Back

ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ, 1984-03-01

« Ἡ µεγαλοσύνη στά ἔθνη δὲν µετριέται μὲ τὸ στρέμμα Μὲ τῆς ψυχῆς τὸ πύρωμα μετριέται καὶ τὸ αἷμα. » ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ πα ΝΙΚΟς ΦΥΛΑΚΑς ΕΘΝΙΚΗ - ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ - ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΦ ΜΑΡΤΙΟΣ 1984 ΕΤΟΣ Γ΄ ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 22 ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΣΑΠΕΛ ΚΑΙΤΗΣΠΕΑ. ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΗΚΟ ΝΑ ΣΥΝΕΣΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣΕ.Ο.Κ.Α. Ἡ κορωνίδα των εθνικών επετείων, η θρυ- λικὴ Πρωταπριλιά του 1955, η επἔτειος του Δι- γενἠ και της Ε.Ο.Κ.Α., ἔρχεται πάλι για να θυμί. σειστον Κυπριακό Ελληνισμόπως «η µεγαλωσύ- νη στα ἔθνη δεν µετριξται µετο στρᾶμµα, µετης ψυχής το πύρωμα μετριέται καιτο αἷμα». Ἔρχε- ται πάλι η δαφνοστολισμένη επέτειος του Κυ- πριακού Ελληνισμού, να µας θυμίσει το αιώνιο καθήκο µας προς του «Χριστού την Πίστη την Αγία καιτης Πατρίδος τη Λευτεριά». Πως οιλαοὶ που εἶναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν και να θυσιαστούν για τη Λευτεριά τους, αυτοί οι λαοί εἶναι που επιβιώνουν. Φἔρνουμε νοερά στο νοὺ τον Λεβεντόγερο Αρχηγό µας Διγενή, τους ήρωες και τους αγωνι- στὲςτης Ε.Ο.Κ.Α. καιξαναζούµεµετης ψυχήςστα μάτια τον υπξροχο αγώνα του 1955-59, Οταν ενωμᾶνος ο Κυπριακός Ελληνισμός, κάτω απὀ εμπνευσµενη καθοδήγηση, ἔκανε όλους τους λαούς τὴς Υης, ελεύθερους και σκλάβους, να στρέφουν τα μάτια προς την Κύπρο και ναθαυ- µάσουν το θάρρος και την αποφασιστικότητα του λαού µας. Νοίύύθουμε ὅμως, σαν άνθρωποι που γρά- ψαμε αυτό το ἔπος, και πολεμήσαμε πλὰϊ - πλὰϊ µετους ήρωες και πεσόντες του αγώνα, ντροπἠ που η επἔτειος της 1ης Απριλίου 1955, βρίσκει για δεκατη κατά συνἔχεια χρονιά την πατρίδα µας να παραμὲνει μισοσκλαβωμένη και τους Ἕλληνες κατοϊκους της, ν᾿ αγὠνιούν πραγµα- τικἁ για τη φυσικἠ και εθνικἠ τους επιβίωση, στη νήσο των πατέρων τους. Μπροστά σ᾿ αυτή την τραγικἡ κατάσταση, πόσα καιπόσα στόµατα δεν ψιθυρίζουντ᾽ ὀνομα του Απελευθερωτή ἁιγενή, του άνθρωπου που πρόσφερε µια ολόκληρη ζωή γιατο μεγαλείο και το μεγάλωμα της Μεγάλης Πατρίδας Ελλάδας και της Ιδιαιτέρας του πατρίδας Κύπρου. Του ανθρώπου που πάντοτε πολεμούσε τους ορα- τους και αὀρατους εχθρούς που επιβουλεύοντο την ακεραιότητα της πατρἰδας µας. Και όσο ζού- σε ηταν η προσωποποίηση της ἴδιας της Θεάς Λευτεριάς... . Με σφυγμἔνη τη γροθιά και κομμένη την ανάσα, ο Κυπριακός Ελληνισμὸς, δεν ξξρει ποια μερα θάναιγι᾽ αυτὸν κάθε αὗριοπου ξηµερώνει, Γιατί ο χρόνος απἔδειξε πόσο αργήσαμε και πὀὸ- σο ερασιτεχνικἁ χειριστήκαµετο πρὀβλημά µας, Γιατί ηγεσία και λαός, δεν συνειδητοποίησαν φαίνεται το μεγάλο κακόπου ἔπληξετο νησί µας και τον άμεσο κίνδυνο που µας απειλεί. Για πολλοστή φορά καλούμε την Μητέρα Πατρίδα Ελλάδα, να προστατέψει αποτελεσµα- τικα την Κύπρο στᾶλλοντας άρτια εξοπλισμνο στρατευµα, που να µπορεἰ όταν παραστεὶ ανάγ- κη, να ρἶξειτον Αττίλα στη θάλασσα. Γιατί µόνο ἔτσι μπορεί να σωθεί η Κύπρος και ο λαός της. Μόνο ἔτσι ο Τούρκος θα βάλει νερό στο κρασί του και θα πάψει να ὠρξέγεται το νησί µας που ακόµα κι οι πὲτρες του γνώρισαν στο πέρασμα των αιώνων Ελληνικό πολιτισμό. Οι Αγωνιστς, καλούν επίσης το λαό και τον πολιτικό κόσμο της Κύπρου σε ενότητα και εθνικὀ προσανατο- λισμό. Τα μάτια πρῖπει να ξαναστραφοὺύν προς τον Παρθενώνα καιη καρδιά να πἆλλει ὅπως τα Χρόνια του Μεγάλου Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Οἱ ήρωες µας παρακολουθούν απὀ το πάν- θεο της αθανασίας και µας ζητοῦν να συνεχ- σουµε τον μεγάλο αγώνα τους. Αγώνα που θα φξρει τη Λευτεριά και στην τελευταία ακροθα- λασιά του νησιού µας καιθα μοσχομυρίσει παν- τοῦ Ελλάδα. ΖΗΤΩ Η 1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 ΖΗΤΩ Οἱ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΣΑΠΕΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 26ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 ΝΑΣΤΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ Λε Το δάκτυλο στην σκανδόλη βρίσκει και Φέτος η !στορικἡ επέτειος της 2δης Μαρίίου, Την µαρτυρική µας Μεγαλόνησο, τον Ακρίτα του ἕλληνι- κούὐ Λόὁτου. Ηηµέρατης εθνικἠς /Παλη/- γενεσίας βρίσκει ον λαό µας, να αγωνί[- «ζεται σκληρά για Την Φυσική και εθνικἠ του επιβκωση. Την 2δη Λαργίου 1821, τη μέρα που γιορτάζουν κόθε χρὀνο ο) Πανἑλληνές νοσταλγε) κάθε σκλάβος κα υπόόουλος Λαός, γιατί εἶναι μέρα που ὀΐ]δαξε στο παγκόσµ!ο, πως η Ελευθερία κατοκπέτα! µε αἷμα και θυσἰ- ες κα ὅεν δωρίζεται... Ο Αγωνιστὲς, Φέρνουν στη μνήμη τους τις ηρωἰκὲς μορφὲς πων ΟΠΛαρχη- γὠντης Μεγάλης Επανάστασης του {έ- νους. Λορφὲς που πέρασαν στην !στο- βία σαν ηµίθεο κα! υπεράνθρωπο σπὀ τακατορθώματάτους. Ο Ἓλληνας, πλά- στηκεναζε! ελεύθερος κα, υπερήφανος ω. «Λόνο Λ/γο καιρό ξαποσταύνει και ξα- νά προς την δόξα γραβά», λέγε! χαρα- κτηριστικό ο ποιητής, για να στηγµατί- σε! Την διχόνοια που οδηγε] σε εθνικἠ συμφορά και παρἆλληλα να τονίσειτην αποφασιστικότητα του Ἕλληνα να αγωνιστε] για ὁ,τι κερὀ κοι ὁσιο πιο(Θνε και κληρονόμησε σαν /ερὀν παρακατσ- θἠκην και παράδοσην. Η Κύπρος, κοµ- µάτ Ελληνικό απὀ την αρχαιότητα, πή- ρε μέρος στην Επονάσταση αυτή του Γένους των Ελλήνων και µε το όραμα της ΕΝΩΣΗΣ µετην Μεγάλη κα Ελεύ- θερη Λ{άνα /ΓἹατρίδα, έγραψε κ᾿ αυτὴ τόσες φορὲς την δικἡ της ιστορία, στις Δέλτους της Ιστορίας του Ελληνικού Ἓθνους, Ηταν η Τη Απριλίου 19565. όταν ο! μορφές του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, µετενσαρκώθηκαν στο πρόσωπο Του ηρωϊκούὐ Δ/ΓΕΝΗ, και πων παλληκαρκὠν της Ε.Ο.Κ.Α. που σον νἑοι αντοεκυμἑνοι του 1821, ἐκσ- ο «...Ἡ Λευτεριά, σαν της αυγἠς το φεγγοβόλο αστἑρι της νύκτας το ξημέρωμα θα φὲ- | ρει». Κύπρος. Το «μυριόσκλαβο νησί» στην άκρη της Μεσογείου, ο Ακρίτας του Ἑλληνικού Νότου, πού μοιάζει σήμερα σαν τον Προ- µηθέα Δεσμώτη, που κραυγάζει μέρα και νύχτα, αιώνες τώρα, στους ὁποιονυς και ὁποιους κατα- κτητέςτου, στον βάρβαρο Ασιάτη που μολύνει τη μισή του Υἡ, πως τον Γολγοθά θα διαδεχθεὶ η Ανά- σταση και η αδούλωτη Ελληνυή ψυχἠ και Ελληνική αντρεία, θα ξαναγράψουν ξανά ἑνα νὲο ἔπος, τόσο τρανό και δοξασμένο, όπως το ἐπ Ε.Ο.Κ.Δ. ναντο 1955,να σταματήσει η θεά Λευ- τεριό κα! να στεφανώσει τα παλληκάρια της Κύπρου, ὁπως τόγεςτο 1821. Σήμµερα,μετην ευκαιρίαπου ὀΐδειη δοξασμένη επέτειος της εθνικἠς /Ἱαλη- γενεσίας. ο Αγωνιστὲς καλούν τον Κυ- πρακὀ Ελληνισμό σε ενότητα, εθνική συστράτευση και κόθε τίµιο πατρκώτη άγρυπνο Φρουρὸό στις επάλξεις της τ- µής, µέ ανἰκητα ὀπλατου τον Χριστό και Την πίστη στην Ελλάδα. Επίσης ο! Αγωνιστὲς, καλούν την Λήητέρα Πατρίδα, να προστατέψει απο- γελεσματικάτην Κύπρο, στέλλονταςτην Μεραρχία που ανθελληνικά στοιχεία απομάκρυναν το 1967, αλλά παράλλη- Λα καλούν και Την Ελληνική Κυβέρνη- ση, να προστατέψει αποτελεσματικἁ την Κύπρο, που συμπορεύεται απὀ τα βἀθη των αιώνων µετην Ελληνική Ιστο- ρἷα κα! Τον Ελληνικό πολιτισμό. Αν µε την «σπειλή» όὀτι θα σταλε] Ελληνικἡ Μεραρχία στην Κύπρο ο! Τούρκο, πανι- κοβλήθηκαν, και πλόθουν ὀνειρα, για να µσταιώσουν Την αποστολἠ της, ο καθἑνας µπορεί να φανταστεί ΤΙ θα εγ]- νετο αν πράγµατ! η μεραρχία βρισκόταν στην Κύπρο. Επίσης ο! Αγωνιστὲς κα- λούν τις κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλά- ὅος, να αναλογισθούν ις,στορικέςτους ευθύνες ἕναντ/της Κύπρου καιναχειρι- στούν το Κυπριακὀ μεγνώμονατο εθν:- κὀ συμφἑρον κα σκοπὀ την πραγµατ- κή Λευτεριά στονησ]μας, κα!ναξεπλη- θεί η ντροπή του 1974. Ας µη ξεχνἀ κανἑνας πως ο βάρβα- ῥρος Αττίλας που στρογγυλοκόθησεσαν αφέντης στα κερἀ χώματα της µισήςμος Πατρίδας, ωρέγεται ολόκληρη την Κύ- προ και ὁτιο Κυπριακός Ελληνισμός. ζει τις π,ο τρομακτικὲς στημὲς της ιστορίας του. Απὸ τους πανάρχαιους χρό- νους, οι Ἐύπριοι μιλούσαν τη γλώσσα των Αχαιών. Μι᾽ εἶχαν προπάντων στην συνείδηση ὅτι ἦσαν Ἕλληνες. Και απὀ τότε μὲ- χρι σήµερα, κανένας κατακτητὴς και καμιά συμφορά δεν μπόρεσαν να δουλώσουν την Ελληνικἡ ᾧν- χἠ και ν᾿ αλλοιώσουν τον Ελλη- νικὸ χαρακτήρα της Κύπρον. Και δεν ἦσαν οὖτε λίγοι οι κατακτη- τὲς οὖτε λίγες οι συμφορὲς. Ανοϊγοντας κανεὶς την Ιιστο- ρία της, θα συναντἠσει ἑνα πλἠ- θος φυλές, που σαν τ᾽ άγρια κὺ- µατα ξέσπαγαν πότε απότα βάθη της Ανατολής και πὀτεαπό τη Δύ- ση, πάνω στο απροστάτευτο νησἰ μας. ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ 15ΣΕΝΤ ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΕΛΙΔΕΣδ Εΐδε τους Ασσυρίους στην εποχἠ του Σαργών, τους Αιγν- πτίους µετον ᾿Αμαση, τους Πὲρ- σες µεβασιλιά τον Καμβύση, κα- τόπιντους Ρωμαίους κι αργότερα υπόµεινε τις τρομερὲς επιδρομὲς των Αράβων. Στον κατάλογο των κατακτητὠν περιλαμβάνον- ταιχαι οι Ῥταυροφόροι, που πού- λησαν µε µια εξευτελιστικἡ πρά- ξη την Κύπρο στους Ναῖτες, που µε τη σειρἁ τους την πουλούν στους Λουζινιανούς. Από το 14859 η Κύπρος περιέρχεται στην κα- τοχἡ των Ενετὠν για να πἑση το 4570 στα χὲρια του πιο αιµοβό- ρου απὀ τους κατακτητὲς της. Στους Τούρκους. Πεΐνα, συµφο- ρὲς, ανήκουστες, ομαδικές σφα- γὲς που ἐφθασαν στο αποχορὺ- Γ] φωμάτουςτο 1824, όταν οι Άνα- τολίτικοι µονλλάδες λύσσαξαν για την Επανάσταση του Ἑλληνι- κούὐ Ἓθνους. Τελευταίοι κατα- πτητὲς της Κύπρου οι ᾿΄Αγγλοι, που την αγόρασαν στα 1878. Κι όμως Ἡ ιστορἰα έχει ἦδη γράψει και την εθνική ντροπἠ και συµ- φοράτου 1974,μετημισή Κύπρο σκλάβα στα χξρια των κτηναν- θρώπων της αιµοβόρας Τουρκὶ- ας. Κι όµως! Παρά τα τόσα και τόσα δεινἁ ποὺ υπέφερε και υπο- φὲἑρει, κανένας µα κανένας δεν μπόρεσε ν᾿ αφαιρἑσει από τη φυ- χήτου Κύὐπριου,πωςηνἠσοςµας δεν αποτελεὶ Ἑλληνική κλβρονο- μιά, πως οι μοναδικοί γνήσιοι κά- τοικοὶ της δεν εἶναι οι Ἓλλήηινες., Ὅπως πᾶλι µας βεβαιώνει η 1ΗΤΩΠΗΕΟΚΑ ιστορἱα, πολλὲς φορὲς ο Ώυπρια- κὀὸς Ελληνισμός επαναστάτησε και ζήτησε Λευτεριά και Ἔνωση µετον Εθνικό κορμό,μετην Ελλά- δα, µε την οποἱα πορεύτηκε εθνι- κά και πνευματικά. Συναντούμε επαναστάσεις του Ἐυπριακού Ελληνισμού στα 4607, στα 1765, στα 1804, τρεις στάσεις επεισο- διακὲς στα 1833, δυναμικἠ εξέ- γερση τον Οκτώβριο του 4931, ειρηνική εξέγερση και επίσημη απαίτηση για ἔνωση µε την Μάνα Ελλάδα τον Γενάρη του 1950 και ασφαλώς, ὅταν «το μαχαίρι έφθασε μέχρι το χόχκαλο», το ηρωϊκό ἐπος της Ε.Ο.Κ.Α. Με την ευκαιρία της εθνικής επετείου της Ίης Απριλίου 1955, ιερὀ χρέος και καθἠκο µας υπο- χρεώνει να σκύψουμε πάνω απο την επανάσταση της Ε.Ο.Κ.Α., τουπιο λαμπρού κεφαλαἰου στην νεώτερη ιστορἱα της Κύπρου, και να πάρουμε δύναμη και θάρρος, που τόση ανάγκη έχουμε σήµερα. Γιατί δυστυχώς, σήµερα, πουσαν Κυπριακός Ἑλληνισμός περνού- µε την πιο δύσκολη κρίση στην ιστορία µας, αν δεν συνετισθούµε εθνικἁ ἔστω και την δωδεκάτη, θάναι βέβαιο πως θα θρηνήσουµε την Κύπρο σαν χαμένη πατρίδα, μετηνθλιβερή επιγραφή: «Ενθά- δεκεἶταιο πωρωμὲνος εθνικά και πνευµατικἀ Κυπριακός Ἑλληνι- σμός». Όταν την Πρωταπριλιά του 1965. ο πολεμ]κός παιάνας της Συνεχεια στην 7η σελίδα ΣΕΛΙΔΑ 8 ΤΟ Β᾽ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ κ.κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΣΤΟΝ «Ε.Φ.» 10 ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Δημοσιεύουμεσ᾽ αυτή την ἐκδοση, το Β΄ μέρος της συνεντεύξεωςτου θεοφιλεστᾶ- ΚΑΛΛΙΝΙΚ του Κωρεπισκόπου Αμαθούντος κ.κ. ΟΥ, που απαντά στο δεύτερο ερώτη- μα του «ΕΘΝΙΚΟΥ ΦΥΛΑΚΑ», προς Αυτόν, στην συνέντενξη που µας παραχώρησε για το Εκκλησιαστικὀ Ζήτημα της Κύπρου. Το ερώτημα που απαντάται εἶναι: «Πως έχει σήμερον το Εποιλησιαστικό Ζήτημα». Στην επόμενη ἔκδοση θα δημοσιεύσουµετο τρίτο και τελευταίο µέρος της συνεντεύξεως, µεθέµα την πιθανἠ λύση του Ενοίλησια- στικού Ζητήματος, κατά τη γνώµη του θεοφιλἑέστατου Χωρεπίσκοπου Αμαθούντος κ.κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ. «Το εκκλησιαστικὀν ζἠ- τηµα το οποίον απὀ δωδε- καετίας κα πλέον 7αλοιπω- ρε] Την Εκκλησίαν της ΚἎύ- πρου και κα επἕκτασιν τον τόπον µας, όπως κα! προη- γουµἑνως ετόνκσα, εἶχε την αρχἡ του ἕξω απὀ Τα εκκλη- σ/αστικἀ πλαἶσια ως και την σιτίαν της όλης δημιουργίας του. ᾿ΗΤο µια διαφορά πε- ποιθήσεων κα ονηπλήψεων η οποία προέκυψεν εἰιςτους κόλπους της Εκκλησίας, της εθναρχούσης Εκκλησίας, ως προς Την διαχείρισιν του εθνικού µας ζητήματος. δ,αφορἀ ουγἠ εἶναι βέβαιον ὁπ δεν θα προέκυπτε εαν οἱ αποφόσεις ὡς προς Την ὅ/α- χείρισιν του ελαμβάνοντο απὀ Την πλειοψηφίαν των µελών της /. Συνόδου ως εθναρχούσης Εκκλησίας. Ὄμως, ὅπως εξελίχθησαον Τα γεγονότα, δεν ἠτο ὄυνα- τόν τούτο να επιευχθἠ διότι η κοσμικἡ εξουσία την οπο]- 6ν εν τω μεταξύ ανέλαβε και ήἧσκει ο Αρχιεπίσκοπος της Λήσκάριος ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν ἠτο δυναγὸν νασυμβιβἁ- ζετα!µεΤο αυστηρὀν πνεύὺμα της εθνορχούσης Εκκλησίας κα σύμφωνα µε τες εθνικὲς παραδόσεις, ὁπως απὀ τους πατἑρος µας παραλάβαμεν, ό/᾽ ἑνα κα µόνον σκοπὀν να σαγωνιζόµεθα, δια Την δικα]- ωσιν Των εθνικὠν πόθων του επ] ακύνας υπό δουλείαν ευρ/σκοµἑένου Κυπρισκού λαού, δηλ. Την ἕνωσιν του, σαν Ελληνικού χώρου, µε τον εθνικὀν του κορµόν., την μητέρα Ελλάδα. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακά- ῥρος επομένως, ως /Πρόε- όρος της κοσµικἠς εξουσίας ἧτο υποχρεωμἑνος να πολι- τεύεται εἰς Το εθνικὀν ζήτη- μα, να σκἑπτετα! κα! να ενερ- γε) ὁχ ὅπως η εθναρχούσα Εκκλησία, αλλ᾽ ὅπως ο ἱδιος ενόμίκίεν ως ὁπλωμότης ότι του επἐβαλλον ο) εξελίξεις του εθνικού θέματος. Και εις 7οῦτο ὅεν θα εἶχε κανείς τί- ποτε το µεμπτὸν νο παρατη- ρήση, εφόσον ο [Πρόεδρος της Κυπρ. Δημοκρατίας, ως πολιικὀν δηλ. πρόσωπον, ὀανἑέλαβε την δισχείριση του εθνικού Κυπριακού ζητήµα- τος µε ὄλες τες ευθύνες να Λλογοδοτἡ ειςτον Κυπριακόν λαόν, ο οποίος και Τον ανέ- δειξε δ(ατης ψήφου του σεις 7ο Προεόδρικὀν αξίωμα. Ὅμως, εκ τούτου γίνεται Φανερόν, ὁτι εφόσον δεν χουἠτο δυνατὀννασυνεργά- ζεται, ἡ να συμβουλεύετα ἑστω, Ἱα ἄλλα µέλη της Εθναρχούσης Εκκλησίας, µοιραίον ἠτο να επέλθη η σύγκρουσις μεταξύ τούτου και Των άλλων μελών της /. Συνόδου ο οποίοι έβλεπον εις Το πρόσωπον του Αρχη- πισκόπου Τον κοσμικὀν ἁρ- χοντα, ο οποίος ἧδη ωόήγει την Εκκλησίαν εις σραπούς ξένες προς τον αυστηρά εκ- κλησιαστικὀν κα εθναρχι- κὀν της ρόλον έἔναντι του ποιμνίου της. Ληπορούμεν επομένως, νο πούμεν ὁτ η συγκέντρω- σις δύο εξουσιών µε πολλὲς αντιθέσεις δηλ. της πολιτι- χἡς κα Γερατικής εξουσίας εκ ΤΟ αυτό πρόσωπον εἰς τον Αρχιεπίσκοπον Λσκό- ῥριον έφερε τούτον, ως κο- σμικὀν ἁρχοντα, αντίθετον της Γερστικής του Ιδιότητος και παραβάτην αφ᾽ ενὸς μεν των αληθειών του /. ΕύΟΥΥε- Αἱου και αφ ετέρου καταπα- τητἠν Των /ερῶν της Ορθο- δόξου Εκκλησίας Κανόνων, ως τούτο ὁὀμκεπιστώθη δια γνωματεύσεων κα συγγρα- Φώντων, υπὀ πολλών Ελλἠ- νων Κσνονολόγων. Την αντίθεσιν ουτἠν των ὅσο εξουσκών της κοσµικἠς και της κερατικἠς εκφρόζει άριστα ο 4 Κανών της εν Καρθαγένη Τοπικἠς Συνό- ὅδου ο οποίος λέγει ὁτι «ου- δείς στροτευόµενος τω Θεὼ εμπλέκει εαυτὀν πρὀγμασι κχοσμικοίς». ΔΗΛ. ὅεν µπο- ροὺν ο) αφοσιωμἑνοι ἆν- θρωπο ειςτο έργον του Θε- οὗ, ὅ/α να επικρατήση δηλ. εις Την γην η βασιλεία του, -ες Την προκειµένην περί- πτωσιν οπωσδήποτε οἱ) )ε- ῥωμένο πρέπει, οἱ οποίοι σαποκΛλε/σπκως εις Τούτο και στρατεύοντα, - να 4σχο- Αούνται και µε κοσμικὲς φροντίδες, κατά το του |ε- ρού Ευσγγελίου «ου δὐύνσ- σθε δυο κυρίοις δουλεύεν Θεώ καὶ µαμωνά» Σύζευξις 6δηΑΛ. κόσμου ο οπολος «εν πονηρω κεπα» κα αγίου θεού, εἶναι αδύνστος. /ερούς Κανόνες, τους οποίους μµποβούμεν να σναφἑρωμµεν, ὁπ σπαγορεύ- ουν εις Τους κληρικούς επ ποινἠ καθαιρέσεως να κατα- λαµβόνουν κα ασκούν κο- σµικήν εξουσίαν εἶναι οι. δος, 3ος, 8Ίος κα ὅθος πυν Αγίων Αποστόλων, οἱ Ί8ος και Ι2ος7ης εν Καρθσ- γένη Τοπικής Συνόδου, ο . 7ος της 4Δ᾽ Οικουμενικής. Συνόόου, ο: ΊΤος Της εν Κωνστονγνουπόλει πρωτο- δευγἑρος Συνόδουκαιοῶος τηςζΖ᾽ Ο,κ. Συνόόδο. Τούτους επεστράτευσον οἱ Τρεις Λήη- γροπολήα! της Εκκλησίας µας, ως /. Σύνοδος ὅμα να επιβάλουν εἰς τον παραβά- γην τούτων Αρχιεπίσκοπον Λήακάριον Την ποινἠν της καθαιρέσεως, Τον Μάρτον του ἔτους 1979. Ανεξαρτήτως όμως τού- των Των Λυπηρὠν ὅνα Την Εκκλησίαν κα! Το πολμνιον της γεγονότων, ημµεὶς ερχὸ- µεθα μετὰ 1 2ετίαον να δΊαπι- στὠώσωμεν ὁτ υπάρχε το σχίσμα εις την Εκκλησίαν, το οποίον τότε ἠρχισε και εκο- ρυφώθη µε ὀυσόρεστα γε- γονότο, τα οποία τούτο ηκο- λούθησαν και ταλαιπωρούν την Εκκλησίαν µὲέχρ σήμε- ρον., υπάρχει το σχίσμα και τρέφεται οπὀ Τες σωβνιστ- κὲς σνηλἠψεις εκείνων οκρ.- Αβώὠς ο, οποἱο! εγάχθησαν να εὗρουν την λύση του. Και ο) προκατοχοί µας έχουν οπωσδήποτε μίαν δι- καιολογίαν δ!α ην ὅημιουρ- γίαν του, δ/ὀτι ἠτο Φυσικόν εφόσον εἶχαν διαφορὲς εις τες αντιλἠφεις των ὅι᾽ ἑνστὸ- σον σοβαρὀν θέμα ὅπως το εθνικὀν, να ὁιαφωνήσουν κα εκςτόσον βαθμὸν έντονα, µἑχρ! και εις καθαιρέἑέσεις µε- ταξύ των να φθάσουν, ὅμως εμείς που µε τόσον σᾳδι- σμὀὸν το ὁιατηρούμεν πως άραγε θα µπορέσωµεν να δικαιολογηθούὐμµεν όταν κά- ποτε ο Θεός µας καλέσει να απολογηθούμµεν γ/ατο τόσα κακά, σθέλητα ἡ µετο θέλη- μα µας, επεσωρεὐσαμὲν εις την Εκκλησίαν του κα σον κακο! γεωργο/ Της παραβο- Λλἠς εφθείραμεν Τον αµπε- λώνατου 2Σήμερον µας βαρύνουν α) Το σχίσμα το οποίον σον Φίδι κατατρὠγε! τα σπλάχνα της Εκκλησίας. Διόπ ή ασυ- νεννοησία, η ὁιάστοσιςκαο χωρισμός, αναποφεύκτως οδηγούν εἰς ανεπονόρθω- τον φθορόν Ιδίως ηθικἠν και πνευµατικἠήν εις Την ἔκκλη- σίαν κ κατ᾿ επἕκτασιν εἰςτο ποήμνιον της, κατά 7ο ευσγ- γελικὀν «πάσα βασιλεία µε- ῥισθείσα αφ᾽ εαυτὴς ερη- μούτο». β) Βαρύνουν την Εκκλη- σίον ο) καθαιρἑσεις που ἁγι- ναν και µε σκληρότητα σδ]- χως κο οντικανονικὠς επε- βλήθησαν, ὅκα ΑΛόγους ὁχ, καθορώς θρησκευτικούς και χωρὺίς να τηρηθούν ο, υπὀ των κερὠν κανόνων προβλε- Πόμενες κανονικὲς ὀκαόκκο- σίες. Εἶναι δε ακατανόητον πως εἶναι δυνατόν πολπικά σδικήµστα που απὀ την Πο- Απείαν µας καλύπτοντα, σπὀ νομικήν ασυλί]ον δα τους υπευθύνους διά την ὅακυ- βέρνησιν της, δ/᾽ όμοια δε πολιτικά αδικήματα να επι- βάλλωντα, ποινὲς εκκλησια- σπικὲς εἰς κληρικοὺς ο) οποί- 0 ελευκάνθησαν ες Την υπηρεσίον της Εκκλησίαςκα της Πατρίδος και µἀλιστακό- πω απὀ την πίεσιν της κοοµι- κής εξουσίας. Και το Φοβε- ρώτερον ο) ποινὲς αυτὲς να διατηρούνται επ] ὅωδεκοε- Τον από την παρόνομον διά- όοχον εκκλησιαστικἠν κατύ- στασιν κα υπὀ Την προστα- σίον µάλλοτα της διαδόχου σημερινής πολιτικἠς εξου- σίας. | γ) δαρύνουν την Κυπρι- ακἠήν Εκλησίαν οι δύο αντι- κονονικὲς κα Λληστρικὲς Μείζονες Σύνοδο οἱ οποίες υπὀ της κοσμικἠς εξουσίας τόσὀν της Κύπρου, όσον και της «Χούντας» Των Αθηνών συνεκλήθησαν εις Κύπρον « 7ο έτος 1973 καιτο 1982, οἱ οποἱες αντικανονικὼς συ- νήλθον, ανπικονονικὠς ειρ- γώσθησαν και σκληρώς, αδἰ- κωςκα απανθρώπως σπεφἀ- σ!σαν, υπὀ το βόρος εντυ- πωσοκών ονομάτων ΓΠατρι- αρχών κα επισκόπων απὀ Αραβικός χώρας. Επ/ πλὲον βαρύνουν την Κυπρκική ἔκ- κλησίον και κατάρες αυτὠν κα αφορ/ισµο/ που απὀ ἁμ- βωνας εξετοξεύθησαν εναν- Τίον σνωτἑρων κληρ/κώντης εκκλησίαςτης Κύπρου. Καη εκκλησία βαρύ θα φέρη 7ο στ]γµα της σκληρός κα ὁδι- κης καταδίκης, ἶσως επ ακώ- νας, διότι ἕθρεψε Επισκὸ- πους µε τόσον βαρενὲς κα- ταδίκες. Παρακαλὠ νασημµεκυθή απὀ σας το εξἠς άρθρον - γνώµη Ἓλληνος Κανονολό- γου σχετικὠς µε την ποιότη- γα κα Την συμπεριφορόν Πατριαρχών κα Εηπσκόπων ο) οποίοι επεσγρστεύθησαν, επαναλαμβόνω υπό Της κο- σµικἠς εξουσίας του Λίακα- ρἱου και Της «Χούντας» των Αθηνὼν διαναφἑρουν ειρή- νην εἰς Την Εκκλησίαν τη ὅι- καισσύνη Θεού, κοτόπιν µά- Αστα απειλἠς, ως Φηµολο- γείαι, Περικοπής µηνκνων αυτών επιόοµότων κα πολ- Αἡς πολλἠς αμοιβής ες χρἠ- µσταὰ κα δώρα. Εδώ θα προ- σέξωμεν και ποιά ποπή εις αυτοὺς αρμόζει ὅϊα την πολ- Αλήν σδικίον Την οποίαν διὲ- προξον εἰς βάρος της Εκκλη- σίας του Θεού και της Κύ- πρου, υπὀ τον 1/λον: «Το σηἀν κρεπτον του λαλεὴν». ΆΛήετον πηο πόνω πήλον, η έγκυρη και καθ᾽ και καθ᾽ ὁλα ενήμερη εφηµερί]όστων Αθηνών «Ορθόδοξος Τύ- πος, απαντἀ µε καυτὸ ἁρ- θρο, στα ὅσα ΤΟ περιοδικὀ «Απόστολος Βαρνάβας», ὁρ- γανο της Εκκλησίας της Κύ- πρου, γρόφει επικριτικἁ εναντίον Των Αθηναίων κσ- νονολόγωνκα πςγνωμοτεύ- σεις τους σχετικό µε το σχ]- σµα στους κόλπους της Αυ- γοκεφόλου Εκκλησίας της Κύπρου. /Γράφε ο «Ορθόόοξος Τύπου: «Πληροφορούμεν Τον συντόκτην 7ου σχολίου ὁτι 0) ««ανονολόγο» των Αθη- νών, όεν εἶνα Τόσον αφε- Λείς, όσον τους φαντόζεται. Εφ᾽ όσον αμφότεραισι Συνὀ- δοι, ἠτοι και η Α᾿ «Μείζων και Υπερτελής» και η 8 τοι- αύτη, εἶχον ον αυτὀν /Π]ρόε- ὅρον και Τα αυτά µέλη (μετ᾽ ελαχίστων διαφορών), µό- νον αφελείς ἡ µόλλον ηλίθι- ο: θα ἦτο δυνατὀν να Τρὲ- Φουν ελπίδις, ἑστω κα! αμυόροτάτας, περ) ... απο- κηρύξεως της µιας Συνόδου υπὀ της όλλης (της Α᾿ υπὀ της 8’). Ουδείς πτύει εις ΤΟ πρὀσωπόντου. Αλλόκαι πἑ- ρα τούτου Αν πότεο/πρω- ταγωνισταί Της Φρικαλέας εκείνης «Μείζονος και Υπερ- γελούς Συνόδου» ἕλθουν εἰς εαυτούς (τούτο δεμµὀόνον ὅ/α θαύματος ὀύνατα! να συµ- βή) κα συνακσθανθούν το πελώριον βάρος των ευθυ- νών των και µεταονοήσουν ειληκρινὠώςόι᾽ ὁσατερατώόη υπ᾿ αυτής και ὁ!