Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1986-11-01

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ 2ο ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΑ! Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου εἶναι το πρὠτο στη σειρά απὀ τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Μ᾿ αυτὸ Θ᾽ ασχοληθούμε λεπτομερώς. ᾿Οσα θα ακο- λουθήσουν ἔχουν χαρακτήρα καθαρά εισαγωγικὀ και κατατοπιστικὀ. Αρχίζουμε µε τη λέξη «ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ» α) Η λεξη εἶναι σύν- θετη απὀ το επίρρημα «εὖ» (καλώς) καιτο ρήμα «ἀγγέλλω». Σημµαϊνει δετην καλή, τη χαρµόσυνη αγγε- λία ἡ εἴδηση. Στην Καινή Διαθήκη η λέξη Ευαγγέλιο σημαϊνει τη χαρμόσυνη αγ- γελία γιατην ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεοῦ, τη σωτηρία που ἔφε- ρε ο Θεάνθρωπος Ιησούς στους ανθρώπους και την εγκαθἰδρυση στη γη της βασιλείας του Θεού. Ευαγ- γἕλιο ακόµα ονομάζεται το κήρυγμα του Ιησού και το κήρυγμα των πιστών οπα- δών Του γύρω απὀ το ἁγιο ὀνομά Του. (Βλ. Ματθ. ὅ΄, 23, θ΄, 389, κδ΄, 14, κστ΄, 13,Ρωμ.α”, 1,9,β΄, 16.1”, 16, κ.α.). Όταν μερος απὀ το προφορικὀ κήρυγμα του Θεανθρώὠώπου και των µα- θητὠν Του ἔγινεγρατιτό, τό- τετα γραπτά κείµενα και µά- λιστα τα τέσσερα πρὠτα ιστορικά βιβλία της Καινής Διαθήκης ονοµάσθησαν Ευαγγέλια. ΄Ετσι ο Ιουστῖ- νος στα µἔσατου Β΄ αιώνα γράφει στην Απολογία του: «οί γάρ ἁπόστολοι ἐν τοῖς γενοµένοις ὑπ αὐτῶν ἀπομνημονεύμασιν, ἅ κα- Λλεῖτα, εὐαγγέλια, οὕτως παρέόδωκαν ἐντετάλθαι αὐ- τοῖς». (Α΄ 66). β) Η επιγραφἠ «κατά Λήατθα[ον». Τόσο η επι- γραφή αυτή ὁσο και οι επι- γραφές των υπολοίπων ευ- αγγελίων μαρτυρούνται απὀ τα τἔλη του Β΄ αιώνα. Συγκεκριµένα «ό /Παπίας ό ᾿Ιωάννου μέν ἁκουστής, Πολυκάρπου ὁξέταῖρος γε- γονώς», δηλ. ο Παπίας, ο µαθητἠς του αποστόλου ἰωάννη και συμμαθητής του Πολυκάρπου επισκὀὸ- που Σμύρνης, γράφει: «Λήατθαῖος µέν οὖν ᾿Εβραί- ὁι ὅιαλέκτῳ Τά λόγια συνετά- ἔατο, ἡρμήνευσεν δ᾽ αὑτά ὡς ἦν ὀυνατός ἔκαστος»(ΕὖἌ- σεβ. ᾿Εκκλ. ᾿Ιστορία Γ΄ 39). Υ) Το «πρῶτο» Ευαγ- γέλιο: Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου κατέχει την πρώτη θέση απὀ όλα τα Ευαγγέλια σ᾿ όλους τους αρχαΐους καταλόγους των Κανονικών βιβλίων της Καινής Διαθήκης. «Αυτό αναμφίβολα αντανακλά τη σπουδαιότητα, που απἑδιδε σ᾿ αυτό η αρχαία Εκκλησία, αλλ᾽ επίσης και τη βεβαιό- ΤηΤα... ὀτι το Κανονικὸ Ευ- αγγἑλιο αποτελούσε Ελλη- ν/κἠ μετάφραση αρχαιότε- ρου Εβραϊκού κει/µένου, που ἔγραψε ο Ματθαῖος, πριν γραφή οποιοδήποτε άλλο απὀ τα Ευαγγέλια», σημειώνει ο Κ.Υ. ΤαρΚεγς, Ο Ειρηναίἰος επίσκοπος Λυών στατἔλητου Β΄ αιώ- να βεβαιώνει, ὅτι ο Ματ- θαίος ἔγραψε το ευαγγέλιο του σ᾽ εποχἠ που οι Πέτρος και Παύλος βρισκόντουσαν στη Ρώμη και πριν ο Μάρ- κος, ο Λουκάς και ο ἰωάν- νης γράψουν τα δικά τους ευαγγέλια: «ὁ µέν δή ΛΙατ- θαΐος ἓν τοῖς ΄᾿Εβραίοις τῇ ἱόίᾳ αὐτῶν ὁδ/αλέκτωῳ καί γραφήν ἑξήνεγκεν εὔαγγε- λίου, τοῦ Πέτρου κα! τοῦ Παύλου ἓν Βώμῃ εὔαγγελι- ζοµένων καί θεµελιούντων τήν ἐκκλησίαν᾽ µετά δέ τήν τούτων ἔξσοδόον Λ/άρκος, ὁ μαθητής κα/ἐρμηνευτής /Πέ- τρου, καί αὑτός τά ὑπό /Πέ- τρου κηρυσσόµενα ἑἐγγρά- Φως ἡμῖν παρέδωκεν' κα Λουκᾶς δέ, ὁ ἀκόλουθος Παύλου, τό ὑπ᾿ ἐκενου κηρυσσόµενον εὐαγγέλιον ἐν β/βλῳ κατέθετο, ἔπειτα ᾿Ιωάννης, ὁ µαθητής τοῦ Κυρίου, ὁ κα/ ἐπί τό στῆθος αὐτοῦ ἀναπεσών καί αὑτός ἐξέόωκεν Τό εὐαγγέλιον, ἐν ᾿Εφέσῳ τῆς ᾿ Ασίας ὅιατρι- βών». Ο Ευσέβιος προσθέτει την πληροφορία, ότι ο Ματθαίος πριν στραφεί στους εθνικούς, ἔγραψε στην εβραϊκή διάλεκτο (την αραμαϊκή δηλ.) το Ευαγγέ- λιο καιτ᾽ άφηνε στους |ου- δαίους Χριστιανούς, για ν᾿ αναπληρώνει την απουσία του. «Λήατθαῖος τεγάρ πρὀ- τερον ΄᾿Εβραίοις κηρύξας, ώς ἤμελλεν καί ἑφ ᾿ ἑτέρους ἱέναι, πατρίῳ γλώττῃ γρα- Φῄ παραδούς τό κατ᾽ αὐ- τόν εὐαγγέλιον, τό λεῖπον τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ τούτοις ὑφ ᾿ ὦν ἐστέλλετο, διά τῆς γραφῆς ἀπεπλήρου». δ) Τι απέγινε το ευ- αγγἔλιο του Ματθαίου στην αραμαϊκή: Φαίνεται πως στην αρχή κυκλοφό- ρησαν αντὶ]γραφά του. Ἓνα τέτοιο αντίγραφο συ- νάντησε ο Πάνταινος γύρω στα 200 μ.Χ. στις Ινδίες. Διασώζει δε τη μαρτυρία ο Ευσέβιος. Το αραμαϊκό ευ- αγγελικό κείµενο µετἔφερε νωρίτερα εκεί ο απόστολος Βαρθολομαϊος. Το αραμαϊκὸ ευαγγέ- λιο όμως εξαφανίσθηκε πολύ νωρίς. Εξαφανίσθηκε μαζί µετις χριστιανικές κοι- νότητες της Παλαιστίνης, μερικὲς απότις οποῖες κατέ- ληξαν στην αἱρεση. ε) Το ελληνικό κεῖ- µενο: Αποτελεί µετάφρα- ση του ἴδιου συγγραφὲα εἷ- τε λίγο μετά τη συγγραφή του πρωτοτύπου ἡ ταυτό- χρονα. Χρησιμοποιείται δε από όλους τους αρχαΐους Πατέρες και συγγραφεῖς στα συγγρἀμµατά τους. Η Εκκλησία θεωρούσε πάν- Αγ. Γρηγορίου Παλαμά ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Μεταγλώὠττιση: Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου (απόσπασμα) « λοιπόν ἔκ τούτων ἁπάντων συμπεραίνομεν πώς µόνη ἡ Παρθένος εἶναι µεθόριον ὀἀνάμε- σα εἰς τήν κτιστήν καί ἄκτ/στον Φύσιν͵ κα/ κανείς δέν ἡμπορε! νά ἔλθῃ πρός Τόν Θεόν, παρά διά µέσου αὐτῆς καί τοῦ ἐξ αὐτῆς γεννηθέντος µεσίτου Χριστοῦ κα/ κανένα χάρ/σµα δέν ἡμπορε] νά δοθῆ μήτε εἰς τούς ἀγγέλους, μήτε εἷς τούς ἀνθρώπους παρά διά µέσου της. Καίκαθώς δέν ἡμπορεῖ τινάς νά ἱδῆ τό φῶς κα ἀέρας, ἤ κανένα ἄλλο σκεῦος ύ ἀνανεύση εἰς τόν Θεόν, κα(ν θεοφόρου κα/ πολυφώτου λυχ σαλευθήσετα!». Εἰ δέ καὶ Τά χαρίσματα δίδονται, Κ γίνετα! κατοικητήρ!ον µυστ!