Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1986-12-01

ΣΕΛΙΔΑ 4 ΓΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ. ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ Τους παλιοὺς καλούς καιροὺς προσπάθησε να αναβιώσει η µμαθητιώσα νεολαία του τόπου µας κατά τη θλιβερή μέρα (επέτειο) της ανακήρυξης του ψευδο- κράτους του Ντενκτάς. Από κοινού τα μαθητικά συμ- βούλια των Σχολείων αποφάσισαν να διατρανώσουν οι μαθητὲς µας µε οργανωμὲνες διαδηλώσεις τη δια- μαρτυρἱα τους κατά του ψευδοκράτους και των τοῦρ- κὠν κατακτητών. Και ξεκίνησαν καλά. Ομως σε κάποιο σηµεΐοτης εκδἠλωσήςτους στα- µάτησαν γιατί διαφώνησαν. Πάνω απὀ το σκοπὀ της εκδήλωσης και τελικά πάνω απὀ την ιδὲα της Πατρὶ- δας μπήκαν --- βέβαια εἶχαν απὀ προηγουμένως προ- σχεδιασθεί φαίνεται --- κομματικὲς επιδιώξεις. Μεσυνξ- πειατο διχασμό και τα λυπηρά - γνωστά ἕκτροπα. Και αντὶ να καμαρώσουμε την αγὠνιστικότητα των νξων µας ενάντια στο κακό που πλήττει την Πατρίδα µας, εισπράξαµε την απογοήτευση και την πικρἰατης Φιλο- νεικίας τους. Πήραμε όμως, δεν ἕξρομε αν το πήραν και οι ηθικοί αυτουργοί του ανοσιουργήἠµατος, κι ἕνα µάθη- μα: Πως «πολλῶ κάρρονεο απὀ µας στους διχασμοὺς θα αναδειχθούν οἱ νξοι µας, αν εμείς συνεχίσοµε να τους χειραγωγούµε στο κατάντηµα της διχὀνοιἁς µας. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑΙ Μετην ευκαιρίατης Παγκόσμιας Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Παιδιού ἔγιναν και στον τόπο µας εκδηλώσεις. Και στα σχολεία αλλά και σε ἆλλες οργα- νωμένες συγκεντρώσεις ειπὠώθηκαν πολλά. Από τις ομιλίες επισήμων, συγκλονιστικἀ, αν όχι µακάβρια στοιχεία, ἠρθαν στο φως. 300 εκ. παιδιά ζουν σεσυνθἠκες εξαθλίωσης. 100 εκ. παιδιά κάτωτων 5δετὠν µαστίζονται απὀ υποσιτισμό. Πάνω από 250 χιλ. παιδιά κάθε χρὀνο τυφλώνονται απὀ ἔλλειψη βιταμί- νης Α. 50 εκ. παιδιά απειλούνται µε ασθἔνειες απὀ ἕλ- λειψη νερού. 2 χιλ.παιδιἀπεθαίνουν κάθε ὡρα. 170 εκ. παιδιά στον κόσµο εἶναι, παρά τη θἐλησή τους ἡ εν αγνοίατους, αναμεμιγμῖνα στην πορνεία. Κα σε µας εδώ στην Κύπρο 63 χιλ. παιδιά κάτω των 16 ετών ξερριζὠθηκαν απὀ τους Τούρκους. Πάνω από 1000 παιδιά ορφάνεψεο πόλεμος και ἆλλα αναμἒ- νουν τον αγνοούµενο πατέρατους. Και τα πιο πάνω όσο κι αν συγκλονἰίζουν υπἁρ- χουν και κάποιοι άλλοι αριθμοί που εἶναι εξίσου ἡἠ Φφοβερότερο συγκλονιστικοἱ και που δύσκολα κανείς τους ταξιθετεί: Πόσα παιδιά, ὀχι στις χώρες του τρίτου κόσμου, αλλά, στις «πολιτισμέἔνες) χώρες και βιώνουν καθηµε- ρινἁ το δράµατης διαλυμένης οικογἐνειάςτους Πόσα παιδιά σ᾿ αυτή τούτη την Αμερική περιφἔρονται στις στάσεις τών σιδηροδρόμων και των λεωφορείων και εκλιπαρούν τοὺς περαστικούς να τα κἁμουν παιδιά τους Πόσα παιδιά σαπἰίζουν κάτω από την επἠρειατων ναρκωτικών Πόσα παιδιά δηλητηριάζονται απὀ το όπιο των πάσης φύσης πορνοπεριοδικὠν και πορνο- ταινιών Εἶναι Φρικτή η εἴδηση κι όμως αληθινή: Το 70Χ.των γυναικώντου υποκόσµου κάποιας «πολιτισμὲ- νηςο χώρας της Ευρώπης οµολόγησαν πως ο πρώτος πουτις ὦφθησε στην αµαρτίαήταν οπατέραςτους, όταν αυτὲς ἦταν ανήλικες! Κι ακόµη. Πόσα παιδιά καθηµε- ρινἁ σφαγιάζονται µε τις εκτρώσεις σε κλινικὲς ἡ και σε Νοσοκομεία Και ας µην πάμε μακρυά. Στην Ελλά- δα στατιστικὲς ανεβάζουν τον αριθµό των εκτρὠσεων πέραν των 3000 χιλ. ετησίως! Σ᾽ όλο τον κόσμο άραγε πόσος εἶναι ο αριθµός, Τα παιδιά λοιπόν! Ἡι άλλα στοιχεία μπορούσε κάἁ- ποιος να παραθἑσει. Τελικά µετις διακηρύξεις τι βγαί- νει Κάποιοςθαπει, τίποτε. ΚΙ όμως βγαἰνει κάτι πολὺ φοβερό: ᾿΄Οτιη ανθρωπότητα εἰναιτρομακτικά ἔνοχη! Γιατί εν γνώσει της συμβαίνουν όλα αυτά και όχι εν αγνοϊατης. Και επιτελους σταματήσουν οι υποκριτικὲς διακηρύξεις των «δικαιωμάτων» του παιδιοὺ! Αγἱου Ιωάννου Δαμασκηνού «Δ/ά τί ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ η Συνέχεια απο τη σελ. 1 εντολἠς, κα! περάσαμε στην παρόταξη της κακίας µε σποτέλεσµα ναχόσουµετην κοινωνίαµετο Θεό. «Τις γαρ µετουσία φωτ προς σκότος:». Και όταν πια στε- ρηθἠκαµε τη ζωἠ, πέσαμε στη Φθορά του θονότου... Μετην ενανθρώπηση, λοιπόν, του Υιούτου Θεού καταργήθηκε η Λατρεία των δαιμόνων, όλη η κτίση αγ/άστηκεµετο θείο του αἷμα, οιβωμοἱκα/ο/ιναο]των ειδώλων κατεδαφἰστηκαν͵ ρ/ζωσεη γνώσητου Θεοῦ, Λατρεύετα! πια η σομοούσια Τριάδα, η άκτιστη θεότη- Τα, ο ἑνας αληθινός Θεός, ο δημιουργός και κυβερνἠ- 7ης Του σύμπαντος. Τώρα πια, πόὀλ'͵ ο) αρετὲς εἶναι κατορθωτὸς τρόπος ζωής, προσφἑρθηκεη ελπίδα με Την ανόσταση του Χριστού’ τώραπια ο ὁαίμονες τρέ- µουν τους ανθρώπους, που προηγουμένως ἠἧταν του χερ!οῦ τους. Και το, πράγματι, αξιοθαύμαστο, εἶναι πάθη καιτο θάνατο. Κηρὐχθηκεσ᾽ όλη τηγη το Ευαγ- γέλιο της υποταγἠς στο Θεό, ὄχι µε πολέμους και Οµιλία του κ. Μ. Μαραθεὔτη σε συγκέντρωση γονέων. Την Κυριακή, 30 Νοεμβρίου, πραγµατο- ποιήθηκε στην Ιερατική Σχολή «Απόστολος Βαρνάβας» στη Λευκωσία συγκέντρωση γονε- ων των παιδιών, που µετἔχουν στην ᾿Ενωση Χριστιανών Ορθοδόξων Νέων «Ταρσίζιος»,της ἱεράς Αρχιεπισκοπής. Προηγήθηκε θεῖα Λει- τουργία, που τέλεσε ο Πα- νοσιολογιώτατος Αρχιµαν- ὁρίτης κ. Διονύσιος Κυκκώ- της Διευθυντής της Ἱερατι- κἠς Σχολής. Μετά τη Θεΐα Λειτουργία προσφέρθηκε πρὀγευµα και στη συνξ- χεια, στις 10 π.µ., οπρ. Δι- ευθυντής της Παιδαγωγι- κής Ακαδημίας Κύπρου κ. Μιχαλάκης Μαραθεύτης ανάπτυξε στους γονείς το θέµα «Προβλήματα ΕφΦη- βείας». Οκ.