᾽ αυτής εγέ- νετο͵, Τότε οὖτε καιρὀν αλλ᾽ οὗτε διάθεσιν θα ἐχουννα... συγκροτήσουν νέας Συνὸ- δους προς αποκήρυξιν των γελεσθένγων κανὀν)κὠὧν κα- χουργηµότων. Το µόνον ὁπερ 6ο πράξουν θα εἴναινα καταθέσουν αυθωρε/ Τα ωμοφόριά των επ/ της Αγίας Τραπέζης και να ονοαζητἠ- σουν ὀρομαίωςσπήλαιονεις τα Καρούλια. του Αγίου Ὄρους.... Εἶναι τόσον ποΛ- λάἁ και τόσον μεγάλα τα «κα- ΄ τορθώματα»της εν λόγω Συ- νόδου, ὥστε η τυχόν συνει- Φητοποίησης αυτὼν θα ωδηγήσει αφεύκτως εἰς Την πράἀξιν αυτήν, διότι µόνο δα γοιαύτης πρόξειυς θα επἠήρ- Χετο ἐν Τη συνειόήσει των υπαήων η «κάθαρσις του ὁράματος». Εν δε εξ αυτών Των «κατορθωµότων» οὗὖτε ,στόρικὸν προηγούµενον έχει, οὖτε - πιογεύομεν - µελλόντικής εποναλήψεως θα τύχη. ΑΠΟΤΕΛΕΙ ὀχι µόνον σνυπἑέρβλητον μµνημείον αυθαιρεσίας κα ανευθυνόὸ- ΤηΤος, αλλό κα επινόησι πογκοσµίου πρωτοτυπίας: Ως εἶναι γνωστὸὀν, ο) «κοτη- γορούὐμενο» πρὠτον ανεθε- µατίσθησαν κοι ἔπειτα εκλἠ- θησαν εἰς ὄ/κην και αποΛο- γ]αν!// Τοιαύτην επίζηλον ευρεσπεχνίαν οὗτεη εν Τύ- ρῳ Σύνοδοςτου 34δ, ούτεη παρά την «Δρυν Σύνοδος, του 403, οὖὗτε η εν Εφέσω Αηστρικἠ του 449, ὀύναντοι να διεκδικήσουν. Μένει οὐ- Τη µοναδικὀν κα αποκλει- σπικὀν προνόμιον της ευ- κλεούς εν Λευκωσία «Λ/ε]- ζονος κα Υπερτελούς Συνό- όου»του 1975... ἓν πάση περιπτώσει, συμφέρον έχουν και ὁσοι συμμετέσχον εις Την σπαισ]- ας µνήµης εκείνην Σύνοδον χα όσοι ωφελήθηκαν εξασυ- τής, καταλοβὀντες θρὀνους Μη κανονικώς χηρεύσαντας, να αποφεύγουν πάντα περί αυτής Αόγον. Ας Την αφἠ- σουν να Λησµονηθήἠ. Ας αρ- κεσθούν εἰς Την στορικἠν της επιβ]ωσιν, η οποία, εἶε οὕτως εἶτε ὀλλως, εἶναι εξη- σφαλισμένη. Ας µη την ὅ(α- τηρούν συνεχώς εἰς Το προ- σκήνιον της συνειδήσεως Των συγχρόνων. Ας µη προ- καλούν. Η σεµνότης εἶναι αρετἠ, Το θράσος εἶνοι ελἀγ- πωρα κα µόλιστα βορύ. Αν όμως επιμένουν να προκα- Λούν, «δούη Ρόδος ιὁού κα τοπήδημα» Ας ευδοκήσουν νο ονγκκρούσουν δι ειδικής κανονικής µελέτης τα κατά που κύρους της θλιβερής εκείνης Συνόδου κα! των αποφὀσεὠν της γραφἑντα. Εμπρός, ὦ γενναίοή Τολμή- σατε/...» Επ/γου ερωτήματος σος πως ἔχει σήμερον το ἔκκλη- σιαστικὀ µας ζήτηµανα µου επηρέψετε περιοσότερον να µη επεκταθώ δια να απαντή- σω ε/ςτο επόµενον ερώτημα σας ποία η πιθονἠ του εκ- κλησιασπικού ζητήματος λύ- σι. Ο Αμαθούντος Καλλίνικος ΕΘΝΙΚος ΦΥγΛΑκας ΣΚΕΠΑΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΜΙ ΕΜΑΣ Συνἔχεια απὀ τη Ίη σελίδα Ε.Ο0.Κ.Α. αντήχησε σε κάθε άκρη της Κύπρου και βαρειά αχούστη- κε η φωνή του Διγενή «Ἠτάν ἡ επἰ τας», πολλοὶ γέλασαν και χλεύασαν τον αγώνα. Δεν πἰ- στευε κανένας πως το θαύμα του 1824, το 19556 θα ξαναγινόταν στην Κύπρο. Τους έμεινε ὁμωςτο γέλιο, γιατὶ στην Κύπρο, ἑνας λαός εθνικἁ προσανατολισμένος πρόσφερνε τα πάντα για τη Λευ- τεριά και Ενωση της Κύπρου µε την Μάνα Ελλάδα. Κάθε κεφά- λαιο του 48241 ξαναζωντάνευε λαμπρό στην Κύπρο. Η ἴδια απὀ- φαση γι᾽ αγώνα και αποτίναξη του ζυγού. ᾿Ολα για τον αγώνα. «Λευτεριά, ἡ θάνατος» Μια χού- φτα οι Ἕλληνες του 4824, µε Αρχηγούςτον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Αντρούτσο και τόσους ἄλλους φοβερούς πολε- µάρχες. Μερικά αμούστακα παλ- ληκάρια το 49556, µε Αρχηγό τον Διγενή, τον ανυπέρβλητο ΣΖτρα- τηγό Γεώργιο Γρίβα. Και ποτὲ ἴσως ο Εθνικός Ὕμνος της Ελεὺ- θερης Αθάνατης πατρἰδας Ελλά- δας, το περήφανο εμβατήριο της Δευτεριάς, δεν βρήκε ἀξιους ερ- μηνευτὲς, πιο γνήσιους και αλη- θινοὺς απὀ τους Αγωνιστὲς της Ε.0.Κ.Α., ἔτσι καθώς τον ἐψαλ- λαν µε τη θηλιά στο λαιμὀ, στην ἀγρια καταπακτή τουθανάτου.Οο Βυζαντινός Διγενής ζούσε στην Κύπρο. Οι τρακόσιοι του Λεωνὶ- δα ξαναζωντάνεψαν, στα πρό- σωπατωνπαλληκαριώντηςξ.Ο.- Κ.Α. και ξαναστήθηκαν οι Θερ- μοπύλες σταβουνἀά του Μαχαιρά, ο Μαραθώνας στο Δἰίχωμο, η Άλαμανα στο Πελέντρι, το Χάνι της Γραβιάς στο Λιοπξέτρι... Ἓνας ὙῬτρατάρχης, τρεις Στρατηγοϊ και ἄθχαι πλὲον χιλιά- δες ᾿Αγγλοι στρατιώτες ντροπιά- στηκαν. Ἡ Ε.Ο.Κ.Α., για του «Χριστού την Πίστη την Αγίακαι της Πατρΐδος τη Λευτεριά», τρα- βούσε το δρόμο για την Ἑλλάδα. Τίποτα δεν μπορούσενα σταµατή- σει την ορμή και τη ψυχικἡ δύνα- µη του λαού µας. Και το όραμα της Γλυκειάς Μάνας Ἑλλάδας ν᾿ αγκαλιάζει την πολυαγαπημένη της κόρη Κύπρο, που τόσο στερή- θηκαν Ἡ µια την άλλη, στόλιζε τον ταραγμένο ύπνο κάθε Κύπρι- ου Ἓλληνα Αγωνιστή. Που κατέληξε ὅμως ο υπὲρο- χος εκεΐνος αγώνας Ἐπαναστα- τεὶ η συνεΐδηδη και αγριεύει το βλέμμα, ὅταν δυστυχώς ηθύμιση στρέφεται στην καταραμένη και ατιμωτικὴ συνθηκολόγηση της Ζυρίχης, που ξεπούλαε τους πό- θους και τους αγώνες του λαού µας και έφερε τη διάσπαση και τον κλονισμό του αγωνιστικού φρονήματος. θριαμβευτική, λαμπρή, ωραία η έναρξη του αγώνα της Ε.Ο0.Κ.Α. Δυσάρεστη και εξευτελιστικἡ η κατάληξη. Πρὲπει όµως απὀ λάθη, να παρα- δειγματιζούμαστε. Μα στην πε- ρἴπτωση αυτἠ ἦταν κάτι περισσό- τερο απὀ τα λάθος. 'Ἠταν εθνικἡ συμφορά. Γιατί η συμφωνία της Ζυρίχης, ἔβαζε τον αποικιοκράτη Βρεττανό, µε άλλο μανδύα πίσω στο νησἰ µας. Σαν κοινοπολιτει- ακόὀ άρχοντα. Ἔδωσε δικαιώµα- τα απαράδεκτα στην Τουρκική μειονότητα και τὠρανάσουκαιοι Τούρκοι στο νησὶ. Αλοϊμονο. Τ΄ αποτελέσµατα της καταραμἑνης συμφωνἰας αυτής, δεν άργησαν να φανούν. Ξεκινήσαμε για Ελλά- δα και µας πρόσφεραν ξεπούλημα του εθνικού πόθου. Ο αγώναςτης Ε.0.Κ.Α. εἶχε ουσιαστικἁ κατα- προδοθεἰ. Οι Τούρκοι εκμεταλλεύτη- καν τις συμφωνἰες αυτὲς και το 1969 δημιούργησαν στο Ἑλληνι- κό ἔδαφος της Κύπρου, δικἠ τους περιοχἠ και διοίκηση. Τις ἴδιες πἀλι συμφωνὶες εκμεταλλεύτη- χαν το 1967, για να διώξουν την Ελληνικἡ Μεραρχία και τον Δι- Υενἠ, για να μεΐνει η Κύπρος µας «ξέφραγο αμπέλι», και να την σκλαβώσουν το 1974, Στον πολιτικὁ τοµέα, και στην ανώριμη πολιτικἡ ηγεσία της Κύπρου, άρχιζε ἕνας εθνικός κατήφορος, πουν ἕκανε χίλια κομμάτια τον Κυπριακό Ἑλληνι- σμὀ, άγριο διωγμό και δολοφονὶἰ- ες των Αγωνιστών και όσων µι- λούσαν για Ἑλλάδα και ἔνωση. Οιπρώτες δηλώσεις προς την Κά- σολ, άφησαν τα σημάδια τους... ἛἜτσι φθάσαµε στο 1974. θε- ομηνἰία και κατάρα µας κτύπησε και μοίρασε το μισό νησί µας. Ἓνας λαός, χωρἰς τα πρὠτα του γνωρίσματα πλήρως διαιρεμὲ- νος, χωρἰς εθνικἡ και πνευματικἡ καθοδήγηση δέχτηκε την πίκρα της προσφυγιάς, τον πόνο των Αγνοουµένων, τον θρήνο των αδικοχαµένων και σύρθηκε σαν «πρόβατον επἰ σφαγή». Όσο δυ- σάρεστη και νάναι η αναφορά, απὀ τη µέρα της κολοβής ανεξαρ- τησίας μὲχρι σήµερα, δεν γίνεται για την ανάξεση πληγὠν. Αλλά για παραδειγματισμὀ και σω- φροσύνη. Και εἶναι µε πραγµατι- κὀ πόνο ψυχἠς που αναθεματὶ- ζουμε τους γνωστούς και άγνω- στους «ηγετίσκονς» που για το προσωπικό τουςσυµφἑροκαιτην αρχομανἰα τους θυσίασαν και ιε- ρά και ὅσια και πατρίδες και ὁρ- χους, στο βωμό της προσωπικἠς ευδαιµονἰίας. Η φετεινἠ επἑτειοςτου αγὠ- να της Ε.Ο.Κ.Α., βρίσκει πάλι΄ τον Κυπριακό Ἑλληνισμό µε το δάκτυλο στη σκανδάλη. Το μὲλ- λον µας τραγικό και αβέβαιο. Μαι απὀ πάνω, ο εμπαιγμὸς του βἀὰρ- βαρου Αττίλα. Δεν περνά μέρα που ἑστω και ἑνας Τούρκος πολι- τικός να µη δηλώσει πως τάχα η Κύπρος εἶναι Τουρκική! Δεν περνά μέρα που να μη νοµιµοποι- οὗνται περισσὀτεροτατετελεσμἑ- να και οι Τούρχοι να ετοιµάζον- ται για νέα προέλαση, να ξανα- σφἀξουν και να λεηλατήσουν. Ανακηρύσσουν τα εδάφη της Κὺ- πρου µας πον κατέχουν µε την βία των ὅπλων σε «ανεξάρτητο κράτος», πυροβολούν και σκο- τώνουν, στα ακριτικἀ φυλάκια Ἕλληνες στρατιώτες και προκα- λούν ἡ καλύτερα γυρεύουν ευ- καιρία να κάνουν πυροτἐχνηµά τους όλο το νησὶ µας. Ἓνας µόνον τρόπος υπάρχει να σωθούµε. Να αντιμετωπίσου- µετον εισβολέα δυναμικά. Να ρἱ- ξουμε τους αλλόθρησκους µουλ- λάδες στη θάλασσα, ὅπως ἦταν ' και το σύνθημα του Αρχηγού Δι- γενἠ. Εθνικά παραδεχτή λύση εἷ- ναι η απελευθέρωση της Κύπρου και η συνἐχιση της πορεἰας για Ελλάδα. Πολλοὶ ηττοπαθεὶς και απἀ- τρεις, οι προδότες του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., ουρλιάζουν και ξεσχἰ- ζουν τα λαρύγγια τους, ὅταν οι Αγωνιστὲςζητούν απότην Μητὲ- ρα Ἑλλάδα, να στείλει αµέσως, χωρὶς άλλη καθυστέρηση Ελλη- νικἡ Μεραρχὶα πάνοπλη, για ν᾿ αντιμετωπίσουμε τον εχθρό, αν χρειαστεὶ,καινα προστατέψουμε αποτελεσματικά την Κύπρο. ᾿Αλλοιπἀλιμιλούν γιαυποχωρὴ- σεις, λες και η Κύπρος εἶναι ιδιο- κτησὶα τους και μπορούν να δια- πραγματεύονται τη Υη της. Ξε- χνούν ότι µεγαλύτερη προδοσία απὀ την παραχώρηση ἕστω και µιας σπιθαµής Ἑλληνικῆς Κν- πριαχκἠς Ὑης, στον εχθρό, τούτο αποτελεὶ πράξη εσχάτης προδο- σίας. Ζητούμε απὀ τον ἛἝλληνα της Κύπρου, που εἶναι συνἐπαρμὲ- νος απὀ τό σαράκι του ευδαιµονι- σμού, να ζαναλαμπρύνει τη στο- λήτονυ Ἓλληνα αγωνιστή και νά- ναι άγρυπνος φρουρόςστις επἁλ- ξειςτηςτιµής καιτου καθήκοντος ἔτοιμος να θνσιαστεἰ στην ανάγ- χη για τη Λενυτεριά και το Μεγα- λείο της Πατρίδας µας. ”ΟΌσοι απαρνούνται την εθνικἡή τους ταυτότητα, δεν χουν θέση στην Κύπρο. Δεν μπορεὶ νάχουν πα- τρίδα τους την Κύπρο. Και η Πα- τρἱδα τους, τους απαρνεἰται ακὀ- μα. Γιατί η Κύπρος εἶναι Ελληνι- κἡ. Εἶναι ποτισμένη με αγνό αἷμα ΜΑΡΤΙΟΣ 198, .... καιλιπασμὲἑνη µε κόκκαλα Ελλἠ- νων ηρώων και μαρτύρων. Απαιτούµε απὀ τον πολιτικὀ ἱκόσμοκαιτις ηγεσἰες Κύπρου και Ἑλλάδος, τη σύγκληση Πανεθνι- κὴς Διάσκεψης στην οποία να παρθεὶ η απόφαση της σωτηρίας και η χάραξη κοινού εθνικοαπε-- λευθερωτικού αγώνα που θάναι αγώνας σωτηρίας της Ἐύπρου απὀ τα δόντια τον Αττίλα. Ζητούμε και απαιτούµε ξανά και ξανά και ξανά, απὀ τη Μάνα Ελλάδα, μοναδικό στήριγμα, βο- ηθό και παρηγορὀ µας, την απο- : τελεσματικἡ αμυντικἡ θωράκιση του νησιού. Πιστεύουμε στην ενό- τητα, που τ᾽ αποτελἐσματά της εἶναι θαυματουργά. Γιατί «λαός ενωμὲνος ποτὲ νικηµένος», ὅπως ο ἴδιος ο λαός φωνάζει σε κατά- σταση εθνικἠς έξαρσης. Οι Αγωνιστὲς της Ε.Ο.Κ.Α. και των άλλων εθνικών αγώνων του Διγενή, πιστεύουν ακράδαν- τα, πως ο λαός µας μπορεί να ξα- ναγρἀψει ἔπη σαν αυτότου 1956- 59. Αρκεὶ να ξαναζωντανέἑψει τα κεφἁλαια των εθνικών του αγώ- νων. Να ξαναζήσειτο «Ἐλευθερία ἡ Θάνατος». Το μονοπάτι της Λευτεριάς, θα µας το δείχνουν οι Παλληκαρίδηες, οι Μάτσηδες, οι Αυξεντίου, ο αθάνατος Αρχηγός µας και όλοι σοι πρόσφεραν τη ζωή τουςθυσία στοβωμότης Ελ- ληνοπούλας Λευτεριάς. το. Φυσικά, δεν παραγνωρίζου- µε το γεγονός πως ἑνας τέτοιος εθνικοαπελευθερωτικόὸς αγώνας θάναι εὖὐκολος. Κάθε άλλο. θάναι αγώνας δύσκολος και σκληρὀς. Θάναι γεμάτος θυσίες χαι ολο- καυτώμµατα. Θάναι πορεία προς το Γολγοθά. το τέλος ὅμως νάἁ- µαστεβέἑβαιοι πωςθα νικήσουμε. Και θα ζήσουμε λεύτεροι. Κι᾿ εμεὶς και όλεςοι άλλες γενεές που Ἴθα κατοικήσουν στο ευλογημένο τούτο κομμάτι Ἑλληνικής γης. Και θα ξανακυματίσει περήφανα ηΕλληνικἡ σηµαΐα στον Πεντδιδά- κτυλο. τη Σαν Αγωνιστὲς, επαναλαµ.- βάνουµε πως εἶμαστε ἑτοιμοι να θυσιαστούµε για τη Λευτεριά της Πατρίδας µας. Είμαστε ἔτοιμοι για κἀθεθνσία. Και μετην ευκαι- βία της εθνικής µας επετείου, της θρυλικἠς ἩΠρωταπριλιάς του 49556, ανανεώνουμε τον όρκο γι᾽ αγώνα. Ἡ καρδιά µας βρίσκεται στις σκλαβωμένες πόλεις και χωριά ος . Σαλπίζουμε εγερτἠριο σάἁλ- πισµα. Καλούμε το λαό να κλεἰ- σειτ᾽ αφτιάτου στις σειρήνες της διχόνοιας και τής µοιρολατρίας. Ἓνας νὲἑος Διγενής. Μια νέα Ε.0.Κ.Α. ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ Φωτεινά παραδείγματα το 1821 και 1955 ΜΟΝΟ ΜΕ «ΘΥΣΙΕΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΛΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Στην ἴδια διακήρυξη αναφὲ- «Ο Κυπριακός Ελληνισμός ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ. ΝΑΣΤΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΑΣ. ΕΝΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. μμ ΑΕ πμ ΙΙ ὐάάΦάὰᾷ 4 ενωμένος και µε ακμαίο το η- θικὀ, πρέπε να εποαγρυπνεί και να αγωνίζετα.. Ο ξεσηκιω- μὸς του 182 1 και η εξέγερση του 1956, αποτελούν Φωτει- νά παραδείγματα ενότητας και θάρρους που πρέπει νο σκο- Αουθήσουµε». Τα Πιο πάνω αναφἑρει σε διακήρυξη του το τµήµα νεο- λαΐας της ΣΕΚ, µε την ευκαιρία των εθνικών επετείων, τον|- ζοντας κατηγορηματικά ότι: «Εμεὶς σαν εργαζόμενη νεο- λαία Της ΣΕΚ, συλλαμβάνον- ρονται και τα ακόλουθα: «Τα μηνύματα που µας ἑρ- χονται απὀ τις εθνικὲς µας ε- πετείους εἶναι ξεκάθαρα και πρέπει να συλληφθούν στη σωστή τους διάσταση. Η ε- τῆς ἀποδόσεω λευθερία εἶναι υπέρτατο αγα- ᾽Απαιτοῦμεν θὸ και πρέπει να ἔχει την πρώὠ- ἓ ον | τη Βία την εερασείς-τς ᾱ- ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΟ ΦΑΚΕΛΛΟΣ Ειολόγησης των αξιών του ἑ- ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ θνους. Μόνο µε αγώνες και θυσἰες κερδἰζεται͵και λαοί που θέλησαν να ζήσουν ελεύθε- Η Ελληνικἡ σηµαϊἰα κυματίζει µεσίστια πάνω απότο - Ὃ µαρτυρικός Ἑλληνισμός τῆς Κύ- πρου ἀξιοῖ καί ἀπαιτεῖ χωρίς περαιτέρω χρονο- τριβή καί καθυστέρηση. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝ -- ΧΑΡΙΝ τῆς Ἱστορικῆς ᾿ Αλήθειας καί ς πραγµατικῆς Δικαιοσύνης τας σωστά τα μηνύματα Των εθνικών επετείων, ἔχοντας ε- π]γνωση της καταστάσεως και συναισθανόµενοι πλήρως τις βαριές µας ευθύνες απέναντι στους ηρωικούς προγόνους μας, διακηρύσσουμε ὁτι µε α- κλόνητη την πἰστη και ακμαῖο το ηθικό, γαλουχημένοι µε τα Ελληνοχριστιανικἁ ιδεώδη, ουδέποτε θα υποστε]λουμὲ τη σημαία του αγώνα και θα αγω- νισθούμµε µε όλα τα µέσα που διαθέτουμε μὲχρι να επικρατἠ- σει Το δἰκαιο στον τόπο µας και να δούμε την πατρίδα µας ελεύθερη. Πάντοτε η νεολαία της ΣΕΚ ἦταν πρωτοπόρα στις επάλξεις του αγώνα και ἐδιδε παντού το παρὀν της στους α- γώνες του έθνους. Μέσα απὀ τις τάξεις της αναδείχθηκαν η- ρωικὲς μορφὲς που θυσίασαν τα νιάτα τους για την ελευθε- ρία της πατρίδας και καταξἰω- σαν το Συνδικαλιστικὀ µας Κ|- γηµα. Ἔτσι και τώρα η νεο- λαία της ΣΕΚ δεν υστερε]. Α- γωνίζεται και θα αγωνίζεται μέχρι να ανατεἰλει η λευτεριά στο πολύπαθο νησί µας». ἐθνικὴ µας ἐπέτειο τῆς Σύνδεσμος ᾿Αγωνιστῶν Πόλεως καὶ Ἐπαρχίας Λεμεσοῦ Σ.Α.Π.Ε.Λ. Ὁδός Βασίλπ Μιχαηλίδη 4 - Τηλ. 64211 Λεμεσός ΠΟ ΣΚΛΛΗ ΣΙΣ Τὸ ᾿Ανώτατο Συμβούλιο τοῦ Σ.Α.ΓΙ.Ε.Λ.. σᾶς προσκα- λεὶ νὰ παραστεῖτε στὸν πανηγυρικὸὀ ἑορτασμὸ γιά τὴν της ΑΠΡΙΛΙΟΥ πραγµατοποιηθεί στο οἴκημα του. τὴν Ιη ᾿Απριλίου 1984, στὶς 7.30 μ.μ. Μετὰ τιµῆς Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΜΟΥΡΙΔΗΣ 1955. ποὺ θὰ ξει ροι, έζησαν ελεύθεροι κάτωα- ερειπωμένο κρησφύγετοτου Δικώμου, ἕκα- πό ων, συνθήκες κι { µειερό θυσιαστήριο της Λευτεριάς, ο Κυριάκος Μιά, ΕΛΛΑΔΟΣΚΑΙΚΡΡΟΣ τσης, νά προχωρήσουν ἀμέσως ΣΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΛΟΥ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ο Γ ιά νά γνωσθεῖ ἐπιτέλους ποῖος ἤ ποῖοι κα- τεπρόδωσαν τά ἐθνικά μας ἰδανικά. 9 Γιά νά γνωσθεῖ ἔπιτέλους ποῖος ἤ ποῖοι προσεκάλεσαν καί ἔφεραν στήν Κύπρο τόν βάρβαρο αἱμοβόρο Αττίλα, ῥ Γιά νά Ὑνωσθεῖ ἐπιτέλους τό ὄνομα ἤ τά νοµατα αὑτῶν πού κατεπρόδωσαν τούς ἀπε- λευθερωτικούς μας ἀγῶνες,. ο Γ ιά νά μάθει ἔπιτέλους ὁ ἀπανταχοῦ τῆς γῆς Ελληνισμός τους πραγματικούς ἔνόχους τῆς προδοσίας τῆς Κύπρου. 9 Γιά νά ἀποδ Καΐσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῶ Θεῷ. Κύριος ὁμιλητὴς θάναι ὁ ἀγωνιστῆς τῆς Ε.Ο.Κ.Α.. Ν ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝ Βουλευτής κ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΠΑΠΑΡΕΣ ΠροΣοσίαα ΤΗΣ ἄνΠρος μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἑορτασμοῦ, θὰ ἀκολουθήσει δεξίωση στὸ οἴκημα τας βαση θά δημοσιεύουμε τήν πιό πάνω .Α.Π.Ε.Λ. Νική ᾿Επιταγή µέχρι τή μέρα πού θ᾽ ἀνοί- Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ήέά αν οθῶσι τά τοῦ Καΐσαρος τῷ κ ου κα κε αρα αε: ΜΑΡΤΙΟΣ 1984 ϱσνΝικοο Φγλακας ΣΕΛΙΔΑ 7 'ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Η ομιλία του Γενικού Γραμματέα του Ορθόδοξου Πνευματικού Κεντ ρου Λεμεσού κ. Θέμη Γιάγκου κατά τη συνεστίαση του κέντρου του στη Λεμεσὸ. Ελληνισμός και Χριστιανισμὸς εἶναι δυὀ λὲ . . φ 5 ε ” κέςτου. Εθνους µας. Εἰναιτο χαρακτηριστικὀ ας πιο αθάνατης και ιστορικής φυλής της γης. Της φυλἠς µας. Του γένους των Πανελλήνων που δίδαξεν ὡς τα πέρατα της οικουμένης πως γιατου «Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρΐδος τη Λευτεριὼ», λάµπρυναν όχι µόνο την ιστορία της Ελλάδας αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Με ανίκητο σύμβολο τον Σταυρό και µε τα στὴ ξεχυλίζουν από εθνικό παλμὸ, ποβεϊημκιω στο λάβα των αιώνων οἱ Ἕλληνες. Και μεγαλούργησαν και σκόρπισαν τα σκοτάδια που στέκονταν ενάντια στην ηθικἠ΄και στην εξυψω- ση του ανθρὠπου σε προσωπικότητα, ὅπως πραγματικά ο ἴδιοςο δημιουργὸς ἠθελετον άνθρωπο αφοῦ κατ εικόνα και οµοίωση δική του, τον ἔπλασε. Ο Ελληνισμός συμπορεύτηκε µε τον Βυζαντινό πολιτι- σµὀ, ο Ελληνισμός στάθηκε πρώτος υπερασπιστής και αστια- στὴς του Χριστιανισμού. Και η πορεία που τράβηξαν ἦταν κοινή. Ο ἴδιος ο Θεός κατά την επίγειο ζωή του, χάρηκε όταν ἀκοὺσε πως ζητούσαν νατον δουν Ἕλληνες, Γιατὶ ἦξερε πως ο λαός µας, θα ἔπαιρνε τη θρησκεία του γλυκού Ναζωραίου και θα την προστάτευε και θα την εἶχε το πρὠτο αμόλυντο άρθρο της ψυχής του. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ύψωσε το λ. επαναστατημἔνης Ελλάδας, λάβαρο που ων Κοῖ. µηση της Θεοτόκου. Βαθὺς συμβολισμός, πως ο σκλάβος Ἓλληνας θα κἐρδιζε τη Λευτεριά του, και όπως οι ᾿΄Αβαροι συνετρίβησαν απὀ τους Βυζαντινούς, ἔτσι και οι Τοῦρκοι, µε τη βοήθειατης Θεοτόκουθα συντρίβοντογιαν᾽ αφήσουντην ιερή Πατρίδα του πολιτισμού, της ιστορίας, της Ελευθερίας, την Αθάνατη Ελλάδα να διαδραματίσει το ρόλο που απὀ τα πανάρχαια χρόνια τάχτηκε να Φξρει εις πέρας. Ο ιστορικὀὸς σημειώνει µε προσοχἡἠ πως «στην επανά- στασητου 1821, Έπαιξε ρόλο αποφασιστικό η ψυχικἡ δύναμη. Καιτην ψυχική αυτή δύναμη την ἔδωσαν οι δύο παράγοντες που προαναφἐραµε: Ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός». Όταν ο υπόλοιπος κόσμος της γης βρισκόταν ακόµα σε µορφή πρωτόγονη, όταν οἱ πνευματικὲς του λειτουργίες δεν εἶχαν καν ανακαλυφθεί από τον ἴδιον, συναντούμε στην Ελλά- δατου Περικλή καιτου Μιλτιάδη, Παρθενώνες, τρόπαια λευ- τεριάς, συναντούμε ακόµα µια βαθειά πίστι και ονειροπὀληµα σεκάποιους Θεοῦςπου η Φαντασίατου αρχαίου 'Ἑλληνατους ήθελε κατοικητὲς του Ολύμπου. Το πνευματικό επίπεδο του Ἓλληνα της αρχαίας και πρωτοχριστιανικἠς Ελλάδας, εἶχε ἧδη φθάσει σε επἰπεδο που δεν αρκοῦσε την φαντασία του, γιατὶ κατάλαβαν πως ο Θεός δεν μπορούσε νάχειτις ανθρὠ- πινες αδυναμὶες και ακόµα ὅτι ο Θεός εἶναι τΈλειος και δηµι- ουργόὸς των πάντων, ορατών και αοράτων, Γι) αυτό, όταν ο Απόστολος τὠν Εθνών, τους πρωτομί- λησεγι᾽ αυτό τον Θεόπου αναζητούσαν, βρήκαν σ᾿ αυτόπου τους πρὀσφερνε την αλήθεια. και ασπάστηκαν τη θρησκεία του Γλυκού Ναζωραϊΐου και πορεύτηκαν πλὰϊ-πλάϊ μ᾿ αυτήν, γιανατη δοξάσουν καινατους δοξάσεικαινατους εξυψώσει. Η Κύπρος, κομμάτι Ελληνικό απὀ την αρχαιότητα, νήσος αγίων κωι μαρτύρων, νὴσοςηρώων καιγενναἰίων, συμπορεύ- τηκε κι αυτή µετο αθάνατο ιδεώδες του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού. Η Κύπρος, µοναχοκόρη και καμάρι των Πανελλήνων, µε Χριστιανική αρετή, ᾖθος, πολιτισμό, ἠρεμη και σταθερή στον Ελληνοχριστιανικό χαρακτήρα της, όταν εἶδεπως ο αποικιοκράτης που την πἠρε σκλάβατου το 1878. εἶχε σκοπό να σβύσειτον γνώριµοτης χαρακτήρα ξεπρόβαλε μεμιὰς την ιστορία των αιώνων και ἔγραψε τη λαμπρότερη σελίδα. Στο βυζαντινὸ Διγενή, φρουρό και ὑπερασπιστή της Πόλης, στήριξε τις ελπίδες της. Και να που ο Λιγενής εἶχε ξαναγεννηθεί. Να που ἔζησε στην Κύπρο ὁλοτο μεγαλείο της Κλεφτουριάςτου 1821, σε κάθε βουνοπλαγιάτου νησιού µας. Ζήτω ο Χριστόςκαι η Ελλάδα, ἔκραζαν ταπαλληκάριατης µε το σχοινἰ της αγχόνης στο λαιμό. Ο: Ἕλληνες στους αγώνεςτους, εισξπνεαν απὀ τον εθνι- κὀ οργανισμό τῶν αιωνίων πνευματικών αξιών, που διαφαἰ- νεται στην Ελληνική φιλοσοφία και λάµπουν στην Χριστιανι- κἡ διδασκαλία, η παλληκαριά και ο ηρωϊσμός, που µόνο η πίστη μπορεί να δώσει. Και η πίστη ἔφερε πολλὲς αναστάσεις στο Ἔθνος, Τετρακόσια χρόνια πυκνἠς σκλαβιάς, ἔμεινεο ᾿Ελληναςπιστὸςσ᾽ ὁτιτου ἀφησαν ιερή κληρονομιά οιπρο- γόνοι του. Διαφύλαξε αμόλυντο το σπόρο που πήρε για να επιβιώνει σαν ἔθνος. Και η καινούργια μῖρα ανέτειλε. «Η νὺξ προξκοψενη δεμεραήγγικεν».1821.1912, 1940, 1955. Κεφά- λαια της νεώτερης ιστορίας του Ελληνισμού, που διδάσκουν καιθα διδάσκουν, όπως πολὺ παραστατικἀτονίζεικαιο µεγά- λοςπροφήτηςκαιοραμµατιστήςτου Μεγάλου Αγώνατων Ἱπα- νελλήνων: «Χωρίς πόνο στην Πατρίδα και αγάπη στο ἎΧρι- στὀ, δεν επιβιώνει το Ἔθνος»,. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ἦταν πραγματικὸς τροφός και µητέρατου Ελληνικού Ἓθνους, μέσαστις δύο καιπλξον χιλιά- δες χρόνια που ἔχουν περάσει. δα αλ. Ο Ελληνισμὸς ντυμένος στα γιορτινά του, γιορτάζει τη διπλἠ γιορτή: Του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, του ξεσηκώ- µατος για λευτεριά γενους και το ξανάνθισµα των κρἰνωντης πνευματικής και ηθικἠς εξύφωσης του δεινοπαθοῦύντα για τέσσερις αιώνες λαού. Εμεὶς εδὠ στη Μαρτυρική Ἑλληνικὴ µας πατρίδα, γιορτάζουµε µετους Πανέλληνες και ακόμα µια δοξασμἔένη δικἠ µας επέτειο. Την 1η Απριλίου 1955. Τη µξραπου «γιατου Χριστοῦ την πίστη την Αγίακαιτης Πατρίδος τη Λευτεριό» η Ε.Ο.Κ.Α. µετη συμμετοχή σύσσω- µου του Ελληνισμού της Κύπρου και µεπρωτοπόρατα αμού- στακα πηρωϊκά παιδιά της, ἔσυραν το χορό της (ευτεριάς ζητώντας Ελευθερία και Ένωση µε την Μάνα Ελλάδα. Λεί- χνοντας πως η Φυλἠ των Ἑλλήνων, µε την ἴδια πίστη και παραδόσεις, συνδέεται ἀρρηκτακαιθα συνδξεται µετην Ελλά- δα και ολόκληρο το Ἓθνος, «Χαίρε κεχαριτωμἔνη Μαρία, ο Κύριος µετά Σου», ακοῦ- στηκεη Φωνή προςτην Παρθένο απὀ τον Αρχάγγελο Γαβρι- ἡλ. Ἠταν το χαρμόσυνο μήνυµατης γἔννησηςτου Θεανθρώ- που, γιαναπροσφἑρει ξανά στον άνθρωπο, τον χαμἔνο παρά- δεισο. Για να διδάξει πως ο ἄνθρωπος γεννήθηκε Ελεύθερος καινατον εξυψώσει. Να κοσμίσει τη ψυχἠ του µε πνευµατικἀ χαρίσματα. Τη Μεγάλη τούτη μέρα, παρακαλούμετην Παρθένο Μα- ρία να ευλογήσει τον αγώνα του λαοῦ µας και να µας βοηθή- σει στο δύσκολο αγώνα για Λευτεριά και Δικαιοσύνη. Το 55 μάς κρατά όρθους στ αχνάρια ηρώων της ΕΟΚΑ «Η πρώτη τ΄ Απρίλη του ΄656 µάς κρατά ολόρθους στ’ αχνάρια των ηρώων της ΕΟ- ΚΑ και µας προετοιμάζει φυ- χικά(για ὁ,τι ο αγώνας ορίσει για ἰτοχ. Τουρκοκρατούμενο Ελληνικό Βορρά της Κύπρου μας». . Αυτά αναφέρονται σε Χαι- ρετισμὸ του συνδέσμου Τοµε- αρχών της ΕΟΚΑ της περιό- δου 1955--59, µε την ευκαῖ- ρία της επετείου της εθνικἠς ε- πετείου της Ίης Απριλίου. Στον ἴδιο χαιρετισμό Τονίζον- ται και Τα ακόλουθα: «Σαν σήµερα εικοσιεννέα χρόνια πριν, η Κύπρος µας µε μόνα διαπιστευτήρια της Ελ- ληνικότητας Της την αγώνι- στικἠ ελευθερία, διάβηκε το κατώφλι της ἱστορίας και µε ἕργα Των παιδιών της διεκδί- κησε ἔμπρακτα την πραγμά- τωση των πόθων και των ο- νείρων Της. Σα σήµερα µε Το προφνἀκράμομα ᾿ εκεῖνο. της τετράχρονης εποποιῖας της Ε- ΟΚΑ, τις εκρήξεις της πρώτης τ’ Απρίλη του 19565 σχἰζον- τας για πάντα τα σκοτἆδια της σκλαβιάς, ροδίζει η μέρα της Κυπριακής Ελευθερίας και οι ψυχές ὅλων πλημμυρίζουν ᾱ- πὸ το πρωτόγνωρο Φως Της Λευτεριάς. »Λόγοι, πόθοι, ὀνειρα κι ελ- πίδες ξεπερνιούνται, έφθασε πια η ώρα η ποθητή για έργα, αγώνες και θυσίες για τη χιλιά- κριβη και Χιλιοπόθητη Λευτε- ριά. Αγρότες, υπάλληλοι και εργἀτές, στα συρματομπλέ- γµατα, κατά τη διάρκεια ἔρευνας από τους Βρεττα- ω κοὺ στο Παγκύπριο Συ- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ Γ΄ Παγκύπριο Συνέδριο 27-29 Απριλίου 1984 ΣΥΝΘΕΣΗ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ Η Γενικἡ Γραμματεία του ΔΗΣΥ ανακοινώνει ότι σύμφωνα µε το ᾿Αρ- θρο 11 του Καταστατι- ζΔΩΔΕΚΑ αντιπρό- σωποι των κομματικών οργανώσεων του εξωτε- ρικού δηλαδή ΕΞἰ Αντι- πρόσωποι του Δημοκρα- τικού Συναγερμού Ηνω- µένου Βασιλείου και ΕΞ! Ινἑὲδριο του Κόμματος συμμετέχουν οι ακόλου- θοι: αντιπρόσωποι του Δημο- α)Τα µέλη της Πολιτι- κρατικού Συναγερμού κἡς Επιτροπής. Ελλάδας. β)Οι Επαρχιακές Ε- Κατάλογος όλων των κτελεστικές Γραμμα- Συνέδρων μπορεί να επι- τειες. θεωρηθεί στα Κεντρικά γ)Οι βουλευτές του Γραφεία του κόμματος Κόμματος. όπου ἔχει αναρτηθεί ὅ)Τα µέλη της Επιτρο- σύμφωνα µε τους Κανο- πἠς Ελέγχου. γισμούς και των αντιπρο- Ξ)400 Αντιπρόσωποι ν σώπων των επαρχιών στα των Επαρχιών, οι οποίοι κατά τόπους Επαρχιακά έχουν κατανεµηθεί και ε- Γραφεία του κόμματος. κλεγεί σύµφωνα µε τους ρ Στο ον λω μνσ- Κανονισμούς Περί Πα- ρούν να παραστούν µε δι- γκυπρίου Συνεδρἰου καίωμα λόγου, χωρίς ὁ- (Ἄρθρα 2 έως 7) ως ακο- Ἰ µως δικαίωµα ψήφου 6ε λούθως: περίπτωση που δεν εἶναι Λευκωσία 1558 σύνεδροι, ὅλοι οἱ υπο- Λεμεσός 94 ψἠήφιοι για τα διάφορα α- Αμμόχωστος 79 ξιώματα για τα οποἷα θα Λάργακα. 4] διεξαχθούν εκλογὲς στο Πάφος 22 Παγκύπριο Συνἑδριο. Κερύνεια 11 Τις εργασίες του Συ- νεδρἰου μπορούν να πα- ρακολουθήσουν, σαν πα- ρατηρητὲς τα µέλη του Ανωτάτου Συµβουλίου και τα µέλη των Επαρχια- κὠν Συμβουλίων του κόμματος που δεν έχουν εκλεγεί αντιπρόσωποι των Επαρχιών τους ἠδεν συμμετέχουν σαν σύνε- στ)Τα µέλη της Διοι- κοὖσας Επιτροπής της Νεολαίας, τα µέλη των Ε- παρχιακὠν Γραφείων της Νεολαίας και η εκτελε- στικἠ επιτροπή του Φοι- τητικοὐ Τµήµατος της Νεολαίας, σε αριθμό που να. µην υπερβαίνει τους .6ς, 7δ συνέδρους. ὅροι υπό ἄλλη ιδιότητα. ΄ ΑΛΕΚΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΔΟΞΟΛΟΠΙΑ ΣΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Και στην Ἐύὐπρο κατά τον επικό αγώνα της Μήνυμα της Περάς Κοινότητος του Ἁγίου Όρους ΑΘΩ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ Αναδηµοσιεύουµε απὀ αθηναϊκἡ εφημερίδα, το πιο κάτω μήνυμα της Ἱεράς Κοινότητος του Αγίου Ὄρους ᾿Αθω, προς τον Ελληνικόν Λαόν. «ΑΓΑΓΙΗΤΟΙ εν Χριστώ σδελφο], Το ᾿Αγ/ον Όρος παρσκολουθείτους αγώνεςτου Γένους µας και συνοδοιπορε] µε το λαό του Θεού πάνω ασπὀ χίλια χρόνια. ΄Όρος και λαός πέρασαν µαζ]κάθε εἶδους ξένη κστό- κτηση. Ε/ναι μυστικός, εσώγστος κα αδιάρρηκτος ο δεσμός και αµοιβοία η πιστότης του λαοὺ του Θεοὺ κα του Αγίου Ὄρους. Αυτό ολοκάθαρα Φανερώνεται στη µορφή του αγ- ου Κοσμά του Απωλού. Και τώρα το Αγιον Όρος νοκύθε, ὅπως πάντα, να Το σκεπάζει η προστασία της Θεοτόκου. Ακούει την εντολή της Παναγίας να συμπαρασταθείτο ᾿Ορος στο Λαὀ. Ταυτόχρονα νοκώθε την σφοσίωση του λαού και ιδιαίερα των νέων, προς το Περιβόλ! της Παναγίας. Ἱ Ακριβώς γι᾽ αυτό το λόγο την Κυριακή της Ορθοόοξίος, ημέρα κστα την οποἷα εορτάζουµετην αναστήλωση των ογί- ὧν εικόνων κα Το θρίαμβο της ορθοδὀξου πίστεως, η /ερά Κοινότης κατήλθε εν σώμα! εις την Ιερό Μονή των Ιβήρων και έκαμε παρόκλησι ενώπιον τηςθαυματουργού εικόνοςτης Παναγίας της /Πορταβίσσης, της οποίας η κανόἡλα εκινείο παρᾶἆ τους φυσικούς νόμους επ! σειρὀν ηµερών. Παρομοία παράκλησις την Ιδίον ημὲραν ἔγινε και εις όλον Το ᾿Αγιον Ὄρος. Παρακαλούμεν τον Π/στὸ λαό να συμπροσευχηθἡ µαζ µας και να ζήσωμε ολόκληρη την περἰοδο της παρούσης Μεγάλης Τεσσαροκοστής ως περἰοδο μεγάλου πνευμαπκού αγώνος και µετανοίας. Λήόνο ριαν νινευϊτική µετόνοια όλων µας, αρχόντων κα) Λαού, εἶνα ὀυνστόν να µας σώση απὀ τους κινδύνους, οἱ σποίοι καθημερινώς µας απε!Λλουν εσωτερικὠς και εξωτερι- κώς. Ας καταφύγωμεν εν Ταπεπ/ὠσει εἰς την ευσπλαχνίαντου Παναγάθου. Ας ζητήσωμεν να φωτίση όλους µας να συνέλ- θωμεν κα να καταλόβωμε την αξία και σηµασία που ἔχει η ορθόδοξη πίστι γισ τη ζωἠ του καθενὸς µας και ολοκλήρου του Γένους µας. Οταν οἱ σκλαβωμένοι κατά την Τουρκοκρατία σδελφο{ µας εἶχαν κουραοστή απὀ τη μακραίωνη δουλεία, ο/σαπόστο- Λος ἁγιος Κοσμάς ο Απωλὸς βγήκε στο κἠρυγµα κα! ἔσωσε ο Λαό του Θεού µετο σύντομο κα! σαφὲς μήνυμάτου: Μη δώσετετην πἰστ! κα! τη ψυχἠ σας. Και σνοίΐξτε ελλην/κά σχο- Λεία, γισναμάθουν απαιδιά σαςτην ελληνική γλὠσσακαινα ξεσκεπἁάσουν όλο Το μυστήριο της ζωής της Εκκλησίας μσς, που εἶναι εκεί κρυμμένα. Σἡμερα εκεἰνο ο! οπο]ο! ἔπρεπενα εφαρμόζουν το Λόγο του αγίου Κοσμά κάνουν το αντίθετο. Ιδιαπἑέρως απὀ πολλά τώρα χρόνια, γίνεται! συστηματική προσπόθεια, διαρκὠς αυ- ξανόμενη, να ποΛλεµηθη η πίστις. Να βγη απὀ τα ελλην. σχο- Λεία ο Χριστός. Να ὁιαστρεβλωθή η ιστορία µας. Να ευεΛι- σθἠή η σηµασίατων μεγάλων εορτών των Χριστουγέννων και ο του /Πόσχα, πουτόσοζη ολαόςμος. Ναπούση η ορθόδοξος Εκκλησίο να επηρεόζη τη ζωή του Γένους µας’ ὁηλαδὴ να παύση η ψυχἠ του Γένους µας να ζωογονή το ενω µας. Να µεῖνη ολσὸς απροστάτευτος, ἔκθετος, σναιµικός, ἔτοιμη Λεία και τροφή οποιουδήἠπογε α)σθητού ἡ νοητού θηρ]ου. Αυτό επιχειρείται αουστόλως. Κα πραγµοτοποιεήαι η προφητεία του αγίου Κοσμά: «Θα ΄ρθη καιρὀς που ο διώάβο- λος θα βγη απὀ το καυκ/ του». Χωρίς σιδώ και αναισχύντως, μπροστά στα µότια εκσ- τομμυρίων πιστὼν δηλητηριἄζονται τα παιδιά της Ελλάδος. Το σεμνό και ιεροπρεπὲς εµπαίζεται κα! προπηλακίζεται. Το αναιδὲς κα αρρωστημὲἑνο προβάἀλλετα, κυκλοφορεί! ελεύ- θερο κα θεωρεία! φυσιολογικό, ἡ κα! καολλ/εχν͵κὀ. Αποτελε] ἁραγε εκδήλωση τέχνης Το να καθυβρίζωντα και να γελοιοποιούνται Τα περἀ σύμβολατης Εκκλησίας µας, το ράσο, η Γερωσύνη, το µονοχικό σχήμα απὀ θιάσους κα) εκπομπάς ᾽Ημήπως εἶναι) τυχαίο και γίνεταιµε αφελότητα το ότι ἔχει εξαφανισθή η πίστις απὀ τα σχολικἆ βιβλία και προβάλλονται, νέα εἰδωλα ως πρότυπα των παιδιὠν Βρισκόμαστε σε µια νὲο εικονοµαχία. Αυτόπου επιχειρείται εἶναι εγκλημστικὀ γ/στην υπόστα- σι κα επιβίωσ του Τόπου µας. Προσπαθούν ο, υπεύθυνο!της αγωγής να διοχετεύσουν δηλητήριο ξενὀόφερτης αθεῖας στις ψυχὲς ὅλων των παιδκὼν της Ελλάδας. Λα το αποκόψουν απὀ την παράδοσ, στην οποία σνήκουν. Λατους στερήσουν τη χάρ!κα)τη δύναμιτης πίστεως µας. ΄Ηδη βλέπομε τόσα παιδιά γεμάτα ναυτία κω κούροσι σπὀ καυσσἑρισ αδεολογκύν κα ναρκωτικα ψευδαισθήσεων ναπαραπαίουν. Λα µην έχουν ὀρεξιγια ζωή πάνω στον ονθὀ της νιότης τους. Λία παραλύουν απὀ ανασφἀλεκι μὲσα στο σπίτι τους. Και να µην ἔχουν τα ταλαΐπωρα καμμία σχἑέσιµε την υγεία και ζωντάνια του τόπου κα! της παροδόσεώὠς µας. Το ᾿ Αγιον Όρος δεν µπορείναμείνη απαθὲς και ασυγκ]- νητο μπροστά σεµΙ Τέτοιο δοκιµασίαπου απειλεί την πῄστι και Την υπὀστασ! Του Λαού µας. Από το Αγιον Όρος ανέτειλεο ἁγιος Κοσμάς. Το ᾽Αγι- ον Ορος εἶναι ἑνας σείζωος ἁγιος Κοσμάς. Το μήνυμα µας εἶναι ἴδια: Σώστε την πἰστι και την ψυχἠ σας. Αγωνισθήτε για την ορθόδοξη πίστι. Αυτή εἶνοι η ψυχἠ της ζωής µας, η σωτηρία του Γένους µας. «Αύτηη πίστις την ᾿ οικουμένη εστήριξε». Αγωνισθήτε µε κάθε μὲσο, ακολουθούντες το παρόδει- γµα των ομολογητὠν της πίστεως και σωτήρων του Γένους μας. Κάνετε ὁ,τιµπορείτε όσοι αγαπἀτεταπαιδιάσας, τα κρά κατα ὁσιστης πἰστεὠςµας' την ελπἰδα πόντων τιυν περότων της γης. νέους εικονοκλάστες. Το ᾿Αγιον Ὄρος µε τη βοήθεια του Θεού πάντοτε σας συµπαροσγέκετα!. Σήµερα ενεργοποιεί ὁραστηρκώτερα τη συμπαράστασἰ του εις Το χειμαζόμενο λαό και διαπέρως τη νἐᾳ γενιά, η οποία αδίκως εµπα/ζετα! κα βασανίζεται- Μετά πολλἠς της εν Κυρίω αγάπης και ευχὠν. ΄Απαντες ο εν Τη καινἠ Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προί- στάµενοι των εἰκοσι Γερὼν Μονών του Αγίου Ὅρου 'Αθω.. Αγαπητή Σύνταξη, ΄Ακουσα τόσα καλά και πολλά λόγια για την εκκλη- σία του Αγίου Ελευθερίου Λεμεσού που θέλησα να λειτουργηθώὠ. Μια μικρή εκκλἠσὶα, ὁπου συναθροὶ- ζονται όσοι ἔχουν ως εφό- διον, ὡς όπλον ακαταμάχη- το και πολύτιμο για τον ἀν- θρωπο που σήµερα ευρὶί- σκεται μπροστά σ᾿ ἕνα χά- ος, τη ζωντανή, τη θερµή και δυνατή πίστη. Η πίστη δεν γίνεται µόνη. Με το ση- μερινό αντιθρησκευτικοε- θνικὀ κατατρεγμὀ, µετις τὸ- σες αδικίες και παρανομἰες, ο Ψψυχικὸς κόσμος του ση- μερινού ανθρώπου δοκιμά- ζεται τόσο πολύ που τρέχει εκεί που μπορεῖ να βρεϊὶ την Ψυχικἠ δύναμη στο να αν- τιδράσει και σταθεροποιή- σει και εμβαθύνει στην πί- στη την αγίαν και στου Χρι- στού την ελευθερία. Υποφἑρει τόσο πολύο σημερινὸς χριστιανός που συχνἁ λυποψυχά, αμϕι- βάλλει, κλονίζεται και πολ- λες Φορἒς ξεσχῖζεται και ματώνεται η καρδιά του. Ό σημερινὸς κὀσμος χαρακτηρἰζεται απὀ μεγά- λες αντιθεσεις. Απο το ἕνα µέρος οι άνθρωποι του ὠμού υλισμού, της εγωλα- τρείας που διακατἐχονται απὀ µια απληστία, κι απὀ το ἆλλο μέρος οι άνθρωποι που η καρδιά τους πάλλει απὀ κάτι το υψηλό που Φὲ- ρουν µέσα τους ευγενικἁ αισθήματα καιτρέφουν ἕνα ανώτερο πνευματικό κὀ- σμον. Αυτοί εἶναι οἱ ἀνθρω- ποι της ζωντάνιας της συ- νεποὺς πίστης. Παρεξηγἡ- σαμε τη μεγάλη σημασία του γεγονότος της σύνει- δητἠς ζωής στον όλο µας βἰο επίτηςγης. Οµωςμέσα στον απηγορευµένο. µέσα στον κατατρεγμένο ιερὸ αυτό χώρο, που οἱ πιστοὶ χριστιανοί εκκλησιάζονται µε θάρρος και µε βαθειά πῖ- στη, γίνεται µια άνευ προι]- χούμενου µυσταγωγία που όλες οι ψυχὲς ενώνονταισε µια κ! όλες οἱ καρδιὲς επ- σης ενωμὲνες πάλλουν το ἰδιοσαν μια καρδιά. Τα πρὀ- σωπα όλων τα βλέπω νάναι αφοσιωμένα και να ατενί- ζουν προς τον Χριστό µε ζωγραφισμένο στα πρὸ- σωπἀ των τον πόνο, καινα προσεύχονται θερμά μ᾿ όλη την ειλικρίνεια της Ψυ- χής των. Εκστατικἠ, ασάλευτη προσευχόµουνα κι εγώ. Και ἡμουνα τόσο αφοσιωμένη, που δεν κατάλαβα για πότε τελείωσε η ὡραία µυστα- γωγία. Εδὠ µέσασ᾽ αυτότο απξρριττο μικρό εκκλησά- κι, δίνεις πραγµατικὀ όρκο να µην εγκαταλεῖψεις ποτε τον απελευθερωτικὀ µας αγώνα, να µην λιποτακτή- σουµε απὀ την παράταξη των πιστών, να εγκαταλεἰ- Ψουμετη λαϊἱλαπα του ἀνξ- µου που κλονἰζει και συν- ταράσσει την πίστη µας και να γίνουμε οι ἆξιοι Χριστια- νοὶί του ονόματός µας. Το εκκλησάκι αυτό, η κατα- κόµβη που εκκλησιάζονται οἱ πιστοἰ χριστιανοἱ εἶναι ο δρόμος της δοκιµασίαςπου η στενἠ πύλη και η τεθλιμέ- νη οδὸς που εἶναι γεμάτη δυσκολὶες και που η πίστη μας θα δοκιµαστεἰ σκληρά. Μήπως δεν βρισκόμαστε συχνά αντιμέτωποι µετη γύ- ρω µας κακία, µοχθηρίατην ὠμὴ βία και την αδικία των ισχυρὠν και Φαύλων Πὸ- σες φορὲς κοφτερἡ µάχαι- ρα δεν διαπέρασετην ψυχἠ μας Μ᾽ αυτή την ὅοκιμα- .Ο κόσμος τὠν αντιθξσεων σία τρέφεται η πίστη µας. Οι αντιξοότητες που συ- ναντούμε στη χριστιανικἡἦν μας ζωή, οι υλιστικὲς αντι- χριστιανικὲς θεωρἰες, οι δυνατοἰ άνεμοιτης λυσσώὠ- δους κακίας, ζητοῦν να ξερριζώσουν το μικρὸ δεν- ὁδρἀκι. Όμως αυτὀ ριζώνει επίμονα και κρατιέται εκεί, ενώ οι ρίζες του πάνε πιο βαθειά και μἒνει ασάλευτο, στητὸ, ακαίριο. Βρισκὸ- µουνα σ᾿ ἕἑναν ἆλλο κόσμο, ἕνα κόσμο γεμάτο ελπίδες, ὀνειρα, προσευχή, αγάπη. Ἓνα κόσμο γεμάτο πὶστη που ζητούσεμεπραγματικὸ πόνο ἕλεος απὀ τον Κύριο. Αυτὀςοκόσμοςἑτρεξεπρὀ- ΄ θυµα ολόθερµα γιαναπρο- σευχηθεἰὶ, να υψώσει την Ψυχἠ του προς Εκεϊνον και να αναζωογονήσει το πνεύ- μα του. Εἰδα ἕνα διαφορε- τικὀ κόσµο, τον κόσµο των αντιθέσεων, τονκόσμµοπου εἶναι εµποτισµένος µε τα εθνικοθρησκευτικἁ 'δεώδη θρησκείας και πατρίδος. Μας ὄϊχασαν ο) αρχη- γοΐτης εκκλησἰας. Μας χὼ- ρισαν σε πρόβατα και ερὶ- Φια. Πόσους θεολόγους που μιλούσαν το λὀγο του Κυρίου δεν σταμάτησαν και η µάχαιρα της κακίας δεν διαπξρασε την καρδιά αυ- πὠν των Χριστιανών, που διαλαλούσαν τη χριστιανι- κἡ πίστη, την αρετή καιτην αγάπη στους εκκλησιαζὀ- µενους. Εἶναι λυπηρὀν το ὁτικαι µέσα στους κόλπους της ιεραρχίας της Εκκλησὶ- ας διαπέρασε το µικρόβιον της διχόνοιας, ἐτσι που ανάγκασε ἀἆλλους να φΦφύ- γουν κι άλλους νάναι ἀερ- γοι. Αιμιλία Π. Μαθηκολώνη Λεμεσὸς (Αναδημοσίευση απὀ την ΑΛΗΘΕΙΑ) ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕ ΠΟΛΕΜΟ ««6[ ΥΙα ΡΑΟΕΜ ΡΑΒΑ ΒΕΙΙΗΟΜ”. Για την ειρήνη γράφω και όχι για τον πὀλεμον. Όποιος του πόλεμο θὲλει τρελλός θα γὲνει. Μα αν την ειρήνη θέλεις τον πόλεμον πάντα στο νου σου να ἔχεις, που δυστυχώς ἄλλοι τον επιβάλλουν. ΗἩ Ελλάς απήντησε στην Τουρκία µε λόγια βέβαια, ὁτι δεν φοβάται απειλὲς, και η Τουρκία απαντά µε οµοβρον- τες. Αυτά περίπου και χειρότε- ρα επαναλαμβάνονται και συ- ἳ νεχώς Ελληνικά εδάφη χάνον- ται. Αργά σκεφτήκαµε για την ἀάμυνα µας και ερασιτεχνικἁ αγγίσαµε το όλο ἔργο. Όλοι µε ενθουσιασμό και πάθος ᾿ἔπρεπε να εισφἔρουµε ὀχι απὀ τα περισσεύµατα µας αλλά απὀ τα στερήµατα µας για την εθνι- κἠ µας σωτηρίἰα. Δεν πιστεύω ότιη ἀρνησὴ µας οφείλεται αποκλειστικἀ σε μας στο Λαό, Ποίοι εἶναι οι αἷ- τιοι δια την κατάντια µας Όι κυβερνήσαντες και οι κυβερ- νώντες, Δεν αποδίδω ευθύνες για κομματικοὺς λόγους. Φξ- ροὺν ὅμως ευθύνες για τα χά- λια µας. Σήµερα πάθος όλων σχεδὀν εἶναι πως να αποκτή- σουµε περισσότερα και καλύ- τερα αγαθά και πως ὠρισμἒνοι να αρραχηθοὺν εἰς την εξου- σία. Πιό πολὺ φανατισμό δεὶ- ἔαμε και πιο πολλά ἔξοδα κά- ναμµε π.χ. για τα καρναβάλια, παρά για την ἁμυνά µας. Γιατὶ Διότι ακόμη απὀ τα νηπιαγω- γεὶα η διαπαιδαγώγηση αρχίζει µετα καρναβάλια παρά µετην ἔγνοιατης πατρίδας. ΄Όσοστα γυμνάσια Φουντώνουν οι χοροὶ και τα πάρτυς και για την ἔγνοια της πατρίδας {ἶποτε. Βξ- βαια ἴσως δεν εἶναι απόλυτο αλλά οι εξαιρὲσεις πιστοποιούν τον κανόνα. Πρεπει όλοι µας αν θὲ- λουμε, να ζήσουμε ελεύθεροι και ευτυχισμένοι πρὠτο µἔλη- μα µας νάναιη πατρίδα µας.Οι καιροὶ µας απαιτούν τώρα λιτὸ- τητα και ετοιμότητα και κάθε :θυσίαν. Ας αρχίσει απὀ Τα νηπια- γωγεία η εθνικἠ διαπαιδαγώ- γησις. Ας δείξουν το καλό πα- ράδειγµα οι κυβερνώντες, η αντιπολίτευσις, τα κόμματα όλα, εκκλησία, δάσκαλοι και ιθύνοντες. Το ἕθνος µας συνεχώς παρὰ τις κρίσιμες ὧρες συρρι- κνούται. Το αντίθετο συμβαϊ- νει στους εχθρούς µας Τοὺῦρ- κους. Αυξάνονται και πληθύ- νονται͵ Η δικἡ µας γη κατακτά- ται καὶ άλλα εδάφη µας απει- λούντοι. Μεχριπότεθ᾽ αντέξει αυτή η ἴδια επιβίωσις µας. Ἓλληνες αφυπνειοθεῖτε για Το μᾶλλον µας για το μὲλ- λον των παιδιών µας. Νυν υπὲρ πάντων ο αγὠν. Απόφασις, θὲ- λησις και πίστις χρειάζονται, Δεν ἔχει σχέση ο αριθμός των εχθρών µας όπως κήρυξε πρὸὀ- σφατα ο αρχιεπίσκοπος µας, Αλλωστε τοὺτο αποδεἰχθη κατά τον απελευθερωτικὀ αγώνα της ΕΟΚΑ κατά των ᾿Αγγλων. Τι ωραίοι αγωνιστι- κοὶ καιροὶ τὸτεὶ Πὸσον ψηλότο φρόνημα µας ἠτοὶ Με τι θάρ- ρος αντιµετωπίζαμε τα πάντα καιπετύχαµε να νικήσουμετον πάνοπλο και πολυάριθµον εχθρό µας. Δυστυχώς το αποτὲ- λεσμα δεν ἦταν το πρπον. Με τις συμφωνίες Ζυρίχης τα διε- θνἠ συμφξροντα και τα λάθη µας µα οδήγησαν στο σημερινό αδιξξοδο. Καλούμεθα τώρα πά- λι δια αγώνας. Στο διεθνὲς πεδίον ο απανταχού Ἑλληνισμὸς να κι- νητοποιηθεὶ. Εἶναι η μόνη οἳ- γουρη βοήθεια µας. Οι Ανατο- λικοί οὖτε θἔλουν οὖτε µπο- ροῦν να μᾶς βοηθήσουν. Οι Δυτικοί μπορούν αλλά δεν θὲ- λουν για την ὡὦρα. Χρειάζεται να πιέσουµε κάτι, να πείσουµε τον αμερικάνικο λαό εντὸς και εκτὸς της κυβερνήσεωςναμας βοηθήσει. Χα µην παραγνωρϊ- ζομαι την κινητοποίησιν αυτή που δύναται να επηρεάσει ευ- μενὼς τις αποφἀσεις της αµε- ρικανικἠς κυβερνήσεως. Στο τόπο µας απαιτεΐται λιτότητα, ενότητα θάρρος, πῖ- στις στο δίκαιο αγώνα µας. Ἔνας άνθρωπος πόσα μπορεὶ να κάνει όταν ἔχει θἔλησιν. Φαντασθείτε ολόκληρο ἔθνος. Ετοιμασία δια πὀλεμον λοιπὀν αν θξλουµε την ειρήνη. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ |. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΕΜΕΣΟΣ Σώστε την πἰστι και την ψυχἠ των παιδιὠν απὀ τους ΑΓΠΝΙΞΤΕ.Σ ΕΝΕΞέΟΕΙΤΕ Από την 6η σελίδα ᾿επαναστάσεως στην Πελοπόννησον και έδωσε τέλος και το αἷμα του στο Μανιάκι, γιανα γίνη απὸ τότε ο τόπος εκείνος ιερὸς βωμός της Ελλάδος. Ἐληρικός της ἠτο και ο Ἐπίσκοπος των Σαλώὼ- νων Ἡσαῖας, που πρὀσφερετην ζωήν του στον Καλ- λιδρόμου τὴν πλαγιά, γιαν᾽ ανοῖξη ο δρόμος προς την Ελευθερίαν. Κληρικός ἠτο καιο θρυλικός Αθανάσιος Διά- κος, που λίγο πιο κάτω στης Αλαμάνας το γεφύρι, πολεμούσε για την ελευθερίαν της Ελλάδος. Μαι το σουβλί του μαρτυρίου του ἐγινεν απὀ τότε πανὺ- Ψηλο κοντάρι, που στην κορφἡ του κυματίζει η σημαία των ιδανικών του ελευθἑρου κόσμον. Κληρικὸς ἦταν και ο Ἡγούμενος Γαβριήλ, που ἔγραψε στην Μονή του Αρκαδίου µε τον αναμμένο δαυλό και το αἷμα του μιά σελίδα πρωϊσμοὺ που προκαλεί την κατάπληξη και τον θαυμασμό. Ἐληρι- κὸς κι ο Εθνομάρτυρας Κυπριανός, της Κύπρου το καμὰρι του 21, που προτίμησε τον θάνατο παρά τη φυγή. Χιλιάδες άλλοι κληρικοί και μοναχοὶ ατάθη- χαν στο πλευρό της μαχομἑένης πατρ ἴδος και αγωνί- στηκαν για να στήσουν πᾶλι στις εκκλησίες τον αυρὸό του Χριστού και την Ελευθερίαν. Ἑἡ Ορθόδοξη Εκκλησία. Είσαι η μεγάλη ενεργέτις τῆς φυλήςμας. Επύργωσεςµετις θυσὶες καιτο αἷμα ζων κληρυιὠν σου τον ωβαιότερον πυρΥοὺ στην Ελλάδα. Της Ελευθερίας τον Πύργον. Διότι η ει. θά. µέσα στους θόλους των ναών σου εγγενή η ι. µέσα στα θυσιαστήρια σου ἔξησε. Αιωνία θα εἶναι η ευγνωμοσύνη και αφοσίωση των Ελλήνων σε σένα. Αιωνία και ασγητη. Μετις ευλογίες της Εκκλησίας ἀρχισαν τὸ έργο τοὺς οι οδρυτὲς ο Φιλικής Εταιρείας, Εμμανουήλ , Νικόλαος Σκουφάς και Αθανάσιος Τσακά- λωφ, ο Ῥήγας Φεραίος, ο Κολοκοτρώνης, ϱ Όδυσ- φὲας Ανδρούτσος, η Μπουμπουλίνα, 9 Κανάρης και όλη η χορεῖα των αθανάτων ηρώων του 1821 εἶχαν σαν ασπίδα και προστασία τον Σταυρό. Αλλά και στους μετέπειτα αγώνες του 40,τόσο οι πολεμιστές όσο και ο ἅμαχος πληθυσμός σέ κάθε τους,βήµα προσεύχανταν και παρακαλούσαν 5η Παναγία και το Χριστό. ΕΟΚΑ οι αγωνιστὲς στα βουνά και στις σπηλιές, και οι κρατούμενοι στα κρατητήρια, αλλάκαιοιστα μετόπισθεν εἶχαν νύχτα και µέρα στα χείλη και στη καρδιά τον Χριστό και την Παναγιά. Τα κατορθώματα των Ἑλλήνων του 1851 του 4940 και του 1955 οφείλονται αποκλειστικἁ στη βοήθεια του Θεού χαι στην προστασία της Θεοτό- χου. Οι Ἕλληνες της Μητέρας Πατρίδας όσο και οἱ Ἕλληνες της Κύπρου χαρακτηριζόντουσαν κατά τη διάρχεια των επικῶν αγώνων απὀ ἔνθεον ζήλον, θερµὴν φιλοπατρίαν και αδελφικἠν μεταξύ τους αγάπη. Γι᾽ αυτό χαιο Θεὸς ευλόγησε τους αγώνες τους και εμεγαλούργησαν και εθριάµβευσαν. Το 21 ο Κολοκοτρώνης στην Ελλάδα και το ὅδ στην Κύπρο ο στρατηγός Ι εώργιος Γρἱβας Διγενής ενέπνεαν ενεθάρρυναν, ενεψύχωναν και καθοδη- γούσαν τα παλληκάρια τοὺς µε βαθειά πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα, ιδανικά, για τα οποία τα νεαρά βλαστάρια έπεφταν µε ενθουσιασμό και αυταπάρνηση. Εξετάζοντας την Ελληνικἡ Επανάσταση του 41, βλέπουμε ὁτι οι Ἑλληνες, χωρὶς καμμιά Βοή- θεια, µε μόνα ὁπλατην ευσέβεια, τη φιλοπατρία και την αδελφωσύνη εμεγαλούργησαν. Αποτέλεσμα της αδελφωσύνης καιτης αυτοθυ- σίαςτους ἦταν οι θρυλικές μάχες στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στη Γραβιά, στη Χίο, στα Ψαρά, στην Αράχωβα, στο Μεσολόγγι. Τα κατορθώματα αυτά δείχνουν ότι η Ἐλευθε- ρία δεν δίνεται αλλά κατακτιἑταιμεαιμα καιθυσία, αλλά και µε την πίστη στο θεό καιτην αγάπη στην Πατρίδα. Και για µας που ύστερα απὀ την κατοχἡ του :.