Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1987-03-01

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΟΛΙΣ «ΠΟΣΟ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ...»() Το τεράστιο µισοφξγγαρο του Αττίλα! Το ΄ϕτιαξαν στην πλαγιά του Πενταδάκτυλου. Κι εἷ- ναι ορατό, λες και δεσπόζει, ὁληςτης οροσειράς, απ᾿ ὀλεςτις μεριὲς της Λευκωσίας και των περι- χώρων της. Και φαντάζει και µας προκαλεὶ. Μας προκαλεί για τα εδάφη που κατέχει αλ- λά και για τ᾽ ἆλλα, που ορξγεται, την υπόλοιπη δηλαδἠ Κύπρο, που αδίστακτα ο Αττίλας μελετά την ἁλωσή της και µαζί τον τελειωτικό εξολοθρε- μόὸ µας. Και τη σχηµατικήἠ παράσταση του µισοφεγ- γαρου συντροφεύει µια επιγραφή, που, ὀχι δὺ- σκολα, διαβάζεται «ΝΕΜΟΙΤΟΙ τυβκιν ΡΗΥ. ΕΝΕ». Δηλαδή: «Πόσο εἶμαι περήφανος, που εἷ- μαι τούρκος) ()), Ειλικρινά, µετη φράση αυτή του Αττατούρις, τι θελουν ναπουν Ποιο μήνυμα στουςτούρκους, σε µας και στη διεθνἠ κοινότητα στᾶλλουν Μή- νυµα πολιτισμού, ανθρωπιάς ειρήνης, δικαιοσύ- νης- διεκδικοὺν και διαδίδουν ᾿Ητην κακοσμµία και τη βάρβαρη ουννικὴ νοοτροπία και συµπε- ριφορά αποπνξουν, αφού το «σκυτοτρώκτη και διφθερἰτη» αρχηγό των Οὕννων Αττίλα επελεξαν για ἰνδαλμάτους, Ανεξάρτητα ὁμως απὀ τα πιο πάνω, η ιταµή τοῦτη πρόκληση κρύβει και αποκαλύπτει µια αλἠ- θειαγιαµας: Οχιμόνοναγρηγορούμµε αλλάκαι ναβιώνουµετην αναγεννητικἠ δύναμηπου χαρί- ζει η βεβαιότητα στην εθνική και θρησκευτική µας ταυτότητα. Και αυτοί, ενώ δεν ἔχουν ποὺ να καυχηθούν, προκλητικά καυχώνται, εµεις... «ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙ/Α» «ΤΩΝ οικιών ημὼν εμµπιπραμµένων ημείς άδομεν». Η ανα/σθησία των Κυπρίων ἔγινε πα- ρο!µιὠόσης. Τίποτα δε µας συγκινεί. Δ/ακατεχό- µαστε απὀ συβαριτισµόὀ. Ευδαιμονισμός και ανεμµελιάἆ εἶναι! Τα κυριότερα χαρακτηριστικἁ της κυπριακής πολιτείας σήµερα. Προτού κλείσει ο απόηχος των γυναικείων εκδηλώσεων για την Αμμόχωστο, Το ρίξαμε στους αποκρ!ιάτικουςχο- ρούς͵ κατά τρόπο που µας εκθέτε! σε φίλους και εχθρούς. ᾿Ηδη οι Τούρκο! µας ειρωνεύονται. Και η «Χαλκίν Σεσὺ γράφει ὀτι: «Ἔπειτα απὀ τα κροκοδεἰλια δόκρυα (γ/α την Αμμόχωστο) ἀρχι- σαν τώὠρα(ο Ἕλληνες) να γιορτάζουντον Καρνά- βαλο»... «Να µη µας λείψει, οὗὖτε το ουἶσκι, οὗτε το βίντεο, οὗτε ο καρνάβαλος. ΤΙ εἶμαστε Καλοπερασάκήησες. /δού τι είμαστε». (Από καθηµερινἠ κυπριακή εφηµερίόα) ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑ «Η αληθινή Εκκλησία» »... Ἡμουν Αγγλικανἠ. Κάποτε συνάντησα µια Ρωσίδα γυναίκα. Σύντομα γίναμε Φίλες και αυτή µε εντυπωσἰασεβαθειἁ. Καθώςτη γνώριζα ἐέβλεπαπωςη πίστη της ἦταν πολύ πιο δυνατἠἡ απὀ την πἱστη των δυτικών Χριστιανών, µε τους οποίους συνδεόµουν μέχρι τότε. ᾿Αρχισα να ὁ/αβάζω βιβλίατης ορθὀδοξης θεολογίας κα! πήγαινα συχνἁἆ στις ακολουθἰεςτης Ορ- θόδοξης Εκκλησίας. Εκείνη την εποχή πήγαινα στην Ελλάδα κάθε καλοκαίἰρ! για διακοπέἑς. Σύντομα εἶχα Φίλους εκε/ κα! αγαπούσα !ὁιαίτερα µ!α καλὀγρια, την αδελφή Γαβριλία. Αυτή έγινε αληθινἁ η αδελφή µου εν Χριστώ. Λετά απὀ μερικά χρὀνια βρήκα το ορ θόδοξο μο- ναστήρ! του Εδεεκ κα πήγαινα συχνα εκεῖ- Τελικά, κατάλαβα ότι εγὠ η ᾖδια έπρεπε να γνω Ορθόδοξη. Ηταν µεγόλη χαρά για µένα ὅταν (το 1972)ο πατήρ Κάλλιστος (τώρα Επίσκοπος Κάλλιστος) με υποδέ- χθηκε στην Εκκλησία. Κάθε µέρα ευχαρ/στω το Θεό απὀ την καρδιἁ µου γ!᾽ αυτή Τη µεγάλη ευλογ/α. ΣΤο Οαπιρτίάμε, όπου μένω - εἶμαι συγγραφέας -έχουμε µια ελληνικὴ ενορία και κάθε Κυριακή γίνεται η θεία Λειτουργία. Τώρα, στην Αγγλία, πολλοί ἄνθρωπο! προσελκύ- οντα! στην Ορθοδοξία, καταλαβαίνοντας ότ! εἶναι η αληθινή Εκκλησία του Χριστοῦ. Χαίρομαι! πολύ που Το ΄Αγ/ο Πνεύμα με έφερε, σαν μικρό παιδἰ, στην οικογένεια της Εκκλησίας». Κωνσταντία Βαρήπρίοι-Βπε ει. Οµπιῦγίάρε - Αγγλία, Δεκέμβριος 1986 Η σκλαβωμένη, σήµε- ρα, Κερύνεια µας εἶχε γνω- ρίσει κάποτε µια μεγάλη κι αγία µορφή της Ορθόδοξης Εκκλησίας µας. Τον |ερο- μάρτυρα Θεόδοτο, Επἰ- σκοπο Κερύνειας. Ο ιεροµάρτυρας Θεὸ- ὅοτος ἔζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ., στα χρόνια της Ρω- µαϊκής κυριαρχίας στο νησἰ μας. ᾿Ηταν ἔνας άνθρωπος που συγκέντρωνε πολλές αρετἒς και πολλἠ αγιότητα. Ἓνας πραγματικός στοργ!- κὀς ποιμένας, που ενἔπνεε μεγάλο σεβασμό κι εκτίµη- ση, ὀχι µόνο στους χριστια- νούς, αλλά κι στους ειδω- λολάτρες. Πολυποίκιλη ἧταν η ὁράση του ιερομάρτυρα Θεόδοτου. Κήρυγμα, ἔργα αγάπης και πολλά άλλα κα- θιστούσαν τον ἁγιο Επὶ- σκοπο ἕνα σεβαστὀ και αγαπητό πρόσωπο. Ομως, ὀπως ο ἴδιος ο Απ. Παύλος λέει, «πάντες Ο/ θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ /ησούὺ ὁιωχθήσον- Τα!». Στα χρόνια εκεΐνα ηγε- µόνας της Κύπρου ἦταν ο τρομερός ειδωλολάτρης Σαβίνος, ο οποίος συλλαμ- βάνει τον ἁγιο Επίσκοπο, που ἦταν συνάμα η παρη- γοριἁ κι η ενίσχυση των Σπουδἠ στο ἔργοτου --θο -- Ο/ σπουδαίες παρατη- ρήσεις κα! αναλύσεις του φυχ/κού κόσμου του αν- θρώπου, που ο ρώσος Λο- γοτέἔχνης αποτύπωσε στα ἔργατου, κινούν το ενδ/αφξ- ρον τόσο του ειδικού επιστή- µονα (ψυχολόγου, κο/νω- ν/ολόγου, Φιλοσόφου) όσο και του απλού αναγνώστη. ΄Ετσι, για Τη σπουδαιότητα του συγγραφικού ἔργου του Ντοστογιέφσκι ἔχει γραφεί μµεγόλος αριθμὸς Α/βλίων, τόσο απὀ ”ἔλλη- γες ὁ/ανοούμενους και πνευμσατικοὺς ανθρώπους όσο κα! απὀ ξένους. ἔνδει- κτικἁ αναφἑρουµε τη μελέ- τη του Ν. ΛΙπερόιἁἀγ/εφ «Το πνεύμα του ΝΤΟσΤΟΥΙἐφ- σκ!», που ἔχει µεταφρασθε] και στην ελληνική γλὠσσα, ὅπως επίσης και Τις πολὺ ενδιαφέρουσες απὀψεις γ/α Το ἔργο του Ντοστογ/έφσκ!, που ὁ/ιατυπώνει η ὁιάσημη φυχίατρος Κάρεν Χόρνεύ στο ἔργο Της «Αυτοανόλυ- ση». ΚΙ αυτός ακόµη ο φιλό- σοφος του υπερανθρώπου, που παντού ζητά να κρη- μνίσει τα καθιερωμἑνα, γ/α να υψώσει το νἐο ανθρώπι- νο τύπο, εγκα!