιπι ἆο]- ἀώππιιις οἰθτας ἴεκαζάϊγε]ί οεπιεΚκ- Ίγε αντιάι]ατ. Μτοίοτα 1930 ἆ Κδετοάα Ὀενναδε οἰθτακ ΚΙπΙραηγα Ιδίπα Ὀαδίαγιρ επιεκ]γε ΑΥΤΙΙΠΟΑΥα Ἱα- ἆατ δια ἱρίς Κα]άι, ὙαδΙΙς το 1920 4α Καταάαδ πιαάεπἰπάε γετα]ίι πιϊτεαμΠίαϊ οἰατα ἵδο. Ῥαφίαάι. Τά! γι] 6οΏτα γετα]ιπᾶα ναβοΏ]ατι γκ]ειτκεπ ἀϊῑδει Ὀἱ τἴαδία θαᾶ αγαδιπάαπ γατα]απατα]ς γετ γζιπ- 46 Ὀἱγ δογαππια οαδι ὈεΚκςι]δίηε βειϊτι]ά!, ἨΠατρ θαφ]αξιδι Ζ8παΠα Καάατ Όι 1δίο Καῑάι,. τόςσοάέ Έδετο ἀαἷΙ διΏἩΊγε «Ώρεδίπε, παΚ]οίαπαρ επιεΚ]ίγε αγτιπσαγα Καάατ Ὀυταάα ραἱ1:1. 1είκοδα ΚαζαεΙπ Τ,ΑΚαάαπιγα ΚδγΙπάε ἀοδπιας οἶαῃ ΜΝἰτοίοτα Ὀππάαη 4ο 5αοπε εννεὶ οεν]επάί: {αΚαϊ 5οη 23 δεπεάεηδοτὶ ἁμ]άωτ. Τά Κισι, 4 Ἡ ετκοϊς 1 1 Κι οἰπιοίς ἴσετε 5 ἵἴρταπια νο Βἰτάς Ικίποί ἵοτάπα νατάιτ, Κἲςῆκ Κισι Ἱηρί]ις- τεᾶε οἶαρ Ὀὐγῆις Κισι Κσετοάα Ικβηπείι εἴπιεκιεάίτ, ας Καπιραηγαάα ἶς αἰπιαζ- ἆαπ εννεὶ «οἰζπιοεί, ἀῑδει ὮὈϊγ ἀεβίπιίε, «Ἀπρατάι. Φογαάι δα ϱαηΏρατ Κεμπιεθἰπάσεπ ροἰπισά!τ. Τί ἀοία ον]επάἰ Εἰτίποί ΚαΤΙΡΙΠ-- ἆαπ οἰπιαϊ ΚιστιρίαΚί Ν.Α.Α.Ε.Ι. ἀε «αἱιδαπ δἱτ οὔ]α νατάις. Ἠεππεῃ Πατρίεη 8οητα ἴεκτατ εν]οπίρ ΚαταάαδάαΚι Κεπάί ενίπάε γαδα- πιακ{αάιτ. 31 5επε]]ς Ὀἱτ Ηἰζπιείίεη 5οπτα Ἐκίπι αγι δοπιπάα, οπιε]γε αγτι]αΏ ἀϊδες Ὀἱγ ἰδοί ἂςᾳ Φαάτοτίίῃ ΟΌαπιαπ ἅιτ. Ἑασπαϊ νο Πἰζπιειϊπίῃ ταΓδι]αῖι ΤεπιπιαΖ αγ! 5ΥΙΠΙΙΖ4ᾳ περτο]αηπααδίη. Ἠαγάογίη Περ ὈΗκιε σα ἢἃς πιἠτεκαίάς αἷ]ς νε ἀοφί]ασιψ]ε Όεταῦετ γαδαπιακς ὕσετε αζαπ νε Ῥαπίίγατ ὅπιϊϊτίοτ ἀεγείϊπι, ριον καὶ τὸ σχεδιαστήριον, Οἵ διδάσκοντες πρέπει νὰ εἶναι πολὺ καλὰ καταρτισµένοι στὴν θεωρία καὶ πρακτικἡ ἐφαρμογή, καὶ νὰ εἶναι τελείως κατατοπι- σµένοι μὲ τὶς ᾿ἀπαιτήσεις καὶ τὶς ἀνάγκες τῆς βιομηχανίας τῆς χώρας. Αὐτοῦ τοῦ τύπου τὴν Σχολὴ ἔχει ἀνάγκη ἡ Κύπρος ἀπὸ πολλὰ Χρόνια. Στὸ ἑπόμενό µου ἄρθρο θὰ σᾶς πῶ γιὰ τὴν ἐργασία ποὺ γίνεται στὴν Τε- χνικἡὴ Σχολὴ Λεύκας καὶ γιὰ τὶς θαυμάσιες εὐκαιρίες ποὺ περι- µένουν τοὺς ἀποφοίτους της, ΚΟΥ 8ΡΟΒ κύΙῦΒΙΕΒΙΝΙΝ ΕΑΑΙΤΥΕΤΙΕΕΙ Ῥὶτ ος Κἰπιδε]ετ ἸΚαάσ]ετίπ δαάεοε οἵατη]Ηρ ΚαηνεΙςί]επ. ΚΑδιϊ ΟΥΠΑΠΑΠ, ατκαἀαφ]ατία. ΠαςὈΙΠᾶ] εἀμει ὨὈἱ γετ νοεγα ΤοῬίαπιρ ππαμα]! οἰαγίατίῃ πιὔποΚαδα εζ]]- ἀἱδί Ὀἱτ τοδίαπα γε οἰάαδαπα Ζαπποάςι]εχ, δει Ῥασι ΚΙπιδε]ετ Όσπα, Ὀἱτ Εαροὶ (ακήππιπ τερΚκ1] νο ἀεειεκ]οπῖςίπὶ 1ᾶνο εκστίετ. Πετκερίπ ἄε ΚθδιΙ εἀεσοδῖ Εἰδῖ, τεππζ νε Ἱετσῃ Ὁπ Κκαάῦσιε ιοσίαπιρ Κοπήςπιακ νε Ὀἱτ Εατδοί αΚΙπαιπα Κοᾶιει εἀετεὶς Ὀὐιάα ἤγεα]ετί ἀἰπ]εμαϊτπιεκ νε Κόγ]ῆ- ]ετίπί εὔ]επαάίτπιοκ ὃος ναἰκπίζὶ βαςίτπιε «γοΙατιΠΙῃ επ Ιψὶδίαάϊτ. ῬαΚαι, ΒἱΓ 8ρος Ἰαη] δρ, δε Κδγάε, ναζ]{οσίπῖ, αποακ Ὀὔὐτάπ ἄγε νε Κὂν Παἰαπιπ εὔ]εῃος ναἰκτ]οτίπί, ἀἰπ]επα]τίαι, Εβί νοετὶοί, 8οδγαἰ να ταπαπί ο Η5ππβίατι ΙΠῆνα εάςῃ γαΡριοι Ὀἱτ Ρτορταπα]α Ὀδάπ γιὶ Ῥογιποα Κατδηαςιδι Ζ4Π18Π γαρπηις βαγ1 11, Κ.Μ.ς.5.Κ.