κ. ἀγαπήσῃ Τόν υἱόν περισσότερο μονογενῆ, καί δέν ἐμερίζετο ε χωρίς πατέρα' ὥστε ὁὀπού ἆκο' κατά τήν φύσιν’ ποῖος δέ ἄλλος ἀπό τήν µητέρα του καί μάλιστα ὁπού ἐγεννήθη ἅπι ἐγεννήθη ἁπό µόνον τόν Οὐράνιον πατέρα πρό τά ἦθελε πολλαπλασιασθῇ ἁπό τόν Υἱόν εἰς τήν μητέρα κα/ τιµή ὁπού τῆς χρεωστεῖτα! παρά τοῦ υἱοῦ της, ὅστις ἐκεῖνον ἁκόμη ὁπού ὀρίζει νά τιμῶμ κα! τοῦ Υ/οῦ εἶναι µία, κα/ἡ τιµή κα/ήξἔ ΓΠνεῦμα εἶναι µία. /οιπόν ή Παρθένος τήν ψυχήν της τήν ἄκτιστον Τριάδα, τῇ όν, ν ἀπό τήν µητέρα του, ἡ ὁποία, ὄχι µονόχα ὅτι τόν ἐγέννησε ς, ἀλλά κα/ μοναχή αὐὑτή τόν ἐγέννησε λουθεῖ νά εἶναι ἡ πρός τόν Υἱόν ἀγάπη τῆς Παρθένου δ/πλάσιος πὀτόν μονογενῆ της Υἱόν περισσότερον ὁ αὑτήν µοναχήν ἐπ᾽ ἑσχάτων, καθώς ἰς ἄλλον υἱόν ἡ ἀγάπη τη ἡμπορεῖνό ἀγαπηθῆ ἁ τάς ἀκτίνας τοῦ ἡλίου, ἀνίσως δὲν εἶναι µέσος ὁ καθαρός όλινον καί καθαρόν, τέτοιας λογῆς δέν ἡμπορεῖ τινάς νά ά λάβη καµµίαν χάριν, πάρεξ διά μέσου τῆς ΓΙαρθένου, τῆς ὄντως νίας' δΙότ/ κατά Τό Ψαλμικόν «ὁ Θεός ἐν µέσῳ αὐτῆς καί οὗ ατά τό µέτρον τῆς πρός Θεόν ἁγάπης, καί ὄποιος ἀγαπᾶ τόν Υἱόν ἀγαπᾶτα, καί παρά τοῦ Θεοῦ (Υἱοὔῦ), κα παρά τοῦ Πατρός του, καί κατά τήν Δεσποτ/κήν ἀπόφασιν, ποῖος ἄλλος ἡμπορεῖ νά παρθένος οὖσα ἐγέννησεν ἀπόνως..᾽ ὁ τῶν αἰώνων Μαζί! δἐ μὲ τήν ἀγάπην, πῶς δὲν πρό τῶν αἱώνων κα! κάθε χάρ/σµα ἅἄλλο ἦλθενά πληρώσῃ ὅλον τόν νόµον, καί εν Τόν πατέρα κα/τήν μητέρα Εἰδέκαίή ὀγάπη τοῦ Πατρός νωσις, ὁπού γίνεται ἀπό τούς δύο ὁμοῦ καί ἀπό τόν ὅγιον (ὦ τῶν ὑπὲρνοῦν χαρ/σµάτων)/ ὅλη Φέρει ἐγκάτοικον εἷς ἥς ὁποίας τόν ἕνα ἐν γαστρί συνέλαβεν ἀσπόρως' καί τοτε χωρίς αμϕιβολία το ελληνικὸ κεῖμενο σαν ἔργο γνήσιο του Ματθαϊου. στ) Προορισμός του ευαγγελίου: ᾿Οπως ση- μειώνουμε και στην παρά- γραφο γ΄ το ευαγγέλιο αυ- τὸ προοριζόταν για τους Ιουδαίους Χριστιανούς. Αυτὸ υποστηρίζεται και από τον Ειρηναίϊο, τον Ωρι- γένη και τον ἱερώνυμο. Υπάρχει και η άποψη ότιο Ματθαίος, ενὠ εἶχεσα στό- χο του τους αλιευθᾶντες ομοεθνεῖςτου, εἶχετην πρὀ- θεση να κερδίσει απολογη- τικά κι αυτοὺς που ακόµα απιστούσαν. Ο σκοπὸς και η ιστορικοαπολογητικἠ δο- μή του Ευαγγελίου βεβαιώ- νουν τον ευρύτερο αυτό προορισμό. ζ) Χρόνος συγγρα- Φής: Οπωσδήποτε πριν από την ἁλωση της ἱερου- σαλἠμ, το 70 μ.Χ. Μετά τη χρονολογία αυτή, οπότε διασκορπἱστηκαν οι Ιου- δαῖοι στα ἔθνη, δεν υπήρχε λόγος να γραφεί για τους Εβραΐους της Παλαιστίνης ἕνα Ευαγγέλιο σαν του Ματθαίου. Πιθανότερος χρόνος της συγγραφής του Ευαγ- γελίου θεωρεἶται η περῖο- δος 55--60. η) Σκοπός του ευαγ- γελιστή εἶναι να ιστορήσει τη ζωή καιτο ἔργο του Κυ- ρίου, όπως μάλιστα αυτά Φαΐνονται απὀ τη ὁράση Του στη Γαλιλαῖα. Ειδικό- τερα σκοπεύει να εμπνεύ- σει αδίστακτη τη βεβαιότη- τα στους Ιουδαΐῖους Χριστι- ανούς, ότι ο Ιησούς ἠτανο επηγγελµέἔνος Μεσσίας ο απόγονοςτου Αβραάμ, απὀ τη Φυλή ἰούδα και την πα- τριἁ Δαβίδ. Γι΄ αυτό και δἱ- δει στην αρχή Το γενεαλο- γικὸ δἐνδρο του Κυρίου. Γι” αυτό και στη συνέχεια δίδει στην κατάλληλη θἔση αποσπάσματα απὀ τις προφητείες της Π. Διαθή- κης, που εκπληρώθηκαν απόλυτα στο πρόὀσωποτου Κυρίου. ΑΦού λοιπόν ο Ιησούς εἶναι ο προεπηγγελμὲένος Μεσσίας, πρέπει οι Εβραίοι, τα τἔκνα του Αβραάμ, να Τον δεχθούν. Να πιστεύ- σουν σ᾽ Αυτόν και τη διδα- σκαλία Του. Να Το δεχθούν σαν ουράνιο Βασιλιά, σα μοναδικό Νομµοθέτη. Σαν τον τέλειο προφήτη και µε- γάλο Αρχιερξα, προνόμια που του απἐδωκαν απὀ αι- ὦνες οι προφήτες της Π. Διαθήκης. ϐ) Πηγἠ του Ευαγγε- λίου εἶναι Αυτός ο Κύριος, κοντά στον οποίο ἔζησε για τρία ολόκληρα χρόνια ο συγγραφέας του ευαγγελἰ- ου Ματθαίος, ἕνας µαθη- τής απότους 12«᾽ Αλο/πόν καί αὐὑτός εἶδε κα/ ἤκουσε, ταῦτα καί ἔγραψε». |) Χαρακτήρας του Ευαγγελίου: Αφού η µεγα- λύτερη μερίδα των ἰουδαί- ὠν αντέλεγε στη ὁιδασκα- λία των 12 για τον Ιησού, επόμενο ἦταν, ὁπως υπο- δηλούται και στην παρά- γραφοη΄, να ἐχεισεκάποιο βαθμό απολογητικὀ Χαρα- κτἠρα. Συνεχίζεται ΣΕΛΙΔΑ 3 Φέντορ ΛΠιχαήλοβιτς Ντοστογ/ἐφσκ! 2ο Λή/ια νύκτα, εκεἰ που καθόταν στο γραφείο του μελετώντας, η πόρτα ανο- γε! απότομα κα/ µερικο στρατ/ωτικοίτον συλλαμβά- νουν χωρίς οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Θα περάσουν 4 μήνες κα! ο ΝΤΟσΤΟΥΙἔφΦσκι θα ὁοκιμάζετα! φρικτὰ μὲ- σα στις Φυλακές των Αγἱων Πέτρου κα! Παύλου. Ενα πρω] η φυλακή ανοϊγε!ι κα! ο κατάδικος οδηγείται δεμένος σε µια περΙοχἡ ἀγνωστήτου. Ακό- µη δεν ξέρει τι γίνεται, γ/στ/ τον ἔχουν ενοχοπο!ἤσει κα! που οδηγεῖται. ΄Οταν «φτάνουν στο σηµε]ο Της συνάντησης µε τους ἄνδρες της Βωσικὴς Φρουράς ο κατἁάδικος κατε- βαΐνει, τα μάτια του λύνον- Τα! κα! η αποκάλυψη συν- τελείται: Θα τιμωρηθεί µε τουφεκ/σμόγ/ατην υποτ/θὲ- µενη συµµετοχή τουσεσυ- νοµωσῖία ΓΠετρατσέφσκ,. Κόποιος στρατιώτης μετέφερε Τη «χάρη». Η θα- νατικἡ ποινἠ που Τους εἶχε επιβληθεί, µετατρεπόταν σε εξορία στη Σιβηρία. Χρόνια ὁύσκολα ακο- λούθησαν. Το σιβηρικὀ το- πίο ἦταν µια Φρικτή φυλα- κἠ. Περιφραγμένο µε 1500 πασσάἆλους, ανᾶμεσα στους οποίους πυκνό µπλε- κόταν το ὁιάφραγμα του συρµατοπλέγµατος, περιό- ρ/ζε τις κινἠἦσεις Των κατα- δίκων. Συχνά ο ΝΤοστογ/έ- Φκ ατἐν/ζετον ορίζοντα κα! η καρδιά του σκιρτούσεστη μέρα της ελευθερίας του, της εξόδου του απὀ το Φρι- κτὸ εκεῖνο ὁοκιμαστήριο. Αλλά ο καιρὸς δεν περνοῦ- σε εὐκολα. Στο μεταξύ ο περήυ- ῥρος του λογοτέχνη, οἱ συγ- κρατούὐμενοῖ[του, ἦταν ὁλοι τους «διαλεκτοἰ»: Φονιάδες, κλέφτες, εγκληματίες και ἀλλοι. {4 δουλειἁ του για 4 χρόνια ήτανε μονότονη και κουραστική. Γυαλίζει πέ- τρες κα! µεταφἑρε! κεραμ]- δια κάτω απὀ την αυστηρή επίβλεψη Των Φρουρών των κρατητηρἰων. ΟΙ µονα- δικοῖ Φίλοι του εἶναι ἕνα σκυλΙ κα ἕνας αετὸς µε τσακ/σµένα φτερά. Τις νύ- κτες ὁοκιμάζεται φρικτά απὀ πόνους κα! η αὐπνία γίνεται! μόνιμος εφιάλτης του. ΟΙ κακουχῖες κα! Οἱ στερήσεις τον αποδυναμώὠ- νουν για καλά. Ο/ εσωτερ!- κο κανονισμοί µε τους οποίους διοικείται η μάζα αυτή Των απὀκληρων κα- ταδίκων, εἶναι αρκετά αυ- στηρο/. Απαγορεύουν και την ανάγνωση β!