νιάζοντας την καινούργια κοινωνία των δυνατών, δε λησμονε] να επαινἑσει κα! εγκωμ/άσει το Ντοστογιέφσκι στον οποίο αναγνωρίζει τον αλάνθαστο Ψυχολὀγο και θεολόγο µαζί. Πραγματικἁ βασικὲς Ιδὲες της ανθρωπογνωσίας, που αποτελούν, θα λέγαμε, αξιώματα γι αυτή, βρί- σκοντα! «εν σπέρµατ» σε ἔργα του Ντοστογιέφσκι. ετσι, γ/α παράδειγµα, ΤΟ αἴσθημα της αποστροφής προς τους ἆλλους, που ἔχει /ὅιαιερα απασχολήσει Τη σηµερινἠ Ψυχολογία, δίνε- τα! σ᾿ να χαρακτηρ!σμὸ για Το Μαρμελάντωφ στο ΑΙβλίο «᾿ἔγκλημα και Τιµμω- ρἶα». Ξεκινώνταςαπ᾿ αυτό η Κάρεν Χόρνεῦ διακρῖνει ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ /εροµάρτυρας Θεόδοτος Επίσκοπος Κερύνειας χριστιανὼν στα ὁύσκολα εκεἶνα χρόνια των διωγμών. Μπρος στον αμεἰλικτο ηγεμόνα ο πιστός Επἰσκο- πος δεν πτοεΐται. Με παρ- ρησία ομολογεὶ την πίστη του στο Χριστό. Οργισμέ- νος ο Σαβίνος διατάσσει το βασανισμὸ του γἔροντα Επισκόπου, Μαστίγωμα Φοβερό, ξἔσχισµα µε σιδε- ρἔνια νύχια, κάψιμο µε λαμπάδες των ανοιγμέἔνων πληγὠν του ἱερομάρτυρα. Κι όμως, η αγάπη του Χρι- στού νικά για ακόμη µια Φορά. Ο πιστός ιερομάρ- τυρας όχι µόνο ὄξχεται µε σιωπἠ και γαλήνη το βά- ναυσο μαρτύριο, αλλά προσεύχεται συνάμα στον Κύριο, για να συγχωρέσει τους ὁημίους του. Αυτή η παμφώτιστη στάση του |ε- ρομάρτυρα Θεόδοτου συγκλονίζει τους ὁηµίους, που κατασυγκινημἔνοι εἰ- σχωρούν στις τάξεις των Χριστιανών. Ντροπιασμέ- νος ο Σαβϊΐνος Φεύγει, δια- τάσσοντας τη Φυλάκιση του Ἱερομάρτυρα. Κ/ «ο λαός, ο καθήµε- 2 Μαρτίου νος εν σκὀτε! εἶδε φώς μέ- γα». Με την εἶσοδο του βα- 'σανισµένου γἔροντα Επι- σκόπου στη Φυλακή, το σκοτεινό εκεϊἶνο µέρος έγινε µια µικρἠ εκκλησῖα. Οἱ κα- κούργοι, οἱ κλέφτες, οἱ λη- στές, γίνονται άνθρωποι της μετάνοιας και της προ- σευχής, χάρις στο μαρτύ- ριο, στις προσπάθειες και στο Φωτεινόὸ παράδειγµα του γέροντα Επισκόπου. Ἔμεινε για αρκετὸ καιρό στη Φυλακή ο ἁγιος και ιερομάρτυρας Επίσκο- πος Θεόδοτος. Αποφυλα- κίστηκε µε την ανακήρυξη του Χριστιανισμού, ως επἰ- σηµης θρησκείας του Ρω- μαϊκού κράτους απὀ το Μεγάλο Κωνσταντίνο. Στο μικρό Χχρονικὸ διάστηµα των 2 χρόνων που παρξμει- νε στην επίγεια ζωή, µετά την αποφυλάκισή του, συ- νέχισε µε ζήλο και ταπεΐνω- ση το ἔργο του, δοξολο- γώντας και ευχαριστώντας τον Θεὸ. Την κοϊμησή του ΦΙΟΝΤΟΡ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚ/ στον ὄνθρωπο ὁυόὁ βασικὲς κ/νήσεις. Την «κνηση προς» και την «κίνηση απὀ». Λα, ὁμως, κα! το κεἰµε- νο του ἔργου: «Παρ᾽ ὅλο νο/ώσει τη στιγµ/αἶα επ!θυ- µία να επικοινωνήσει μ᾿ ανθρώπους οπο/ασδήποτε τάξης, μόλις του µἱλησεστ᾽ αλήθεια ο ἆλλος, ἔνιωσεκαι πόλι ξαφνικά το συνηθ!σμέ- νο, Το δυσάρεστο κ/ εκνευ- ριστικὀ συναίσθημα Τῆς αποστροφἠς γ/α κἆθε ξένο πρόσωπο που τον άγγιζε ἠἡ που προσπαθούσε μονάχα ν᾿ αγγίξε την προσωπικὀὸ- τητἁ του» (᾿ἔγκληµα και Τ- µωρήῖα, σελ. 14). Ο/ δ/εισδυτικὲἐς παρα- τηρήσεις του Λογοτέχνη µερικὲς Φορξς, φτάνουν σε λεπτομέρειες που, ωστόσο, δε στερούνται, βάθους και σηµασίας. Ποῖος ἄλλος θα μπορούσενα µας δώσει σε τόσο λίγες γραμμές, ΤΟ µε- γαλείἰο των ματιών, σαν μὲέ- σων επ/κο/νωνίας ψυχικής, ανόµεσα στους ανθρώὠ- πους Τα µάτια µέσα στα οποία καθρεφτίζετα! απρο- σποἰίητα η εἰλικρίνεια ἡ η ενοχή, η αγνὀτητα ἡ η ακο- λασία, η καθαρότητα της καρδιἆς ἡ Το κηλἰδωμά της βρίσκουν στα πιο ταιριαστἁ λόγια του {διουτου Μαρμε- λόντωφ Τη θἐση που τους αξίζει. που μόλις πριν απὀ λίγο εἶχε Λήετὰ απὀ µια περ/πλά- νηση του Λαρμελάντωφ στο καπηλειὁ, ὁπου Τα εἶχε παραπ!εί/ κα! παραπε], εἶναι έτοιμος να επ)Ιστρέψε/! στο σπ]τ/του. Κα/!μετη βοήθεια του βασκόλν/κωβ οδηγείται! κάπου 200 µε 300 βήματα απόσταση. Σαν σιµώνουνο μεθυσμένος τραυλίζοντας απὀ το φόβο του λέει: «Εγώ δεφοβάἀμα! τώρα την Κατερίνα /βάνοβνα κι οὗτεπου θαμεξεμαλλ/ιάσει. Τα μµαλλιἀ θα κο/τόζουµε τώρα,... κουταµάρες/ Το λέω κα το πιστεὐω/ Καλὺ- τερα µάλιστανα μου βγἆλει τις τρίχες, δεν εἰν ᾽ αυτόπου φοβάμα,.. εγώ τα μάτια της φοβάμαι... να)... τα µότια...». Αλλού ο Ντοστογιἐφ- σκ! αντιμετωπίζει το πρὀ- βληµα του εγκληματία. ΜΤε- τά απὀ το στυγερὸ ἔγκλημα της πατροκτον]ας, στο σπ/τ! των Καραμόζωφ, γίνετα/ µια πολύκροτη ὀἶκη. /ΠΠρο- σκαλείται ο /ππόλυτος Κυ- ρἰλοβτς, γ/α να αγορεύσει. Τα λόγ/α του ενθουσιάζουν Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗ- ΣΕΛΙΔΑ 3 ἔκλαψαν µε χριστιανοπρέ- πεια και ευλάβεια οἱ χριστι- ανοἰί. Η Εκκλησία µας γιορ- τάζει τη µνήµη του στις 2 Μαρτίου. Εμείς, ας παραδειγµα- τιστούμε απ᾿ το λαμπρὸ παράδειµα του αγίου |ε- ρομάρτυρα επισκόπου Θεό- ὅοτου κι ας τον παρακαλξ- σουµε να πρεσβεύει στον Κύριο για τη σωτηρία των ψυχών µας καιτου βασανι- σµέἔνου Νησιού µας. Π.