Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1987-06-01

αγώνη οτε «Αγωλίζου τον καλόν αγώνα.» (Α Ἱμ.στ 10) ϱ ή αν α 1 ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ον ο Κοραή 20-26, Λ/σία ΙΟΥΝΙΟΣ 1987 ΕΤΟΣ ΣΤ΄ -ΦΥΛΛΟ ΡΖ Τιμἠ 10 σεντ Πραγματικἁ εν- τροπή και οδύνη προκαλούν τα όσα συνέβησαν την επαύ- ριο της λήξης των µαθηµάτων των τε- λειοφοίτων µας. Χἰ- λιοι,περίπου, τελειό- Φφοιτοι μαθητἒς, αρ- κετοί απ᾿ αυτοὺς µε δίκυκλα και ἁλλοι πεζοί, κατέεκλυσαν την κεντρικἠ πλα- τεία της Λευκωσίας και, αφού απἔκλει- σαν τους κεντρικούς -- εμπορικούς δρό- µους, προξβαιναν σε ασχήμµιες. Η κυκλο- Φορία διεκόπη, οι περαστικοἰ, οἱ ἔνοι- κοι και οἱ πελάτες των καταστημάτων βρέθηκαν σε δύ- σκολη θἐση. Με την εμφάνιση μικρής ομάδας αστυνομµι- κὠν ἀἆἄρχισαν οι αποδοκιµασἰες, για να ακολουθήσει ἀφιξη μεγαλύτερου κλιμάκιου αστυνο- μικών, µε τους οποἱ- ους τελικά συγκροῦ- στηκαν οι νεαροἰἱ, µε κατάληξη τα αιμα- τηρά επεισόδια. Ανακοΐνώση που εκδόθηκε ανεφερε ότι µε τους νεαροῦς τελειόφοιτους ανα- µἰχθηκαν και άλλοι νεαροίἰ εξωσχολικοἰ, οιοποίἱοι και εξωθού- σαν τους μαθητὲς στην αντικοινωνική ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ-ΠΟΙΟΙ τους συμπεριφορά. Αλλά και πραν τού- των, σε ἆλλες περι- πτώσεις νεαροί τε- λειόφοιτοι για δυο μέρες παρενοχλού- σαν άλλους μαθητὲς µέσα στα σχολεία, ὡὦστε να µην µπο- ροῦν να κάνουν μά- θηµα ἡ και ἔριχναν σε μαθητὲς και κα- θηγητὲς αυγά(!), ἔτσι σαν δείγμα αποχαι- ρετισμού. Κι ακόµη κύριο χαρακτηρι- στικὀ τους ἦταν ὅτι «κατακόσµησαν»τα υποκάμισά τους µε Φράσεις ἡ και πα- ραστάσεις αισχρὲἒς, γιανατακρατήσουν ὡς ενθύµιο! Οἱ μαθητὲς µας, λοιπόν! Αυτούς που κάποτε αθώα και ἁδολα παιδάκια υποδεχθἠκαµε στο Νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό Σχο- λείο. Αυτὲς οι αγνὲς και ατίµητες παιδι- κὲς ψυχές! Πώς πα- ραδόθηκαν και πώς τις παραδίδουµεἰ Πώς τις παραλάβα- µε και πώς τις δια- μορφώσαμε] Να αποτολµή- σει κανενας να επιρ- Απὸό χαιρετισμότης Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου στο Παγκύπριο Εκπαιδευτικὀ Συνὲ- ὅριο του Συνδἐσµου Ελλήνων Διευθυντών Μέσης Εκπαἰδευσης Κύπρου, που ἐγινε στις 29 Μαΐου στη Λευκωσία. α... Όλοι ξέρουμε πως το ἐργο του εκπαιδευτικού ποτὲ δεν ἧταν εὐκολο. Αλλά αν αυτό ίσχυε πάντοτε, πολὺ περισσότερο ισχύει σήµερα. ΄Οσοκιαν εἰναιαλήθείιαπως τα τεχνολογικά µέσα, µε τα οποία προσφἑρετα!η γνώση και γενικότερα η εκπαἰδευ- ση, ἔχουν σήµερα βελτιωθεὶ σε µἐγιστο βαθμὸ και εἶναι άφθονα, ὁσο κ! αν ο! εκπαι- δευτικὲς µἐθοδοι, ο! θεωρ]- ες και Ο/ μελέτες γύρω απὀ τον τρόπο Της προσφοράς, αλλά κ απὀ την ουσία της Παιδείας, ἔχουν πολλαπλα- σαστεἰ κα! βρίσκονται! στη ὁιόθεση τόσο του εκπα!δευ- τικού, ὁσο και του μαθητή, εν τούτοις κατά τρόπο παρά- ὅοξο το ἔργο του εκπα!δευ- τικού, και μάλιστα του εκ- παιδευτικοὺ που ἐχει βαθιἁ τη συνείδηση της πληρότη- τας της αποστολής του, - µιας ποστολἠὴς που δεν πε- ριορ]ίι :τα! µόνο στην παρο- χἠ γνωσεων, αλλά αποβλέ- πει και «την ψυχικἠ διἁπλα- ση Των μαθητών -, καθίστα- ται καθηµερινἀ πολὺ πιο επἰµοχθο και αγχώδες. »Η Τεχνολογική ανἁάπτυ- ξη, που εἶναι µοναδικἠ στις μὲρες µας, αντ/ να βοηθήσει τον άνθρωπο να ελευθερω- θεί και να εξελιχθεί στην κα- θηµερινἠ του ζωή ως ΠθΙκο- πνευματική προσωπικότη- τα,τον υποδούλωσε και τεί- νε! να τον καταστήσει απὀἀν- θρωπο. Μανθαϊει βέβαια σήµερα ο ἄνθρωπος και ξέ- ρε! πολύ περισσότερα σπὀ ἀάλλοτε, όσο αφορό τουλά- χ/στο τον αισθητό κόσμο. Αλλὰᾶ ὁυστυχὼς ἔχει παρα- τηρηθεί ότιμετην πολλαπλό- τητα Των γνώσεων του αι- σθητού κόσμου δεν ἔγινεκα! περ/σσότερο άνθρωπος. {Ι- ατὶ η µόρφωση, που του προσφἑρετα!ι, Τεΐνει να γίνε! εντελώς µονοµερής. Απο- βλέπει στη γνωσιολογ/κή περ/σσότερο ανάπτυξη και υποβαθμµίζε!, αν µη και δια- γράφει πολλές Φορές, την ηθ/κοπνευµατικἠ καλλιἐρ- γεια της ανθρώπινης προ- σωπικότητας. »Αναμϕίβολα τούτο οφείλεται! στην υλιστική θΘε- ώρηση της ζωής απὀ τη ση- µερινἠ κοινωνία. Απότη μια ρίψει τις ευθύνες στην Παιδεία, Αυτό θάταν αναμφίβολα ἀδικο. Γιατί η Παι- δεία δεν εἶναι Ο µο- ναδικὸς παράγον- τας αγωγής. Ἔχει όμως και η Παιδεία, υπό τη γενική της ἔννοια,το σηµαντικὀ μερίδιο της ευθύνης της. Οταν στα σχολεία μάὰς σήµερα ο παρά- γοντας αγωγή και διαμόρφωση χαρα- κτήρα υποχώρησε, συνειδητά ἡ ασυνεῖ- δητα, δεν το εξετά- ζομε, μπροστά στην απαίτηση για ὑπερ- τροφία της γνώσης, όταν τα ηθοπλαστι- κἁ µαθήµατα µέσα στη συνείδηση Υγο- νιών, εκπαιδευτι- κὠν και μαθητών, τξ- θηκαν σε δευτερεὺ- ουσα αν όχι τριτεύ- ουσα θέση, όταν οι κανονισμοί για ρὐ- θµιση συμπεριφο- ράς των μαθητών Έγιναν τόσο ελαστι- κοἱ ἡ επιεικεῖΐς, ὦστε να αχρηστευθούν, όταν και λόγω της εισβολής, δηµιουρ- γήσαμµε σχολεία µα- μοῦύθ µε χιλιάδες μαθητές, σε σηµείο μεριά η ανεξέλεγκτη εξω- στρέφεια στην καθημερινή ζωή, η ἔλλειψη πνευματικής ενὁδοσκόπησης, η παρατη- ρούμενη ἔκλυση των ηθών, όλα αυτά ἔχουν σοβαρές επιπτώσεις στη ὁιαμόρφω- ση του χαρακτήρα των ση- μερινών ανθρώπων, κα! κατ᾽ εξοχή Των παιδιών και των νέων. Γιατί τα παιόιάἆ εἰ- ναι ο/ πιο πρόσφορο! δέκτες των εκδηλώσεων κα της συμπεριφοράς στην καθη- µερινἠ ζωή της κοινωνίας, µέσα στην οποία ζουν κα! αναπτύσσονται. »Από Την άλλη η νοο- τροπία, µε Την οποία η ση- µερινἠ κοινωνία αντικρύζε! τον εκπαιδευτικὀ κα! Το έργο του, συμβάλλει σηµαντικἁ στην εξασθένιση της απο- στολής του. Κανείς δεν µπο- ρε/ να αμφισβητήσει το γε- που οι καθηγητῖςνα µην αλληλογνωρὶί- ζονται, αλλά και όταν και οι ἴδιοι οι γονεῖς, ασκούν Φο- βερή πίεση και πα- ρουσιάζονται οδὲξ- σµιοι µιας κακὼς νοούμενης αγάπης των παιδιὼν τους, ὅταν ακόμη και µε ειδικὀ µάθηµα οι μαθητὲς «διαφωτί- ζονταυ για την εκ του πιθήκου «εὐγε- νἠ» καταγωγήτους, όταν ἔξω, ακριβώς δίπλα, απὀ πολλό σχολεία σαν µανιτά- ρια ἔχουν ξεφυτρώ- σει «στέκια, ὅπου εξωσχολικοὶ κάθε κλάσεως ελλοχεύ- οὐν, για να παρα- στρατήσουν µαθη- τὲς ἡ μαθήτριες, όταν ακόµη λόγω αυξημέἔνων απαιτή- σεὠν ἡ και ανεπαρ- κοὺς προσφοράς οι μαθητὲς µετην ψυχἠ στο στόμα φεύγουν απὀ το πρωϊνό σχο- λείο, για ν᾿ αρχῖ- σουν τον ανἠφορο και το ἆγχος των πολύωρων και πολύ- πονων Φροντιστη- ρίων, όταν κι αυτό το απολυτήριο, που µε τόση παιδεία γονὸς ότι σήμερα ο εκπαι- δευτικὸς εἶναι υποβαθµ!