Μαραθεύτης επεσήµανε στην ομιλία του τα κυριό- τερα προβλήµατα και τους σοβαρούς κινδύνους που ἔχει να αντιμετωπίσει ο ἔφηβος, ιδιαίτερα σήµερα, µἔσα στη ραγδαία και, κατά γεωμετρική πρὀοδο, κατά την ἔκφραση του κ. Μαρα- θεύτη, αναπτυσσόμενη κοινωνία µας. Η ασύμμετρη ανάπτυξη σώματος, κατά την εφηβική ηλικία, η επι- θυµία για ανεξαρτητοποίη- ση, που αρχίζει απὀ τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και κορυφώνεται στην εφηβική ηλικία και κυρίως γύρω στο Ί9ο έτος, η γενετήσια αφύπνιση, η ἔμφυτη τάση του ανθρώ- Αυθόρμητα ξεπἠ- ὅησε, κατά τη διάρκεια του µαθήµατος των Θρησκευτικὠν, η επι- θυμµία να δουν απὀ κον- τά τη ζωή της Ενορίἰας, µια και το θᾶἒμα τους ΜΠΟΡΕΙ ΛΑ {ΓΙ/ΝΕ/ που για αυτενέργεια και αυτοδημιουργία σε συν- δυασμό µε µια αληθινἡ µεν αλλά κακὠς, μερικές Φο- ρὲς, μεταδιδόµενη αγάπη των γονιών, που παίρνει τη µορφή της υπερπροστασϊ- ας, ήταν μερικά απὀ τα προβλήµατα που επεσήµα- νεοκ. Μαραθεύτης. Αλλα προβλήματα γενικότερης φύσεως, που επιδρούν στην ανάπτυξη και αγωγή του εφήβου, εἷ- ναι κατάτον κ. Μαραθεύτη: Η βιομηχανική επανάστα- ση, που άρχισε απὀ το 18ο αιώνα µε όλα τα συνεπακό- λουθά της. Η αστυφιλῖα, η εγκατάλειψη της υπαίθρου καιτων μικρών κοινοτήτων, ὀπου η αλληλογνωριμ]α και ο αμοιβαίος σεβασμός των κατοίκων ὁρούσε ως παι- δαγωγούσα κοινωνία στη θετική αγωγἠ του εφήβου, η υπερβολική συγκἔντρω- ση πληθυσμού στα μεγάλα αστικἀ κἔντρα, όπου η µα- ζοποϊίηση και η απρόσωπη σχέση υποκαθιστούν και εξαφανίζουν την ιδιαιτερό- τητα του προσώπου. Αλλά και η γενικότερη κρίση που διέρχεται η σηµερινή κοι- νωνῖα µας µε το υποβαθμµι- σµένο αξιολογικὸ κριτἠριὀ ἦταν η Ενορἱἰα. Κι ο λόγος ἔγινε ἔρ- γο. Στη συγκεκριμένη Κυριακή ἕνας σηµαντι- κὀς αριθµός μαθητὠν της Α΄ τάξης του Λυκεί- ου Δασούπολης Λ/σίας πως όλα αυτἁ κατορθώθηκαν µε το σταυρὀ και τα όπλα και στρατούς, που συντρ]βαν εχθρούς. Κηρύ- χθηκε απὀ λήους γυμνούς, φτωχούς κ αγράµµατους, που ὁιώχνονταν απὀ παντού, που δέχονταν κτυπἡµα- τα,που θανατώνονταν, που κήρυτταν ἕνα σταυρωμέ- νο και νεκρὀ, που όμως επικράτησαν απἐναντι στους σοφοὺς κα! τους ισχυρούς, γιατὶ ακριβώς τους ακο- λουθούσεη ακαταµάχητη δύναμη του Σταυρωμµἑνου. Ο θάνατος, οπριν τροµακτικὀός, νικιέται, κα! καταδικἁ- ζεται τώρα ο απόὀβλητος και μ/σητὸς της ζωής. Αυτό εἶναι τα αποτελέσµατα της παρουσίας του Χριστού, αυτὲς εἶναι ο! συνέπειες της επιβολἠς της ὀὐναμὴής του. Δεν ἔσωσε ἑνα λαό, όπως ο Μωύσής που Φυγάδευσε από την Αὔγυπτοτους Εβραίους, περ- γώνταςτους μεσ᾽ από τη θἀλασσαγιαν᾿ απαλλαγούν απὀ τη δουλεία του Φαραὠ. ἔσωσε ολόκληρη την ανθρωπότητα απότη Φθοράτου θανάτου κα!το γεµά- ΤΟ κακ]α τύραννο, την αμαρτία. Και ἔσωσε τους αν- θρώπους ὀχ, πειθαναγκάζοντας τους να ασκήσουν την αρετή, ὀχι παραχώνοντάς τους στο χώμα, ὁχι κα- οντός τους και διατάσσοντας να Λιθοβολούνται οι αµαρτωλο!, αλλά πεἰθοντάς τους µε πραότητα, υπο- µονἠ και συγχωρετικότητανα ὁιαλέξουντην αρετἠ και γα συναγωνίζονται στους κόπους γ/᾿ αυτήν και έτσινα /κανοποιούντα,...» ας της, µε την αλλοπρόσαλλη εκτίµηση του ηθικού καὶ αγαθού, αφού αυτή ορίζε- ται πολλὲς φορὲς απὀ πολι- τικὲς, οικονομικὲς και άλλες σκοπιμότητες, η εσφαλμὲ- νη αντίληψη περί ὅημοκρα- τίας, που ἔχει σαν επακό- λουθο εν ονόματι της ο κα- θὲνας να κάνει ὅ,τι θέλει, ενώ θα Ίπρεπε ο καθένας να θυσιάζει το προσωπικό του συμφξρον για το κοινό καλό, όλα αυτά εἶναι προ- βλήματα που επιδρούν αλ- λά και επηρεάζουν τη δια- μόρφωση της προσωπικό- τητας του εφήβου. Απαντώντας στη συνξ- χεια σε ερωτήσεις των Υο- νιὼν οκ. Μαραθεύτης εἶπε ότι ο ρόλος του σχολείου και των διαφόρων κοινωνι- κὠν οµάδων ιδιαίτερα των Κατηχητικὠν Σχολείων και των Χριστιανικών οµάδων εἶναι μεγάλος, αλλά ακόµα μεγαλύτερη και αναντικατά- σταση εἶναι η αγωγή που οφείλουν να ὄϊνουν στα παιδιά τους οἱ γονεῖς μἔσα στην οικογένεια. Μετη σω- στἡ καθοδἠγηση, Τη διαλο- γική συζήτηση αλλά πρὠ- ΚΑ/ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ «Μακάριος Γ΄», πἔραν των εκατὀ, εθελούσια κατευθύνθηκεστονιερὸ ναό του Απ. Βαρνάβα και Αγίου Μακαρίου της ενορἰαςτους, Αυτοπειθαρχημέ- νοι, υπεύθυνοι και συ- νεπεῖς γι΄ αυτό που ζἠ- τησαν, ἔδειξαν πράγματι συγκινητικἠ συμμετοχή και απέσπασαν την ανα- γνώριση του εκκλησιά- σματος. Ο υποδειγματικόὸς λειτουργικός τρόπος των λειτουργών εφηµε- ρίων και η παρουσία και συμμµετοχἠ στη λατρευ- τικἡ σύναξη του λαού του Θεού απέδιδαν και μετέβαλλαν τοχώροτου ναού σ᾿ ἕνα τµήµα τ ουρανού, Μετά τη Θ. Λει- τουργία, ο λειτουργικὸς τόνος του ναού, που προσδιορίζει την ὅλη ζωή και ὁράση της Ενο- ρίας, μεταφέρθηκε στην παρακείμενη του ναού αἶθουσα. Με λόγια που ἔπαλ- λαν απὀ χαρά και συγκἰ- νηση υποδέκτηκε τους µαθητέςτου ο Θεολόγος Καθηγητής τους, Και στη συνξχεια ο Παν. Αρ- Χιμανδρίτης π. Παύλος Μαντοβάνης µε πατρικἡ αγάπη μετέφερε και κα- τέστησε προσιτή στις καρδιὲς των νέων µας τη ζωή και δράση της Ενο- ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΦΗΒΕΙΑΣ» τιστα µε το σωστό παρά- δειγµα της ζωής τους, οἱ γονεὶς πρἔπει να εἶναι και μπορούν να γίνουν οι κύρι- οι φορεῖς αγωγής των παι- διώντους. Γι᾽ αυτό κατέλη- ξεοκ. Μαραθεύτης, ο καθξ- νας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του. Στο τέλος πολλοί γο- νεῖς εξέφρασαν την επιθυ- µία για μιά δεύτερη παρό- µοια συγκέντρωση και αυ- τή θα γίνει, αφού εκ των προτξρων οι γονεῖς υποβά- λουν γραπτώς προς το Γραφείο Θρησκευτικής Δι- αφωτίσεως της |. Αρχιεπι- σκοπἠς συγκεκριµένα προ- βλήματα - ερωτήματα πά- νω στο θἒμα. Στη συγκέντρωση ἔγι- νεκαι εξειδικευμένη ἔκθεση βιβλίου στην οποία παρου- σιάστηκαν βιβλία σχετικά µε τους νέους, τα προβλή- µατα της εφηβείας και τις σχέσεις