ἈΤοςτου εδάφους µας διατρἐχουµετον ἐσχατοντων κινδύνων, το δίδαγμα για αγάπη και συμπόνια μεταξύ µας, αλλά και ευσέβεια και πατριωτισμό, ας ριζώσουν βαθειά στη ψυχἠ µας και ας ανεβαίνει νύχτα και μέρα θερµή προς τη θεοτόκο η προσευχἠ µας να κάμη ὥστε γρήγορα να σήµάνουν οι καμπά- ψες της γλυκειάς των κατεχομένων εδαφών µας λευτεριᾶς. Ζήτω το Ελληνικόν Ἔθνος Ζήτω η 25η Μαρτίου Νεαρός μαθητής του Παγκυπρίου Γυμνασίου, οδη” γεἶται απὀ πάνοπλους ΄Αγγλους στρατιώτες προς την αστυνομία για «ανάκριση.» ο. 27.1.1974.΄Η καρδιά τῆς Κύπρου σταμάτησε. ἀγωνίζεται γιά τήν Πατρίδα... : ΄Ο θάνατος βρῆκε τόν ΔΙΓΕΝΗ στίς Επάλξεις τοῦ ἐθνικοῦ χρέους, ν᾿ ΕΘΝΙΚΟΟ ΦίΛΑΚΑΟ ιά ΣΕΛΙΔΑ6 ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΠΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Μεπ ικἠ δοξολογία τιμήθηκε η επέτειος της εθνικής επετείου 5ης Μαρτίου 1821, στον ερὸ, Ναό Αγίου Ελευθερίου στη Λεμεσὀ. Τον πανηγυρικὀ εκφώνησεο συνταξιούχος διδάσκαλος κ. Χριστόφορος Παπαστεφάνου, ο οποίος ἕκανε πλατιά αναφοράστους Αγώνεςτου Ελληνικού ᾿Εθνουςγιατη Λευτεριά του. [Πιο κάτω δηµοσι- εὖουμε την ομιλία του κ. Παπαστεφάνου, που αποτελεὶ επίσης ἕνα µαστίγωμµα στους υβριστὲς της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όλη δόξα όλη χάρη, ἁγια μὲρα ξημερώνει και τη μνήμη σου το Ἔθνος χαιρετά γονατιστό. Ευλαβέστατοι του Ὑψίστου λειτουργοί, Ἓντιμα µέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων, Ἓλληνες και Ελληνίδες Της καρδιάς το βάθρο σείεται συθἐµελα καιο νουςιλιγγιἀ μπροστά στο μµεγαλείοτης ημέρας, του οποῖου τη σηµασία µετά πολλούς δισταγμούς ανά- λαβα να υμνήσω. Γιατί της σηµερινής ημέρας το πνεύμα και το νόηµα µόνο πολύφθογγοι ρήτορες, κατά τον υμνωδὸ, μπορούν να εγκωμιάσουν. Ο Ελληνισμός ολόκληρος ντύνεται σήµερα τα γιορτινά του και της ψυχής του τα µάτια λαµποκο- ποὺύν για την μεγάλη χάρη και χαρά, πουτου δίνει η σημερινἠ διπλἠ γιορτή: η γιορτή του Χριστιανι- σμού και γιορτή του Ελληνισμού. Γιορτή ανάστα- σης των Χριστιανών και γιορτή απολύτρωσης του Γένους. Διπλὴ γέφυρα η σηµερινἠ ημέρα, απὀ την οποία πέρασε ἡ Ελενθερἰα. Και η πρὠτη γέφυρα ἦταν ο Εναγγελισμὸς της Θεοτόκου, ὁπου µε τον γλυκύτατο προς την θεοτόκο χαιρετισμό απὀ τον ᾿Αγγελο, εγένετο η απαρχἡ της σωτηρίας της ανθρωπότητας απὀ τον βόρβορο της αμαρτίας, η απαρχἡ της απολύτρωσης. Όταν ἠρθετο πλήρωμα του χρόνου εξαπἑστει- λεν ο θεὸς τον Αρχάγγελο Γαβριήλ και µε το εὖο- σμο κρίνο ἔφερε το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας. «Σήµερον της σωτηρίας ημών το κεφά- λαιον καιτου απ᾿ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις». Σήμερον λοιπόν γίνεται η απαρχἡ της σωτη- ρίας µας και το απ᾿ αιὠνοςμυστήριον σήµεροναπο- καλύπτεται. Ὁ πρωτόπλαστος Αδάμ σήμερον ελευθερούται και η Εὖα την λύπην αποδιώκει. Το κεφάλαιον του μυστηρίου σήμερον άρχεται και χαί- Ρει ο κόσμος λος, διότι βλέπει τον Ποιητήν ερχό- µενον. Όι άγγελοι πανηγυρίζουσι την σωτηρίαν μας, διότι χαρά γίνεται εν ουρανώ διά τους µετανο- οὗντας. Ο Γαβριήλ υπηρετεί και η Παρθένος ευαγ- γελίζεται. Σήμερον η γη ετοιμάζεται αναµένουσα τον Βασιλέα. Σήµερον αποκαλύπτεται η ευσπλαγχνία του θεού προς τους ανθρώπους. Σήµερον ο Πατήρ ευδοκεῖ, ο Υιός σαρκούται, το Πνεύμα καθαρίζει το δοχείο, καθὼς λέγει ο Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Και αφού γιορτάζουµε σήµερα την ημέρα της Παλιγγενεσίας και αναφἑρουµμε πιὀ πάνω την Ορθόδοξο Χριστιανική Εχκλησὶία, καλό εἶναι να επεκταθούµε στο βόλο της, στην θρησκεία και στην Πατρίδα. Ἠταν πριν λίγα χρόνια που παρακολουθούσα ἑνα μυρωμὲνο πρωϊνό της 26ης Μαρτίου το ραδιό- Φωνο κι άκουσα τους μικρούς µα γεµάτους νόημα τούτους στίχους: Ἕνα κομμάτι τ᾽ ουρανοὺ χαι του Ολύμπου χιόνι, και τον ανίκητο Σταυρό πον Χριστιανούς φτερώνει, Ἡ δόξα τα ζωγράφισε στον πἐπλο της ωραία, χι᾿ υψώθ᾽ η γαλανόλευκη του Ἓθνους µας Σηµαία Και τα λόγια αυτά, που κρύβουν µέσα τους αλήθειες συγκλονιστικὲς, θρύλους και θρήνους, αἵματα ηρώων και στέμματα δόξης, τα επήραν εκεἶνο το πρωϊνό τα κύματα της θάλασσας και του αιθὲρα και τα σκόρπισαν παντού. Ἠταν η µέρατων δύο Ευαγγελισμών. Του Ευαγγελισμού της Θεοτό- κου καιτου Ευαγγελισμού της σκλαβωμένης Ελλά- δος. Δύο σκλαβιὲς εἶχαν πέσει. Δύο Ελευθερίες εἶχαν κερδιθεἰ. Ἡ Ελενθερία της ψυχής και η Ελευθερία της Φυλής. Και στημένες την ημέρα εκείνη όλες οι σηµείες, καμωμἑνες µε το γαλάζιο χρώμα τ᾽ ουρανού καιτο λευκό του Ελληνικού χιονιού, επλαισίωναν τον ανίνητο σταυρό, το σύμβολο της ηθικής ελευθερίας και εδικαίωσαν την αλήθειαν, ότι απὀ τότε που εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, οΣταυρὀς υπήρξενο κρίκος, ο οποἱος ένωσε την πὶστιν µε την Ἑλλάδα, τη δοξασμένη φυλἠ µας µε την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Διότι η πραγματικότης και η ιστορία βεβαιώ- νουν ὅτι η Ορθόδοξος Εκκλησία ἔγινεν αληθινά η τροφός και η πραγµατικἡ μητέρα του Ἓθνους µας διά μέσου των 2000 χρόνων που έχουν περάσει. Αν ρίψη κανείς µια απροκατάληπτη ματιά στην ιστορία του Ἓθνους µας, θα διαπιστὠση, χωρὶς δυσκολία, ότι, όταν ενεφανἰσθη ο Χριστιανισμός, η Ελλάς δεν ευρίσκετο εις την παλαιάν της δόξαν. Τα χρυσά χρόνια του Περικλέους εἶχαν, δυστυχώς, περάσει. Ιδίως απὀ της εποχἠς του Πελοποννησια- κού πολέμου και µετά, εἶχεν αρχίσει η Ελλάς να παρακμάζη. Οι αντιθέσεις μεταξύ των διαφόρων Ελληνικών πόλεων, η καταστροφή την οποίαν εἶχαν προξενήσει µετις λεηλασίες καιτις σφαγὲςοι Ῥωμαίοι στην Ἑλλάδα, ο εκφυλισμός και η κατά- Άτωση των ηθών, όλα αυτά μαζί µε την πολιτικἠν χαι οικονοµικήν κατάρρευση, παρουσιάζουν μίαν όψη της Ελλάδος τραγικἠν κατά την εποχἠν εκεί- νην. Ἔπειτα εἶχε περάσει η φωτεινή περίοδος της μεγάλης φιλοσοφικἠς ακμής, µε τα λαμπρά αστὲ- Ρίια του πνεύματος, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη τους φιλοσόφους, που ετίµησαν το Ελληνικό ὀνομα. Τώρα κυριαρχούσαν οι χρεωκο- πημὲνοι σοφιστὲς που ἦσαν κυριολεκτικἁ Φλύαροι «συζητητὲς», ανίκανοι να πετάξουν στα ύψη της αληθινής φιλοσοφίας. Αυτὴ ἦτο η ἄλλοτε δοξασμένη και ανθούσα Ἑλλάς στις ημέρες, που ενεφανίσθη ο Χριστιανι- σμός. Και ο Χριστιανισμός, η θρησκεία της δυνάµεως χαι του ανακαινισμού άρχισε σιγἀ-σιγά να διοχε- τεύη στον οργανισμό της Ἑλλάδος πνοἠν νὲας ζωής. Στερεώνει τα κοινωνικά θεμέλια που κλονίζονται. Θεμελιώνει την ζωή επάνω στα γερά βάθρα της ηθι- κής. Ανυψώνει την οικογένεια, την κάνει μέγα μυστήριο. Ἡ γυναΐκα παἰρνει πλἑον τιμητικὴ θέση στην κοινωνἰία, Το παιδἰ προστατεύεται. Ἡ δουλεία καταδικάζεται. Διακηρύττει την αγάπη και την δικαιώνει. Ενώνει τους ανθρώπους, που εἶχαν χωρισθή σετᾶξεις προνομιούχων και καταπιεζομὲ- νων. Δίδει νἐέαν ζωήν εις την Ἑλλάδα, ιδίως µε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου, που επισκέπτε- ται τα μεγαλύτερα τότε Ἑλληνικά κέντρα. Ο ιστορικὀς του Ἓθνους Παπαρρηγόπουλος γράφει: «Το Ελληνικόν Ἔθνος δεν διεσώθη ει μὴ δια της µετά του Χριστιανισμού συμμαχίας. Δι᾽ αντού επρωταγωνἰστησεν εν τω μέσω αιώνι καιδι᾽ αυτού ιδίως ανεκαινίσθη εν τοις νεωτἑροις χρό- νοις». Και το θαύμα αυτὀ ἐγινεν εν τοτοις εις µίαν εποχἠν που σκληροἱ και αιματηροί διωγμοί από τη μιά μεριά, οι διάφορες θρησκευτικὲς αιρέσεις, που µοιραΐως εδηµιουργήθησαν μἑσα εις την σύγχισιν των ιδεών του αρχαἰον κόσμου, απὀ την ἄλλη, δεν άφησαν την νὲαν θρησκείαν να απλώση ελεύθερα χαι ανεµπὀδιστα την σωτήρια επίδραση της στους ανθρώπους. Ἔτσι µε την πάροδον του χρόνου η Εκκλησία, πον εν τω μεταξύ οργανώνεται, αποτελεὶ µόνιμον δεξαµενήν, απὀ την οποἰαν αρδεύεται πνευματικώς και ηθικώς ολόκληρος ο Ἑλληνισμός. Ἡ δοξασμένη περἰοδος των μεγάλων, Ελλήνων κατά µέγιστον ποσοστὀν, Πατέρων της Εκκλησίας καθίσταται περίλαμπρος σελίδα της Ελληνικής Ἱστορίας µε άμεσα αποτελέσµατα εις την ζωήν του ᾿Εθνούς. Μια αληθινἡ κοσμογονία πραγματοποιεῖται, µε πηγἠν και αφετηρἰαν την Ορθόδοξον Ελληνικήν Εκκλησία µε απαρχἡ τον Εναγγελισμὀ. Μετά την κατάπανσιν των διωγμών και την αναγνὠρισιν υπὀ του Μ. Κωνσταντίνου του Χρι- στιανιομού, η Εκκλησία µας αποβαϊνει πλὲον η μεγαλντέἑρα δύναμις, που εµπνἑει ἠηρωϊσμόν, που. καλλιεργεὶ τον πολιτισµὀν, που ανοἰγει νέους δρὀ- µους λαμπράς κοινωνικής δράσεως μεταξύ του λαού. Ἐγράφησαν πολλά δια την επἱδρασιν που εἶχεν η Εκκλησία εις την ζωήν του Βυζαντίου. Μόνον τυφλοί ημπορούν να αρνηθούν την μεγάλην συµβολήν της εις την ζωήν του Ἓθνους, Άς σημειώσωμεν απλώς μερικά στοιχεία: Να αρχίσωμεν απὀ τον πολιτισμὸν και τα γράμματα: Εις το Βυζάντιον, τα μοναστἠρια μετα- βάλλονται σεπνευµατικἀ κέντρα όπου καλλιεργεί- ται η επιστήμη και Ἡ μόρφωση. Ἱδρύονται ακολούθως Σχολές, όπως το περἰφημον Πανδιδα- κτἠριον, εις τας οποίας διδάσκονται όλαι σχεδόν αι επιστήµαι, µε καθηγητάς κατά το πλεΐστον µονα- χοὺς. Ιδίως η ιατρική και η νοµικἡ επιστήμη, δια να παραλείψω την θεολογίαν, οφείλουν πολλάειςτην Εκκλησαἰαν, διότι άνθρωποι της Ἐκκλησίας τις ωργάνωσαν και τις καλλιέργησαν. Ἡ τέχνη κατό- πιν εζωογονήθη χάρις εις την Χριστιανικήν πἰστην. Και η ζωγραφική και η γλυπτικἡ χαι αρχιτεκτο- νικἡ έλαβαν νέαν πνοήν και νἑὲον περιεχόµενον µε την συμβολήν των μεγάλων χριστιανικών καλλιτε- χνών, που µας εχάρισαν τα αριστουργήματα της βυζαντινής τέχνης, που θαυμάζει και σήµερα ολό- κληρος ο κόσμος. Τι δε να εἴπη κανεὶς δια την τἔχνην τον λόγου και την μονσικἠν Οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, µε κορω- νίδα τους Τρεὶς Ἱεράρχας εδηµιούργησαν νἑέαν επο- χἠν, µοναδικἠν ἴσως εις την ιστορίἰαν των γραμμάτων. Ακολουθούν κατόπιν οι ανυπόβλητοι χριστιανοί Ὑμνωδοί που έγραψαν τους εξαἰρετους Ὕγμνους της Ορθοδόξου Λατρείας µας, και εδηµι- οὗργησαν την μµνσταγωγικήν Βυζαντινήν µονσι- κήν, τον μέγαν αυτὀν εθνικὀν και θρησκευτικόν θησαυρὀν, που πρἑπειν, πάση θυσία να διαφυλάξω- μεν ὡς ανεκτίµητον παρακαταθἠήκην. Εκεί ὁμως που η Εκκλησία µας ανεδείχθη αλη- θινἠ τροφός του Ἓθνους εἶναι ο κοινωνικός τοµὲἑας, τα έργα της αγάπης και της προνοίας. Σήµερον πλέον όλοι ομολογούν, ὅτι ο ιερός κλήρος εις το Βνζάντιον διεδραµάτισε αγαθοεργὀν ρόλον υψἰ- στης σημασίας και εδηµιούργησεν ὅτι νομἰζομεν σήμερον κοινωνικἠν πρόνοιαν, εις όλας τας εκδη- λώσεις. Τα Μοναστήρια ἦσαν εστίαι αγάπης και ευποιῖας. Μόνον εις την Κωνσταντινούπολιν λ.χ. υπήρχε καταπληκτική ποικιλία ασύλων και ευνα- γὼν ιδρυμάτων, που η Εκκλησία µας εἶχε δηµιουρ- γήση και τα συντηρούσε µε θαυμαστἠν επιμὲέλειαν. Αλλ᾽ η στοργἡ της Εκκλησίας προς το Ἔθνος εξεδηλώθη και µε την εξαγορἀν των αιχμαλώτων, οι οποἷοι συνελαμβάνοντο κατά καιρούς υπὀ δια- Φόρων βαρβάρων επιδρομέων. Χιλιάδες ἔτσι αιχμαλώτων αξαγοράσθησαν και απελευθερώθη- σαν µε την φροντίδα της Εκκλησίας. Δικαΐως δι᾽ αυτό οι σύγχρονοι ιστορικοὶ ομολογούν ότι η Ορθό- δοξος Εκκλησία υπἠρξεν ο μεγαλύτερος συντελε- στἠς της αναπτύξεως της φιλανθρωπίας και της κοινωνικής δραστηριότητος εις το Βυζάντιον. Χρειάζεται ἆραγε τώρα να σηµειωθή ποιά ήτο η βοήθεια της Ορθοδόξου Ἐκκλησίας εις τας στιγµάς των περιπετειών και των κινδύνων τον Βυζαντίου Εις ποίας περιπετείαςτου Ἓθνους, εξ αφορμήςεπι- δρομών διαφόρων βαρβαρικών φυλών, ὅπως των Περσών, των Αράβων, των Τούρκων, η Εκκλησία µας δεν εστάθη φρουρός και ασπίς και εμψυχωτής Πατριάρχαι και Ἱεράρχαι και Κλήρος επρωτοστά- τουν εις την προάσπισιν του Ἓθνους απὀ τοιαύτας επιδρομὰς ορδών και επανειλληµένως, όταν απει- λεῖτο το Ἓθνος, η Εκκλησία µας ὄχι µόνον εἶχε τεθή επἰ κεφαλής, μαζί µε τον αυτοκράτορα εις αγώνας προς περιφρούρησιν της πίστεως και του πολιτισμού αλλά ακόμη και τα ιερᾶ σκεύη διέθετε δια τον ιερὀν αυτόν σχοπὀν. Ο Ακάθιστος Ύμνος εἶναι µια τρανοτάτη απὀ- δειξη αυτἠς της αληθείας. Η Παναγία, η καταφυγή και προστασἰα των πιστών, ἔγινεν απὀ τότε η υπὲρ- µαχος στρατηγὸς του Ορθοδόξου Ἓθνους. Δεν δυσκολευόµεθα να υποστηρἰξωμεν, ὅτι ἴσως θα χατελύετο ολοσχερώς η Βυζαντινἡ Αυτοκρατορία και μαζί της θα εχάνετο και ο Ελληνισμός, αν δεν ωρθούτο προμαχών και φρούριον η Ορθόδοξος Εκκλησία. Αυτή την ἔσωσε. Και μαζὶ µε αυτήν και την Ευρώπην. Διότι πάλι όλοι οι μεγάλοι ιστορικοὶ παραδέἐχονται, ὀτιτο Βυζάντιον ἔγινεν οαχλόνητος χυμματοθραύστης, που αναχαϊΐτησε τις βαρβαρικὲς ορδὲς και ανέκοψε την προέλαση των πρὸς την Ενυρώπην. Το Βυζάντιον, χάρις εις την Εκκλησίαν, δεν ἔπεσε. Και η Ευρώπη χάρις ειςτο Βυζάντιον εσώθη. Και κατώρθωσε σιγά-σιγά να εκπολιτισθἠ, πάλιν µετην συνδροµήν και την ακτινοβολἰαν του Βυζαν- τίονυ. Η Εκκλησία µας υπήρξε η μυστική και σωτή- Ριος δύναμις. Αλλά ἠἡρθαν μὲρες πικρὲς για το Βνζάντιον. Οι συνεχεὶς αμυντικοὶ πόλεμοι κατά των εχθρώντου, το εἶχαν εξασθενἠσει. Οι λεγόμενες Σταυροφορἰες και η λατινοκρατία (1204-1264) τον εἶχαν υποσκά- Ψει τα θεμέλια. Αλλες κατόπιν ανωμαλίες εἶχαν πλονίσει την υπόστασιτον. Ἔτσι όταν ενεφανἰσθη- σαν οι Τούρκοι και ἄρχισαν να καταλαμβάνουν διαρκὡς περιοχὲς, εις τρόπον ὡστε να περιορίσουν την ἀλλοτε δοξασμένην αυτοκρατορἰαν εις εν μικρόν κρατίδιον, το Βυζάντιον πλὲον δεν ἦταν σε θὲσιν να αντιταχθείὶ επιτυχώς. 0 Μωάμεθ, επἰ κεφαλής πολλών χιλιάδων ἡ μάλλον µυριάδων Φφανατισμένου ὀχλον, επιτίθεται εναντίον της Ἡασιλεύουσας, την οποίαν υπερασπίζει ο Αυτοκρά- τωρας Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος, µε λίγες χιλιάδες ανδρὠν. Ο γενναὶος βασιλιάς παρά ταύτα δεν διστάζει νά απαντήση θαρραλέα στον ισχυρὸν αντίπαλον, που ζητά την παράδοσιντης Πόλης «Το την Πόλιν σοι δούναι οὖὐτ᾽ εμὀν εστῖν, οὐτ᾽ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη κοινἠ γάρ γνώμη πἀν- τες αυτοπροαιρέτως αποθἀνούµεν και ου φεισό- μεθα της ζωής». Η πόλη ἔπεσε. ΄Όταν ὁμως ο γενναίος Παλαιο- λόγος ἔπιπτεν ὡς µάρτυς του Ἑλληνορθοδόξου πολιτισμού επὶ των τειχών, εις τὴν Εκκλησίὶάν παρέδωκε την ιστορίαν τον Βυζαντίου. Τον Πατρι- άρχην και τον ιερόν Κλήρον αφἠκε διάδοχον. Εις αυτόν ενεπιστεύθη την βαρείαν εντολἠν να φρον- τίση να συντηρήση την σπἶθαν της Ορθοδόξου Εθνι- κἡς ψυχής, και οδηγἠση πὰλιν κάποτε τον σχκλαβωμὲνον λαόν εις την αυγἠν της ελευθερίας. Και ο Κλήρος ἔσκυψε πράγματι, επἠρε το σπασμὲ- νον σκήπτρον του αυτοκράτορα και το ἐκαμεν ιστόν της σηµαϊῖας. Ἐπήρε την βασιλικἠν πορφύραν και την ὕψωσεν εις τονιστὀν ως εθνικὀν «φλάμπουρο». Ἐπήρε το στἆὲµµα και το ἆχαμεν αρχιερατικἠν ᾿ μίτραν µε τον δικἔφαλον αετόν, πον συµβολίζειτην διπλἠν εξουσίαν, την ἐκκλησιαστικἠν και την εθνι- κήν. Επήρε την ιστορἰαν και την εδίδαξεν εις τα βλαστάρια της Ελληνικής φυλἠς. Ὑποκλινόμεθα µε ευλάβειαν µπροστά στον ταπεινὀν καλόγηρον, τον αχούραστον μυσταγωγὸν του Κρυφού Σχολείου. Ἡπροσπαθήσαμεν ποτὲ να συλλάβωμεν την εικόνα του κρυφού Σχολειού εις όλον της το μεγαλείον Το σκοτάδι της νύχτας Το βαθύτερο σκοτάδι της σκλαβιάς Την απόµερη του βουνού εκκλησία. Το φτωχό, το αναμμὲνο πάντα καντηλάκι Τις ξεφτιασμὲνες απὀ του χρόνου τη Φθορά εικόνες, που µέσα στο νποβλητικό περιβάλ- λον τον ναού εζωντάνεναν τις ελπίδες του Γένους Πόσες φορὲς δεν θα εγονάτισαν δακρυσμέἑνα µπρο- στὰ στην εικόνα του Χριστοῦ, λέγοντας: «Χριστὲ, μεγαλοδύναµε, δώσε στην σκλάβα µας πατρἰδα λευτεριά». Πόσες φορὲς το ράσο δεν θ᾽ ανοίχτηκε ια να κλεΐση κάτω απὀ τις πνευματικὲς φτερούγες του τα πουλάκια της Ελληνικής φυλἠς, όταν συχνά ακούονταν βήματα Τούρκων στην αυλή του Ναού. «Φεγγαράκι µου λαμπρὀ, Φἔγγε µου να περπατώ, μα πηγαΐνω στο σχολειό, να µαθαΐνω γράµµατα, γράμματα σπουδάγµατα, του θεού τα πράγματα.» Άς θυμηθούμε τις ηρωϊκὲς προσπάθειες του Εθνομάρτυρα Γρηγορίου του Ε΄ Εξωρίσθη. Ὑπέ- φερε. Δεν υπεχώρησεν όμως. Ἠτουο Εθνάρχης. Η ΄ ζωή του ανήκεν εις την Εκκλησὶανὺ και τον λαόν. Είναι αληθινά συγκλονιστικές οι σκηνὲς ποὺ προη- Υήθησαν της συλλήψεως και του μαρτυρικού του θανάτον. Εκεί εραΐνεται καθαρά ο μεγάλος ρόλος της Εκκλησίας µας στην ιστορἰαν του Ἓθνους, Και δια να µη επεκταθὠ ειςτας λεπτομερείας του τόσον Υνωστού εις κάθε ἛἝλληνα ηρωϊκοῦ θανάτου του αειμνήστου Πατριάρχου Τρηγορίου του Ε΄’ αρκού- μαι να πω ότι η Εκκλησία ἐδιδε και δίδει το Αἷμα του Χριστού για να σωθούν οι πιστοὶ. Ἔδωσε το αἷμα των Ἑληρικών, για να φυτρώὠση της ελευθε- ρίας το δἑνδρο. Κληρικός της ἠτανκαιο Παλαιών Πατρὼν Γερ- µανός, που ύστερα απὀ μίαν καταπληκτικἠν εις ηρωϊσμόν και αυτοθνσίαν προσπάθειαν για να οργανωθή επιτυχώς η Επανάσταση στον Μωριά, ύψωσε την Ἴδην Μαρτίου το λάβαρον της Αγίας Λαύρας. Και οι αγωνιστὲς κάτω απὀ την πνοήντου φάσου ἐδιδαν τον όρκον των: «Ελάτε μ᾿ ἕνα ζήλον σετούτον τον καιρὀν, να κάµωμεν τον ὁρκον επάνω στον Σταυρὀν», Είναι τούτη η δεύτερη γέφυρα απ᾿ όπου πέρα- σεν η Ελευθερία της Φυλής. Κληρικὸς της ήτο και ο εκρηχτικὸς Γρηγόριος Δικαίος ἡ Παπαφλέσσας που ἄναψε την φωτιά της Συνέχεια στην 7η σελίδα (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΣΕΠΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΜΥΡΝΗΣ) ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΠΕΣΦΡΑΓΙΣΕΤΟ ΜΕΓΑ- ΛΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ 1922. ΟΙΕΡΑΡΧΗΣ ΠΟΥ ΑΡ- ΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΕΣΦΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΟΧΛΟ. «Τί ἔπαινος να σου δοθή, βαρῦτιμο στεφάνι, Στην πανσεπτἠ σου κορυφἠ για το μαρτὺριόὁ σου, Π᾽ εκούσια το δέχτηκες, δεν θέλησες να φύγης, Αφήνοντας το ποίμνιο στο δράµο του μονάχο, Μονάχο µες στη θύελλα, στο μίσος των εχθρώνε, Όπου χιλιάδες ἐσφαξαν στην ὅμορφη σου Πόλι, Μες, στην ωραία Σμύρνη µας, τη Νύφη του Αιγαϊου! Εἰδες το δράμα το βαρύ, ἀκούσες συ το κλάμα, Μανάδων ὅπου σφάζονταν μαζί µε τα παιδιά τους, Κι αυτῶν ο πὀνος ἠτανε και πόνος ιδικὸς σου, Και σαν μαγνήτης ιερὸς σε βάσταζε να µείνης, Μες στα χρυσά και τ᾽ ἅγια τα χώματα της Σμύρνης! Τίποτε δεν απὀµεινε πὀ το μαρτύριόὀ σου, Γιατι κομμάτια σούκαναν το σώμα το δικὀ σου! Ωσάν να ἠσουν ἄάυλος δεν ἔνοιωθες τους πόνους, Γιάτ᾽ ἔσμιγαν οι πὀνοι σοὺ µε πόνους των χιλιάδων, Στολἰδι σαι της Εκκλησιάς και δόξα της Πατρίδος, Ποιμὲνας µιµητής Χριστοῦ, ἄξιος για κορώνα, ᾿Αξιος για στεφάνωµα μ᾿ αμάραντο στεφάνι, Γιατ΄ ἔμεινες αυθόρμητα ετοῦτο για να πἀρης! Αυθόρµητα κι εκούσια ἔμεινες στη Σμύρνη, Για ν᾿ αγιασθἡ το ἔδαφος µε το μαρτὺριό σου! ΦΩΤΟ Ο4ΥΛΜΠΙΟΣ Λεώφ.Στασινου 3ἱΓ Τηλ.021-66049-Λευκωσια Αναλαμβανομεν, Φώτογραφησεις, βιντεο- γραφησεις, κινηµατογρα- Φφησεις, [αμων-Αρραβωνων-Βαπτισεων κ.λπ. ΦΩΤΟ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ Ξ ΑΠΠΔΟΝΜΑΤΟΥΧΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΕΙΣ ἃ ΒΙΝΤΕΟΓΡΑΦΙΣΕΙΣ ΓΑΜΩΝ ΑΡΡΑΒΩΝΩΝ ΒΑΠΤΙΣΕΩΝ ΠΑΡΤΥ ΚΛΠ ΑΓ. ΦΥΛΑΞΕΩΣ 8Β34Α (ΕΝΑΝΤΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΑΛΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ) ΛΕΜΕΣΟΣ ΤΗΛ: 51021 Ὑγείας. .... ' Ποιότητα ανωτέρα τὠν μαρμάρων που εισάγονται. Για πληροφορἰες αποτεΐνεσθε: 3 ο. Α.ΣΑΜΟΥΡΙΔΗΣ ΛΤΔ Αγίας Ζώνης αρ. 11 τηλ. (051) 63725 ΛΕΜΕΣΟΣ ΚΧΧΧΧΧΣΧΑΣΧΥΧΧΝ 'Ο «᾿Εθνικὸς Φύλα-ι χ κ. καο ἀγωνίζεται μ᾿ αὖὐ- χ τοὺς ποὺ θέτουν ὑπεράνω ὅλων τὸ συμφέρο τῆς πα- Βράχος εστάθης δυνατός στων πόνων τη φουρτούνα κ τρίδας καὶ ξργάζονται γιὰ νὰ διατηρήσει αὐτὸς ὁ τό- πος τὴν ἐθνικὴ του ταυτό- απ. Πού πόναγαν τριγύρω σοὺ και χάναν τη ζωή τους] . τητα. κ. Τις φλόγες ατενίζανε τ᾽ ἁγιά σου μάτια, Που καίγανε τις ομορφιὲς της Σμύρνης της ωραίας! 