Α. Μαθητής το πυκνό ακροατήριο που στριμώχνετα! στην αἴθουσα του δικαστηρίου. Ποια θα εἶναι η ποινἠ στο δολοφὀό- νο Στο ερώτημα αυτό θα μπορούσαμε κ! εμείς να δώσουμε αρκετὲς απαντἠ- σεις. Κα θα εἶναι αναμφί- βολα ανἆλογες των αντιλή- φεών µας γ/α Το φοβερὸ αυτὸ κατάντηµα, Της αφα[- ρεσης ὁηλαδή µιας ξένης ζωής απὀ το συνἀνθρωπὀ µας. Απὸ φυλακίσεις µέχρι /σὀβ/α δεσμά κα! θάνατο θα επέβαλλε κἆθε δικαστήριο. Για να δούμε ὁμως πὠὼς αντικρύζει Το θέμα ο Ντοστογ/ἐφσκ Βέβαια στο τέλος ο ὁράστης Του στυγε- ροὺ εγκλήματος καταδικἀ- ζετα! αλλά στο στόμα του εισαγγελέα, του /ππόλυτου Κυρἰλοβιτς, ο Ντοστογιέ- φσκ βάζει τα πιο κάτω λό- γα: «Λ/ποροῦμε να παρα- δεχθούμε θετικά, Κκὐριο! ένορκοι ανσφώνησεο /ππό- λυτος Κυρίλοβιτ πως η χλευασμένη φύση καιη εγκληματική καρδιά εἶναι οἱ χειρότερο! εκδ/κητὲς για τον εαυτό του απὀ κάθε ἆλ- λη επίγεια δικαιοσύνη». ΓΟΡΙΟΣ Ε᾽: «Κα εγώ ως κεφαλή του 3ἜἛθνους και Υμεὶς η Σύνοδος, οφεἰλο- μεν ν᾿ αποθάνωμεν διά την κοινἠἦν σωτηρίαν. Ο θάνσ- τος ημών θα δώσει ὀικαίω- µα εις την Χριστιανοσύνην να υπερασπίσει Το ἕθνος εναντίον του τυράννου». ΣΗΜ. Οι συνέχειες «ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ» και « ος πρὠην Χιλιαστής αποκαλύπτευ ντε µενη Έκδοση λόγω άλλης επίκαιρης ύλης. ΗΣΥΝΤΑΣΗ 1 ολ Υ ΜΑΡΤΙΟΣ 1987 ἵυνισσικα, «Αγωλήζρου τον καλόν αγώνα.» (Α Ίμ.στ 1) , ΕΤΟΣ Ε΄ -- ΦΥΛΛΟ 49 1 ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΑΡΤΥ ντ ο 20 -26, Λ/σία ο Τιμή 10 σεντ Ἔπρεπε να αξιο- ποιηθεὶ απὀ πλευράς Τηλεόρασης το Στ᾽ Συνξδριο της Χριστι- ανικἠς ᾿Ενωσης Κυ- πρίων Επιστημόνων, που εἶχε ως θεµα του τη γενετήσια ενόρ- µηση στη ζωή του ανθρώπου. Κι ακόµη ὀφειλεη Τηλεόραση να εκµε- ταλλευτεί την πα- ρουσία των δύο Καθηγητών - εισηγη- τῶν στο Συνξδριο, των κ.κ. Σταύρου - Μπαλογιάννη, Νευ- ρολόγου - Ψυχία- τρου, και Ιωάννη Κουντουρά, Παθολό- γου - Γαστροεντερο- λόγου. Το ὅτι επρόκειτο για σοβαρή προσπόἁ- θεια και δουλειἁ αυτό το καταδείκνυετο γε- γονὸς ότιτο Συνξδριο τελούσε υπὀ την αιγ- δατης Α.Μ.του Αρχι- επισκόπου κ.κ. Χρυ- σοστόµου κι ακόµη ότι ο ἴδιος ο Ν]ακαρι- ὦτατος θα απηύθυνε χαιρετισμό και θα κἠ- ρυττε τις εργασἰες του, Επιπρόσθετα τη σοβαρότητα του Προγράµµατος του Συνεδρίου υπογράμ- µιζεκαι οχαιρετισμὸς και η παρουσία του ἔντιμου Υπουργού Υγείας κ. Τάκη Πελε- κάνου. Αλλά και αν τα πιο πάνω δεν ἔπειθαν τους Υπεύθυνους της Τηλεόρασης για το αξιόλογοτης προσπά- θειας, μπορούσαν, αν εἶχαν ενδιαφἔρον, να μάθουν για την ποιό- τητα του Συνεδρἰου, στᾶλλοντας κάποιο ως παρατηρητή, ὡὦστε να τους ἔδινετις σω- στὲς πληροφορίες, ἡ, ακόµη, να ρωτούσαν ορισμένα στελέχη τους, και μάλιστα ση- µαΐνοντα στο ΡΙΚ, που οι άνθρωποι, όπως οµολόγησαν, ἦταν γι αυτούς εξαι- ρετικἠ ευκαιρία η συµµετοχή τους στο Συνξδριο. Κι ακόµη οι της Τηλεόρασης µπο- ροῦσαν, αν ἠἦθελαν, να ρωτήσουν και να μάθουν γιατις συνεν- τεύξεις των Καθηγη- τὠν, που ἔδωσαν στο Ραδιόφωνο, καιναπά- ρουν στη συνέχειατις αποφἁσεις τους. Αλλά και πἐραν τούτων, και εντελώς δοκιμαστικά, χωρῖς καμιά δέσμευση, ας ἔπαιρναν µια συνὲν- τευξη απὀ τους Κα- θηγητές απ᾿ αυτέςτις ολιγόλεπτες, που κἁά- ποτε παρουσιάζουν, κι αν αυτή δεν ἦταν επιπέδου, τότε, άνετα θα μπορούσαννατην απορρίψουν. ᾿Ομωςτίποτεαπὀ αυτά δεν ἕκαμαν. Και τις προσκλήσεις, και ΠΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ Ε/ΓΠΡΕ/Ε... τις επιστολὲς, και τις προσωπικές επισκε- Ψψειςτιςκαταχὠρησαν στους Φφακέἔλλους αναπαντἠήτων, τουτέ- στι στον κἀλαθο των αχρήστων. Και θα φανεί ει- ρωνεία, ὅμως δεν το λεμε µε τούτο το σχἠ- μα, οι άνθρωποι, οι Υπεύθυνοιτης Τηλεό- ρασης, ασχολούνται µε «σοβαρότερα και ανώτερης ποιότητας» θέἔµατα. Η τηλεοπτικἡ σειρά «Φήμη», οι γκαγκστερικές ταινὶ- εςβίἰας και τρόμου, οι ελαφρού ἡ χυδαίου ὄφους και ἠἦθους σκηνές και υποθἑσεις ἔργων, ο καρνάβα- λος, οι ακατάσχετες, σοβαρὲς ἡ µη, διαφη- µίσεις, η προβολἠ νέ- ὧν μουσικών ταλέν- των, που µόνο τα µουσικά ὀργανα, που τους συνοδεύουν θυμίζει µουσική, οι σχιζοφρενικοῖ Χχοροἱ της δυτικής υποκολ- τούρας,που σημαδεύ- ουν τοκατάντηµατου αμόκ και του αµορα- λισμού, του σύγχρο- νου παθιασµξένου αν- θρώπου, και ἄλλα βρίσκουν χώρο και χρόνο στην τηλεοπτι- κἠ οθόνη και αποτε- λούν θἔµατα «ποιότη- τας»γιατους Υπεύθυ: νους της Τηλεόρα- σης. Το ὅτι και σε µας εδὠ στην Κύπρο η νεανικἡ εγκληµατικό- τητα και αντικοινωνι- κἡ συμπεριφορά καλπάζουν ακατά- σχετα, το ὅτι οι νξοι μας διψούν και βοούν για καθοδήγηση, το ότι εἶναι επάἀναγκεςνα τους ἐεμπνευσθεὶ το αγωνιστικό Φρόνημα.- Ταλαίπωρη διχασμέ- νη για µας Κύπρος... αυτό δεν μετρά για τους Υπεύθυνους της Τηλεόρασης! Ας καταθέσουν δημόσια, και σ᾿ αυτό Φοβερά ενἔχονται, ποιο μεθοδευμένο πρόγραµµα σωστής αγωγἠς και συµπερι- Φοράς των νξων ἔχουν να παρουσιά- σουν Και τέτοια προ- γράμματα καθηµερι- νἁ δεν ἔπρεπε να λεῖ- πουν απὀ την Τηλεό- ραση. ΄Οπως κι οὗτε, ό,τι τους νξἔους απο- χαυνώνει ἔπρεπε να παρουσιάζεται. ᾿Ἔπρεπε, λοιπὀν, να εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία του Στ᾽ Συνεδρίου της ΧΕΚΕ. Στο κάτω κάτω και για δικό τους κἔρδος. Θα επιστώὠνοντο θετικᾶ. Θα ἔδιναν τουλάχι- στο µια απάντηση, ἔστω και ευκαιριακἀ, σ᾿ εκείνους που ευ- καΐρως - ακαῖρως τους καταμαρτυροῦύν για μειονεκτήματα στη δουλειά τους. Τα 700 ἆτομα, που πἠ- ραν μῖρος στο Συνέ- ὅδριο αυτὸ και που στην πλειονότητἁἆ τους ἠταν άνθρωποι του πνεύματος και παιδαγωγοί (γιατί κλἠ- θηκαν οἱ εκπα!