βλίων. Όμως, ο τροχός του χρόνου που αργά κυλά, συμπληρώνει το διάστηµα των 4 χρόνων κα! η ποθητἡή μὲρα φτάνει. Αφαιρούντα! τα βαρειἆ σίδερα απὀ τα πὀ- ὅια κα) Τα χέρια, αλλά και πάἀλι η ποινἠ δεν ἔχει συµ- πληρωθεί θα πρέπει τώρα ο Ντοστογ/ἐφσκ! να υπηρε- τήσει στο στρατό γ/αµερικἀ ακόµη χρόνια. Καλείται κα! παρουσιάζεται σ᾿ ἐνα μικρὸ χωριό κοντά στο Σεµπαλα- τἱνσκ. Εδώ γνωρίζεται µετῆ Λήαρία Λτημητρί/εβνα και γ/α πρὠτη φορά αισθάνετα! την αγόπη να έεχειλίζει μὲ- σα απ᾿ την καρδιά του. Στην αρχἡ προβληµα{ίζεται ακρετάἆ αν θα πρέπει να την παντρευτε], αργότερα όμως το αποφασίζει. Νέα φάση ὁ/αγράφε- Τα! στην πολυκύμαντη και ταραγμένη ζωή του. Εἶναι µόνο µ/α στιγµή ανάπαυλας και ευτυχίας απὀ τα κτυπή- µατα, τα αναπάντεχα, της µοἱρας του. Ο ΝΤοΟοστΤογιἐφσκ! αφοσιώνετα! αποκλειστικἁ στο συγγραφικὀὸ ἔργο. Ο/ εμπνεύσεις του εἶναι βαθι- ἐς, πνευματώδεις. ή παρα- γωγή του πλούσια και αξιό- λογη. Καρπός αυτής της αφοσἰωσῆς του εἶναι το ἐρ- γο «Αναμνήσεις απὀ το σπ]- ΤΙΤων πεθαμένων». Σ᾽ αυτὸ παρουσιάζει µε κἄθε Άε- πτομµἑρεια τη φρίκη του κα- τάδ/κου, τον πνευματικὀ κὀ- σµοτου, Τις συνήθειες που αποκτά, τις σκέψεις που Φτερουγίζουν συνέχεια στο µυαλότου, ενώ παράἀλληλα ζωγραφίζει µε αὁὀρὲς κα! ταυτόχρονα Χχαριτωµένες λογοτεχν|κἁ πινελιὲς τη βα- ναυσότητα και Τις ἄγριες ὁιαθέσεις των Φρουρὼν που επιβλἔπουν στα κρατη- τήρα. Εἶνα! Φανερὸ πως ο Ντοστογιἐφσκ/ περιγράφει ουσιαστικά Τις ὁικές του οὀὗύνες κα εξιστορεί Τα προσωπικά του παθήματα. Η κυκλοφορία του ἐρ- γου ἦταν κάτ! το αναπάντε- χο. Ο λαός που το διαβάζει! συγκ/νείτα! κα! ο Τσάρος, σαν τελειώνει την ανάγνω- ση του ἔργου αυτοῦ, σναλύ- ετα! σε καυτἀ δάκρυα. Ο Λογοίἔχνης κατάφερε να αποδείξει πως κάτω απὀ την ἠρεµη ζωή του Ρωσι- κού Λαού, κρύβονται Τα πᾶ- θη κα! ο! αναστεναγµοίµιας γενηός απὀκληρων και ὅυ- στυχισµένων ανθρὠπων. Αυτὸ ἦταν. Από την αφάνεια ο Ντοστογ/ἔφσκ! ξανά βγαίνει στην επιφά- νεα. Συζητεία! ανάμεσα στους λογοτεχνικούς κἎύ- κλους και αξιολογείται εκνξ- ου ως πρωτοπὀρος. ΓΙολλοἱ θαυμάζουν την εμβρίθεια κα!τη λεπτότατη ΨυΧΟΛΟΥΙ- κἡ ανάλυση που κατορθώ- νε! να παρουσιάζει. ΄Ετσι Οἱ «Αναμνήσεις σπὀὸ το σπτ! των πεθαμέ- νων» «ανασταίΐνουν» το Λη- σμονημὲνο και καταφρονε- μὲνο μµἐχρ εκεῖνης Της ώρας κορυφαίο εργάτη του πνεύματος. (Συνεχίζεται) Ἀ) { Ἄς Αν Ἰ λόρον ΄ ΑΔ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1986 Δεν ξξροµε πόση ἔγνοια πραγματική και σωστή προκαλούν όσα κατά καιρούς καισεσυ- χνά διαστήµατα ακού- ονται ἡ γράφονται και δηλώνονται για την αν- τικοινωνική συμµπερι- Φορά των νξων. Πρό- σφατα µε εντυπωσιακὀ τρόπο πληροφορηθή- καμε από τις εφημερίδες για ανάρμοστες ενἔργει- ες μαθητών στο σχολείο τους. ΝΊια εφημερίδα μά- λιστα, κρίνοντας τα όσα οι μαθητές ἕκαμαν, τόὀλ- µησε και χαρακτήρισε ἴους μαθητὲς αυτούς µε τη Φοβερή λέξη «Αττί- λες» (1). Μόλις δε τώρα ἠλθε άλλη ανακοΐνωση του στατιστικού δελτίου της Αστυνοµίας, που σταθμίζει τη νεανικἠ εγ- κλημµατικότητα, να πει ότι αυτή σημείωσε τον τελευταίο καιρό κατακό- ρυφη αὐὔξηση. Βέβαια αποτελεί, δυστυχώς, καθημερινό θέµα των ειδήσεων των εφηµερί- δων οι παραβάσεις, οι συλλήψεις και οι κατα- δίκες νεαρών. Ασφαλὼς αυτό το πλέγμα της συµπεριφΦο- ράς των νξἔων δηλώνει ὁτι κάτι δεν πάει καλά. Και αυτό το κάτι δεν αποτελεί µια απλή λε- πτομξρεια. Συνθξέτει ἑνα τεράστιο θέµα, που επηρεάζει ἆμεσα και ὅι- αβρωτικἁά το ἔργο της αγωγἠς των νέων. Κανένας δεν µπορεί «Η νεὀτητα, ταν συ- νηθίσε! στην αργία κα! συγ- χρόνως ανατρἐφετα! µε Τόὸ- σα κακἁ παραδείγματα, γ]- νετα! Το αγρ/ότερο θηρίο. Υπάρχουν ἄνθρωποι, που κάμνουν ασχηµίες χει- ῥρότερες απὀ τους ονοκεν- ταύρους (ζώο, εἶδος πιθή- κου ἡ άγριος ὀνος)... Τέτοια εἶναι η συμπεριφορά πολ- λὠν απὀ τους νέους µας. Αυτοί (οἱ νξοι) ἔχουν άγριες επιθυμίες, πηδούν και κλω- τσούν, ὅπως εκείνα, Τα ζώα, περιφἑροντα! σδἑσπο- τα στους ὀρόμους και Τῃ γεανικἠ τους ζωτικότητα σπαταλοὺν για το κακό τους. »Η νεότητα εὐκολα ρὲ- πε! προς Την καταστροφή᾽ και, μόλις της δοθε] μικρή αφορμή, µε ορμή στρἐφε- τα! προς τοκακὀ. ᾿Οταν μά- λιστα ο νὲος πάρει και χρῆτ µατα στα χέρια, Τότε Π Ορ: μητικότητάἁ του αυτή γ]νε- Τα! μεγαλύτερη. Τα καυσο- ἔυλα, ὅταν ρἰχνονται στη Φωτιά, συντελοὺν στο να αυξηθείη Φωτιά σε ἔκταση κα! ένταση. ἔτσικαιτα χρή- «Αγωνίζρου τον καλόν αγώνα.» (Α Ἱμ.στ 12) να καταλογἰσει µονοµε- ρεἰς ευθύνες στον αἦ β παράγοντα αγωγἠς. Όμως και κανἑενᾶς δεν µπορεί να δώσει απαλ- λαγἡ ευθύνης ὅτοψςπα- ράγοντες της αγωγής. Η ευθύνη εἶναι συλλογικὴ κατ᾽ αρχή. Η διαπίστω- ση ὅμως αυτή δεν λύει το πρόβλημα. Γιατί ποιο το ὀφελος, όταν στεκό- µαστε µόνο στη ὁιά- γνωση και αναμένουμε τη θεραπεία, χωρὶς καµ- μιά θεραπευτικἠ αγωγή Κι ακόµη τι το ὀφελος, αν μετά τη διάγνωση εξακολουθούὐμεναπαρξ- Χοµε στον ασθενἠ τις ἴδιες καταλυτικὲς προύῦ- ποθεέσεις, που επιδεινώὠ- νουν την κατάστασή του Και, για να γίἶνομε, πιο συγκεκριμένοι. Ολοι, όσοι βέβαια µπο- ρούν να ανησυχούν για τους νξους, παραδέἐχον- ται ὅτι γενικά η νεολαία µας δεν εξελίσσεται σωστά. ΄Ομως σε ποια µέτρα προστασίας και σωστἠς αγωγής των νέ- ων προχωρούν Για πα- ράδειγµα, πληθώρα αι- σχρὠν και βρὠώμικων περιοδικών λανσάρεται και πωλεῖται ανενόχλη- τα µε καταναλωτές κυ- ρἶως νέους. Γι’ αυτὀ τον «κἰτρινο τύπο», ὀχιποιος Φώναξε, αλλά ποια θετι- κἡ ενἔργεια ἔγινε Εισἁ- γονται κανονικά, πω- λούνται άνετα κάτω απὀ τα μάτια αρμοδίων και ΕΤΟΣ Ε΄ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ αναρμοδίων. Ακόμη ἕνας συρφετός πορνο- κασσετὠν πωλεϊΐται ἡ ενοικιάζεται και κυκλο- Φορεἰὶ ανενόχλητα. Η Κύ- προς κατατάσσεται µε- ταξύ των πρώτων χω- ρών που οι κἀτοικοί της διαθέτουν βίντεο. Καιτα βίντεο «διευκολύνουν» στα σπίτια την παρακο- λούθηση τέτοιων ταινι- ὧν. Γι αυτά ποια µέτρα πάρθηκαν Επιπρόσθε- τα, προκειµένου να ανα- πτύξομε τη βιομηχανία του τουρισμού µας, ας διερωτηθούμµε πότε λή- Φθηκε υπόψη η προ- στασία των νἔων απὀ τον ηθικό εκμαυλισμό που µε τον τουρισμό ει- σάγομε : Αλλά και η Τηλεό- ραση, που σαν παρά- γοντας αγωγἠς εἶναι απὀ τουςπρώτους, ποιοπρὀ- γραµµα για σωστἠ αγω- γἡ ἡ ακόµη και προστα- σία των νἔων ἔχει καθιε- ρώσει Μήπως το πρὀ- γραµµα της «Φήμης» ΄Η µε τις ακατανόητες συ- νεντεὐξειςµενξἔους,που κάθε ἁἆλλο παρά πρὀτυ- πα εἶναι Και εδὠ δεν ἔχομε την ψευδαΐσθηση ότι͵αν διορθὠνοντανταπιοπἁ- νω που αναφέροµε, θα λύαμε το πρόβλημα. Απλώς τα θἰξαμε δει- γµατοληπτικά. Οὗτε και στο περιορισμένο του παρὀντος άρθρου µπο- ροὐμεναλύσομετοπρό- βληµα. Αλοίϊμονοι! ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Μηνύματα προς τους γονείς και τους νέους µατα, όταν άφθονα κα/ανε- ξέλεγκτα δίνοντα! στους νὲ- ους, συντελοῦν στην αὔξη- ση Της Φορᾶς τους προς Το κακὀ, γίνοντα! πυρκαγιά, που πυρπολεί ολόκληρη την ψυχἠ. Πώς, λοιπόν, ἕνας ΤέΤο/ος νὲος θα μπορέ- σει, µε αυτὲς τις προὐποθέ- σεις, να µεῖνει σώφρονας (νούσιμος), πώς Θα κατορ- θώσει να µην πξἐσε!, στην ακολασία κα! πὠς θα επι- δοθεί σε ἔργα αρετἠς ἡ ἆλ- λα ἔργα πνευµατικά,... Φο- βερὸ, πράγµατ! θηρίο µε- ταβάλλετα! η νεότητα, ὅταν δεν κατευθύνετα κα! δεν χαλιναγωγεῖτα! απὀ τη σω- στή αγωγἠἡ που η ευσέβεια καλλιεργεί στον ἀνθρωποί »Απὸ την παιδική ΠΛΙ- κία πρέἐπε! οἱ νξο! να σκούῦ- ουν ωφέλιμες διδασκαλίες, διότι, λόγω Της τρυφερότη- τας της Φύσης Του παιδιοὺ κα του νξου, Τα Λόγια Τα καλά γρήγαπα τυπώνονται! κα/χαράσσοντα! µέσα τους, όπως σκρ!ιβὼς στο µαλακὸ κερ/τυπώνεται κα! παραμξ- γε! Το κάθε ΤΙ. Αλλωστε απὀ αυτή την ηλικία (/ὁ/α]- τερα την παιδική) αρχίζει ο άνθρωπος να κλίνε/ προς Το καλό ἡ Το κακό. ετσι, σαν κάποιος τα παιδ/ά του απὀ την αρχἡ αυτής της ηλικίας τους αρχίσει να Τα αποµα- κρύνε! απὀ Το κακὀὸ και Τα οδηγήσει στον ἀἄριστο Τρό- πο ζωής, Την αρετή ὅηλα- δἡ, θα τους δημιουργήσει καλὲς συνἠθειες κα! τρόπον τινἁ θα πλάσε! µέσα τους αν άλλη Φύση, ὡστε στο μέλλον δύσκολα θα παρε- κτρέποντα! κα) εὖκολα θα προσελκύουνται απὀ το κα- λό. »Κα!, γ/ατ/ ὀχι, πιο σε- βαστο] Ο/ νέο! θα γίνουν απὀ µας τους μµεγαλύτε- ῥρους κ ακόµη πιο ικανο[θα αποβούν στη διαχείριση των ὁημοσίων θεμάτων ”, --ΦΥΛΛΟ 45 Εκεϊνο ὅμως που νοµίζουμε ότι μπορεῖ να δώσει αφορμή για σω- στότερη τοποθέτηση στο πρόβλημα, εἶναι κά- τι το πολύ σημµαντικὀ, και που οι πιο πολλοί το αγνοούμε: Η αιτία του προβλήματος της αντι- κοινωνικἠς συµπεριφο- ράς των νέων βρίσκεται εξω απὀτουςνέους. Και, δυστυχώς, κι εἶναι βα- ρὺς ο λὀγος αυτός, εν- τοπίζεται στους μεγά- λους. Τον κόσμο, μἔσα στον οποίο καλούνται να ζήσουν και να ὅρα- στηριοποιηθούν οι νέοι, οι μεγάλοι τον προσδιο- ρἰζουν. Και τα πρότυπα, τα οποία καλούνται να μιμηθούν οι νξοι, οι μεγά- λοι τα προβάλλουν. ΄Ετσι εμπειρικἁ οι νξέοι βιώνουν ὁ,τι οἱ μεγάλοι ετοιμάζουν και προσφέ- ρουν σ᾿ αυτούς. Επομέ- νως, ποιοι τώρα χρειά- ζοντα!ι θεραπευτικἠ αγωγή Και ποιοι ευθύ- νονται για τα «κατορθώ- µατα» των νἕέων Αντάξι- ους των κατορθωµάτων των μεγάλων κατορθώ- σαμε να Φτιάξουμετους νέους µας Ας γίνουµεοι μεγάλοι στα λόγια, στα ἔργα, στην αναστροφἠ ἀξιοι του ονὁματόὸς µας και τότε οι νξέοι άνετα θα µπορέσουν να κατορ- θώσουν σωστά και κυ- ριολεκτικά τη ζωή ντους. Η ΣΥΝΤΑΞΗ κε τουνσε, αγ ΤΝ παλν ι | ! και, παρά το νεαρό της ηλι- κίας τους, θα ὁιακρίνοντα! µε Τη σύνεση κα! Τη νοο- τροπία των Μηλικιωμένων σνθρώπων». α πμ Το Σάββατο, 18 Οκτωβρίου, η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος, ὄὅξχθηκε στο γραφείο του τόν Ευθύμιο Στοµφορόπου- το ποσὀ των 17.500 Λ.Κ. Το ποσὸ αυτό απο- τελεὶ το προϊὀν του ερά- νου οοποἱος διεξήχθηκε στους ιερούς ναούς της Αρχιεπισκοπικἠςπεριφξ- ρειας, την Κυριακή 5 Οκτωβρίου 1986, υπξρ των σεισμοπαθών αδελφών µαςτου νομού Μεσσηνίας. Ο ἔρανος ὁιεξήχθη- κε ύστερα απὀ Αρχιεπι- σκοπικἠ εγκύκλιο. Στην εγκύκλιό του ο Μακα- ριώτατος μεταξύ ἆλλων ανάφερε και τα εξἠς: «.. Μπροστά στις κρ]- σ!µες στιγμές µ/ας Τέτο/ας εθνικἠς δοκ/µασίας, εμείς, Ο/ Ἕλληνες της Κύπρου, δεν μπορούμε κα) δεν ὅι- κα/ούμαστε να μείνουμε αδ/άφοροι. Επιτακτικὁὀ προβάἆλλει το καθήκον να « ορ ο ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ Εν νο Κοραή 20 -26, Λ/σία Στις 13 Νοεμβρὶ- [ου, μέρα µνήµης του Ι ύήδυ Ιωάννου Χρυ- σοστόµου, η Α.Μ. ο [ Αρχιεπίσκοπος κ.κ. ᾿Ερανος στους ιερούς ναούς της Αρχιεπισκοπικἠς περιφἑρειας για τους σεισµόπληκτους της Καλαμάτας «Πρέσβυ της Ελλάδας κ.᾿ δν . . . Ίλ9 στον οποἱο επέδωσε Τιμή 10 σεντ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ἳ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ὶ Στο Μακαριώτα- . το υιικά ευχόµαστεο | Χρυσόστομος ἁἆγει τα Ι / ονομαστἠριἁ του. Κύριοςνα τον διακρα- Ι τεῖ «σῶον, ὑγιᾶ μακροημµερεύον- τα καί ὀρθοτομοῦντα τόν λόγον τῆς ἀληθεί- ἔντιμον, Ι ας», γιά το καλό της ῄ Εκκλησίας µας και τη σωτηρίἰία της πολύπα- θης Πατρίδας µας. ῥιαδηλώσουμεμεκάθε τρὀ- πο τη συμπάθεια κα) Την αγάπη µας προς Τους σει- σµοπαθείς αδελφοὺς µας. Εἶνα! χρὲος µας, εθνικὀ κα! ανθρωπιστικὀ µαζ!, να δώ- σουµε ΤΟ παρὸν µας ως Ἕλληνες και ως Χριστιανοί στο ἔργο της ανακούφισης των πονεµένων αδελφὼν µας της Μεσσηνίας κα! στην προσπάθεια ανασυγ- κρὀτησης κα! αποκατάστα- σης των περιοχών που πλἠ- γηκαν. Εἱμαστεβέβαιοιπως όλος ο λαός µας συμπάσχει µε τους αδελφούς, της. Κα- λαμάτας κα ἔχει Την προ- θυµ]α να τους συμπαρα- σταθε[... » Απευθύνουμε λοιπόν θερμή πατρικἠ ἔκκληση προς ὅλους, προς Τα πα- τριωτικἁ κα! χριστιανικἁ σας α/σθήµατα, κα! σας κα- λούμε ὅπως προσφἑρετε γενα/όδωρα, απὀ Τα περ!σ- σεύµατα, κα! εἰ δυνατό κα! απὀὸ τα υστερήματά σας, στο ὀΐσκο που θα περ!