HNH2TEIA ο Πάντοτε nai εἰς πάσας τὰς δρησχείας ὑπῆρχε ὡς θεσμὲς η νηστεία ειτε διὰ νὰ ἐξιλεώνῃ τοὺς πιστοὺς ἔναντι τοῦ θείου εἴτε διὰ νὰ ἐξαγνίδηῃ καὶ κπαθιστᾶ αὐτοὺς ἰπανοὺς νὰ µετάσχωσι μιᾶς τελετῆς ἢ νὰ ὑποδεχθῶσι σημαντικὸν γε- yoves τῆς δρησχκείας των, Ἐνωρὶς καὶ ἐν τῇ Χριστιανικῇ Εκκλησία, ἀπ᾿ αὐτῶν ἤδη τῶν ἀποστολικῶν χρόνων. εἰσή- χθη ἡ νηστεία, ἥτις ὡς θεσμὸς εἶχε ἐξέλιξίν τινα, ἕως οὗ καθορισθῇ κατ᾽ αὐτοὺς Ἡδη τοὺς πρώτους Χριστιανικοὺς αἲ- ὤνας. JH Son ted ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι διαρχὴς xyov χατα του πὀνηρὀυ καὶ τον τούτου ἐπιταγῶν. ᾽Απριθῶς δὲ διὰ νὰ ἐοηθήσῃ τὰ τάχνα αὐτῆς εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον nai διὰ νὰ ὁδηγήσῃη αὐτὰ εἰς µετάνοιαν wal cwrnpiav n ’Ex- πλησία µας, παθῶρισε τὴν καθ ὥρισμένας περιέδους τοῦ ἔτους νηστείαν, Διότι ὡς λέγει ὁ Μέγας Ἡασίλειος «Με- τάνοια χωρὶς νηστείας αργή». Βεθαίως ἣ νηστεία, ὡς αντη χαθωρίσθη ὑπὸ τῆς Ἐνχκλησίας, εἶναι ἡ ἀποχὴῆ ἀπὸ ὠρισμέ- νων τροφῶν. Σχοπὸς ὅμως ταύτης δὲν εἶναι ἐπιδειπτικὴ ἀποχὴ ἀπὸ τῶν τροφῶν, ἡ ἐκπλήρωσις ὠρισμένων τύπων, τὴν ὁποίαν τόσον ὁ Κύριος, ὅσον καὶ οἱ προφῆται εἰς τοὺς χρόνους τῆς Π. Διαθήκης ἤδη πατακρίνουσι. Διὰ του στό- στόματος τοῦ προφήτου Ἡσαϊου ἀποχρούει ὁ Φεὸς τὴν ἄνευ µεταστροφῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ «φρονήµατος νηστείαν χαὶ καθορίζει σαφῶς ταύτην: «Οὺ ταύτην τὴν νηστείαν ἔξελε- ἑάμην παὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν φυχὴν αὐτοῦ, οὐδ' ἂν κάµφης ὡς πρίκον τὸν τράχηλέν σου καὶ σάχχκον χαὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾽ οὕτω καλέσετε νηστείαν ὅε- πτὴν: οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην. λέγει ΕΜύ: ριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύὐνδεσμον ἀδικίας, διάλνε στραγγα- λιὰς διαίων συναλλαγµάτων, ἀπόστελλε τεθραυσµένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἅδιχον διάσπα διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶνόν σου: ἐὰν ἴδῃς γυµνόν, περίθαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰχείων τοῦ σπέρµατός σου οὐχ ὑπερόψευ ᾽Αλλὰ wai © Ko- ριος ἀποτρέπων ἀπὸ τῆς νηστείας τῶν τύπων καὶ τῶν ἔπι- δείξεων καὶ χατακρίνων τὴν νηστείαν τῶν ὑποχκριτῶν Pa- ρισαΐίων συνιστᾶ τὴν ἐν πνεύματι ταπεινόφρονι νπατείαν «Ὅταν δὲ νηστεύητε μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποχριταὶ σχν- θρωποί: ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νπστεύοντες' ἁμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθδὸν αὐτὸν. Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειφαί σου τὴν πεφα- λὴν καὶ τὸ πρόσωπὀν σου νίφαι, ὅπως μὴ φανῆς τοῖς ἄν- δρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ ὀλέπων ἐν τῷ πρυπτῷ ἁπόοδώσει σοι ἔν τῷ φανερῶῷ». Καὶ τότε µόνον «νηστεία προφήτας γεννᾶ, δυνατοὺς ρώννυσι νηστεία νοµοθέτας σοφίζει, φυχῆς ἀγα- βὸν φυλακτήριον, σώματι σύνοικός ἀσφαλής, ὅπλον ἄριστευ- ουσιν, ἀθληταῖς γυμνάσιον» ὡς © ἱερὸς Χρυσόστομος λέγει, ὅταν αὕτη ἀσχεῖται καθ ὃν τρόπον ἠσκήθη ὑπ ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἀνέδειξε. Μὴ λησμονῶμεν ὅ᾽ ὅτι ὁ Μωῦσῆς πατηξιώθη νὰ ἴόῃ τὸν Φεὸν καὶ νὰ λάθη παρ᾽ αὐτοῦ τὰς πλάκας τοῦ νόµου, διά τῆς νηστείας. Διὰ τῆς νηστείας ἐξ ἄλλου ὁ Προφήτης ἨΗλίας ἀπέχλεισε τὸν οὐρανὸν «τοῦ pn ὀρέξαι ἐνιαυτοὺς τρεῖς ἐπὶ τὸν ἀποστάτιιν wor τοῦ Ισ: ραήλ. Αν δὲ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ὡς «μείδων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» θεωρείται, τοῦτο ὡς οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας λέγουσι, ναὶ εἰς τὴν νηστείαν, ην ἐξήσχει, ὀφείλεται. Καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἀχπόμη ἐνήστευσε Ημξρας τεσσαράκοντα καθιερῶν οὕτω τὴν νηστείαν. ᾽Αλλὰ καὶ πα- σαι αἱ µεγάλαι μορφαὶ τῆς Ἐνκλησίας µας πριν Ἡ ἀναλά- όωσι ἐνεργὸν δρᾶσιν ἐν τῷ ἀμπελῶνι τοῦ Μυρίου προπα- ρεσκευάσθησαν διὰ τῆς νηστείας. 'Ὁ Απ. Παῦλος µετὰ τὸ ὅραμα τῆς Δαμασχοῦ nat πρὶν ἢ apxion τὸ μέγα ἱεραπόστο- λιχὸν ἔργον του µετέέη εἰς τὴν ἔρημον της Αραδίας ἔνθα παρεσκευάσθη διὰ τὴν μεγάλην του ἀποστολῆν διὰ τῆς νη- στείας καὶ τῆς προσευχῆς. λΑλλὰ καὶ οἱ μεγάλοι πατερες τῆς Ἐκκλησίας µας τὸ αὐτὸ ἔπραξαν. Εἶνοαι γνωστῃ ἡ αὐστη- potatn ἄσχησις τοῦ Μ. Βασιλείου καὶ Γρηγορίου τοῦ Φεολὸ- γου εἰς Πέντον, τοῦ ἰ. Χρυσοστόμου παρα την Αντιόχειον. ΛΑλλ’ ἡ νηστεία τούτων, ὡς ἕντως ἀληθδὴς νηστεία, Are ἐν πνεύµατι, δὲν ἦτὸ τυπικῆ ἀποχὴ ἀρωμάτων µόνον. « Αλη- θὴς νηστεία, κατὰ τὸν Μ. Βασίλειον, ἡ τοῦ χανοῦ ἀλλοτρί- ὠσις, ἐγχράτεια yAooons, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χῶρι- σµός, καταλαλιᾶς, φεύδους, ἐπιθρπίας. H τούτων ἔνδεια νηστεία ἐστὶν ἀληθής. Ἐν τούτοις μὲν οὖν ἡ νηστεία κα: λόν». Άλλως «τί τὸ ὄφελος τῆς νηστειας, ὅταν τὸ μὲν σῷ- μα πωλύσης τῆς νενομισµένης τρόφης, τῇ δὲ φυχῆ πρὀσάγης τὴν παράνοµον τροφήν.» ερωτά ὃ ἱερὸς Χρυσόστομος. Τοιαῦτα περὶ τῆς ἀληθοῦς νηστείας, ἥ τε Ἁγία Γραφη καὶ ἡ Ἱερὰ Παράδοσις, A Ἐνκλησία, ἀξιποτε διδάσκονσι. Ἡ ἀληθῆς νηστεία, ἧς σήμερον ποιούµεθα ἀπαρχῆν. εἶναι ὅτι ἐν ἀραχεῖ ὁ Μ. Ῥασίλειος διετύπωσε «Ἀηστεία ἀληθῆς ἡ τῶν ναχῶν ἀἁλλοτρίωσις».