Β. πε αἲι ο Καῑάδ ἱαταβπάαπ ρεςπηϊὶδίε ιδῦαῖ οἰσῃ- πιηδίατ Κ γαίπιζ βατρο]α Πετ]εί- πιεκ ραγοεδίγ]ε ςαἱδαπ Κιάρδιετ πιμ]ακα Ῥατςαἰαππιαδα πιαΏκὠπι- αγ. ϱοδμπ]αδα ἴππιαὶ ος {ρ αΖιπ- Ἡδι ἀεριεκ]ίγεη Οἱ Κι]ῆδιε πιῖῖς- Κι ΚαριπιπιαΣ Οἱ ποτοφαϊἰτ, ὔπ]ῆς Παγαῖί νε πιερσυ]γεί]ετί-- παζάε ΙΠΙΙΠΙΙΠ γατατιπα ΒἱΦΕΥ- Ίετ γαρίβιταΙσι ἀλφηπιείς Περί- παΙζίπ Ποδιπα βἰάετ. Αγπί φοταῖί ΚαῑδὈ ΠαγαἴιπιιΖἱςῖπ ἄε ἀοδτιάατ: Κιαοὔπιάζῆπ ΙγΗβΙ Ἱςῖη ὉΙτθεγ γαρπαΚ Ποδήπιιζα ρἰάςετ. Φαγεί τε] Γβαμγει ἀο]αγιδίε Ῥαπάαη αἱκοπιπδαίς, Κι]ῆθε Κατι αἱάκα- παιΖ 9ὔποι: οὐπκὰ Κυαλάρᾶη Παί- Καΐεπ Βΐ7ε ΙΠίίγασι οἰπιαάιδιπάαῃ αἰθκα ϱῦςίετπιθά(θίπί ΠὶδδεάςτίΖ. ΜιναακἰγειΙ Κι ο]ετ γαἰπιζ δοςΚίπ Ὀικας ἡγεςίπί ἀαδί, Ὀὐτᾶπ ἀγε]εγίπίπ ταπαϊπίπί ναζῖ[ε Ὀϊ]εῃ Κωάρ]ετά(τ. Θα ΚυὈ]ετ πιι- να[[ακἰγοίίηπ Όα οδας ἁπημπί ἵαπι- γιρ Ἠψε]ετίπε ϱεπὶ νε ςαεδἰἩ Οἱ Ῥτορταπι ἴεάατῖς εαρ οπι Γ.Δ] νε ἴεδίτ]{ δἱτ δεκ!ῖ]άς τατὈῖ]ς οάετίεν. Ῥόγ]εοε Ἀγει]ετιπί εὔίεπάϊτίρ Ὀϊτ- ςοκίαιιπα. Όὰ [ααἱγει]ετάε ὃπ βα {τα γετ νειπιεκ]ε 1ἠζιπα]α οἱά]ς- Ίατιπί Πἱδδείπιο Πγδαίιπι Παζιτ]απ]ις οἰατίατ, Κὸγ Κι]ἠο]ετίπίῃπ Ὀμπίατα 18- γείεπ ἀἶδετ Ὁ ναζιε]ετὶ ἅἄς, πιϊπικήπ οἰάήδα Καάατ, Ὀὐτάπ Κὂν Παϊκιπια ἰδιεκ]ετίπί Κατφι]α- ππαΚ{1σ, Βὰ δτεῖ]ε ΚΙ, ἱάαπιεςί επ πιπ]ακ Ι8σιππ οἶααπ Κὂνγ πα[κιπια ΠήςπιπϊγειἰΠί ΚαζβΗπΙΙς οἵατ,. Ἑδει Οἱ ΚαΙο Καάτοδαπια ἵβππαπ]]γαπ νε Γαα]γει]ετῖπί ἆςδ- (οΚΙγοπ Κυ Παἰκι ἠσετιπάς, ἀενα- πα] Κανρα. Κήπιατ νε σαῖτ πΒΠος Πατε]κει]ετ]ε [επα Οἱ ἵπιδα Όια- Κιτδα. ἀαζιίπιαδα πιαπκὐπιάιγ. Βιπάαποῦγ]ε Καάσᾶπ ἱάαπιεςίπί επιη]γεϊί αἰέπα αἰπιακ ἱδίγ]ε αἱάΚκα- ἁατ οἶπιαίς ΚιΙΙΡ ναζιεἱετίπάεπ- ἀπ. Κδγν ςοουΚκίατι πιϊδίακυοί Κααο ἀγε]ετί οἰάν]κ]ατιπάατ Κι- Ιάσᾶπ ἱδηκρα]άεκί πιανα([ακίγειὶ Όὰ ςοσουΚίατα Κατι αὔδίετίι]εῃ αἱδκαγα ἀαγαηις. Έδει : οοσικ]ατ φἰπιάκά ἄγε]ετ ἵαταβπάαη 8ΡοτΙΠ πετ «εφϊπί κδενπιεδί ὄδτει]ῖτ νο πιῄίοκοοί πιενκ]ετιπίαπ πηεδ' υἡ]γει]ετῖπο αἰφατι]γ]ατδα Πο ἄπ ἀενθπ νε πιινα[[αϊγαιί επιπἰγεῖ αἰήπα αΗππης οἰαπας. σ-«--------- σ.Μ.0.9.0.Α. ΡΗΙΕΙΟ ΕΟΟΤΒΑΙ1, ΡΟΗΕΡΌΙΑΕ Νον, 14 Οἱά Κ/ΚΠοτο να Ίοίκα Οτοοίκς αἱ Κ/Κποτο: Ἐε[ετες---Ν. Υ05508. ῬΗϊαξδδεα νδ Νεν Κ/ΚΠοπο αἲ Ῥῆϊαηρδεοιι : Ἠείετος--Α. ΚΑΤΡΕΧΟΕ. Χετο» νδ Ῥεΐτα αἲ Χετος: Ἐείετες---Ε, ΗΠ ΚΥΕΒΙΑΚΟΟῦ. ον. 21 Ῥμίάδεου ν5 Ῥείτα αἲ Ῥμίασεου: Ἐείετος- Ε.Τ ΟΙΖΟοῦ. Χετος Υ5 ο[Κα Οτοείς αἴ Χετο: ΒΕΤΙΒΒΌ Β/ῃοῖο Ἑγ: Α Ραπανίάος Ππτ, ΥΑΡΙΙΙΡ ΤΡΑΝΕΑΒΙΡ ΠΑΛΑΙΟΙ ΕΡΤΑΤΑΙ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΧΠΟ ΣΥΝΤΑΞΙΝ Σὲ ἡλικία 65 ἐτῶν ἀφυπηρέ- τησαν ἡ Μυροφόρα Κωνσταντῆ τὸ τέλος Αὐγούστου κι ὁ Βασί- λης Τσαγγάρης τὸ τέλος 'Οκτω- βρίου, ὁ δεύτερος μὲ συντάξιµη ὑπηρεσία ἄνω ἀπὸ 25 χρόνια. Ἡ Μυροφόρα ἄρχισε δουλειὰ στὴν Ἑταιρεία τὸ 1930, ὡς Καθαρίστρια γραφείων, κι ἔκα- µνε τὴν ἴδια δουλειά µέχρι τῆς ἡμερομηνίας ποὺ ἀπεχώρησε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία, “Ὁ Βασίλης ἄρχισε δουλειά τὸ 1929 στὸ Μεταλλεῖο Μαυροβουνιοῦ ὥς ἐργολάβος. Δυὸ χρόνια ὕστερα ἔπαθε βλάβη στὸ Σξεξιὸ πόδι, ἀπὸ πτῶσι μεταλλεύματος ἐνῶ γέµιζε βαγόνια στὸ μεταλλεῖο, καὶ τοῦ δόθηκε δουλειά στὴν ἐπιφάνεια, στὰ λουτρά. ᾿Εκεῖ δούλευε ὡς τὴν ἔκρηξι τοῦ πο- λέμου, ὁπότε μετατέθηκε στὸν κλάδο συντήρησης κιἐπιδιορθώ- σεων τῶν δρόμων καὶ σπιτιῶν. ᾿Απὸ τὸ 1950 δούλευε, ἕως τὴν ἡμέρα ποὺ ἀφυπηρέτησε, στὸ Ὑγειονομικὸ Τμῆμα. Ἡ Μυροφόρα κατάγεται ἀπὸ τὴν Λακατάµια, ἐπαρχία Λευ- Κωσίας. Παντρεύτηκε πρὶν 40 χρόνια, εἶναι ὅμως χήρα ἀπὸ 23 χρόνια. 