γονιὼν και παιδιών. Τελος ὀόθηκε δωρέα σε κάθε οικογένεια, το βι- βλίο του Θεοφιλεστάτου Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος κ. Βαρνάβα «Γονεὶς τα παι- διά σας». ρίας. Αυτός ο θεσμὸς της Ενορίας µέσα στην Εκκλησία, τους τόνισε, εἶναι ο καλύτερος τόπος και τρόπος που, προ- παντός, ταιριάζει στη νεανικἠ σας ὑπαρξη. Εδώ θα βρεῖτε καθοδή- γηση, σωστή ὅραστηρι- οποηση, αξιοποίηση των δυνατοτήτων σας, κατανόηση στα προβλή- µατά σας, ενίσχυση στις δυσκολὶες σας, πληρό- τηταζωής. Η Ενορίἰασας σας αγκαλιάζει σήµερα. Και εγνωρίσατε βιωµα- τικἀ την ποιότητα της ζωής που μπορεΐ να σας χαρίσει. Από σας εξαρτά- ται. Σας προσκαλούμε και σας αναμένουμε. Και αυτή η κίνηση για µια γνωριμία µε την Ενορία ἔπαιρνε και την ἔμπρακτη ὀψητης, όταν, µε επικεφαλἠς την Πρό- εδρο του Χριστιανικού Συνδἔσµου Γυναικών της Ενορἱίας, που εἶναι και Καθηγήτρια των µα- θητών, γυναῖκες πρὸό- σφεραν ὁὅ,τι εκλεκτό ἔδεσμα μπορεί η αγάπη να προσφἑρει σετέτοιες περιπτώσεις. ᾿Ετσι ἔκαναν το μά- θηµα τους οι µαθητες της Α΄ Λυκείουτου Σχο- λείου της Δασούπολης για την Ενορία. Μπορεὶ αυτὸ να γίνει και απὀ ἁλ- λους, Είναι µήπως δὺ- σκολο ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΑΙΩΜΙΟ ΒΙΒΛΙΟ 30 Β΄ Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: Ο Ματθαίος ἦταν ἕνας απὀ τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου. Στο ευαγγέλιό του (Θ᾽, 9) ονομάζεται απλὼς Ματθαῖος ο τελώ- νης. Στα παρἆλληλα χωρία του Μάρκου καιτου Λουκά καλείται «Λευίς» ἡ «Λευ/ο του Αλφαίου» ἡ «τελώνης ονόματι Λευίς» (Βλ. Μάρκ. β’, 14, Λουκ. ε’, 27,29) ἡ απλώς Ματθαῖος (Βλ. Μάρκ. Υ΄, 18, Λουκά στ’, 15, Πρᾶξ. α”, 13). Δεν υπάρχει αμφιβο- λία ὅτι πρὀκειται για το ἴδιο πρὀσωπο. Αυτό υποστηρἰί- ζεται απὀ τα ακόλουθα: α) Και στους ἃ ευαγγελι- στὲς (Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς) η κλήση του Ματ- θαΐου παρουσιάζεται µε την αυτή διήγηση και στην αυτἠ θέση. Προηγεῖται το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού. Ακολουθεί ο διάλογος µε τους Φαρισ- σαΐους και η µεγάλη Φιλο- ξενία του Ματθαΐου, που ετοιμάζει στο σπίτι του για τον Ιησού. Σ᾽ αυτή ἔλαβαν µέρος και «ὅχλος τελωνῶν πολύς». β) Και οι τρεις ευ αγγελι- στς συμφωνούν ὁτι, όταν κλήθηκε ο Ματθαίος ἡ ο Λευῖς, καθόταν και εργαζό- ταν στο «Τελών/ον». Υγ) Ο Ματθαῖος καλεὶ τον εαυτό του τελώνη ({᾽, 3). Τελώνη καλεὶ καιο Λουκάς το Λευί (ε’, 2). Το συμπέρασμα εἶναι ότι καιτα ὁυο ονόματα Φφξ- ρονται απὀ το ἰδιο πρόσω- πο. Ονομαζόταν και Λευϊΐς και Ματθαΐος. Το πρὠτο χρησιμοποιούν οι Μάρκος και Λουκάς, όταν αναφὲ- ροντα!ι στην κλήση του, στους καταλόγους των δώ- δεκα τον αναφέρουν µε το ὀνομα Ματθαίος (Ξ Θεό- δωρος ἡ Δώρον Θεού). Ο πατέρας του Ματ- θαΐου ονομαζόταν Αλφα[- ος. Εἶναι όμως άσχετος µε τον Αλφαίο ἡ Κλωπά, τον βρε πτνς νς ο πω ό τν πατέρα του Ιακώβου. Αν ο Ματθαΐος ήταν αδελφός του Ιακώβου, τότε στον κα- τάἀλογο των δώδεκα θα αναφέρονταν μαζί. Θα ἔγραφε, δηλαδή, ο Ματ- θαΐος και Ιἀάκώβος... οι του Αλφαῖου, ὁπως συμβαίνει µε τα άλλα ζεύγη των αδελφών μαθητών του Κυ- ρίου (Βλ. Ματθ. ι’, 2). Ο Ματθαίος εργαζό- ταν στην Καπερναούμµ σαν τελώνης στην υπηρεσία πακρα κα ρα, ὝΣ ον του βασιλιά Ηρώδη. Φαίΐνε- ται δε ότι και καταγόταν απὀ την Καπερναούμ. Στην Καινή Διαθήκη, εκτὸς απὀ τα πιο πάνω αναφερθέντα εδάφια για την κλήση του και τους ονομαστικούς καταλόγους τών δώδεκα, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη πληρο- Φορῖα για το Ματθαίο. Η παράδοση ὅμως, όπως διασώζεται στην εκ- κλησιαστική ιστορία του Ευσξβιου, µας πληροφορεἰ ότι ο Ματθαίος, αφού κ- ρυξε το Χριστό στους Εβραϊΐους της Παλαιστίνης κι ἔγραψετο ευαγγελιό του «ἀπήλθεν ἐφ ᾽ ἑτέρους». Ανεχώρησε δηλ. σ᾿ άλλα ἔθνη, εφαρμόζοντας την εντολή του Κυρίου «πορευ- ρεθέντες µαθητεύσατεπάν- τα Τά ἕἔθνη» (Ματθ. κη”, 19). Ποια ἧταν αυτά τα ἔθνη αγνοούμε. Ο Ρουφί- νος, ο Ευσέριος, ο Σωκρά- της (Εκκλ. Ιστορία Κ᾿, 19) και η Ρωμαϊκή Σύνοψη µι- λούν γιατην Αιθιοπία. ᾿Αλ- λοι για τον Πόντο, Περσία, Συρία, Μακεδονία και {ρ- λανδία. Το τἔλος του δεν γνω- ρἶζομε αν ἦταν ἡ όχι µαρ- τυρικὸ. Υπάρχουν ισχυρι- σμοί αντίθετοι για το θᾶεµα τούτο. Η κλήσητου: Το πιο ενδιαφξρον μέ- ροςτηςζωήςτου Ματθαίου απὀ τα αναφερόμενα στην Κ.Δ. αποτελεί η κλήση του. Καθόταν, ὅπως γράφει και οἶδιος, στο τελώὠνιο. Εκείτο συνάντησεο Κύριος. Κιαμὲ- σως τον κάλεσε «καί λέγει αὐτῷ ἀκολούθε! µοΙ». Ο Κύριος δε σκέφθηκε: «και ΤΙ θα πει ο κόσμος» Αποστρεφόταν ο κόσμος τους τελώνες, ὁπως και τους ειδωλολάτρες. Ο Κύριος δε βλέπει «κατά Τό πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά κατά τήν καρδίαν». Εἶδε λοιπόν στην καρδιά του Ματθαΐου πολλά αξιοποιήσιμα δεδο- μένα. Γι αυτό και τον κά- λεσε αδίστακτα κοντά του: «καί λέγει αὐτῷ ἀκολούθει μοι». Κιο Ματθαίος «ἀναστάς ἠκολού- θησεν αὐτῷ». Δεν εἶπε «Ν᾽ αφήσω τη θέση µου κα! την καριέ- ρα µου κα! να ριχθὠ στο ἄγνωστο» Δε σκέφθηκε: «Ν΄ αφήσω την κυβερνητική υπηρεσία του Ηρώδη και να γίνω οπαδὸς του πιο φτωχοῦ Γαλιλαίου,» Δεν ανξβαλε. λέγον- τας: «Οταν µε ξανακαλέ- σε! τότε πηγαίνω». Δεν αμξέλησε. Δεν περιφΦρόνησε την πρὀ- σκληση. Ο κόσμος μ᾿ όλες του τις προκλήσεις και τις υποσχέσεις υποχώρησε μπροστά στα μάτια του Ματθαῖου σαν άχρηστος κι ανύπαρκτος. Μόνο ἕνας υπήρχε μπροστάτου: Ο {η- σούς. Κι Αυτόν λαχταρού- σε η καρδιἁ του. Αυτός αποτελούσε το πλήρωμα της χαράς του. Κι Αυτόν αδίστακτα ακολούθησε, εγκαταλείποντας τα πάντα. Καιβασιληά. Και συγγενεὶς. Και Φίλους. Και χρυσά Φρούδα ὀνειρα. Και