σμέ- νος στα µάτια τῆς κοινωνίας. ΓΙα τους πολλούς Το Λλει- τοὐργημό του δεν εἶναι πια αξιοσέβαστο. Αντικρύζεται ως ἕνα κοινό επάγγελμα, και μάλιστα επάγγελμα περι- Φρονημένο. τσι μειώνεται η προσωπικὀτητἁ του μπροστά στα µότια των µσ- θητών του κα! εξασθενε]πο- Αὑ η ὁυνατότητάτουνα επι- ὁδράσε ουσιαστικἀ πάνω τους. Και τούτο γιατί], ὅπως έχουμε πει, η σηµερινή κοι- γωνία αποδἰδε! πιότερη ση- µασία στην ὕλη, παρἆ στο πνεύμα. ΛΜετρά την αξία ενός έργου κα! ενός επαγ- γέλματος, ἡ Λειτουργήμµα- τος, ὀχι απὀ τη συμβολή του στην πνευματική ανέλιξη του ανθρώπου ως κο!νωνι- κού ὀντος, αλλό απὀ την πε- ρίσσεια των υλικών αγαθών που προσφἑρε! σ᾿ εκείνον που το ασκεἰ. Ίσως δεν θα ἠταν υπερβολἠ να πούμε ὅτι ο ὁιευθυντής µιας δ/σκοθή- κης, που κερό(ζει πολλά, στα μάτια πολλών Τίθεται! πολλὲς Φορὲς πιο ψηλά απὀ τον Δι- ευθυντἠ ενὸς σχολείου. »Θεωρώντας Λοιπόν τη σηµερινἠ κοινωνία απὀ πνευµατικἡ άποψη, ας µας επιγραπε] να την παρομοίά- σουμµε σαν µια θάλασσα τρι- Συνέχεια στη σελ. 4 αποκτούν, δε μετρά, όταν... πόσα «όταν» να παραθἑέσουµε ακόµη, που ἁπτον- ται του χώρου της Παιδείας, της Γοι- νωνἰας και της Οι- κογῖνειας, για να καταδείξουµε τη δεινότητα των περι- στἁάσεων μὲσα στην οποία βρίσκονται και εξελίσσονται οι νξοι, τότε ἛἜτσι, αν τους καταμαρτυρούνται «κατορθώματα» αναρχισμοῦὺ, αντι- κοινωνικἠς συµπε- ριφοράς κ.ά., ειλι- κρινά πὀσο ευθὺ- /ονται οἱ νξοι µας Ποιων τελικά «παι- δαγωγώὠν» και προ- τύπων μιμητὲς και μαθητὲς γίνονται Ποιανών τις υποδεῖ- ἒεις και νουθεσίες κατορθώνουν και εφαρμόζουν Ποιων ολοκληρωμένων ανθρώπων τη συµ- περιφορά καλοὺν- ται να μιμηθούν Σε ποιο κοινωνικό πλαίσιο, τελικά αν- θρὠπινο, καλούνται να ζήσουν και να δράσουν Πού καισε ποια σωστἠ ἔκφρα- ση ζωής, καταξιωμῖ- Τα Στελέχη, κληρικοἰ και λαϊκοί, των Κατηχητι- κὠν Κινήσεων της ἱεράς Αρχιεπισκοπἡἠς συγκεν- τρώθηκαν την Πέμπτη, 4 Ιουνίου, στις 4.30 το απὀ- γευµα, στην αἴθουσα τελε- τῶν του Ιδρύματος Αρχιε- πισκόπου Μακαρίου Γ΄. Η συγκἔντρωση έγινε υπό την προεδρίἰα της Α.Μ. του Αρ- χιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστό- µου και σ᾿ αυτή παρξστη και ο Θεοφιλέστατος Χω- ρεπίσκοπος Σαλαμίνος κ. Βαρνάβας, Σκοπός της συγκέν- τρωσης ἦταν να γίνει ανα- Φορά στο επιτελούμµενο Κατηχητικό ἔργο καινα αν- ταλλαγοὺν απόψεις πάνω σε θἔµατα και προβλήματα που προκύπτουν στην Κα- τηχητικἡ Εργασία. Στον απολογισμό που ἔκανε ο Διευθυντής του Γραφείου Θρησκευτικής Διαφωτίσεως της ἱεράς Αρχιεπισκοπής κ. Νίκος Νι- κολαϊδης επισημάνθηκε ότι θα πρέπει να καλλιεργηθεὶ εντονότερα η λειτουργική ζωή, προπαντός στους νξ- ους µας, και ὡς στελέχη να νης, οδηγούνται Οσμή και γεύση θανάτου, µε την πνευµατικἠ ἔννοια του όρου, εἶναι η εµ- πειρίἰατους, ηπρωτό- γνωώωρη, απὀ το πλαίσιο το κοινώνι- κὀ, το στενὀὸ και το ευρῦὺ, που τοὺς περι- βάλλει,τουςπροσφξ- ρεται, και που αναγ- καστικἁ οδεύουν, γιαζήσουν. Κι, ἶσως, γι΄ αυτό αντιδρούν. Κι, ἴσως, γι΄ αυτό διαμαρτύρονται. Όσο ὅμως κι αν Φαίνεται ανὰρ- µοστη η συµπεριφο- ρά τους, στο βάθος «βάθος, ο τρόπος τους εἶναι µια ἕἓκ- Φραση κι ἕνα ξξ- σπασµα διαµαρτυ- ρίας, γιατί όχι και καταδίκης, αλλά συνἆμα και µια κραυγή ελξους και ικεσίας. Αλλά και επἰρ- ριψης ευθύνηςσε κάἁ- ποιους ἆἄλλους, σε κείΐνους που πρα- γµατικά ευθύνονται και για τα δικά τους νεανικἁ ατοπήµατα. Και η ευθύνη, δε χρειάζεται περἰσκε- ψη, βαρύνει στο µε- γαλύτερο μὲρος της τους ανεύθυνους εκείνους μεγάλους, που, δυστυχώς, αυ- τοί δεν εἶναι λίγοι. µην παρουσιάζουμε αδια- Φορία για θέµατα που δια- βρώνουν ἡ αποδυναμώ- νουν τις αρχὲς και της αλἠ- θειες του Ευαγγελίου. Το- νίστηκε ακόµη ὅτι το Κατη- χητικὀ ἔργο, λόγω της αντι- πνευματικότητας της επο- χἠής µας, ἔχει να αντιµετω- πίσει δυσκολίες και ταυτόχρονα υπογραμμί- στηκε πως η Χριστιανική ζωή εἶναι η απάντηση στην τραγικότητα της εποχής μας, ΄Ἔγινε ακόµη αναφο- ρά σε όλους τους τομεῖς του Κατηχητικού ἔργου και δόθηκε ιδιαϊτερη ἔμφαση στον καταρτισμό για αντι- µετώὠπιση της ὁράσης των αιρετικὠν. Στη συγκέντρωση ο Μακαριώτατος εξέφρασε την ευαρέσκειά του προςτα στελέχη, εξήρε τη σηµαντι- κότητα της αποστολής και του ἔργου που αναλαμβά- νουν, υπέἔμνησε την αναγ- καιότητα της σύνδεσηςτων στελεχών µετο Χριστό, υπὲ- δειξε ὁτι ο ζήλος και η θερ- μὴ πίστη τελικά παρακι- νούν και τους συνανθρώὠ- πους µας στο να δέχονται Συνἔχεια στη σελ. 2 ΣΕΛΙΔΑ έ Προσκυνημµατική Εκδροµή των Χριστιανικών Συνδἔσμµων Γυναικών στην |. ΜΙ. Κύκκου Με την ευλογία του Θεού και µε πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου Αρχιε- πισκόπου κ. Χρυσοστόμου πραγματοποιήθηκε Την Κυριακή, 3] Μαΐου, προ- σκυνηµατική εκδροµή Των μελών των Χριστιανικών Συνδέσμων Γυναικών στην Ι.Μ. Κύκκου. Στην εκδρομή πήραν µέρος πέραν Των 1000 μελών και φίλων των Συνδέσμων. Σε όλες διανε- µήθηκε διαφωτιστικό υλι- κὀ, που αναφερόταν στην πρόσφατη µεγόλη γιορτή της Ανάληψης του Κυρίου, και παράλληλα ξεναγούσε για τις κοινότητες που συ- ναντούσαν οι εκδρομεῖς στη διαδροµή απὀ τη Λευ- κωσία ὡς το Μοναστήρι του Κύκκου. Το πρόγραµµα της εκ- δροµής άρχισε µε ϐ. Λει- τουργία, που τἔλεσε ο Μα- καριώτατος. ᾿Ηταν γιαόλες µια ιδιαίτερη ευλογία Θεού. Στη διάρκειά της ἔζησαν αξέχαστες στιγμὲς θρη- σκευτικἠς κατάνυξης. Συµ- πλήρωμά της το κήρυγμα του Μακαριωτάτου, που ανἕλυε τη σημασία της προσευχής για την πνευµα- τικἡ ζωή του ανθρώπου. Στο τᾶλος της Θ. Λειτουργὶ- ας κλήρος και λαός «κλίναν- τες τα γόνατα» θερµή ανξ- πεµψαν δέηση για την ευό- δωσητου ἔργου των Συνδέ- σµων και την απελευθἐρω- ση του σκλαβωμένου τόὸ- που µας. Εἶναι κοινή Οϱµο- λογία πως η παράκληση τούτη ἠταν κάτι ιδιαίτερο στο όλο πρόγραµµα της ημέρας. Μετά τη 6. Λειτουργία αντιπροσωπεία γυναικών παρἑστη στο τρισάγιο, που τἔλεσε ο Μακαριώτατος, και κατέθεσε στεφάνι στον τάφο του Εθνάρχη Μακα- ρἱου στο ΘρονΙ. Το μεσημέρι ο Πανο- σιολογιώτατος Ηγούμενος της ἱεράς Μονής Κύκκου κ. Η πρόσκληση σε µια κοινἠ αναστροφή καιη επι- κοινωνία σε µια αγµόσφαι- ρα που τελικάἀ αποβαίϊνει εποικοδοµητικἠ, γιατὶ συν- ὁυάζεται µε την ανάπτυξη και συζήτηση ενός σοβα- ρού θξματος, αποτέλεσε επιδίωξη αρκετών Χριστια- γικὠν Συνδέσμων Γυναι- κὠν. Η ανταπόκριση σ᾽ αυ- τὲς τις εκδηλώσεις, όπου οι προσκαλεσμἑένοι μπορούν να πάρουν ἕνα τσᾶϊ ἡ ἕνα γλυκό ἡ αλμυρό, εἶναι ἅμε- ση. Ἔχει δημιουργηθεί η συνείδηση ὁτι οι συγκεν- τρώσεις αυτὲς δεν εἶναι µια κοσµικη εκδήλωση, γιατὶ πάντοτε επικρατεἰ το πνεύ- μα της οικοδομής και της κοσµιότητας και γιατῖ τα οποιαδήποτε ἔσοδα προο- Ρίζονται, για να καλύψουν Φιλανθρωπικὲς ανάγκες. . Ἔτσι «η διοργάνωση ενός τσαγιού», ὅπως επικρά- τησε να λέγεται, εφόσο ὅι- ακρατεἶται στα σωστά πλαίσια, εἶναι ἕνας τρόπος επικοινωνίας, προσφοράς, προσέγγισης, σύνδεσης Των μελών µιας ενορίας και καλλιέργειας των αισθηµά- Των της Φιλαλληλίας. Τέτοιες εκδηλώσεις, Μέλη των Χ.