'Έχει δυὸ κόρες, τέσσερις ἐγγονούς, μιὰ ἐγγονὴ καὶ μιὰ δισέγγονη. 'Ἡ μικρότερη κόρη της εἶναι στὴν ᾿Αγγλία, ἡ µεγάλη δὲ μένει στὸν Ξερό. Πρὶν ἔλθη στὴν Εταιρεία ὁ Βασίλης ἔκαμνε ποδῖνες, ἦταν δηλαδὴ τσαγγάρης. ᾿Απ’ αὐτὸ πἢΏρε τὸ ἐπώνυμο. Παντρεύτηκε δυὸ φορές. ᾿ΑπὸἌ τὸν πρῶτο γάμο ἔχει ἕνα γυιὸν ποὺ ἐργά- ζεται στὴν ΝΑΑΦΙ, στὴν Κύ- προ. Τὴν δεύτερη του γυναῖκα τὴν παντρεύτηκε λίγο ὕστερα ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ πολέμου καὶ μένει στὸ δικὀ του σπίτι στὸ Μαυροβοῦνι. Ἔνας ἄλλος ἐργάτης ποὺ ἀπεχώρησε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία τὸ τέλος ᾿Οκτωβρίου, μὲ ἄνω ἀπὸ 35 χρόνια ὑπηρεσία, εἶναι ὁ Σατρεττὶν ᾿Οσμάν. Λεπτο- µέρειες γιὰ τὴν ὑπηρεσία του δημοσιεύτηκαν, μαζὶ κι ἡ φώτο- γραφία του, στὴν ἔκδοσι τῆς ἐφημερίδας αὐτῆς γιὰ τὸν ᾿Ιού- λιο. Ὁ καθένας θὰ θέλη νὰ εὖχη- θῇ. στοὺς τρεῖς αὐτοὺς πρώην ὑπαλλήλους πολλὰ χρόνια εὖ- τυχίας μὲ τὶς οἰκογένειε καὶ τοὺς φίλους τους. Ἐείετος «. ΗΙΙ ΏΙΟΝΥΡΙΟΠῦ. Ῥεπάαγία ν5 Οἱἰά Κ/ΚΠοτο αι Ῥεπάαγία: Κείετες---Ν. ΥΙ750Ε, Ὄες, 5. Τείκα «Έτεείκς ν5 Τε[κα Γωτκς αἲ Τ οἴκα: Ἐείοτες--- Ν. ΟΗΒΙΣΤΟῦ. Οἱά ΕΚ/Κμοτίο νδ Ῥμ]αδδοι αἱ Κ/ΚΠοτίο: Εείς- τες---Ὦ. ΙΟΑΝΝΙΌΟΕΣ, 4ΑΜΕΦ ΑΤΑΗΒΤ Αἱ 9.90 Ρ.Μ. Ἡ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, το ΚΑ- ΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ 'Ὑπὸ ΊΨ. Ρ. Β0ΒΟΗ, Διευθ,. ᾿Ασιαλείας. Ἡ σύγχρονη ἀσφάλεια κι ἡ πρόληψη τῶν δυστυχηµάτων στηρίζονται στὸ ἀξίωμα ὅτι ἡ διεύθυνσι εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν ἐργατῶν της. Επειδὴ ἡ ἐπίβλεψι ὅλων τῶν ἐπιπέδων εἶναι σκαλοπάτι τῆς Διεύθυνσης, κι ἐπειδὴ οἱ ἐπιθεωρηταὶ κι οἱ ἐπιστάται εἶναι µέρος τῆς Διεύθυνσης κι ἔρχονται ἀπ εὐθείας σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἐργάτες, ὁ ἐπιθεωρητὴς εἶναι τὸ πρόσωπον ποὺ εἶναι ὑπεύθυνον γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ ἐργάτηῃ. ὍὉ ἑἐργάτης ὁ ἴδιος ἔχει ἐπίσης µεγάλη εὐθύνη. Έχει εὐθύνη ἀπέναντι τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τῆς οἰκογενείας του. ᾿ Έχει κα- θῆκο νὰ ἐργάζεται κάθε ἡμέρα μὲ ἀσφάλεια ἀπὸ τὰ δυστυχή- µατα, ὥστε τίποτε νὰ μὴ συμβῆ ποὺ νὰ τὸν ἐμποδίση νὰ εἶναι ἕνας καλὸς σύζυγος, ἕνας καλὸς πατέρας καὶ ἕνας καλὸς προ- στάτης τῆς οἰκογενείας του, καθὼςκαὶ ἕνας καλὸς ὑπάλληλος ποὺ συνεισφέρει στὴν γενικὴν παραγωγὴ καὶ στὴν εὐημερία τῆς Κύπρου. Ἡ ἀσφάλεια εἶναι ἀτομικὴ ὑπόθεσις. ᾿΄ Έχει σχέσι μὲ τὴν νοημοσύνη καὶ τὸ περιβάλλον. Κάτω ἀπὸ τὴν ἐπίβλεψι καὶ τὴν καθοδήγησι τῆς Διεύθυνσης, τὰ μηχανήματα, τὰ ἐργαλεῖα κι οἱ ὅροι ἐργασίας βελτιώνονται συνεχῶς καὶ οἱ κίνδυνοι ἆπο- µακρύνονται. Κι ὁ κάθε ἐργάτης παράλληλα πρέπει νὰ γίνεται καλύτερος. Πρέπει νὰ µάθη καὶνὰἐφαρμό ζη πιὸ ἄσφα- λεῖς μεθόδους στὴν δουλειά