οικο- γενειακἡ αποκατάσταση. Καιυπηρεσία. Καιτη σοφία του κόσμου. Καιτη σύνεση του κόσμου. Και την ορθή και ψυχρή λογική του κό- σµου. Τα πάντα θεωρήθη- καν απὀ το Ματθαῖο άχρη- στα σκύβαλα. «Καίάναστάς ἡἠκολού- θησεν αὐτῷ». «᾿Πκολούθησεν αὑὖ- τῷ». Οχι για λίγες ὧρες ἡ μέρες ἡ µήνες. Για πάντα. Και συνεχίζει νάναι μαζί Του. Και θάναι αιώνια μαζί Του. Μας καλεὶ και µας σἡ- µερα ο ἱησοὺς να Τον ακο- λουθήσουµε. Μας κάλεσε και πριν πολλὲς Φορές. Δεν ξέρουμε αν θα µας ξανακα- λέεσει. Τώρα πάντως µας καλεὶ και λέει στον καθένα μας: «᾿Ακολούθε! μµοί». Πλὰάϊ Του ο Ματθαῖος µας δείχνει τι πέτυχε ο ἴδιος µε το να Τον ακολουθήσει. ᾿Ἠταν καταφρονημένος τελώνης κι αμαρτωλός. Κι ἔγινε απὀστολος, εὔαγγε- λιστής. ᾿Πταν λάσπη κι ἔγι- νεφως. ᾿Ηταν γήινος κι ἔγι- νε ουράνιος. ᾿Ηταν άδοξος και γἔµισε απὀ δόξα, ακο- λουθώντας τον Ιησού. Λοιπόν ΤΙ θα γῖνει σή- µερα µαζί µας Η πρόσκλη- ση επαναλαμβάνεται απὀ τον Ιησού «Δκολούθε/μο». Αδίστακτα ας απαντήσου- µε σ᾿ αυτή: Ευχαριστώ Σ2ο!, Κύριε. /Ιὁού ακολου- θώ Σο!. Δέξου µε ως ἑνα ευτελἠ ὁούλον Σου... ... Αμην. (Συνεχίζεται) κ. ΣΕΛΙΔΑ 3 Φέντορ ΛήΙχαἠλοριτς ΜΝΤτοστογ/ἐφσκ/ «... Ὁ μεγάλος εργάτης του πνεύματος, ο προφήτης και ΚΑΠ στης της αν- θρώὠπινης Ψψυ- οσα, 3ο ΛΠετά τη λαμπρή επι- τυχίαπου σηµείωσετο ἔργο του «᾿Αναμνήσεις ἀπό τό σπῄτι τῶν πεθαµένων», ο ΝτοστογΙέφσκΙ, ενδυνα- μµωμὲένος απὀ τα κτυπἡµα- τα, Τα αναπάντεχα και ὁυ- γατά, της ταραγµένης ζωής του, επΙδίδετα! στην ἔκδοση µιας επιθεώρησης. Βοηθὸς και συνεργάτης του στην προσπάθεια αυτή εἶναι ο αδελφὸς του. Τα κείμενα, που ὁδημοσ/ιεύοντα! στην επιθεώρηση, εντυπωσιά- ζουν τους αναγνώστες που καθηµμερινἆ αυξάνονται. Τα ὁιαβάζουν µε πολύ ενδιαφξ- ρον και Τα συζητούν µε πᾶ- θος. Ο συγγραφέας σ᾿ όλα του Τα ἄρθρα γίνεται! προ- Φητικός για καταστάσεις και γεγονότα. Ξεκινά απὀ Τις συνθήκες, Τις πολιτικές, ΤΙς κο/νων,κές, ΤΙς ο/ικονοµµ!- κέἑςτου καιρού του κα/µετο ὁ/ορατικό του µάτ! εποπτεὺ- ε! μελλοντικὲς εξελίξεις, τις οποίες µε σαφήνεια κα! κα- θαρότητα σκέψης παραθὲ- Τε! στα γραπτᾶ του κείµενα. Αλλά ο κανόνας, του οποίου η προηγούµενη επι- τυχία αποτελεί μ/κρἠ εξα[- ρεση, οκανὀνας ο πξένθιµος κα οδυνηρός, που τόσες Φορές επαναλήφθηκε στο παρελθὀν, εµφανίζεται κα! πάλι στο προσκήνιο Της ζωής του Λλογογέχνη. Λε κρατικἡ παρέµβα- ση ὁδ/ακόπτετα! η ἔκόοση της επιθεώρησης. Και σαν γα µην ἔφθανε αυτό, Λίγο µὀὸνο καιρὀ υστερότερα, ο αδελφὀς του πεθαίνει, αφἠ- νοντας Τη χήρα κα Τα 0ρ- φανά στη ὁ/κή του προστα- σία. Ο Ντοστογιἐφσκι λυγί- ζε! απὀ το βάρος του πὀνου. που πέρασε στην Σ/βηρία, τα μεγόλα εµπόδ/απου βρξ- ϐθηκαν μµπροστάἆ του, οἱ αναποδ)Ιὲς στο σπἰτ! του, Τα άγρια κύματα Της ταραγμὲέ- γης ζωήςτου, που λίγο ακό- µη και θα τον τσάκιζαν, και τώρα οἱ ὁυό αλεπάλληλοι θάνατο. Πούὗ πηγαϊνει Οὐύ- τε κ/ αυτὸς δεν ἔξρει/! Φυγάς καικαταδιωγμέ- νος, λυπημένος κατἆβαθα γ/α όσα συνέβησαν, µεσφι- γµένη την καρδιά, χωρὶς χρἡματα, µόνος του απο- φΦασίζει να υποφξρει το μαρτύριο Των περιστάσε- ων. Γυρίζει απ᾿ εδώ και απ᾿ εκε]. /Πάει στη Γαλλία, Τη Γερμανία και την /ταλία. Εἷ- να! ἑνας κουρελἠής, µε ὀψη άγρια που δύσκολα βρίσκει ἑνα τόπο να ξεκουράσει το αρρωστημµένο και Ταλαι- πωρημὲένο κορμ]του τις νύ- κΤες. Συνήθως καταλύε! σε σπἠλαια, σεμπουντρούµ!α, σε όθλιους χώρους. Τη μὲέ- ρα σναγκάζεται να δουλεύ- ε! σε βυρσοδεψε[ο, για να Αγάἆλει τα ἐξοδά του. Κάθε απόγευμα που τελειώνει τη δουλειά Τρέχε! στα καφε- γεία, να ὁιαβάσει Τις ρωσι- κὲς εφημερίδες, να ξανα- θυμηθεῖ το πατρικὀ χώμα, να νοσταλγήσει για ἄλλη µια φορά Το «νόστ/μον ἥμαρ». Όλη η περιουσία του βρίσκετα! στο σἆάκκο που κουβαλά µαζ του. Κά- θε τόσο καταφεύγε στις τράπεζες κα’ ρωτάε! µε ανυπομονησία αν ήρθε επι- ταγή στο ὀνομα του απὀ τη Ρωσία. Ο/ υπἆλληλοι αρχί- ζουν να τον κοροϊδεύουν και γελούν σαν τον ακούνε γα ρωτά για την επ/ταγἡ που ὁλο εἶναι νάρθε! κα! δεν ἔρχεται. Απεγνωσμένος στέλνει τηλεγραφήματα κα! τους προσκυνητές. | μη | Ο σδελφὀς του ἦταν ὄχι μὀ- εκλιπαρε] γα µερικἀ ρού- ΑΓΙΟ/ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Ο άγιος αποκτά το χάρι- | 9 σα Ν ΦΟΝ | νο ο βοηθὸς κα! συνεργά- ἍΆβλια φίλους και γνωστοὺς σµατηςθεραπείας. Απαλάσ-, α . ἡ η τε του αλλο και ο καλῦτε- από την πατρίδα. Σ᾽ αυτά ο Ο, ᾽ΑγιοιΛόµωναςκα! Βηχιανός µσειτουςασθενείςαπότιδα- λα []. ρος του Φίλος. πόνος καὶ η σνωνα του ͵ 114 βρίου) ριές αρρώστειες που τους εἰ | Στο μεταξύ οἱ ΟΙΚΟνΟ- ζἅ ας αν Μέσα σε µια θραχώδη ( εκεωμρ κατατρέχουν. Υψώνειτα χέ- ο οι ἱ . µίες του Ντοστογιἐφσκι, οἱ θά ας ακσαρι ὁ ο μμ ο ομάυκπυ πα τοπ πο πο κατασκευή της δεν αφήνει Σιγά - σιγά η αγιασμένη εισακούεται. Παράλληλα κα! Την οικογένεια του Ὦψεχυ οδανειστή, ν συτὸ κανένα περιθώριο για σωµα- και φωτισμένη μορφη του γι: νουθετεί και κατευθύνει, - αδελφού του, περιορίζον- ο : ο, ἆλος «ργάτης ον νεται μαγνήτης και πόλος έλ- Έτσι λοιπόν εφαρμόζει το Τα! στο ελἀχ/στο. Με κόπο τική ανάπαυση, έχει εγκατα- στήσει εδώ και χρόνια το ασκητήρι του ο Νόμωνας. Ντυμένος σ᾿ ένα τριμμένο ράσο, ξεθωριασμένο απ᾿ τον καιρό. αγωνίζεται ακατά- παυστα να ανεθεί την κλίµα- κα των αρετών. Υποθάλλε- ται µε ευχαρίστηση σε πολ- λούς και σκληρούς κόκους. για να πετύχει το σκοπό που έταξε στη ζωήτου. Νηστεύει και εγκρατεύεται. Προσεύ- χεται αδιάλειπτα στον αὖγα- πηµένο Κύριο. Δουλεύει άο- κνα, πλέκοντας καλάθια. για να εξασφαλίσει το λιτό και Φτωχό φαγητό του. Ἡ πο- ρεία που εκούσια ακολουθεί είναι ένας σταυρός. Ο ὃρό- µος που πορεύεται είναι ανηφορικός και δύσκολος. Έεως. Μετά