αχθε/ γα αντιμετώπιση Των αναγκὠν Των σε/σµοπα- θών. ᾿ἔτσι, πἐρα απὀ Την έμπρακτη βοήθεια που θα συνἔχεια στη σελ. 4 Εεττπποπππττττεπαπεπεεπετ Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ «ΜΙΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥ ΓΙΕΧΩΒΑ» ΛΙπήκε στο γραφείο µου. Κρστοῦσε ένα σχολικὀ χαρτοφύλακα στο χέρ. Την πρὠτη στιγμή Την πἐρσσα γ/α δικηγόρο. Το ὄφος, το ντύσιμο, το φἑρσιμὀ ττης αυτή την εντύπωση ἕδινε. Ο/ἆλλοι όμως, που την οδἠ- γησαν σε μένα, µου εξήγη- σαν ὅτι θἔλε! να συζητήσει µαζί µου. Θΐλει λέε, να υποβόἆλε! µερικά ερωτήµα- τα κα να λύσει µερικὲἐς απορίες. -/Ιατμε κατηγορούν γ/α προσηλυΤτ/σμό των παι- ὁιών µου ΄Ἠταν η πρώτη ερὠτησή της. Και συνέχισε. Τα σχολικἁἆ βΙβλία τους εἶναι Τα ἴδια µε αὗτα που ὁιδἁ- σκω εγώ. - Εσείς ΤΙ εἶστε, ρώτη- σα. - «Λ{άρτυρας του ΓΙε- χωβάὰ», απάντησε. - Δηλαδὴ θέλετε να πεῄτε, τῆς εἶπα, πως η Ορδό- όοξη Εκκλησία και οἱ «μάρ- τυρες του ΓΙεχωβᾶ», εἶναι Το διΟ «ΤΙ Λες παιδί µου, ἦταν η απἀντησή Της, κ ας ἡμουν κατά 19 χρόνια µε- γαλύὐτερὸς της. ἔν πόση περιπτώσει µετά απὀ σχετικἠ συζήτηση κα! χωρίς να βγαίνει ΤΙΠΟΤΕ, γ/ατµετις συζητήσεις, κα- τά κανόνα, µε τους α/ρΕεΤΙ- κοὺς ΤίπΟΤε δεν τους συγκι- νε] φτάσαμε στην ουσία του θέματος. ΓΙοΙΟ εἶναι αυ- τό Τα λεγόμενἁ της Ιδού τι αποκόλυφαν: συνἔχεια στη σελ. 4 της επιςτΗΠΙΗΞ ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ «᾿Αποκάλυψον τούς ὀφθαλμούς µου καί κατα- νοήσω τά θαυμάσια ἓκ τοῦ νόµου σου». 2ο Και στις δύο περιπτὠ- σεις αυτὸ που χρειάζεται εἶναι το Πνεύμα το ᾿ Αγιο, 1Ο οποίο «ἐρευνᾶ Τό βάθη τοῦ Θεοῦ»(Α΄ Κοριν. 2,10), «ὁ/᾽ οὗ Πστήρ γνωρίζεται καί Υ/ός δοξάζετα! κα! παρό πόντων γ/νώσκετα!» καί ἀποκαλύπτει τά μυστήρια τῆς Θεότητος στούς ἀν- θρώπους. Ἔτσι, λοιπόν, εἶναι ὀυνατόν ἕνας αγράµµατος άνθρωπος µε Λίγες επιστη- μονικές και θεολογικὲς γνώσεις να βλέπει τον ου- ῥρανό, τα δένδρα, τα που- λιά, Τις θάλασσες και να θαυμάζει και να δοξολογεί τον Θεό. Να διαβάζει τα λό- για της Αγίας Γραφὴς καινα εἶναι γι αυτόν γλυκύτερα από το μέλι. Να συγκινείται καινα ὀὁακρύζει, όταν µελε- τά το Πάθος του Κυρίου. Αντίθετα ἕνας επιστή- µονας ἡ Θεολόγος, που δεν ἔχει το Πνεύμα του Θεοῦ, μένει Ψυχρός και αδιάφο- ρος και στα πιο συγκλονι- στικἁ μυστήρια. Εἶναι ὅυ- νατόν να ασχολεϊται µε ασἠ- µαντες λεπτομἑρειες και να ὀΐνει βαρύτητα στα µέσα µε τα οποία εργάζεται, αµε- λώνταςγια την ἰδιατην Αλή- θεια. Μοιάζει µε κάποιο πεινασμἑένο που κάθεται να Φάει και αντί να αρχίσει να τρώει, παρατηρεἰ και εξετά- ζει τα πηρούνια και Τα µα- χαΐρια που του ἔδωσαν. Πώς, τώρα, εἶναι ὅυ- νατὀν να αποκτήσουμε το Πνεύμα το ᾿Αγιο Αν µε αγώνα και άσκηση καθαρὶ- σουµε Την καρδιά µας απὀ τα Πάθη: «Καρδίαν καθσ- ρὰν κτίσον ἐν ἐμοίό Θεός καί ΓΠνεῦμα εὐθές ἐγκαί- νισον ἐν τοῖς ἑγκάτοις µου» (Ψαλμ. 50, 12] και «Μακάριο! οἱ καθαρο/! τῇ καρό(ρ ὅτι σὐτοί τόν 6ε- όν ὄψοντα» (Ματθ. 6, 8). Χρειάζεται ακόμα να τηρούµε τις εντολές του (Ψαλμ. 118, 18] 8. κνύοντας ἔτσι την αγάπη µας προς Αυτόν, όπως ο ἴδιος µας λέει « Εόν ἀγοπᾶ- τὲ µε, τάς ἑντολός τάς ἑμάς τηρήσατε κα! ἑγώ ἐρωτήσω τόν πατέρα, κα ἆλλον παράκλητον ὁώσει ύμῖν, ἵνα µένη μεθ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας» (Ιωάν. 14, 15-17). ΤΕΛΟΣ Θεού στη ζωή µας, αποδει- 2ο Τ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ Όταν ο) περισσὸ- τεροι απὀὸ τους σηµερι- νοὺς πολιτισµένους λα- οὐς δεν εἶχαν δώσει καν τοπαρὸὀν στηζωήτου κὀ- σµου, η Κύπρος ἀρχιζε να γράφει την Ἱστορία της. ᾿Ἠδη στο βιβλίο της Γενέσεως της Π. Διαθή- κης αναφέρονται οι Κἰ- τιοί - σως οι προϊΐστορι- κοὶ Κύπριοι. Ο Ιάφεθ ἦταν ο τρίτος γιός του Νώε. Απὸ τον Ἰάφεθ προἠλθαν οι προϊΐστορι- σέττνὰ κοἱ αλλά καιιστορικοὶ κἁ- τοικοι σε πολλά µέρη της Μικράς Ασίας (Γεν, θ΄, 27). Ο τἕταρτος γιὸς του Ιάφεθ ἠἦταν ο|ωύαν. Το ὀνομα αυτό ἔχει σχξ- ση µε την Ιωνίαν και γε- νικότερα ο Ιωύαν θεω- ρείται ο πρόγονος των Ελλήνων που κατοικού- σαν στο Αιγαίον και σ᾿ όλα τα νησιἁ της Μεσο- γείου. Και οι Κίτιοι (Κὺὐ- πριοι) λοιπόν ἦταν απὀ- γονοι ενός γιού του Ιωύ- αν. «Χα υἱο/ ᾽Ιωύου ᾿Ελισά κα! Θάρσεις, Κίτι- ο), Ρόδιο!' ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν ταῖς Φυλαῖς αὐ- πῶν καί ἐν τοῖς ἔθνεσιν αἎὑ- τῶν» (Γέν. /’, 4, 5). Ο /ερεμίας Την απο- χολε/ «νήσους Χεττιείμ» (Α΄, 10). «Χέδιµος δὲ χέ- ό/µα τήν νῆσον ἔσχε, Χό- προς αὔτη νῦν καλεῖται, Χεδίµ ὑπό ᾿ Εβραίων ὀνομόζεται, µάρτυς µου δὲ τοῦ Λόγου, µία τῆς ἐκ Κύπρου πόλεων ἰσχύου- σα τήν προσηγορίαν φυ- Λάξον, Κ/πον γόρ ὑπό τῶν ἑξελληνισόντων αὐὑ- Τήν καλεῖται, µηδ᾽ αὔτη ὁιαφυγοῦσα τοῦ Χεδί- ὅου τό ὄνομα», σχολιἁ- ζει επιπρόσθετα ο αρ- Χαίος [ουδαί[ος ώσηπος. Στο πξρασµα των χρόνων η Κύπρος πἡρε αρκετά ονόματα και προσωνύμια, τα οποία πολλές Φορὲἒς αποδὶ- δουν την ιστορικἠ µα και την κοινωνικοοικονοµι- κἡ της κατάσταση. Ετσι ονομάστηκε «Μακαρία» για την ευ- Φορία της γης, «Ασπε- Αίσ» για τον πλούτο της και άλλα, όπως «᾿Αερία, ᾿Ακαμαντίς, Κεραστία, ᾿Αλασία, ᾽᾿ Αμαθουσία, Κρύπτος, ᾿Οφιοῦσα, Σφήκεια» κ.ά. Το ελληνικὸ ὄνομα Κύπρος το συναντοῦύμε για πρὠτη Φορά στον Όμηρο ενὠ απὀ επι- γραφξς μαρτυρείται αρ- χικά τοάδθ π.χ, Ό θώρακας, που Φορούσεοβασιλιάςτων Ελλήνων Αγαμέμνονας σ᾿᾽ ὅλη τη διάρκεια του Τρωϊκου πολξµου, ἦταν «Φ/λοξενίας χάρισμα, που του Ίὅωσε ο Κινύ- ρας 9 βασιλιάς της Πά- Φου. (Ηλιάδα, Ραψωδία Λ, 20-21). Επίσης στην Οδύὺσ- σεια Ραψωδία α, 189 γράφει ο ΄Οµηρος πως «Στην Ταμασσό (της Κὺ- πρου) δηλώνει πως θα μεταβεί η θεὰ Αθηνά για να πὰρει χαλκό». Και στη Ραψωδία ὅ᾽, 83: «Κύ- πρου Φοιν/κων τε καί Αί- γυπτίοις ἐπαληθεῖς». Στα «Ομηρικά» 293, Στιχ.δ8, 59 στον ύμνον προς την Αφροδίτη ο ποιητής αναφξρει:«εἰς Κύπρον δ᾽ ἐλθοῦσα θυώδεια ναόν ἔδυνεν εἰς ΓΠΠάφον: ἑνθά- δε οἱ τἔµενος βωμός τε Θυώδεις». Ενώ ο ἁλλος µεγά- λος ἔλληνας ποιητής της αρχαιότητας Ησίοδος, αναφερόμενος και αυ- τὸς στην Αφροδίτη, την καλεί «Κυπρογενή, γιατί γεννήθηκε στήν πολυκύ- µαντη Κύπρο» («Κυπρογέ- γεσ ὅ᾿ ὅτιγέντο πολυκλύ- σεων Κύπρω»). Η προνομιούχα θὲ- ση της Κύπρου, στη δια- σταύρωση ὅλων των θαλασσίων οδών, στάἁ- θηκεη γέφυραπου ἕνω- νεκαι ενώνει τρεις Ηπεί- Ρους: Ευρώπη, Ασία, Αφρικἠ. Από πολλούς λαούς δέχθηκε αλληλο- ὁιαδόχως ατοιχεία του πολιτισµμούτους. Μία πὰ- νω απ᾿ ὅλα γεννήθηκε και στάθηκε ελληνικἠ. ΄Ἠδη η ελληνικἡ κἰ- νηση προς την Κύπρο αρχίζει το 1400 π.