δευτι- κοί Δημοτικής και Μέ- σης Εκπαϊδευσης, οι αντίστοιχοι Επιθεω- ρητὲς καιτα Δ.Σ. των Συνδέσμων Γονξων, γιατροί κ.ἀ.], µπο- ρούν να καταθέσουν του λόγου µας το ασφαλές. Κι ακόµα, ας ρω- τήσουν οι Υπεύθυνοι της Τηλεόρασης το ποια απήχηση εἶχαν οι ομιλίες, που ἔγιναν εκτός απὀ το Συνὲ- δριο, σε Σχολεία ΜΙέε- σης Εκπαϊδευσης και στρατόπεδα, Και γράφομε το παρὸν για τρεις λό- γους: Πρώτο, για να ικανοποιήσομε την απαΐτηση των πολ- λὼν, που πἠραν μέ- ρος στο Συνξδριο ἡ ἁκουσαν τις ἄλλες ομιλίες, και που ὅιε- ρώτούνται γιατη στάἁ- ση της Τηλεόρασης. Ναι, η Τηλεόραση δε Φρόντισε ἡ δεν εἶχε την ευαισθησία να Φροντίσει να εκµε- ταλλευθεὶ σωστά την παρουσἰα των καθη- γητὠν στον τόπο µας και τα πορίσματα του Συνεδρἱου. Δεύτερο, για να διαμαρτηρηθούµε. Η Τηλεόραση Άλειτουρ- γεί και µε τη δικἠ µας συνεισφορά, µικρή ἡ µεγάλη δεν ἔχει ση- µασία. Επηρεάᾶζει και τις δικές µας οικογἒ- νειες, «διαπαιδαγω- γεῖ» και τα δικά µας παιδιά. ᾿Ετσι δικαιω- ματικἁ κρἰνουμε. Και κρίνουμε καλόπιστα. Και µας ενδιαφέρει ἁάμεσακαι καυτά το θέ- μα, Η αδιαφορία οπὠωσδήποτε για µας συνιστά ενοχἠ. Κι ακό- µη µαςνοιάζει και µας πονεἰ ο τόπος µας, τα παιδιά του τόπου µας, οι νξοι µας... Και τρίτο, γρά- Φομε το παρόν, γιατὶ γνωρίζομε πως υπάρ- χουν ἆάτομµμα, που ἔχουν υπεύθυνες θὲ- σεις στην Τηλεόρα- ση, καιπου σκἔφτον- ταιυπεύθυνακαιπου, πιστεύομµε, εἶναι βὲ- βαιο πως Θα λάβουν σοβαρά υπόψη αυτά που γράφομε, τουλά- χιστο για µια σωστόὀ- τερη εκτίμηση για το μελλον. Η ΣΥΝΤΑΞΗ «Εις Θεός εἶναι ο προ πόντων κα! επ] πάντων και εις πάντα κα υπὲρ το παν εις Πατέρα και Υιόν κα ἁἆγιον Πνεύμα πι- στευόµενος απὀ ημάς κα! προσκυνούµενος, ΛΙο- νἁς εν Τριάδ! και Τριάς εν Μονάἆἁδι, ασυγχύτως ενουµένη κα! αµερίστως ὁιαιρουμένη, Μονάς η Ιδία και Τριάς παντοδύ- ναμος... »... Αποδεχόμεθα όλας τας εκκλησιαστικἁς παραδόσεις, εγγράφους και αγρόφους, προ πόὀν- των δετην µυστικωτάτην κα! παν/ερον Τελετήν και σύναξιν κα κοινωνίαν, απὀ την οποίαν εξασφα- Λίζετα! κα! Των ἄλλων τε- Λετών η τελείωσις... ».. Δεχόμεθα δε κα! ασπαζὀµεθα τας αγίας κα! ο/ικουµενικάς συνόὀ- δους... »... Αποόεχόμεθα επίσης όλαςαςµετην χά- ρν του Θεού συναθροι- σθεἰσας κατά καιρὀν και Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ Β᾽ Κυρακἧ Των Ληστειών ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΙΑ «Ομολογία του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Γρηγορίου του Παλαμά επἰ της θεἰας και ιεράς συνόδου» τόπον αγίας συνόδους προς βεβαίωσιν Της ευ- σεβείας κα! Της ευαγγελ!- κἠς πολιτείας, µεταξύ των οποίων εἶναι κα! αι συγκροτηθείσαι εις την µεγαλόπολιν ταύτην εν τω περιβοήτω ναώ της Σοφίας του Θεού κατὰ του Καλαβρού Βαρλαάμ και του µετ᾽ αυτόν Φρο- νούντος και! σπεύδοντος ναυπερασπισθἠή τας απὀ- ψεις αυτού Ακινδύνου, ο! οποίο δογµατίζουν ὁτι εἶναι κτιστή η κοινἠ χάρις Πατρός, Υιού και Πνεύ- µατος, κα! Το Φως του μέλλοντος αιώνος, κατά το οποίον ο! δἰκαιο! θα λάµμψουν ως ο ἡλιος, όπως προύὐπέδειξεν ο Χριστός λάμψας επ/ του όρους Θαβώρ, και γενι- κὠς πάσα ὀύναμις και ενέργε/ατηςτρ/συποστά- του Θεότητος κα! παν Το διαφἑρον καθ᾽ οιονδή- ποτε τρόπον απὀ την θεἰ- αν φύσιν, και κατατὲ- µνουν και αυτοί ὄυσσε- βώς εις κτιστάἁ και ἆκτιστα την μίαν Θεότητα, ημός δε ευσεβώς πρεσβεύον- τας ἆκτιστον το θειότατον εκείνο φως και πάσαν δύ- ναµιν κα! ενέργειαν θείαν͵, µετον !σχυρισμὸν ότι κα- γὲν εκτων Φυσικών προ- σόντων εις τον Θεόν δεν εἶναι νεώτερον, ονομά- ζουν διθεῖτας και πολυ- θεῖτας, ὅπως και ο, /ου- δαίοι, Ο/ Σαβελλ/ανοί κα! Αρειανοί. ΑΛΛ᾽ ημείς τὸ- σον τούτους ὁὅσον κα! εκείνους αποβάλλομεν ως αθέἐους και πολυθέ- ους κα! αποκόπτοµεν τε- Λείως απὀ το πλήρωμα των ευσεβών, ὅπως ἐπραξε κα η αγία του Χριστού καθολική κα αποστολική Εκκλησία διἁ του Συνοδικού και του Αγιορειτικοὐ Τόμου, πι- στεύοντες εἰς µ/αν Θεό- τητα τρ)συπὀστατον και παντοδύναμµον, µη εκπ]- πτουσαν καθόλου του εν/αίου κα της απλότη- τος Λόγω των δυνάμεων καιτων υποστόσεων..,» Το πνεύμα του αγὠνατου ᾿2Ί-- πνεύμα του δικού µας αγώνα Μια επ/στολἡ του ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ «Αγαπητοί µου Γαλα- ξειδ/ώτες, ΄Ἠτανε βέβαια απὀ το Θεό γραμμένο να ὁράξωμε τα ἅρματα µια ηµέρα κα! να χυ- θούμε κατεπάνω στους τυράννους µας, που τόσα χρὀν/ια ανε- Λλεήμοναμαςτυραγνεύ- ουν. ΤΙ τη θέλουμε, βρε αδέλφια, τούτη την πολυπικραµένη ζωή, να ζούμε αποκἀά- τω στη σκλαβιἁ, και το σπαθ/των Τούρκωνν᾿ ακον/έται εις Τα κεφἀ- Λια µας Δεν τηράτε που ΤΙΠΟΤΕδεµας απὀ- µεινε Η εκκλησιὲς µας γενήκανε τζαμιά κα! αχούρ/ατων Τούρκων. Κανένας ὁόεν µπορεί να πει πως τάχα ἔχει ΤΙΠΟ- τε εδικὁὸ του, γ/ατ/ το ταχύ βρίσκεται φτωχός σα ὁιακον/ιάρης στη στρότα. 