από µια πορεία αγώνα και άσκησης οι πιστοί που ζουν στις γύρω περιοχές ανακαλύπτουν στο πρόσωπό του τον απλανή οδηγό. Τον παρηχορητή που ενισχύει τους πονεµένους. Τον προσ- τάτη που δικαιώνει τους κατατρεγµένους και εγκατα- λειµµένους. Το ερημικό ασκητήρι του κατακλύζεται καθηµερινά από πλήθος ανθρώπων. Η µακριά κάτα- σπρη γενειάδα του, η φτώχι- κή και απέριττη ενδυμασία του, τα φωτεινά µάτια του, που παρακολουθούν µε αγά- πη και συμπόνοια τον πονε µένο αδελφό, η επιθλητική παρουσία του, όλα αυτά συγκινούν και ενθουσιάξουν λόγο του Χριστού και γίνε- ται πραγµατικό φώς, που ανάθει αποκλειστικά για τη ! δόξα Εκείνου. Το πότε έζησε, ποιοί ήταν οι γονείς του και ποια η Ία- τρίδα του, δεν το γνωρίζου- µε. Βιογραφικά στοιχεία που αναφέρονται στη ζωή του δεν έχουν διασωθεί. Ο ΄Αγιος Νεόφυτος αναφέρει πως ο Άγιος Νόμωνας µαζί µε τον ΄Αγιο Γεννάδιο ή Βη- χιανό, µετον οποίο και συν- εορτάζεται επιτελούν πλη- θώρα θαυμάτων σεόσους εκ- ζητούν µε την αναφορά του ονόματός τους τη χάρη του Θεού. ΤΟ χωριό Ανάγια δί- καια σεμνύνεται, γιατί ο ΄Αγιος Νόμωνας εκεί πέρασε τα χρόνια της ασκητικής ζωής και πολιτείας του. Ἡ εκκλησία του χωριού, αφιε- ρωμένη στους Αγίους Νόμω- να και Βηχιανό,. είναι ένα µι- κρό κτίσμα που θρίσκεται στην ανατολική πλευρά, στο χώροπου και παλαιότερα θα χρησίµευε σαν κοιμητήριο. Στις 11 Δεκεμθρίου τελείται τοπική θρησκευτική πανή- γυρη. Την άγια ζωήτου αςπροσ- παθήσουµε κι εμείς µε τις πρεσθείες του να μιμηθούµε. εξασφαλίζειτα απαραίτητα. Ομως ο! δυσκολίεςτου Τον κυνηγούν κα! του επιφυ- λάσσοντα! ακόµη πιο κρἰσι- µες μἑρες. Από σύντομη κα! ἐαφνική αρρώστεια πεθα[- γε/κα) η γυνα[κατου. Η οδῦ- γη του γίνετα! τώρα πέτρα βαρειά κι ασήκωτη. Μιανύ- κτα, απελπισμένος και κα- ταχρεωμένος από τα δάνεια και Τις απειλἑς Των δανει- στών, ρἶχνει στον ὦμο Του ἐνα σόκκο µε λίγα χρειώδη πράγματα κα! κρυφά σπὀ όλους παἰρνειτο δρόμοπου ΄ καλά-καλὰά δεν ξέρει πούθα τον βγόλει. Εἶναι κα! Πάλι εξόριστος. Κα στο μυαλό του κλωθογυρίζουν τόσα πρόγραστα. Ο/ τραυμµατικἐς προηγούμενες ἐμπειρίες πνεύματος, ο προφήτης και ο βαθύς γνώστης Της αν- θρώπινης ψυχής, ὅπου γο- νατ/στόὸς κα! Ταπε/νωμµένος ζητά βοήθεια. Κανεῖς δεν τον ξἐρε!. Εἶναι μόνος Του. τη Δρέσόη, στη Γενεύη, στο /Παρίσι, όπου τριγυρνά, εἶναι ἀγνωστος στους λογο- τεχν/κοῦς κύκλους. / ζωὴ τον πότισε µε τόσα Φαρμά- κία, ενώ τα σύννεφα τα σκοτε!ινἀ, που συσσωρεύ- τηκαν απὀ πάνω του, απει- λούν τώρα µενἐους κεραυ- γούὺς. Εἶναι μόλις δΟχρόνων, αλλά «Φαίνεται γέροντας, σαν να πέρασαν απὀ πόνω του αιώνες. (Συνεχίζεται) ΣΕΛΙΔΑ 2 κ “ ΤΗΕ εΠιετηπιης ΕΠΙΣΤΗΜΗ Συγκρούοντα!, Πολλὲς φορὲς ακούμε να γίνεται λὀγος για δή- θεν αντίθεση της επιστἠµηςπροςτη Χριστιανική ΠΙ- στη. Κι επειδἠή πρόβλημα δεν υπάρχει στην πραγµα- τικότητα, αλλά συντηρείται απὀ μερικούς αμαθείς ἡ δηλωμὲνους άθεους, εκθέτουµε πιο κάτω μερικὲς στοιχειώδεις αλήθειες που αποδεικνύουν αστἠρι- κτο τον ισχυρισμό αυτό. 1. Η εμφάνιση του προβλήματος «αντί- θεσης» Επιστήµης- Χριστιανικὴς Πίστης! Μέχρι το 17ον αιώνα κανένας δεν αμφισβητούσε την ιστορικότητα των Βι- βλικὠν αφηγήσεων. Ο κα- τακλυσμός, η κιβωτός του Νώε, ο Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων, ο ἰωνάς στην κοιλιά του κήτους θεω- ρούνταν απ᾿ όλους εξ ίσου ιστορικά γεγονότα, ὀπωςτο κτίσιμο του ναού του Σο- λομώντος, οι πόλεμοι του Μ. Αλεξάνδρου κλπ. Η πρώτη σοβαρή κρἰ- ση μεταξύ των δεδοµένων της Επιστήµης και όσων δι- αβεβαιώνει η Πίστη, ξέ- σπασε µε τη γνωστή υπὸ- θεση του Γαλιλαίου: Μέχρι τον Ί14ο'αι. οἱ αστρονόμοι χρησιμοποιούσαν το σύ- στηµα του Πτολεμαίου. Σύμφωνα μ᾿᾽ αυτὸ «η γη βρίσκεται ακίνητη στο κἔν- τροτου κόσμου». Ο Κοπερ- νικοςτο 1543 πρότεινε ἕνα ἀλλο, πιο τελειοποιημένο σύστημα. Τοποθετούσε τον ἦλιο στο κέντροτου κὀ- σµου, τη δε γη να περιφξ- ρεται γύρω απὀ αυτόν. Ο Γαλιλαίος επιβεβαίωνε ὅτι «η γη κινείται». Αμέσως ἁρ- χισε ο πόλεμος µετους θε- ολόγους της ΡΚαθολικής Εκκλησίας που επικαλέ- στηκαν κείµενα της [Παλαι- ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΙ Συνἔεχεια απο τη σελ. 1 δουν, και εν γνώσει τους ψεύδονται, προκειµένου να παρασύρουν στην πλάνη τους αθώα θύματα, ασύ- στολα ψεύδη. Προτάσ- σουν αναϊΐσχυντα επι- χειρήµατακα! συλλαμβά- νονται αδϊΐστακτοι. Απο- καλύπτονται όμως έτσι ότι εἶναι µια βιτρίνα, ἕνας, κατά τη φράση του Κυρίου, «κε- κονιαµένος τάφος» (ασβε- στωμµένος τάφος), που «ἔξωθεν Φαίνονται ὠὡραῖοι, ἐνῶ ἔσωθεν» εἶναι γεμάτοι απὀ σκουλήκια, κακοσµία και κάθε ακαθαρσίαι (Ματθ. κγ΄, 27). Τί διαδίδουν Κατέεχο- µε τα Ἀνόματα αυτὼν που ἡρθαν και µας τα εἶπαν. Και εἶναι ἔτοιμοι να τα καταθέ- σουν. Τι λενε οι ψευδολό- γοι, Οἱ «Φωτισμένοι» απὀ το πνεύμα του «πατρός αὑ- τῶν» εωσφόρου, οι «βρυ- χολαλούντες» ᾿Οτι θεολό- γοι και ιερεὶς ακόµη της Ορθόδοξης Εκκλησίας συμφωνούν (1) μαζί τους και ότι θᾳ ἠθελαν πολύ να τους ακολουθήσουν, αλλᾶ, Φοβούνται τους άλλους! Πολύ καλά, λοιπόν! Αν ἔτσι ἔχουν τα πράγματα και αν αυτά που διακηρύττουν δν ἁς Διαθήκης. Σ᾽ αυτή λέγε- ται ότι ο ήλιος ανατέλλει και δύει ((ησούς Ναυή). Στήτω ὁ ἥλιος...), ενώ η γη μένει ακίνητη: «΄Ο θεμελιῶν τήν γῆν ἐπί Τήν ἀσφόλειαν αὐτῆς...». Αιτία της διαμάχης ήταν η κατά γράμμα ερµη- νεία της Π.