τ 1 ΕΜΙΙΠΗ TOY AEPOY AYTOYETINOY 21ον Πόσυ ἁπλοϊκοὶ καὶ ἀφελεῖς εἰ- ναι οἱ σκανδαλιζόµεγοι διὰ τὸ ὕ- τι, κατὰ τοὺς ἀπομακρυσμένους ἐκείνους αἰῶνας, ἐπετρέπετο κάτι εἷς τοὺς δικαίους, τὸ ὁποῖον κατὰ. τὸν. αἰῶνα. τοῦτον. ἀπαγορεύεται vii ttt, du λόγους πρασναίρους, 5 Geis ἔδωσεν εἰς τούτους καὶ εἲς ἐκείνους, οἱ ὑποῖοι ἄλλωστε ὑποτάσσονται εἲς μίαν καὶ τν αὐτὴν δικαιοσύνην, διαφόρους ἓν- τολάς, Δὲν Ολέπουν, ὅτι εἲς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον, εἷς μί- ἂν καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν, εἰς µί- αν καὶ τὴν αὐτὴν οἰχίαν ὅτι ἆθ- μόζει εἰς Ένα μέλος δὲν ἁρμόζει εἰς τὸ ἄλλο. “Ότι ἐμεῖνο, ποὺ ἀρ- x) xiter vo εἶναι θεµιτόν, παδει εἰς α μίαν, στιγμήν νὰ, εἶναι τοιοῦτον, t ὅτι εἷς αὐτὴν ἐδῶ τὴν γωνιὰ ἑ ιτ ς[τρέπεται ἢ προδιαγοάφεται κάτι, ]τὸ ὁποῖον εἰς µίαν ἄλλην πλησι- 5| εστότην γωνιὰν ἀπαγοφεύεται ἢ :Γτιμωφεῖται, Ἐΐναι λοιπὸν ἡ δικαι- -]οσύνη διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἄστα- «θὴς καὶ εὐμετάθλητος: Ἠεθαίως ἵ[ὅχι, Αἱ΄ ἐποχαὶ ὅμως, ποὺ προῖ- «Ἱστάνται τῆς δικαιοσύνης, δὲν θα- Γδίζουν πάντοτε κατὰ τὸν ἴδιον «Γπούπον, ἀκριθῶς ἐπειδὴ εἶναι ἕ- )Γποχαί. Οἱ ἄνθρωποι, ὁ δίος τῶν :| ὁποίων. εἶναι θᾳαχύς, δὲν ἤμπο- Ll aoty νά ἐναρμονίσουν τὰς απφαγ- “Ε μμιτικὰς αἰτίας τῶν ποαγµύτων. «{ Εἶναι ἀνίμανοι νὰ ἐξάγουν συµπε- /] οάσματα ὅσον ἀφορᾷ περασµένας }]| ἐποχὰς καὶ γαινωνίας, ποὺ ὅδια- :] φεύγουν τὴν ἐμπειρίαν των, συµ- περάσματα ἐκ τῶν δεδοµένων τῆς δις των πείρας, Καὶ ὅμως, els [ένα κά τὸ αὐτὸ σῶμα, εἷς μίαν Jai thy αὐτὴν ἡμέραν, εἲς play | κιὰ τὴν αὐτὴν οἰκίαν ἠμποροῦν ] εὐκόλως ν΄ ἀντιληφθοῦν τὶ ἄρμό- ter cig τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ µέλος, | εἰς ταύτην i ἐκείνην τὴν ὥσαν τῆς ἡμέρας, εἰς τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὰ πρόσωπον. ἐγνώριίξα, ἐκείνην τὴν ἐ- ]ποχῆν τὰς ἀληθείας αὐτάς. Μο- 'Ε λονότι δὲ ἦσαν ατυπηταὶ ἐμπρὸς στὰ μάτια μοι, δὲν τὰς διέκρινα, Ὅταν ἀπήγγελλα στίχους, δὲν μοῦ ἐπέτρεπαν νὰ θέτω τοὺς µε- τρικοὺς πόδας, ὅπως μοῦ ματέθαι- γε, Τὰ διάφορα µέτρα ἀπαιτοῦ- σαν πύδας διαφορετικούς. ὃ ἴδι- ας στίχος ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀνεχ- ΒΠ. παντοῦ τὸν ἴδιον πόδα. Καὶ ὅμως ἡ προσῳδία, ποὺ ἐφρύθμιδε τὴν ἀπαγγελίαν µον, δὲν ἧτο εἰς τοῦτο Ἡ ἐκεῖνο τὸ σημεῖον διαφο- θετικὴ ἀπὸ τὸν ἑαυτὸν της, ἀλλ’ ἀποτελοῦσε ἕνα συστηματικὺν καὶ ἁθμογικὺν σύνολον. Μαὶ δὲν ἕἔ- ὄλεπα τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁ- ποῖον αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ δικαιοσύνη εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἐνάρετοι καὶ οἱ δίκαιοι καθυποτάσσονται, συνέδεε µεταξύ των ὕλα τὰ παραγγέλµατά της μὲ µεγαλύτερον πῦρος