3 ΥΣ ΥΣΝΥΥΥΥΣΙ ΑΝΩΤΑΤΗ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΚΥΠΡΙΟ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Τό Βασιλικό Κολλέγιο Ψυχιά- τρων τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ἐπέλεξε τόν κ. Ν. Νεοφύτου, Ψυ- Χίατρο, ᾿ Αναπληρωτή Διευθυντή τῶν Ψυχιατρικῶν “Ἱδρυμάτων, ας. 3 ᾿Ἑταίρο (Εε][ον) τοῦ Κολλεγίου. αν 1. - ΄Η ἀνωτάτη αὐτή τιμητική διά- : δν σ κριση πού ἔτυχε ὁ Ν. Νεοφύτου, ἀπονέμεται γιά πρώτη φορά σὲ Κύπριο Ψυχίατρο ἀποτελεῖ δέ τήν ἀνωτάτη ἐπιστημονική διά- κριση στὀν τοµέα τῆς Ψυχιατρι- κῆς ᾿ Επιστήμης καί προσφέρεται σὲ ἄτομα - Ψυχιάτρους οἱ ὁποῖοι κρίθηκαν ἀπό τό ἀνώτατο τοῦτο ᾿Επιστημονικό Σῶμα ὅτι πρό- σφεραν μέ τό ἔργο, ἤ συμβολή τους ἀξιόλογη ὑπηρεσία στὀν τοµέα τῆς Ψυχιατρικῆς ἤ Ψυχικῆς ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΩΝ Μοναδικἠ ευκαιρία για όσους θΐλουν να Εχουν το καλύτερο μάρμαρο στο σπίτι, - ξενοδοχείο, την πολυκατοικία τους, ακόµα και την αυλἠ και την πισίνα τους, Β.Ο.Κ.Λ. ΠΡΟΚΗΡΥΕΤΕΣ ἶ ἀγῶνα. ΐ ῦ ῦ ί εἰς τὸν τίµιον Μέ τήν βοήθειαν τοῦ θεοῦ, μέ πέστιν Εις Ον ο μοἳ μὲ τὴν μας, µέ τήν συµκαράστασιν ὁλομλήρου τού βοήι.ειαν τῶν αὐπρίων., ΑΝΑΛΑΜΕΑΙΟΙΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ : ΜΟΥ ΑΓΓΛΙΔΟΥ ΖΥΓΟΥ. . Αν . ἑ πρόγονοί Μέ σύνηνμα ἐκεῖνοι τό ὁποιον μᾶς ματς. Ε ῃ Ἱ ΑΣ μας ὧς ἱεράν πα αµαταθήπην Ἡ ΣΤΑΝ : » ΑΔΕΛάΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ, ς , , Σμπό τό βάθη τῶν αἰώνων μᾶς ἀτενίζουν ὅλον ἐ 4 . -.- ο δω κήν ἑστορίαν διά νά δι- πεῖνοι, οἱ ὁτοιοι ἐλάμπρυνον τήν Ἕλληνι η οι. οἱ Ζαλαμινοµά- ατηρήσουν τήν ἐλευβτρίαν των οὗ Μαραᾳθωνοµ Χν. οὔ λλβανινοῦ οἳ, οὗ τριακόσιοι τοῦ Λεωνίὸσ, καί οἱ νζώτερον τοι ὃς Σξίδα- ἀτονς. Μᾶς ἁονέσοων οἱ ὄανι ἀσδὰ ας «πυνάστου ἀποκτᾶται πάν- : ὄ ππυλ. νοέρ οπό τὸν ζυγόν ά ἔαν, ὅτι ἀπελ. υδέρωσις ζ κόμη σύμπας ὁ Ἑλληνισμός, τοτε µέ τό Α 1 Ἡ Α. Μᾶς ὀτενίζειι ο ὁ ὁποτος μᾶς παρακολουθεῖ μέ ἀγωνίανι ἅλ ρηφάνεναν. καί µέ ἐθνικήν ὕπε- ” , ΄ ο µ Λο ἁπαντήσόωμεν µέ ἔργα, ὅτι θά γίνωµεν πολλῷ µάρρονες τούταν. ” Γὸ , ΄ ς ϱ .. ϕ διεον Ίς Εἶναι καιρός νά δείξωµεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι εάν Ἡ ον] ί «ο Σ καί ἐν πολοῖς ΑΝΛΝΑΔΡ : ὃν Ἐντριακή ὠνκὴ εἶναι γενν δυνάσται µας δέν θέλουν Β Κυπριακή ὠνκή εἶναι Υενναία ἐάν οἱ σ νά ἀποδώσουν τήν λευτεριά µας, μποροῦμεν νά µέ τά ἴδια µας τά ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ἵἳ ΤΟ ΑΙΜΑ µας. µιά φορά ὅτι παί του, δέν ὑπομένει . Ὁ ἀγὼν τόν αριθμόν. τήν διεκδικήσωµεν Ας δείξοµεν εἰς τόν κόσμον ἀκόμη σημερινοῦ ΄Έλληνος ὁ τράχηλος ζυγόν ὺ Ε θά εἶναι σµληρός ὁ ὀυνάστης διαθέτει τά µέσα καὶ 'Ημεῖς οιαθέτομεν τήν ΨΥΧΗΝ. Εχομεν καί τό ΔΙΚΑΙΟΝ µέ τό µέρος µας. Γι αὐτόμαί θάΝΙΚΗ ΣΩ ΜΕ νΝ. ΔΙΒΘΝΕΙΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ, . . , ᾿Ατενίσχτε τό ἔργον σας. Ἐΐναι αἴἶσχος εν ν ά νό αποµμτήσουν εἰκοστῷ αἰῶνι οἱ λαοί νύ χύνουν τό αἵμα των γιά νά τής ΐ ὁ ὅπι ὐτέ δῶ « τὸ ὁποιον καί ἔμει” τήν λεντεριάν των, τὸ Όπιον αὐτό δωρον γιά τῷ ο καν 5. ἐπολευήύσααξεν παρά τό πλευρόν τῶν λαών σας καί γιά τό ὁποῖον στ τουλάχιστον διατείνεσθε ὅτι ἐπολεμήσατε εναντίον του ναζισµου μαΐ τοῦ φχσισμοῦ. ΒΛΛΗΝΕΣ, Ὅπου καί ἄν εὑμίσπεσθε ἀκούσατε τήν φωνήν µαςο ΕΜΠΙΡΟΣ «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΛδεις Β.Ο.Κ.Α. 0ο ΑΡΧΗΓΟΣ . ΔΙΓΕΝΗΣ ο. . , ο , . . . ο. ͵ « της Α Τὸ αὐθεντικὸν κείµενον τῆς πρώτης προκηρύξεως τῆς ΕΟΚΑ, ἡ ὁποία ἐκυκλοφόρησε τὰς αὐγινὰς ὥρας τῆς πριλίου 1955.Εἱς αὐτὴν παρεισέφρυσαν κατὰ τὴν δακτυλογράφησιν ὠρισμένα ὀρθογραφικὰ λάθη, ὡς καὶ τοιαῦτα στίξεως ὡς ἐκ τῶν εὐνοήτων συνθηκῶν µυστικότητος καὶ σπουδῆς, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ ἐκτύπωσις. {. πιοίοί 85σεΠΟΥ Με την προσωπικη πειρα και εξυπηρετηση του Δ/ντη µας ΠΑΝΙΚΚΟΥ ΛΕΜΟΝΙΑΤΗ. ΕΓΓΥΗΣΙΣ Η ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΠΕΙΡΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ἡ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΛΙΜΕΝΑ ΡΑΝ-Ι ΕΜ Μοϊοτ ΑΦΕΠΟΥ Ρλεος ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΗΛ. δα ΔΕΜΕΣΟΣ | ΕΙΙΙΣΕΡνΙΟΕ” 4 κλιµατισµος ( Βερµανσις-ψωξις) Φοώστπµατα εξοικονοµηπσεως Ένεργειος Φεπιοκευαι Πλεκτρικων οσυσκειων - μµΠπχανηπματων - αναλαμβανομεν 6συντηρησεις Πλεκτρικων 6συσκευων και ΣΧΟΛΗ ΟΔΗΓΩΝ ΒΑΣΟΣ Χ᾿᾿ ΑΝΤΩΝΑΣ Οδός Θἐέκλας Αντ. Λυσιώτη 2 (Παραπλεύρως Κλινικἠς Χ. Κουρέα) ΤΗΛ. 64078-ΛΕΜΕΣΟΣ µηχανηµατων µε το Πρωώτοτυπον Όνστημα Των συνδροµων '“προμηθευσεις και εφαρμογαι συσκενων : και συστηµατων δια Εδοικονοµησιν Ενερχειας ΤΗΛλΕεσΦωνΝον ὦὁ 4 66 2 ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΕΙΟ Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Υδραυλικά- Μεταλλικάἀ- Σούστες Αυτοκινήτων Αρτέμιδος 3, Αγιος Ιωάννης ΤηΛ. 64723 - ΛΕΜΕΣΟΣ Διονσιου Σολωµου 1 Τακ.ΚιΘ. 4 3 ΜΑΡΤΙΟΣ 1984 ΕΘΝΙΚΟς Φύλακας 27 χρόνια απὀ την ἐνδοξη θυσία του ο την ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ πάντα. Ο ἠρωας Πετράκης Κυπριανού, ἔπεσε στις 21 Οράτηςεπαρχί ὁ . . της η Τομεάρχις της Ε.Ο.Κ. ας Ελελτο, λάρνακας, Δημοσιεύουμεπιο κάτω την αναφοράπου κάνει στοβιβλίο Απελευθερωτικὸς Αγώνας της Κύπρου, 1955 «Επτά μὲρες μετά τον απαγ- χονισμὀ του Ευαγόρα Παλλη- καρἰδη ἕνας άλλος ἔφηβος ἔἐδι- νετη µάχη της ζωήςτου. Ηταν ο Πετράκης Κυπριανού, το δε- καοκτάχρονο παλληκάρι που διόρισα αρχηγό τῆς πρώτης αν- .. ταρτικής ομάδας του τοµέα µας κα!που την 2Ί του Μάρτη, την ὥραπου ο ἡλιος ἔγερνεστη δὺ- ση του, ἔπεφτε νεκρός πολε- μώντας µόνος αυτός ενάντια σε τρεις χιλιάδες στρατιώτες και γράφοντας ετσι µια λαμπρή σε- λίδα στην ιστορίατης Πατρίδας μας. Λόγια σαν αυτά που πα- ς ράγγειλε στο ΦΙλο και συναγω- νιστή Του Γιῶργο Κωνσταντί- νου απὀ την Ορά ναπε! στη μά- νατου λίγοπριν αρχίσει η μάχη, γίνονται Φυλαχτό, γίνονται σύμβολο, γίνονται ιδέα: -- Να πεις της µάνας µου, ότι ο γιος Της πεθαϊνει για την Πατρίδα µε το χαμόγελο στα «χείλη. Εκπληρώνωτουςπόθους µου. ᾿ΗἨρθε κ᾿ εμένα η σειρὰ µου να θυσιαστὼὠ για την Πα- τρὶδα όπως στις Άτου Μάρτηο Γρηγόρης Αυξεντίου. Το ιστορικὀ του θανάτου του Πετράκη µου το αφηγήθη- καν ο Παύλος Νικολάου, ο Γι- ὠργος Κωνσταντίνου κι᾿ άλλοι αγωνιστὲς απὀ τη γύρω περιο- χἠ. Εἶναι συναρπαστικό: ἦταν το µοναδικὀ όπλοπου εἶχε μαζί του και διατάσσει τον Χρι- στακηκαιτον Παύλονα Φύγουν από το σπίτι. Ετοιμάζεται να δώσει μάχη και λὲει στο Γιώρ- γο: -- Αν µπουν µέσα να µη Φοβηθεὶς. Θα τους αφήσω να βγουν τη σκάλα και θα κτυπἠ- σω τον τελευταίο για να µην τους δώσω ευκαιρία να φύ- γουν. Εσύ μόλις ακούσεις πυ- ροβολισμούὺς να πέσεις κάτω κι Θεός µαζί μας. ὍΌτανο Γιώργοςτου εἶπε ότι θα σκοτωνόταν ἁδικα δίχως όπλο, του απάντησε: -- Δεν πειράζει. Πάλι για την Πατρίδα θα εἶναι. Αν σκο- τωθώ εγὠ κι΄ ἔχω Φυσίγγια πά- ρε Το δικό µου ὁπλο και µη Φο- βάσαι. ᾿Εχε ελπίδα στο θεὀ. Ο Γιώργος τον κύταξε µε θαυμασμό γιατί, ὁπωςμου εἶπε, ποτὲ δεν φανταζόταν ὅτι ᾽ άκουγε τἔτοια λόγια απὀ ἕνα δεκαοκτάχρονο παιδὶ. Ο θεός, όμως, προὸριζε τον Πετράκηνα δώσει µια άλλη, ηρωϊκώτερη µάχη. , οι Άγγλοι στάθηκαν λίγο ἔξω απὀ το σπίτι μα ὁεν κτύπη- σαν την πόρτα. Απομακρύνθη- Σεραφείμ - Λοΐζου, για το θάνατο του ήρωα, στο βιβλίο της «Ο 9. (Σελίδες 204-208). Ο Πετράκης ἔξω απὀ το κρησφύὐγετό του. Αριστερά κρα- τώντας «στεν» και δεξιά κρατώντας κυνηγετικό. τράκη να διαφύγει. Εκεϊνοςτου απάντησε: --Εϊσαι τρελλός Εγώ μόλις βγω ἔξω να σκοτωθὠ. Εσύ πἠ- γαινε στο σχολεἰο. Θα σε χρει- αστεί η Πατρίδα. Και γυρίζον- τας προς την αδελφἠ του Γιώρ- γου την παρακάλεσενατου Φξ- Ρε! µία σακκούλα για να βάλει μἐσατ’ ὁπλοτου. Ωστόσο όταν Ο 17χρονος ἡρωας Πετράκης Κυπριανού, με διάτρητο το κορμί τοῦ απὀ.τις σφαίρες των ἀνανδρων ᾿Αγγλων στρατιωτών... Στις 18 του Μάρτη, ο Παύὐ- λος Νικολάου -- ο τροφοδότης της ομάδας κ᾿ υπεύθυνος του χωριοῦ Λάγια -- πήρε εντολἠ απὀ τον τοµεάρχη Ρωσσίδη να ειδοποιήσει τον Γιώργο Κων- σταντίνου να πάει στη Βάβλα για να παραλάβει τον Πετράκη Κυπριανού. Γύρω στις 3.30 μ.μ. ο Γιῶργος μαζί µε τον Παύλο ἔφτασαν στη Βάβλα στο σπίτι του Χριστάκη Καραγιώργηπου Φιλοξενούσε τον Πετράκη κι ἀρχισαν να συσκέπτονται για τον καλύτερο τρόπο που θα γι- νόταν η μεταφορά του Πετρά- κη. Ἑάφνου, απὀτις χαραμάδες της πόρτας εἶδαν ᾿Αγγλους στρατιώτες να περιπολούν στους δρὀμουςκαιναμµπαίνουν στα γειτονικά σπίτια για να τα ερευνήσουν. Τη δύσκολη αυτή στιγµἠ ο Πετράκης ἔδειξε τις ηγετικὲς του ικανότητες. Αφού κύταξε τους συναγωνιστὲς του μετο καθάριο βλέμμα τούτους εἶπε: ο Ηρθε κι σ᾿ εµάς η ὦρα να κἀνουμετοκαθήκομαςπρος την Πατρίδα. ᾿Ἔμειναν κ᾿ οι τέσσερις ακἱ- νητοι παρακολουθώντας τις κι- νήσεις των ᾿ Αγγλων. Σεκόποια στιγµἠ δεκαπέντε περίπου ᾿ Αγ- γλοι στρατιώτες ἔφτασαν ἕξω απὀ το σπίτι του Καραγιώργη. Μεμιάς ο Πετράκης μεταβάλλε- ται σε γενναἰο πολέµαρχο. ζώ- νεται τη ζώνη µε τα φυσίγγια, αρπάζει το κυνηγετικὀ, που καν απὀ την εἶσοδο σιγά-σιγά και σε λίγο ο Χριστάκης κι ο Παὔὐλοςτους ειδοποίησαν ότιο στρατός αποχώρησε απὀ την Βάβλα. Περίµεναν μερικὲς ώρες για να βεβαιωθούν ότιο ᾿Αγγλοι ἔφυγαν κι᾿ απὀ τα γύ- ρω βουνἀ. Στις 3 το πρωϊο Πε- τράκης μαζὶ µετον Γιώργο ἔφυ- γανγιατην Ορἀ. Προχωρούσαν αργά και προσεκτικά γιατί το σκοτάδι ἧταν βαθύ και τα βου- νἁ γεμάτα θάμνους. Οταν ἔφτασαν στο χωριό ήταν κι᾿ οι δυό τους κατάκοποι. Ο Πετρά- κης ἐμεινεπφοσωρινά στοσπίτι το Γιώργου μεχρι να διευθετού- σε κρησφύγετο. Δεν πρόλαβε όμως. Τ᾽ απόγευμα της 2Ί του Μάρτη κοντά στις 3τ' απὀγευ- μα. ᾿Αγγλοι στρατιώτες κατα- λαμβάνουν τα υψώματα γύρω στο χωριό. Εἶναι πολλοἰ, πάρα 1.1. ηκοπέλλα ἀδυ ἔφερετη σακκού- λα ἄλλαξε γνώµη και της εἶπε: δ- Οχι δεν την θέλω. Θα βγώὠ µετ᾽ ὁπλο στο χὲρι κι΄ ό,τι θέλει ο Θεός. Ο Γιώργος συνέχισε να τον παρακαλεϊίνατον αφήσεινατον οδηγήσει εξω απὀ τοχωριό, κιο Πετράκης του εἶπε επιτακτικἁ: --Ναπας στο σχολεἰο σου λεω. Ο Γιώργος αναγκάστηκενα υπακούσει. Αγκαλιάστηκαν και Φιλήθηκαν συγκινημξένοι. ᾿Ηξεραν ὁτι χώριζαν για πάντα. ᾿Ο Πετράκης παράγγειλε στο Γιώργο να ειδοποιήσει τους δι- κούς του. ΄Ὕστερα ἔκανε τον σταυρό του, πήρε το κυνηγετι- κὀ ὀπλοτου, το Φίλησε, ζώστη- κε τα 27 φυσίγγια του και διέ- ταξε και πάλι τον Φίλο του να Φύγει. ΄Οταν βεβαιώθηκε ότι ἐεκεῖνος απομακρύνθηκε απο- χαιρέτησε τη μητέρα και την αδελφἠ του Γιώργου και βγήκε αποφασιστικἁ στο δρόµο, περἠ- Φανος σα Σπαρτιάτης. Ηταν ἡ επἰ τας. Μόλις βγήκε απὀ το σπίτι του προχώρησε μέχρι το Φρά- κτη του Κουνούδη ἔχοντας τ᾽ ὁπλο κάτω απὀ τη μασχάλη, ἕνας ᾿Αγγλος του Φώναξε να σταματήσει. Ο Πετράκης αντὶ άλλης απαντήσεως τον πυρο- βολεί και τον σκοτώνει. Ο πυ- ροβολισμὸς κινητοποιε! τους στρατιώτες προς”πον ὀρόμο που ἠταν ο Πετράκης. Εκείνος αγξρωχος τρέχει καιπρολαµβά-, νει να µπει σ᾿ ἕνα σπίτι«που γνώριζε ὅτι ἦταν ακατοϊκητο γιατὶ οι ιδιοκτήτες του ἔλειπαν στην Αμερικἡή. Εκεί διάλεξε να δώσειτη μάχη. Το ςσπίτιπερικυ- κλώθηκε αμέσως απὀ πάμπολ- λους πάνοπλους στρατιώτες. Σύμφωνα µε μαρτυρίες χωρι- κὠν τρεις χιλιάδες στρατιώτες σχημάτιζαν κλοιό γύρω απὀ το χωριό και το σπἱτι που κατέφΦυ- γε ο Πετράκης. Πάνοπλοι λοι- πὸν εκεΐνοι, μ᾿ ἕνα κυνηγετικὀ ο «τροµοκράτης»της ΕΟΚΑ. Κι᾿ όμως οἱ «γενναίοι» ᾿Αγγλοι δεν τολμούν να πλησιάσουν τον κρυψώνατου Πετράκη γιατὶ µό- λις φτάσουν εντὸς βολἠς, ο/Πε- τράκης στοχεύει σωστά. Πυ- ροβολεὶ και σκοτώνει. Ακο- λουθεὶ καταιγισµός πυρών απὀ µέρους των κατακτητὠν. Πι- στεύουν ότι ἐτσιθατον τροµο- κρατήσουν και θα τον αναγκά- σουν να παραδοθεἰ. Τον κα- λούν συνέχεια να παραδοθεἰ. 0Ο Πετράκης σιωπἀ. Σε κάθε τους κίνηση να πλησιάσουν απαντά µε ντουφεκιάἀ. Τα Φυσίγγια του εἶναι λιγοστά. Προσπαθεί να τα εξοικονοµήσει περιμένοντας τη νύκτα. Σκοπὸς του, ὅπως φαἰ- νεται ἦταν να διαφύγει μὲσ᾽ στο σκοτάδι απὀ τον ποταμὸ πουπερνούσεκάτω απὀτοσπἰ- π!που εἶχε καταφύγει. Μα πόσο ν᾿ άντεχαν τα 27 Φυσίγγια Σε λίγο ρἰχνει και το τελευταΐοτου. Η ὠρᾳα ήταν 8.30 απογευµατινἠ. Το φώς ἦταν άπλετο. Αν φύγει θα τον δουν. Να μεῖνει να τον πιάσουν Δεν τ΄ ἄντεχεη λεβέντικη ψυχήτου. Κάνειτην απόπειρα να διαφύγει προς τον ποταμὀ. Πως, ὅμως, νατα καταφἑρει αφού οι Εγγλὲ- ζοι εἶχαν σχηματίσει τεἰχος απροσπέἔλαστο γύρω απὀ το σπίτι Τον εἶδαν. Τον καταδίω- ξαν. Του Φώναξαν να παραδο- θεἰμ᾽ αυτός συνέἐχισενατρέχει. Τότε τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν. Πήγαν κοντά του. Βεβαιώθηκαν ότι ἧταν νε κρὀς. Κι᾽ αφού δεν μπόρεσαν να τον αγγίξουν όταν ἦταν ζωντανός, θέλησαν να τον εκδικηθούν νε- κρὀ. Και τον πυροβολούσαν σαν μανιασμένοι. Τη φορά αυτή οι ᾿Αγγλοι δεν τόλμησαν να πουν την πρα- γµατική αλήθεια για τον τρόπο που ἔπεσε ο Πετράκης, Γιατί, όταν πριν Ἀίγες μὲρες περικύ- κλωσαν το κρησφύγετο του Γρηγόρη Αυξεντίου εἶχαν πάρει μαζί τους ακόµα και συνεργεία τηλεοράσεως. ᾿Ηθελαν να δεί- ξουν «τους τρομοκράτες», της Κύπρου στον ἔξω κόσμο. Οταν, ὅμως, ο κόσμος αυτὸς εἶδε τον τρόπο που πολέμησε κ᾿ ἔπεσε ο θρυλικός ἠρωας της ΕΟΚΑ και τον τρόπο που τον ἔκαψαν οι Εγγλέζοι, τα σχόλια όλων στράφηκαν εναντίον τους. ΄Ετσι στην περίπτωση του Πετράκη προτίµησαν να εκδώσουν µια ολότελα ψεύτικη ανακοίνωση: -- Τρεις τρομοκράται συ- νελἠφθησαν και ἕτερος εφονεύ- θη εις το χωρίον Ορά. Συνελἠ- Φθη ο Πετράκης Κυπριανού. Ενώ µετεφέρετο εις τον αστυ- νομικό σταθμόν Ορἁςαπεπειρά- θηνα δραπετεύση. Επυροβολή- θη, ὅμως και εφονεύθη. ΠΩΣ ΕΜΑΘΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Ο πατέρας του Πετράκη Μιχάλης στη συνάντησή µας που εἶχαμε λίγο µετά το τᾶλος του αγώνα, µου αφηγήθηκε πως ἔμαθε τον θάνατό του κα- θώς και λεπτομὲρειες της κη- δεἰας του. Οπως µου εἶπε ο Μιχάλης τον θάνατο του Πετράκη τον πληροφορήθηκε απὀ την αστυ- νομµία. ΄Όταντον κἀλεσανναπά- ει εκεί του εἶπαν: -- Ο γιος σου σκοτώθηκε σε δυστύχημα. θα σεπάρουµε να τον αναγνωρίσεις και ῴα ετοιµάσεις τα της κηδείας του. Δεν θα επιτρέψουµε, ὅμως, να πάει κανᾶνας άλλος στην κηδεία του, εκτός απὀ τους στενούς συγγενεἰς. Μόνο σ᾿ εσένα θα επιτρέψουμε να τον δεις. «Όταν µεπήραν κοντάτου και τον εἶδα νεκρὀ, συνέχισε την αφήγησή του ο πατέρας, ἔσκυψα, τον. αγκάλιασα, τον Φίλησα και εἰπα: 3 Χαλάλι της πατρίδας το αἵμα σου, παιδἰ µου. Τον ξαναφίλησα κι αμἒ- σως μ᾿ ἔβγαλαν ἔξω. Μου εἶπαν να πάω να ειδοποιήσω τη γυ- ναΐκα μουκαιναπάἀμεμαζίστον Αγ. Γεώργιο τον Κοντό. Εκείθα μας παρξδιναν το νεκρό παιδὶ μας στις Ί μ.µ. για να κάνουμε την κηδεία και να το θάψουμε. Πήγαµε στην ώρα µας µα τον Πετράκη µας τον ἔφεραν στις 2.30 μ.μ. Επἔµεναν να γίνει η νεκρώσιμη ακολουθὶἰα ἕξω απὀ το κοιμητήριο στο ὀρόμο. Ευ- τυχώς επενἔβηκε ο Αντρέας Σωτηριάδης, που βρέθηκε τυ- χαΐα εκεὶ κ᾿ ἔπεισε τους ᾽Αγ- γλουςναμας επιτρέψουννατον πάρουμε στην εκκλησἰα. Οταν µπἠήκαμµε στην εκκλη- σία κι η μάνα αντίκρυσε το κλειστὸ Φἐξρετρο΄του παιδιού της πλησίασε, χαΐδεψε το σκληρὀό ξύλο και εἶπε: -- Ἔτσισε ἠθελα, γιἔµου, νάρθεις, ἡρωσς! Τον Πετράκη συνόδεψε στο τἆφο το δἀφνινο στεφάνι του Διγενή». Ο ἧρωας της Ε.Ο.Κ.Α. Πετράκης Κυπριανού. πολλοἰ. Ο Γιώργος που ἦταν στο μαγαζ! τους εἰδε. Τα παρά- τησε όλα κ᾿ ἕτρεξενα ειδοποιἠ- σειτον Πετράκη. Αυτός του ζἡ- τησε να πἀει να κυτάξει καλύ- τερα τις κινήσεις τους µα ὅεν πρόλαβε ο Γιῶργος ν᾿ αποµα- κρυνθεὶ απὀ το σπίτι και Τοῦρ- κοι αστυνομικοἱ ανάγγειλαντην επιβολή κέρφιου στο χωριό. Ταυτόχρονα καλούσαν ὀλους τους άντρες του χωριού να µα- ζευτούν στο σχολείο. Γεμάτος αγωνἰα ο Γιώργος επἔστρεψε στο σπίτι του. Προ- σφἑρθηκε να βοηθήσει τον Πε- αληθινό». ευτυχισμένος». ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ «Το Ἔθνος πρὲπει να μάθει να θεωρεί εθνικὀ, ὅ,τι εἶναι «Κλείσε στην ψυχἠ σου την Ἑλλάδα και θα αισθανθής να λαχταρίζει µέσα σου κάθε λογής μεγαλείο και θα εἶσαι «ΜΗΤΡΟΣΤΕ ΚΑΙΠΑΤΡΟΣ.» «ἐληθὲ σε, ὁτι μητρὸς τε κα πατρὸς κα! Των ἄλλων προ- γόνων απάόντων Τιμιώτερόν ε- στιν η πατρίς κα! σεµνότερον κα αγιώτερον...». Πασίνω- στα ὅα αυτά Τα λὀγιαπου εἶπεο Σωκράτης στον Κρπωνα που τον συμβούλευε, προσφἑρον- τὰς του μάλιστα κα! Την χρηµα- τική βοῄθεια που χρειαζόταν, γα ὁραπετεῦσει απὀ το δεσμω- τήρ/ο ὅπου οἱ Αθηναίοι τον εἰ- Χαν ρἶξει άδικα των αδίκων, ξεφεύγοντας ἔτσι Το κώνειο και Τον θάνατο. Και ο Σωκράτης του θυμίζει ότι πρέπει να υπα- κούωμε στην πατρίδα µας και να υπακούωμµε ἕως Τον θάνατο και μάλιστα ὀχ! µόνο θάνατοη- ρωικό στο πεδίο Της τιμής, αλ- λά κα! θάνατο ἆδοξο και ἆδικο στο δεσµωτήρ!ο. Και αυτό που εἶπε ο Σω- κράτης εἶχε ειπωθἠή και πολὺ «πριν απὀ αυτὸν. Ξέρομε όα το ομηρικὀὸ «εἰς ο/ιωνὸς ἄρ/στος α- μύνεσθα περ] πάτρης» κι εκε]- νον τον παιάνα που ἔχει ο Αισχύλος στους «Πέρσας», «παΐδες Ελλήνων ἵτε, ελευθε- ροῦύτε πατρίδα, ἐλευθερούτεδε παΐδας, γυναίκας, θεὼν τε πα- τρώων ἐδη, θήκας τε προγὀ- νων, νυν υπὲρ πόντων σγὠν». Η πατρἰόα ἦταν κὀτ! σαν δε- σμὸς αἱματος που ἦταν η αλυ- σἶδα - σύνδεσμος ως τους πιο μακρινούς προγόνους. Κα σ᾿ αυτήν, την πατρίδα, οφείλομε ὄχι µόνο υπακοή, αλλά κα! θυ- σἷα της ζωής. Εἶναι επίσης πα- σῄ/νωστο εκείνο που ἔλεγε η Σπαρτ/άτισσα μητὲρα, όταν το παιό{ της ἐπαιρνε την ασπἰδα να πάει στον πὀλεμο να προα- σπίσει την πατρίδα «ἦταν ἡ επι τας, ᾿Η θα ξαναφἑρεις την σ- σπίδα σου Τιμημένη ἡ θα σε Φἐρουν νεκρὀ επάνω σ᾿ αυτή, πολὺ ηρω[]κώτερο νομίζω εἶναι να δεχθής να σδικηθἠς μἐχρ θανάτου γ/ανα µη σπἆἁσει η υ- πακοή στην πστρίόα. Αλήθεια εἶναι, πως η αξία «πατρἰς»σαν να ξεθύμανελιγά- κ/ κα! απὀ την αμέσως µετασω- κρατική Φιλοσοφία απὀ τους κυν)κοὺς κα! σπὀ τη στωικἠἡ Φι- λοσοφία. Ο Επίκτητος ἔλεγε ὁτι εάν εἶσαι στ᾽ αλήθεια φιλόσο- Φος, δεν θα Λες ὁτι ἔἶσαι Αθη- γαίος ἠ Θηβαίος ἠ Λακεδαιµόνιος, αλλά θα Λες ότι εἶσαι «κόσμιος», πολίτης, δηλα- δἠ, ὅλου του κόσμου. Και στους πρὠτους χριστιανούς ε- πίσης, η ἔννοια της πατρίδας σαν να εἰχεαδυνατίσει. Καιεδώ όµως η ἕννοια της πατρίδας υ- ποχωρε] ὄχι γα χάρη του «ε- γῶ», αλλά µε Τον οραματισμόὸ µιας μεγαλύτερης πανανθρὠ- π/νης ἡ Της ουρόν/ας πατρίδας. έτσι, η στρατιά εκείνων που α- γόπησαν Την όλη ανθρωπότη- Τα, δεν αποτελετα, απὀ τοµάρια που ενδιαφἐρονται μόνο για τον εαυτό τους, αλλά απὀ πατριώτες που προάγονται σεµ/αν αγάπη ὁληςτης ανθρω- πότητας, Ακόμη στο Βυζάντιο, ὁ- πως δα κα! στην προχρισΏαν|- κἡ Ρώμη επ αυτοκρατορίας, Ιδίως, µε Τη γενίκευση Της απο- νομἠς του Τίλου Του Ρωμαίου πολίου σαν ναἐπσθεμαρασμὀ η ἔννοια Της πατρίδας. Αλλά Το 1453 βλέπομε τον Κωνταντὶνο τον Γ]αλαιολόγο, Την παραµο- γή Της αλώσεως, να αγορεύε! στα πλήθη και να Τα καλεί να θυσιασθούν για την πατρίδα. Και, βέβαια, για να επικαλείται την πατρίδὰ, την τόσο κρίσιμη αυτὴ μέρα, δεν Την ανέστησε εκ νεκρών τότε, αλλ᾽ η ἕννοια αυτή υπἠρχετόσο ζωντονἡ, ὦ- στε να χρησιμεύσει σαν στἠρι- γα : στον Τελευταίο αυτοκράτορα Του Βυζαντίου. Απὸ την ἄλλη µεριἀ, στην Φραγκιάἀ, Την ἕννοια της πατρ]- ὅόας πήγαν να αντικαταστή- σουν Οἱ ηγεμόνες. Αλλά κα αυτό δεν επεκράτησε. Δεν ξὲ- ρω αν στη Γαλλία επ] /Λουδοβί- κων ἦταν ζωντανή η ἕννοιστης πατρίδας, ᾳλλά ὅταν ξέσπασεη Γαλλικὴ Επανάσταση του 1789, θούριο εἶχετην περίφη- µη «ΜΙασσαλιὠτιδα» που κα- Λλούσε τους Γάλλους σε επανάσταση µε το γνωστότατο εκείνο «Αίοπς έΠ/αΠΙ5 ἂῑε ἰα ρα- Ιγίθ». Από την ἄλλη μεριά, ο! να- πολεόντειο! πόλεμο! ἀναφαν το πατριωτικὀ Φρόνημα στις γερ- μµανικὲς χώρες και Φ/λοσοφᾳ! σαν τον Εἰοᾖιο περιώδευαν γερµαν/κή γη γ/ανατονώὠσδυν ΤΟ πατριωτ/κὀ φρόνημα... Λ/άχη εφάνηκε να γίνει α- νάμεσα στην πατρίδα και τον σοσιαλισμµὀ. Η μάχη αυτὴ ὅ/ε- ἐήχθη στον πρὠτο παγκόσμιο πὀλεμο µε αποτέλεσµαναυπο- χωρήσει πὲρα γ/σ πἑρα οσοσι- αλ/σμός, Ιδίως στη Γερμανία, να πάνε οἱ Γερμανοί σοσιαλι- στα[ στον πὀλεμο σαν καλο/ στρατιώτες καιναδιαλυθἠη Β΄ Διεθνή. Στον δεύπερο ποαγκό- σµ!ο πόλεμο ο ΧΙτλερ εχτύπησε τη Ρωσία µε Την !