ΠΕΠ MONERIKOY NOATEYMATO EN 0 AO OPE Γοῦ κ α΄ Μετὰ τὴν καταστροφὴν τῶν μοναχικῶν κέτρων τῆς ᾿Ανατο- λῆς ὑπὸ τῶν ᾽Αράθων (τῶν µο-ί ναχικῶν κέντρων Αἰγύπτου: Συρίας καὶ Παλαιστίνης) καὶ ἀργότερον τῶν Τούρκων (µο-ι ναχικῶν κέντρων Μ. ᾿Ασίας) | µόνον κέντρον τοῦ µοναχικοῦ Siov τῆς Ορθοδόξου ᾿Ανατο- / λῆς ἀπέμεινε τὸ Άγιον Όρος | Αθως. Καίΐτοι δὲ ἡ μεγίστη | ἀνάπτυξις αὐτοῦ ἐγένετο κατὰ ι τὰς τρεῖς τελευταίας πρὸ τῆς ἁλώσεώς τῆς Κωνσταντινουπό- λεως ἑκατονταετηρίδας, ὅμως { πρὸ πολλοῦ ἤρχισε νὰ καθί-: σταται τόπος ἀθκήσεως ἀνα- χωρητῶν. Μεμονωμµένους ἀναχωρητὰς συναντῶμεν εἰς τὸν Άθω ἤδη: ἀπὸ τοῦ 6ου μ.Χ. αἰῶνος' σὺν | τῷ χρόνῳ δὲ ἡ περιοχἡ τοῦ | Αθώ πληροῦται ἐρημητηρίων' αἱ παλαιαὶ πολιτεῖαι τῆς χερ σονήσου ἐρημώνονται καὶ ἡ ἡ- ουχία ξαπλώνεται παντοῦ. τὴν ἐρημιὰ αὐτὴν ἀκριδῶς προσ- καρτεροῦσαν καὶ ἐπεδίωκον καὶ οἱ ἀθληταὶ τῆς οὐρανίου Δασιλείας διότι το κάτι τὸ ἀπαραίτητον διὰ va ἀποφυ- Ύουν τὸν κόσμον καὶ τοὺς πει- Ρρασμούς του’ καὶ ἔτσι ἀνενό. Χλητοι πλέον ἐπιδίδονται μετὰ ζήλου πρωτοφανοῦς εἰς τὴν λατρείαν τοῦ Θείου καὶ τὸν αὐτοκαθαρμόν. Οἱ μοναχικοὶ αὐτοὶ συνοικισμοὶ ὑφίσταντο συχνὰ καταστροφὰς ἐκ τῶν ἐ- πιδρομῶν τῶν πειρατῶν, δι αὐτὸ καὶ οἱ µοναχοὶ ἐγκατέλι- πον τὰ παραλιακὰ µέρη καὶ ἐγκαθίσταντο εἰς τὰ ἐνδότερα τοῦ Όρους διὰ νὰ εἶναι ὁλι- γώτερον εὐπρόσόλητοι εἲς τοὺς Σαρακηνούς, Ἡ παράδοσις ἀναφέρει ὅτι κατὰ τὸν 9αν αἰῶνα ὑπῆρχον εἰς τὴν χερσόνησον δύο Μοναί, ἡ µία παρά τὴν Βόρειον παρα- λίαν, πλησίον τῆς σημερινῆς Μονῆς τοῦ Χιλανδαρίου (Σερ: θική). ἱδρυθεῖσα ὑπὸ τοῦ µα- θητοῦ τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου Βασιλείου ᾿Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, καὶ ἡ ἄλλη ἡ τοῦ Κλήμεντος εἰς τὴν ΒΑ. παραλίαν. Ιωάννης 6 Kodo- Φὸς κατὰ τὸ δεύτερον ἥμισυ tod You αἰῶνος ἔκτισε τὴν Μονὴν Κολοξοῦ, παρὰ τὸν ᾿Α- κἀάνθιον ἰσθόν, θορείως τοῦ Κάστρου. ᾿Απὸ τῆς ἐποχῆς αὐτῆς χρονολογεῖται καὶ ἡ ἁπ- αγόρεύσις τῆς εἰσόδου τῶν λα- ἵκῶν εἰς τὸν Αθω, ἵνα μὴ ἐνο- Χλοῦνται