παρὰ, τὰς διαφόρους ἀπόψεις της. Χω- gic va µεταδάλλῃ τὰ παραγγέλ- µατα αὐτὰ κατὰ θάθος, δὲν τό προδιέγραψε δι’ ὅλας τὰς ἐποχάς, ἀλλ’ ἐπεφύλασσε διὰ κάθε ἐποχὴῆν τοὺς κανόνας, οἳ ὁποῖοι ἦσαν δι αὐτὴν κατάλληλοι. ᾿Ἠπειδὴ ἥμουν τυφλός, κατηγοροῦσα τοὺς εὖσε- θεῖς προγόνους µας, ποὺ ἔχρησι- μοποιοῦσαν τὸ παρὸν κατὰ τὴν θείαν τάξιν καὶ ἔμπνευσιν καὶ μά- Άιστα προέλεγαν τὸ μέλλον σόµ- φώνα. μὲ τὰς ἀποκωλύψεις, ποὺ ποὺς ἔκαμχεν ὁ Θεός. xe OF Ἐΐναι λοιπὺν δυνατὸν νὰ ὑπάρ- En éxoyh, vata thy ὁποίαν θὰ elvan xaxbv wv ἀγαπᾷ καγεὶς τὸν Θεὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας του, ἐξ ὅλης τῆς φυχῆς του χαὶ τῆς διανοίας του καὶ τὸν πλησίον του ὥς τὸν Σαυτόν του ͵Ιδοῦ διατὶ τ' ἀνονήματα ἐκεῖνα ποὺ στρέφον- ται γατὰ τῆς φύσεως, ὅπως εἷ- γαι τὰ τῶν Ῥοδομιτῶν, ποέπει νά, προξενοῦν πανταῦ τὴν στροφὴν καὶ νὰ τιμωροῦνται αὖ- ατηρῶς. 'Εὰν ὅλοι οἳ λαοὶ ἤθε- λαν νὰ, μιμηθοῦν τοὺς Σοδοµί- τας, θὰ ἔπεφταν ὅλοι κάτω ἀπὸ τὸ χτύπημα τῆς ἰδίας ἐνοχῆς, δυ- νάµει τοῦ θείου νόµου, ποὺ δέν ἔπλασε τοὺς ἀνθρώπους διὰ νὰ καταχρῶνται αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ ξαυτοῦ των. Όταν κηλιδώγωμεν μὲ ἀκολάστους ἡδυνὰς τὴν φύσιν, ποὺ εἶναι δηµιουργία τῆς Θεύτη- τι παραθιάζοµεν καὶ αὐτὴν ᾱ- χύµη τὴν ἐπικοινωνίαν, ποὺ πρέ- πει νὰ ὑφίστωται μεταξὺ τοῦ Θε- οὔ καὶ τῶν ἀνθρώπω' Ta δὲ ἀνομήματα ἐκείνα, ποὺ ἀπευθύνονται, ἐναντίον τῶν ἀἄνθ- οωπίνων ἐθίμων καὶ ἠθῶν, ὀφεί- λομεν νά τ’ ἀποφεύγωμεν, λαμθά- γοντες ὑπ ὄψιν τὴν διαφοράν, ποὺ ὑφίστατα. μεταξὺ τῶν ἐθι μων καὶ τῶν ἠθῶν τούτων. Τὸ συμθύλαιον, ποὺ συσφίγγουν οἳ δεσμοὶ τῶν συνθηκῶν ii τῶν vo- μων μιᾶς πόλεως ἢ ἑνὸς ἔθνους, οὐδεὶς πολίτης πρέπει νὰ κατα- στρατηγῇ διὰ τὸν κορεσμὸν τῶν παθῶν του. Διότι τὸ µέρος, ὅταν ναταπαύσῃ νὰ εὐοίσχεται εἰς σχέ- αιν ἁθμονικὴν μέ τὸ σύνυλον, δι- αφθείρετω. Ὅταν ὕμως αὐτὸς ὃ ἴδιος ὁ Θεὸς διατάσσῃ κάτι, ποὺ ἀντιστρατεύετω αρὺς τὰ ἐν λ. Yo ἔθιμα ἢ πρὸς τοὺς νόμους, ποέπει νὰ πράττωμεν ὅντι διατάσ- σει ὁ Θεὺς καὶ εἲς περίπτωσιν, κα- τὰ τὴν ὑποίαν δὲν τὸ ἑκάμαμε ᾱ- πύµη ποτέ, καὶ νά τὸ ἐπαναφέρῳ- μεν εἰς τὴν ζωήν, ἐὰν τυχὸν πε» ριέπεσεν εἷς ἀχρηστίαν. ᾿Ἐπιτοί- πρται εἲς ἕνα ἠγεμόνα γὰ δίδῃ εἰς τὺ ἔθνος, ποὺ κυθερνᾶ, διατα- yas, thc ὁποίας κανεῖς πρὸ αὖ- τοῦ δὲν εἶχε δώσει A tag ὁποίας αὐτὸς ὁ ἴδιος δίδει διὰ πρώτην goody. Τὸ νὰ ὑπωκούωμεν δὲ εἷς τὸν ἡγεμόγα τοῦτον, δὲν σήµαί- χει, ὅτι πάραθαίνοµεν τοὺς xot γωνινοὺς θεσμοὺς τοῦ ἔθνους τού- τον, Τουναντίον τοὺς παφαθαίνο- μεν, ἐψ'. ὅσων εἴμεθα παρήκοιι. Διότι ἡ ὑπωιοὴ εἷς τοὺς θασιλεῖς εἶναι γενικὸν συμθόλαιον τῆς κοι: νωνίως τῶν ἀνθρώπων. Πολῦ πε- Ρισσύτεφον ὀφείλαμεν νά ὑποτα- σώμεθα ἀδιστάκτως εἰς τὸν Ge- ὁν, κύριον παντὺς πλάσματος, εἰς ὅιτι Αὐτὸς διατάσσει. (Συνεχίζεται)