Δ. Δεν ἔβλεπαν την ουσία, το µήνυµα της Αγ. Γραφής, και περιορὶ- ζονταν στους τύπους. Είχαν ἁδικο οι θεολό- γοιτης εποχής εκείνης. Δεν μπορούσαν νακαταλάβουν ότι οι συγγραφεἰς της Αγ. Γραφὴς χρησιμοποιούσαν τη γλὠσσα της εποχής τους. Χρησιμοποιούσαν τις σύγχρονες ιδξες, εικόνες, επιστημονικές γνώσεις. Η Άγ. Γραφή δεν ἔδινε µαθή- µατα αστρονοµἰας. Αυτά όλα, βέβαια, γἱ- νονταν στη Δύση. Η Ορθό- ὅοξη Ανατολή ζούσε τότε κάτω απὀ τη στυγνή τουρ- κική δουλεία. Παρ᾽ ὀλ᾽ αυ- τά όμως ἔδειχνεκαιστις δὺ- σκολες εκείνες στιγμές πνεύ- μα Φιλελεύθερο και ορθὸ- ἔχουν αληθείας, τότε, γι᾿ αυτό κι εμείς γράφομε το παρὀν γιανατους προκαλξέ- σοµε δημόσια, ας προβούν σεαποκαλύψειςτων ονομά- των των προσώπων, που ανώνυμα επικαλούνται. Ας πουν ποιοι εἶναι αυτοί οι «δειλοΐ» θαυμαστές και οπαδοί τους(!). Η Ορθόδο- ξη Εκκλησία διέπεται απὀ όντως δημοκρατικούς νό- µους. Κανένα δε Φφιμώνει, οὖτε και ποτἒ στην ιστορία της στιγµατίστηκε µε ενξρ- γειες ανάλογες της ανιερης «ἱεράς ἐξέτασης». ᾿Ετσι άφοβα οι οπαδοί της ψει- δεκκλησίας, ας μιλήσουν. Εἱμαστε όμως εκ των προτέρων βέβαιοι πως δεν πρὀκειται να αναφἔρουν κανένα ὀνομα, απλούστα- τα, γιατί δεν υπάρχει. Ἔτσι, λοιπόν, ας ενα- σχολούνται, οι αιρετικοὶ πεντηκοστιανοἰ, τα εκτρώὠ- ματα αυτά του Τόμλινσον, µετα εμέσµατατων προγό- γων τους, Λούθηρου και Καλβίνου, και ας παύσουν τις διαβολὲς, που ο οἴστρος της πλάνης τους, τους προ- καλεί, Και αυτοίθα κατατα- γούν σύντομα στον κατά- λογο απαϊσιας µνήµης, όπως ὁλοι οι αιρετικοὶ, που ἠρθαν πριν απὀ αυτούς. ΠΙΣΤΗ τερης κατανόησης της Αγ. Γραφής, απὀ τη Δύση. Χα- ρακτηριστικἆ λἔγεταιπωςη Ορθόδοξη Εκκλησία θεώ- ρησε την Φωτιά σαν σύμ- βολο της θεότητας και σαν µέσο επιστημονικής προὀό- δου, ουδέποτε όμως σαν μὲ- σο εξόντωσης των επιστη- µόνων. Σήµερα η πιο πάνω δυσκολία ἔχει αρθεῖ. Η Εκ- κλησία παραδέχεται πως αντίθεση Πίστης και Επιστή- µης δεν υπάρχει. Αυτό που υπήρξε πριν ἦταν αντίθεση Επιστήµης - θεολόγων που δεν αντελήἠφθησαν το ορθὀ μήνυμα της Γραφής, Η θέση της Εκκλη- σίας εἶναι τούτη: Το Αγ. Πνεύμα δεν θέλει να µας μά- θει πως συγκροτείται ο ου- ρανός αλλά πως εμείς πη- γαΐνουµε στον ουρανό. Η Άγ. Γραφή δεν εἶναι εγχει- ρἱδιο Φυσικών Επιστημών. Αντικεὶμενό της εἶναι οἱ απαραϊτητες αλήθειες για τη σωτηρία. (Συνεχίζεται) 3ο α΄ Ιστορικές και αρχαι- ολογικές μελέτες µας βεβαιώνουν ότι οι πρὠ- τοι Έλληνες κάτοικοι του νησιού ἦταν οι Αρκά- δες. Οἱ Αρκάδες που ἔφθασαν στη Κύπρο γύ- ρω στο 1400 π.Χ. δεν ἦταν οι κάτοικοι της Αρ- Ερείπια της αρχαίας ᾽ καδίας των ιστορικὠν χρόνων αλλά µια Αχαϊκή Φυλή, που κατοικούσε στη νότια Ηλεία, την Τριφυλία και Μεσσηνίἰα. Χαρακτηριστικὸ χάλκινο αγαλμάτιο «του κερασφόρου Θεού της γονιμότητας» (Ί2ος π.Χ. αιώνας], που βρέθηκε στην ᾿Εγκωμη (κοντά στην αρχαία Σαλαμὶνα) αναγνωρίζεται απὀ τους αρχαιολόγους ως ο «Απόλλωνας ο Κεραιά- της», που λατρευόταν στην Αρκαδοµεσσηνια- κἡ περιοχἠ της Ελλάδας. Το ὁτι οι πρώτοι ἀποικοι του νησιού ἦταν οι Αρκάδες αναφξρεται και απὀ τον Ηρόδοτο και απὀ τον Παυσανία. Επί- 11ο Η πόλη Τιβεριάδα Στα νοτιοδυτικἁ της θάλασσας µας περιμένει η πόλη Τιβεριάδα ιδρυμξ- νη απὀ τον Ηρώδη Αντίπα κι ονομασμένη ἔτσι, για να τιμηθεῖ ο γνωστός Ρωμαίος αυτοκράτορας. Η πόλη, καθώς εἶναι παραλιακή, εἷ- ναι αρκετά ὀμορφη. Κι εδὼ υπάρχει ορθόδοξη Μονή αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο και στην Αγία Μα- ρία Μαγδαληνή. Από την 4 ταράτσα των δωματίων της αγναντέψαµε γι᾽ ἄλλη µια Φορά τη θάλασσα κι ανα- πολήσαμε ανάλογες στι- γμὲς απὀ τη ζωή του Κυρὶί- ου. Μέσα µας ἔμενε ακόµα η εικόνα Του που βάδιζεπάἀ- νω στα κύματα... Ο Παντο- δύναμος ἔδειχνε στους µα- θητὲς του την εξουσία του σ᾿ όλα τα στοιχεῖα. Ιορδάνης Ποταμός Νωρίς τ᾽ απόγευμα βρισκόµασταν στον Ιορδά- νη, τον ποταμό της βά- πτισης του Χριστού και του αγιασμού απὀ τόὀτετων πιστών Του. Εἶναι ενδιαφξ- ρον ότιτ᾽ ὀνομα ἔχει σχέση µε το ανάλογο ρήμα της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ῬΕΙ Πω Τ[ῦΐ [Εὔΐ ον εβραϊκής γλὠσσας που δη- λώνει την κατάβαση, την κατάπτωση. Γιατί, καθώς τα νερά κυλούν ορμητικά, εὖκολα καταλαβαίνει ο κα- θένας πως κατξρχονται. Και πραγματικά. Ο Ιορδάνης απὀ τις πηγές του ὡς την εκβολή του στη Νεκρά Θά- λασσα, διανύοντας απὀ- σταση 22Οπερίπου χιλιομἒ- τρων, κατεβαίνει 201 6 πό- δια Η συγκίνηση εἶναι διά- χυτη σ᾿᾽ όλων τα μάτια. Γρή- γορα - γρήγορα βγάζουμε τα παπούτσια κι ετοιµαζό- µαστε να παρακολουθή- σουµε την ακολουθία του Αγιασμού των υδάτων. Βρέ- χουμε μ᾿ ευλάβεια τα πόδια στον ειδικἁ διευθετημὲένο χώρο και στεκόµαστε ακἱ- νητοι. Η φωνή του π. Ευ- θυμµίου αντηχεῖ στ᾽ αυτιά μας σαν τη Φωνή του Ιωάν- νη του Προδρόμου: «Λε- τανοεῖτε΄ ἤγγικε γόρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». (Ματθ. γ΄, 2). Κι ενώ ελξεγ- χει τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαἰους «ἔρχο- µένους ἐπί τό βάπτ/σµα αὐὑ- τοῦ» διευκρινίζει: «ἐγώ µεν βαπτίζω ὑμᾶς ἐν ὕδατι εἰς µετάνοιαν΄ ὁ δὲ ὁπίσω µου ἑρχόμενος ἱσχυρότερός µου ἐστίν, οὗ οὐκ εἶμί ἵκα- γός τά ὑὐποδήματα βαστά- σας αὑτός ὑμᾶς βαπτ/σε! ἓν Πνεύματι ᾽Αγίωῳ καί πυρ ΚΥΠΡΟΣ Η ΕΛΛΗΛΜ/ΚΗ Κ/ΙΗ ΑΓΙΑ ΝΗΣΟΣ ἔγκωµης (Αλάσιας) ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ σης παρουσιάζεται μεγά- λη ομοιότητα της αρχαί- ας Κυπριακἠς διαλέκτου προς την αρχαία Αρκα- ---- δική. Μαζί µε τους Αρκά- δες εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο και Κρήτες. Αλλ᾽ ὅμως η κυρίως εγ- κατάσταση των Ελλή- νων στονησἰ αρχίζει στα χρόνια 1400 π.