οἱ ἀναχωρηταί. Τοι- ουτοτρόπως τὸ Όρος κατέστη ἀποκλειστικὸν οἰκητήριον ἂν σκητῶν, καὶ μοναχκῶν. Ext προσθέτως οὐδεὶς ἐκ τῶν κο- σμικῶν ἀρχόντων, τῶν στρα- τηγῶν καὶ τῶν θασιλικῶν ὁ- παλλήλων ἠδύνατο νὰ ἐπέμθῃ εἰς τὰ ἐσωτερικάἀ ζητήματα τῶν μοναχῶν' ἕκτοτε οὐδέπο- τε ἡ κοσµικἡ ἐξουσία ἐπενέθη εἰς τὰ τοῦ 'Ἁγίου Ὄρους καὶ δἠ ὄχι µόνον κατὰ τὴν Βωζαν- πινὴν περίοδον ἀλλά καὶ ἀρ- γότερον κατά τὴν ἐποχὴν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀλλοθρήσκων κατακτητῶν. Κατὰ τὴν περίοδον ταύτην δὲν ὑφίστατο εἰσέτι ὀργανω- µένη µοναχικὴ ζωὴ εἰς τὸν “Aba ol Movayoi ἐθεώρουν ἑαωτοὺς ἴσους πρὸς ἀλλήλους, τὰ δὲ μεταξὺ αὐτῶν ἀναφυό- μενα ζητήματα ἔλυον κατά τὸν Χριστιανικὸν youoy τῆς ἀγά- πης καὶ τῆς ἀλληλεγγύης. Ἡ κατάστασις αὕτη ὅμως δὲν ἢ- το δυνατὸν νά ουνεχισθῇ ἐπ᾽ ἄπειρον δεδομένου ὅτι πολλοὶ μοναχοὶ ἐκ διαφόρων μερῶν αυνέρρεον εἰς τὸν Αθω καὶ ᾖτο ἀδύνατον πάντες νὰ ὑπο: ταχθῶσιν ἀμέσως καὶ ἀπολύ- τως εἷς τοὺς ἀγράφους νόμους τῆς περιοχῆς οὔτε καὶ δι᾽ ἰδί- ας προτοθουλίας, ἄνευ ἔκτε λεστικῆς ἀρχῆς καὶ διευθύνσε- ως νὰ ἀποδίδουν τὸ δίκαιον. Ὡς ἐκ τούτου ἀνεφύη ἡ ἀνάγ- wy μιᾶς τοιαύτης ἀνωτάτης ἐξουσίας, ἡ ὁποία νά ρυθµίζη τὴν καθόλου ζωὴν καὶ πολιτεί- αν τῶν μοναχῶν ἡ ἐξουοσία αὕτη ἀνετέθη ἀπὸ κοινοῦ ὑπὸ τῶν μοναχῶν εἰς ἁγιορείτην τινά’ οὗτος ὅμως ἔδει νὰ ἔχη τὴν ἀπαραίτητον ἠθικὴν δύνα- µιν καὶ ὑπεροχικὰ προσόντα διὰ νὰ δυνηθῇ νά ἐπιθληθῇ εἰς τοὺς διεσπαρµένους καὶ ἀτὰ κτους ἀναχωρητάς, ἔπρεπε δη- λαδή νὰ εἶναι οὗτος ὁ ἐξέχων. μοναχός, ὁ διακρινόµενος ἐπὶ ἠθικότητι, ἐπὶ παιδείᾳ καὶ ἐπὶ ἄλλαις ποικίλαις ἀρεταῖς. ἐκ τοιαύτης λοιπὸν ἀνάγκης προ- ἤλθεν ἡ ἐκλογὴ καὶ ἡ ἐγκαθί- δρυσις τοῦ λεγομένου Πρώτου, ὡς τοῦ ρυθμιστοῦ τῆς ἐν τῷ ἼΑθφ µοναχικῆς ζωῆς ἀἁπή- λαυε δὲ οὗτος μεγάλης ὑπο- λήψεως τιμῆς καὶ σεθασμοῦ παρὰ πάντων τῶν Μοναχῶν. Μετὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Πρώ- του ἐνεφανίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἐγκαταστάσεως καὶ διαμονῆς αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων Γερόν- των, οἵτινες µετά τοῦ Πρώτου ἀνέλαθον τὴν διακυθέρνησιν τοῦ Αθω, ἤτοι ἐγένετο κατα- φανὴς ἡ ἀιάγκη κοινοτικοῦ κέντρου’ τοιοῦτον κέντρον φέ- Ρρεται τὸ πρῶτον ἱδρυθέν µετα- ξὺ ᾿Ακανθίου ᾿Ισθμοῦ καὶ Με- γάλης Βίγλας, ἐκλήθη δὲ :Γε- ῥόντων καθέδρα». Μετὰ τὴν ὑπὸ Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ κατάληψιν τῆς Κρή- της καὶ τελικὴν καταστροφὴν τῶν πειρατικῶν ὁρδῶν τῶν Σαρακηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλυμαί- νοντο τὰ παράλια τοῦ Αἰγαί- ου, μεγαλύτερος ἀριθμὸς µο: ναχῶν προσῆλθεν εἰς τὸν ”Α- θω, πολυάριθμοι δὲ ἐκ τού των ἠρχισαν νὰ εἰσχωροῦν εἰς τὰ ἐνδότερα τῆς Χερσονήσου, οἵ ἀναχωρηταὶ αὐτοὶ ἵδρυσιν περὶ τὸ μέσον τῆς χερσονή σου Μαὸν ἐπ᾽ ὀνόματι τῆς Κοι- µήσεως τῆς Θεοτόκου διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν θρησκευτικῶν .ΦΕΙΔΙΟΥ ΚΑΡΝΟΛΑΙΜΟΥ. Ικαὶ καινοτικῶν αὐτῶν ἀναγ- ικῶν, Ὁ κοινός αὐτὸς Ναός ἐκ τοῦ Πρώτου ἐκλήθη Π ρ ω- ἱπᾶτον, ἡ δὲ ὀνομασία δια- Πρεῖται μέχρι σήμερον πρὸς ἠλωσιν τοῦ κοινοτικοῦ ἐν Κα- ρυαῖς κέντρου τοῦ Αγίου Ο: ρους. Τὸ Νέον τοῦτο κέντρον ὠνομάσθη «/λέση» ἢ «ΜεγάΧη ση», ὡς κείµενον εἰς τὸ µέ- σων περίπου τῆς χερσονήσου ἀκολούθως ἀντεκατεστάθη τὸ ὄνομα τοῦτο ὑπὸ τοῦ ὀνόματος «Σύναξις, WY «Κοινότης», διὰ τῶν ὁποίων καὶ σήµερον δη- λοῦται ἡ συνέλευσις ἁπάντων τῶν ἡγουμένων ἢ ἀντιπροσώ πων τῶν κυριάρχών Μονῶν. Απὸ τὰ µέσα τοῦ 10ου αἰῶ- νος µέχρι σήµερον τὸ κοινο- τικὸν τοῦ ᾽Αγίου ὌὌρους κέν- τρον, ὅπου ἡ ἱερὰ Σύναξις εδρεύει, καλείται Καρυαί, Αρ. Ὑότερον ἐκλήθη αΛαύρα τῶν Καροῶν» καὶ εἴτα «Σκήτη τῶν Καρυῶν» ὄνομα τὸ ὁποῖον ἐπ- Σβάτησεν ExtOrE, ιὰ τῆς ἱδρύσεως τῆς πρώ- της ἐν Αγίῳ Ὄρει Ἰλονῆς τῆς Ἁγίας Λαύρας ὑπὸ τοῦ πεπαι. Ιδευμένου μοναχοῦ ᾿Αθανασίου τοῦ. Τραπεζουντίου, τοῦ. ἐπι. κληθέντος ᾿Αθωνίτου, ἀρχίζει ἡ ἱστορία τοῦ 18095 μοναχι- | Koo Blow τοι ω. Ὁ = Ίνάσιος ἐγένετο ὁ διοργανωτὴ Γκαὶ ρυθμιστὴς τοῦ κα αξια ας {μοναχισμοῦ’ πρὸ τῆς ἐλεύσεως Γαποτοῦ εἰς τὸν ἀθω ὑπῆρχον