Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1988-01-01

αγωνιστ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 198 «Λόγε Χριστέ ο Θεός... ευλὀγησον» «Ο αρρήτω σοφία συστησάµενος τα σύμπαντα, /όγε Χριστέο Θεός, οκα)ρούςκα!χρόνους ημίν προ- θέµενος, τα ἔργα των χειρὼν σου ευλόγησον, τον δε πιστὀν Λαόὸν εν τη δυνάμει σου εὔφρανον, ὁιδοὺς αυτώ κατἁἆ βαρβάρων την !σχύν, ως µόνος αγαθὀὸς και Φ/λάνθρωπος». {(Απότους αἶνους της γιορτής «Αρχή της /νόκτου») ΑΡΧΙΟΠΙΟΚΟΓΙΙΚΗ ΕΓΙ«ΥΊκαιοο ΕΙΠΙΤΗΙΕΟΡΤΗΙ Τ(ΩΝΙ ΧρΙΟΤΟΥΓΕΜΜΦΩΜΝΗ Αποσπάσματα «... Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Γιορτάζουμε και Φξέτος τα Χριστούγεννα µέσα σε συνθἠ- κες ηµικατοχἠς της πατρίδας µας. Διακόσιες χιλιάδες αδελ- φοίμας εξακολουθούν να ζουν µετη νοσταλγία των πατρο- γον/ικώντους εστιών. Επιθυμοὺν να ανάψουν ἑνακερ/ίστους τάφους των πατέρωντους, και δεν μπορούν. ΓΠ/ατους συγγέ- γείἰς των αγνοουμἑένων, πικρὀ κα! δακρύβρεκτο αι φέτος το χρ/στουγενν,ότικο τραπέζι. ΟΙ εγκλωβισµένο!της Καρπασίας γ,ορτάζουν την ενθαρώπηση του Ελευθερωτή, καµπουρια- σµἑνο κάτω απὀ το βάρος απαἰσίιου ζυγού δουλείας. Και ὀλοι εµείς, όλος ο Ελλην/σµόὸς της Κύπρου, µε άγχος κα! µε αγωνία προσατενίζουμε το μέλλον. ΓΙ᾽ αυτό τις µέρες τούτες της μεγάλης γ/ορτής Της εναν- θρώπησηςτου Χριστού, τις μέρες τούτες της αγάπης κα!της ειρήνης, ως Προκαθήμενος της Εκκλησίας µας, µια θερμἠ ἐκκληση απευθύνουµεπρος όλους: Να σταματήσουν Οἱ δ)α- μάχες μεταξύ µας, να αφήσουμε τον εθνικὀ µας αγώνα έξω απὀ τους κομματικοὺς ανταγωνισμοὺς και τις φιλοδοξίες µας. Ας µην ξεχνούµεπωςο Τούρκος κρατείτη µ/σή πατρίδα µας κα!καραδοκείνα πἀρεικα,την ἄλλη. Συνειδητοπο/ώντας το θανάσιμο τοὗτο κἱνδυνο, ας συνεργασθούµε ὀλο!γιατην εκδίωξἠή του απὀ τη νήσο µας. Γιατμόνο σαν αποχωρήσουν τα πρατεύὑματά του απὀ την Κύπρο 6α δημ/,ουργηθούν οἱ απαραίτητες συνθήκες γιατην επανένωση της πατρίδας µας, για την ανάκτηση των πατρογον/κὠν µας εστιών και γ/α την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ µας κα! των Τουρ- κοκυπρίων. Εἶναι όμως κοινἠ Λογική, ὅτι χωρίς την απόλυτη ενότητἁ µας και τη σταθερότητα κα! µονολιθικότητα γύρω απὀ τη δίκαιη πἐρα ως πὲρα απαϊτησἡ µας για πλήρη αποχώρηση των τουρκικὠν στρατευμάτων κα! Των εποἰκων, οὖτε µεις μπορούμενα προγραμµατίσουµε κα! να ὁιεξάγουµε αποφα- σιστικἀ τον αγώνα µας, αλΛλ᾽ οὗτεκαι οπο!ιο/δήποτε τρίτοιθα θελήσουν ναπείσουν, ἡ να πιἐέσουν. την Τουρκία να αποσῦ- ρε τα στρατεὐματά της. Και εἶναι επίσης κο!