Χ., ἔτσι που οριστικἁ το 1200π.Χ.να εἶναι αναπὀ- σπαστο κομμάτι του Ελ- ληνισμού. (Συνεχίζεται) 10 Η Κανά ο Οδεύουµε τώρα προς τ᾽ ανατολικἁ για την Κανά, όπου ο Ιησούς «., ἐποίησε Τήν ἀρχήν τῶν σημείων». Στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου µας δείχνουν δυο αρχαιότα- τους λίθινους πίθους, τους οποίους η παράδοση συ- σχετίζει µετη δημόσια ὁρά- ση του Κυρίου. Καθώς ο ναός εἶναι ιδρυμἔένος πάνω στο σπίτι, ὁπου ἔγινε ο γά- μος, αισθανόμαστε πως εἰ- µαστε προσκαλεσμἔνοι κι εμείς στη χαρά των νεο- νύόµφων και γευόµαστετον «καλόν οἶνον». ΑπόἌτη µιαο Ευαγγελιστής (ωάννης κι από την ἄλλη η πεποίθηση των κατοϊκων, µας βοηθούν σε σηµαντικὀ βαθμὸ ν᾿ αναπαρασταΐνουμµε τα γε- γονότα. Κι όχι µόνο τούτο. Να παΐϊρνουμε και µέρος σ᾿ αυτά( Η Θάἁλασσα της Γαλιλαίας Προορισμός µας τώρα η θάλασσατης Γα- λιλαΐας ἧ της Τιβεριάδας ἡ η λίμνη Γεννησαρέτ. Απὸ τις θέσεις µας αγναν- τεύουμε στα βορειονατολι- κάτης Κανάτο όρος, καλύ- τερα λόφο, των Μακαρι- σμών, γιατίτο ύψοςτου εἷ- Ναι μονάχα 346 µέτρα. Αναθυμούμαστε τα κεφά- λαια ε΄ -ζ΄ του Ευαγγελίου του Ματθαίου κι αυτό μας βοηθεῖ να δούμε τη σπου- ὁαιότητα της ὀιδασκαλίας που καταξίωσε το χώρο και του ἄλλαξε το όνομα απὀ Σιαφἀδ. Το σκηνικὀ απλὀ. Ο Κύριος καθισμένος στο «βουνό» µε τους µαθητές του µακαρίζει «τούς πτω- χούς τῷ πνεύματι τούς πενθοῦντες, τούς πραεῖς, τούς πεινῶντες κα/ διψῶν- Τες Τήν ὁικαιοσύνην, τούς ἐλεήμονες, τούς χκαθαρούς Τῇ καρδία, τούς εἱρηνοποι- ούς, τούς δεδιωγµένους ἕνεκεν ὀικαιοσύνης». [Πα- ροµοιάζει τους Δώδεκα με Το ἆλας της γης και το Φως του κόσμου. Συμπληρώνει και τελειοποιεῖτο Μωσαϊκό Νόμο. Δίνει Οδηγίες για την ελεημοσύνη, την προσευχἠ καιτη νηστεία. Στα πλαΐσια αυτών των οδηγιών εἶναι που παράδωσε την Κυρια- κή προσευχἠ σ᾿ εκείνους και σ᾿ εμὰς εἰς τον αιώνα. Από τη θεµατογραφία του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ τς δεν απουσιάζουν οι «θη- σαυροί ἐπί τῆς γῆς» και οἱ µέριµνες, τα σωστά αιτἠ- µατα, οι ψευδοπροφήτες και «ή οὐκία ἐπ/ τήν πέτραν». Η επἰτου Όρους Οµι- λία αποτελεὶ πυξίδα ζωής. Γι΄ αυτό δικαιολογούµετην ἔκπληξη των ὀχλων «ἐπί τῇ ὁ/δοχᾷῇ σὐτοῦς ἦν γάρ δ/δό- σκων αὑτοῦ ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καί οὐχ ὡς ο/ γραμ- µατεῖς» (Ματ. ζ΄, 28-29). Η Καπερναούμ Αλλά κι απὀ την ερει- πωμένη Καπερναοῦύμ περνώντας η ἴδια κατάστα- ση µας κυριεύει. Τόπος δι- ὁασκαλίας, τόπος τελέσεως θαυμότων κα! τόπος αφο- ρισμοῦ. Αντηχεί τ᾽ αυτιά µας η Φωνή του Κυρίου: «καί σύ Καπερναούμ ή ἕως τοῦ οὐρανοῦ, ὑψωθεῖσα, ἔως ἄδου καταβιβασθήση» (Ματθ.ια΄, 23). Λυπούμα- στε για τ᾽ αποτελέσµατα της αμετανοησίας και σκε- Φτόμαστε τις πάμπολλες ευεργεσἰες Θεραπεύει το δούλο του εκατόνταρχου, που πιστεύει πως εἶναι ανά- ξιος να µπει στο σπίτι του. Θεραπεύει τον παραλυτικὀ που του ἔφεραν μπροστά του αφού «ἀπεστέγασαν πήν στέγην» συγχωρώντας τις αμαρτίες του. Θεραπεύ- ει το δαιμονισμἔνο επιτι- μώντας το πνεύμα το ακά- θαρτο. Θεραπεύει την πεν- θερἀ του Πέτρου, επιτι- μώντας τον πυρετὀ. Θερα- πεύει το γιο του βασιλικού, βεβαιώνοντάς τον «ὁ υἱός σου ζῆ»(ιω. δ᾽, 50). Απορεί κανένας για τους κατοἶκους της πόλης. Ελεήθηκαν πολὀ κι ὅμως, ἔμειναν στάσιµοι, Κιο λόγος του Λόγου επα- λήθευσε... Με τη σκέψεις αυτὲς προσεγγίσαμε στην ιορ- δἀνιαθάλασσα, Περασμὲ- νοπια το μεσημέρι. Η πείνα μας θέριζε, Αλλά μας θερι- ζε κι η ζέστη. Ἔτσι, μόλις προσκυνἠσαµε στο ναὀ της Μονἠὴς των Αγίων Αποστόλων και Πληρο- Φορηθήκαμε τα σχετικἀ, στρωθήκαμε, όπου βολευό- ταν ο καθένας, για ν΄ απο- λαύσουμετο αβραμιαϊο της Φιλοξενίας του ηγουμένου που µας ετοίµασε ἕνα θαυ- μαστὸ νηστἠσιµο γεύμα. Μπροστά µας απλωνό- ταν η θἀλασσα του µήκους των 3 αγγλικών μιλίων και του πλάτους του 1,5 µιλὶ- ου. Με νερὀ διαυγὲς και γλυκύ, διαθέτει ευγεστότα- τα ψάρια. Το φοβερό καὺ- μα του ἠλιου δεν υποφἑρε- ται. Βρέχουμε Λίγο τα πό- δια µας και ψάχνουμε για σκιἁ, ὁπου τα πράγματα ἦταν κατ᾽ ελάχιστο βαθμό καλύτερα. ' Τώρα εἶναι η στιγµή να ζήσουμε κι εμεῖς τα γεγονό- τα. Ο ἰησούς περπατά στη θάλασσα και βλέπειτον ΠΠὲ- τρο και τον Ανδρέα να ρί- χνουν τα ὄἶκτυα. «Δεῦτε ὁπίσω µου κα/πο/ιήσω ὑμᾶς ἀλιεῖς ἀνθρώπων' οἱ δέ εὐ- θέως ἀφέντες Τά ὀίκτυα ἠκολούθησαν οσὐὑτῶ». (Ματθ. δ΄, 19---20). Πιο κά- τω βλέπει άλλα όύυο αδελ- Φια: τον Ιάκωβο και τον ἱω- άννη «καταρτίζοντας τά ὅ{- κτυα αὐτῶν, καί ἐκάλεσεν αὑτούς' ο/ δέ εὐθέως ἀφέν- τες Τό πλοῖον κα Τόν πστέ- ρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὖὐ- τῶν». (Ματθ. δ’, 21-22]. Ο Ιησούς μ᾿ αφετηρία την ἴδια θάλασσα «περιῆγεν ὅλην τήν Γαλιλαίαν ὁ/δά- σκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν κα/κηρύσσων τό εὐ- αγγέλιον τῆς βασιλείας κα θεραπεύων πᾶσαν νόσον καί πᾶσαν µαλακίαν ἐν τῷ λαῶ.» (Ματθ. δ”, 23) Αυτή τη θάλασσα επε- τίµησε και «ἐγένετο γαλήνη µεγάλη» ελέγχοντας συγ- Χρόνως τη δειλία και την ολιγοπιστία των μαθητών. Σ᾽ αυτἠ τη θάλασσα κοντά μίλησε παραβολικά και πολλαπλασίασε «τούς πέν- τες ἅρτους κα τούς δύο ἱχθύας» κι «ἐχορτάσθησαν πεντακ/σχἰλ!