δξα ὅτι ο! Ρώ- σοι, µε Τον κοµµουν/σµό τους, ὁεν Θα ἔχουν πατρ/ωτικἡ συ- γεἰόηση. Πόσο ἔξω ὅμως ἐἔπε- σε, το εἶδαμε ὁλοι. 8 Εκείνος που ὀξχετα! μὲσα του την αξία «πατρίς», ο πατρι- ώτης, ὅεν εἶναι πάντως, ὅν- θρωπος του «εγώ» µε την ἔννοια που ἔχομε εκθἑσε! στο βΙβλίο µας «Γ/α µια πορείαµεε- πίγνωση» (σελ. 668). Εἶναι ἀν- θρωπος Του υπέρ εγώ. Και δεν ξέρω ποιος θα μπορούσενα ε- ἐυμνήσε! αρκετά τις χιλιάδες (γ/στ/ χιλιάδες εἶναι, πολλὲς χι- λιάδες) σνθρὠπων που προσὲ- Φεραν Τη ζωή τους εκουσίως θυσία γ/α χάρη της πατρἰδας. Λη γελιώμαστε/ Ο πατρ- ὠτισμός, ο γνήσιος κα! σύνε- πἠς πατριωτισμός, ανεβάζει τον ἀνθρωπο παραπόνω ασπὀ ΤΟ εγὼ του στη σφαίρα της θυ- σίας. Και η θυσία εἶναι Το ὑψι- στο. ΓΙατιη θυσία εἶναιη αγόπη στον ὑψιστο βαθμὸ. «ΛΛεΐζονα ταύτης αγάπης ουδείς έχει, ἵνα Τις την ψυχἠ αυτού θη υπὲρ των φίλων αυτού», εἶχεπη ο Κύριος. Και δεν βλέπω ποιος µπόρεσενα Τον διαψεῦσει. Μα ὀσχετα απὀ την θυσία, εἶναι μια Βιολογική. ανάγκη για τον ἀν- θρωπο το χτυποκὰρόι γισ χάρη της πατρίδας, για χάρη του πα- τρίου εδάφους. Εκε]νο Το «κα- πνὸν αποθρὠώσκοντα», ὃδεν ἦταν µόνο στον Οδυσσέα, εἶναι ανθρώπινο. Ανήκει στην αρτιὸ- ΤηΤα του ανθρώπου. Η προ- σπάθεια να σβήσουµε την πατρίδα απὀ µέσα απὀ τον ἁν- θρωπο εἶναι προσπὀθεια να α- κρωτηριασθή ο άνθρωπος. Και «εκείνο που εἶπαν, ὁτι πατρίδα εἶναι «ὁπου αν τις ευ πράττη», εἶναι φεύτικο, ολότελα ξξνο προς Την πραγματικότητα. Τώρα, βέβαια, κα! εδὼ υ- πόρχει κα! η εκφυλιστικἠ µορ- φΦἠ ῄτου πατριωτισμού, η πατριδοκαπηλία, που βέβαια εἶναι και αυτἠἡ πραγµατ/κότης. Αλλό στη γνήσια µορφή, οπα- τριωτ/σομὸς ανεβάζε τον ἀν- : θρωπο πάνω σπὀτο εγῶώτου. Η αγάπη προς την πατρίδα εἶναι απορροή του οσίου. Είναι κότι µεγάἆλο και γνησιώτατα πνευ- μµστικό να μιλάνε µέσα σου τα Λόγια που εἶπε ο Σωκράτης κα! Τα αναφέραμε αρχίζοντας το κεφἁἆλαιο τούτο: «μητρός τε κα! πατρὀς και των ἄλλων προγό- γων απάντων τιμιὠτερὸν εστιν η πατρἰς κα! σεµνότερον και α- γιώτερον...». Γ/᾽᾿ αυτό και ο πα- τριωτισμὀς µόνο στα ερείπια του υλισμού επόνω µπορεῖ να ο/κοδοµηθἠ. Λε τον υλισμό δεν µπορεί να υπἀρξει η ἔννοια της πστρ]δας γΙαΤ/Ι δεν µπορε] να υπάρξει η ἔννοια της θυοἶας. -ΛΝαι Σωκρότη µου, καλά Τα ἔλεγες Τότε, τώρα όμως τὰ- χοµε γκρεμίσει όλα. Τ/θαπεια- γιώτερον Τόχομε γκρεμµίσει αυτὸ. ΤΙ θα πε! σεµνότερον Δεν το κσταλαβοίνομε. Ε/δικὠ- τερα στην εποχἠἡ µας δεν στέκε/ πια το αγιώτερον. Στην εποχἡ µας δεν υπἀρχει χώρος γ/ατην αξία ἁγιον. Ολα αυτά ενναι ξε- περασμἑνα πια. Ξεχασμένα. Ε- πομένως... ΄ «Επομένως, θα απαντού- σεο Σωκρότης, εκὀφατε τα λό- γΙσ µου. ἼἜχετε κουτσουρέψει Τη Φράση µου, γ/᾽ συτό την θε- ωρεῄε ξεπερασμἑνη. Και, πρά- γµατι ο Σωκράτης Την Φράση του την τελειώνει µε τις λέξεις «.. παρά ανθρώποις τοις νουν ἐχουσι». Η αγάπη στην πατρίδα εἶναι κα! υπαγόρευση του κοι- νούνου. Καιοκοινόςνους, αυ- τὸς τουλάχιστο, δεν εἶναι κἀἄτι ΤΟ ζεπερασμἑνο. Εκτὸς πια αν πούμε ότι στην εποχἠ µας, αυ- τό εἶναι που εἶναι ξεπερασμἑνο ο κοινός νους. Καὶ µε οδηγὸ αυτὸν τον κοινό νου ρωτάμε: Όταν εµεὶς απαρνούμα- στε, καΤαλύωμε, την πατρίόα µας, τ) κάνομε ΛΙήπως συγ- χρὀνως καταλύεται κα! η πα- τρἶδα Των Τούρκων, των Βουλγάρων, κο δεν ξέρω ποι- ὧν ὅλλων Λέμε «κάτω τα σύνορο». Αλλά αυτό δεν θα γίνε! µόνο α- πό τον ἕνα, χρειάζεται, βλέπετε, η σύμπραξη κα! των δύο που συνορεύουν. Εὰν όμως εμείς καταλύσωμε Τα σύνορα, αλλά ο) απἑναντ] µας αρπάξουν Την ευκαιρ]α γ/ια να µπουν στα εδά- Φη µας κα! να µας σκλαβώ- σουν, τ/ γίνεται τότε Αλλάκαιο κοινός νους ακριβώς µας Λέει! ότ! ἅμα εμείς μονομερώς γκρε- µίσωμµετα σὐνορᾶ µας, θα μπε! στο ἐδαφὸς µας, απλούστατα, η δουλεία. Και κίνημα κατά της πατρίδας, ᾖσον κνηµα υπἑρτης δουλείας. Και αιώνων πείρα µας δείχνει, ὁτι η πατρἱδα δεν εἶνα/ µόνο εκείνο το αγαθὁὸ που γα χάρη Του θα θυσιᾶσωμε στην ανάγκη κα! Την ζωή µας. Εἶναι και εκείνο Το αγαθὸ που µας χρειάζεται γ/ατην ζωήμας, τουλάχιστον για την ζωή µας σαν ανθρώπων ελευθἐρων. Αυτό εἶναι καταφάνερο «παρά ανθρώποις τοις νουν ἐχουσιν». Και ειδικὠώτερα για µας τους Ἕλληνες που, αν ρἶξεις µια ματιά στον χόρτη, βλέπεις πως περ/βαλλόμαστε απὀ λα- Ν΄ οὐς ὁπου δεν κυριαρχεί ὅα το πνεύμα του ἆκρα του πατσιφ!- σμού. ΣΤο προηγούμενο κεφά- λαο µιλήσαμε για Φίλους κα! εχθρούς της Ελλάδας. Αλλὰ, ὁ- ταν εμείς Ο/ ἰδιο! απαρνούμα- στε την ἔννοια της πστρίγδας, την καταλύομµε, Τ Τους θέλου- µετους εχθρούς Λπορε/ οποι- οσδήποτε εχθρός με οποιεσδήποτε αξιώσεις και µε οποιεσδήποτε προκλήσεις να µας κἀἆνει κακό χειρότερο απὀ ΤΟ κακό που κάνομε εµεἰς στον εαυτὸ µας, όταν απαρνοὐμσ- στε την πατρίδα µας Και κάτι ἀλλο. Να µην ξε- Χχνάμε ότι εἶμαστε κρὀτος μικρὀ που περιβἀλλεται απὀ πολλούς και /σχυροῦς. Δεν μπορούμε λοιπόν να προσφἑέρωμεστονε- αυτό µας Την πολυτέλεια να α- παρνηθούµε την ποτρίόα µας, πολυτέἐλε/α που ἶσως μπορούν να προσφέρουν στον εαυτὸ τους λαοί ἆλλοι, Ισχυροἱ ἡ µε γεωγραφικἡ θἐση ακίνόυνη. Δεν μπορούμε, επ] ποινἠ θσνό- του, να εἶμαστε Λαός που απο- Τελείτα! απὀ απάτριδες. Οὐύτε μπορούμε εμείς να ἔχωμε το «ρομτφμοί» Των Γάλλων - ἆσε που κα ο!) Γάλλο!Το πλήρωσαν πολὺ- πολύ ακριβό ΤΟ «ροιγο- μοῖν αυτὸ. Κασς µου επιραπἠ και µια προσθήκη. Δεν µπο- ροῦμε εμείς να προσφἑρωρε στον εαυτὸ ας Την πολυτέλεια Της µ/κρασιατικής υποχωρήσε- ὡς µπρος στον εχθρὀ, ὁπωςτο 1922. ν/ατ! στο κάτω-κάότω δεν ἔχομε ἄλλη Ληικρά Ασία να χᾱ- σωμε πια. Αλλά ο πστρ/ωτισμὀὸς δεν δημιουργείται «κατ᾽ επ/ταγἠν». Εἶναι ψυχικὀ ανέβασμα. Καιγ/ια να υπάρξει χρειάζεται ψυχἠ. Χρειάζεται να συγκινε] «ΤΟ ΤιµΙ- ώτερον κα! σεμνότερον κα! αγι- ὡτερον», δΙότΙ ἆμα δεν σε συγκινούν αυτά και ο κοινὸς νους κόνε! απεργία. ᾽Άμα δεν μπορεῖς να νοιὼσεις µέσα σου Τον παιὀνα «ελευθερούτε πα- χρίδα, θεών τε πατρὠων ἔδη, θἠκας τε προγόνων», θασεεγ- κσταλείψει κα! ο κοινὸς νους, Το ξέρω. Υπήρξε κα πατριωτι- σμὀς που δεν δεχόταν το γιο, αλλά ερχόταν σαν ερζάτς του αγίου. Αλλά ο πατριωτισμὸς αυτὸς ἔσβησε και στη χώρα που κυρίως ἆνθησε. Και απὀ την «β{ασσολιὠτιόα» επἐσαµε στο «ρομΥΦΙΗΟΙ», Και μια ἄλλη εκφυλιστική µορφή, ὅταν ο πστριωτισμὸς απαρνεῖτα! Το ἁγιο, εἶνα!ο σω- βινισµός, που υπήρξε κυρίως µέχρ/του Α᾿ παγκοσμίου πολέ- µου. Ο σωβιν/σμὸς αυτός βάση έχει το μίσος για τους ἄλλους λσούς. Αλλά τέτοιο µίσος δεν μπορεϊὶ βεβαια να υπάρξει στην φυχἠ ενὸς γνήσια πνευματικού ανθρώπου. Αλλο άμυνα του «πατρίου εδάφους» και µε θυ- σἷα Της ζωής σκὀµη, ἆλλο μµ[- σος. Αγαπὼὠ την πατρἱδα µου όπως αγαπώ και τη μητέρα µου. Αλλά το ότι αγαπώ τη µη- τέρα µου δεν σηµαϊἰνει ὁτι μισὼ ΤΙ ἄλλες μητἑρες/ ὉΟ γνήσιος πατριωτισμός, εἶπαμε δεν µπορεί] να µυκτηρί- ζει τον Σωκράτη που θέλει Την πατρ]όα κότι ὁσιο και ἆγιο. Και ἕνας πατριωτισμός που εἶναι α- πόρροια του αγίου, δεν εἶναι ποτὲ σωβινισμός. Δεν µισε] τους ἄλλους, αλλἁ προστατεύ- ειτην πατρίδα, θυσιάζοντας και! το εγὠ του. Θυσία, ὀχι μίσος εἰ-- ναι Το χαρακτηριστικὀ του πα- τρ/ιωτ/ισμοὺ αυτοῦ. Και ακόμη: Ο πατριωτ/σμὸς αυτός δεν κα- ταλύε! Τα σύνορο αλλὰἁ κα δεν ἔχει εμπόδιο στην ακτινοβολία των πνευματικὠν σξιὼν. Δεν γκρεµίζε! τα σὐνορᾶ, αλλά πε- Τάει επάνω απὀ τα σύνορα για γα σκορπίσε! ΤΟ Φως Του «έως εσχότου Της γης». Και αυτή η «πλανητικἡ» σύμπραξη που ο- γειρεύεται ο .Γεαμ-Εγαπεοίς Άεν- εΙ στο πρὀσφοτο βΙβλἰίοτου«ἰα Ι6ΠΙαΙΙΟΠ ΙοίαΠαίγε» δεν θα πραγματοποιηθή µε την σπἀρ- νηση Της πατρίδας, αλλά µετην συνεργασία των πατρίόδων. Εἶναι, λοιπόν, πολύ ευγεν|- χὀ πράγμα ο γνήσιος, οπνευ- µατικός πατρ/ωτισμὸς κα! µμὸνο πνευµατικο/ ἀνθρωποὶ ἀν- ϐρωπο/ µετο νὲο πνεύμα, µπο- ροὺν να Το νοιώσουν στους καιρούς µας. Γ/᾽ αυτό κ/᾿ οπα- τρ/ώτης, ο γνήσιος πατριώτης, ἔχει κάθελόγο να συνεργάζεται! για τη δημιουργία του νέου αν- θρώπου. Χωρίς τη δηµιουργία αυτή ο πατριώτης θα πόει να συντροφἐψε τους πόλαι ποτὲ δεινόσαυρους. Καιρός εἶναι να βγάλωμε τα συμπεράσματά µας ΡΟ πατριωτισμός, µετην ἕννοια του υπὲρ εγώ, που θυσι- ἄζει το εγὡ γ/α χάρη της πατρί- ας, εἶναι πρόσταγμα της αξίας που λέγεται «ἁγιον» και υπαγό- ρευση του κοινού νου. ͵ Αβ) Η άρνηση της πατρἰδας σαν Τομαρισμός, εἶναι κά απο- κτήνωση κα! προσφορό για αἲ λυσόδεμα. γ) Βέβαια, ο πατριωτισμός πρέπει να προαχθή σε παναν- θρώπινη αγάπη, Αλλο όμως αυτό και ἆλλο τοµαρ!σμός τάχα στο ὀνομα του πανανθρώπι- νου. ὁ) Η πατρίδα χρειάζεται ὁ- ΧΙ µόνο να στηριχθἠ επάνω στην αξία «ἆγιον», αλλά κα! να δ/αποτισθἠ απὀ την αξία αυτή, γ/α να σταθή κα! να όημιουρ- γήσει και εκεἰνο που στέκει! κα παραπόνω απὀ την πατρίδα: την πανανθρώπινη αγάπη. Και αυτή η ὁημιουργία εἶναι ἔργο, τίνος ἆλλου, του Χριστανι- σμοῦ. (Από Το βιβλίο του Α.Ν. ΤΣ/Ρ/ΝΤΑΝΗ: «ΕΜΕΙΣ Ο/ΕΛ- ΛΗΝΕΣ») ὥ ΝΑ ΣΤΑΛΕΙ ΕΛΛΗΝΗΠΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ Τα Εθνικόφρονα Σωματεἰ- α Ἔνωση Κοκκινοτριμιθιάς µε προκἠρυξἠ τους για την εθνικἠ επἔτειο της 25ης Μαρτίου κα- λοῦν όλους τους Ἕλληνες να κινητοποιηθούν και ν᾿ απαιτή- σουν απὀ την κυβέρνηση της Ελλάδας να φὲρει Ελληνικό στρατόὸ στην Κὐπρο. Εδώ κιν- δυνεύει οκτώ χιλιάδων χρόνων ελληνισμός. Στην Κύπρο, τονἰ- ζει η Ἔνωση Κοκκινοτριµίθι- ἁς, δίνεται η µεγάλη µάχη του Ἓθνους, Εγκατάλειψη της Κὺ- πρου, σηµαίνει προδοσίἰα. α Σήµερα γιορτάζουµετην εξέγερση του Γένους εναντίον του προαιώνιου εχθρού, του Τούρκου, και την τοπική εξε- γερση του κυπριακού Ἑλληνι- σμοὺ εναντίον του ᾿Αγγλου κατακτητή, για την Ένωση της Κύπρου µε την Ελλάδα. Δεν υπάρχει καλύτερο μνημό- συνο γι΄ αυτοὺςπου ἔδωσαν τη ζωή τους και αγωνίστηκαν για το μεγαλείο της Ελλάδας, απὀ τη διαβεβαίωση όλων εμµάςτων νεοτέρων, ότι πιστοί θα παρα- μείνουμε - αμετανόητοι και αδι- ὀρθωτοι Ἕλληνες. ὔ ῤ . οοσσσςσςςσοςσοσσςςςσς σοσοσςςςοσςσσσςοσοσςοσσςοσσςσςσα πορεύεται απὀ το Σκουφἀἆ κα διαχύνεται σ᾿ όλες τις ου - της χρεοκοπίας του -. Εντεύθεν εθεωρείο ως ' σφετεριστε] το ρὀλο της «φυχή» της Φιλικής Εταιρίας. ΣΕΛΙΔΑ 5 ΧΟΥΦΑΣ δεν εἶναι ὀνομα, εἶναι παρατσούκλι - όη- Λλὠνει επάγγελμα. Ο πατἑρας της Λευπεριάς µας ἐφηανε σκούφους στο μικρό του μαγαζάκι της Αρτας «προς αποφυγἠν της αργίας», Λὲει ο Γούὐδας στους «β]- ους» του, γιατ/ του Φαύνετα!, του καηµἑνου - τι αστε/ο -σαον ντροπή, τι ἕνας τόσο µεγόλος ὀνθρωπος εἰχε κσα- ταγ]νε! σε τόσο πεζἠ εργσσία. Και θέλει να τον ὀ/καιολο- γήσει... Να εἶναι αυτό, {σσ -ἶσα, η δόξα ὁλη του Σκουφό Οτι ταχτοποιούσε το σπ᾿ έξω του κεφαλιού των Ελλἠ- νῶν πριν πάρε! τη µεγόλη απὀφσση να φπόξεικαιτο σπὀ μέσα. ΕΙΧΕ κοτέἑβε! στην ᾿Αρτα, γιατ/το Κομπότι, τη μικρή του ποτρίδα, το εἰχε πάρει τσιφλίκι ο Μουχτάρ, ο γ/ος του Αλἠ πασἀ που δε χωράτευε. Από την Αρτα τον ξεσήκωσαν γιστην Οδησσό τα θούρ/στου Ρήγα. Η κορ- ὁιό του εἰχεφουσκώσει, το θἐαμσ της σκλαβιάςτον έπνι- γε, ἦθελε αἐρα. Το εμπόριο που προσπάθησε να κόὀνει στη. Ρωσία για να ζήσει πέτυχε στην αρχή. Μα γλήγορα πήρε την κὀτω βόλτα. Μουφλούζεψε. Δεν μπορεί να δουλεύε! κανένας µσζ/τον Κύριο κο το Λ{αμωνά. Ο ΣΚΟΥΦΑΣ έδωσε το σπίτι ποὐχε κἀνε στην Οδησσό ταυπἀρχοντά του όλα, κ’ σπόµεινε δἰχωςγροσὀό- κι, στην υπηρεσία του Κυρίου του. Λυτρωμένος σπὀ κόθε άλλη Φροντίδα πια, μπορούσε να δώσει ὁλο τον εαυτό του στη µεγάλη υπόθεση της ΑΛευτεριάς ου έθνους του. Μερικοἰ γραμματοστραβο)/ κατόφεραν να γράψουν γ᾿ αυτόν και τον Ξάνθο το βαρύ τούτο επίθεγο: Τυχοδιώχγες... Τόσο εἰδαν, τόσο κατόλαβαν. Ποιος εἶναι τυχοδ/ώχτης κα ποιος δεν εἶναι Ἔχεις πλούτη αµέτρη- τα Ἔχεις παλότια και χπ]µατα Αν δεν έχεις µια πίστη, γ/α μένα κα! για κάθε όνθρωπο που στοχάζετα!, εἶσαι τυχοδιώχτης. Ο ΣΚΟΥΦΑΣ τότε ήτανεο πλουσιότερος Ἓλληνας, όταν ακριβώς τα εἶχε χάσει όλα. Ο θησαυρό «του ἠτανε απ᾿ αυτούςπου δεν µπορεἰνα βόλει χὲρ κανένας. ᾿Ἠτα- γε απὀ το βαρύτιμο μέταλλο της αιωνιότητας, ᾿Ἠανεη ζωντανή Ιδέαπου ξεπήδησε σπότη µεγόλη, Φλογισμµένη καρδιό του και η ασὀλευτη πῄστη του σ᾿ αυτἠν: ᾿Ο1 ο) Ἕλληνες ἔπρεπε να επιχειρήσουν μόνοι τους αυτὸ που ἑλπιζαν µόταια να πετύχουν απὀ τη Φιλανθρωπία Των χρ/σηανών βασιλιάδων. Δεν ήτανε, ὁπως πολλοίφαντά- ζοντσαι,σπλὀ ενεργοὐμενο πατριωπκούὺ ενθουσιασμού. Είχε βαθύτστη συνείόηση της µεγόλης αξίας της ͵δξὲας του. «Ἠτανε σνυπόµονος να τους δείξει - Λέει ο Φιλή- ων στο δοκἰμιό του περί Φιλικής Εταιρίας - να δείξει στους Ἕλληνες εμπόρους της Ρωσίας που δεν ασπό- στηκαν αμέσως την Ιδέα του, ὁτι δεν εἶναι ευτυχής ὁποι- ος έχει χρήματα, αλλά µόνον ο ελεύθερος άνθρωπος. Κα τούτου σνώπερος εἶναι εκείνος ὁστις θα ενεργήσει μόνος του ὅ/α την ελευθερίαν του». ΤΗΝ ΥΨΗΛΗ αυτή γνώµη δεν του τη δσνείζει διό- Λου ο /στορικός. Εἶχε κστοικήσει μόνιμα στο κεφάλ'του απλού αυτού ανθρώπου πούφγονε σκούφιες γΙατους συμπολίτες του. Αυτἠν τον ξεχωρίζε απ᾿ όλους. Σ᾽ ου- τήν συνοψίζεται το ἁγιο πνεύμα του ΕΙσοσιένα που εκ- πσοσοσσασς ενέργειες και όλα τα δοκουμέντα της Φιλικής: Πνεύμα θυσίας χρημάτων κ αιµάτων. Χ ΩΡΙΣ την σπὀλυτη πίστη στην απλἠ αλλά µεγάλη αυτή αλήθειαη ὁρόση του Σκουφά θαήταν σπὀλυ- τα αδύνατη. Και η εκπληκπκή επιτυχία του ανεξήγητη. Τον πσρουσιόζουν σαν µεγάλη, γενναία καρδιἀ, σαν έναν απἑραντο ενθουσιασμὸὀ. Και ήτανε σ/ουρα γεµό- τος απ᾿ αυτό. Λία δε φτάνουν να τον εξηγήσουν. Ο ενθουσιασµο/ - κα µόλίστα των µεσημβρινών - ανεβο- κατεβαίνουν σαν τον υδράργυρο στο θερμόμετρο. Και δεν αντέχουν σης επελάσεις του φοβετού ππικού των ενανπιογήτων, που ξαπολάᾷ σκοτόπαυτα η πραγµαγικό- ΤηΤα, σε κόθε βήμα του Σκουφά. Το μεγαλύτερο εµπὀ- δΙο στην επιτυχία ἡτον... αυτός ο Ίδιος - η θέση του: «Ο ΣΚΟΥΦΑΣ - µας Λέει ο Ιστορικός - εοτερήθη πολύτην υπὀληψήτου ἑνεκο της στόσεωςτουεμπορίου σγύρτης», ΚΙ ενώ ο) Δυνατο/ της γης συνεδρ/άζανε στη Β/έννη γ/σ την τύχη των Λαών, αυτὸς ο «αγύρτης γύριζε στη Λήόσχα, γιαναζητόε! απὀ τουςομογενείςµεγαλεμπὀὸ- ῥρουςνα δώδουν χρήμα, αἷμα, να ζημιωθούὑν κα!νο κιν- τυνέψουν γ/ανα Λευτερωθεἰ σπὀ το ζυγό η Ελλάδα μετις δικές της δυνάµεις, χωρίς τη θέληση των ξένων. Ο ἐμ- πορο! αυτο/ τον ἔστρωσαν στην κοροἱδία. Ο ενθουσια- σμµὀς δεν ἔπρεπε να πἀθει τότε κάποιο ύφεση Λίακισον δε Λιγόστευε, τ θα μπορούσε να κάμει ΠΩΣ θα μπορούσε νο επιχειρηθεἰ έργο Τόσο τερά- στο χωρίς Λεπτά, Τ/ κατάφερε στην πράξη ο ακοῄµητος ενθουσιασμός του Ρήγα Ο Σκουφάς δεν ἦταν η τυφλἠ ορµή Της καρδιόὀς. ᾿Ηταν κι ἑνσςνους. Η προσωπογρο- Φία που µας δινει ο Φιλήμων ανηλαλεί τις γνώμες ου Αναγνωστοπούλου, του υποβολἑα του, που θἐλει να Λιώθουμµε όμως πως δεν σνπαποκρἰνεται στο πρωτότυ- πο. Το μειώνει σαν διάνοια. Όμως γι αυτή µαρτυρείτο ἐργοτου. ᾿Ηταν ἑνσςνους Φυσικός, Αεύτερος σπό Φτια- σἰδ/σ «σνώπερης μόρφωσης απλὀς, αλλά βαθύς, |κανόὸς να συλλογ{ζετα!, ολό!σα, πάνω στα πρἀγµσγα. Ετσι μπό- Ρεσενα συλλόβει πην σλήθεια κα! νο βόλει το πρόβλημα της Λλευτεριόςτου έθνους με τη διαύγεισκα τη ζωντόνια, που καµ!ό σὐγχρονή Του μορφωμένη διόνοια δεν 1ο εἶδε. Στη σωστὴ θέση σον πρόβλημα εσωγερικὀ. Σε τὲ- ΤοΙα Φυσικά µυσλἁ, βοθιἀ κα στόφια, Φσνερώνοντοι συχνό οἱ απλὲς και µεγάλες αλήθειες. Και όποιος πιάσει µ/α φορά τέτοιαν αλήθεια δεν µπορε/ ν᾿ απογοητευτε/ ποτὲ. αλήθεια εἶναι κακό ζουλάπ. Όσο χτυπιέτα,-τὸ- σο θερ)εύει. Σεκάθε καινούργια εναντιότητα ο Σκουφός ὁ,πλασίοζε την ενεργητικὀτητἁ του. Η αλήθεια του, ὀχ, µόνο βάσταγε Τον ενθουσιασμό του στο ἰδιο επἰπεόο, αλλό κα! τον μεγάλωνε απὀ μὲρα σε μἑρο. Λ/᾿ σοξιοθσύ- µσστη καργερ/ο δοὐλεφεκσαιμπόρεσενατην σταλόξεισ᾽ ἑνα σωρὀ σνθρὠπους σπὀ άλλες σπόψεις πολύ ανώτε- ρουςσπ᾿ αυτόν. Τόλμησενα φονταστε/νο προσηλυτίσει ακόµα κα! τον Καποδίστρια. ο /{ ΠΟΛ/ΤΙ/ΚΟ/ λογαριασμο! δεν όφησαν τον µεγά- Λον αυτόν Ἓλληνα ν᾿ αδρόξει µε το πρὠτο την αδὲα της εταιρίας. Στον γελικὀ σκοπὀ πούπρεπε να τεί- νουν ο, εθνικὲς ὀυνόμεις ἧτανε σύμφωνος. Η μόνη ό:α- Φορά εἶναι ότι η Ιδὲα του Καποδίστρια ἧτανε πολική. Του Σκουφό ηρω]κή.Ο πολιγικὸς θέλε πάντα τις περι- στάσεις ευνο]κὲς κα όταν δεν εἶναι, προσπαθεί να πς ετοιμάσει. Ο ήρωας τις βιάζει. Δημιουργεί. Αυτό ήτανε 7Ο ἔργο της Φιλικής. Ἔνωσε µε το μυστικὸὀ δεσμὀ της µεγόλης !δἑας της όλα τα εθνικἁ στοιχεία, πολιτικούς, διανοούμενους, προεστούς, Λλαὀ. Τους έκανε να χειρο- κρατηθούν και να ριχτοὐν σαν ἑνοας όνθρωπος στον σω- Τήρ!ο αιµστηρό χορὀ. Ο Σκουφάς δεν έζησε να δεί το ἐργο του. Μέσα στη µικρή οικογἑνεια των αποστόλων πούχε! µορφώσε κα! που θα συνεχίσουν τους αγώνες του, υπάρχουν και ζΙζάν!απου κόνουν τη µεγάλη καρδιό τουνα υποφἑρε. Ο,καθημερινὲςλαχτἀρεςπουσυνοδεὺ- ουν µια φοβερή εργασία σαν τη δική του, έχουν Φθείρει αυτή την κσορδιἀ. Ραγίζεται κα τον αφήνει την 3] /ουλ(- ου 1819, στην Πόλη, ὁπου εἶχε κατέβει για χους σκο- πούς του. Φίλο) πιστοί] και σύντροφο τριγυρίζουν το κρεβάτ,του. Σεκόποια στγµή γους λέει: οοσοςσςσςσςσοςσςοςςσσςοσ ο σσσσοσσσσσσςσσσςοςςςς -Αδελφοὶ, µάρτυρεςτων σισθηµότων κα, της καρό!:- ἆς µου, οµολογήσατε ον δεν οδήγησε 7ας πράξεις µου πάντοτε ὀχι το ἰδιον, αλλά το κοινὀν συμφἑρον. Και ξοµολογήθηκε ὅσα νόμιζε για λόθη του, σον κολόςχριστανόςκαισαν ψυχή γενναίο. ἔτσι έσβησε,µε την σνησυχίστου ἔργουτου, ο απλὀς καιµεγόλος αυτός Ἓλληνας, Αν η μοίρα τοὺ στἑρησε τη χαρά να δεί το έθνος Λεύτερο, τον απἀλλαξε όμως σπὀ τις πίκρες, τις ταπεινώσεις κα! τις στερήσεις που δοκίμασαν κάτω σπὀ τες πρὠτες κυβερνήσεις της λεύτερης Ελλάδας µερικο] σπὀ τους καλύτερους συνεργάτες του. Στις προσωπο- γραφίες που σκολουθούν ο σναγνώστης θα δεί τι ετρὺύ- ῤ γησαν ο Τσακόλωφκαιο Ξάνθος, αντ/του θείου σπόρου ή πουρ/ξανεστιςσυνειδήσεις. Ο Σκουφός ἠτον σπὠν σπὀ ὄ σον π/κρὀ αυτὀ τρύγο. ή ϕ Φοσορσςσοςαοςσσσσςσςςσςοςσοσςσςσσσσσσοςςσσοςςσςσσσοςσςςσσςσσςσςσσςσσαοςσς » ΣΕΛΙΔΑ 4 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΙΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΣΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α.ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥΣΤΟ ΜΑΧΑΙΡΑ., 5.3. 84 . ᾿ΗΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ (Π.Ε.Α), ΟΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΠΟ- ΛΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ (Σ.Α.Π.Ε.Λ), η ΣΕΚ, ο Σύνδεσμος Εφἑδρων Αξιωματικών, η Φοιτητυκὴ Οργάνωση «Πρωτοπορία», οι Συναγωνιστὲς του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, ο Τυναικείος Ομιλος «Πρωτοπορία» και τα Γυναικεία Σωμµο- τεία, η Πνευματική Αδελφότητα Ἑλληνίδων, το Σωματείο Ἑλληνίδων Ἔωριῶὼν «Μά- να», οΣύνδεσµος ΤομεαρχώντηςξΕ.Ο.Ι.Α. τέλεσαν στις 8 Μαρτίου 1984 στοκρησφύ- γετο του ήρωα της Ε.Ο.Κ.Α. Γρηγόρη Αυξεντίου, στο Μαχαιρά, τρισάγιο µε την ευκαιρία της συμπλήρωσης 27 χρόνων απὀ το ολοκαύτωμα του. Του τρισαγίου Προὲ- στη ο Πανοσιολογιώτατος ηγούμενος της Ἱεράς Μονής Μαχαιρά κ.κ. Διονύσιος. «θΘΝνικος ΦΥΛΑΚΑς Καταθἑτοντας στεφἀνι ο Αγωνιστήςτης ἕΕ.Ο.Κ.Α. βουλευτήςτου ΔΗΣΥ κ. ΑυΥε- ρινός Παπαρὲς, ἔκανε την πιο κάτω σύντομη οµιλἰα: «Στον ήρωα της Ε..Ο.Κ.Α., Σταυραετό του Μαχαιρά Γρηγόρη Αυξεντίου, που ἔδωσε τη ζωή τουθυσία στοβωμό της Κυπριακής Ελευθερίας. Μετο όραμα της Ἑλλάδοςκαι της Ἔνωσης θυσιάστηκε ο ήρωας, ὁπως µε το όραμα της Ενώσεως εκατοντάδες μαχητὲς της Ε.Ο.Κ.Α. αντίκρυσαν τονθάνατο. Μετο όραμα της Ενώσεως, χιλιάδες συναγωνι- στὲς µας ενεκλεΐσθησαν στα κρατητἠρια. Με το όραμα της Ενώσεως, ολόκληρος ο Κυπριακός λαός υπἐφερε τα πάνδεινα απὀ τον ᾿Αγγλοκατακτητἡ. Δυστυχώς ηθυσία σου, μεγάλε µας ἧρωα, δεν βρήκε μιμητὲς τη σηµερινή γενεά. Μαι φθάσαμε στην ΠΟ ΣΤΟΚΡΗΣΦΥΙΕΤΟ σταση ενοξ λαού της 5ο. ω Νρέπεται σήµερα να προσφἑρει τὴ λέξη ἑνωση και να ντρἑπεται να µιλὰ για τὸ ανοπὀ του αγώνατουκαι εφθάσαµε ακόμα , ἆ λληνόφωνες,να Ὃ αία η ῶς. ρω ο ερό Ἐν ύτο σύμβολο του έθνους και της φυλἠς, τοοποἱο κἠσημαία,καιν ασε : : εκεὶ 1 και μόνον όταν το αντίκρυζε η Υενεά εκεινη Τ6υ ναρθεὶ στο ύψος της και να ξεπλύνει ια την ευόδωση τωνπροαιω- ἄνεια. Ελπίζω, η επόμενη αιμα ο νο, πἡ ον, αγωνιστεὶ μἐχρι τέλους Υ νίων πόθων του νησιού µας». την σημερινή µας ντρο π ΜΑΡΤΙΟΣ Ίο που ενώ εµμεγαλούργησε κατά τον αγώνα στην αξιοθρήνητο κατάσταση, τουνα ξεσχίζουν και να καΐουν την Ἑλληνι. 965, εφοὐσκωναν τα στήθεια της απὀ γενεά, ΑΝ ΜΕΡΙΚΟΙ, δήθεν «αναθεωρητές» του παρελθόντος, ἔχουν τις προσωπικὲς τους απόψεις για την επανάστασιτου 1821 και θέλουν να διαστρεβλώσουν την αληθι- νἠ Ἱστορία µε αυθαἱρετες παρερµηνεἰες, που τους υπαγορεύει ο «δεολογικός»τους Φανατισμὀς, δεν εἶναι υποχρεωμὲνο το πα- νελλήνιο να δξχεται τις διαστροφὲς τους. Γιατι το πανελλήνιο γνωρίζει καιπρέπει να γνωρίζη ὁτιο Αγὠναςτου 1821,παρ᾽ ὁ- λες τις ανθρώπινες αδυναμἰες που παρου- σἰασαν αγωνιστὲς και κάποτε και ο λαός, ἧταν αγώνας θρησκευτικός και εθνικοαπε- λευθερωτικός. Δεν υπάρχει µεγάλη του στιγµή ἡ σπουδαἰο ἐγγραφότου, χωρϊςτην άμεση και αβίαστη και ειλικρινή αναφορά στην πἰστι του Χριστού και στον πόθο για την απελευθἐρωσι του Γένους απὀ τον αλ- λόδοξο και αλλόφυλο δυνάστη. Η μεγάλη ὥὦρατου ξεσηκωμού πλησιά- ζει. Οἱ Φιλικοί αναζητούν Αρχηγό, που να ηγηθή της αναστάσεωςτου Γἔνουςτων Ελ- λήνων. Ύστερα απὀ πολλὲς συνεννοήσεις, αποφασἰζουν να αναθἔσουν την αρχηγία στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Ο Εμμ.Ξάνθος μ᾽ αυτά τα λόγια του αναγγἕλλει την απὀ- Φασἰί τους: --Ο0 Θεός σαςπροσκαλεἰναοδηγήσετε τον λαόν αυτού, τονέον Ισραἡλ, ειςτην Γην της Επαγγελίας. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης και τ΄ αδὲλ- Φια του και η ηρωική µάνα τους, ἦταν ἀν- θρωποι µε βαθειά πίστι, ευσέβεια και αυταπάρνησι. ᾿Εδωσαν όλη την περιουσἰα τουςγιατον Αγώνα. Καιζητούσαν απότους συμπατριώτες τους πνεύμα θυσἰας. Στην προκήρυξι του ο Αλ. Υψηλάντης ανάμεσα σ᾿᾽ άλλα ἔλεγε: «Μάχου υπὲρ πίστεως και Πατρΐδος!... Εἶναι καιρός να αποτινάξωμµεν τον αφόρη- τον ζυγόν, να ελευθερώσωμεν την Πατρἰ- δα, νακρημνῖσωμεντην ηµισἔληνον, διάνα υψώσωμεν το σημεῖον ὅι᾽ ου πάντοτε νι- κώμεν, λέγω τον Σταυρὀν, και οὕτωνα εκ- δικήσωµεν την Πατρίδα και την Ορθόδοξον ημών Πίστιν απὀ την ασεβή των ασεβών καταφρόνησιν...». Στην κορυφή Των ηρωϊκών - μαρτύρων του 1821 και στην κορυφἠ των πρωταγω- νιστὠν της Επαναστάσεως στέκεται ο Οι- κοωμενικὸὀς Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄/που προσἔφερε θυσἰα και τη ζωή του, και μαζί του δεκάδες άλλοι Επίσκοποι, εκα- τοντάδες κληρικοἰἱ και μοναχοΙ[. -- Εἰη το ὄνομα Κυρίου ευλογημένον, ἔλεγε στους Μεσολογγίτες ο Επίσκοπος τους Ρωγών Ιωσήφ, λίγοπριν απὀτην ηρω- ική ἐξοδο. Για να πη ο ποιητής αργότερα: «Το ράσο του Δεσπότη του Φορεί για σἀβανόὀ του». το Μεσολόγγι... Και ο Αθανάσιος Διάκος ἔδωσε µπρος στον Ομὲρ Βρυώνη τούτη την αληθινἠ επι- γραμματική ομολογία πίστεως: «Εκεΐνος που πεθαίνει για την Πατρίδα και την πίστι του Χριστοῦ, δεν Φοβάται οὐ- τε σούβλισμα, οὖτε ψήσιμο... Προτιμώ τον θάνατο και κάµε το χρέος σου µια ώρα αρ- χήτερα...»