ινἠ Λογική, πως για ὅσο χρὀνο θα υπάρχουν τα τουρκικά στρατεύματα εδώ, καμιά Λύση, που να εξασφαλίζει την επιβἰωσἠ µας, δεν θα επιτευχθε]. Γιατὶ κάτω απὀ τέτοιες συνθήκες, τη Λύση θα µας την υπαγορεύσει η Τουρκία. Δύσκολος εἶναι ο αγώναςμας. Όμως αςμην αποκάµου- Συνἔεχεια στη σελ. 3 «Αγωνίου τον καλὀν αγώνα.» (Α Τμ στ 19) ΕΤΟΣ ΣΤ΄ -ΦΥΛΛΟ 57 «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ» Σε πολλὲς περι- πτώσεις, ιδιαιτερα ὁμωςτις µερες των Γι- ορτών, η ευχἠ «Χρὸ- νια Πολλά», αποτέλε- σετο κύριο διάνθισµα της ανθρώπινης επι- κοινωνίας. Το πὠς ο Χαιρετισμός αυτὸς συνταιριάστηκε στις ανθρώπινες σχέσεις και συνδέθηκε µέσα στο πνεύμα γιορτινώὠν και σηµαδιακών ηµε- ρών, αυτὸ δεν μπορεἰ να εἶναι ἄἁσχετο µετην ανθρώπινη προοπτι- κἠ, την εγκόσμµια και την εσχατολογική. Αλλ᾽ οὗτε και αδέ- σµευτη η ευχἠ τούτη εἶναι δυνατὸ να εἶναι απὀὸ την ανθρώπινη Φύση και ύπαρξη. ᾿Ετσι μπορεῖὶ ειθισμέ- να και τυπικά να συµ- περιφξρεται, γενικά, ο άνθρωπος, ὅταν επετειακἀ ἡ ευκαιρια- κά απευθύνει ἡ δεχε- ται ευχές. Κι ακόµη μπορεί αυτέςτις ευχες πολλὲς Φφορἒς να τις συνεκφἐὲρει µε το βά- ροςτης υυλιστικότητας ἡ του πλουτισμού. Όμως δεν παὖύει στις εκδηλώσεις του αυ- τές, ἔστω και ασύνει- δα,να εκφράζεικαινα δηλώνει μεγάλες αλἠ- θειες. Αλήθειες αιώ- νιες και αναλλοίϊωτες. Αλλήθειες που προ- δίδουν και αποκαλύ- πτουν την ανθρώπινη πραγματικότητα. Αλ- λὰ και ελἔγχουν την ανθρώπινη τραγικὀ- τητα και µαταιότητα. Πλασμένος για χρὀνια πολλά ἦταν και εἶναι ο άνθρωπος. Η «εκτου µη ὀντοςειςτο εἶναι παραγωγἠή του προόρισται να εἶναι αιώνια. Αυτὸς ο ατε- λεύτητος προορισμός εἶναι δεδομὲένος στον άνθρωπο και σαφἒ- στατα δηλωμένος. Ο νόμος της φθοράς και του θανάτου επισυνξἒ- βηκεσαν αφύσικο γε- γονός, Γι΄ αυτό και µε την πραγματικότητα τούτη, την τόσο αφι- λόξενη στη Φύση του ανθρώπου, συνειδη- σιακά ουδἔποτε συμµ- µάχησε ο ἄνθρωπος, αλλ᾽ οὖτε και Φυσιο- λογικά συμβιβάστη- κε. Τα τραύματα της πἁάλης τούτης μπορεὶ να Φαΐνεται ὅτι υπερ- νικούν και η ὀύναμη της Φθοράς µπορεί να Φαΐνεται ὅτι κυριαρ- χεί και δυναστεύει. Όμως ο ἀἆνθρωπος και µε τις ευχές που ανταλλάσσει θέλει να εκφράζειτον πόθο για ανεξαρτησία και ελευθερία καινα ζητά ενίσχυση για υπέρ- βαση και παρέλευση του αφύσικου στη ζωήτου. Και μαζί µε τα «Χρόνια Πολλά» συ- νοδεύει την επιθυμία για ευτυχία. Η µακρο- βιότητα, δηλαδή η αιωνιότητα, τότε ἔχει νόηµα σαν συντρο- Φεύεται και