4 Φφαμελιές μας και Τα παιδιἀ µας Συνέχεια στη σελ. 2 ΣΕΛΙΔΑ 4 Με το ζωτικό θέµα - πρόὀβληµατης γενετή- σιας ενόρµησης και συμπεριφοράς ασχολήθη- κετο Στ Συνὲδριο της Χριστιανικής ᾿Ενωσης Κυπρίων Επιστημόνων. Στο Ελληνικό Πολιτιστικὸὀ Κέντρο, στη Λευκωσία, στις 16 Φεβρουαρίου συγκροτή- θηκετο Συνέδριο. Τις εργασἰεςτου παρακολού- θησαν κληρικο!, εκπαιδευτικοἱ Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαίδευσης, εκπρόσωπο! των Συνδξέσµων Γονξων, γονείς, μἔλη των Χριστια- νικὠν Σωματείων και Οργανώσεων, γιατροί και άλλοι που ασχολούνται µε την αγωγἠ της νεό- τητας. Πριν απὀ τις εισηγή- σεις απηύθυνε χαιρετι- σμό ο ἔντιμος Υπουργός Υγείας κ. Τάκης Πελεκά- νος, ο οποἱος εξήρε τη σπουδαιότητα του θέ- µατος και υπογράμμισε το ενδιαφἐρον της Κυ- βέρνησης στο θἐµα της σωστἠς αγωγἠς των νὲ- ων. Ο Μακαριώτατος, απευθύνοντας το χαιρε- τισμὀ της αγάπης Του και κηρύσσοντας τις ερ- γασἰίες του Συνεδρίου, όρισε τις αρχἒς που απορρέουν απὀ την Ευ- αγγελικἡ αλήθεια και την πἰστη και ζωή της Εκκλησίας µας και που µε βάση αυτἒς τις αρχὲς λειτουργεὶ και ρυθμµίζε- ται η γενετήσια ενόρμη- ση. Ταυτόχρονα υπέδει- ξετις Φοβερἒς συνἔπει- ες, που παρακολουθούν και δυναστεύουν εκεί- νους που εκτρέπονται απὀ τη σωστἠ σκοπιµό- τητα της γενετήσιας ορ- µῆς και συμπεριφοράς. Η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος ενώ απευθύνει ΤΟ χαιρετισμὸ της αγάπης Του. Το θὲμα του Συνε- ὁρίου εμπεριστατωμὲνα ανάλυσαν και παρουσἰ- ασαν οἱ καθηγητὲς της Ιατρικής Σχολήςτου Πα- νεπιστηµίου Θεσσαλο- νίκης κ.κ. Σταύρος Νευρολόγος- Ψυχίατρος, και ἰὠάννης Κουντουράς, Παθολό- γος - Γαστροεντερολό- γος. Οι Εισηγητὲς ανάἁ- πτυξαν και µετη βοήθεια Φωτεινών διαφανειών παρουσίασαν αντίστοι- χα τα θεματα: «Ο ψυχι- κὁὸς και νευρωτικὸς ἔλεγχος της ἔσω εκκρἰ- σεως και συμπεριφοράς του ατόμου» και «Ηγενε- τήσια ορμὴ και οι συνὲ- πειες Της». Μετά τις εἰ- σηγήσεις ἔγινε συζήτη- ση. Συντονιστἠς ἧήτανο κ. Μιχαλάκης Μαραθεύ- της, τ. Διευθυντής Παι- δαγωγικἠς Ακαδημίας Κύπρου. Ομολογουμένως η απὀδοση και η άριστη προσέγγιση και τοποθέ- τηση του θέἔµατος της γενετήσιας ενόρµησης και συμπεριφοράς άφη- σε ἁριστες εντυπώσεις στους συνέδρους, που υπερέβαιναν τους 700. Καταδείχθηκε µε τα δε- δοµένα της σύγχρονης Ιατρικής Επιστήµης πως οι αρχές της ηθικἠς του Ευαγγελίου εἶναι οι μὸόὸ- νες που αρµόζουν και συνάδουν µε τη Φύση, τη λειτουργικότητα και σκοπιμότηϊα της γενετή- σιας ενόρμησης. . Παράλληλα µε την παρουσίαση πρόσφα- των στατιστικὠν στοι- χεῖων τεκμηριώθηκαν οἱ Φοβερές συνέπειες της εκτροπἠς του γενετησίἰ- ου ενστἰκτου. Ετσι σ᾿ όλους όσους παρακολούθη- σαν το Συνέδριο, αλλά καισ᾽ εκεϊνους απότους νξους που εἶχαν την ευ- καιρία να ακούσουν τους Ομιλητὲἒς σε ανἁ- λογες εισηγήσεις σε σχολεία και στρατόπε- δα, δόθηκε τουλάχιστο ενα σωστὸ μήνυμα και τ΄ ολιγότερο γεννήθηκε μὲσα τους ἕνας θετικός προβληματισμὸς πάνω στο θέµα της ιερής αυ- τής λειτουργίας, που ο Θεός πρόσφερε στον άνθρωπο και στη ζωή του] Εδὠ πρεπει να ανα- Φξρουμεπως σεαρκετὲς περιπτώσεις στα σχο- λεία και στα στρατόπεδα αναπτύχθηκε στους νὲ- ους και το θέµα της κα- τασκευής του ανθρώ- που σε αναφορά µε τη «Θεωρία της εξελίξεως» απὀ τον κ. Απόστολο Φράγκο τ. Επιµελητή Αστεροσκοπεἰου Πεντὲ- λης, που προσκλήθηκε και αυτὸς απὀ τη ΧΕΚΕ. Στο πρόγραµµα των εκδηλώσεων που σχετ]- ζονταν µε το Συνξδριο, εκτός απότις επισκέψεις σε στρατόπεδα και σχο- λεία, οργανώθηκε ανάἁ- λογη µετο Συνέδριο της Κυριακἠς εκδήλωση στην αἴθουσα της Τεχνι- κἡς Σχολἠς στη Λεμεσό την Τρίτη, 17 Φεβρουα- ρίου. Επιστημόνων Επιπρόσθετα η ανά- πτυξη του θἔξµατος «Ενοχή και υγεία» στην αἴθουσα του ιερού ναού Αγίου Δημητρίου Άκρο- πόλεως Λευκωσίας απὀ τον καθηγητή κ. Ιωάννη Κουντουρὰά και ο εὖστο- χος συνταιριασμὸς του µε το λυτρωτικόὸ μυστή- «Η ΓΕΝΕΤΗΣΙΑ ΟΡΜΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» ριοτηςιεράς Εξομολογή- σεως και µε βάση τα ὅε- δοµὲένα της σύγχρονης Ψυχολογίας, χάρισε στους ακροατές ευκα!- ρία επίκαιρη για το πνευματικὀ στάδιο που µε την περίοδο της Μ. Σαρακοστἠς ανοίγει η Εκκλησία µας, Πιο κάτω και σε γενικὲς γραμμὲς παραθξ- τουµε πορίσματα, που προέκυψαν απὀ τις ερ- γασἰες του Συνεδρἰου. 8 Τον όνθρωπο της επο- χἠς µας χαρακτηρίζει η σύγχυση, η αγωνία κα! το υπαρξιακὀ χάος. Β Ηγενετἠσιαενόρμηση αποτελε[θεμελιακὀ κεφό- Λλαιο,που σχετίζετα!µετη Φύση της υπαρξιακής δοµής του ανθρώπου, της σχέσης του µετο συ- νἀνθρωπόὀ του κα! το Θεὀ. Ε // εξέταση της γενετή- σιας ορµἠς κα! συµπερ!- Φοράς ἀπτεπτα! άμεσα των σχέσεων σώματος και ψυχής, δεδομένου ότιη φψυχἠ συναντότα! µε ΤΟ σώμα στον εγκέφαλο κα! το γενετήσιο ἔνστικτο ξεκινἀ μέσα απὀτον εγκἑ- φαλο. Β Τα κέντρα της γενετή- σιας ορµἠς κα! συµπερι- Φοράς βρἰσκοντα! στον εγκέφαλο του ανθρώπου και η ανἀπτυξή τους αρ- ΧΙζε!ι µε την ενήβωση (ηλικία αναπαραγωγής) του ανθρώπου. Β Δεν μπορούμε να µ,- Λλούμε για γενετήσια ορ- μή (κα! ἆρα αγωγὴἠ) πριν απὀ την ενήβωση, γιστ/ δεν υπάρχουν ανεπτυγμέ- να τα κατάλληλα κέντρα στον εγκέφαλο. ο αοἵἷ πτύσσονται στον εγκἐἑ- Φαλο τα ηθικἁ κέντρα, Τα οποία εποπτεύουν την εν γένει ζωή του ανθρώπου. Β Η ανθρώπινη ψυχἠ ἔχει την !κανότητα να ελέ- Στη Φωτογραφία (απὀ αρ/στερἁἆ προς τα δεξιά) ο, Καθηγητές κ.κ. Ιωάννης Κουντουράς κα! Σταύρος Λ/παλογιάννης, ενώ απαντούν τις γραπτὲς ερωτήσεις των Συνξόρων στο Ελληνικὀ . ημέρα του Συνεδρίου. νόσο µετην αυστηρή ἐν- νο!ατου ὁρου. Β Το γενετήσιο ἔνστικτο ἔχει σκοπό τη µεταλαμπά- δευση τῆς ζωἠς του αν- θρώπου και οποιαδήπο- τε εκτροπἡ απὀ το Φύσι- κὁὀ τούτο σκοπὀ ἔχει οδυνηρὲς συνέπειες. Β /Η µε ὁιάφορους τρὀ- πους παρεμµπόόιση της εκπλήρωσης Της γενετἠ- σιας αποστολἠς κα ο υποβιβασμός της στο επἰπεδο της ηδονής, επι- Πολιτιστικὀ Κέντρο, και ο Συντονιστὴς κ. ΛΙΙΧ. ΛΙαραθεύτης. γξε! απόλυτα τη συμµπε- ριφορἆ του ατόμου, ἆρα και Τη γενετήσια συµπε- ριφορἀ. Και στην περί- πτωση ακόµη, που ο ἆν- θρωπος βρίσκεται κάτω απὀ Το κράτος έντονων εξωτερ!