ΜΑ UM EE Al E:OMOAOTHDED TOY TEPOY AYTOVETINOY 206v. Ἡ µωρία τῶν Μανιχαίων. λὲν ἐγνώριτα τὴν ἄλλην ἐχείνην πυαγματυκύτητα, ἡ ὑποία καὶ po- γη εὐρίσκετω. εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ σὰν νὰ γεντωιζόμουν ἀπὸ ἕνα ὑούμεντφον, ἀπεδεχόμουν τὴν γνώμην τῶν γελοίων ἐκείνων ce πατεώνων, ὕταν μ' ἐρωτοῦσαν: πύθεν προέρχεται τὸ κακόν, ἐὰν ὁ Οεὸς περιορίζεται ἐντὸς τῶν ὁ- ρίων ἀνθοωπίνης µοοφῆς, ἐὰν ἕ- yn τρίχας καὶ ὄνυχας xual ἂν ἕ- πρεπε νὰ θεωφήσω δικαίαν καὶ ὐυθὴν τὴν πφᾶξιν ἐκείνων, ποὺ ἔχουν πολλὰς γυναῖκας, φογεύουν ἀνθρώποις καὶ θυσιάζουν ζῶα εἰς τοὺς θωμοὺς. Αὐτὰ τὰ ζητήματα ἀνεστάτωναν τὴν ἀμάθειάν µου, Ἔστρειμα τὰ νῶτα πρὸς τὴν ᾱ- Ἰήθειαν καὶ ἐφανταζύμουν, ὅτι ἑ- θάδιίζα ποὺς αὐτήν, διότι ὁὲν ἤ- Έενρας ὅτι τὸ κακὸν δὲν εἶναι πα: um I στέρησις τοῦ ἀγωθοῦ, ἡ ὃ- motu, ἓν τελικῇ ἀναλύσει, εἶναι αὐτὴ τοῦτο τὸ μηδέν, Κα μήπως ἥμουν εἲς θέσιν νὰ διωκοίνω ti ποτε ἐγώ, οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ ὁποί- ου δὲν ἔθλεπαν πέραν ἀπὸ τὰ σώ- Mute καὶ τὸ πνεῦμα πέραν ἀπὸ τὰ φαντάσματα Δὲν ἤξευσα, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι πγεῦμα, ὅτι δὲν ἔχει µέλη εἰς μῆ- nog καὶ πλάτος µετρούµενα” ὅτι το Μίνα Έου δὲν συνίσταται ἐν µάζης, διότι κάθε µαζα εἶναι εἰς τὰ µέρη της µικροτέρα παρὰ εἰς τὸ σύγολόν της. Αλ) ἀκύόμη καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶναι ἄπειρος, θὰ εἶναι. µικοοτέρα εἲς ὡοισμένον τµήµα της, καθοριζόµενον ὑπό τι- γος χώυου. Ἡπομένως δὲν θὰ εἴ- γαι ὁλόκληρος παντοῦ, καθὼς εἷ- να τὸ [νεῦμα, ὁ Θεός. Πεοὶ ᾖ- κείνοι. δὲ, ποὺ εὑρίσχεται εἰς ἡ- μᾶς καὶ δυνάµει τοῦ ὁποίου ὑπάρ- χοµεν, ὡς καὶ περὶ τοῦ λόγου, δι- & τὸν ὁποῖον εἰς τὰς Γραφὰς ᾱ- ναφέρεται, ὅτι εἴμεθα «χατ’ εἰκό- va Οεοῦν πεοὶ ὅλων αὐτῶν δὲν εἶχα τὴν παθαμινοὰν ἰδέαν, Καὶ ἀγνοοῦσα τὴν ἀληθινὴν é- κείνην ἐσωτερικὴν δικαιοσύνην, ποὺ δὲν κρίνει σύµφωνα μὲ τὰ ie θη καὶ τὰ ἔθιμα, ἀλλὰ κατὰ τὸν τόσον δίκαιον γόµον τοῦ παντοδυ- νάµου Θεοῦ, ποὺ ρυθμίζει τὰ ἡ- On zai th ἔθιμα τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν αἰώνων, ἀναλόγως τῶν αἰώ- γῶν καὶ τῶν ἐθνῶν' κατὰ τὸν νύ- μον ἐχεῖνον, ἀπέναντι τοῦ ὁποί- ov ἦσαν δίναιοι ὁ ᾿Αόραάμ, ὁ ]- σαάκ, ποὺ ἐπαινέθησαν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ, µολογότι εἶχαν κριθεῖ ἄδικοι ἐκ µέρους τῶν ἁμα- θῶν, ποὺ, δικάζουν γατὰ τὸν τρό- πον τῶν ἀνθρωπίνων δικαστηρίων καὶ ποὺ κρίνουν τὴν παγκόσμιον τοῦ ἀνθρωπίνου Ὑένους διαγωγὴν μὲ τὸν γνώμονα τῆς στενοχεφά- λου πείρας τῶν, Ὡς ἐὰν ἕνως ἄν- θρωπος, ποὺ ἀγνοεὶ τελείως τὴν πανοπλίαν καὶ τὰ διάφορα µέρη της, ἐζητοῦσε νὰ προστατεύσῃ τὴν χεφαλήν του. μὲ τὰς περιχνηµί- bac vai vi πριφυλάξη μὲ τὴν πε- οιχεφαλαίαν τὰ πύδια του, καὶ ποὺ θὰ ἐστεγεχωρεῖτο, διὰ τὸ ὅ- τι οὔτε αἱ περικνηµίδες προσαρ- µύζονται εἰς τὴν κεφαλήν του οὔτε ἡ περικεφαλαία στὰ πόδια του. Η, ὡς ἐὰν κάποιος πάρεπο- γεῖτο, ὅτι ὠρίσθησαν διὰ τὸ ἆ- πόγευµα μιᾶς ἡμέρας αἱ διακοπαὶ τῶν δικαστηρίων καὶ τοῦ ἐμποορί- ου καὶ ἑπομένως δὲν θὰ τοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ πωλήσῃ τὰ ἐμπορεύ- (Συνέχεια εἰς τὴν δ΄ σελίδα) οσο $a AL EECMOAOTHELID TOY 1. AYTOYOT NOY (Συνέχεια ἀπο τὴν Υ΄ σελίδα) eT TOW, TH ὑποία τοῦ ἐπετρέ- πετο νὰ ἐρποιήσῃ TO Teal Tig tL Mag heteas. “MH, @s ἐὰν κάποιος πιιρεξενεύτο, ὅτι εἷς μίαν γαὶ τὴν αὐτην οἴνίαν δὲν ἐπιτοέπεται εἷς τὸν οἰνογόον νὰ μεταχειοίζεται σλείη, ὃ γειρισμὺς τῶν ὑποίων εἶνια ἀνατεθειμέγος εἰς ἄλλον te πηούτην. Η. τέλος, ὡς ἐὰν κά: | πυιος ὀπαφοῦσε. διὰ τὸ ὅτι πάτω ὑπὸ, μίαν κα τὴν αὐτὴν στόγην | δὲν δίδετιω εἷς ὅλα τὰ µέλη τῆς οἰγίας ἡ αὐτὴ ἀπασγόλησις. (Συνεχίζεται) et li oe