| Από τα θυζαντινα, Τὰ εἰσόδια, τῆς, Θεοτόκου, τοιχογραφία τοῦ Πεδου δε, μμημεῖα τῆς. Κύχρου Frau 1475 τοῦ νϊωρίος τοῦ B’. (Τελευταῖον) Διὰ τοῦ Τυπικαῦ αὐτοῦ ἐκυ- θερνᾶτο τὸ “Άγιον Όρος καὶ μετὰ τὴν Τουρκικἠν κατοχἠν Jéw ἀρκετὸν χρονικὸν διάστη- μα (Εἰς τὸ Άγιον Ὄρος τὸ Γσχετικὸν Χρυσόδουλον τοῦ αὐτοκράτορος Μανουὴλ B. tod: Παλαιολόγου θεωρεῖται ὡς τέ- ταρτον Τωπικόν' εἰς αὐτὸ γίνε- ται διὰ πρὠτην φορὰν λόγος περὶ τοῦ ἰδιορρύθμου δίαυ). Ἑὶς τὸ Τωπικὸν τὸ αυνταχθὲν ὑπὸ τοῦ. Πατριάρχου λε ανδρείας Συλδέστρου κατό- πιν ἐντολῇ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου “Ἱερεμίου τοῦ Β΄ (1575), γίνεται προσπάθεια ! περιορισμοῦ τοῦ ἰδιορρύθμου μοναχικοῦ δίου. 'Ὁ τρόπος οὗ- τος τοῦ βίου, καθ’ ὃν ἕκαστος μοναχός διάγει τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ζωὴν λαµθάνων μισθὀν ἔτη- σίως καὶ τρόφιμα ἐκ τῆς μονῆς δὲν ὀπόκειται εἰς ἡγούμενο Γκαὶ εἰς τοὺς αὐστηροὺς κανό ἵνας τοῦ κοινοθιακοῦ δίου,ὲ ΓΦανίσθη ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς [τῶν θυζαντινῶν, ἐπεκράτησεν ὅμως ὁριστικῶς µετά τὴν δι- Ιάλυσιν τῆς Βυζαντινῆς adto- Γκρατορίας. Al µεγάλαι κατα- ἱστροφαὶ τὰς ὁποίας ἐπήνεγκον [οί πειραταὶ καὶ οἱ ἄλλοι. ἐπι- ἱδρομεῖς εἰς τὰς μονὰς καὶ αἱ ὁποῖαι ἔφερον εἰς µεγίατην οἱ- κονομικὴν. δυσχέρειαν αὐτάς if πλεονεξία τῶν προϊσταμένων τῶν μονῶν, οἱ ὁποῖοι προσεπά θουν παντοιοτρόπως νὰ σχηµα- τίσουν ἰδίαν περιουσίαν ἐκ τῶν | Ἱπροσόδων τῶν μονῶν καὶ ἔ- χουν ὑποχειρίους τοὺς ἄλλους ἀδελφοὺς παρὰ τοὺς μοναχι- κοὺς κανόνας, ἡ παρακοὴ εἰς ι τὰς ἐντολὰς τοῦ ἡγουμένου καὶ ἄλλα παρόμοια σαν ἐκ [τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα ἐπέφερον | [τὴν µεταθολὴν τοῦ κοινοδια. | κοῦ μοναχικοῦ. ᾷίου εἰς ἰδιόρ- ρυθµον. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι εἰς τὰς. ἰδιορρύθμους µο-, νὰς ἀνεπτόχθησαν περισσότε ρον τὰ γράμματα, ἢ εἰς τὰς κοινοδίους, διότι οἱ προϊστάμε- νοι τῶν ἰδιορρύθμων ἔχοντες ἰδίαν περιουσίαν ἀνελάμόανον | my µόρφωσιν νέων, τοὺς ἆ- ἱ ποίους ἀπέστελλον εἰς καταλ- [λήλους σχολάς ἐνῷ τοὐναντίον : ταΐ κοινόδιοι ἐμμένουσαι εἰς ί τοὺς τύπους οὐδὲν ἔπραττον, ἱπλὴν ὅμως οὐδεμία ἀμφιδο- [λία ὑπάρχει ὅτι ἡ καλλιτέρα, ἀγνοτέρα. καὶ ἰδεωδεστέρα μορφὴ μοναχικοῦ 6ίου ἦτο καὶ [παραμένει ἡ καινοδιακή, σωνά. ! δουσα τόσον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ χριστιανικοῦ μοναχικοῦ | βίου ὅσον καὶ πρὸς τοὺς κα- νόνας τῆς Ἐκκλησίας. Οὐχ ἥττον ὅμως οὔτε διὰ τοῦ προαναφερθέντος Τυπικοῦ κα- τωρθώθη νὰ περιορισθῇ παντε- Adc 6 ἰδιόρρυθμος δίος, τὸν ὁποῖον εἴχον δεχθῃ αἱ πλεῖσται τῶν μονῶν οὔτε δὲ καὶ ἡ οἴκο- ἱνομικὴ κατάρρευσις τῶν μονῶν ve ἀποσοθηθῇ. Διὸ ἀπετάθη- σαν πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Ma τριαρχεῖον καὶ πάλιν πρὸς δια- κανονισμὸν τῶν κακῶν ἐχόν- τῶν’ τοιουτοτρόπως καὶ πάλιν | κατηρτίσθη τὸ Τυπικὸν ἐπὶ Πα: πριάρχου ΙΓ αδριὴλ Β΄ (1195) | διὰ τοῦ ὁποίου καὶ διωργανώ- ἴθη ὁ θεσμός τῆς τετραμελοῦς ἱερᾶς ᾿Επιστασίας 7 onoia καὶ ἀντικατέστησε τὸ ἀξίωμα τοῦ Πρώτου διὰ τοῦ κατ' ἔτος [ἐναλλασομμένου Πρωτεπιστά- tov. Διὰ τοῦ Τωπικοῦ τοῦ σων i παχθέντος ὑπὸ τῶν ἁγιορειτῶν Ἱκατὰ τὸ 1810 καθωρίσθη ὁ θε ! τομὸς τῆς “ἱερᾶς Ἰοινότητος, ἀπαρτιζομένης ἐκ τῶν ἀντι προσώπων τῶν εἴκοσι ὕφιστα- µένων κοριάρχων μονῶν. Ὅταν τὸ 1912. τὸ Άγιον “Ὄρος ἀπηλευθερώθη ἀπὸ τοῦ Τουρκικοῦ ζωγοῦ καὶ ὑπήχθη ὑπὸ τὸ ἐλεύθερον “Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅλοι ἀνέμενον τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς ὅλης περὶ Ἁγίου Όρους νομοθεσίας, ἑ- ματαιώθη. ὅμως τὸ τοιοῦταν ὑπὸ τῆς ἀπὸ µέρους τῆς Ρωσ- sing ὑποθληθείσης προτάσε Ἱπερὶ. διεθνοποιῄσεως τοῦ ἰγίου Ὄρους. Ὁ ἐπελθὼν πρῶ- Ίπος παγκόσμιος πόλεμος ἐμα- ἱταίωσεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ‘nooo! tu τῶν εἴκοαι ύοιστα- οἷα δὲν ἐνδιεθέρθη πλέον περὶ τοῦ ζητήματος ἕνεκα τῆς ἐτι- κρατήσεως τοῦ Κομμουνισιοῦ ἐν I | Διά τῆ τὸ 1923 ἀνεγνωρίσθη ἡ ἐπὶ το ῆς ἐν Λωζάνη clon ης | Αγίου Όρους ἀπόλυτος κι. ριάρχία τοῦ Ἑλληνικοῦ Kp τους. Συνεστήθη τότε πεντα μελἠς ἐπιτροπὴ εἰς τὰς Καρο Ιὰς ἡ ὁποία καὶ συνέταξο σχέ ἴδιον «Καταστατικοῦ Χάρτου | [τοῦ Αγίου Ὄρους | ᾿ἀθωώ., τὸ Ιὁποῖον ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Δι πλῆς Συνάξεως τῶν μονῶν (πλὴν τῆς Ρὠσαικῆς τοῦ ΄Α. γίου Παντελεήμονος) καὶ ὃ- πεθλήθη εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Γκυθέρνήσιν πρὸς κύρωσιν. Ὁ Καταστατικὸς αὐτὸς Χάρτης τοῦ ᾽Αγίου Ὄρους στηρίζεται κατὰ μέγα µέρος εἰς τὰ ἐπὶ ! Τοῦ κ. HE TAEIETOY MOWAAIOY MOAITEYMATOD EN TArIQ OPE ΦΕΙΔΙΟΥ ΚΑΡΥΟΛΑΙΜΟΥ. τῆς Τουρκικῆς κατοχῆς νενο- µοθετηµένα καὶ ἔχει ἀρκετὰς [βλλείψεις, ἕνεκα τοῦ ἑσπευσμέ- Ίνου τῆς καταρτίσεως καὶ ψηφί- σεως αὐτοῦ. ᾿Η μµεγαλυτέρα λλειψις εἶναι ὁ τρόπος τῆς ἀποδόσεως τῆς δικαιοσύνης 1H ὁποία συνεχίζει εἰσέτι νὰ ᾱ- Ιποδίδεται κατὰ τρόπον μὴ συνάδοντα πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ μοναχισμοῦ, ὡς συνέδαινεν εἰς προηγουµένας περιόδους ἐπὶ πλέον δὲν ὑπάρχουν μόνιμοι δικασταί, δεδομένου ὅτι οἱ ὥς τοιοῦτοι. ὑπηρετοῦντες, μετὰ ἑνὸς Έτους ὑπηρεσίαν κατέρ- χονται καὶ πάλιν εἰς τὴν τά- ov τῶν δικαξοµένων. Διὸ καὶ [ή ᾿Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν παρεπέµφθη ὑπὸ τῆς Κυθερνή- σεως ὅ «Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου ὌὌρους» πρὸς µε- λέτην αὐτοῦ, προσέθεσεν εἰς αὐτόν ὡρισμένας τινας στοι Σχειώδεις δικονοµικάς διατά- ἒεις, τῶν ὁποίων ἡ παρουσία το ἀπαραίτητος διά τὴν ἁμε- βόληπτον ἀπόδοσιν τῆς δικαι- οσύνης. ‘AQ’ ἑτέρου ἡ ἔπιτρο- πὴ καθώρισεν ὅπως: Τ)} Πάντα τὰ πειθαρχικὰ καὶ Ἐκκλησιαστικὰ παραπτώματα δικάζονται πρωταθαθµίως μὲν ὑπὸ τῶν οἰκείων µοναστηρια- κῶν Συνάξεών καὶ Γεροντιῶν, κατ’ ἔφεαιν δὲ ὑπὸ τῆς “I Κοινότητος. 2) Τὰ ἀδικήματα τοῦ κοι- νοῦ. ποινικοῦ δικαίου ἐξακο- λουθήσουν ὑπαγόμενα εἰς τὰ | κοινά δικαστήρια, πλὴν τῶν Ἱπταισμάτῶν, δι ἃ πρέπει νὰ θεωρηθῶσι ἁρμόδιαι αἱ Μονα- στηριακαὶ Συνάξεις καὶ Γε- Γροντίαι, ἐφ᾽ ὅσον διαπράττον- ἴται ἐν τῇ περιοχῇ τῶν μονῶν, 8 δὲ “, ᾿Επιστασία, ἐφ᾽ ὅσον [ταῦτα διαπράττονται ἐν Κα: [ρυαῖς. Ἡ ἔφεσις ἐπὶ περιπτώσεων καθ᾽ ἃς ἐπιτρέπεται αὕτη ὑπὸ τῆς Κοινῆς Ποινικῆς Δικονο: μίας, θὰ δικάζεται ὑπὸ τῆς ! {Κοινότητος, 3) Αἱ ἀστικαὶ διαφοραί, εἰς ἃς