ο! χωρίς γυναι- κῶν καί πα/ό(ίων» Σ΄ αυτή τη θάλασσα «τετάρτη φυ- λακή τῆς νυκτός» περπάτη- σεκι ἔλεγξετην ολιγοπιστία του Πέτρου που δίστασε, γιατί φοβήθηκε τον ισχυρόὸ άνεμο κι ἄρχισε να κατα- ποντίζεται. Σ᾽ αυτἡ τη θά- λασσα πολλαπλασίασε, για δεύτερη φορά, «ἐπτό ἅρ- τους καί ὀλίγια ἠχθύδια». Κι «ἐχορτάσθησαν τετρακ/σχ{- ΛΙοι ἄνδρες χωρίς γυναικῶν καί παιδίων». Σ᾽ αυτή τη θάλασσα κοντά θεράπευσετο λεπρό, που τον παρακαλούσε να τον καθαρίσει γονυπετὠν- τας. Σ᾽ αυτή τη θάλασσα εἶπε στον Πέτρο να ξανα- χαλάσει τα ὄΐκτυα «εἰς ἄγραν»' «καί τοῦτο πο/ή- σαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἱχθύων πολύ ὁιερρήγνυτο δέ τό δίκτυον αὐτῶν», (Λουκ. ε”, ϐ], Σ᾽ αυτή τη λιμνοθά- λασσα τρώμε, ξεκουραζό- μαστε, εἵμαστεμετον όμιλο των Μαθητών. ΓΠαρακο- λουθούμε τον Κύριο που μιλά καιπου θαυματοποιεῖ. Δε θέλουμε να Φύγουμε. Το περιβάλλον, Φυσικό και πνευμµατικὀ, εἶναι θελκτικὀ- τατο παρ᾽ όλη τη ζἔστη της ατμόσφαιρας. Οι λιγοστές πορτοκαλιὲς και τα κλήµα- τα της ΝΛονής μαζί µετους ευκάλυπτους της ὀχθης υπόσχονται ευχάριστη ὅι- αμονή. Ὅμως, εἶναι ώρα αναχώρησης. Συνεχίζεται ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Σελιδα σσ | ασε Εισφορά Ετο οοῦ ο ο ΠΠ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣΙΗΗ.. ΤΕΛΙΚΑ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις µας επιτελους η Ουνέσκο αποφάσισε να αποστεἶλει κλιμάκιο στην Κύπρο, γιανα «διασφαλίσειτον πολιτιστικὀ χαρακτή- ρα ολόκληρης της Κύπρου». Βέβαια μεταξύ των λόγων και των ἔργων υπάρχει μεγάλη διαφορά. Πρώτα-πρὠτα ας αναµένουµε να δούµε αν τελικά θα ἔρθει το κλιμάκιο. Κι ὕστερα, όταν ἕλθει, πρὲπει να µη μείνει µόνο στις διαπιστώσεις. Στο κατεχόμενο τµήµα της Πατρίδας µας οἱ τούρκοι όχι µόνο ἔχουν βεβηλώσει και συλήσειτο κάθετι, αλλά και συστηματικἁ µεθοδεύουν αλλοΐωση και της πολιτιστι- κἠς φυσιογνωμίας του τόπου µας, ὠστετελικά να εξα- Φανίσουν ό,τι θυμίζει Ελληνισμό και Χριστιανισμό. Καιτο καθήκον αυτό ἔπρεπε απὀ µόνητης και απὀ καιρό να το πράξει η Ουνξσκο. Και μαζί µε αυτή και κάποιοι ἆλλοι ἔπρεπε και πρπει να δείξουν ευαισθη- σἰα. Και αυτοί εἶναι εκείνοι που προσποιούνται τον «πολιτισμὲνο» εἶτε αυτοί λέγονται «ακαδημαϊκοί» εἶτε εἶναι άλλες οργανώσεις. Κι ακόµη, επἰ του προκειμέ- νου, σεποιὲς συγκεκριμένες ενξργειες, ἡ και φραστικά, ἔστω, ενδιαφξρον επἔδειξε ο Προκαθήμενος της Ρω- µαιοκαθολικἠς Εκκλησίας Για τόσα ἄλλα θέµατα εν- διαφξρεται, μιλά, κάµνει επισκέψεις. Αυτά δεν εμπί- πτουν στα ενδιαφεροντάτου Αλλά καιτο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ἔχει τη δύναμη να στείλει κι αυτό κλιμάκιο, να δει επἰ τόπου τα πράγµατα και να προβεὶ σε αποτελεσματικὲς ενἔργειες. Βέβαια για µαςτελικἀ ισχύει αυτό που οι ἠρωεςτου 1821 διαµήνυαν στους Τούρκους: Στο τᾶλος το χώμα δεν μπορούν να µαςτο πάρουν. Αυτή η γης μἒνει, εἶναι δικἡ µας, κι απ᾿ αυτήν θα ξεφυτρώσουν και θα φτιά- ἔουμε κι άλλα. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΛΟΓΟ Ἓννας σίγουρος τρόπος και τόπος για µια ουσια- στικἠ βοήθεια των νέων µας σ᾿ αυτούς τους πολύ δύσκολους καιρούς που περνούµε εἶναι τα Κατηχητι- κά Σχολεία. Οι γονείς μπορούν να προτρέψουν τα παιδιά τους, αν εἶναι του Δημοτικού ἡ του Γυμνασίου ἡ του Λυκείου, να φοιτήσουν στα Κατηχητικά. Σχεδόν σε κάθε ενορία λειτουργούν. Πληροφορίες μπορούν να πάρουν εἶτε απὀ τον ιερέα της ενορίας τους εἶτε απότο Γραφείο Θρησκευτικἠς Διαφωτίσεως της Ἱεράς Αρχι- επισκοπής. Η περα και τα παραδείγματα τόσων νέων, που φοιτούν στα Κατηχητικά, µας πείθουν πως η αγωγή που δίνει µε αυτό τον τρόπο η Εκκλησία στους νέους µπορεί να αποβεἰικανή για τη σωστή και ισορροπημέ- νη διάπλαση της προσωπικότητάς τους. Λοιπόν και σύ, αν εἶσαι γονιός φρόντισε τα παι- διά σου να πάνε στο Κατηχητικὀ. Το κέρδος θα ΄ναι διπλό: Δικό σου και δικό τους. Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ «ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥ ΓΙΕΧΩΒΑ» Συνεχεια απο τη σελ. 1 /Η «μάρτυς του ΓΙε- Χωβά», προκειµένου να τελέσει γἆμο µε ορθὀδο- ξο χρ!στιανὀ, πριν µερικό Χρόνια, προέβηκε εἰκον|- κά σεγραπτἠ διαβεβαίω- ση, ὁτι αποκηρύττει την αντίχριστη αἱρεση Των «μαρτύρων του ΓΙεχωβό» και επανἑρχεται και ασπά- ζετα! την Ορθόδοξη ΠΙ- στη. τσι ο γάμος έγινε, γεννήθηκαν παιδιό, καιη «ἔξυπνη», ἡ καλύτερα το θύμα της διεθνιστικής Οργόνωσης του Μπρού- κλιν, προσπαθούὐσεμεκό- θε τρὸὀπο να οδηγήσει τον ἀνόρα Της και Τα παι- όιά της στην αἱρεση. Αγὠνα πολύ κατέβαλλεο σύζυγός της. Τα αθώα παιδιά της ἦταν η εύκολη Λεία Της. Το επιχεὶρημάἁ της πάντα ἧταν πως τα ἶδια πράγματα λὲει στα παιδιά της, που διδόσκει και η Ορθόδοξη ἔκκλη- σία(/). Ο ὀνόραςτης ὁμως κα- ΤαΥΥΕΛλε/πως συστηματικά ασκούσε προσηλυτισμό στα παιδιἀ και συχνά τα ἐπαίρνεστις συγκεντρώσεις των γ/ιεχωβόόων, Κα!στην ερὠτησήμου, αφού δεν αποκἠρυξε ε|λι- κρινἆ την αἱρεση, γιατ)προξ- βηκεσεµ/α απάτη και μἆλι- στα γραπτή, απάντησε: - Εσείς, δηλ. η Ορθό- όοξη Εκκλησία, µε αναγ- κάσστε(/). Ο καθὲνας ὁμως µπο- ρε] να κρῖνει, σν το επιχε]- ρημᾶ της ευσταθεί, κι αν, τελικά, µπορεί κάποιος, ἔστω και αν αναγκασθεἰ να προβαϊνει σε γραπτὲς απἁ- τες των ανθρώπινων και θείων νόμων. Ασφαλώς η γυναίκα αναγκάσθηκε. Από ποι- ους όμως Από τη δικἡ 7ης αναγκα/όὀτηταναπαν- τρευτεί κἀπο!ο κι σπὀ την κρυφή της ελπἰόα να σύ- Ρε! κι ὀλλα θύματα στο στόμα της αντἰχριστης αἷ- ῥρεσης Των «μαρτύρων του Γ/Ιεχωβά». Ἔτσι ο χαρακτηρι- σμὸός γ!᾽ αυτοὺς ὅτι εἶναι προβατόσχηµο! λύκοι και απατεώνες ὁεν εἶναικαθό- λου εξωπραγµατικὀς. Την πρὠτη Κυριακἡ κά- θε μηνός, ἔτσι γινόταν απὀ χρόνια τώρα, νξοι Γυμνα- σίου και Λυκείου, συγκεν- τρώὠνονται το πρωί για την κυριακάτικη θεία Λειτουρ- γία στο παρεκκλήσιο της ἱερατικής Σχολής «Απόστο- λος Βαρνάβας» στη Λει- κωσία. Η λατρευτική αυτή σύναξη διακρινόταν για την κατανυκτικἠὴ της ατμό- σφαιρα. ᾿Ἐνα σύνολο νὲ- ὧν, γύρω στους 200, ανξ- πεµπε λατρευτικούς ύμνους στον Κύριο και ενώνονταν αδελφικά µετα- ξὺ τους και υιικά µε τον Θεὸ. Μετά τη Θ. Λειτουργία ακολουθούσε µια αδελφική αναστροφἠ και προσφορά προγεύµατος. Στη συνέχεια σε κοινἠ ἡ καθ᾽ ομάδας συγκέντρωση ακολουθού- σε ανάπτυξη και συζήτηση ενὀςθέµατος, που αφορού-. σεή και απασχολούσετους νέους. Ακολούθως τα λεω- Φορεία, που το πρωί μετξ- Φεραν τους νέους, ξανά τους παραλάμβαναν για την επιστροφἠ στα σπίτια τους. Αυτὴ η προσπάθεια, που ΄ναι µια απὀτις πολλές προσεγγίσεις και επικοινω- νίες αγωγἠς της Εκκλησίας για τους νέους, και Φέτος εξακολουθεῖ να λειτουργεί. Η αδελφική αυτή ατμό- σφαιρα και τώρα εἶναι ἔτοι- µη να δεχθεῖ κάθε νξο, που ποθείἰ µιαν άλλη, τη σωστή, διάσταση ζωής. Αυτή η προσπάθεια, που ΄ναι µια απὀτις πολλές προσεγγίσεις και επικοινω- νίες αγωγἠς της Εκκλησίας για τους νξέους,κα! Φέτος Φωτογραφία απὀ περσινή συνάντηση της Ε.