Σ. Γυναικών παρακολουθούν το πρὀγραμμα της ψυχαγωγίας. Νικηφόρος παρέθεσε πλού- σιογεύµα γιαόλους.Σ᾽ αυ- τὸ παρακάθησαν καιο Μα- καριώτατος, υπεύθυνοι |ε- ρεῖς των Συνδέσμων και ἀλλοι. Ακολούθησε ενα σύντομο ψυχαγωγικό πρὀ- γραµµα που πρόσφερε το τερπνὀ και το ὠφξέλιμο. Ἠταν το αποκορύφωμα και η ἔκφραση της καρδίας όλων όσων ἔζησαν τόσες όμορφες στιγμὲς στη διάρ- κεια της ημέρας. Στοτέλος, αφού η Πρό- εδρος της Συντονιστικής Επιτροπής ευχαρίστησε όλους όσοι µε την αγάπη και τον τρόπο τους συωντέ- λεσαν στην πραγµατοποί- ηση και την επιτυχία της εκ- δήλωσης, κατηφόρισαν προς την Λευκωσία γεµά- τες ἔντονα συναισθήματα ευγνωμοσύνης προς το Θεό, Χριστιανικής χαράς και αγάπης, που τόσο δένει τους ανθρώπους και συν- τελεί στην προαγωγἠ και την πνευματική τους πρὀο- δο. Αν αξιολογούσαμµεαυ- τἡ τη δεύτερη µαζικἠ συγ- κἔντρωση των Χριστιανι- κὠν Συνδέσμων µέσα σ᾿ ἕνα µήνα (η προηγούµενη ἔγινεστις 3 Μαΐου στην αἰ- θουσα του .ν. της Χρυσε- λεούσας Στροβόλου) θα μπορούσαμε σίγουρα να πούμε πως βοήθησε το όλο ἔργο των Συνδέσμων µε που σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία, ἔγιναν απὀ το Χ.Σ.Γ. Αγίου Δομετίου: Τρίτη, 5 Μαΐου, ομιλήτρια η κα Ορθοδοξία Καλογἡ- ρου, µεθέμα: «Διάλογος µε τους νέους». Χ.Σ.Γ. Χρυσελεούσας Στροβόλου: Σάββατο, 9 Μαϊου, ομιλήτρια η κα Μα- ρία Σαμμούτη, µε θέµα: «Η προσωπικότητα και ο ρό- λος της μητέρας». Χ.Σ.Γ. Π. Λακατάμιας: Τετάρτη, 13 Μαΐου, προ- βολή Φωτεινών διαφανει- ὦν, κείµενο κας Ελένης Χ΄΄ Μιχαήλ. Χ.Σ.Γ. Αγλαντζιάς: Πὲμ- πτη, 28 Μαἴου, ομιλήτρια η κα Ελένη Παπαχαραλάμ- πους, µεθέµα: «Ἠ προσφο- ρά της γυναῖκας στην Εκ- κλησία», και προβολἡ της ταινίας «Η Αγία Μαρκὲλ- λα». Χ.Σ.Γ.᾿ Εγκωµης: Τρίτη, 2 Ιουνίου, ομιλητής ο κ. Νἰ- κος Νικολαΐδης, µε θέµα: «Παραδείγματα αγίων γυ- ναικὠν». Ν . β ΟΧ.Σ.Γ. Αγίου Αντωνίου Λευκωσία, την Κυριακή, 26 Μαϊου, σε συγκἔντρω- ση των μελών του μίλησαν τρεις τρόπους: ” α) Μετη Θ. Λειτουργία που µέσα απὀ το μυστήριο της 6. Ευχαριστίας και της προσευχἠς οι άνθρωποι ενώνονται µε το Θεό. Αν δεν υπάρξει αυτή η προ- σωπική ἕνωση του πιστού µετο Θεό, πνευματικό ἔργο δεν εἶναι δυνατό να επιτε- λεστεί. β) Με την ἔνωση των ανθρώπων μεταξύ τους. Οι οµαδικὲς εκδηλώσεις εν- θουσιάζουν, βεβαιώνουν πως πολλοὶ άνθρωποι βρἰ- σκονται στον ἴδιο πνευµα- τικό στίβο και δίδουν τη μαρτυρία τους στο σύὐγ- χρονο κόσμο. γ) Με την ἕνωση του λαού του Θεού µετον Ποι- μενάρχη του και γενικά µε τη Διοικούσα Εκκλησία, Αυτή η ἕνωση επιτυγχάνε- ται µέσα σε µια απλή αν- θρώπινη αναστροφή αγά- πης απὀ τη µια και σεβα- σμού απὀ την άλλη. Η σχέε- ση τούτη εἶναι απαραϊτητη και για τον Ποιμὲνα και για το ποίμνιο, αν θἔλουµε να λέμε πως ζούμε τη ζωή της Εκκλησίας. Είναι γι΄ αυτούς τους λόγους που θἔλουµεναπι- στεύουµε πως και η εκδρο- μή των Χρισταινικών Συνδέ- σµων στην Ι.Μ. Κύκκου άφησε πλούσιους πνευµα- τικοὺς καρπούς σε όλους. οι αιδ/τοι π. Σταύρος Κα- ραπατάκης και π. Αναστά- σιος Χαραλάμπους για το νόηµατου Πάσχα. Προβλή- θηκε η ταινία «Πάσχα στην Πάτμο». Στο Χ.Σ.Γ. Συν. Κόκκινες Στροβόλου την Τετάρτη, 13 Μαΐου ἔγινε εκλογικἠ γενική συνέλευση. Μίλη- σαν οι ιερεὶς του Συνοικι- σμού καιο Θεολόγοςκ. Γε- ὠργιος Γεωργιάδης. Στο Μάμμµαρι, σεσυγκὲν- τρωση µητέρων την Κυρια- κή, 17 Μαϊου, μίλησαν κα- τηχήτριες της Ἱἱεράς Αρχιε- πισκοπής, Ο Χ.Σ.Γ. Καϊμακλίου την Κυριακή, 24 Μαΐου, οργά- νωσε αγορά γλυκὠν οι εισπράξεις θα δια- τεθούν για την κάλυψη αναγκὠν απόρων Οικογε- νειών. Τη Δευτέρα, 18 Μαΐου, μητέρες - µέλη του Χ.Σ.Γ. επισκέφθηκαν Φφυλά- κια της περιοχἠς τους και μοίρασαν εἴδη γλυκών και αλμυρώὠν στους στρατιώ- τες. Τα μᾶλη του Χ.Σ.Γ. Δα- σουπόλεως την Τρίτη, 4 Ιουνίου, πραγματοποίησαν εκδρομή στον Αγ. Ηρα- κλείδιο. Στην εκδροµή συμμετείχαν και 60Ο ηλικιω- Μια αλλαγή ἔγινετο µήνα τούτο (ἰούνιο) στις συγκεν- τρώσεις των νέων µας, που μέ τἔχουν στη Νεανική Χριστιανι- κήν Κίνηση, που Φέρει το ὀνο- μα του νεαρού μάρτυρα Ταρ- σίζιου. Αντί των συγκεντρὠσεων στην ἱερατική Σχολή, στο Λυ- θροδόντα και στο Παλιομέτο- χο, που γινόντουσαν την πρω- τη Κυριακή κάθε μηνός, µέ τη λήξη της Κατηχητικής χρονιάς, όλοι τα µέλη του «Ταρσίζιου» συμμετέσχαν στη ϐ. Λειτουρ- γία στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη Λευκωσίας, Της Θ. Λειτουργίας προῖ- στατο η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος. Οἱ νξοι μας, µε την συµµετοχή τους αυτή και πρόσφεραν και πήραν. Χά- ρισαν σ΄ ὁσους τους εἶδαν το μήνυμα της ελπίδας και τῆς αἰ- σιοδοξίας κι οι ἴδιοι αποκόµι- σαν βιώματα ἁγια, θεία. ΛΗΞΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ «ΤΑΡΣΙΖΙΟΥ» Λήετά τη θ Λειτουργία, την ὦρα της αναστροφἠ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ρώσος ς και του κεράσµατος. Τα µεστά λόγια του Μα- καριωτάτου, που στρεφὀν- τουσαν στο ποιό εἶναι Το «ύδωρ το ζων», και που μόνο αυτό πραγµατικἁ ξεδιψά τον άνθρωπο και του ικανοποιεί όλες του τις εφἑσεις, ἔδωσαν το απαραϊτητο συμπλήρωμα στη λατρεΐα της Κυριακής της Πεντηκοστής. Μετά τη 6. Λειτουργία προσφἑρθηκαν σ᾿ όλα τα παι- διά γλυκά, αλμυρά, αναψυκτι- κά κ.α. και η εκδήλωση ἔληξε µε κοινή συγκέντρωση στην αἴθουσα τελετών του Ιδρύμα- τος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. και την προσφορά σ᾿ όλους, ὡς ενθύμιο, ἕνα εγκόλ- πιο Θ. Λειτουργίας. Χαιρετισμός της Α.ΜΙ. του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου Συνέχεια απὀ σελ. Ί κυμ/σμµένη... »,., Μέσα σε µια τέτοια ρ/κυµ!σµένη θάἆλασσα - κο!νωνία ασκείτε κα! σεις το υψηλό λειτούργημα του Δι- ευθυντή του σχολείου... »...