περιλαμθάνονται καὶ αἱ µε- [ταξδὺ μονῶν ὁριακαὶ τοιαῦται | τῶς) καὶ αἱ μεταξὺ μονῶν καὶ | ἐξαρτημάτων πολύμορφοι ἐκ Ιπῶν ὁμολόγων διαφοραί, δέον νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν . Κοι- ἱνότητα, ὡς πρωτοθάθµιον δι- ἱκαστήριον. βλλοτε ἐν τῇ co- protic Tig δικαστικῆς δικαιο- δοσίας ἐπὶ. διαφορῶν μεταξὺ Ἱμονῆς καὶ ἐξαρτήματος ἁπ- Ιεφαίνετο πολλάκις κατὰ πρῶ- itov θαθμὸν ἡ οἰκεία µονή, ὅ- Ίπερ καθιεροῦται καὶ διὰ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου. | Td τελευταῖον ὅμως τοῦτο. τὸ νά δικάζῃ δηλ. ἡ µονὴ αὖ- it ἑαυτήν, δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐ- ἰπειδὴ δὲ ή µέχρι τότε Φαρμο- [ζομένη προσφυγἡ εἰς τὸ Οἱ- κουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ [πὴν παρ αὐτῷ Σόνοδον διὰ ἐνστάσεις κατὰ τῶν ἀποφάσε- ὧν τῆς 'Τ Κοινότητος δὲν ἦτο εὐχερής, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσι- σε ὅπως προκάθηνται τῆς ἐκ- τάκτου δισενιαυσίας εἰκοσαμε- λοῦς Συνάξεως τοῦ Αγίου ὌὌρους τρεῖς Εξαρχοι τοῦ ΙΟἰκουμενικοῦ Θρόνου. Κατὰ ταῦτα Αοιπὸν ἐν 'Α- yio Ὄρει ὑφίστανται σήμερον : δύο σώματα, εἰς τὰ ὁποῖα εἷ- ναι ἐμπεπιστευμένη ἡ κεντρικἡ Διοίκησις τῶν μονῶν, ἑδρεύ οντα ἐν Καρυαῖς: ἡ Τ. Κοι πης καὶ ἡ ‘1. Ἐπιστασία. Την Πε Κοινότητα ἀποτελοῦσιν εἴ- ἴκοσι ἀντιπρόσωποι, ἀνὰ εἷς ἐξ ἑκάστης τῶν εἴκοσι κυριάρ., χων μονῶν' οὗτοι ἐκλέγονται ὑπὸ τῆς οἰκείας μονῆς ἑκάστην πρώὠτην Ιανουαρίου καὶ ὑπη- [ρετοῦν. ἐνιαυσίως, δύνανται 5- µως νά ἐκλεγοῦν κατ’ ἐπανά- ληψιν ἐπὶ πολλὰ συνεχῆ. ἔτη' τὸ σῶμα συνέρχεται τρὶς τ [ἐδδομάδος μή ae as ἁπαρτίᾳ παρισταµένων τῶν Ιδύο τρίτων τῶν ἀντιπροσώπων πρόεδρος τῆς “. Κοινότητος (θεωρεῖται ὁ Πρωτεπιστάτης ἀντικαταστήσας τὸν Πρῶτον, οὐδεμίαν ἐξουσίαν ὅμως ἔχει εἰς τὴν συζήτησιν καὶ εἰς τὴν Ψηφοφορίαν΄ ἄνευ αὐτοῦ πάλιν δὲν δύναται νὰ συνεδριάσῃ ἡ «Κοινότης'. αἱ ἀποφάσεις τῆς, Κοινότητος λαμθάνονται κατὰ πλειοψηφίαν, πᾶσαι αἱ μοναὶ ὁποχρεοῦνται νὰ δεχθοῦν καὶ σεθασθοῦν αὐτάς Ἡ ᾿Ι. Κοι- ἱνότης ἔχει τριπλῆν ἐξουσίαν 4 [ToL NopoGetkiy, Δικαστικὴν i kat Ἐκτελεοτικήν Ἑ Π Ἵν Ἐπιστασία