μεμονωμένοι καὶ ἀνεξάρτητοι ἀπ' ἀλλήλων ἀναχωρηταί, ᾱ- νευ οἰασδήποτε διοργανώσεως | ὤντες εἰς κελλία καὶ καλύ. δας, ἀποτεινόμενοι δὲ εἰς τὸν Πρῶτον διὰ τὴν λύσιν τῶν µε- ταξὺ αὐτῶν διαφορῶν 6 A. Ιθανάσιος ὅμως ἀπέφη ὁ πρω. ἱτεργάτης καὶ θεμελιωτὴς τῆς ἀγνοτέρας μαρφῆς TOO Love. Χισμοῦ. Eig tiv ipvow τῆς i Ἁγίας Λαύρας. παρεκινήθη ὁ εὐσεθὴς μοναχὸς ὑπὸ τοῦ Άο. 'βεστίκου τῶν Σχολῶν τῆς ’Α- [νατολῆς καὶ εἶτα Αὐτοκράτο. Ίρος Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ, ὁ ὁποῖος καὶ παρέσχε τὰ χρη- µατικά καὶ ἄλλα Όλικά μέσα ΆρΏς ἀνέγερσιν τῆς Μονῆς. Εἰς τάς τοιαύτας του évep. γείας ὁ ᾿Αθανάσιος εὑρῆκεν ἀντιμετώπους τοὺς κελλιώτας καὶ διεσπαρµένους μοναχούς οἱ ὁποῖοι φοθούμενοι τὴν καὶ ταργησιν τῶν παλαιῶν ovary K@v νόμων, παραδόσεων καὶ θεσμῶν διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν Μονῶν, προσεπάθησαν παντὶ Ἰσθένει νὰ ματαιώσουν τὴν ἵ !δρυσιν καὶ ἀκολούθως νὰ κα- ταργήσουν τὴν Μονὴν τῆς Λαύ- ρας πρὸς τοῦτο ἀπετάθησαν προς τὸν αὐτοκράτορο Ιωάν. νην τὸν Τσιμισκῆν' οὗτος ἁπ- έστειλε εἰς Άγιον Ὄρος τὸν Εὐπαίδευτον ἡγούμενον τῆς πε- Ριφήµου µονῆς τοῦ Στουδίου Ἐὐθύμιον διὰ νὰ µελετήσῃ τὴν κατάστασιν καὶ νὰ ουμθιθάσῃ | τὰς διεστῶσας µερίδας' πρά- (ματι ὁ Εὐθύμιος ἀπεκατέστη- [σε τάς μεταξὺ αὐτῶν σ' έσεις καὶ συνέθεσε μετὰ τοῦ ἸἈθανα. σίου, τοῦ Πρώτου καὶ τῆς Συ- νάδεως τῶν Γερόντων τὸ ὑπὸ. Ιτὸ ὄνομα ᾿Ιωάννου τοῦ Τσιμι- Ισκῆ φερόμενον Α΄ Τυπικὸν τοῦ Ἁγίου Όρους (972). «Αἱ ἰδέαι τοῦ ᾿Αθανασίου πε. ρὶ τοῦ Μοναχικοῦ δίου ἑθριάμ- θευον καὶ εὕρισκον μεγίστην διάδοσιν μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν' Be καὶ πολὺ ἐνωρὶς ἤρχισεν ἡ ἔφβρυσις καὶ ἄλλων μονῶν εἰς ]διάφορα µέρη. τῆς χερσονή: σου, ὅπως τῆς Μονῆς τοῦ Βα- τοπεδίου, τῶν ᾿Ἰθήρων, τοῦ Ξηροποτάμου κ. ᾱ. Τοιουτο. τρόπως ἡ κοινοδιακὴ µοναχι- κἡ ζωὴ ἐπεκράτησεν δριστι- Κὠς εἰς τὸ Άγιον Ὄρος αν ο JIA _ αἰῶν θεωρεῖται ὡς 1ὁ αἰών τῆς µεγίοτης ἀναπτό, ξεως τοῦ. μοναχικοῦ βίου εἰς τὸν Άθω. Πολυάριθµοι µονα. Γχοὶ ἐκ πασῶν τῶν Χριστιανι- |κῶν χωρῶν προσήρχοντο εἲς [τὸ Ἁγιῶώνυμον Όρος διὰ νὰ [αψιερώσουν. ἑαυτοὺς εἰς τὸν | Gcdv, καὶ δὴ ὄχι µόνον ἐκ τῶν ωτέρων στρωμάτων τοῦ λαο. ἀλλά καὶ πλείστα, oh. AGL ἐξ εὐγενῶν οἴκων κατα- ἰγόμενοι, οὖκ ὀλίγοι δὲ ἐστεμ. Γμενοι καταλιπόντες δι εἰδι Γκοὺς λόγους τὴν Δασιλείαν Γαὐτῶν εὕρισκον καταφόγιον τεῖς τὰς μονὰς τοῦ Αθω. i οἱ Βυξαντινοὶ αὐτοκράτορες Ιδιὰ διαφόρων Χρυσοθούλλων (Kad af Πατριάρχαι διά Σιγιλ- Ἱλίων Γραμμάτων ἀνεγνώριζαν ita ὑπαρχούσας καὶ ἐθέσπι ἴραν νέας προνοµίας εἰς το i Aylov Opog, κατοχυρώσαν- ἴτες αὐτὰς κατὰ πάσης κοσμι- Γκῆς ἐξουσίας καὶ ἀρχῆς. Οὔ- τω Βασίλειος ὁ Μακεδών ἐν ὦ Χρυσοθούλλῳ αὐτοῦ λέγει. {Ἡ Βεοσυνέργητας ἡμῶν ἕα σιλεία δίκαιον ἠγήσατο, διά ετοῦδε ἡμῶν τοῦ Σιγιλλίου τοῦ λοιποῦ ἀθορύθους καὶ α- ἑταράχους διάγειν τοὺς µονα- Ἰχούς καὶ ἐξασφαλιζόμεθα πάντας ἀπό τε στρατηγῶν, ὥς σιλικῶν ἀνθρώπων, καὶ ὡς ἑ- σχάτου, ἵνα μὴ ἐπηρεάσ' 5 ταὐτούς.. Εἰς τὸ ος ἰτάκιον ᾽Αλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ Γἀναφέρονται τὰ ἑξῆς “Or- Ιαπίζοµεν τοίνυν τὸ Άγιον “Ο- ρος εἶναι ἐλεύθερον καὶ µη Ιδενὶ ἐπήρειαν ἔχειν τοὺς ἐν αὐτῷ μοναχούς, ἕως τῆς ουν. υτελείας τοῦ αἰῶνος., Τέλος δὲ | Ανδρόνικος ὁ Παλαιολόγος Ὑράφων πρὸς τὸν Πατριά εΠικόλαον, λέγει: Τὸ γίαν ὌὌρος. ιἡ ὑποκείμενον τῇ Σῇ ἐξουσίςι, ἀλλ' ὑπὸ τῶν Έασι. ελέων καὶ µόνον δεσποζόµενου, οἵτινες καὶ ἐθέσπισαν Kater. δούλωτον εἶναι καὶ ἐλεύθερον µή τε δὲ ἐπίσκοπον, ή τε ἄρ- Χοντα τῶν ἐπαρχιῶν µετοχήν εινα ἐν τῷ “Oper Eye vevo- µοθετήκασιν. Καὶ γὰρ ἐγὼ αὐτὸς πολλάκις ἠθουλήθην, ἵ- με τν ή πο ah Bi? Iban H EEEAI=2 (OY MONAXIKOY (Συνέχεια ἀπὸ τὴν β΄. σελίδα) να ὁ ἄρχων τῆς ἐπαρχίας εἰ- σέρχηται καὶ διορθοῖ τὰ κατ καιροὺς ἀναφυόμενα σκάνδα- Aa, GAN’ οὐκ ἐποίησα, τὰ τῶν ἀειμνήστων πρὸ ἐμοῦ Βασιλέ- ὧν αἰδεσθεὶς θεσπίσµατα». ᾿Ἐπὶ πλέον οἱ εὐσεθεῖς αὐτοὶ θασιλεῖς τοῦ Βυζαντίου ποικι- λοτρόπως προσεπάθουν νὰ πε: | ριποιηθοῦν τὰς μονὰς ἐπιδαψι- λεύοντες κτήµατα, χρήματα καὶ ἄλλα ὑλικὰ µέσα προς