του. Πρεπει νὰ φορᾶ πρόθυμα καὶ νὰ χρησιμοποιῆ τὰ µέσα ἀσφαλείας ποὺ τὰ παρέχει ἡ Διεύθυνση. Πρέπει νὰ κατα- λαβαίνη γιατὶ πρέπει νὰ ἐργάζεται μὲ ἀσφάλεια. Πρέπει νὰ θέλῃη καὶ νὰ ἐργάζεται μὲ ἀσφάλεια πάντοτε. Ὅταν οἱ ἐργάται καὶ ἡ Διε- θυνση συνεργάζονται! καὶ φρον- τίζουν μαζὶ γιὰ τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν πρόληψι δυστυχηµά- των, μποροῦν νὰ κάµουν άσφα- λισμένες τὶς δουλειές καὶ τοὺς ἐργάτες σώους ἀπὸ δυστυχή- - µατα. 'Η ἀσφάλεια ἐξασφαλίζε- ται µόνο ὅταν ὁ ἐργάτης κάµνει τὴν δουλειά του μὲ τὸν σωὠστὸ τρόπο, τὸν ἀσφαλισμένο τρόπο. Οἱ ἐργάται κι οἱ ἐπι- θεωρηταὶ μποροῦν νὰ ἀποβα- Κρύνουν τὰ δυστυχήματα, ἂν πραγματικὰ θέλουν. ΤΕΝΝΗΣΕΙΣ ΣΕΠΤΕΝ- ΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟ- ΜΕΙΟ Κ.Μ.Ε. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ὍὉ κ. καὶ ἡ κ. Παντελῆ Παναγῆ ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΜΑΡΟΥΛΑ. ὍὉ κ. καὶ ἡ κ.Ἀριστοδούλου Σώ- ζου ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΜΑΡΟΥΛΑ. ν Ὅ κ.καὶ ἡ κ.Λεών. Καραλάμπους ἀπέκτησαν θυγατέρα-- ΓΑΛΑΤΕΙΑ. ὍὉ κ. καὶ ἡ κ. ᾿Ανδρέα Νικόλα ἀπέκτησαν θυγατέρα--ΜΑΡΙΑ. ὍὉ κ. καὶ ἡ κ. Κλεάνθη ᾿Ιωάννου ἀπέκτησαν θυγατέρα--ΑΓΝΗ Ὁ κ.καὶ ἡ κ.Εὐαγγέλου 'Ανδρέα ἀπέκτησαν θυγατέρα--ΑΓΑΘΗ. 0.Μ.0.5.0.Α. Ενοσκοῦπ ΕΟΟΤΒΑΙΙ, ΟΗΕΡΤὉΙΕ Νου. 25 εν ἘΚ/ΚΠοῦο νε 1εἴκα (τεεζς αἲ Κ/Ἐμοτίο: Ἐε- Γετες---]. ΤΕΝΕΙΟΚ. είκα Τατκς νς Χετος αἲ Τ,οείκα: Ἐε- Σετες--Ε. ΗΙ ΚΥΒΙΑΚΟΙΙ. ΘΑΜΕΕ 6ΤΑΕΤ Αἱ 2.90 Ρ. ΠΜ. 4- σύνα ζααἱαις λάνς Γομπιο ϱ.---λίο. 19 4“. 10. Λουεήιδεγ, 1964. ΙΕΕΚΕ ΦΑΝΑΙ οκύ]ῦ ΒΑΝΑΤΚΛΕΙΙΑΒ. ΥΕΤΙΦΤΙΕΙΊΕ Ἰμεῖκο Βαπαί οκαῖα Μα μνῆ Τοπιας Ἐἰπρδίοιη (αγαϊιηάαη, Ἐθεναγ]π]ετί επεοἷς ἀλφεάπαί- τΕΠ πιερε]ε]ετάθεη Ὀἱτί ἆε εν]άτ]α- τΙΠᾶ ΠΠες]εἰς δοεςπῃε ἰφίάΐτ. Ῥαϊτοη- Ί8τιῃ γαἰπιζ ἹεοτΠὈεΙ ςοοικ]ατι ΚαὈαὶ εἀεσεἷ]ετίὶ ΖαΠιαΠᾶ. ςοἷ Καϊππαάι. Ὑακιπ Οἱ Ρδοςπ]ρίε 19---20 ναδιπάα πἹεζαΠ οἶαπ Ρεης- Ἱετ ΚΑΠὈ οἰατακ ἴδε Ῥαβίιγου, οκ α7 Ὀἱ Κιδπι ἆα πιαπάατ ππορ]εκ]ετ Ιοίπ ἀ1δατι γἠκδεὶς ταἴι- φ11ε ρἰάϊγοτίατάι. Ὑῆκδοκ ταἩρι] γαραὈ]ετ ΚιδτιδΙ1 ϱεπς]ετίῃ δΗΥΙ5Ι ΡεΚκ αΖ οἰππαΚία Ὀειασετ ΗάΚκιππει, Ῥε]εᾶίγε νε Επάβκιτίπίῃ 1Π1ἱγα- οιπι ΚατριαγαοἰΗγοτά. ῬαρῦἨ εἴταπιιζα Ὀακαῤηπισ Ζ84Τπ8π επ Ἡφιτί νε ἴαδί ναριῖᾶ- Ι8ΤΙΠΙΠ. 5ἥταϊ]ε ατιππαΚία ο]άτι]]α- τιπι σδτήταζ. Βυηω παπικαδί] τα- 9) σεπς]ετίπ «οαγιδιάα αγηϊ 5ε- Κῑάε Πατία ἆαμα ςὔτ'αἴ]ε ςοὔα11γος, Νεβος οἰαταΚ ἴα ναζί[ε δαΥΙΦΙ Πχίϊς- ἴοαί ΘΕΥΙΙΠΙ ΚαΤΦΙΙαΥΑΠΙΙΥΟΤ, Βιὰ Ῥορία Καῑαπ ρεπς]ετί παδι] 1ἴ6ἱβΕί αἴπιε! ὁ Κιρτιδμ]ατ, οἱ ἰβιετί ἱςίπ ταηδί]ο «Ίζαπι οἰπιαάιδιπα Ταἳιδί]Η Οἱ Ρεποίπ εἰ Ιδιετί γαρασαβδιπι τΏγαδιπᾶα Ὀ]ε ϱΌτηιε]ς Ιἰδιεπιίγε- οεΚ]ετί ΚαπθαἰπάεαΙτ]εχ. Νείῖοε οἰατα τα: δαρίπ Καθί- Ηγεί! ἰδςί εκεΙκΙδί νε (εκπίδγοῃ νοΚκΙαδα νατᾶις. Οἴοπιοβί] πιαΚἰ- Πἰφ[]δί νε οἰεκιτ]κοί εἰκεικκ]οτίηί Κατςιαπια αἰς]ῆδᾳή πιενοιίιτ. Φαπαία ΚατΦι οἶαῃ Ἠαϊίτ σὔτῆφῆ βΟίετιπεΚ Ιςίπ δᾳ. πιἰσαιΙ {αγάα]ι Ῥάγοταπῃ. Κιῦτιδά γοπὶ ρε]αῖ- δίπι οα]ατάα Ταἱευε]ετάςεῃ, πιεκ- τεὈί ὨὈιήτάϊΚκίεπ 5οπτα πα γαρτηα]ς Πκτιπάε οἰάνκίατιπι 5ο- ταγοτάπῃ, ᾿ΓαἱεῬρετάεῃ Ὀἰτίςϊ Κα- τατ γετεπιεάἰβίπάεῃ, “Ὑαριοι]δι πας] Ὀι]άγοσδιῃπ”ὸ ἀΐγα δοτάιι- δυπιάα «οοουΚ γαριο οἶπια Ιφίεπηίς οἱδαγάιπι πιεκίεῦε ρε]- πιεζάἰπη.”' Οεναθιπι νετάῖ. Καδί- Ἠγεῖί ἰδίεγεῃ Ὀισβίρί ΙΦιετίῃ ππιι- να[[αΚίγει]ε Ὀαφατι]αβι]πιοςί ἱςῖῃ 688511 ἴα]πι νο Όιι ΙβΙετάς Κι]]απι- 18η πιαίζσεπιο Παϊκκιπάα ἴαπι Ὀϊτ Ὀἡρι Ιἠσωπιειὶδίπί Ὀἰπαίγοται, Μακίπο Πσατεβπάε [εοτί]ς Πιαῖο- πια, τπεκαπῆς, [επ νο οἰζίπι νο Άγτισα αἱει]ετίῃ ΚιΙαπ]]δι να φαΐτ Ίποε ἰφ]ετίη ἰαἴβίκαιιπι Ὀἱ]πιοῖς ἸἀΖαπιάιτ, Βα. κδςίίεπ Πσατοι αἰάκαάατ πιαΚάπε]ετ Πζετίπάς ταί- Ῥϊκαι αὔτοτεκ ὁβτεπί]πιο]αϊτ. Ῥὰ ἰατζάα ἴαπι ἰςίπ Πδηςί οΚυΙ νε Ὁβτειπιοπ]ετ 182ιπιάΙΓ. ΜεκιεοὈίπ αἴδίγε, Ιαρταϊάνατ να οἶζίπι ἀαἰτε]ετί επάςιγίιάεἰΠῖπ αγΠὶ οἶπιαςι νε Ὁδτειπιεπι]οτίπάς γετ] επαΒριγιπίῃ Ππηψγασίατιωι Ὀἱ- 1ρ Όια Ἠιδαδία ρταις νο ταοτίκ εδαδ] ὨὈρίγο «φαμίρ οἰπια]ατι εἰζεπιά!τ, ἘΙδτιδΙΠ, ια Ερ πιεκίοῦς, 5ε- πε ]ετάεπ[οτί ΙΠιίγαςι νατάι. Βπ- απ δοηταΚί πιακαἰεπιάᾳ οἰζ]ετα ΤείΚε δαπαί ΟΚι]απάα πο γαρ]ι- ἀῑδιπι απ]α{ίρ, πιοζιπ]ατιπ] ὈοΚ]ς- πηεΚίε οἶαῃ Πγεαϊ]ατάαη ΌὈα[ςε- ἀοεσεδίπῃ. --------ᾱ- Κ.Μ.Ρ. ΒΑΡΤΑΗΑΝΕΡΙΝ- ΡΕ ΕΥΙὈ1Π, ΡΟᾶυΜΙΙΑΗΙ γενῖ ΕΒΕΥΕΥΝΙΕΗΙ τεβηϊκ ΕΡΕΗΕΙΖ ΒΗγ νε Όαγαπ Ἠακίκι Τσταμίπα ε Βὶτ ᾿οξυ]---ΗΤ)5ΕΥ ΤΝ. Βαν νο Ὄαγαπ ΝΙναΣί δοπιϊτίςς Βἰτ οξιι---δΕΝΤΟΕΚ. Βαν νο Όαναη Αηπιοϊ Βἰτ ΚΙΖ--ΕΑΤΜΑ. Βαν νε Όαγαπ Λεμπιεά ΟΡπιαπα Βἰτ οὔυ]--ΑΗΜΕΤ. ΑΙ γε ΑΒΒΙΡΤΑΝΤ ΒΕΡΘΙΡΕΝΊ ΜΑΝΔΟΕΒ ΑΝΡ ἘΑΜΠΙΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΠΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΗΑΜΙ μπὐρῦβ Μυανϊνί νΕ ΑΙιΕΡΙ τς. ᾱ. Ὦ. ἨΠΙβθββ, Ἐτε, Μγ. ᾱ. Ὦ. Βιπρθθς απᾶ Βατρατα. Ο ΝΕΟΔΙΟΡΙΣΘΕΙΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΠΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Ἡ διεύθυνσις τῆς Κυπριακῆς Μεταλλευτικῆς 'Ἑταιρείας ἀναγ- γέλει μὲ εὐχαρίστησίν της τὸν διορισμὸν τοῦ κ. Τζὼν Δ. Μπέρ- τζες ὡς Βοηθοῦ Τοπικοῦ Διευ- θυντοῦ τῶν ἐργασιῶν της στὴν Κύπρο. Ὁ κ. Μπέρτζες θὰ µένη οἰκογενειακῶς στὴν Σκουριώ- τισσα μὲ τὴν Κυρία του, ᾿Ελί- ζαμπτεθ, καὶ τὰ δυό τους παιδιά, τὴν Βαρβάρα 1] χρονῶν καὶ τὸν Φρὲντ 4 χρονῶν. ὍὉ κ. Μπέρτζες γεννήθηκε τὸ 1913 στὸ Μπέρκελεῦ τῆς Καλι- φορνίας. Όταν ἦταν μικρὸς ἔμενε μὲ τοὺς Ὑονεῖ του στὶς μεταλλευτικὲς περιοχὲς τῶν Δυ- τικῶν Ηνωμένων Πολιτειῶν. ᾿Αξίζει νὰ ἀναφερθῇ ὅτι πρὶν ἀπὸ τὸ 1920 ὁ πατέρας του ἦταν διευθυντὴς τοῦ '᾿Ηνωμένου ᾿Ανατολικοῦ Χρυσωρυχείου στὴν ᾿Αριζόνα, τὸ ὁποῖον ἀνῆκε στὰ ἴδια πρόσωπα ποὺ εἶναι σήµερα μέτοχοι τῆς Κυπριακῆς Μεταλλευτικῆς Ἑταιρείας. Ἡ. πρώτη ἐργασία τοῦ κ. Μπέρτζες ἦταν βοηθὸς σ’ ἕνα Χημεῖον στὸ Τόποναχ τῆς Νε- βάδας, στὸ ὁποῖο δούλευε τὸ 1929. Μετὰ τὴν ἀποφοίτησί 'του ἀπὸ τὴν Μεταλλευτικὴ Σχο- λὴ Μάκεῦ τῆς Νεβάδας τὸ 1938, διορίστηκε γεωλόγος ὑπο- γείως καὶ κατόπι ἐπιστάτης βάρδειας σ’ ἕνα µεγάλο χαλκω- ρυχεῖο στὸ ᾿'ἜἘλυ τῆς Νεβάδας. Τότε νυμφεύθηκε τὴν κ. Μπεέρ- τζες, κόρην ἑνὸς ἐρευνητοῦ µε- ταλλειολόγου. ᾿Αργότερα ὁ κ. Μπέρτζες δούλεψε στὴν ἀνά- πτύυξι ἑνὸς νέου μεγάλου µεταλ- λείου μαγνησίου στὴν Νεβάδα, κι ὕστερα ὑπηρέτησε τρία χρό- νια ἀξιωματικὸς στὸ Πολεμικὸ Ναυτικὸ τῶν 'Ἡνωμένων Πολι- τειῶν. Μετὰ τὴν ἀπόλυσί του ἀπὸ τὸ ναυτικό, ἐργάστηκε σὲ μεταλλεῖα στὸν Καναδᾶ καὶ κατόπι ὡς μηχανικὸς σὲ μιά µεγάλη μεταλλευτικἡ 'Ἑταιρεία. Στὰ τελευταῖα τρία χρόνια πρὸ τοῦ διερισμοῦ του στὴν Κ.