κὠν ερεθ!σµότων η Ψυχἠ µπορεί να πάρει οπο/αδήποτε απόφαση ὁιαφορετικὴ απὀ εκείνη που έχει ληφθεί. Β Το σώμα βρίσκεται κἁ- τω απὀ τοκρότοςτηςψυ- ΣΤ/µΙότυπο απὀ την ομιλία που ὀόθηκε στην αἴθουσα τελετὠν του Γυμνασίου Σολέας, στην Ευρύχου. Β Ο ὀνθρωπος αρχίζει να σκἑπτετα! γ/α το γενε- τήσιο ἔνστικτο µε την ἑναρξη της κινητοποίη- σης της ἔσω εκκρίσεως. Ἡ Στα κύτταρα του εγ- κεφάλου αρχίζουν να εγ- χαράσσοντα απὀ τα πρὠτα βήματα της ζωής του ανθρώπου κώδικες ηθικἠς συμπεριφοράς, σύμφωνα µε τους οποί- ους θα ρυθμίζει τη ζωή του ο ὀνθρωπος. 5 Προτού αναπτυχθεῖτο γενετήσιο ἔνστικτο, ανα- χἠς και ὁχ η ψυχἠ κὀτω απὀ το κράτοςτου σώμα- τος. Ε Η ὄτυπη συµπεριφο- ρά ενὸς ανθρώπου οφε[- λετα! στη βλάβη κέντρων του εγκεφάλου και ὄχι στο άτυπο της ψυχήςτου ατόμου, η οποία (ψυχή) αδυνστε|να εκφρόσει μὲ- σω του σώματος το πρα- γµατικὀ εἶναι της. 5 / ὁισταραχή στο επί- πεόο της γενετήσιας συμπεριφοράς αποτελε[ πραγματικά εγκεφαλικἡ Φξρε/ σωρεία σωματικών και ψυχικών ασθενειών. α Η Παγκόσμια Οργά- νωση Γατρὠν, που αρι- θµε[πόνω απὀ 200 χιλιά- δες µέλη, τάσσεται εναν- τίον των εκτρώσεων και ᾿Αποψη απὀ το κατάμεστο Ελλην,κὀ /ΓΠολιτιστ/κὀ Κέντρο Την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤ᾽ Συνξδριο Χριστιανικής Ενωσης Κυπρίων ’ παρατηρεἰ ὁτ! η νοµ/µο- ποἱησή τους οδήγησε στην αὔξηση των εκτρώὠ- σεων κα! παράλληλα σε οδυνηρὲς συνέπειες για τη μητέρα. Β Η επάρατη ασθένεια του ΑΙΡ5, παρόλες τις σύντονες προσπάθειες, εξακολουθεί να απειλε] όλους τους ανθρώπους. Ο ασφαλἑστερος τρόπος αντιμετώπισης του ΑΙΡ5 εἶναι η µονογαμία και βα- σικἁ η πειθαρχία στις Χριστιανικὲς ηθικές αρ- χὲς. /” εγκράτεια µε στατι- στικἀ στοιχεία αποδεί- χθηκε πως ὀχ! µόνο δεν Αλάπτε, αλλά αποτελεί θεµελ/ακὀ ὁρο για τη στερέωση, ευλογία κα! ευτυχία μῖσα στο γάμο. Β Το σηµείο αναφοράς του ανθρώπου εἶναι ο ουρανός καιο άνθρωπος πρἐπεινα ἑχει σαφὲςπρὀ- τυπὀ του τον Κὐρ/ο. Ἡ /Η περιχώρηση του Θεού στον ἁἄνθρωπο προσδϊἰδει στην ψυχἠ την απὀκτηση τέτο/ας ὀύνα- µης, ὥστε να εποπτεύει την όλη του αναστροφή. Σημ. Τα κείµενα του Συνε- δρίου θα εκδοθούν απὀ τη ΧΕΚΕ σε ειδικό τεύχος. Συμμετοχή των Χριστιανικών Συνδέσμων της Αμμοχώστου 1. Αντιπροσωπεία τους παρξστη στη ϐ. Λειτουργία και κατ- θεσε στεφάνι στο µνη- µοσυνο των πεσόντων. Θεΐα Λειτουργία και μνημόσυνο ἔγιναν στην εκκλησίατης Σω- τήρας την Κυριακἠ 8 Φεβρουαρίου προῖ- σταµἔνου του Μακα- ριωτάτου Αρχιεπισκό- πουκ.κ. Χρυσοστόμου, 2. Δώρισε στη Συντονιστικἡ Επιτρο- πἠ των Γυναικείων Σωματείων Αμμοχώὠ- στου σειρἀ φωτεινὼν διαφανειών, που ανα- Φξρονται στην Αμμὸ- Χωστο (ιστορία, αρ- χαιολογία, μνημεία, προσωπικότητες της Πόλης), για να προ- βληθοὺν ὁπου εἶναι δυνατὀ. 3. Πρόσφερε στο νεοῖἵδρυτο Γυμνάσιο Κοκκινοχωρίων σειρά Ιβλίων, που αναφξ- Ρονται στην πόλη της Γυναικών της |. Αρχιεπισκοπἠς στις εκδηλώσεις των Γυν. Σωματείων Οἱ Χριστιανικοί Σύνδεσμοι Γυναικὠν συμ- μετείχαν στις εκδηλώσειςπου οργάνωσαν οι Γυ- ναικεῖες Οργανώσεις Αμμοχώστου απὀ τις 2-20 Φεβρουαρίου, µε τους εξής τρόπους: Αμμοχώστου (αρχαιο- λογικἁ, επιστημονικά, λογοτεχνικά). 4. Μελη των Χρι- στιανικὠν Συνδξσµων Γυναικών Σωτήρας, Δερύνειας και Παρα- λιμνίου συμμετεῖχαν στην καθιστική εκδή- λωση των γυναικών. 5. Την Πἔµπτη, 19 Φεβρουαρίου, 450 μὲ- λη των Συνδξσµων πραγµατοποἱησαν οµαδικἠ επἰσκεψη στο χώρο των εκδηλὠσε- ὧν στη Δερύνια. Εκεὶ ἔγινε σύντομη εκδήἠ- λωση και διαβάστηκε χαιρετισμός. 6. Επιδόθηκε στην Επι- τροπή επιταγἡ της Α.Μ. του Αρχιεπισκὀὸ- που 600 λιρών. Το πο- σὀ θα χρησιμοποιηθεὶ, για να καλυφθούν τα ἔξοδα φιλοξενίας γυ- ναικών απὀ την Ελλά- δα που ἠρθαν για τις εκδηλώσεις. ΣΕΛΙΔΑ 2 Πε ΤΏ ΤΗΕ ΕεΠΙΞΤΗΙΠΗΞ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ὁ ΠΙΣΤΗ Συγκρούονται 4ο Η προέλευση του ανθρώπου: Αν υπάρχει ενα σημείο στο οποἱο πολλοί νομίζουν πως παρατηρεῖται σὺγ- κρουση Πίστης - Επιστήμης εἶναι το σηµείο της αρχἠς του ανθρὠπινου γένους. Το πρόβλημα παρουσιάστηκε µε το Δαρβίνο και τη «θεω- ρία της εξελίξεως» (1859). Ο Δαρβίνος ξεκίνησε απὀ μερικές απλές παρατηρή- σεις και διατύπωσε µιαν υπόθεση. Οἱ παρατηρήσεις του: Οἱ οργανισμοἰ σ΄ ἕνα κλειστό σύστημα τεΐνουν να πολλαπλασιασθούν απὀ γενιά σε γενιά µε γεωµετρι- κἡ πρὀοδο. Παρ᾽ όλα αυτά ο αριθμός τους μένει σχε- δόν πάντα ο ἴδιος Αυτό σηµαϊνει πως μεταξύ των οργανισμών του ἰδιου εἷ- όους γίνεται αγώνας επιβὶ- ὡσης. ΄Ετσι µερικά άτοµα επιβιώνουν και μερικά εξοντώνονται. Με την πά- ροδο πολλών χρόνων, τα άτοµα που επικρατούν αναπτύσσουν μερικά ιδια]- τερα γνωρίσματα που σιγά «σιγά γίνονται νέο, εξελιγµέ- νο σε σχέση µε το παλιό, εἶδος. (Φυσική επιλογή]. Ο,τι συμβαίνει µε τα ἄλλα εἴδη, συμβαῖνει και µε τον άνθρωπο. Σύμφωνα µε τη θεωρία αυτἠ δεν παρουσιά- στηκε έτσι στη γη, ὁπως τον ξερουμε, αλλά προήλθε απὀ εξἔλιξη άλλων ατελέ- στερων οργανισμών. Μήπως λοιπὀν προ- ἡλθαμε απὀ τον πίθηκο Είναι λάθος όχι µόνο κατα- Φατική απάντηση αλλά και η ἴδια η ερὠτηση. Για κάθε οργανισμό δεν αναζητούμε την προἑλευσή του στους σύγχρονούς του οργανι- σμοὺς µε τους οποίους ἔχει κάποιες ομοιότητες, αλλά σε προγενέστερους, εφ᾽ όσο υπάρχουν ενδείξεις που μπορούν να τεκμηριώ- σουν τη βαθμιαία, εξελικτι- κἡ μετάβαση απὀ το ἕνα εἰ- όος στ᾽ ἀλλο. Η τάση που επικρατεί σήµερα εἶναι ὅτι υπάρχει κάποιος κοινός πρὀγονος του ανθρὠπου και του πιθήκου. Κάποτε δε, αποχωρίστηκαν απὀ τον κοινό κορμό τα δυο εἶδη. Πρέπει απαραϊτητα να ξέ- ρουμε πως: α) Οι προγο- νικὲς μορφἒς του εἴδους µας αναζητούνται μέσα απὀ απολιθώματα του σκε- λετού µόνον. Δεν υπάρ- χουν οὖτε ζωντανοί τέτοιοι οργανισμοί, οὗὖτε περιγρα- Φἔςτους, οὗτεφωτογραφί- ες τους. β) Καμμιά φορά δεν βρέθηκε ολόκληρος σκελετός. Η «αναπαράστα- ση» γίνεται πολλὲς φορὲς µόνο µε τη βοήθεια μιας σι- αγόνας ἡ ενός μηρού ἡ απὀ τα χαρακτηριστικἁ ενός κρανίου ἡ µιας λεκάνης. Π.