ΚΙ όπως ο Πλοίαρ- χος, σαν βρεθείσεµια τέτοια τρ/κυµ/,σµένη θάλασσα, προσφεύγε/ σε κἁόποια στα- θεράἀ κ αλάνθαστα µέσα και σηµεία, - ὅπως εἶναι ο πολι- κὀὁς αστἑρας, ηπυξίόα, ο φά- ῥρος -, που τον βοηθούν να χαράξει σωστή γραμμή πλεύ- σεως και να µη χάσει τον προσανατολισμό του, ἐτσι και! ο εκπαιδευτικός, και όη κα ο Διευθυντής του σχο- Λείου, µέσα στις αντινοµίες κα στις τρ/κυµίες της σὺύγ- χρονης κοινωνίας, πρέπει να Χχαράσσειτην πορείατου στη ὁμεύθυνση του σχολείου ἐχοντας μπροστάτου ωςπο- λικό αστἑρα, πυξίδα και φά- ρους τις αιώνιες κα! αμετά- βλητες ηθικὲς αρχὲς κα αξ]- ες, που καταξιώνουν την αν- θρώπινη ζωή και την οδη- γούν μὲσα απὀ τη µεταβλητόὸ- τητα κα! την παροδικὀτητα στο αιώνιο κα! αμετάβλητο, στο «αεί ον», στην αυτού- παρξη δηλαδἠ και αυτοζωή, στον ἰδιο τον Θεό και«ειςον απἐστε!Λεν εις τον κόσμον, /ησούν Χριστόν». Αυτός και Μέλη Των Χ.Σ.Γ. Καϊμακλίου στα Τους ὁπου µοἱρασαν εἶδη γλυκὠ μένα ἄτομα της ενορίας. Στα άτοµα αυτά παρουσιἁ- ὅτηκε Ψυχαγωγικό, πρὀ- γραμμα προσφέρθηκε κε- Ραστικὀ και τἕλος ο |ερατι- κός προϊστάμενος και υπει]- θυνος του Συνδέσμου Πα- νοσιολογιώτατος Αρχιμ. π. Παύλος Μαντοβάνης, μῖ- λησε σε όλους για την πνευµατικἡ απελευθέρωση του ανθρώπου ιδιαίτερα από τις προλήψεις και τις δεισιδαιµον[ες, « « Φ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ µόνος εἶναι ο αλάνθαστος Παιδαγωγός. Εἶναι «η οδός καιη αλήθεια κα! η ζωή» (/ω. δ΄, 6). Εἶναι «ΤΟ Φωςτο αλη- θ/νὀν, ο φωτίζει πάντα ἄν- ϐθρωπον ερχόµενον εἰς τον κόσμον» (Ιω. α΄, 9). Αυτός και µόνο µέσα στους αιώνες προσκαλεί τον άνθρωπο να Τον ακολουθήσε κα τον βεβαιώνει συγχρόνως: «Εγώ ειµ] ΤΟ Φως του κόσµου΄ο ακολουθών εµοί ου µη πε- ριπατήση εν τη σκοἵΤία, αλλ᾽ έξει Το φως Της ζωής» (/ω. η΄, 12). Κάτω απὀ την ακτι- νοβολία αυτού του φωτός να ασκεῖτε και σεις τῃ ὁιοί- κηση του σχολείου σας, αγαπητοί Δ,ευθυντὲς των Σχολείων ΛΙέἐσης Εκπαίδευ- σης. Κα!μµετο Φως αυτό φω- τίστετις ψυχὲς των μαθητών σας, για να εξελιχθούν σε ἄρτιες ηθ/ικοπνευματικὲς προσωπικότητες. Και να εἷ- σθε βέβαιο! πως ποτὲ ὅεν θα χάσουν τον προσανατοΛι- σµὀ τους, όσο πολλά και φοβερό καν εἶναι τα κύματα τηςζωής. Θα πορεύονται μὲ- σασ᾽ αυτάκαι πόνωαπ᾽ αυ- τά ατάραχο!, μὲχρ! τη μέρα που ν/κητὲς θα φθάσουν στην αντίπερα όχθη της αιω- ν/ότητας. »ΑΛΛά και κάτι ακόµη, αγαπητοί µου. Εἱμαστε βὲ- βα/ο! πως δεν χρειάζεται να ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ Φυλάκια της περιοχής ν στους στρατιώτες. της λήξης της Κατηχητικής χρονιάς 1986-87 ἔγιναν στις ενορ]ες και κοινότητες της Ἱεράς Αρχιεπισκοπής συγκεντρώσεις. Σ᾽ αρκετὲς περιπτώσεις των συγκεν- τρωσεων προηγείτο θεία Λειτουργία ἡ η συγκὲν- τρωση συνδυαζόταν με προσκυνηµατικἡ εκδρομή. Πάντοτε η λήξη περιλάμ- βανε γιορταστικὀ πρό- γραµµα και την απονομἠή αναμνηστικού ενθυµίου, το οποίο ετοιμάστηκε απὀ το Γραφείο Θρησκευτικής Δι- αφωτίσεως της ἱεράς Αρχι- επισκοπἠς. ο ο πας ἈμΕΟΠΡΙΤΟΤΠΙΟΠΙΙΤΙΤΤΠΙΤΤΕ ελ ΤΟΤΕ: σας υπομνήσουµε ὁτι στην εράρχηση των στόχων σας πρέπε! να δώσετε σήμερα πρώτη θέση κα! στον αγώνα που διεξάγει ο λαὸς µας για εθνική, θρησκευτική, πνευ- µατική κα! πολιτιστική επι- Αίωση. Οσο ο Τούρκος εἰ- σβολέας βρίσκεται εδώ και καταπατεῖ τα εδάφη µας, πρωταρχική επ/δίωξη του καθενός µας εἶναι, και πρέπει να εἶναι, ναμεταβόάλουμετην οπο/αδήποτε θέση, στην οποία βρίσκετα! ο καθένας µας, µια ακαταμἆχητη ἐπαλ- ξη αγώνα για την εκδίωξη του εισβολέα κα! την απε- λευθέρωση της σκλαβωμέ- νηςγης µας. ΓΙ᾽ αυτό Τα σχο- Λεία, πιο πολύ απὀ ἀλλοτε σήµερα, πρἐπε! να εἶναι εστί- ες εθνικού Φρονηματισμού, αλλά και χαλκεία αγωνιστών της ελευθερίας, της ὄ/καιο- σύνης και της πατρίδας. ΓΙα να πετύχετε, μµεθύστε σεις πρώτο! µετο αθὀνατο κρασἱ των αγώνων του ἕλληνι- σμού γα ελευθερία, και µε το ἶδιο αυτὸ κρασὶ µεθύστε και τις Ψυχὲς των μαθητών σας. Πρώτο κα τελευταίο σύνθημα κἆθε µαθήµατος και κάθε ομιλίας σας προς τους μαθητὲς σας ας εἶναι ο παιάνας Των Σαλαμινομά- χων:«Ω παἰδες Ελλήνων, πε, ελευθερούτε Πατρίδα...». Φξτος το ενθύµιο για τα Κατώτερα Κατηχητικά αναφερόταν στον Απ. Βαρνάβα, ιδρυτή της Εκ- κλησίας Κύπρου, και στο Μοναστήρι του, που εἶναι κατεχόμενο, και στα Μέσα και Ανώτερα Κατηχητικά ὀΦόθηκε ἕνας χάρακας µε τυπωμένο τοαγιογραφικό σύνθημα «Γνώσεσθε την αλήθειαν». ΕΧΕΙ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ και χαρίζει στα παιδιά ιερὲς βι- ωματικἐς εμπειρἰες η λα- τρευτική σύναξη και εκ- ὁρομή στον ᾿ Αγιο Νικόλαο Στέγης, που γίνεται κάθε Χρόνο µε τη λήξη των Κα- τηχητικὠν Σχολείων. Φξτος ἕνας σημαντικός αριθμός παιδιών του τμήματος θηλξ- ων συμµµετέσχε στη θεῖα Λειτουργία, που τέλεσε ο Θεοφιλέστατος Χωρεπὶί- σκοπος Σαλαμίνας κ. Βαρ- νάβας στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου Στέγης και ἔζησε σε µια Χριστιανική ατµοσφαιρα, που χάρισεη αναστροφή, το πρόγραμµε της μέρας και η γιορτή που έγινε στην κατασκήνι,ση. Στα παιδιά απηύθυνε στο τέλος της γιορτής πατρι- κοὺς λόγους και νουθεσίες ϱ Θεοφιλέστατος ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΠΟΚΛΗΡΟΙ «/ακώβ δε εγέννησε τον /οὗδα και τους αδελφούς αυτού» (ΜΙαθ. α΄, 2) 8ο ΙΟΥΔΑΣ Ο Ιούδας κινεῖται να [ρθει στον πατρα του. Τα σβυσμένα μάτια του Ισραήλ λαμπυρίζουν. Το πρὀσωπὸ του σκιρτά απὀ συγκίνηση και χαρά. Τα χξρια του απλώνονται στοκεφάλιτου Ιούδα. Θερμή κιολόψυχη η ευχἠ ακούεται απὀ όλους «[ούδα, σε αινέσαισαν οι αδελφοί σου’ αι χείρες σου επἰ νώτου των εχθρὠν σου. Προσκυνήσουσί σοι οἱ υιοί του πατρὸς σου. Σκύμνος λξοντος Ιού- δα εκβλαστού, υιἔµου, ανὲ- βης' αναπεσών εκοιµήθης ὠςλέων καιως σκύμνος᾽τις εγερεί αυτὀν Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα και ηγούμενος εκτων μηρών αυτοῦ, έως εάν ἔλθη τα αποκείµενα αυτώ, και αυ- τὸς προσδοκία εθνών. Δεσμεύων προς ἁἆμπε- λον τον πώλον αυτού και τη ἐλικι τον πώλον της ὀνου αυτού: πλυνεί εν οἴνω την στολἠν αυτού και εν αἵματι σταφυλής την περιβολήν αυτού. Χαροποιοί οιοφθαλμοί αυτού απὀ οίνου, καιλευκοὶ οι οδόντες αυτού ἡ γάλα». «{οὐδω», του λέγει, «εὖ- χοµαι να σε υμµνήσουν οΟἱ αδελφοί σου, αναγνωρίζον- τὰς σε σαν αρχηγό τους. Τα χέρια σου ας εἶναι δυνατά, για να τρἐπονται σε φυγή οἱ εχθροί σου. Όι απὀγονοι του πατέρα σου θα σε προ: σκυνήσουν σαν αρχηγό τους. Ιούδα εἶσαι λιοντά- ρι,͵ γξννηµα λιονταριού. Από μένα, σαν απὀ βλα- στὀ, φύτρωσες βλαστάρι µου. Ξαπλώθηκες και κοιµήθηκες σα λιοντάρι. Ποιοςτολμάνασεπλησιά- σει και να σε ξυπνήσει Δε θα λείψει άρχοντας απὀ τη Φυλή Ιούδα και αρχηγός απὀ τους απογόνους σου, μἒχρις ότου ἔλθει Εκείνος, στα χξρια του οποίου ανἠ- κουν οι εξουσίες. Αυτός ϐ᾽ αποτελεί την ελπίδα και την προσδοκία των εθνών. Τόση θα εἶναι τότε η ευτυχία και η ευφορία, ὦστε θα δἒνει αυτὸς την ὀνο του στο αμπἔλι και το πουλάρι της ὀνου του στη ψαλίδα του αμπελιού του. Θα πλύνει όχι µε νερό, αλλά µε κρασὶ τη στολἠ του, και µε το κόκκινο σαν αἷμα κρασἰὶΥ των στα- Φυλιών θα καθαρὶἰζει τη Φορεσιάτου. Τα μάτιατου, θ᾽ ακτινοβολούν χαρά. Θα σπινθηροβολοῦν σαν εκεῖ- νου, που πίνει κρασἰ. Η κα- θαρότητά του θα εἶναι ἀφο- γος και τα δόντια του θα εἶναι πιο ἄσπρα κι απ᾿ το γάλα». ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ ΕΠΑΛΗ- ΘΕΥΟΝΤΑΙ Οι κατάρες κι οι ευχὲς επαλήθευσαν. Η Φφυλἠ του αιμομεΐκτη Ρουβήμ κατοἰ- κησε ανατολικά του ]ορδά- νη. Από τη φυλή αυτή δε βγἠκετίποτατο σημαντικὸ. Οὗτε προφήτης. Ούτε κρι- τής. Οὐὗτε αξιοσημείωτη πράξη. Η φυλή του Συμεών, όταν οι Ισραηλίτες ἔφευγαν απὀ την Αἰγυπτο, ἦταν η ασθενᾶστερη. Κι ταν ο Μωῦσής ευλογεί «τους υἱ- οὓς Ισραήλ προ της τελευ- τὴς αυτού» αποσιωπἀάται η Φυλἠ Συμεών. Στη γη Χα- ναάν δεν παΐρνει ιδιαΐτερη µερίδα. Κατάντησε δούλη και συντάσσεται µετη φΦυλἠ Ιούδα. Η φυλἠ Λευί λυτρὠνε- ται απὀ ἕνα μἔροςτης κατά- ρας και μετατρέπεται αυτή σ᾿ ευλογία χάρις στο Μεγά- λο Μωῦσή, που ανήκε σ᾿ αυτή και «διά τον υπὲρ του Θεού ζήλον του Φινεὲς», µιας άλλης μεγάλης Ἱερατι- κἡς μορφήςτης φυλής Λευϊ. Ἔτσιη φυλή Λευίἶ παράµει- νε διεσπαρµμέἔνη ανάμεσα στις φυλὲς Ισραήλ, ὀπως την καταράσθηκε ο Ιακώβ. Ἀρησίμευσε ὅμως σαν ε ρατικἡ φυλἠ, όπως την ευ- λόγησε ο Μωῦσής. Η Φυλή του Ιούδα σύμφωνα µετην ευχή του Ιακώβ ανδρώθηκε. Ἠταν η πολυαριθµότερη και πιο δυνατή. Σα φυλή, που ἔλαβε τα πρωτοτόκια ηγεμονεύει επάνω στις ἀλ- λες φυλὲς καιτις υπερασπί- ζεται. Απ᾽ αυτή «εξέρχεται ράβδος εκ της ρἶζης /εσ- σα]και ὄνθος εκτηςρ]ζης αναβαἰνε!», ο βασιλιάς και προφήτης Δαυίδ. Κι. απὀ την πατριά Δαυίδ γεννιξ- ται, σα φθάνει το πλήρω- μα του χρόνου, ο Χρι- στὸς, «κα! αυτὸς προσόο- κία εθνών». Η αιμομειξία και οι φόνοι αφαίρεσαν απὀτους πρὠτους τρεις γιους του Ιακώβ το μεγάλο προνόμιο να γίνουν πρὀγονοι του Σωτήρα του κὀσμµου. ἵζα- τάντησαν απὀκληροι της θείας χάρης. Αλλά και σή- µερα στη χριστιανικἠ εποχἠ τἔτοια αμαρτήματα αποκό- πτουν το χριστιανό απὀ τη χάρη του Θεοῦ. Αποκόπτε- ται απὀ τη Θεία Κοινωνία και χωρίς μετάνοια δάκρυα και συντριβή, χάνει ο ἀν- θρωπος το προνόμιο να γ- νει πολίτης της ουράνιας βασιλείας του Θεού. Τέτοι- οι άνθρωποι «βασιλείαν Θεού ου κληρονομή- σουσ». Μακρυά επομένως απὀ τα φοβερά αυτά εγ- κλήματα. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΡΩΠΝ «ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ») 4ο Ερ: Πληρώνουν οι Χιλια- στὲς χρήματα στην ΕΤΑΙ- ΡΙΑ εκτός απὀ την αγορά των βιβλίων Δώστε µας ἕνα μµικρὀ δείγμα εσόδων απὀ τα βιβλία τους. Απ: Τα ποσά που εἰ- σπράττουν εἶναι αστρο- νομικά. Δεν μπορεί να τα συλλάβει το ανθρὠπινο μυαλό. Απορώ πωςταρά- τη τους αφήνουν ανεξΕλεγ- κτους και κυκλοφορούν. Δεν γνωρίζω αν οι Εφορίες τους ελἔγχουν και εισπράτ- τουν απὀ τα κέρδη τους. Ολοι οι Χιλιαστὲς πληρώὠ- νουν στην ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΚΟ- ΠΙΑ το κἔρδος των βιβλίων που πουλάνε γυρίζοντας στους δρόμους. Δεν το παἰρνουν οι οπαδοί τους αυτό. Κρατούν βιβλία µετα οποία παρακολουθούνται όλα τα μἔλη τί βιβλία που- λούν και το κἔρδος πηγαϊ- νειγια την ΕΤΑΙΡΙΑ. Σας λἔγω μερικἀ νοῦ- μερα για να δείτε στη Γερ: μανία και σεόλοτον κόσμο που πουλούν βιβλία τί εἰ- σπράττουν, χωρίς να υπο- λογίσουµε ἄλλου εἶδους κἔρδη. Γραφεία της Χιλια- στικἠς Οργανώσεως υπάρ- χουν σε ὁὅλον τον κόσμο, Εκτός απὀ τα Ανατολικά Κράτη Στα κράτη αυτά δεν τολμούν απάνε, διότι αμὲ- σωςθα πάᾶνεστα μουντρούῦ- µια και ας κάνουν τους παλληκαράδες. Τα ἔξοδα των γραφείων τους πληρώ- νονται απὀ τα κέρδη. Από ταπεριοδικά «ΞΥΠΝΑ) και «ΣΚΟΠΙΑ» εκδίδονται 17 εκατομμύρια κάθε εβδοµά- δα. Τον µήνα για το κάθε ἔνα 68 εκατομμὺρα. Καιγια τα δυό μαζί τον µήνα 196 εκατομμύρια περιοδικἀ. Το κάθε περιοδικό στοιχίζει 30 πφξννιχ. Τώρα 136 εκατοµ- μῦρια επἰ 30 πφἔννιχτο ἕνα ἔχουμε 40 εκατομμύρια 800 χιλιάδες Γερμανικἁ Μάρ- κα. Τα 136 περιοδικά πολ- λαπλασιαζόµενα επί 12 µή- νες που ἔχει ο χρόνος µας κάνουν 1 δισεκατομμὺριο, 632 εκατομμύρια περιοδι- κά. ΄Οταν αυτά τα περιοδι- κἀ τα πολλαπλασιάσουμε µε 30 πφξννιχ που µας τα χρεώνουν ἔχουμε ἔσοδα 489 εκατομμύρια, 600 χι- λιάδες Γερμανικά Μάρκα το χρόνο. Και επαναλαµ- βάνω µόνο απὀ τα δῦο περιοδικά «ΞΥΠΝΑ» και «ΣΚΟΠΙΑ». Αλλά, δεν σταματάνε εδὠ. Κάθε μὲ- λος υποχρεούται να αγορά- σειτολεγόμενο «Βιβλίοτου Ἔτουο». Υπολογίζονται να το αγοράζουν 2 εκατομμῦ- ρια 500 χιλιάδες χιλιαστὲς. Το βιβλίο αυτὸ στοιχίζει 6 Γερμ. Μάρκα. Αν πολλα- πλασιάσουµε τα 2,500.000 µε 6 Έχουμε 15 εκατομμὺύ- ριαΓερµ. Μάρκα το χρό- νο. Δεν εἶναι μόνο αυτά. Εἶναι και άλλα τους βιβλία που στοιχἰζουν 5,6, Γερμ. Μάρκα. Πολλαπλασιαζό- μενα και αυτά µετις αγορὲς των. βιβλίων (υποχρεωτι- ΟΠ, Πολύτυκτος Γεωργακάκης µε τον κ. ΛΙακρή (πρὠην ἈΜάρτυρα του /εχωβά!. κξς) γίνονται αστρονομικά τα ποσά. Ἔχουν τεράστιες εκτάσεις απὀ χωράφια και τρἔφουν ζώα, πουλερικά και ἄλλα, για τους σκλά- βους που ἔχουν στις εκτά- σεις αυτὲς. Θα μπορούσα να σας αναφξρω περισσὀ- τερα αλλά βλέπω, ὁτιοχρὀ- νος µας εἶναι λίγος. Σε τοῦ- τη την ερὠτηση θᾳ επανέλ- θουµε αργότερα. Πολλάτα θύματα του Μπρούκλιν. Ερ: Πως παίρνουν τους «βαθμοῦο µσα στην οργά- νωση Εσεὶς σε ποιό βαθμό Φφθάσατε γιατί δεν θἔλουν την Ελληνικἡ Σημαία, Απ Η οργάνωση δίνει βα- θμούς στους οπαδούς της ανάλογα µε τα διοικητικά, πνευματικά και οργανωτι- κά χαρἰσµατά τους. Ακόμη µε την δραστηριότητα και πάνω απὀ όλα µε την πὠ- ληση βιβλίων και περιοδι- κὠν της ΕΤΑΙΡΙΑΣ. Εγὠ ἔχω φθάσει μὲχρι το βαθµό του «διακονικοὺ υπηρέτη». Μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω. και «πρεσβύτερος», αλλά επειδἠ εἶχα αποφασἰ- σει να φύγω, δεν ἠθελα να διδάσκω στους ανθρώπους τις ΨΕΥΤΙΕΣ της οργανώ- σεως του ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Την Ελληνική Σημαία τη μισούν και την θεωροὺν εἴδωλο, διότι ἔχει το Σταυρό και εἶναι πολιτικὀ σύμβολο. Ερ: Ὑπάρχουν σήµερα Χιλιαστὲς που µετάνοιω- σαν και θέλουν να επι- στρέφουν στο Χριστιανι- σμό Τίτους εµποδίζειτην επιστροφή Απ: Δυστυχὼς υπάρχουν χιλιάδες που θἔλουν να Φφύ- γουν και φεύγουν αλήθεια πολλοίὶ, όπως σας εἶπα και παραπάνω. Η ΕΤΑΙΡΙΑ του ΜΠΡΟΝΥΚΛΙΝ εκπαιδεύει τελευταϊως και σώμα «χω- ροφυλακἠής» για να παρα- κολουθεὶ τους δυσαρεστη- µἔνους, που θἔλουν να Φφύ- γουν απὀ την οργάνωση. Γίνεται πραγµατικἠ πλύση εγκεφάλου. Οἱ λόγοι που δεν τους επιτρἔπουν να φὺ- γουν αμέσως εἶναι η ντρο- πἠ απξναντι των συγγενών και γνωστών, ο φόβος µή- πως ἔλθει η «καταστροφή», όπως µας διδάσκουν, η οἱ- κονοµικἠή καταστροφή και η εξασθἔνηση του εγὠ και της αξιοπρέπειας του καθε- νοξ. Μόλα ταῦτα όμως φεύγουν αλήθεια πολλοίἰ σε όλο τον κόσμο και αυ- τὸ τους ανησυχεὶ πάρα πολύ. ΣΕΛΙΔΑ 3. Φ/ΟΝΤΟΡ ΜΙΧΑΗΛΟΒ/ΤΣ ΛΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚ/ Σπουδή στο ἔργο του Θο Τις αναμνήσεις του απὀ το Σιβηρικόὸ τοπἱο, όπου τον εἶχαν εξορίσει οἱ αρχὲς γ/α δήθεν παράνομη ὁραστηριότητα, εκθέτει ο συγγραφἑας στο ἔργο του, που επιγράφει «Αναμνήσεις απὀ το σπίτι Των πεθαμὲ- γων». Ολες ο! σελίδες του βιβλίου αυτού αποστάζουν την πολύτιμη εμπειρία ἡ ακόµα και δεξιότητα του Φυλακισμένου λογοτέχνη, γα περιηράφει, µε µια µο- ναδικἡ ακρίβεια, τὐπους κα! χαρακτήρες ανθρὠπων Του περιβἁλλοντὸς του. Μέσα απὀ Την καθαρἡ ανθρωπο- γνωστική ὁιόπτρα του ο Ντοστογιέφσκ! ξεδιπλώνει µε κόθε λεπτοµἑρεια γνω- ρύσματα, πολύ ενδεικτικἀ, του προσώπου µε το οποίο ασχολεία!. Σαν επιδέξιος ζωγράφος, µε αδρὲς κα!λε- πτὲς πινελιές, µας δίνει ΤΟ πορτραίτο ἆλλοτε ενὸς συγκρατούὐμενού του εξό- ριστου, ἆλλοτε ενός Φρου- ρούῦ και ἄλλοτε ενός αξιω- µατικού του στρατοπέδου. Δυό σηµεία απὀ το ἔρ- γο αυτό θἔλουμε να επιση- µάνουµε. Το πρὠτο σναφέ- ρετα! σε κείνους τους αν- θρὠπους που, παρνοντας την εξουσία στα χἐρ/ατους, μεθοὺύν κυριολεκτικἁ απ᾿ αυτή κα! συμµπεριφἑροντα! τελείως βάναυσα στους κα- τὠτερούς τους, ξεχνώντας πως κ! αυτο] κάποτε ἦταν ασήμαντο! και χωρίς καμιά ὀύναμη. Ο συγγραφέας αναφἑἐρετα! εἰδικἀ στους υπαξιωματικούς, Οἱ οποο! κατάφερναν µιαμέρανα πά- ρουν τον ΤΙΛΟ του αξιωµα- τικοῦ. Ας αφήσουμε ὅμως τον ἰδιο Το Ντοστογ/ἐφσκ! να εκφρασθε]µε τα λόγια τα ὁ/κά του: «Εδὠ πρέπει ν᾿ ανοίξω µια παρένθεση. Δυστυχώς αυτὲς ο) εκφράσεις «εἶμαι θεὸς, εἶμα! τσάρος» και ἆλ- λες παρόμοιες, Τις χρησι- μµοποιούσαν πολὺ συχνά στα παλιότερα χρόνια µερ!- κοῖ στρατιωτικο] διοικητές. Πρέπε! όμως να παραδε- χθούμε ὅτι ΤἔΤΟ/οι διοικητές εἶναι ελάχιστο! σήµερα και ἶσως να µην υπάρχουν κα- θόλου. »9Θα παραδεχθὠ επ]- σης, ὅτι αυτοίπου ἔπαιρναν κάτ! τέτοιους τπλους, ἧταν ως επ] το πλείστον πρὠην υπαξιωµατικοί. Ο βαθμὸς του αξιωματικού τους ἕκα- γε άνω κότω, Τα μυαλά τους ἔπαίρναν αἐρα. Αφοῦὺ έζησαν χρόνια ολόκληρα σε στάση προσοχής κα! υπέ- Φεραν Τις Ταπεινώσεις ὅλων των κατωτέρων βαθ- μών, ονομᾶζοντα!, ἕνα ωραίο πρω/αξιωματικοίκα! ευγενείς. Φυσικά, δεν µπο- ροῦν να συνηθἰσουν εὐκο- Λλασ᾽ αυτή την Ιδξα και, όσο κρατάε! Το πρὠτο μεθῦσι της ευτυχίας τους, εξογκώ- γουν τη σημασία της εξου- σίας που ἔχει ο βαθμός τους, αλλά µόνο εφ᾽ ὅσο ἔχουν να κάνουν µεκατωτέ- ρους τους. ΓΙατ, μπροστά στους ανωτέρους, εξακο- λουθοῦν να φἐρνονται µε την παλιά δουλικὀτητα που όμως εἶναι ἄχρηστη πια και µόλιστα αποκρουστικἠ. »Λ/ερ/κο/ φτάνουν ως ΤΟ σηµείο να ὁηλώνουν στο διοικητή Τους, µε Φωνή εξσιρετικἆἁ ζαχαρωμένη, ὁτι͵ ἔχοντας περάσει απ᾿ τους κατώτερους βαθμούς, ξέρουν πολύ καλἁ πὼς πρὲ- πεινα φἑρνοντα! στον ανώ- τερόὀ τους. Μπροστά στους κατωτἑρους, όμως, γίνονται! τέρατα δεσποτισμού». Το δεύτερο σηµείο αφορά τον πρώην Ταγµσ- τάρχη Του κάτεργου. Ο Ταγ- µατάρχης αυτὸς ἧταν πολύ αυστηρὸς κα! παντού σκορπούσε Φόβο. ΟΙ Φυ- λακισμµἑνο!, σαν τον ἔβλε- παν να Ίρχετα απὀ µα- κρυἁ, εξαφανίζονταν απ᾿ εδώ κα/απ᾽ εκεἰ γιαναµην το συναντήσουν μπροστά τους. Ομως ξαφνικά ὁλη η εξουσία κα! η δὐναμή του χάθηκαν. Παραιτήθηκε για µια αιτία αναγκαστικἁ και βγήκε πια στο περιθώριο της ζωής, εξασφαλίζοντας µια µικρή σύνταξη. Ο/κρα- τούµενο! τώρα πια τον ἔβλεπαν Τελείως δ/αφορε- τικἀ. Μαζ] µε τη στολἠἡ του και µε Τα διακριτικἀἁ Της εξουσίας του εἶχε χάσει για πάντα την αἵγλη και την αξία του. «Το συναντούσαμε, γράφειο λογοτέχνης, καμιά φορά µετην τριμμένη ρεν- τικότα του κα! ΤΟ κασκἐτο µε την κονκἀρδα. Μας κοῖ- Ταζε πλάγια. Η αἴγλη του όμως εἰχεχαθείπια, µαζ]/µε την στολή. Με τη στρατιω- τική κυλότα φάνταζεσα θε- ὁς. ΜΙετη ρεντικότα μποροῦ- σες να τον πάρεις και γ/α λακέὲ...». Φεύγοντας απὀ το βι- βλίο «Αναμνήσεις απὀ το σπ/τ! των πεθαμἑένων», µε- ταφερόμαστε στο ἆλλο αρ/στουργηµατικό του ἔργο «Αδελφοί Καραμόζωφ». Πρόκε/τα! για Την περ!πε- τειώδη Ιστορία µας ο/κογὲέ- γειας, της οποίας τα µέλη όλα, εκτὀς απὀ τον Αλιόσα, συμπλέκοντα! σε συνεχείς διενέξεις και ἔρίδες. Το ἔργο εἶναι αρκετά µεγάλο, ζε- περνὰ ἠδη τις 900 σελίδες στην ελληνική του ἔκόοση. Ανάμεσα στ᾽ όάλλα ο ΝΤΟ- στογιἐφσκ! περιηράφει τη ζωή ενός στάρετς, στον οποίο ο Αλιόσα εἰχεκαταφύ- γει, ὀχι µόνο γα να γλυτώὠ- σε! απὀ τις «παθιασμένες» κα εκρηκτικἑὲς καταστάσεις ανάμεσα στους υπόλοιπους Καραµάζωφ, αλλά και γιατί ποθούσε τη ζωή του µονα- χού. Ποιος ἧταν ο στάρετς αυτὸς Ο Ντοστογιέφσκι του δίνε! το ὀνομα Ζωσι- μάς. (Μερικοί υποστήριξαν πως τα ὅσα αναφἑρει γ᾿ αυτὸ προέρχοντα! απὀ προσωπικἠ γνωριμία του λογοτέχνη µε κάποιο περ]- Φημο ασκητἡ µε τον οποΙο συνδεόταν στενά). ᾿ἔτσι, ανάμεσα στ᾽ ἄλλα, ο Αλιό- σα, μιλώντας στη Λίζα, αναφἑρε/ Τη συμπεριφὸρά που πρέπει! να µας χαρα- κτηρίζε! απέναντι! στους ἆλ- λους. Πώς, Λοιπόν, πρέπει να τους συμπεριφερόμα- στε «Ξέρετε, Λἶζα, οστάρετς µου εἶχε πει µια φορά: «Τους ανθρώπους πρέπει! το ὀΐχως ἆλλο να τους φροντίζει κανεὶς σαν νἆ- ταν μικρά παιδιά και µε- ρικοὺς σαν νάταν άρρω- στο)». ΣΕΛΙΔΑ 2 17. δι [)ὔν σος 17ο Μονἡ Προφήτη Ηλιού Πρώτη µας επίσκεψη η Μονή του Προφήτη Ηλιού, ιδρυμένη τον 6ο αιώνα απὀ ομώνυμο Πατριάρχη Των ἱεροσολύμων, καταστρεµ- µένη απὀ σεισμὀό και επαν!