Μ.Ε., ὁ κ. Μπέρτζες διηύθυνε τὶς ἐργασίες σ’ ἕνα µεγάλο ὀρυ- χεῖο σιδήρου στὴν ἔρημο τῆς Νότιας Καλιφορνίας. ᾿Αρέσει πολὺ τοῦ κ. Μπέρτζες ΥΕΝΙ ΤΑΥΙΝ ΟΙΠΝΑΝ ΜΝΑΗΑΜΗΙ ΝΜΟρῦΕΒ ΜΌΑΥΙΝΙΝΙΝ ΚΙΒ- ΒΙΡΑ ΜΌΥΑΡΑΙΙΑΤΙ Κ.Μ.5. Ιάατεδί ΚΙΠΙΡΑΠΥΕΠΙΠ Κιδτις ἱδ]ετί πιαπα]Ηἰ πιά Πχ πλα- νιπ]ἡβίπε Βαν Οοπ. Ὁ. Βδτοίς ἴπ ταγἰπίπί 18Π εἴτηεΚ]ε πιεπιπιπάτ1γ. Κατι Βαγαπ Ἠμσαῦει Βδτοίς νε Ικί ςοοικίατι---Βατῦατα, ΤΙ γαβιπάα νε Ἐτεά, 4 γαδιπάα---ἵ]ε Ὀεταῦετ οΚιτγοάιφαἆα ἱκαππεί εἆς- οεΚ]ετά(τ. Βαν ἨΒδῦτοίᾖ 1913 ἵἰε Κα[ί- [οτΠίγαπΙπ Βοτκε]εν Καδαὔαδιπάα ἀοδάα. ΟοσυΚίηδι εθενεγπ]ετίγ]ε Ῥίτ]Κίε Όαιι Βιτιερδ Απιετίκα πιαάεποἰΠ]κ Καπιρ]ατιπάα ρεςτ]. ΒάΡΕΡΙΠΙΠ 1920 ἆεπ εννε]Κί γ]]ατ- 4α Κ.Μ.Ρ. πε σαΠἱρ Βαἱαπαπ φἰτκεί Πεδαῦιηπα «αἱβαπ Ατίζοπα- ἁακί Βἰτ]οδις Ώοδι ΑΙΠΠ πιαάσι- Ἱετί φἰτκεηπίη πιάτα οἰάαδαπα Καγάείππεκ «ἀῑκκαίε αγαπά], Ῥαγ Βδτοϊίη ΠΚ ναΖ][εδί Νενα- ἁαπιπ ΤοποραΚ Καδαὔασιπάα, 1929 αα Ανατ ὈαΚιοιδι γατάιπιςΠδιάις, 1935 ἆε Νεγαάαάα ΜαΚαγ πιαᾶσῃ- ο] πιεἰκ{ερΙπάσοπ πιοζιῃ οἰάιι]ς- ἴαη. 5οητα ἈΝεναάαπιπ Εν Όαίκιτ πιαἀεπίπάε γετα]ῖι Ἰ]εοίοῦι να ἆθμα 5οητα ἆᾳ ἀεβίφιτπιε απατί οἰατας «αδα, ῬΒι πιϊάάει Ζατ- Ππάα ὨὈἱ Ππαάεπ ἍΑΤΑΥΙΟΙ νε εεΠφγ]οἰφἰπίη Ἰιζι οἶαπ Βαγαῃ Βδτεϊς ο εν]επά1. Βἰτ]εφκ Απις- τίκα Βαμτίγεξιπάε 3 γι]ής ΖαὈ1ε]1]ς Πἰζπιειπάεπ οεννεἰ ἈΝεναάαάα Ὀὔἡψες Οἱ πιαὔπεΖγιαπι πιαάςπἰῃίῃ σεΠφητί]πιεςί ΙΦίπάε «λ]Φί1, Μος- Ὀω Πσπιειίεα Κιτι]άπκιαη 8ΟΠΤα Βαν Βῦτοίς Καπαάαάα π]α- 4επ ϱρε]ρίγπιε νε ΙβΙείπιο ἰφίπάς α1161Ρ ἆαῃμα 5οητα Απιοτίκα Βίτ- Ἱεοκ ὨὈεν]ει]ετίπε, υἡγῆ]ς Εἱτ πιαάςπίπ. αἴδα πιηπεπαάϊσί οἰαταῖς ἀδπαάἡ. Κ.Μ.Ρ.ἀο ναζξε]οπά]γιπιοζάσῃ εννεὶ 34 υ ἀἴπεν Καλβοτπία «δ]άπάε γῆς Οἱ γετγεζίῖ ἀςπιὶτ πιαάςπ{ ἀππατΙΠΙΠ. ΙΦ]εΠ]πιοςί ΙΦίῃ ἱάατο ετιῖ, Βαν Βῦτοϊδίῃ Ποβ]απάιβι φεγ]ατ Γοιοδτα[ς]κία γιζπιοάϊς: Τεπίς γε (οταπ ἆα Ζεν α]ιτ. ἡ φωτογραφικἡ καὶ τὸ κολύμβι. ν εὐχαριστεῖ ἐπίσης τὸ τέννις καὶ τὸ γκόφ. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΟΔΛΔΥΝΕΙ ἘΝΚΡΙΤΕΡΗΝ ΑΠΟΧ.Ο- ΡΗΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ᾿Αρχικὰ τὸ Σχέδιον Συντάξε- ὧν τῆς Κ.Μ.Ε. προνςοῦσε γιὰ ἀφυπηρέτησι σὲ ἡλικία 65 ἐτῶν, «μὲ 15 ἢἡ περισσότερα χρόνια συντάξιµη ὑπηρεσία. Ὑπῆρχε ἐπίσης πρόνοια, ποὺ ἐπέτρεπε σιοὺς περιλαμβανομένους στὸ Σχέδιο, νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν δουλειὰ τῆς “Εταιρείας μὲ σύνταξι, σὲ ἡλικία ἄνω τῶν 55 καὶ κάτω τῶν 65, ἂν ἕως τὴν ἡμερομηνία ποὺ ἀπεφάσιζαν νὰ ἀποχωρήσουν εἶχαν συγ- κεντρώσει συντάξιµη ὑπηρεσία 20 χρόνια καὶ ἄνω. Τώρα τελευταῖα ἔγινε μιὰ τροποποίησι τοῦ Σχεδίου, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωµα ἀφυ- πτηρέτησης, μὲ τὴν ἔγκρισι τῶν ᾿Επιτρόπων τοῦ Σχεδίου, σὲ ἡλικία ἀπὸ τὰ 55 ἕως τὰ 65, ὅταν ἡ συντάξιµη ὑπηρεσία γιὰ τὶς διάφορες ἡλικίες εἶναι σύµφω- να μὲ τὸν ἀκόλουθον πίνακα: | 55 20 χρόνια 56 195 57 19 » 58 18: » 59 18 » 60 Ίτς 6ἱ 17 » 62 16: » 63 16 » 64 155 5) 65 15 » Τὸ Σχέδιο. Συντάξεων τῆς Κ.