- Στις 23 Απριλίου 1821 σουβλιζόταν ἕ- ξω απὀ τη Λαμία ο Αθανάσιος Διάκος, εκεί ὅπου σήµερα εἶναι το ἀγαλμά του και ὁποι- ος, περνώντας απὀ εκεὶ το αντικρύζει, νοι- ὧθει δὲος και χαίρεται ολοκληρωμένο το μεγαλείο της ελληνικής φυλής. Και ο Σαλώνων Ησαΐας ευλόγησε τα λάβαρα των μαχητών στο µοναστἠρ! του Οσίου Λουκά µετην προτροπή: «θάρρος α- δἔλφια, ο Θεός εἶναι μεθ) ημών». Και τα παλληκάρια και ο λαός απάντησαν µε µια Ψυχἠ και µια καρδιά: «Ναι, ο Θεός εἶναι μεθ᾽ ημών». , Το ἔλεγαν και βαθειά το πίστευαν οἱ γενναϊῖοι στο σώμα, στο νου και στο ἦθος κάτοικοι της λεβεντογεννήτρας Ρούμελης. Και γι᾽ αυτό πολέμησαν σκληράἆ και ηρωικά όλα τα χρόνια της Εθνεγερσίας. Ολοι µας κάποια στιγμἠ ἔχουμε υπο- κλιθἠ µπρος στην ηρωϊκώτερη µορφή του Εικοσιένα, τον θρυλικό Γἔρο του Μωρηά Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Εἶναι γνωστά τα κατορθώματά του, αλλά γνωστή και η βα- θειἁ του πἰστι στο Χριστό και η Φλογερή του αγάπη στην Ελλάδα, που τον παρακι- νούσαν σ᾿ όλες τις γενναἰες της ζωὴς του πράξεις. Στην πρὠτη του προκήρυξι στολαότό- νιζε: «Η ώρα ἐφθασε! Το στάδιο της δόξης και της ελευθερίας ηνοίχθη τα πάντα ιδικά μας και ο Θεός του παντός µεθ᾽ ημών ἔσε- ται. Μη πτοήσθε εἰς το παραμικρὀν». -- Δώσε µας την ευχἡ σου, εἶπαν µια μξρα τα παλληκάριατου στο στρατηγό Μα- ΄ κρυγιάννη. Κι᾽ εκεῖνος τους απάντησε: -- Ἔχετε του Θεού, του αρχηγού του παντὸς την ευκἡ και της Πατρίδος. Και συνεχίζει στα «Απομνημονεύματα» του»: «Σηκώθηκαν ὁλοι και βγαΐνουν εναντὶ- ον των Τούρκων εις τα χαρακὠματά τους και τους τσακἰζουν...». Σε µια προκἠρυξι που ἔστειλαν στους Επτανησἰους στις αρχὲς του Αγώνα οιυπε- ρασπιστὲς της Σπάρτης, ανάμεσα σ᾿ άλλα, τους ἔγραφαν: «Εκτεΐνομεν πρώτον ικἑτιδαχεϊραπρος Θεόν εν πνεύματι ταπεινώσεως διά να επι- σκεφθή τον αµμεπλώνα του, και στρεφοµεν τους οφθλμούς µας µε δάκρυα προς υμάς τους ευεργέτας... και εἶμεθα βέβαιοι ότιθα μας εκπληρώσετετα αναγκαιότατα αιτήµα- τά µας. ΄Εχομεν χρείἰαν απὀ πολεμοφόδια και ζωοτροφάς κατά δετα άλλα υποσχόµε- θα, συν Θεώ, να αποκρούσωμµεν τον ε- χθρόν και να τον καταστήσωμεν εις παντελἠ αμηχανἰαν... Οἱ ταπεινοἰ δούλοι και πληρεξούσιοι της Σπάρτης: Μιχάλης Πικουλάκης, Δημ. Γεωργίου κ.ά.». Και οι κάτοικοι των Αθηνών αποφασι- σµένοι να υπερασπίσουν την ένδοξη πατρἱ- δα τους κατάτις επιθέσεις του Ομέρ Πασά, συνξταξαν το ακόλουθο πρακτικό, που υ- πογράφηκε απὀ πολλούς Αθηναίους, όταν ἠταν κλεισμένοι στην Ακρόπολι. Ανάμεσα σ᾽ άλλα διαβάζουμε: «Εχοντες την θεἰαν δύναμιν βοηθὀν και προς αλλήλους αδελφικἠν αγάπην, ε- Φωδιασμἔνοι µε τα προς το ζην αναγκαία και πολεμοφόδια, θἔλοµεν πολεμήσει τον εχθρὀν μέχρις εσχάτης αναπνοής, µε τον ενθουσιασμὸὀὸν εκείνον τον οποἱο γεννά η θρησκεἰα και ο πατριωτισµός...». Εκατόν εξήντα τρία τώρα χρόνια απὀ την Εθνεγερσία, όλο και τονὠνεται -- και µε τις ἔρευνες και τις μελέτες --- η πεποίθη- σὶς µας ὁτι κάτω απὀ την πνοήτου Πνεύμα- τος και κάτω απὀ την αγάπη στην Πατρΐδα, κηρύχθηκε, διεξήχθηκε και περατώθηκεη Εποποιῖα του Εικοσιένα. Και συγχρόνως ὁ- µως πιο επιτακτικὀ προβάλλει το ερώτημα: Είμαστε άξιο! να γευώμαστετους καρπούς Τό κλέφτικο γιαταγάνι σηκώθηκε ψηλά μέ τούς στεναγμούς καίϊ τὰ κλάηµατα τετρακόσιων σχεδόν χρόνων σκλαβιᾶς καϊζήτησε ἐκδίκαση γιά αἵματα αἰώνων. | Το ερώτημα μὲνει. Για να µας κεντρίζη και να µας κατευθύνη στην πορεἰατηςζωής μας... της Εθνεγερσίας και ετοιμάζουμε µια νἐα γενιά ἄξια ενὸς Εικοσιένα Ο Διγενής, ευθύς µετά την επιστροφή Του στην Αθήνατο 1969. Δεξιά οτότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Θεόκλητος. Αριστερά η σύζυγος του Αρχηγού Κική, ο τότε Πρωθυπουργὸς και σήµερα Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κ. Καραμανλἠς καιο αείμνηστος Μητροπολίτης Κιτίου ᾿ Ανθιµος. ε ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΔΕΝ ΞΗΡΑΙΝΕΤΑΙ «Τό δένδρον δέν ξηραίνεται μὲ τό νά πέσουν µερικά φύλλα ἤ καί κλαδιά ἀκόμα. Ἔτσι καί τό ἡμέῖτερον κίνημα ὑπέρ τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ ὑφίσταται καί θά ὑφίσταται καί θά ἀγωνίζεται μέχρι τῆς τελικῆς νίκης». Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΓΕΝΗΣ η ΔΝ. ΞΥΠΝΑ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΔΙΓΕΝΗ Το ποϊηµα αυτό, της κ. Σοφίας Δ. Κοντοπανάγου, απάγγειλε η δ. Ρὲα Χριστοδουλίδου, απὀ τη Λεμεσό, κατά τη συνεστίαση των Αγωνιστών. --- Ἐὐπνα καλξ μου Διγενή απ᾿ τον αιώνιο λἠθαργό σου ναδηςτην Κύπροσου μισή που την ζωή σου ἔδωσες, γι αυτό το θησαυρό σου. ---Αρπαξε το τουφξκι σου κι ἔλα να πολεμήσης τους Τούρκους, απ᾿ το στέκι σου και να τους αφανἰσης. - Ἐδπνα καλξεµου Στρατηγὲ κι᾽ η Κύπρος σου, στενάζει πάρτη στα χξρια σου Αρχηγἒ, µε πόνο σε κυττάζει!{! -- Ἐδπνα τα παλληκάρια σου που δώσαν τη ζωὴ τους και βγἆλε απ᾿ τα θηκάρια σου την ἔνδοξη πνοἠ τους! -- Και παντού στους κάμπους και στ’ αλώνια για να ξυπνήση, κάθε νου, και ν᾿ ακουσθοὺν στην Κύπρο σου, Ελευθεριάς κανόνια! σκόρπισὲε τηνε - Ευχἠ κι᾿ ελπίδα µου εἰν' κρυφἠ να δώση δύναμι ο ΘΕΟΣ σε ἕνα ΝΕΟ ΔΙΓΕΝΗ να γίνη Φάρος φωτεινός -- Την Κύπρο σε µια νίκη να οδηγἠση μακρυά κι᾿ απὀ την πρά- σινη γραμµἠ στη θάλασσα, τους Τοῦρ- κοᾶς να βυθἰση σε µια Ἱερή και δίκαιη στι- Υμἠ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΛΕΝΑΣ {| Εγεννήθη στα Χανδριά, πήρε μόρφωση δημοτικού σχολείου και το επἀγγελµά του ἦταν σιδηρουργός. Ηταν δραστήριο μέλος των θρησκευτικών οµάδων Λευκωσίας που υπήρξαν ἄλλωστετο φυτώριο απὀ το οποῖο ξεπήδησαν τα βασικά αγωνιστικἀ στελἔχη. Λίγο μετά την ἔναρξη του Αγώνα ο Λένας πήγε στον Πενταδάκτυ- λο και ενώθηκε µε την ομάδα του Αυξεντίου. Πιο ὑστερα, ότανο «Αετὸς του Μαχαιρά» πέταξε στο Τρόοδος, ο Λένας τον ακολού- μεν τοµεαρχης µιας ορεινἠς περιοχἠς. ον διέκρινε µια ακάµατη αγωνιστικἠ δραστηριότητα και ἔ- νας ασυνήθιστος ζήλος για την εκτἔλεση του γωνιστικού του κα: θήκοντος. Πήρε μέρος σε πολλὲς συγκρούσεις και διακρίθηκε παντα για την αυτοθυσία του, Οι ᾿Αγγλοι τον εἶχαν ονομάσει «Ο Κρουπ της ΕΟΚΑ» γιατι εἶχε κατορθώσει µε πενιχρά μέσα να κα: ὅπσνο κ ροβομβίδες και «κανονάκια) για την Οργάνωση. , ο Λε ς τραυματίστηκε κρίσιμα σε ηλικία 24 ετών, σε µιαµε: τακινησῆ του προς τον Αμίαντο στις 17 Φεβρουαρίου 1957. Προ- τοῦ αφήσει την τελευταία πνοἠ του πξρασε 40 περίπου μὲρες σε ἕνα απελπισμένο αγώνα ζωής ἡ θανάτου, σε στρατιωτικὀ νοσοκο: μειο οποὺ τον µετάφεραν οι ᾿Αγγλοι. 'Οτανοι συγγενείς του πή: τὰ να τον δουν στο Ακρωτήρι τους εἶπε: «Δεν εφἑρετε λίγο ηλητήριο μαζι σας να µου δώσετε, αφού µεπιάσαν ζωντανόν»/Το σώμα του Πλ ποληκαν να το παραδώσουν στους δικοὺς του γιανα ἳ Φεἰ στα Χανδριά, γιατι φοβούνταν τις εθνικὲς εκδηλώσεις που γίνονταν στην κηδεία του και στα μνημόσυνά του. Ο λαὀςτρα- γούδησε ἔτσι το θάνατο του παλληκαριοῦὺ: Ποιος σου το παραλάλησε Λένα µου να πεθάνης και να ταφἠς στις φυλακὲς Χωρίς ἕνα στεφάνι , ος ε στὰ Χανδριά ιτυτὴς του ΔΗ- κιλα διδερᾶὰς. ὁ ΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ Στις κεντρικὲς φυλακὲς βρίσκονται τα µνήµατα 13 η- ρώων αγωνιστών της Κυπρια- κἠς ελευθερίας γνωστά απὸ τότε σαν φυλακισμἒνα µνήµα- Μιχαἠλ Καραολήἠς, απότο Παλαιχώρι, κρατικός υπάλλη- λος, 25 ετὠν. Καταδικάστηκε σε θάνατο µε την κατηγορἰα ὅτι εκτἔλεσε τον αστυνομικό Πουλλή και α- παγχονἰστηκε στις 10 Μαϊου 1956 στις Κεντρικὲς Φυλακὲς. Την παραμονή του απαγχονι- σμοῦύ του ἔγραφε και τα εξής σε «επιστολή του «Με απόλυτη ψυ- χικἡ γαλήνη σας απευθύνω το λόγο του ὑστατου αποχαιρετι- σμοὺ...». Ανδρξας Δημητρίου, απὀ τον ΄Άγιο Μάμα Λεμεσοῦ, ιδι- ωτικός ὑπάλληλος, 22 ετών. Καταδικάστηκε σε θάνατο µε την κατηγορία ὁτι πυροβόλησε ᾿ΑΥΥλο πράκτορα στην Αμμὸ- χωστο και απαγχονἰστηκε συγ- χρὀνως µε τον Καραολή. Τα τελευταία του λόγια ἦταν «Λυ- πούμαι που δεν θᾳ δω την Κὺ- προ µας ελεύθερη. ΄Ὅµως δεν µε φοβίζει ο θάνατος, γιατί η ζωή εἶναι περιττή µέσα στη σκλαβιά. Ζήτω η λευτεριά Γειά σας». Χαρίλαος Μιχαήλ, απὀ τη ᾽αληνὴ, υπάλληλος της Κυ- ακἠς Μεταλλευτικής Έται- ας, 23 ετὼν. Καταδικάστηκε 5 θάνατο για τη συμμετοχή ου στη μάχη Των Σόλων καια- παγχονίστηκε στις 9 Αυγού- στου 1956 μαζί µετους Ανδρέα Ζὰάκο και άκωβο Πατάτσο. Οι τελευταίες τους λἔξεις ήταν: «Ἡ μεγαλύτερἡ µας ευχἠ εἶναι να αντικρύσετε µε ψυχραιμία την εἴδηση του απαγχονισμού µας όπως ακριβώς την αντικρύζου- µε και μεις». Ανδρξας Ζάκος, απὀ τη Λινοὺ, σχεδιαστής στη Μεταλ- λευτικἡ Εταιρεία Ξεροῦ, 24 ε- τών, Καταδικάστηκε σε στο για συµµετοχή στη μά- των Σόλων, ὁπου ἔπεσε ο ἡ- ψωας Χαράλαμπος Μούσκος. Ε τελευταία του ευχή ἦταν: «Μακάρι να εἶμαστε οι τελευ- ταίοι Ἕλληνες Κύπριοι που ε- κτελούμαστε από τους ΄Αγγλους». Ιάκωβος Πατάτσος, απὀ τη Λευκωσία, τυπογράφος 22 ε- τών. Καταδικάστηκε σε θάνα- το µε την κατηγορία ὁὅτι πυροβόλησε ενἀντίῖον Τούῦρ- κου αστυνομικού. Λίγα λεπτά. πριν να γίνει η εκτἔλεση, μαζί µε τους ἄλλους δυο μελλοθά- νατους συντρόφουςτου, ἔψαλ- λε θρησκευτικούς ύμνους. Μιχαήλ Κουτσόφτας, απὀ το Παλαιομέτοχο, εργάτης, 22 ετών. Καταδικάστηκε σε θάνα- το µε την κατηγορία ὅτι εκτἔλε- σε ΑΥΥλο αεροπόρο στη Λευκωσία. Απαγχονίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956. Στην τελευταῖα του επιστολή ἔγρα- φε: «Εἰμαι ευτυχισμένος καιπε- ρήφανος, γιατὶ ο Θεός µε αξίωσε να µαρτυρήσω για ἕνα Ἱερό ιδανικὀ...». . Στᾶλιος Μαυρομμάτης, α- πό τη Λάρνακα της Λαπήθου, υπάλληλος στο Βρεττανικό αε- ροδρόµιο Λευκωσίας, 23 ετὼν. Καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορἰα ότιπυροβόλησε εναντίον µελών της Βρεττανι- κἡς Αεροπορίας στη Λευκωσία και απαγχονἰστηκε συγχρόνως µετους Μιχαήλ Κουτοόφτα και Ανδρξα Παναγίδη. Σε επιστο- λἠ του, γραμμἔνη την παραµο- νη του απαγχονισμοὺ του, ἔλεγε: «Αισθάνομαι τον εαυτὸ μου ισχυρό και γαλήνιο, γιατι ἕ- χω το Ἀριστὸ μῖσα µου. Θέλω να ξἔρετε, πως ογιοςσαςκαια- δελφὸς σας πἔθανε µε το χαµό- γελο στα χείλη, γιατί κράτησε μἒχρι τἕλουςτονιερὀ όρκοπου ἔδωσε, να θυσιαστεί για την ε- . λευθερία της Κύπρου. Ανδρὲας Παναγίδης, απὀ το Παλαιομἔτοχο, εργάτης, 23 ετών. Καταδικάστηκε σε θάνα- το µετην κατηγορία ὅτι εκτελε- σε ἸΑΥγλο αεροπὀρο στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Σεεπι- στολἡ προςτον αδελφό του, λἰ- γες μἒρες πριν να απαγχονιστεὶ, ἔγραφε: «Αυτά τα σκοτεινά κελιά, που άλλοτε ἦταν κελιά της φρίκης και του τρόμου, εἶναι τώρα κελιά λαμµ- περά χαράς και περηφάνειας... Περιμένουμε την ώρα της εκτξ- λεσης σαν ἁγια ὡὦρα της ελευ- θερίαο». Ευαγόρας Παλληκαρίδης, απὀ την Τσάδα, µαθητής του Γυμνασίου Πάφου, 18 ετών. Καταδικάστηκε σε θάνατο µε την κατηγορἰα ὁτι μετἔφερε ὁ- πλο, παρά τη γνωμοδότηση του ΄Αγγλου ειδικού ὁτι ἦταν ακατάλληλο για χρήση και α- παγχονἰστηκε στις 14 Μαρτίου 1997. Στις τελευταίες του στι- γμὲς ευχήθηκε να εἶναι οτελευ- ταὶος που απαγχονἰίζεται απὀ τους Άγγλους. Μάρκος Δράκος, απὀ τη Λεύκα, υπάλληλος της Ελληνι- κής Μεταλλευτικής Εταιρείας, 298 ετὠν. Ἠταν ἀπό τούς επιῖε- ελεὶς τῆς οβγάνώδης, πήρε μὲ- ρος στη. δολιοφθορἀ του Κυπριακού Ραδιοσταθμού και διεύθυνε την επίθεση εναντίον του Κεντρικοὺ Αστυνομικού Σταθμού Λευκωσίας, τον ]οῦνι- ο του 1955. Το Σεπτέμβριο του 1955 δραπέτευσε απὀ το Φρού- ριο της Κερύνειας, Στη μάχη των Σόλων πληγώθηκε, αλλά κατόρθωσε να διαφύγειτη σὐλ- ληψη. Σε σύγκρουση µε Βρετ. τανικὲς δυνάµεις στην περιοχἠ του Τροόδους ἔπεσε µαχόμε- νος στις 18 Ιανουαρίου 1957. Γρηγόρης Αυξεντίου, απὀ τη Λύση, ἔφεδρος αξιωματικὸς του Ἑλληνικού στρατού, 28 ε- τών. Η πιο θρυλικἡ µορφή του αγώνα, υπαρχηγός της Ε.Ο: Χ.Α., ἔγινε ολοκαύτωμα για να µη παραδωθεἰ. Κυκλωμένος απὀ 5 περίπου χιλιάδες Βρεττα- νοὺς στρατιώτες, κατόπιν προ- δοσίας, στα βουνἁ του Μαχαιρά, πολέμησε μόνος επἰ 11 ὧρες εναντίον των ᾿ΑΥγ- γλων και τελικά κάηκε µε βεν- ζνη που ἍἈρίφθηκε µε ελικόπτερο, στις ἃ Μαρτίου 1957, Στυλιανός Λενας, απὀ τα Χανδριά, σιδηρουργός, 24 ε- τών. Ἱκανός στην κατασκευἠ βομβών και χειροβομβίδων ε- πιτόπιας κατασκευής. Αφού πληγώθηκε σε ἔνοπλη σὺγ- κρουση κοντά στο Πελὲντρι, πἔθανε στο Βρεττανικό Νοσο- κομείο Ακρωτηρίου, ὀπου τον µετάφεραν ᾿Αγγλοι. Ἡ σορός του τάφηκε στις Κεντρικὲς Φυ- λακἒς στις 28 Μαρτίου 1957. Κυριάκος Μάτσης, απὀ το Παλαιχώρι, γεωπόνος, 32 ε- τών. Κατόπιν προδοσίας κυ-. κλώθηκε το κρησφὐγετό του απὀ τους ᾿Αγγλους. Αφού εξα- σφάλισε την ἔξοδο των συν- τρόφων του απάντησε στους ΄Αγγλους: «Εγώ θα βγω πολε- μώντας! Φυλαχθήτε». Οι ᾿Αγ- γλοι ἔρριξαν χειροβομβίδα στο κρησφύγετο και ο ήρωας δια- µελἰστηκε. Στις πεποιθήσεις του υπήρξεν απόλυτα συνεπής. ἛἜγροφε, λίγες μἒρες πριν τον Πρωικό θάνατο: «Ἔκλεξε, όσο μπορείς, τον τρὀπο του θανα- του σου, ἕνας ωραίος θάνατος εἶναι συνήθως η ευγενέστερη πράξη της ζωής». ! Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Και εσύ αθάνατη, εσύ θεία, που ὁ,τι θελεις ηµπορείς εις τον κἀμπο, ελευθερία, ματωμὲνη περπατείς! Λάμψιν ἔχει όλη Φλογώδη χείλος, μέτωπο, οφθαλμός Φως το χξρι, Φως το πόδι, και όλα γύρω σου εἶναι φως. .. (Διονυσίου Σολωµου: Ὕμνος ειςτην Ελευθερίαν ΣτροφξΏ 82 και 95). Ἰ εΘΝΙΚΟΟ ΦΥλακΑς Ο Αρχηγός Διγενής µετρἰα από τα παλληκάρια του, κατά τη διάρκεια του αγώνατηςξΕ.Ο.Κ.Α. Η Ίῃ ΛΠΡΙΛΙΟΥ ἅ δν Ο ΑρχηγόςτηςξΕ.Ο.Κ.Α. επισκέπτεται αρκετά χρόνια µετάτον αγώνα, τα βουνά των Σπηλιών, Αγωνιστὲς τής Ε.Ο.Κ.Α όπου για ἕνα χρονικό διάστηµα εἶχε εγκαταστήσει το Αρχηγεὶο της Οργάνωσης. .΄ κ » παρελάζουν μετά την λήξη του αγώνα. Καταζητούμενοι αγωνιστέςτης Ε.Ο.Κ.Α. κατά την κἀθοδό τους απὀ τα βουνά, ευθὺς μετάτην λήξη του αγώνα. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟΤΟΝ ΑΓΩΝΑΤΗΣΕ.Ο.Κ.Α. Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ- ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. κ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΠΑΠΑΡΕΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ «Ε.Φ» «ὥτο κρησφύγετο ἡμα- σταν. ζΖούσαμε μέσα σ᾿ εκείνη την τρύπα σαν τους ποντικοὺς. Γυροφξρναμε κει µσα, λἔγον- τας ο καθὲνας τα δικἀ του. Μα δεν δυσανασχετούὺσαμε. Τα βἀάσανά µας τα κάναµε αστείο και διασκεδάζαμε μ᾿ αυτά. Δεν εἶναι λίγο να βρίσκεις µέσα απὀ τις αγωνἰες και την ανησυχία τη χαρά, που εἶναι γλυκειά και να γελάς µε τον πὀνο σου και να τον κοροϊδεύεις. Μοιάζαμε στ᾽ αλήθεια µε ήρωες του Ντο- στογιεφσκυ. Κάπου 3-4 χιλιόμετρα απὀ το τωρινό κρησφὐγετό µας σπί- : τι και τάφος µας ἴσως, βρισκὀ- ταν το παλιὸ µας «αμπρὶ». . Τόχαμε εγκαταλείψει, γιατὶ υ- πήρχε φόβος προδοσίας µια και ἦταν γνωστό στον προδότη Ασσιώτη. Εκεί µέσα, στη βιασὺ- νη µας, να το εγκαταλείψουµε, εἶχαμε αφήσει υλικά γομώσεως βομβών. Τα πυρομαχικά της ἡ- ταν λίγα. ΄ὍΌπλα σχεδὀν καθὀ- λου δεν εἶχαμε εκτὸς απὀ ἕνα στεν. Αποφασίσαμε λοιπὀν να πάνε δυο, ο Σοφοκλής και ο Λούης να φτιάξουν μερικὲς βόμβες. Ἐεκινήσανε αυτοί οι δυο µετο μοναδικό µας όπλο. Οὗτε χαιρετισμοί, οὖτε σφἰξιμο χερι- ὧν. Α, όχι αυτά αποκαρδιώ- νουν. Ἕνα κύταγμα στα μάτια και τίποτε ἀλλο. Η γλὠσσατων ματιών εἶναι εκφραστικἠ ὅταν την καταλαβαϊνεις. Μια ματιά μονάχα. Αντίο, καλή τύχη, κα- λἠ αντάµωση, µη φοβάστε, όλα μα ὁλα µε µια ματιά. Φύγανε πολύ πρωἰ. Πέρα- σε το μεσημἔρι, κι ακόµα να ε- πιστρέψουν. Κανεὶς µας δεν άγγιξε το φαγητό του. Περιμξ- ναµε τοὺς συντρόφους µας, για να φάμε όλοι µαζι. Το φαγητό φαινόταν πιο νόστιμο σαν ἡμα- σταν όλοι µας. Η αγωνία µας ἔπνιγε, µα δεν το δείχναµε. Μιλούσαμε γι- α διάφορα θέµατα. Ότι κατἒ- βαζε το μυαλό μας, αποφεύγοντας προσεκτικἀ να ποῦμε γι΄ αυτοὺς. ΄Όμως η σκἔψη µας ἦταν διαρκώς κον- τά τους. Τί κάνουν Γιατί αρ- γούν, Πήρε να σουρουπώνει. Ἔτσι, σαν το θαμβό ηλιοβασϊ- λεμα ἔμοιαζαν οι ψυχὲς µας. Η αγωνία µας εἶχε φθάσει στο κα- τακόρυφο. ζαι τότε ἦλθε η χα- ριστικἠ βολἠ. Μια εκκοφαντικἠ ἔκρηξη απὀ τη µε- ριά του παλιού µας κρησφυγὲ- του. Θεξ µου, τί γίνεται, Ανατινάχτηκαν στον αξρα Δεν μπορούσαμε να κρατηθού- µε ἆλλο. Η αγωνία που τόσες ὧρες εἶχαμε καταπιεσμὲνη, µας εκδικεῖτο τώρα. Αρχίσαµε να λὲμε ο καθὲνας ότι σκεφτόταν. ΄Όσπου στο τᾶλος σωπάσαμε. «Γαλήνεψε» το κρησφύγε- το που «ανατιναζόταν» πριν α- πὀ λίγο απὀ τις φωνὲς µας. Ἓνα μικρὀ διάλειµµα να σκε- Φτούμε στα σοβαρά καιν᾿ απο- Φασίσουµε στα γρήγορα. Ο Βασιλείου και ο Νίκος θα πάνε να δουν τὶ συμβαίνει. Στάθη- καν για λίγο στο άνοιγμα. Πάλι εκεϊνο το κοἰταγμα. Μόνο που τώρα εἰχε και µιαν ἄλλην ἔννοι- αν. «δώστε τους». Ἔφυγαν κι αυτοί. Μεΐναµε δύο κι εἶχαμε την ἔγνοια των ἄλλων. Δεν μπορούσαμε να μείνουμε ἠσυχοι. ᾿Αρχισε πια να σκοτεινιάζει. Ματί γίνονται Γιατὶ αργούν Γιατί γιατί μή- πως... Μα ὀχι, δεν ἦταν δυνα- τό. Οχι, όχι. -- Φίλιππε δεν αντἔχω ἆλ- λο. Πρὲπει κάτι να κάνουμε κι᾽ εμείς, Κάτι τελος πάντων. Δεν μπορούμε να περιµἔνουμµε µε σταυρωμὲνα χξρια και να πα- ρακαλούμε το Θεό να τους φξ ρει πίσω. Βγήκαμε ἔξω. Την τελευταία ματιά δεν άντεξα κι᾽ ἔρριξα µια κλεφτή ματιά στο κρησφύγετο. Θα το ξανάβλε- πα Την εἶχα αγαπήσει εκείνη την ποντικὀτρυπα. Μ᾽ ἀρεσεξ- τσι, όπως μύριζε ἐτσι βρεγμξ- νη, «χωματῖλα» ανακατεµένη µε σχοϊνο. Ἔμεινα κει µέσα τρεις µήνες. Ἰίαι αυτοὺς τους τρεις µήνες ἔζησα. Τους εἶχα νοιώσει στιγµή σε στιγμή, λε- πτὀ µε λεπτὀ. ᾿Αραγε θα βρε- θεὶ άνθρωπος ν᾿ αγαπήσει τη γη, όπως αγάπησα εγὠ εκείνο το χαλικωτό µαυρόχωμα.... Προχωροῦσαμε κ! οι δυο κοντά-κοντά. Ενώσαμε΄τις. τὺ-ὲ χες µας, βαδίζοντας ο ἕνας πλάι στον ἆλλο. Πηγαΐναμε στοχωριὀν᾽ ανταμώσουμετον σὺνδεσμὸ µας. Γυρεύαμε απ᾿ αυτόν να βαστάξει λίγο απ᾿ την αγωνία µας. Θξλαμε απ΄ αυτόν να µας πει τί γνώριζε για την τύχη των συντρόφων µας. Προχωρούσαμε αμίλητοι.. Ο καθένας φύλαγε για τον ἑαυτό του τις σκέψεις του. -- Αυγερινὲ σταµάτα. Ο Φίλιππος ἁπλωσε το χὲ- ρ(ἵου προς τα πίσω και μ᾿ ἕκα- νε να σταματήσω. Λίγα µέτρα πιο μπροστά µας εἴδαμε ἕναν «άντρα να προχωρεὶ µε προφύ- λαξη προς το κρησφὑγετὸ µας. Ο Φίλιππος τον αναγνώρισε α- µἔσως. ᾿Ηταν ἕνα µἔλος της ο- μάδας της Παραμύθας. -- Αγγλοι, µας εἶπε, βρἰ- σκονται πολλοὶ ᾿Αγγλοι, εδώ γύρω και ψάχνουν γΙα σας. Αν- ταλλάγηκαν μάλιστα και µερι- κο μικροπυροβολισμοἰ. Συνἔλαβαν ἕναν αντάρτη. -- Τί συνξλαβαν αντάρ- τη προδοσία λοιπὀν Συνεννο- ηθήκαμµε αμέσως. Επιστρέψαµε στο κρησφύγετο. Περιμἔναμε. Τί ἄλλο να κάναµε Τί άλλο μπορούσαμε να κάνουμε Κατά τις εννξα ακούσαμε βήματα πάνω απὀ το κρησφύ- γετο. ᾿Αγγλοι θάταν. Ναι σἰ- γουρα αυτοί ἔπρεπε να ἦταν. Χίλιες σκέψεις σαν αστραπή πξρασαν απὀ το μυαλό µου, πως θα ξεφεύγαμε. Όμως, δύο απανωτά κτυπήµατα της παλά- µης, µε καθυσήχασαν. Με ἔκ- πληξη και λαχτάρα ακούω το σύνθημα. Δικοί µας ἠταν! Ο θάμνος παραμἑριασε και πήδη- σαν µέσα ο Σοφοκλής και ο Λούπς, «Πάει κι᾿ αυτή η ευκαι- ρίαν᾿ αποθάνω ενδόξως», εἶπα μἒσα µου κρυφογελώντιαςµεα: νακούφιση. Η αγωνία τόσων ὠρών, πέρασε µεμµιάς. Ηταν κοντά µας τώρα ξανά... Όσο για τοὺς άλλους ἔχει ο Θεός. ΟΣο- Φφοκλἠς µας εἶπε ότι η ἔκρηξη που ακούσαμε, ἦταν απὀ ανατι- ον ͵ Ἶ ἕ ἁ ι ἳ νάξεις μερικών σπηλαΐων απὀ τους ᾿Αγγλους προς τη μεριά του παλιού κρησφύγετου. Σε λίγο ἡλθεκαιο Σὐνδεσμός μας. Μας εἶπε κι αυτός τα δικά του νξα. Ο Νίκος και ο Βασιλείου, ἔτρεχαν προς το παλιὀ κρη- σφύγετο. Ξαφνικά ἔπεσαν πά- νω σε Αγγλικἡ περίπολο και χωρίς να καταλάβουν τί συµ- βαΐνει οι ᾿Αγγλοι άρχισαν να τους πυροβολούν. ᾿Ἠταν πια µπλοκαρισμένοι. Συνξλαβαν τον Νίκο. Ο Βασιλείου κατὀρ- θωσε και τους ξέφυγε. Και τώρα, τί γίνεται τώρα Φυγή. Τίποτ’ άλλο. Μαζέψαμε: ότι εἶχαμε να πάρουμε, κ. -τα- στρψαμε τα υπόλοιπα και ξε- κινήσαµε. Θξλησα να πάρω” λίγο χώμα απὀ το κρησφύν ΄.. Σκἐφτηκα ὁμωςπωςήταν Αὐ «μελοδραματικό» καὶ Τιωμάτη- σα την ιδέα αυτή. τι Φύγαμε, µα που θα πηγαϊ- ναµε Στο χωριὸ δεν μποροῦ- σαµε να επιστρψφουμε. Αυτό θάταν σωστή αυτοκτονία. Ἡ µόνη διἔξοδος ἦταν το ψηλό βουνὀ, λίγο πιο πάνω απὀ μας... Κόντευεπια µεσάνυκτα, ὁ- ταν κατακουρασμένοι φθάσα- µε στην κορφή. Ξαπλώσαμε κι αποκοιµηθήκαµε αμέσως, Ἡ- ταν ἕνας ὑπνος χωρίς ὀνειρα, χωρίς διακοπή. Μισὸς θάνα- τος... Το πρωἰ ο Λούης μπήκε σκοπός. Σε δυο ὧρες θα τον ἀλλαζα εγώ. Μετά απὀ ἕνα τὲ- ταρτο επέστρεψε εκεὶ που ἦμα- σταν για να πάρει τα κυάλια, γιατι ἦθελε να µας φυλάει κα- λύτερα και να βλὲπει κι απὀ µα- κρυἀ. Τον «πειράξαµε», λεγοντάς του ότι δἠθεν τα ἠθε- λε για να βλέπει τα κορίτσια κάτω στο χωριό. Ἐαφνικά, ακούσαμε βήµα- τα πίσω µας. Τρομαγμὲνοι κοι- τάξαµε και αντικρύσαμε µια Αγγλικἠ περίπολο να προχω: ρεἰ κατά πάνω µας. Σκορπίσα- µε αμέσως. Πήρε ο καθἕνας και απὀ διαφορετική κατεύθυνση, κι αρχίσαµε να τρεχουµε. Ο Σοφοκλής, ο μόνος που ἔφερε ὁπλο, άνοιξε πυρ κι ἔτσι μας ἔδωσε την ευκαιρία να ξε- φύγουμε. Μόνο ο Φίλιππος δεν γλύτωσε. Τον συνξλαβαν, κι ὁ- πως μάθαμε αργότερα, τον πή- ραν στα κρατητήρια. Τώρα, µείναµε ο καθένας μόνος του. Ο καθένας για τον εαυτό του. Θ΄ ακολουθούσε ο καθᾶνας το δρόµο που θα του ἄνοιγεο Αρ: χηγός, ᾿Οσο κι᾿ αν απείχαν ὁ- µως οι δρόµοι µας, οδηγούσαν στο ἴδιο σημεῖο. Η ζωή µας ἡ: ταν δωσμµένη πια στον Αρχηγό και στον Αγώνα...». { ἵ Ανἔκδοτη Φωτογραφίατου Αγωνιστή της Ε.