συντήρησιν, ἀνακαίνισιν ἢ καὶ ἐπέκτασιν αὐτῶν ἐπιπροσθέ- τως ἀπήλλαξαν τὸ Άγιον ᾽ O- ρος πάσης φορολογίας καὶ eo πεµθάσεώς τῶν αὐτοκρατορι- κῶν ὑπαλλήλων καὶ διοικητων καὶ ἀφῆκαν τὰς μονὰς πάντῃ ἐλευθέρας εἰς τὴν διαχείρησιν τῶν ἰδίων αὐτῶν περιουσιων ἄνευ οἱουδήποτε ἐλέγχου.. , Ἡ μεγίστη ὅμως αὕτη ἀνά- πτυξις τῶν ἱδρυθεισῶν μονῶν ἐπέφερε κλονισμὀν ΄ τινα εἰς τὸν θεαμὸν τοῦ Πρώτου, ὁ ὁ- ποῖος µέχρι τότε ἦτο το κεν- τρικὸν πρόσωπον τῆς ὅλης δι- οικήσεως τοῦ Αγίου Ὄρους. At πολυπληθεῖς μοναὶ ἀπέσπον τὰ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Πρώτου εὑρισκόμενα κελλία καὶ κτήµατα, ὑπενόμευον τὴν θέσιν αὐτοῦ ἐποφθαλμιοῦσαι τὴν θέσιν καὶ τὰ προνόμια του΄ at χρηματικαὶ ὀοήθειαι τὰς ὁ- ποίας ἑκάστη µονὴ ὤφειλε νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Πρῶτον δὲν κατεθάλλοντο πλέον εἰς αὺ- τόν, οὕτως ὥστε ἀπὸ δικονο- μικῆς ἀπόψεως ὁ θεσμὸς του Πρώτου ἤρχισε νὰ κλονίζεται tv αἱ μοναὶ ἀνεπτώσσοντο καὶ ἐπεσκίαζον αὐτόν. Ἕνεκα τούτου κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἁγιορειτῶν ὃ Πατριάρχης Μι- χαὴλ ὁ Κπρουλάριος ἐν συνεν- νοήσει μετὰ τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου τοῦ Μονοµμάχου ἀπέστειλε ὡς ὀασιλικὸν καὶ πατριαρχικὸὀν Ἔξαρχον εἰς αὐτοὺς τὸν ἡγούμενον τῆς µο- γῆς Τζιντζιλούκη πρὸς ἐπίλυ- σιν τῶν διαφορῶν αὐτῶν) οὔ- τος συγκαλέσας τοὺς ἡγουμε: νους καὶ ἀντιπροσώπους τῶν μονῶν συνέθεσε τὸ Β΄ Tom Koy τοῦ Αγίου “Opouc (1045) διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο προσ- πάθεια νὰ ἐξυψωθῇ ἡἣ θέσις τοῦ Πρώτου καὶ νὰ δοθῇ µε- γαλυτέρα ἐξουσία εἰς αὐτόν. Τὸ Τυπικὸν τοῦτο παρέμεινεν év ἰσχόϊ μέχρι τοῦ [Δ΄ αἰῶνος. Πλὴν ὅμως ἡ καταφορὰ ἡγου- µένων τινων κατὰ τοῦ Πρώτου δὲν περιωρίσθη ἀλλὰ μᾶλλον σὺν τῷ χρόνῳ ηὐξήθη: μὴ ᾱ- νεχόµενοι τὴν παρουσίαν αὖ- ONVTEYMATOE EN 12 ATI oPEl τοῦ προσεπάθουν παντὶ σθένει νὰ καταργήσουν τὸν θεσμὸν Ιτοῦ Πρώτου διὰ νὰ περιέλθουν 'εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ ὑπὸ τῶν [αὐτοκρατόρων καὶ τῶν Πατρι- Ιαρχῶν δοθέντα αὐτῷ προνό- µια, Ἡ κατάστασις αὕτη διἠρ- Ἴκεσεν ἐπ᾽ ἀρκετὸν Χχρονικὸν διάστηµα κατὰ τὸ ὁποῖον τὰ ὅρια τοῦ Πρωτάτου ἤρχισαν νὰ μετακινοῦνται καὶ νὰ στε- ἱνεύουν γύρω ἀπὸ τὰς Καρυάς, μᾗ δὲ πλεονεξία τῶν ἡγουμένων iva ἀφαιρῇ πάντα τὰ εἰς τὸν ἹΠρῶτον ἀνήκοντα. Ὁ Πατρι- άρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιπληροφορηθεὶς τὰ καθέκα- στα, ἐν συνεννοήσει καὶ πάλιν. μετὰ τοῦ Βασιλέως Μανουἡλ Β΄ τοῦ Παλαιολόγου, ἀπέστει-. λεν ἐξάρχους τοὺς Μητροπο- λίτας Θεσσαλονίκης καὶ Βερ- ιροίας πρὸς διακανονισμὸν τῶν τοῦ Αθωώ’ συγχρόνως ἀπέστει- λε καὶ ἐπιστλὴν πρὸς τοὺς ᾽ἁγιορείτας εἰς τὴν ὁποίαν µε- ἱταξὺ ἄλλων Υράφει εἰς αὖ- τούς: «Νῦν δὲ, ὡς ἔγνωμεν :ἐτραχηλιάσατε κατὰ τοῦ οἰκεί- Ίου δεσπότου ὡς ὁ πάλαι ἕω- Ἰσφόρος, καὶ ἐδαφιάσατε τὰ ὅ- Ἶρια τῶν ἁγίων πατέρων καὶ ἱκατὰ τὴν καθολικἠν ἡμῶν ἐκ- Γκλησίαν ὁπλομαχεῖτε μετά Ισφοδρότητος, καὶ μετὰ τὴν πα- ράδθασιν τῶν ἁγίων θεσμῶν 'οὐκ ἐκορέσθη ὁ ταλαίπωρος “ὑμῶν δίος, GAA’ ὠρμήσασθε Γκινούµενοι ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἁρπάζειν τὰ ἆλ- λότρια καὶ προσηλῶσθαι τῇ ἱεροσυλίᾳ, 6αθαί! τολμῶντες αἴρειν ἀθέως ἀπὸ τῶν ὁρίων καὶ νοµίµων τῆς τοῦ Πρωτά- Ίτου ἐκκλησίας, τινὲς δὲ ἐξ αὖ- τόθι υἱοὶ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς γεέννης κληρονόμοι ἠπάτησαν ὑμᾶς καὶ γραφὰς ἔλαθον πρὸς τὴν ἀπώλειαν τῶν ψυχῶν αὖ- τῶν. Διὰ τοῦτο ἡ Θθασιλικὴ πρόσταξις καὶ ἡ Πατριαρχικὴ ἔστειλεν αὐτοῦ τὸν πανιερώτα- τον µητροπολίτην Θεσσαλονί- κης κὺρ Γαθριὴλ καὶ τὸν πα- νιερώτατον µητροπολίτην Bep- ροίας κὺρ Δανιὴλ σὺν τῷ πρώ- τῷ καὶ ἡγουμένῳ τῆς Λαύρας, ὅπως γένηται αὐτοῦ σύόναξις ὡς θέµις τῶν ἐγκρίτων καὶ λο- γάδων καὶ διαιρεθῇ τὸ σύνο- λον τοῦ πρωτάτου σὺν τοῖς δι- καιώμασι πᾶσι ὡς διετάξαµεν αὐτὸ σωνοδικῶς». Ἡ συνελθοῦ- ‘oa συνέλευσις ἐψήφισε τὸν «Τόμον καὶ Τύπον τοῦ Αγίου ὌὌρους καὶ τοῦ Πρωτάτου: (1394). Διὰ τοῦ Τυπικοῷ αὖ- τοῦ καθωρίσθη ἐπακριθῶς ἡ «ἱεραρχικὴ θέσις τῶν ἀντιπρο- ᾿σώπων τῶν μονῶν. i εδυνεχίζεται)