χ. ξέρουμε τα ανάλογα μεγέθη σιαγόνας και ἄλλων μερών του σκελετού µας. Ἔτσι γίνεται η αναπαρά- σταση. Υ) Από τη µορφή και το μέγεθος -αναλογίες των διαφόρων μερών του σκελετού - βγάζουμε συµ- περάσματα για το εἶδος της τροφἠς (µἔγεθος δοντιών], αν περπατούσε όρθιο (µέ- γεθος λεκάνης, σπονδυλι- κής στήλης, μηρών]), την ευφυῖα του (µέγεθος κρα- νίου, χωρητικότητα σε εγκέ- Φαλο). ὅ] Για να θεωρηθεί το «σναπαραστημένο ον» ὀτιβρίσκεται σε ανθρὠπινη Φάση, πρέπει να υπάρχουν μαρτυρίἰες ὅτι κατασκεύαζε και χρησιμοποιούσε εργα- λεία (εύρεση κοντά στατµή- µατα του σκελετού υποτυ- πωδών εργαλεϊων). ε) Κά- ποιο ον, για να χαρακτηρι- σθεἰ ότι ανήκει στην αν- θρώὠπινη Φάση, πρέπει νά- Χει σχετικά μικρό κεφάλι και αυξημένη κρανιακή χω- ρητικότητα, να ἔχει εκλε- πτυσμένο σκελετό και η λε- κάνη µετη σπονδυλικἠ στή- λη να ἔχουν τέτοια κατα- σκευήπου να δικαιολογούν όρθια στάση. «Πιθανοῦ πρόγονοι των ανθρώπων: Από απολι- θώματα γίνονται υπολογι- σμοὶ πως πριν 38 εκατομ. χρόνια περἰπου ἔζησε ο πι- θανός μακρινός κοινὀς πρό- γονος ανθρώπων- πιθήκων, ο Παραπίθηκος, που εξελικτικἀ, µέσα απὀ άλλες διαδοχικὲς μορφὲς, ὅπως π.χ. το Δρυοπίθηκο, το Ῥαμοπίθηκο κ.ά. κατὲ- ληξε στον Αυστραλοπίθη- κο. Αυστραλοπίθηκοι. να κρανίο 3 εκατομ. περίπου ετὼν στις Νότιες περιοχὲς της Ανατολικής Αφρικής ἔόωσε αναπαράστασή του µε τα χαρακτηριστικἀ: Χω- ρητικότητα κρανίου θδ0επι, πρόσωπο κοντὸ και πλατῦ, µἔτωπο µε κλίση προς τα πίσω, κυνόδοντες μεγάλοι (άρα τρεφόταν με χόρτα), λεκάνη μεταξὺ χιμ- πατζἡ και ανθρώπου. Μάλ- λον περπατοὺσε ὀρθιος. Απὸ οστά αντιλόπης, που βρέθηκαν κοντά του, συµ- περαϊΐνεται ὁτι τρεφὀταν και µε κρὲας. (Και το επι- σφαλεςτων συµπερασµά- των: Γιατί να µη παραδε- χτοῦμε πως τα ὅυο «ζώα» σκοτώθηκαν επἰ τόπου απὀ κάποια αιτία). Με την πάροδο του χρόνου μὲσα απὀ µεταλλά- ξεις, διεργασίες προσαρ- µογἠς και κάτω απὀ την πῖ- εση της Φυσικής επιλογής βαθμιαία µεταφερθήκαµε στο λεγόμενο Ποπιο δγθοίις (ἄνθρωπος ο ὀρθιος). Ηοπιο ετεσίις. Σκελετικἀ τµήµατα (λεκάνες, σιαγό- νες, κρανία, μηροί), που βρέθηκαν σε διάφορες πε- ριοχὲς (Ανατ. Αφρική, Μὶ- να, ἱάβα, Ευρώπη) δείχνουν πως πριν 2.000.000 περίπου χρόνια ἔζησεν ο ᾖοπιο 6Γες- (ας µε τα εξἠς γνωρίσματα: ᾿ὌΟγκος κρανἰου: 700-1050 οπι2, ὖψος 125-170 πι, μύτη πλατειά, μέτωπο χαμηλό µε κλίση προς τα πίσω, κυνό- δοντες μικρότεροι του πιθή- κου, περπατούσε ὀρθιος, χρησιμοποιούσε εργαλεία (πέτρινα, οστεῖνα) γνώριζε τη Φωτιά (βρέθηκαν µισο- καμένα κόκκαλα και ἕξυ- λάνθρακες), ζούσε σε σπη- λιες κατά οµάδες. Εγκατα- στάθηκε σε διάφορα μέρη της γης και γὺρω στο 400.000 π.Χ. χάθηκαν τα ἴχνη του. Τότε παρουσιά- στηκε ακριβώς ο δικός µας πρὀγονος, ο ᾖποπιο ε8ρίεης (σοφὸς άνθρωπος). Ηοπιο αρίεπε. Ἔνα κρα- νίο και διάφορα σκελετικἁ τµήµατα σε διάφορες περι- οχὲς Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής, ηλικίας 30-70.000 χρόνων, αναπαραστοὺν διάφορους «τύπους» αν- θρώπων. Απ᾽ αυτοὺς τους τύπους σιγἀ-σιγἁ επεκρά- τησε Ο Ἠοπιο 8Ρρίεῃς µε τα εξής χαρακτηριστικά: ᾿ΟΥ- κος κρανίου 1400-1600 οππ3, ὖψος 1,60-1,80 οπι. Κρανίο: μακρύ και βαθύ, µἔτωπο ὀρθιο και ψηλό, πηγούῦνι που προεξέχει. Δηλ. γνω- ρίσµατα εντελώς ανθρώπι- να. Κατασκεύαζε εργαλεία, ζούσε σε οµάδες, εἶχε οικο- γενειακἡ ζωή, κατασκεύαζε πἔτρινα εργαλεία και εντα- φίαζε τους νεκροὺς, Ο Πο. πιο δ8ρίεης ξαπλώθηκε σ᾿ όλες τις περιοχἒς της γης και µέσα απὀ διεργασίες της περιβαλλοντολογικὴἠς προσαρμογἠς διαφοροποιή- θηκε σε φυλὲς, (Συνεχίζεται) ες 14ο Χεβρών Πάμε τώρα στη Χε- βρών, την αρχαιότερη πόὸ- λη της Παλαιάς Διαθήκης, μισἡ ώρα απὀ τη ὄρυ προς τ’ ανατολικά. Εδώ ἔζησαν οι Πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ. Από εδώ πήγαν στην Αἰγυπτο ο |α- κώβ και οι γιοί του. Η πόλη αυτή ἔγινε πρωτεύουσα του Δαυϊδ. Εδὠ σώζεται πρώην Χριστιανική εκκλη- σίἰα του Μ. Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού που αργότερα ἔπεσε καὶ µετα- τράπηκε σε τἔµενος. Και η εκκλησία και το τἔµενος ὅι- αφύλαξαν µε σεβασμὀ τουςτάφους των τριών ΓΠα- τριαρχών και των συζύγων 84, Απεμμμις τους, πράγμα που συνεχί- ζουν και οι Ισραηλίτες, µετά τον πόλεµοτου 1967, οπὀό- τεκαταλήφΦθηκετο τἔµενος και διατηρείται ὡς μνημείο αρχαιολογικού ενδιαφξ- ροντος. Το κτίσμα περι- ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΕ ΤΠζί [Εὔέ 6666699 βάλλεται απὀ ψηλό τείχος µε δυό μιναρὲδες στη νοτ!