Χ. Ο.Ν. «ΤΑΡ- Σ/ΖΙ/ΟΣ» στην /ερατική Σχολή. εξακολουθεἰὶ να λειτουργεί]. Η αδελφική αυτή ατμό- σφαιρα και τώρα εἶναι ἐτοι- µη να δεχθεὶ κάθε νξο, που ποθεῖ µιαν άλλη, τη σωστή, διάσταση ζωής. Κάθε πρὠτη Κυριακή του μηνὸς ᾿µαζευόμαστε στην ἱερατική Σχολή. Λεω- Φορεία µεταφξἔρουν δωρε- ἂν ὁλουςτουςνξους. ΄ὅὀσοι ενδιαφἔρονται μπορούν να ἔλθουν την ορισμένη Κυρι- ακή ή ακόµη να αποταθούν στο Γραφείο Θρησκευτικής Διαφωτίσεως της |. Αρχιε- πισκοπής. Και κάτι πολύ σηµαν- τικό γίνεται για τη φετινή χρονιά. Οι συγκεντρώσεις του «ΤΑΡΣΙΖΙΟΥ», γιατί η πιο πάνω συγκέντρωση, που αναφξροµε, πἠρε το ὀνομά της απὀ το νεαρό μάρτυρα ἁἆγιο Ταρσίζιο, που θυσίασετη ζωήτου για την πίστη του, αυτἒς, λοι- πὀν, οι συγκεντρώσεις φὲἒ- τος πήραν µια διεύρυνση. ὌΟιτι γίνεται στην Ἱερατική Σχολή, την ἴδια µέρα και στις ἴδιες ώρες, λειτουργεί σε ανάλογες συνᾶξεις και στο Λυθροδόντα και στο Παλιομέτοχο. Λεωφορεία µεταφἔρουν νέους και καλύ- πτουν το δρομολόγιο απὀ την Αθηαίνου, Λύμπια, Δά- λι, Νήσου, Αγία Βαρβάρα, Μαθιάτη για το Λυθροδόν- τα. Επίσης άλλα λεωφορεία µεταφἔρουν νέους των χω- ριών Μάµµαρι, Κοκκινο- τριµιθιά, Αγίους Τριμιθιάς για το Παλιομέτοχο. Η ἱερά Μονή Κύκκου καλύπτει τα ἔξοδα προγεύ- µατος στην ἱερατική Σχολή, ενώ οι Χριστιανικοί Σύνδόε- σµοι Γυναικών Παλιομετό- χου και Αγίων Τριμιθιάς και η Κατηχητικἠή Κίνηση Λυ- θροδόντα καλύπτουν τα ἔξοδα προγεύματος στο Παλιομέτοχο και Λυθρο- δόντα αντίστοιχα. Και πάλι ξανά η πρόὀ- κληση: εἶστε ευπρόσόδε- κτοι, όσοι θέλετε. ΝΕΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Μετη βοήθεια του Θε- οὗ καιτις ευλογίεςτης Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου ιδρύ- θηκεκαι άρχισετη λειτουρ- γία του και νὲος Χριστιανι- κόὸς Σύνδεσμος Γυναικών στην κοινότητα Σωτήρας Αμμοχώστου. Ο Σύνδε- σµος φξρει το ὄνομα της αγίας και ισαποστόλου Θξ- κλας. μππυυσυυκ«.-ὓΐώύώύψύΐύωυωωυυ Ἔρανος για τὸυς σεισµόπληκτους της Καλαμάτας Συνέχεια απο τη σελ. 1] προσφέρουμε, θα στεἰλου- µε απὀ την Κύπρο κα µή- νυµα σδελφ,κἠς συμπαρά- στασης, ενίσχυσης κα! πα- ρηγορίας σ᾿ όσους πλήγη- καν απὀ το σε/σμὀ, αλλἁ και μήνυμα προς ὁὅλους τους αδελφούς λληνες ότι η Κύπρος μέσα στις δυσκολἰί- ες κα! στους κ/νὀύνους, που αντιμετωπίζει η ἴδια, ζη σε κάθε στιγµή και τις λύπες, αλλά και τις χαρές της Μητὲ- ρας Πατρίδας. Πὲρα όμως απ᾿ αυτό, η προσφορά µας αυτἠ ας θεωρηθε] και ως µια συμβολική ἔκφραση της βαθύτατης ευγνωμοσύ- γης µας προς ὁσα καθηµε- ρινἁ η Κυβέρνηση και οΛα- ὁς της Ελλάδας μοχθούν και κάµνουν γ/α ευὀδωση και ὀ/καίωση του αγὠνα µας, γ/α να ζήσουμε πόὀνω σ᾿ αυτή τη γη, που µας κληρο- ὁότησαν οἱ πατὲρες µας, ελεύθεροι κα! ασφολείς». ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΜΕ ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Συνάντηση της Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου µε τα Διοι- κητικἁά Συμβούλια και τους Ὑπευθύνους ιερείς όλων των Χριστιανικών Συνδὲ- σµων Γυναικὼν πραγµατο- ποιήθηκε την Τρίτη, 30 Σε- πτεµβρίἰου στο Μεγάλο Συ- νοδικὀ της |. Αρχιεπισκο- πής, Ο Μακαριώτατος, αφοῦ καλωσόρισε τους ιε- ρεῖς και τις εκπροσώπους των Χ.Σ.Γ,τους κάλεσεαυ- τὲς να εργαστούν στον «ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου» πρόθυμα και στη νέα πνευ- µατική χρονιά που άρχισε. ΄Ἔτσικαι ἄλλους να βοηθή- σουν αλλά και οἱ ἴδιοι να καταστούν «Θεοῦ γεώργι- ον». Αφού ο Μακαριώτα- τος τόνισε πως η Εκκλησία στηρἰζει πολλά στη χριστι- ανἠ γυναϊῖκα, υπἔδειξε πως ἕνα απὀ τα κύρια ἔργα των Χ.Σ.Γ. εἶναι και η Φιλανθω- πία προς τους αδελφούς μας. Φιλανθρωπία υλική µα προπάντων πνευμµατικἠ. Επανἔλαβε για ακόμα µια Φοράτη σημασία που ἔχειη σύσταση της αντιαιρετικής ομάδας απὀ κάθε Σύνδε- σµο, σήμερα που ο τόπος µας απειλεῖται απὀ ύπουλες αιρέσεις. Τέλος πληροφό- ρησε τα Δ.Σ. πως στη φε- τεινἠ πνευµατικἠ χρονιά θα ὁοθεὶ ιδιαϊτερη σημασία στη Λειτουργική ζωή. ΄Ετσι και οι ομιλίες που γίνονται στις εβδομαδιαίες συγκεν- τρὠσεις των Χ.Σ.Γ. θα αναφἔρονται στη Μυστη- ριακή και Λειτουργική ζωή της Ορθοδοξίας, Στη συνέχεια ακολοὺ- θησαν ερωτήσεις και αρκε- τὲς εισηγήσεις απὀ τα μἔλη των Δ.Σ. για ενίσχυση της ᾽Αμυνας Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος µε την ευκαιρία της ημέρας της Ανεξαρτησίας της Κύπρου την Ίη Οκτω- βρίου επέδωσε στον Πρὀεδρο της Δημο- κρατίας κ. Κυπριανού επιταγἠ δέκα Χιλιά- δων λιρὠν ὡς εισφο- ρά της ἱεράς ΑρχΙεπι- σκοπἠς προς ενίσχυ- ση της ἁμυναςτης Κύ- πρου. Σε σχετικὀ γράμ- μα του προς τον Πρό- εδρο της Δημοκρατί- ας η Α.ΜΙ. ο Αρχιεπἰ- σκοπος αναφέρει ὅτι το ποσό τούτο αντι- προσωπεύει το 506 των εσόδων της ἱεράς Αρχιεπισκοπἠς για το έτος 19865. ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ᾿Αρχισαν και φέτος τα µαθήµατα µε στόχο τον καταρτισμό στελε- χών πάνω σε θέµατα αν- τιαιρετικἀ. Ειδικότερα τα µαθήµατα θα στρέ- φονται γύρω απὀ τις κα- κοδοξίες του «πρωτείου ο του Πάπα», την «Περά Εξέταση», το Λούθηρο, τη μεταρρύθμιση του Λουθήρου και τη ὅημι- ουργία του Προτεσταντι- σμού. Η ανάλυση των θεμάτων αυτών και η σν- ζήτηση, που πάντοτε γἱ- νεται, βοηθούν στην κα- λύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση και των σημερινών αιρέσεων, οἱ οποίες διαρκώς εκκολά- πτονται, ιδιαίτερα, απὀ τις τάξεις των προτε- σταντών. Ακόμη φέτος θα γί- νει συστηματική ανα- τροπή των κακοδοξιών των δύο αντιχρίστων χι- λιαστικὠν αιρέσεων, δηλ. εκείνης τῶν «μαρτύ- ρῶν του Γιεχώβά» και της Ψευδεκκλησίας του «θεού της προφητείας». Για όσους ενδιαφέ- Ρρονται, τα αντιαιρετικά µαθήµατα γίνονται κάθε Τρίτη, στο οἴκημα του ι. ναού Χρυσελεούσης Στροβόλου απὀ τις 5.30 μ.μ.-6.20 μ.μ.