Μ.Ε. λειτουργεῖ ἀπὸ τὶς 31 Δεκεμβρίου 1950, ᾿Απὸ τότε 18 µέλη τοῦ προσωπικοῦ ἔχουν ἀφυπηρετήσει μὲ σύνταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ παίρνουν ἐνόσῳ ζοῦν. Στὰ πέντε ἐρχόμενα Χρόνια ἀκόμη 32 ὑπάλληλοι καὶ ἐργά- ται θὰ φθάσουν τὸ ὅδον ἔτος τῆς ἡλικίας τους, Στὰ µεθεπό- µενα πέντε χρόνια ἄλλα 52 πρό- σωπα θὰ δικαιοὔνται σὲ κανο- νικὴ ἀφυπηρέτησι. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δυνατὸ βεβαίως νὰ αὐξη- θοῦν μὲ ἄλλα µέλη τοῦ προσω- πικοῦ ποὺ τυχὸν θὰ ἐκλέξουν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὶς δια- τάξεις ποὺ προνοοῦν γιὰ ἐνωρί- τερη ἀφυπηρέτησι, Σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ Σχεδίου, ὁ κάθε ἕνας συγκεντρώ- νει {1 σύνταξι τὸν χρόνο, πλη- ῥρωτέα μετὰ τὴν ἀφυπηρέτησι στὰ 65 του Χρόνια, γιὰ κάθε 420 ἀπολαβὲς στὸν κάθε χρόνο ὑπηρεσίας ἀπὸ τὴν Ιην ’Ίανου- αρίου 1951. Γιὰ τὶς ὑπηρεσίες πρὶν ἀπὸ τὸ 195], τὸ ποσὸν τῆς σύνταξης ὑπολογίζεται μὲ βάσι τὸν µέσον ὅρο τῶν ἐτησί- ων ἀπολαβῶν γιὰ τὸ 1949/50, σύμφωνα μὲ ἕνα τύπο ὑπολογι- σμοῦ. Γιὰ παράδειγµα ἂς πάρω- µε ἕνα πρόσωπο ποὺ ἄρχισε δουλειὰ στὴν Ἑταιρεα τὸν ᾿Ιανουάριο τοῦ 1951 σὲ ἡλικία 29 ἐτῶν. ᾿'Ας ὑποθέσωμε ὅτι ἐργάζεται κανονικὰ καὶ χωρὶς διακοπἡ 36 χρόνια, ἕως ὅτου δηλαδὴ γίνη 62 χρονῶν, καὶ ὅτι ὁ µέσος ὅρος τῶν ἀπολαβῶν του θὰ εἶναι {250 τὸν χρόνο. Όταν θὰ ἀποχωρήση ἀπὸ τὴν δου- λειὰ θὰ δικαιοῦται νὰ πάρη σύνταξι {5 τὸν χρόνο γιὰ κάθε Χρόνο τῶν 36 ἐτῶν τῆς ὕπη- ῥρεσίας του, .δηλαδὴ {180 τὸν Χρόνο ἢ «5 τὸν μῆνα μέχρι τοῦ θανάτου του. ΕΜΝΙΥΕΊΤ ΗΕΕΚΕΡΒ Ι0ἱΝ ΒΙΒ. ΜΕΡὉΙΙΥΕΤΤΙΒ, ΕΜΝΙΥΗΤ πύρυβῦ Ἡ). Ὦ. ΒΌΡΟΗ, Ταταπᾷαη, ΜοάετΏ επιπ]γοι νε ΚαζθΙΗΤι ὄπί]εππς Ἰάατεπίπ, ἰβο]οτὶπίῃ επιπϊγειἰπάςεη πιος αἱ οἶπιακς εβᾶδΙΠα ἄαγαπιΓ. Γεεας ἀοδτιάατ ἁοτιγα ἰάατεάςεηπ σεἰάἰῥίπάεηπ νε πι [οιιϊς]ετίῃ ἂς Ιβςί]ετίε ἁοδτιι- ἆαπ ἀοδτιγα ἴεπιας Παπάς ὃι- Ίππατ Ιάατο αάαππ]ατιπάαπ οἰάι- Ιατιπάαῃ. Ιφο]]ετίπ κεἰ]βπιειίπάεῃ ππες' αἱ οἶαῃ Κἴπηδε]ες πιΏ[οΓθ]ε-- ἀῑπ, Τ9οἰπίπάε πιεδα]γειί Ὀὐγῆκ- τάτ. Εἰν ἰδοί Ἠεπι Κεπαάϊ Κεπαά]θίη- ἄεπ Πεπῃ 4ᾳ αἱ]εείπάεπ πιος’ μἱάμτ. Κοσαµ, Ὀαδα[ῆς νε αἲ]ε τεἰ]ἰβὶ ναζ{εδὶπὶ ταπι οἰαταίὶς Ὀαδατα- Ὀήπιαθεί Ιςῖπ Ἰετ νατνα κφα]πι ϱ85πηαδα ἀἰκκαι εἰπιε]άϊίς, Βογ]ε γαρίθι ἰακάϊτάςο απιαπαί Ιδίκ- κα]θία νε ἁἀοαγικιγίε Ἐιοτιδιη τε[βµιπα ἅα γατάιπι εἰπιὶρ οἰς. Ῥε]θππεί Γετάϊί Ὀἱτ πιεδε]εάῖ, Θεντεπίη τεβίτί Εὐψί]ς οἰπιαἷ]α Όεταῦεί οδας το] ουπιγαΠπ ΖἱΠίῃ- ἁῑτ. Ἱάατεπίη δεν, ὅπάετ]δὶ νε Ὀαδκαπ]δι αἰαπάα ἀπτπιαάβη Πετ]εππε]ίε οἶαῃ πια]ίπε αἰεί εάα- ναϊ νε «αἱβπ]α φατίίατι 5ιγδιπάς τομ](κε]ετ τεἰᾶῇ εάΙ]πιεἰκιεά(τ, Τςς]- Ἱετίπ Κεπα!]