- οδυτικἠ και βορειοανατο- λικἡ γωνία του. Οι Εβραϊοι στρατιώτες ερευνουν ὅλους τους εισερχόµενους και κυκλοφορούν πάνοπλοι ανάμεσά τους λες να Φο- βούνται κανένα αιματηρό επεισόδιο. Εἱμασταν στην πόλη γύρω στο μεσημἑρι. Η κἱ- νηση του αραβόφωνου πληθυσμού πολλή και θο- ρυβώδης. Στους σταθμούς των λεωφορείων προσφξ- ρονται μ᾽ επιμονή πολλά µικροπράγµατα, άχρηστα τα πιο πολλά. Σε παρακα- λούν. Ρίχνουν απανωτά την τιµή. Θέλουν να δελεά- σουν, αλλά δύσκολα πεὶ- θουν. Αυτά που αξίζουν στη Χεβρών εἶναι τα Λεπτε- πίλεπτα γυάλινα βάζα, δη- µιουργήµατα αιωνόβιας βι- οτεχνίας, που κατακλύζουν τα καταστήματα και σ᾿ ἆλ- λες πόλεις. Καλά τα βαζά- κια, µα 9 χρὀνος µας πολε- μά. Ως συνήθως, βιαζόμα- στε. Μονἠ Αγίου Γεωργίου Κατευθυνόμαστε στο μουσουλμανικὀ χωριό Πετζαλλά, ὅπου στα στε- νάτου δρομάκια µας υποδέ- χετα! µια Μονή αφιερωμξ- νη στον ᾿Αγιο Γεώργιο. Από την κύρια εἶσοδό του ως το ναό, µας ανανεώνει ἕνας ολάνθιστος κήπος ὅη- µιούργηµα της µητέραςτου εφηµἔριου. ᾿΄Όμως, αυτὸ που κάνει πασίγνωστο το μοναστήρι εἶναι το εικόνι- σµα του Τροπαιοφόρου αγίου, που Φημίζεται ὡς θαυματουργό, ακόµα κι ανάµεσα στους μουσοιλ- µάνους. Κι αυτοί εκφρά- ζοντας την ευγνωμοσύνη τους, ανταποδίδουν την ενέργεια σε εἶδος απὀ τα κοπάδια τους. Πρόκειται για µια χαριτωμένη συνύ παρξη δυό αντίθετων θρη- σκειών, που θυμίζει πα- ράλληλη και στην Κύπρο, αναφορικά και κυρίως µετη Μονή του Αποστόλου Αν- ὀρέα στην Καρπασία. (Συνεχίζεται) ΚΥΠΡΟΣ Η ΕΛΛΗΝ/ΚΗ ΚΙΗ ΑΓΙΑ ΝΗΣΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΥΑΓΟΡΑΣ Α΄ Ο ΣΑΛΑΜΊΙΝΙΟΣ Ίο Αν η αρχαία µητρὀ- πολη Ελλάδα καυχιέται ι γιατον Αθηναῖο Περικλή ' καιτον«Χρυσούν αιώνα» του, η αρχαία Κύπρος επάξια και παράλληλα καυχιέτα!ι γιατον ἔνδοξο βασιλιά της Σαλαμίνας Ευαγόρα Α΄ για το ευρύ του πνεύμα και τον Ελ- ληνικὀ Πολιτισμό που ανάπτυξε. Απόγονος της ηρωί- κἠς γενιάς των Τευκρι- δών, γεννήθηκε γύρω στο 4365 π.Χ. Ο ρήτορας και φιλόσοφος Ισοκρά- της στο «Εγκὠμιό» του για τον Ευαγόρα γράφει πως από την παιδική του ηλικία ἦταν προικισμέ- νος «με κάλλος, μερώμη Καὶ µε σωφροσύνη»' «᾿ΟΤεδεανἠρ εγένετο ὄχι µόνον αἱ ως ὄνω αρετα/ του ηυξήθησαν εν αυτώ αλλὰἁ κα! ανδρεία προσε- γένετο κα! σοφία και ὅι- καιοσύνη και ταύτα ουχ µετρίως αλλ᾽ εις υπερβο- λἠν». Η Σαλαμίνα τότε -το 435 π.Χ. δηλ. -- κυβερ- νιόταν απὀ ἕνα σφετερι- στἡ Φοίνικαπου εκθρό- νισε τη δυναστεία των Τευκριδών και ἅρπαξε αυτός την εξουσίἰα. Οἱ Φοίνικες βοηθούσαν την Περσική κυριαρχία και την πολιτικἠ του αφελληνισμού των Κυ- πρἰων. Οι Φοίνικες, που ᾿βλεπαντονεαρό Ευαγό- ρανα ανδρώνεται µε τόὀ- σα ψυχικά και πνευµατι- κά χαρίσματα, κατάλα- βαν πωςθα γινόταν οπιο επικίνδυνος αντίπαλός Λόμισμα Ευαγόρου Α᾿ «Κεφαλή πωγωνοφόρου ΜΠρακλέους φἐροντος δἑρ- μα Λέοντος». Επιγραφἡ σε Κυπριακή γραφή: Ε.υ.α.γ.ο.ρ.ω. τους και ο διεκδικητἠς των προγονικών του δι- καιωμάτων για το βρό- νο. Ἔτσι, όταν ο Ευαγό- Ρας ἦταν µόνο 20 χρο- νών,ο Φοίνικας δυνά- στης Αυδήµων προσπἁ- θησε να τον δολοφονή- σει χωρὶς όμως αποτξ- λεσμα. Τότε ο νεαρόὀς Ευαγόρας κατόρθωσε να Φύγει στους Σόλους της Κιλικίας. Εκεί, στα ξένα, µα- ζεύτηκαν γύρω του πι- στοί σύντροφοι και Φἰ- λοι, Σαλαμίνιοι και Αθη- ναΐοι που ἔφθασαν σχε- δόν τους πενήντα. Και µια νύκτα του 411 π.Χ. γυρίζουν στην Κύπρο. Χωρίς να γίνουν αντιλει- πτοί µπαϊΐνουν στη Σα- λαμίνα και µε αιφνιδια- στικἠ επίθεση στο βασι- λικὸ ανάκτορο σκοτώ- νουν τον Αυδήμονα. Σε λίγο, µέσα σε θριαμβευτικούς αλαλα- γμούς των Σαλαμινίων, ο Ευαγόρας ανακηρυσ- σόταν Βασιλιάς, όπως του επέτρεπε το κληρο- νοµικὀ του δικαίωμα. Δικαίωμα ὁμως που επι- βραβεύτηκε και πολύ δίκαια το κατεἰχε. Μεσα σε λίγα χρό- νια, μέχρι το 391 π.Χ., ἔγινεκύριος σχεδὸν ολόὸ- κληρου του νησιού και αναγνωρίστηκε απὀ ὅλους τους κατοἶκους Βασιλιάς. Ακόμη και «ο Μέγας Βασιλιάς» των Περσὠν αναγνώρισε τον Ευαγόρα, ὅπως θα δούμε, Βασιλιά «ἶσο προς το Μεγάλο Βασι- λιἁ», μαμα Το πνεύμα του αγώνα Σ υνξχεια απὀ σελ. Ί εἶναι στα χέρια και στη ὁιάκριση Των Τοῦρ- κων. Τοτα, αδέρφια, όεμας ἔμεινε. Δεν εἶναι πρἐπον να σταυρώὠ- σουµε τα χξρια και να τηράµετον ουρανὀ. Ο Θεὸς µας ἐδωσε χέρια, γνώσι και νου. Ας ρω- τήσουµε την καρδιά µας κα ότι µας απαν- ταχαύνει ας το βόλωμε γρήγορα σε πράἆξι κα ας εἶμεθα, αδέρφια, βέ- βαιοι το πως ο Χριστός µας ο πολυαγαπημὲἑ- νος θα βάλη το χέρ! απόνωμας. ᾿Ο,τθακά- μωμε πρἐποντας εἶναι νατο κάµωμενμµια ώρα αρχύτερα, γιατ] ύστερα θα χτυπὰμε το κεφάλι μας...», ΕΙΣΦΟΡΑ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ κΥκκου Μέσα στα πλαϊσια των εκδηλώσεων των Γυναικὼν της Αμμοχώστου (1-20 Φεβρουαρίου), ο ηγούµε- νος της |. Μ. Κύκκου, Πα- νοσιολογιώτατος Αρχιµαν- ὁρίτης κ. Νικηφόρος, εισξ- Φερε στο ταμείο για ενἰ- σχυσητης ᾽ Αμυνας της Κύ- πρου το ποσό των Σ10.000.

Title Subject Page
ΣΤ' Συνέδριο Χριστιανικής Ένωσης Κυπρίων Επιστημόνων Πολιτισμός 4p
ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑ 3p
ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 3p
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ 3p
ΚΥΠΡΟΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙ Η ΑΓΙΑ ΝΗΣΟΣ 2p
ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ 2p
Το πνεύμα του αγώνα του '21 - πνεύμα του δικού μας αγώνα 1-2p
Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ 1p
ΕΠΡΕΠΕ... Πολιτισμός 1p