- ὄρυμένη το 1160 απὀ το Βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό. Το Μοναστήρι εἶναι κτισμένο στο ὄρόμο ἱερουσαλήμ -- Βηθλεέμ. Καθώς γυρίζουµε στην αφετηρἱα µας το συ- ναντούμεστα δεξιά µας. Κἠ- πος Φροντισμένος, τριώ- ῥροφη καστροειδής οικοδο- µή, λυγερόκορμο καµπα- ναριό, Φροντισµένος ναός. Ὅλα συνθέτουν ξεκούρα- στο σύνολο. Μονἡ Αγίου Συμεών Δεύτερη µας επίσκε- η η Μονή του Αγίου Συ- μεὼν του Θεοδόχου, του πρεσβύτη που υποόξχτηκε στις γεροντικὲς του αγκά- λες τον τεσσαρακονθήµενο Ιησού και εἶπε: «Λυν απολὺ- εἰς Τον δούλον σου, δέσπο- τα, κατά ΤΟ ρήμα σου εν εἰ- ρήνη, ὁτι εἰδον ο! οφθαλμοί µου ΤΟ σωτήριὀν σου, ο ητοίµασος κατό πρόσωπον πόντων Των Ασών, Φως εις αποκόὀλυψιν εθνὼν και ὁό- αν λσού σου Ισραήλ» (Λουκά β΄, 24-32). Πνιγόμαστε στο πρά- σινο και το λουλουδικό, δημιουργήματα της ευαι- σθησίας και της Φιλεργίας των καλογριών της Μονής. Ο ναός, πεντακάθαρος, στεγάζει σεειδικὀ χὠώροτον τάφο του Συμεών. Προ- σκυνούμεκαιονους µας εἰ- ναι στο ναό του Σολομὠν- τα. Εἶμαστε παρόντες στην υποδοχἠ. Ακούμε κι εμεὶς το Συμεών «Ιδού οὗτος κεί- τα! εἰς πτώσιν κα! σνόστα- σιν πολλὼν εν τω Ισραήλ κα εἰς σηµείον αντιλεγὀµε- νον». (Λουκά β΄, 34). Μονή Τιμίου Σταυρού Τρίτη µας επίσκεψη η Μονή του Τιμίου Σταυρού στα δυτικά της Ιερουσα- λἠμ. Εδώ η ιστορὶα γράφει δραστήρια ζωή απὀ την εποχή του Μ. Κωνσταντἰ- νου. Ο ναός, καθαρού βυ- ζαντινού ρυθμού µε τρού- λο, διαφυλάσσει ωραιότα- τα ψηφιδωτά δαπέδου µε Πτηνά, Φυτά και γεωµετρι- κἁ σχήματα του 4ου σιώνα. Παράλληλα οἱ τοίχοι, και κυρίως οι πεσσοϊ, διασώ- ζουν τοιχογραφἰες µε ζωη- ρότατα χρώματα του 12ου αιώναπου παριστάνουν όχι µόνον αγίους, προφήτες, βασιλεὶς και άλλα εκκλησι- αστικά πρόσωπα αλλά και σοφούς της προχριστιανι- κής Ελλάδας, όπως συµ- βαίνει σε ναούς μονών της Ηπείρου. Κάτω απὀ την Αγία Τράπεζα η κρύπτη που, σύμφωνα µε την παράδο- ση, πρὀσφερετοτρισύνθε- το ξύλο πεύκου, κξόδρου και κυπαρισσιού απὀ το οποίο κατασκευάστηκε ο σταυ- ρός του Κυρίου. Φυτευτής και Φροντιστής του ὅδξν- τρου ο Λὠτ. Η Μονή αυτή περηφα- νεύεται και για Την περιὼ- νυµη θεολογική της Σχολή που λειτούργησε μεταξύ των ετὼν 1885-1909 κι ἔδωσε στην Εκκλησίὶα εκλε- κτά στελέχη που κόσµησαν την Ορθοδοξία. Χωριό Ορεινἠ Τεταρτη και τελευταία µας επίσκεψη το χωριό Ορεινή, στα δυτικά του πιο πάνω Μοναστηριού. Εδὠ ήταν το σπίτι του Ζαχαρία και της Ελισάβετ. Εδώ γεν- νήθηκε ο Ιωάννης ο Πρό- ὄρομος. Σ᾽ αυτό το σπίτι Ο ΑΓ. ΕΠΙΦΑΝΙ/ΟΣ ΚΥΠΡΟΥ 2ο Ως Επίσκοπος Κύπρου λάμπρυνε την Εκκλησία. «όν δε ἔθος Επιφανίω εν τοις χερσὴν αυτού κρατεὶν Τα άγια Ευογγἑλισ νυκτός κα ημέ- ρας διδόσκειν τον θείον Λό- γον». Με τη διδασκαλία του συνέβαλε προσωπικἁ στον εκ- Χριστιανισμό ολόκληρης της Κύπρου. Καταπολέµησετις αι- ρέσεις και την ειδωλολατρεία ὁσο κανένας άλλος. Επιβλήθη- κεσ᾽ όλη την Ορθοδοξία μὲἐχρι σημείου που ο αυτοκράτορας Μ. Θεοδόσιος ἐκδωσε το εξἠς διάταγμα: «Ε/ πς τω πστρ] Επικβφανκω τω επιοκόπω της Κυπρλωυν χώρος ουχ υποκού- ε) δια Των θεξἸων Λόγων, εξερχέσθω γης νήσου, κα όπου θέλει κατοικείω». Αλλά και για την καλλιρ- γεια Των πιστών ενδιαφέρθηκε και«προςµεζοναεμπέδωσιν του Χρισπονισμού κα της ευσεβείας εισήγογε τον µο- ναχικόν βλον εΙςτην Κύπρον, αυτός εξακολουθὠν και ως επίσκοπος νσ ζη συστηρὀν οσκηγικὀν βίον κα προκα- Λὠν τον γενικὀν θουµοσμµόν και σεβοσµὀν».. Βοηθούσε όσους εἶχαν ανόγκη, Τους αρ- ρώστους, τους πτωχούς, μὲχρι σημείου που «ΠΟΛΑΟ/ κστε- Χρώνγο της γεννοοδωρίας αυτού, ολλ᾽ υπήρξεν ονε- ξάντλητος». Ως Επίσκοπος Κύπρου, παίρνει µέρος στην Β΄ Όικου- µενική Σύνοδο, μαζί µε άλλους Επισκόπους της Κύπρου. Μά- λιστα το Σύμβολο της Πίστεως της Β΄ Όικουµ. Συνόδου Φφξρει καιτη δική του Θεολογική ταυ- τότητα. Επίσης ο Αγ. Επιφάνιος θεωρείται ως ο πατἐρας καιο πρόδρομος της κατοχύρωσης του αυτοκεφάλου της Εκκλη- σίας της Κύπρου. Εδώ, στην Κύπρο, εἶναι που ανάπτυξε όλο το ΘΕΟλΟγΙ- κὁ και αντιαιρετικὀ του ἔργο. Δυό εἶναι Τα πιο σπουδαἰα του συγγράμματα. Ενα δογµατικὀ και ἕνα αντιαιρετικό. Ο «ΑΓΚΥΡΩΤΟΣ., που γράφτηκε ύστερα απὀ αἴτηση των χριστιανών της Παμφυλὶ- ας, προβάλλει την Ορθόδοξη διδασκαλία της Εκκλησίας «ως όγκυραν» μέσα στις ταραχὲς που προκαλούσαν οἱ αρειανι- κὲς και άλλες αιρετικὲς επιθὲ- σεις. Στο ἔργο του αυτό µε βά- ση την Αγία Γραφή αποδεικνύ- ει τη θεότητα του Υιού και του Αγ. Πνεύματος, ασχολείται με την ενανθρὠπηση, της οποίας καρπός εἶναι η επίτευξη της αι- ώνιας ζωής. Στο τᾶλος προστἰ- θενται δύο Σύμβολα. Το ἕνα εἷ- ναι της Εκκλησίας της Κων- σταντίας και αποτέλεσε τη βά- ση για τη σύνταξη του Συµβό- λου της Β΄ Οικ. Συν. Το άλλο το συνέταξε ο ἴδιος. Πιο σπουδαἰο έργο εἶναι εναγκαλήσθηκαν οἱ ἔγκυες Ελισάβετ και Μαριάμ κι ακούστηκε το «ευλογημένη συ εν γυναιξ]κα! ευλογημέ- νος ο καρπός της κοιλίας σου»(Λουκά α΄, 42) απὀ τα χείλη της Ελισάβετ. Εδώ, η Μαριἁμ αναφώνησε το «μεγαλύνει η ψυχἠἡ µου τον Κύριον κα ηγαλλίασε Το πνεύμα µου επ/τω Θεώ τω σωτήἠρ µου...» (Λουκά α΄, 46-47). Εδὠ, η Μαριάμ ἔμεινετρεις µήνες ὡς Φιλο- ξενούμενη της συγγένισ- σάς της Ελισάβετ. Εδώ, την ὀγδοη μέρα απὀ τη γέννηση του γιου του, ο Ζαχαρίας ἔγραψε σε πινακῖδιο το όνομα Ιωάννης για το νεο- γἔννητο «κα ανεώχθη το στόμα αυτού παραχρήμα και η γλὠσσα συτοῦ, και ελόλε! ευλογών τον Θεὸν» (Λουκά α”, 64). Η θέση του χωριού εἷ- ναι θαυμάσια. Ξαπλωμὲνο σε πλαγιές κατάφυτες και χαράδρες ομαλὲς κι ολόὸ- ὄροσες κατοικεῖται απὀ μουσουλμάνους, εβραίους και χριστιανούς. Σε πολύ χλοερὲς πλαγιὲς εἶναι ιὅρυ- µένα δυό γυναικεῖα µονα- στήρια: ἕνα ρωσικό κι ένα λατινικὀ. Εμεὶς ὅμως, επι- σκεφθήκαµε το αγιοταφίτι- κο ναῖδριο που το Φωτό- λουζε ο ἡλιος που πήγαινε να δύσει. Δυστυχὼς ήταν κλειστὀ. Τούτο μπορεὶ να µας εµπόδισενα προσκυνή- σουµετην εικόνατου Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, αλλά δε µας αφαίρεσε τη δυνατότητα να πάρουμε μαζί µας, γυρίζοντας στο ξενοδοχείο µας νωρίς το Βράδυ, τη µεγάλη µορφή που προπορεύθηκε «προ προσώπου Κυρίου» και ετοίμασε «οδούς αυτού», (Λουκά α΄, 76). τα συγγράµµατα εναντίον των αιρέσεων µε Τίτλο «ΠΑΛΑΡΙ- ΟΝ», δηλ. ὁπως ο ἴδιος εξηγεὶ «Φσρμακοθήκη' κιβώτιον, οπὲρ περιέχει σωτηριώὠόη Φάρμακα προς θεραπείαν απὀ των δηγμµάτων (δαγκώ- µατα) των θηρίων και ερπε- τών (αιρέσεων)». Δυὸ ΑΡΧι- μανδρίτες απὀ τη Συρία ἠθε- λαν να το συμβουλευτούν προσωπικά «ως αποστολικὀν κα ἆγιον ὀνδρα» αλλά δεν κατάφεραν να τον επισκε- Φτοῦν. Τότετου ἔγραψανκαιο Επιφάνιος ἔγραψε, γιανατοις Ικανοποιήσει, το ἔργο αυτό. Εἶναι Το πιο µεγάλο σε ἕκταση απὀ τα παλιά αντιαιρε- τικά συγγράµµαταπου σώζον- ται µέχρι σήµερα. Διαιρεῖται σε 7 µέρη, αρι- θμόςιερός γιατον Επιφάνιο. Οἱ αιρέσεις που περιγράφει εἶναι 80, ὁσες και οι «παλλακίδες» στο ᾿Ασμα Ασμάτων της Π.