Ο.Κ.Α., Βουλευτή του ΔΗ.ΣΥ Λεμεσού κ. Αυγερινού Παπα- ρὲ, µετην αντάρτικη στολἠἡ. Στα χξρια κρατεὶ αυτό- µατο όπλο και στη ζωστήρα υπάρχει χειροβομβίδα. ΣΕΛΙΔΑ 3 .ὁ - Ο πρὠτος ἧἡρωας της Ε.Ο.Κ.Α. που οδηγήθηκε στην αγχόνη, ἦταν ο Μιχαλάκης Καραολήἠς, που εικονἰζεται µε χειροπέδες στην αυλή των δικαστηρἰων Λευκωσίας, κατά τη διάρκεια της πολύκροτης δίκης του. ᾿ Συγκέντρωση μαθητριών των Γυμνασίων, για τη διατράνωση του πόθου της Ελληνικής Κύπρου για Ενωση, µετην Μητέρα Ελλάδα. Φόντοτης συγκέντρωσης. το:ει.ὁστιο πανώ µε την εθνικἡ επιταγἡ: «ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ». λα τα. ο ΝΤ. ν΄ « απο .. | Ο Αρχηγός Διγενής, αποτἰει Φόροτιμής, στο στενώτατο συνεργάτητου, Γρηγόρη Αυξεντίου, στον τόπο του κρησφυγέτου του. Ο καπετάν Ζήδρος, ἔγραψεστις βουνοπλαγιέςτου Μαχαι- ρά, µια απὀ τις πιο ἕνόοξες σελἰδες στην ιστορἰα του Ελληνισμού. Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-- Διγενής, αποχωρεἰ απὀ το μνημείο του ᾿Αγνωστου Στρατιώὠ- τη, συνοδευόμενος απὀ ανώτατο αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού, ευθύς µετά την επι- στροφἡ του στην Αθήνα το 1959. σπεαειπασας ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ «Σεκαμάρωνα. Σεθαύµαζα. Η ψυχή µου εσκίρτα στην ορµήτων Εθνικών Εκδηλώσεων σου. ΄Ενοιωθα τον παλµόν σου, ο οποίος µε ἔσπρωχνε στις ππο τολμηρές αποφάσεις µου, γιατί ήξερα πωςθα σεεύρισκαπάνταπλάϊῖμου,εκτε- λεστήν, πιστόν, αλλά και τολµηρόν. Χάραξες τον δρόµον, που πρέπει ν᾿ ακολουθεί η Νεολαία στους αγώνες του Ἓθνους. Το παράδειγµα σου θα εμπνέει τας επερχόµενας γενεάς. Η Κύπρος, ο Ελληνισμός και Εγώ ο Αρχηγός σου σε καµαρώνουμε..» ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ ΣΕΛΙΔΑ 2 Εκατόν πενήντα Ὑρόνια συμπληρώθηκαντις μὲρες αυτὲς απὀ την ἔναρξι της συγκλονιστι- κώτερης δύχης της Εθνεγερσίας. Στις ] Μαρτίου του 1804-20 Μαρτίου µε το νὲο ημερολόγιο -ἄρχισε στο Ναύπλιο η περἰφη- µη Δύση των Ελευθερωτών. Των δυο ηρωϊκών στρατηγὠν του Αγώνα Θεοδώρου Κολοκο- τρώνη και Δημητρίου Πλαποῦ- τα ἡ Καλιοπούλου. Ηταν ἕνας αγώνας εξοντώσεως της επανα- στατικής ηγεσίας του ἔθνους, απὀ την Οθωνική Αντιβασιλεία. Και µια «Βανυαρική» μέθοδος επιβολής ενὸς καθεστώτος βίας στο «νεόδµητο» Ἑλληνικο Βα- σἶλειο, που συνέθεσαν µια απὀ τις δραματικὠτερες χαι πιο σκοτεινὲς σελίδες της νεώτερης ιστορίας µας. Ως την ημέρα της δίκης οι κατηγορούμενοι Ίρωες εἶχαν μείνει φυλακισμένοι 7 μήνες σε αποµόνωσι, στο Παλαμἰδι. Με τις αὀριστες και προκλητικά χα- τασκευασμὲένες τὲσσερις τον αριθμὸ κατηγορίες: Ί. Συνὲρ- γεια σε πρᾶξεις ληστείας, λόγω των «επαφὼν» των χατηγορου- µένων µε τους ληστὲς Μπατζο- ῥραΐους, Καπογιάννη, Κοντοβου- νήσιο, Μπαλκανά κ.ά. οπαδούς του Φιλορωσικού Κόμματος. 2. Συνωμοσία για «πρόκληση» εµ- φυλίου πολέμου ... 3. Αναφορά στον αυτοκράτορα της Ρωσῖας, για κατάλυση της Οθωνικὴς Δυ- ναστείας και ἆ. Αναφορά στον βασιλέα της Βαυαρίας, µεκατη- γορίες εναντίον των μελών της Αντιβασιλεῖας. Τα πρωταγωνιστικἀ πρὀ- σωπα της τραγωδίας ἦταν: Δυό από τα µέλη της Αντιβασιλείας, ο πολύς ᾽Αρµανσμπεργκ και ο δοκισίσοφος Μάουερ, που μ΄ ὅλα ταύτα στο αληθινά αποχα- λυπτικὸ βιβλίο του «Ο Ἑλληνι- χὸς Λαός» δε διστάζει να οµο- λογήσει ότι «Μια ακόµα μεγαλὺ- τερη δυσκολία - στη διακυβὲρ- νηση - ἦταν τογεγονός ὀτιβρεθή- χαµε σε µια χώρα για την οποία ελάχιστα πράγματα Ὑνωρϊῖζα- µε». Ο υπουργός Δικαιοσύνης ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΗΝ ΧλΩΡ Κων. Σχοινάς δεινὸς καιροσχὀ- πος. Κι ο δαιµόνιος Επίτροπος Επικρατείας Ἑδουάρδος Μάσ- σον, ἕνας Σκωτσέζος τοιχοδιώὼ- χτης, που Ίρθε στην Ελλάδα στα 1824, ἔμαθε ἄριστα τα ελληνικά κι ἔφτασε να διορισθεὶ δικηγό- ῥος. Υπήρξε ο υπερασπιστής του φονιά του Καποδίστρια Γ. Μαυρομιχάλη. Κι απὀ τη βανα- ρική Αντιβασιλεία τοποθετήθη- χε Γενικός Εισαγγελέας... Τέλος οι Δικαστὲς: Αθανά- σιος Πολυζωΐδης, πρὀεδρος και µέλη Γεώργιος Τερτσέτης, Δημ. Σοῦτσος, Φωκίων Φραγ- κούλης και Α. Βούλγαρης. Γραμματέας Χρήστος Ζώτος. Υπερασπιστὲς του Κολοκοτρώ- νη ο Πάνος Βαλσαμάκηςκαιτου Πλαπούτα ο Χριστόδουλος Κλωνάρης. Στη διᾶρχεια της τρομερῆς αυτής σκηνοθεσίας, µε τη µορφή της δίκης, διαβάστηκαν πλήθος ἔγγραφα κι εξετάστηκαν περὶ- που διακόσιοι μάρτυρες υπερᾶ- σπισης και κατηγορίας. Με σκανδαλώδεις παρεμβάσεις της Διοικητικής Αρχής. Μια, η δρα- µατικἁ αστειότερη, ἦταν κι αυ- τή: Ὅταν τἔλειωσε την αγό- ῥρευσι ο επίτροπος Μάσσον και ζήτησε την καταδίκη σε θάνατο των κατηγορουμένων οι υπερα- σπιστὲς απαϊΐτησαν µε τις αγο- ρεύσεις τους να υποχρεωθεὶ ο επίτροπος να παράσχει στο Δι- καστἠριο αναγχαῖες διευκρινί- σεις γύρω απὀ ορισμένα εντελώς αυθαἰρετα αποδεικτικἀ στοι- χεία που επικαλέστηκε. Αυτὸς αρνήθηκε. Το δικαστήριο ἔκρινε όμως, µε πρωτοβουλία των φω- τισμἔνων μελών του προέδρου Πολυζωϊΐδη και του Τερτσέτη, ότι ἔπρεπε να δοθούν οι διευχρι- νίσεις. Και τότε ... εκδόθηκε Βασιλικἡ διαταγή που οὖτελίγο οὖτε πολύ... ενέχρινε την ἄρνησι του επιτρόὀπουνα απαντήσειχαι μβῤνρης-- Ο: ηρωϊκοί δικαστὲς Αθανάσιος Πολυζωΐδης (Πρόεδρος) ΕΘΝΙΚΟς ΦΥύΛΑΚΑς Η δίκη και καταδίκη των Ελευθερωτών .. ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ὸΣΤΗΝ ΕΔΡΑ . ΠΟΙΝΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΟ ΓΕΡΟ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΠΟΥΤΑ και Γεώργιος Τερτσέτης (σύνεδρος) που δεν υπέγραψαν την καταδικαστική απὀφαση υποχρέωσε το Δικαστήριο να εχδόσει απόφαση. Αξίζει τ᾽ αποθησαύρισµα: ΟΦ8ΩΝ -- ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑ- ΔΟΣ - Αποφασίσαμε και δια- τάσσοµεν τα εξἠς: {ον - Ἡ παρά του ηµετέρου Επιτρόπου της Επικρατείας παρὰ τω ενταύθα Δικαστηρίω κυρίου Μάσσωνος γενομένη παραϊτησις του δικαι- ὤματος της απαντήσεως, κατά την εναντίον του Θ. Κολοκχο- τρώνη και των συντρόφων αυτού ανακριτιχκἠν δίκην, καθώς και αι παρ᾽ αυτοῦ γενόμεναι προτᾶ- σεις εγχρίνονται παρ᾽ ημών. 2ον -Το εν Ναυπλίω Διχαστῆριον η» ορ Ἡ -”-. 3 Όιτρεις πρωτεργάτες καιιδρυτέςτης Φιλικής Εταιρείας Ξάν- εἶναι κατά νόμους υπόχρεον να αποφασἰσει περὶ των προτάσε- ων τούτων του ημετέρου Επιτρὀὸ- που και την απὀφασιν ταύτην να κάμει κατὰ τους νομίμους τῦ- πους, συνδισκεφάµενον εν συλλὀ- γω. Αιπαρατηρήσειςτου Προξ- δρου δεν δίνανται να αναγνωρι- σθούν ως αποφάσεις του Δικα- στηρίου» κ.λ.π. Το διάταγμα τοῦτο αποτε- λεί μνημείο αυθαιρεσίας, µε την παρέµβασι της Πολιτικής εξου- σίας στη Δικαστική. Πίσω απ᾿ ολόχληρο το πλάνο αυτό αναδεῦ- εται η στυγμἠ αμαβίωσο της ξε- αμα θος, Σκουφάς, Τσακάλωφ. ο ελέα ΟΗΙΟΡΙΝΕ Εσδονίπο ο ΝΕΑ ΧΑΩΘΙΝΗ Ραφινέ ΑΙΑΤΗΡΗάΚΤΕΤΟ χξ δΡΟζΕεΡΟ ΝΕΜΨΣ αλ ο ΙΝΗ ἐπΙ λεύκαν καὶ ΒΑΨΜΜΕΝΩΝ ΜΕ ΣΤΕΡΕΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΒΑΜΒΑΚΕΡΩΝ Με 1ο χέρι Ἡ σὲ πλυντήριο Ἑγ. ἠαπαά ος ΜωΒΛΒίΛΑ (πδνήας ΕΣ ΥΚΑΝΣ 5 ο. Ρ.. ο υπ... ΙΝΒΤΗυΟΤΙΟΝ« εϱΗβ δε ορίαῖο 0090 ναεχειδπορτες ὥστε οταν θελησετε θα εχετε κ’ενα µικρο 900 ναεχει επίδοσεις αλλα και ασυγκρτη ουΌνομια καυσιµων/σα» και ουονοµια ου δεν ύπαρχει σε κανενα αλλο αποκνΟ 900 να ὄνη το ασθηµα της ασφαλειας αομα κα σπς Πο δισ- Οἱ πολἔµαρχο!ι Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και Δημήτριος Πλαπούῦτας, (2η εικόνα στο κεντρο) τον καιρό του Αγώνα. Ελληνικό τόπο. Ἡ οποία, µε συμμάχους χι αρχετοὺς ᾿Ελλη- νες αριβίστες, προσπαθεί να εξοντώσει τους αληθινούς εθνι- χούς ηγέτες καινα σταθεροποιή- σει τα αλλότρια συμφἑέροντα. Τον καιρό που πιάστηκαν και φυλακίστηκαν οι Κολοκοτρώνης και Πλακούτας (7 Σεπτεμβρίου 1839) κι ως τη δίκη ἦταν φυλα- χισμένοι και οι Κἰτσος Τζαβέ- λας, Τσᾶμης Καρατάσος, Θεό- δωρος Πρίβας, Σπύρο-Μήλιος. Ρούκης, Κριεζιώτης, Μαμού- ρης, Αλωνιστιώτης κ.α. Ἡ κα- ταδίκη θ᾽ αποτελούσε το πυρο- ». τἔχνημα του τρόμου για κάθε αντίστασι στα σχἑδια του ξενό- Φερτου κατεστημένου. Και το δράμα κορυφώθηκε µε τη διάσχεψι του Δικαστηρίου για την απὀφασι. Όιτρεις ἔενο- κίνητοι σύνεδροι Βούλγαρης, Σούτσος χαι Φραγκούλης εψἠ- φισαν αμέσως την καταδύκη σε θάνατο. Ο Πρόεδρος Πολυζωῖ- δης κι ο σύνεδρος δυιαστἠς Τερ- ταξτης ζήτησαν την αθώωσι, αρνήθηκαν να συνταχθοὺν µε την ᾿Ορόκλινης. μ.μ.) ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΡΟΚΛΙΝΗΣ ΄Η : Επιτροπή τῶν ᾿Εθνικοφρόνων Σωματείων ᾿Ορόκλινης, καλεῖ τούς ἐθνικοφρόνες τῆς Κύπρου, νά εἰσφέρουν γιά τήν ἀνέγερση τοῦ νέου οἰκήματος τῶν ᾿Εθνικοφρόνων Σωματείων Γιά Πληροφορίες καί εἰσφορές οἱ ἐνδιαφερόμενοι ν᾿ ἀποτείνονται στήν ᾿Επιτροπή, ἡ στά τηλ. 041 -57009 (µετά τίς 7 . ΓΙΑ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΕΣ ΚΤΗΜΑΤΩΝ . ο ΚΑΙΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ο σ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΟΛΩΝ ο ΤΩΝ ΤΥΠΩΝ ΑΠΟΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΠΑΠΑΧΡΙσΣΤοΟνΥ ὅὦ α Ψεματισμένος -- Λάρνακα τηλ. 04914- 351 ο και Αραβικό Κόλπο. ΦΑΙ)ΡΙ ΕΓΒΠΟΡΕ ΙΙΝΕ Τακτικὲς αναχωρήσεις απὀ Λεμεσό για 1ΕΡΡΑΗ Δεχόμαστε φορτία σε εμπορευματοκιβώτια (0οπ(αί-ς περ) παθὼς χαι συμβατικά φορτία. Για περαιτέρω πληροφορίες: Αποταθεῖτε στους γενικούς πράκτορες ΜΟΟΡΤΑΚΑΣ ΘΗΙΡΡΙΝ6 ΑΟΕΝΤΡΘΙΤΟ Τηλ: θ8307-8 Τὲλεξ: 3076. ΛΕΜΕΣΟΣ υποτιθέμενη πλειοψηφία και να παραστούν στην απαγγελία µι- ας τέτοιας εγχληματικῆς φανε- ῥρά καταδίκης. Το τι ακολούθησε εἶναι απερἰγραπτοχι αναδιπλώ- νει την καρδιἁ του ερευνητή. Το αφηγείται ο Τερτσέτης, στο λὸ- Υο που ετοίμασε για την 25η Μαρτίου του 1874, µε την ευ- καιρία των σαράνα χρόνων απὀ τη θρυλική δίκη, χαι δεν πρό- φτασε να τον εκφωνήσει, γιατί πέθανε απὀ αποπληξία στις {5 Μαρτίου του 4874. Ἔγραφε, ανάμεσα στ᾽ ἄλλα, αναφερόµε- νος χαι στην ηρωϊκὴ στᾶσι του Πολυζωΐδη, που εἶχε αφήσει τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο 1879: «Ἔπειτα εγὠ ακολούθη- σαν τον Πολυζωΐδην εις την οι- χίαν του, ὀπου δεν πέρασαν τρία τέταρτα της ὦρας, ἦλθαν κλητή- ρες Χαι µας προσκαλούν εκ μὲ- ῥους του υπουργού ο λαός εχύθη ορμητικὸς, ανυπόµονος. Ανε- γνώσθη η απὀφασις των τριών, αλλά μὸλις άκουσε το ακροατήἠ- ριον την λέξιν θάνατος φεύγει και ἔξω φρενών, απὀ το δικαστι- χὀν αμφιθέατρον. Μηρμύγχια χαι ο κόσμος εις την σιμοτινῆν πλατείαν. Εις την αχρόασιν της αποφάσεως σταλαγματιὲς δα- κρύων ἐπεφταν από τους οφθαλ- μούς του Πλαπούτα. Εσυλλογί- ζετο την ορφάνια των τέχνων του. Ο Κολοκοτρώνης µε ατά- ραχον βλέμμα εἶπε: «Μνήσθητίὶ µου, Κὗριε, όταν ἆλθης εν τη βασιλεία σου ω. Ἔκαμε το σταυρὀ του κι᾿ επἠρε µια πρὲζα ταμπάκο. Δεν δύναµαι να χωρισθώ απὀὸ το κείμενον της ομιλίας µου, αν δεν σας Φανερώσω την καχἠν πίστιτης εξουσίας εις αν- τὴν την υπόθεσιν. Μάθετε, ὅτι δεν εἶχαν περάσει πολλὲς ημέρες απὀ τα ελεεινἁ συμβάντα της δίχης και ο Πολυζωΐδης, λαμβά- νει γράμματα απὀ τα Παρίσια, απὀ φίλο του και τον ειδοποιού- σε ὅτι εις την Εφημερίδα των Δωιαστηρίων (6ΑΖΕΤΤΕ ΡΕ ΤΒΙΒΙΙΝΑΙΧ) εἶναι δημοσιευμέ- νη η απὀφασις των τριών δικα- στών, αλλά µε την υπογραφὴν του Πολυζωΐδου και την εδιχἠν µου. Ο Κλωνάρης ἔλαβε ἔπειτα χαιτοφύλλον της εφημερίδος εις Ναὐύπλιον. Χρειάζονται σχόλια: Συγκινητική φωνή του και- ροῦ, η αφήγησι του Τερτσέτη. Παρὲχει στυγνὸ το χαµήλωμα των συνειδήσεων στα πλέγματα των δημιουργημένων συμφερὀν- των. Επισκοπώντας την καθιε- ῥωμένη ιστορία, μὲσ᾽ απὀ τα κείμενα του εἶδους, αντιλαµβα- νόµαστε πόσο ἔξω µένουµε συ- χνά απ᾿ τηνιστορἱία. Σελἰγο, µε βασιλικό χαι πάλι διάταγµα, Ἡ ποινή των ηρώων μετατράπηκε σε εικοσᾶχρονη κάθειρξι. Ὕστερα απὀ 14 µῆνες, όταν ενηλικιώθηκεο ᾿΄Όθωνας και κά- θισε στο θρόνο, αποφυλακἰστη- καν µε χάρη. Η Δικαιοσύνη του χρόνου, ὅμως, αμείληκτη, αρνη- θηκε κάθε συγκατάβασαι στην τὸ- ση βάναυση και χονδροειδή πα- ραβίασι, απὀ ανθρώπους, των στοιχειωδὲστερων διχαιωµά- των του ανθρώπου. Τρανσίστορς ὅλων τῶν τύπων ἐκχυμωτές Φρούτων κ.λ.π. ΚΑΣΕΤΤΕΣ: ἄδειες καί γεμάτες. ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ δ.ΟΦΦΣΕΤ «ΛΟΝΤΟΣ» ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΜΙΣ ΓΙΑΓΚΟΥ ΛΤΔ ΟΔΟΣ ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 34 Τ.Κ. 1200 ΤΗΛ. 64579--73715 ΛΕΜΕΣΟΣ Γιά ᾿Ηλεκτρικά ἐδη ὅλων τῶν τύπων, ἀποταθεῖτε σ΄ ἐμᾶς. Θά όάς καταπλήξη ἡ µεγάλη ποικιλία πού διαθέτουμε. ΡΑΔΙΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΑ σπιτιοῦ, Φορητά, αὐτοκινήτων κλπ. ΟΙΚΙΑΚΑ ΕΙΔΗ: Κατσαρόλες ἀτμοῦ, ἀνοξείδωτα, ηλεκτρικά μίξερ ΕΠΙΣΗΣ, Γενικοί ἀντιπρόσωποι καί διανομεῖς τῶν διεθνοῦς φήμ Γαλλικῶν παιγνιδιῶν Λ{Α9ΟΗΕΤΤΕ. .. --ΧΟΝΔΡΙΚΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ-- Σὲ πραγματικά ἀσυναγώνιστες ἡμές. «ΚκΤΥΠΗΣΕέΙΣ «πι ΚοΝΤΡΑΠΛΑΚέ ΚΑΙ ΥΦΑΣΜΑΤΟΣ ΛΟΥΗΣ ΧΡ. ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ -ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ «04721056 αυΥΓΟΡοΥ 4 65103 ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΡΑΦΕΙΑ: ΒΑΣΙΛΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ 4 Τ.Κ. 330 ΤΗΛ. 64211 ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΠΛΩΣΕΙΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΛΤΊΔ Β Παντός εἶδους επιπλώσεις. Β Επισκεφθεῖτε µας για το συµφερο σας. ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 18 ΤΗΛ. 67472, ΛΕΜΕΣΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ ΛΑΡΓΙΟΤΗ ᾿ Νο 1 Νο.2 ΟΔΟΣ ΕΡΜΟΥ 127 ΟΔΟΣ Ζ.ΚΙΤΙΕΩΣ 93 ΤΗΛ. 59656 ΤΗΛ. 55629 ΛΑΡΝΑΚΑ Στο κατάστηµα Νο ἃ, ἔναντι καταστή- µατος Νο 2, ολόχρονο ξεπούλημα τείων στο Τσξρι. ΄Αγγελον Κουρουντζιήν, Τσὲρι. ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΣΕΡΙΟΥ Το Διοικητικὸ Συμβούλιο των Εθνικοφρόνων Σωματείων Τσερίου, καλεί τους Εθνικόφρονες της Κύπρου να εισφἔρουν για την ανἔγερση Ιδιόκτητου οικήµατος των Εθνικοφρόνων Σωµα- Για πληροφορίες και εισφορὲς οι ενδιαφερόμενοι ν᾿ απευθὺ- νονται στην Επιτροπή του Σωματεῖου, ἡ το τηλ. 026-21293 κ. Τηλ. 65730, Τ.Κ. 9251, Λεμεσός. .. ΤΖΙΡΚΩΤΗΣ 4. ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΛΑΡΝΑΚΑ Τηλ. 56949 ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ ΕΙΔΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ 3 ΛΑΜΑΡΙΝΕΣ Μαύρες και Γαλβανιζξ όλων των μεγεθών. 3 ΣΩΛΗΝΕΣ Μαὺρες και Γαλβονιζὲ ὅλων των μεγεθών. α ΣΩΛΗΝΕΣ Επίπλων και Εξώστ όλων των μεγεθών. . ΠΑΣΑΜΑΤΑ Γαλλικής και Ιταλικής προελεύσεως όλων των μεγεθών α ΣΩΛΗΝΕΣ Πλαστικὲς και εξαρτήματα Αγγλικής προελεύσεως α ΛΑΜΕΣ., Σιδηρογωνιὲς, Σεξιὀν Νευκὲς. Π. ΄Αξονες παντός εἴδους και µεγἔθους 3 ΛΑΜΑΡΙΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕςΣ5 5ΤΕΕΙ. ! ΤΣΙΓΓΟΥΣ Γαλβανιζε όλων των διαστάσεων. | ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ σωλήνων γαλβανιζὲ και ρουμπινέττα. ΟΓΔΟΝΤΑΕΤΗΣ ΠΕΙΡΑ ἂ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΣ 8 Τιμὲς Λογικὲς ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΜΑΣ ΠΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ϐρ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΑΠΤΗΜΑΤΑ ΥΨΗΛΗΣ ΜΟΔΑΣ Λεμεσὸς : Αγ. ᾿Ανδρέου 33, Τηλ. 63708 Λευκωσία”: Μνασιάδου 2δ Τηλ. 49930 2002 9 Χειροποίητα σπίτια, (Εξοχικάἀ ἡ μόνιμα). Παράδοση σε Δαθ μέρες. ϱ Ντουλάπια κουζίνας απὀ ξύλο και παντός εἶδους ξυλουργικὲς εργασίἰες. ΑΠΟΤΕΙΝΕΣΘΕ κ. ΑΝΔΡΕΑΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Τηλ. 02533-865 ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΔΙΣΚΩΝ -- ΚΑΣΕΤΤΩΝ ΗΙΕΙ - ΝΙΡΕΟ Α. ΘΕΟΔΟΡΟΥ ΤΗΛ. 55298 ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ 76 (Δρόμος Μὲσα Γειτονιάς) Διατίθενται: ΥΙΡΕΟ δια ενοικίαση. ΥΙΡΕΟ ΟΑΘΘΕΤΤΕΕΞ σε μεγάλη ποικιλία ἔργα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΞΕΝΑ µε ελληνικούς υπότιτλους. ΔΙΣΚΟΙ και ΚΑΣΕΤΤΕΣ Που μόλις εκυκλοφὀόρησαν. Επίσης πωλούνται σε λογικὲς τιμἒς: ΡΑΔΙΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΑ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΗΙΕ 90ΙΣΤΕΜ ΚΑΣΣΕΤΤΟΘΗΚΕΣ κ.λ.π. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «Ο ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ» ΟΔΟΣ ΡΟΝΑΑΤ.ΜΠΑΡΖΟΟΥΣ (παρά τό Κεντρικό Ταχυδρομαῖο Λαμεσοῦ) Τηλ. 68674 ὦ Διαγηρεῖτε γραφεῖὸ ἡ ἀπηζαίρηση Τήν γραφ.- κή σας ύλη νά παίρνετε ἀπό τό βιβλιοπωλαῖο χαρτοπωλεῖο «Ο ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ» 5 ΘΕΛΕΤΕ. ΔΩΡΑ ΓΑΜΩΝ, ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ, ὥς ὉμΟΜ. ΕΟΡΤΩΝ, κλπ. Ἅᾗ ας 5. ΣΧΟΛίΚΑ ἡ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΙ8Λλια δι ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΕΣ ΑΠΟΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ» ΓΝονται δακτὲς παραγγελίας ἀπό τηλοφώνου. Άμεσος παράδοσις στά γραφαία. ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. Διατίθενται προς πώληση Φωτογραφίες των ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα του 1955--58 καθὠς και στιγμιότυπα απὀ τον αγώνα. Τιμή 500 µιλς. Αποτείνεσθε: Βιβλιοπωλείο «ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ» ον εξ ἆιεο ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΣΧΟΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ ΓΑΛΛΙΑΣ Εὐαγόρα Παλλπικαρίδπ 44 Λατοιὰ -- Λευκωσία Τηλ. 81570 ἠνευδασ ΞΛΑΡΝΑΚΑ ᾿ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΥΣΟΞΥΛΑ. ϱ Πωλοῦνται καυσόξυλα - ών τζάκια ϱ Χονδρικώς λιανικἁ Πα ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΣΣ . ΑΠΟΤΕΙΝΕΣΘΕ κ.ΣΕΝΗΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑ ΤΗΛ. 04314319 ΒΑΦΕΙΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΑΙΤΟςΟςΗΠΚΟΜΟ ΑΒΕΡΩΦ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Οδός Αγνοουμένων 8 ΠΑΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ ΤΗΛ. 360638 ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΠοΟ- ΓΙΑΤΙΣΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙ- ΝΗΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΧΡΩΜΙΑ- ΤΑ Η ΕΙΔΙΚΟΤΗΣ ΜΑΣ --ΤΙΜΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ- Γραφείτε συνδρομητὲς του «Εθνικοὺ Φύλακα», για το 1984. Μόλις εκδίδεται θα τον παίρνετε ταχυδρομικώὼς στο σπίτι σας. ΔΕΛΤΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ου ο ο. Ου .ο9 9499 δα ςυφοοςς --υ--οιωοοο, 1.1.1 ος. ο9ς.9. ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΚΥΠΡΟΥ Ο5 Συμπληρώστε Το πιο πάνω δελτίο και ταχυδρο- μείστε το στη διεύθυνση: Εφημερίδα ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ Οδὸς Βασίλη Μιχαηλίδη 4 Τ.Κ. 380 ΛΕΜΕΣΟΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΣ τουσ ΣΥΝΔΡΟΜΗ- ΤΕΣ ΤΟΥ «Ε.Φ.ν του 1983 ν᾽ ανανεὠοουν τη συνδρο- µή τους για το 1984. απών σσ ΕΦ. Η εφημερῖθδα θᾳ συνεχίσει ν᾿ απο- αμα υς συνδρομητὲς μας, ανεξάρτητα απὀ το αν Ἐ οόμονς υὂν Ἡἡψαβα Π αργα τη συνδροµήτους. Επίσης ως υς συν Ῥομητεςμας, που για οποιοδήποτε λόγο ν πῆραν ἔκδοση ἡ εκδόσεις του «Ε.Φ., να Επικοινωνἠ- σουν το συντομώτερο µαζί µα ὺ μον μας, γιανατους αποσταλοὺν οι ,

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Φωτεινά παραδείγματα το 1821 και 1955 Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 8p
ΣΚΕΠΑΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΕΜΑΣ 8p
ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 8p
Ο κόσμος τών αντιθέεσεων 7p
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕ ΠΟΛΕΜΟ 7p
Το '55 μας κρατά ολόρθους στ' αχνάρια των ηρώων της ΕΟΚΑ 7p
Μήνυμα της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους ΑΘΩ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ 7p
ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ 7p
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ 6p
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Πολιτισμός 6-7p
Σκουφάς: Ο πατέρας της λευτεριάς 5p
«ΜΗΤΡΟΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ..» 5p
ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ 5p
ΜΝΗΜΗ 1821 4p
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΣΤΟ ΚΡΗΣΦΥΓΕΤΟ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΧΑΙΡΑ, 33.3.84 4p
ΖΗΤΩ Η 1Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 Πολιτική#Πολιτισμός 3p
Η δίκη και καταδίκη των Ελευθερωτών Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 2p
ΣΚΕΠΑΣΕ ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΕΜΑΣ 1p
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΗΚΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. 1p
ΝΑ ΣΤΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ 1p
ΖΗΤΩ Η ΕΟΚΑ 1p