Χ. Και τοῦτοι ἦταν οι Νυκη- ναϊΐοι ἡ Αχαιοί. Οἱ ΄ Ελληνες Αχαιοί, ξεκινώντας απὀ τη Θεσ- σαλία, ξαπλὠθηκαν σ᾿ όλο τον Ελληνικό χώρο και ἵδρυσαν ισχυρά βα- σίλεια. Σπουδαιότερα κέντρατους ήταν η πόλη των Μυκηνών, η Πύλος και οι Θήβες. ΄Ετσι ανα- πτύχθηκε και ξαπλὠθη- κε σ᾿ ολόκληρη σχεδὀν την ηπειρωτική Ελλάδα ο λεγόμενος «Μυκηναϊ- κόὁς Πολιτισμός». Οι Μυκηναίοι - Αχαιοί ἔρχονται σε επα- Φφἠ µετο Μινωϊκό (Κρη- τικὀ) Πολιτισμό, τον οποίο κατόρθωσαν ὀχι µόνο να αφομοιώσουν αλλά και αναπτύξουν περισσότερο. ΄Ετσι, µε- τά την κατάληψη της Κνωσσού (1400 π.Χ.], αναπτύσσεται ο «Κρη- τομυκηναϊκόὸς πολιτι- σμµός». Τότε οι Αχαιοί κυριαρχούν σ᾿ όλο το Αιγαϊΐο. Γι΄ αυτό λοιπόν στρέφονται και προς «Ανατολάς». Ακριβὼς την περἰο- δο αυτή εγκαθἰστανται και στην Κύπρο. Στην αρχἠ ὡς ἔμποροι και τε- χνῖτες και μετἔπειτα ὡς ἁἀποικοι. Η Κύπρος τους χρησίμευε για διαµετα- κοµιστικός σταθμός για τα εμπορεὐματά τους προς την Ανατολή. Οι κάτοικοι του νη- σιοὐ μαζίµετους Μυκη- ναΐους ξαπλώθηκαν στα παράλια της Συρἱας και της Παλαιστίνης και διά- δὅωσαν και εκεἰ τον πολι- τισμὀ τους. Μπορούμε λοιπὸν να πούμε ότι για πρὠτη φορά επἔρχεται σε Κυπριακό ἔδαφος η επαφἠ Ανατολἠς και Δύ- σης. Η παράδοση λέει ότι οι Αχαιοί ἔφθασαν για πρὠτη Φορά στην Καρ- πασία, στην «᾿Αχαιῶν ᾿Ακτήν» κοντά στο τουρκοκρατούμενο σἠ- μερα χωριό Δαυλὸς. Οι νὲοι ἁποικοι ἔφε- ραν στο νησίἰ εκτὸς απὀ τα εμπορεὐματά τους (Ματθ. γ΄, 11) Ο Αγιασμός συνεχίζε- τα... Ο π. Ευθύμιος µας ραντίζει κι εμεῖς εἵμαστε παρόντες στη Βάπτιση του Ιησού. Η ορθόδοξη εικόνα εἶναι μπροστά µας. Ο «Λύ- χνος φωτίζει τό φῶς ὁ δοῦ- λος χειροθεγεῖ Τόν Δεσπό- την». Σε χαμηλότερο επἰπε- δο «κλίνε!ικορυφήν ὁ κλ/νας οὑρανούς». «ἔφρ/ξαν ὁρῶσαι ἀγγέλων στρατια/. Επάνω «ή τοῦ Γεννήτορος Φωνή προ- σμαρτυρε[κα/τό Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς βεβαιοῖ τοῦ λόγου τό ἀσφαλές». Απέναντι Ο ἡλιος πάει να δύσει κ! εμεὶς θἔλουµε ακόµα να µεΐνουμε κι άλλο στο ιερό ποτάμι. Η σκἔψη πως µας ἔμενεπιαη επιστροφή στην ἱερουσαλήμ µας ἔδινε τη δυνατότητα του ανἔµελου. Ας γυρίζαµε στη βάση µας νύχτα. Αυτό δε µας απα- σχολούσε. Απασχολούσε ὅμως τον οδηγό. Ετσι πει- θαρχώντας στο πρὀγραμ- μα, βρεθήκαµε ξανά στα λεωφορεία για το γυρισμό µὲσα απὀ την Ιεριχώ και τη Βηθανία. Ξαπλώνουμε εξαντλη- µένοι. Αναπολούµε τα ση- μερινά και προγευόµαστε τ' αυριανά. Μας περιμἒ- νουν κάθοδο! και κάθο- δοι... και το Μυκηναϊκὸ Πολι- τισµό τους, τη γλὠσσα τους, τη θρησκεἰα τους, τα ἐθιµά τους, τους θε- σμοὺς τους, την τέχνη τους ακόµη καιτατοπω- νύμιά τους. Δείγματα αυτοῦ του µεγάλου πο- λιτισμούῦ -- που γίνεται πια ο πολιτισμός αυτού του τόπου -- συναντού- µε σ᾿ όλο το νησἰ µας, κυρίως στην ᾿Εγκωμη (Αλάσια]), που ἦταν ση- μαντικὀ κέντρο εμπορὶί- ου και ὁπου ἔγινε και η πρὠτη µόνιµη εγκατά- σταση των Μυκηναίων. «ΛΠερικάἀ ΛΜυκη- ναϊκό αγγεία της Κὺύ- πρου εἶναι εξαρετης συμμετρίας κα! οµορ- Φ,ἁς κα! σπανίζουν κα! σ᾿ αυτό το κέντρο του Μυκηναϊκού ΓΠΟΛΙΤι- σμού (Μυκήνες). Και µόνο αυτὸ «Κρατήρας του Δία» ΛΙυκη- ναϊκὸ αγγείο. Ἔγκωμη - 14ος αιων. π.Χ. αποδεικνύει το γνήσιο αλλά κα δυναμικὸ πνεύμα των Ελλήνων κατοίκων της Κὺύ- πρου». (Συνεχίζεται) ρν μ Αν ἳ λ ἵωνισζι μὴ «Αγωνίζρυ τον καλόν αγώνα.» (Α Ἱμ.στ 12) ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΑΡΤΥ ΡΙΑΣ- Αδ. Κοραή 20-26, Λ/σία ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1986 ΕΤΟΣ Ε΄ -- ΦΥΛΛΟ 46 Τιμή 10 σεντ [ι Χοιστός (πι ΤΙ ΠΕ ΝΗΙ ή... ψ ακόµη διανὺύ- ας εΙρήνης σ᾿ Οργαν[σμό Και σε κά σεις ἔγιναν͵ πόθος γ/α ειρ ά λές εκδηλώ- α/βαθύς αυτός , Λη µας: Πού, ΙΑ θα κατορθωϐς! ]ΤΆ των πράξεων κο καθεστώς ζ συνθἠµατα ιν ζε! γαλήνη την εΙρήνη, ΚΙ ὅταν ῥ του Χριστοςᾷ υβασιλεύειη φνας κα! κανό- ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΙ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΠ/ΓΗΣ, ΥΦΨΩΘΗΤΕ» Ομολογουμένως ο αλλοιώτικος διάκο- σµος και ρυθμός ζωής στιςµξρεςτων Γιορτών συμβάλλει στη δυνατό- τητα µιας διαφορετι- κής προσέγγισης των γεγονότων των Χρι- στουγννων. Μιας προσέγγισης ὅτι κάτι το ιδιαίτερο και ξεχω- ριστό συμβαίνει κι ότι ο άνθρωπος πρὲπει να ξεφύγει απὀ τα πλαΐσια της συνηθισµένης κα- θηµερινἠς μέρας ἡ γι- ορτής. Όμως το νόημα και η ουσίατης Γἔννη- σης του Χριστοῦ δεν µπορεί να κινεῖται μό- νο στα ὁριατούτα πολύ δε περισσότερο, κι αυ- τόὸ εἶναι φοβερό, να εξαντλεΐται µετις ευχὲς, τα ψώνια, τις επισκξ- ψειςἠ ακόμη καιµεµια «επίσκεψη» στην εκ- κλησία, ἔτσι για το ἔθι- μο. Ἡ σάρκωση του Υιοῦ και Λόγου του Θεοῦ εἶναι γεγονός κοσμοϊστορικής ση- µασίας και οπωσδήπο- τε αποτελείἰ ανεπανά- ληπτο και μοναδικὀ γεγονός. Το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, χωρὶς να χω- ρισθεἰ απὀ την ομοού- σια τριάδα, κενώνεται και παίρνει «μορφήν δούλου» και χωρεῖται στα μητρικἁ σπλάχνα µιας γυναίκας, της αει- παρθένου Μαρίας. Και δεν βδελύσσεται τα ανθρώπινα. «Ὑποτάσ- σετα στους νόμους της φύσης και των αν- θρὠπων. Και δέχεται την ανθρώπινη ταλαι- πωρίακαι ανεχεταιτην ανθρώπινη κακία. Και ασφαλώς ο ερχομός του Θεού στη γη ως μοναδικού γε- γονότος επιτεΐνεται και προσλαμβάνει ακόμη περισσότερη σημασία, όταν συναρτηθεί µε το ἔργο, που εξαιτίας και για χάρη του ανθρώ- που συντελείται. Για τον ἀνθρωπο και τη λὑτρωσή του «ἄκλινεν οὐρανούο ο Θεός. Σωτήρας του ανθρώπου εἶναι ο Χρι- στὀς. « Ετεχθη ὑμῖν σή- µερον Σωτήρ» (Λουκ. β᾽, 11), ἦταν ο πρώτος αγγελικός λόγος στους βοσκοὺς τη νύκτα της «Υγενναςτου Χριστού». Επομένως και οι βιτρίνες και η κίνηση κι ο στολισμὸς και οι ευχὲς και το πλούῦσιο των τραπεζιών και τα τόσα ἆλλα, που παρα- κολουθοὺν τις γιορτά- σιµες μὲρες των Χρι- στουγέννων, δεν απα- γορεῦονται. Και χρειά- ζονται οι πανηγυρι- σμοἰ. ΄Όμως, αν αυτά αποτελούν το µοναδι- κὀ τρόπο «βίωσηο των Χριστουγέννων, τόὀτετο