ετί ἆςᾳ τετακκί οἰτπε]ί- ἁῑτίετ, αμα «θ]ίπι ἶς γαρπια ιι5ῦ] γε πιοίοίῖαι ΟᾷΕΕΝΙΡ κυ.- 1 ΑΝΜΑΙΙΩΙΕΙΙΑΕ: ἰάατο τα- ταβπάαη [εάατς οἰάπαπ επιπἰγει ΕΦΥαδΙΠΙ βίγπιεγο Ί5ΤΕΚΙ Ί οἱ- πιαάιτίατ Φαπδίατα τενεκ]ή] εἴ- πιεπιεβὶ βτεηπιε[άίτ]ετ: πο ἰἱςίπ ε]θπιείίε ςαἱδπηαίατι Ιῶσζαπι εἰιῖ- διΠὶ ΑΝΙΑΜΑΙΙΟΙΕΙΙΑΕ: Πες Ζ8ΠΊ8Π φε]θππεῖῖς οβἡδππαῦι 15 ΤΕ-- ΜΕΙΓΙΟΙΗΙΕΚ. 1βς]]ετίο Ἰάπτοσί]ετίῃ Καζαίατι ὄπ]εππε νε φε]ᾶππεί αῥτιπάα ΙβδίΓ- ΗΡί γαρπιαἰατιγ]ε φαἰίπι ἵρ νε ΚαζΗδΙΖ Ἱθοῖ]οτ Ιπ]άφαί εἀαεΟΙτ, Βΐτ 15 γαἰπιζ ἀοδτα γοἰάαη γαρι]- ἀϊδι Ζαππαπ α]ΐπι οἰτ---δ6ἱ|βπιοί ἁοδτα γο]άιτ, Τοςίἱετ]ε πιή[ειείσ]ετ οὔοιτ ΗΑ- ΚΙΚΑΤΕΝ ἰδιοτίοιος ΚαζΙαΓι ΟΝΙΙΥΒΠΙΕΙ ΕΠ. Ἕνας ποὺ ἀποχωρεῖ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία πρὶν Ὑγίνη 65 ἐτῶν, μπορεῖ, εἴτε νὰ. περιµένη ἕως ὅτου γίνη 65 ἐτῶν διὰ νὰ εἰσπράττη τὴν σύνταξι ποὺ συγκέντρωσε µέχρι τῆς ἡμερο- µηνίας τῆς ἀποχώρησής του, εἴτε μπορεῖ, μὲ τὴν ἔγκρίσι τῶν Ἐπιτρόπων τοῦ Σχεδίου, νὰ προτιµήση νά εἰσπράττη ἀπὸ τὴν ἡμερομηνία τῆς ἀποχωρή- σεώς του ἐλαττωμένη σύνταξι. Ἡ ἀμέσως πληρωνομένη µηνι- αία σύνταξι σ’ ἕνα ποὺ ἀφυπη- ρετεῖ ἐνωρίτερα ἀπὸ τὴν κανο- νικὴ ἡμερομηνία ἀποχωρήσεώς εἶναι μικρότερη ἀπὸ τὴν σύντα- ξι τῆς ὁποίας ἡ πληρωμὴ θά ἄρχιζε μετὰ ἕνα διάστηµα χρό- νου. Αὐτὸ διὰ τὸν λόγο ὅτι ὁ ἀποχωρῶν σὲ μικρότερη ἡλικία, κανονικὰ ὑποτίθεται ὅτι θὰ ζήση περισσότερα χρόνια ἀπὸ ἕνα ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ. ἐργάζεται στὴν Εταιρεία ἕως ὅτου γίνει 65 ἐτῶν. 'Ανα- µένεται κατὰ συνέπεια ὅτι στὴν πρώτη περίπτωσι ἡ σύνταξι θά πληρώνεται γιὰ πιὸ πολλὰ Χρόνια παρὰ στὴν δεύτερη, καὶ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως ἐλαττώνεται ἀναλόγως. Κάθε χρόνο ὅλα τὰ µέλη τοῦ προσωπικοῦ εἰδοποιοῦνται γιὰ τὸ ὁλικὸν ποσὸ τῆς σύνταξης ποὺ συγκέντρωσαν ἕως τὴν ἡμερομηνία τῆς εἰδοποιήσεως,

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΙ' ΟΤΑΝ ΕΙΣΤΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ 4p
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΔΙΔΕΙ ΔΙΑΛΕΞΙ ΣΕ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ Ο.Α.Σ.Κ.Μ.Ε. 4p
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΝΟ 4p
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ 3p
ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΞΕΡΟΥ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ 3p
ΜΕΡΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΕΥΡΥΧΟΥ 3p
GARAGE SHOP PERSONNEL 3p
Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ 2p
ΠΑΛΛΑΙΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΥΠΟ ΣΥΝΤΑΞΙΝ 2p
Η ΤΕΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΤΕΧΝΙΤΕΣ 2p
EMNIYET HERKES İÇİN BİR MES'ULIYETTİR 1p
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΕΝΩΡΙΤΕΡΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ 1p
Ο ΝΕΟΔΙΟΡΙΣΘΕΙΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΠΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ 1p
LEFKE SANAT OKULU 1p