Δ, Περιλαμβάνει όμως και άλλες θρησκεϊες και Φιλοσοφήματα, Ἔτσι, την προ Χριστού εποχή, Τη διαιρεί σε 4 περιό- ὅους. Το Βαρβαρισμό, το Σκι- θισμὀ, τον Ελληνισμό και τον Ιουδαῖσμὀ.. Ύστερα κάμνει λό- Υο για τις χριαστιανικὲς αιρὲ- σεις, αρχίζοντας απὀ το Μάγο Σίμωνα. Για κάθε αἱρεση δίνει στοιχεία για τον εισηγητή, την ιστορία και τη διδασκαλία της 9ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ Α΄ Ο ὸΣΑΛΑΜΙΝΙΟΣ Οι σχέσεις του µε την Ελλάδα καιο πόλεμος εναντἰον των Περσών. Σχέδιο του Σαλαμί- νιου βασιλιά ήταν πάν- τοτε να ελευθερώσει το νησὶ απὀ την κυριαρχία των Περσών. Για να το κατορθώσει ἔπρεπε πρὠτα ο ἴδιος να επε- κτεῖνει την επιρροή του σε όλα τα βασίλεια της Κύπρου. ΄Ετσι μέχρι το 39Ί π.Χ. ο Ευαγόρας ἔγινε κυρίαρχος ὁλου του νησιού εκτός απότις πόλεις Κίτιο, Αμαθούντα και Σόλοι, που ζήτησαν ενίσχυση απὀ τον Αρτα- ξερξη. Ο Πέρσης βασιλιάς ἦταν πρόθυμος να πο- λεμήσει τον Ευαγόρα, γιατί και ο ἴδιος ανησυ- χοῦσε απότη μεγάλη δύ- ναµη του Κύπριου βασι- λιά. Ο Ευαγόρας ζήτησε βοήθεια απὀ τους Αθη- ναίους. Μια βοήθεια που ξεκίνησε αλλά δεν ἔφτασε στον προορισμὀ της, γιατί την εμπόδισαν οι Σπαρτιάτες. Τότε ο Ευαγόρας στράφηκε στο βασιλιά της Αιγύπτου. Αυτόςτου ἔστειλε σιτάρι, χρήματα, οπλισμό και πλοία. Επὶ- σης ο Ευαγόρας ἔχει συμμάχους του και ἆλ- λους εχθρούς των Περ- σών, ᾿Ετσι κατάφερε να καταλάβει παράλιες πὀὸ- λεις της Φοινίκης και να επεκτεϊνειτην κυριαρχία του μέχρι την Τύρο απὀ όπου πήρε πλοία για το στόλο του. Ο Αρταξξρξης µετά την αποτυχία του εναν- και ακολουθεἰ η ανασκευή της αἱρεσης. Για τις παλαιότερες αιρσεις ο Επιφάνιος στηρἰ- Χθηκε στον Ιουστίνο, τον Ειρη- να[ο, τον ἱππόλυτο και άλλους. Για τις αιρἒσεις του Δ΄ αιώνα εκθέτει δικὲς του προσωπικὲς γνώσεις και εντυπώσεις. Συμπἐρασμόὀ του εἶναι ὅτι ΜΟΝΟ η Εκκλησία κατὲ- Χε/ τη γνήσια Παράδοση και ΜΟΛΝΟ οἱ κανονικοἱί κληρι- κο/την εκφράζουν ΟΡΘΑ. ”Αλλα ἔργα του εἶναι: «Περ µέτρων κα σταθμών εν Τη Αγ. Γραφή», «Περ/των δώδεκα λίθων των όντων εν τοις στολισµοἰς του Ααρών» και άλλα ερμηνευτικά ἔργα. Ο ΄Αγιος Επιφάνιος κοιµή- θηκε «εν κυρίω» στις 12 Μαϊ- ου το 403 σεβαθειά γεράματα (93 χρονὠν]. Κατά την ημέρα της κοἰμησής του λέειο βιογρά- Φος ότι «Τότε δη σκότος επἑ- πεσεν επ/ πόσαν την πόλιν, και ο! αδελφοἱ εαυτούς χει- ραγωγούντες κατήρχονο επ/ της θαλάσσης, κοπετὸν µέγαν ποιούµενοι. Αλλά και πάσα η αγροικία κατεσύρετο εν τη πὀλει τα δάκρυα καθ᾽ οδόόν επιχέοντες...». Ο µαθη- τῆς του, διάκονος Σαβίνος, ο μετέπειτα επίσκοπος, πήρε το ἁγιο λείψανο καιτο ενταφἰασε. Κατόπιν πάνω απὀ τον τάφο του κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, η γνωστή Βασιλική του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ τίον της Αιγύπτου διά- ταξε δυὀ σηµαντικους στρατηνούὺς του τον Ορόντη (γαμπρός του) και τον Τιρίβαζο να κα- ταλάβουν την Κύπρο. Ο Ευαγόρας προκά- λεσε στον Περσικὀ στρατό αρκετὲς δυσκο- λίες µε αιφνιδιαστικές επιθὲσεις. Μετον ολιγάἀ- ριθµο στρατό και στόλο του κτύπησε τους Πὲρ- σες στο Κἰτιο. Στην αρχή εἶχε επιτυχία, κυρίως στην ξηρά. ΟΙ Πέρσες όμως κτύ- πησαν το στόλοτου Ευ- αγόρα και τον ανάγκα- σαν να κλειστεί στη Σα- λαμίνα, την οποία πολι- ὀρκησαν και απὀ ξηρά και απὀ θάλασσα. Η Σαλαμίνα πιέζεται σκληράἁ απότις ενισχυμέ- νες Περσικὲς δυνάμεις και ο Ευαγόρας υπο- χρεώνεται να κλείσει ει- ρήνη για το καλό της πα- τρίδας του, αφού εγκα- ταλείπεται µόνος του. Ο Τιρίβαζος τον ἔβαλε να πληρώνει φόρους στον Αρταξερξη και να εκτε- λεὶ τις διαταγἒς του «ως δούλος προς κύριον». ο Κύπριος βασιλιάς δε δὲ- κτηκε αυτό τον ταπεινω- τικὀ όρο παρόλο που βρισκόταν σε πολύ δύ- σκολη θἐση. ΄Ετσιηπο- λιορκία συνεχίστηκε. Στη διάρκεια αυτής της πολιορκίας οι δυο Πῖρσες αρχηγοι, Τιρί- βαζος και Ορόντης, ἁρ- χισαν να αλληλοτρώ- γονται, ὥσπου νικήθηκε οπρώτος, γιανα επικρα- τησει ο δεύτερος. Σ΄ αυ- τὸ Φαΐνεται να συντέλε- σεκαι ο Ευαγόρας. Ο Ορόντης ἀάρχισε να αντιμετωπίζει δυ- σκολἰες απὀ τους στρα- τιώτες του. ΄Ετσι πρὸὀὸ- τεινε, ὕστερα και απότις πιξσειςτου Ευαγόρα, να κλεΐσουν ειρήνη χωρίς ταπεινωτικούς όρους.Ο Ορόντης ὄξχθηκε τους όρους: Ο Ευαγόρας εξα- κολουθούσε να μὲνει βασιλιάς της Σαλαμίνας, θα πλήρωνε φόρους αλ- λά θα ἠταν υπάκουος «ως βασιλιάς προς βασι- λιά». Αυτή η αναγνώριση ἦταν µια µεγάλη επ!τυ- χία. ΄Ετσι ο πόλεμος τέ- λειωσεμε ἔντιµη ειρήνη. Η Σαλαμίνα βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, ὕστερα απὀ τον πόλεμο. Σύντομα όµως οι κάτοικοι ξανα- βρήκαν την ευημερία τους. Ο δοξασμένος και γενναίος ὅμως βασιλιάς Ευαγόρας πέθανε µε δό- λιο τρόπο μαζί µετο γιὸ του Πνυταγόρα. Μετά τον Ονήσιλοο Ευαγόρας εἶναι ἑνας από τους μεγαλύτερους ᾿Ελ- ληνες βασιλεὶς που ὅδια- Φύλαξε και αὖξησε τον Ελληνικό πολιτισμό της Κύπρου. Ηταν ο μεγά- λος πολιτικὸς ἀἆνδρας της Κύπρου, που σύν- δεσε όσο κανένας άλλος την πατρἰδα του µε την Ελλάδα. ᾿Ηταν ο πρόὀό- ὄρομος, μπορούμε να πούμε, της πολιτικής ενὸς ἄλλου Μεγάλου, του Μ. Αλεξάνδρου. /Βασιλικήτου Αγίου Επιφανίου στην Κωνσταντία (Κατεχό- µενη Σαλαμίνα), Αγίου Επιφανίου, ἕνα απὀ τα πιο ονομαστά κτίσματα του Χριστιανικού κόσμου της τότε εποχἠς. Σήµερα σώζονται μόνο τα ερείπια της στην τουρκο- κρατούµενη Σαλαμίνα, , Το λεῖψανο του αγίου πα- Ρεµεινε στην Κύπρο «αδισατά- βακτον» μέχρι του Λέοντος Στ΄ (8686-91 1) οπότε με διατα- γη του μεταφέρθηκε στην Κων/πολη. . Τα ἔργα του Αγίου Επιφα- νιου και ο βίος του θα παραμξ- νουν πάντοτε φάρος μάθησης της Ορθόδοξης Πίστης και της Ορθόδοξης Χριστιανικής ζωής, «Φύλαττε και σκἐέπε ταις σαις ευχαἰς, Επιφόνιε θε[ε, Εκκινδύνων και χαλεπὠν νόὸ- σων τους τιμώντας την ἐνδοξὸν σου Ὠνήµην, και Αύτρωσαι του ἁδου Φρι- κτὠν κολάσεων». (Μεγαλυνάριον) ωπιππποπασακαοσπα ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ Συνέχεια απὀ σελ. Ί ΤΟ ἔργο µας και επιδαιμἰ- λευσε τις ευλογίες της Εκ- κλησίας για προσωπικἡ και συλλογική κατά Χρισ:ὸ πρόοδο. Από μµἔρους των στε- λεχὠν διατυπώθηκαν πα- ῥρατηρήσεις και ερωτήσεις και η συγκέντρα ση ἔληξε με την προσφορά αναµνη- στικού βιβλίου στα στελξ- Χη.