ἀποτελεῖ. ται ἐκ τεσσάρων ἀντιπροσώ- Tan λαμξανομένων x ἐκ μιᾶς τῶν. πέντε τετράδων εἰς τὰς :ὁποίας εἶναι διηρηµέναι αἱ μοναί, 4) Aavpusrech Ἐπιατασία, Μλονὴ Μεγίστης Λαύρας Δοχειαρίου Ξενοφῶντος ᾿Εσφιγμέναι,, Β) Βατοπεδινὴ ᾿Επιστασία, Μονὴ Βατοπεδίου. Κουτλουμουσίου Καρακάλλου. Σταυρονικήτα θεωρεῖ ἴται ἐν 1) Ἱδξηριτικὴ ᾿Επιστασία, Μονἡ ᾿Ιθήρων Παντοκράτορος Φιλοθέου Σίμωνος Πέτρας 4) Χιλανδαρσὴ ᾿Ἐπιστασία. Μονή Χιλανδαρίου Ἐπηροποτάμου “Ay. Παύλου Γρηγορίου 18) Διοννσιατικὴ 'Ἐπιστασία. Μονή Διονυσίου | ζωγράφου | » Ἁγ. Παντελεήμονος | Κασταμονίτου Γ. Ἡ Ἡ, Ἐπιστασία λαμδάνει τὸ ὄνομα ἐκ τῆς πρώτης μονῆς [ἑκάστης τετράδος καὶ οὕτω καλεῖται Λαυριωτική, Βατοπε- δινή, ᾿Ἱδηριτική, Χιλανδαρινή, Διονυοιατική, ‘O ἀντιπρόσώ- πος τῆς πρώτης ἑκάστης τε: τράδος καλεῖται Πρωτεπιστά- Ίτης, εἶναι πρόεδρος τόσον τῆς Ἱ, ᾿Ἐπιστασίας ὅσον καὶ τῆς Ἱ.. Κοινότητος καὶ ὀφείλει νᾶ εἶναι διάφορος τοῦ ἀντιπροσώ: που τὸν ὁποῖον ἔχει 4 οἰκεία ‘wove εἰς τὴν Κοινότητα, 1Η Ἐπιστασία Bose πάντο- τε εἰς Μαρυὰς καὶ δὴ εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων Ιποῦ Πρωτάτου. ἀποτελεῖ δὲ τὴν ἐκτελεστικήν, τρόπον τινά, ἐπιτροπὴν τοῦ Πρωτάτου' εἰσ- πράττει παρὰ τῶν μονῶν καὶ τῶν ἐκ τούτων ἐξαρτωμένων Σ κητῶν, Κελλίων, κ.ἄ. τοὺς φόρους καὶ γενικῶς ἐπιδλέπει τὴν τήρησιν τῆς τάξεως, τὴν ἀνελλιπῆ ἀνάγνωσιν τῶν ἱερῶν :ἀάκολουθιῶν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ πΠρωτάτου κλπ. Τὴν καθόλου Γπήρησιν τῆς τάξεως ἐν ‘Ayig |: Ὄρει ἀναλαμθάνει ἡ “Ἱ. Ἐ Ἱπιστασία ἓν συνεργασίᾳ μετά [gis Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. ρα τῆς ὁποίας εἶναι αἱ (Κα: ρυαί, ὅπου διαμένει καὶ ὁ ΠΠο- κος Διοικητής τοῦ Ἁγίου Όρους. | Πλὴν τῶν δύο τούτων σῶ: Ῥ]μάτων ὁσάκις ζητήµατα σπου- δαῖα ἐπιδάλλουσι jure. avy καλεῖται ὑπὸ τῆς Κοινότη: τος Ἔκτακτος Seva, εἰς τὴν ὁποίαν δἐον ἑκάστη μονὴ νὰ ἀποστείλῃ ἀντιπρόσῶπον, ίαΐ μὲν κονόδιοι τοὺς ἡγουμέ- ἴνους, αἵ δὲ ἰδιόρρυθμοι ἕνα τῶν προϊσταμένων' ἡ ἕκτακτος αὐτὴ Σόναξις μετά τῆς Κοινότητος συνέρχονται εἰς μι ᾿Καρυὰς καὶ ἀποφασίζουν et.