διαποτ]- ζεται απὀτην ευτυχία. Η αγεραστη όμως ευτυχία, η απαλλαγμξ- νη απὀ οποιοδήποτε ουσιαστικὀ επηρεα- σμὀ κακότητας ζωή, πὠὼς μµπορεἰὶ να γίνει κατορθωτή Πώς, πιο απλά, ο άνθρωπος μπορεί να διαβεί ἡ ορθότερα να υπερβεί την κοιλάδα του κλαυθμώνος του πα- Τιμή 10 σεντ ρόντος κόσμου, βιώ- νοντας σ᾿ ὅλες τις ὅι- αστάσειςτου το «Χρό- νια Πολλά και ευτυχι- σµένα» Μήπως απὀ μόνες τους οι ευχες ὅρουν μµαγικάἀ και ἁρα αποτελεσματικά στον άνθρωπο Επηρεά- ζουν θετικά τη ζωή του και αποβαΐνουν πηγή πολλών ετὼν ζωής και ευτυχισμέ- νης Θα ᾿ταν τουλάχι- στο αφξἔλεια να δεχτεὶ κανξεναςτούτο. Επομέε- νως πού στοχεύουνοι ευχές και γιατὶ υπο- βάλλονται Κι αν ακὀὸ- µη εκφράζουν µια δἰ- ψακαιμµιαπραγµατικὀ- τητα, ποιό το ὀφελος, αν µἔνουμεοι ἀνθρω- ποι µόνο στα όρια αυ- τού του δεδομένου Ασυιωγχώρητος και Φοβερά αθεράπευτος θα μένει ο άνθρωπος, όταν κινείται και εφὀό- σον ζη στα πλαίσια τούτα. Αλλωστετιτο καλὐτεροπρὀσθεσεἡ εἶδε στη ζωὴ του µε τις τόσες ευχεἒς Ετσι η πραγµατι- κὀτητα µας παρακινεῖ Συνεχεια στη σελ. 2 ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΑΣΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ «... Η πρώτη, η βασική ασφαλώς ὁ/άσταση του θὲ- µατος «4 Ορθοδοξία στο σύγχρονο κόσμο», εἶναι η δυνητικἠ. Τ/ ὁηλαδῆ µπορεί να προσφἑρει η Ορθοδοξία στο σύγχρονο κόσμο. Για µας τους Ορθοδόξους, εφό- σο βέβαια συνε/δητοποιοὺῦ- µετ/ σηµαίνει Ορθοδοξία κα! εφόσο αυτή την Ορθοδοξία τη βιώνουμε καθημερινά, η απάντηση σ᾿ αυτὸ το ερώ- τήµα εἶναι εὐκολη. Μπορεί να συνοψσθε{ στο ὁτ!η Ορ- θοδοξία προσφἑρε τα πὀν- τα. Μπορεί ῥηλαδή να προ- σφἐρε! τη Λύση ὁὅλων των προβλημάτων, που απα- σχολοὺν Τους ανθρώπους ὀχ/ µόνο τους σύγχρονους, αλλά κα! τους ανθρώπους όλων των αιώνων ὡς άτοµα, αλλά κα! ως θνη κα! ως λαούς. Λ/πορεί να προσφέ- ρε! στην παρούσα ζωή την ελευθερία και Τη Λύτρωση απὀ τα οπο/αδήποτε δεσμά κα πάθη του κόσμου τού- του, απὀτις ὀμστυχίεςκαιτις αντιοξοὀότητες, αλλά µπορε{ να προσφέρει κα! τη ὁικαίω- ση κα! τη σωτηρία στην πἐρα του τάφου ζωἠ κα! την εξα- σφάλιση Της αιωνιότητας. Γιατὶ Ορθοδοξία σηµαϊνει την ορθή, τη γνἠσιακαι πλή- ρη ἐκφραση κα! βίωση της «εν Χριστώ αποκαλύψεως» του Θεοῦ, ὁπως αυτή συν- τελέσθηκε µέσα στον κόσμο µε την ενανθρὠώπηση του Χρ/στοῦ, Την επίγεια ζωή Του, τη ὀιδασκαλία Του. - την εν ἔργοις κα! λόγοις-.µε τη σταυρικἠ Του θυσία, µε Συνέχεια στη σελ. 2 Π/ΙΟ/ΓΚΑ Τον τελευταίο καιρὸ ἔχει παρατηρηθεὶ και στον τόπο µας ενδιαφξρον απὀ ορισμένα ἆτομα για τη Γι- ὀγκα. Και ὁυστυχώς υπάρ- χουν μερικοί που ὄχι απλώς εκδηλώνουν ενδιαφξρον γι. αυτή, αλλά και την εχουν αποδεχθεί πλήρως στη ζωήτους. Παρακολου- θούν µαθήµατα, που ὁἱ- νονται απὀ γιογκιστες, που εχουν ιδρύσει «σχολἒς», εφαρμὀὸζουν µε κάθε λε- πτοµέρεια τους ὁρους και τις αρχὲς του συστήµατος αυτού, κάνουν χρήση ορι- σµένης δίαιτας, προσέχον- ταςτιθα φΦάνεήτιθαπιούν, και, µε τον πόθο να γνωρί- σουν περισσότερα και να διεισδύσουν βαθύτερα σ᾿ αυτή τη μέθοδο, υποβάλ- λονται σε κοπιώδη ταξεἷ- δια, για να συναντήσουν στις μακρινές Ινδίες τους μεγάλους «Γκουρού» και να παρουν συμβουλες απ᾿ αυτούς] Πρόσφατα, μάλιστα, πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία συνέδριο, στο οποἱο μεταξύ ἄλλων ἔγινε αναφορά και επιδείχθηκαν βασικές πτυχές της γιογκι- κἠς µεθὸδου, απὀ οµιλητες τόσο κύπριους ὅσο και ξέ- νους. Στο παρὀν άρθρο και στα ἄλλα που θα ακολουθή- σουν κρίναμε σκόπιμο, εξαιτίας των πιο πάνω, να δώσουμεμια, ὁσοτο δυνα- τό, πιο σαφἠ εικόνα για το «σύστημα» αυτό και να προειδοποιἠσουμεγιατους κινδύνους που υπάρχουν. 1. Βουδδιστική και Ιν- δουϊστική μέθοδος. Καιπρώτα-πρώτα πρέ- πει να διευκρινίσουµε πως η Γιὸγκα δεν εἶναι απλώς µια τεχνική μέθοδος, ὅπως ορισμένοι την παρουσιά- ζουν. Αντίθετα η Γιόγκα συνδξεται ἄμεσα, ὡς σύ- Συνέχεια στη σελ. 3 ΣΕΛΙΔΑ 2 “ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΑΣ ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Συνἔχεια απὀ σελ. Ί την ανάσταση κα! σνἀληψή Του, µε την «εκ δεξιών του Θεού κα πατρὀς καθἐδραν» και µε την ἑλευσὴ Του ως κριτή ζώντων και νεκρών, ὁπως αυτή η αποκάλυψη παρσόόθηκε σε µας και ερ: μηνεύθηκε απὀ τους αυτό- πτες και αυτήκοους µάρτυ- ρες και υπηρἑτεςτου Λόγου, τους Αποστόλους, τους αποστολικοὺς και τους ἆλ- λους πνευµστοφόρους Πατέ- ῥρες και Διόσσκόλους της ἔκ- κλησίας. Εἶναι ὁηλαδή η Ορ- θοδοξία ο ἰδιος 9 ενανθρω- πήσας Υιὸς κα! Λόγος του Θεού. Εἶναι ο Χριστὸς µέσα στον κόσμο, διδάσκοντας, ευεργετώντας, αγιάζοντας κα σώζοντας τον κὀσμο. Και ο Χριστὸς εἶναι Το Φως Του κόσμου, είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» ({ω. ιδ”, 6/. Κα η Ορθοδοξία, ταυτ!- ζομένη µε τον Θεάνθρωπο /ησού, εἶναι, επομένως, αυ- τό Το Φως, αυτή «η οδός κα! η σλήθεια και η ζωή». Εκεί- νοςπουζειμµἐσασ᾽ αυτή και που σκολουθε[συτὀότοφως, δεν περπατε/ µέσα στο σκο- τάἁδι. Εκεῖνος που βαδίζει αυτή την οδό, δεν συναντά αδιἐξοδα. Εκείνος που γνω- ρίζεικσ βιώνει αυτἠ την αλἠ- θεια, ελευθερὠνετα! απὀ τα οπο!