ολιγότεροη στἁ- ση µας αυτἠ ερμηνεὺε- ται ως περιφρόνηση της αγάπης του Θεοὺ γιαµας. Εκκοσμµἰκευση και υλιστικο τρόπο αποδοχἠς και θεώρη- σης των Χριστουγὲν- νων συνιστά αυτή τη συμπεριφορά µας. Το «Χριστός, ἐπί γῆς ὑψώθητε», που µε το στόµα του υμνωδού Κοσμάτου Μελωδού η Εκκλησία µας απευθύ- νεισε µας µετις Κατα- βασίες στην ορθρινἠ ακολουθία των Κυρια- κὠν, που αρχίζουν µε- τά τα εισόδια της Θεο- τόκου και λήγουν τα Χριστούγεννα, αποτε- λεί σύνθημα, υπόδειξη και προτροπή για σω- στἠ προετοιμασία, υποδοχἡ και αποδοχή της «Φφανξρωσης) του Θεοῦ στη γη. Ο Θεός κατέβηκε απὀ τους ου- ρανούὺς στη γη και οι άνθρωποι καλούνται ναυψωθούν από τη γη. Η ζωῆ των ανθρώπων μετά την πτώση στην αμαρτία γνώρισε τη Φρικτότερη και πιο στυγνἠ τυραννἰα. Αδί- στακτος δυνάστης, ο σατανάς, οδήγησε τον άνθρωπο στο ἔσχατο σημείο απελπισίας. ᾿Εναςλαόςσπουπερπα-. τά και αποκάµνει στο δρόµο του και που κἁ- θεται στο πιο πυκνό σκοτάδι καιπου αναμξ- νει απὀ στιγµἠ σε στι- γµἠ την πραγµατοποἱ- ηση της απειλἠς του θανάτου του εἶναι η ανθρωπότητα στην προ Χριστού εποχή (Ησαϊου θ᾽, 2). Σ᾽ αυτό το λαό αλ- λά και στον κάθε ἀἁν- θρωπο προσωπικά απευθύνεται ο συγκλο- νιστικὸς λόγος Η τυ- ραννία τἔλειωσε, ο δυ- νάστης κατέπεσε, το σκοτάδι Φφυγαδεύτηκε, ο θάνατος παρήλθε, η λύτρωση ἑφτασε. «᾿Ισχύσατε, χεῖρες ἀνημῖναι καί γόνατα παραλελυμένα». (Πσαϊου λε᾽, 3). «Χρι- στός γεννᾶται, δοξά- σατε, Χριστός ξξ οὖρα- νῶν ἀπαντήσατε, Χρι- στός ἐπί γῆς ὑψώθητε». Αν, λοιπόν, δεν κατανοούμε βιωµατι- κά το γεγονόςτης Γὲν- νησης και αν επιδερµι- κἁ το προσεγγἰζομε και αν ακόμη περι- Φρονητικἁ στεκόµα- στε εναντὶ του, τότε γι- ορτάζοµε Χριστούγεν- να χωρὶς Χριστό και ζούμε µέσα µας µια εποχἠ τυραννικἠ, µια μετά το Χριστό προ Χριστού εποχἠ. Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ «4/ά Τί ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐνηνθρώπησε» «ΓΠΙα ποιό λόγο ενσνθρώπησε ο Υιόςτου Θεού και Εἶναι λογική συνέπεια το κατάντηµά τους. Οὗὖτε και θᾳ ανἔµενε κανένας εἰι- λικρινή συμπεριφορά απὀ µὲξρουςτους. Πατέρας τους εἶναι ο αρχηγός του ψεύ- δους, κατά τη φράση του Κυρίου (ἰω. η΄, 44). Καιαυ- το, ὡς τέκνα του Διαβό- λου, αναπόφευκτα κινούν- ται στο ἰδιο μ᾿ εκείνο πλαί- σιο. Η αἱρεση εἶναι πλάνη. Εἶναι παραποίηση της πρα- γµατικότητας. Εἶναι εγκατά- λειψη της αλήθειας. Εἶναι διαστρέβλωση της αλήθει- ας και κατ᾽ επέκταση Προ- σκόλληση και υποστήριξη και διάδοση του µη ορθού, του µη αληθινού, του ψεύ- τικου δηλαδή. ΄Ετσι η αἴ- ρεση εἶναι πλαστογράφηση της αλήθειας ἡ ορθότερα µεταλλαγή της αλήθειας και άρα διακήρυξη της Ψευτι- ἆς. Και οι αιρετικοί εἶναι οπαδοί του ψΨεύδους, υπη- ρέτες και διδάσκαλοι του Ψεύδους, και άρα ψεύτες. Και εφόσο αρχηγός και εφευρέτης των αιρέσεων εἶναι ο διάβολος, µέσα στο ὅλο πλέγμα του ψεύδους, που ἔχει ρἶξει τους αιρετι- κούς, γιατὶ αυτοί να διστά- σουν να πουν και κάποιο Ψεματάκι (1), προκειµένου να γίνουν πιστευτοί στα θὺ- µατά τους και γιατὶ να µη ρἶξουν και λίγη λάσπη εναντίον άλλων] Ναι, ΄Ετσι κάµνουν οι αιρετικοί πεντηκοστι- ανοὶ, οπαδοἱ της Ψευ- Φδεκκλησίας του «θεού της προφητείας». Διαδί- συνέχεια στη σελ. 2 όχι ο Πατήρ ἡ το Πνεύμα και ποιὲς ο! συνέπειες της ενανθρώπησης». «Ο ΓΠατὴρ δεν μεταπίπτει στον Υιὁ, παραμένει πάντα Πατήρ’ ο Υιὸς δεν µεταπίπτε/ στον Πατέρα, πα- ραμένει πάντα ο Υιός' το Πνεύμα δεν µαταπίπτει στον Πατέρα ἡ τον Υιό, παραμέἑνει πάντα Πνεύμα ἅγιο. Η Ιδιότητα καθενὸς προσώπου της Αγίας Τρ/άδας εἶναι σταθερἠ και αμετάβλητη. Πώς, ἀλλωστε,θα παρέμενε Ιδιότητα, αν εναλλασσόταν συνεχώς, περνώντας κάθε Φορά σε ἆλλο πρόσωπο ΓΙ αυτό ο Υιός του Θεού εἶναι που γίνεται Υιόςτου ανθρώπου, γ/ανα παραμε]- νε! ακριβώς η Ιδιότητα αµετακίνητη. ΓΙατ, ὀντας Υιὸς του Θεού, όταν έγινε Υιὸςτου ανθρώπου, παίρνοντας σἆρκα ανθρώπινη απ᾿ Την αγία Παρθένο, ὅεν αλΛλο- τριώθηκε απὀ την υμκὴ του Ιὀὁιότητα. »Ο Υιὸς του Θεού ενανθρὠπησε, γ/α να χαρίσει ξανά στον άνθρωπο εκεἰνο γ/ατο οποΙο, δημιουργών- ταςτον͵ τον προὀρισε. Τον δηµ/οὐργησεσύμφωναμε τη δική του εικόνα, ὁιανοητή και ελεύθερο, προορ!- σμἑένο νατου μοιάζει, δηλαδἠ να ΄ναι, ὁπως κιο δηµι- ουργός του, τέλεια ενάρετος, πράγμα κατορθωτό γ/α την ανθρώπινη φύση. ΓΙατ/οι αρετές, ὁηλαδή η νηφα- Λιότητα, η ηρεμία, η ακεραιότητα, η αγαθοσύνη, η σοφία, η δικαιοσύνη, η ανεξικακία εἶναι πρωταρχικά γνωρίσματα της θείας φύσης. Ο Θεός, λοιπόν, δηµι- Σ 1 ϐ ΄ ο ρ ϱ β ν ἔ ὁ ή ά ή, ά ὁ 4 νυν να κ: ο Ανα σανά ατῶτζ ΦΝ Αν Αλ (74 ασ οσ ο ο ο ος δν ντα. ο Ἐν ΙΑ ΙΑΝ ΑΙ ΑΛ Σ] οὗργησε τον άνθρωπο σε πλἠρη κοινωνία µαζ! του’ (τον δημιούργησε για να μείνει ἀφθαρτος, τον ανέβα- σε στην αθανασἰα µε Το να τον κρατά κοντά του). Εμείς, ὅμως, αυτἆ τα γνωρίσµατατης θείας Φύσης Τα αλλο/ιώσαμε κα!ιταμπερδἑψαµεμετην παράβαση της συνέχεια στη σελ. 4

Title Subject Page
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ 4p
«ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΦΗΒΕΙΑΣ» 4p
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ 4p
ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ 3p
ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 3p
ΚΥΠΡΟΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙ Η ΑΓΙΑ ΝΗΣΟΣ Πολιτισμός 2p
ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ 2p
ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΙ 1-2p
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ 1,4p
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙ ΓΗΣ, ΥΨΩΘΗΤΕ» 1p
«ο Χριστός έστιν η ΕΙΡΗΝΗ ημών...» 1p