ιαδἠπογτε ὀεσμά και πό- θη. Και εκείνος που ἔχει αυ- τὴ τη ζωή, δεν φοβάτα, το θάνατο. »ή ὀεύτερη ὁιάσταση του θέματος «Η Ορθοδοξία στο σύγχρονο κὀσμο». που πρέπει να μελετηθεί, εἶναι η προκτική, που αναλύεται! στο πως πρακτικἁ εργάζεται! σήµερα η Ορθοδοξία. Πώς παρουσιόζετα! κα! πώς ενεργεµέσα στον κόσμο κα! πώς προσφέρεται. Αυτή η ὁιάσταση σχετίζεται µε µας, τους Φορείς της Ορθοδοξί- ας. ΑΦφορό την παρουσία και Το έργοπου επιτελείη Ορθόὸ- όοξη Εκκλησία, τόσο ως Θε- σμµὸς κα! οργανισµός, ως στρσατευοµένη ὁηλαδὴ ἔκ- κλησία µέσα στον κόσμο, ὀσοκαιωςπλήρωμα, ωςκλἠ- ρος δηλαδὴ κα! λαός. Στη µελέτη αυτἠς της διάστασης χρειάζεται αντικειµενικἡ εξέ- ταση κα! τοποθέτηση. Χρειά- ζετα! κριτική, κα μάλιστα αυτοκριτικἠ. Χρειάζετα! να απαντηθοὺῦν τα ερωτήματα: Δίδει σήμερα η Ορθόδοξἠ µας Εκκλησία, µε τη ζωή κα! ΤΟ ἕἔργο Της, ζωντανῆ τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κὀσμο Ἡ όχι, και γ/στί Εἰνα/η παρου- σἱα κα! η μαρτυρία της ἔκ- κλησίας σἠμερα τέτοια, ὡστε να µεταποιεί ὀχι µόνο εξωτερικἀ, αλλά βιωµαστικἀ, τα µέλη της σε τέλειες και σεσωσμµένες κατά Χριστό προσωπικότητες κα ἔτσι, ακολούθως, να επιὁρἁ σω- στικἀ στους άλλους, στους εκτός αυτἠς ανθρώπους και Αλαοὺς Και αν ὀχι τι δἑον γενὲ- σθαι Το τελευταίο τούτο ερώτημα, τι ὁξον γένεσθα,, μας εισόγε! αμέσως στην τρί- τη ὁιάσταση του υπὀ εξετα- ση θέματος, Τη ΦεΟνΤΟΛΟΥΙ- κἠ. Κα όταν μιλούμεγια δε- Οντολογικἡ ὀὁιάσταση, δεν εννοούμε το ποιά πρέπει να εἶναι η Ορθοδοξία µέσα στο σύγχρονο κὀσμο, -γιατ/εδώ δεν χωρούν πολλό εἶδη Ορ- θοδοξίας, -η Ορθοδοξία εἷ- ναι µία, - αλλά στο πως πρέ- πει να εργάζεται! µέσα στον κὀσμο. Και η ὁιάσταση τού- τη του προς µελέτη θέματος αφορά και πάλι εμάς τους Ορθοδόξους, την Ορθὸδο- ξη Εκκλησία κα! ως θεσµὀ και ως µέλη. ὀχι ως προς το ποιά μαρτυρία δίδουµε σή- µερα ως µέλη της Εκκλησίας, αλλά ποιά μαρτυρία πρέπε! να δίδουµε κα! πως πρέπει να ενεργούμε, ώστε η ΟΡ- θοδοξία να ελευθερώνει, να αναγεννά, να κατευθύνει, να ειρηνεύε!, να φωτίζει και να σὠζει τον κόσμο. Αυτὸ ίσως πρέἐπεινα εἶναικαιτο βασικὀ- τερο κα! ουσιαστικότερο πρὀβλημα στη µελέτη του θέ- µατος της σὐναξὴς σας, που πρέπει να σας απασχολἠσει. Τ πρέπει ὁηλαδή να κὀνου- µε εμείς µέσα στον ολοτα- χώς τεχνολογικά αναπτυσσὀ- µενο κα µεταβαλλόμενο σύγχρονο κόσμο, ὡὦστε η προσφορό της Ορθοδοξίας να εἶναι ανοικτἠ στον καθέ- να, να κτυπἁ συνέχεια τις πὀρτεςτων συνειδήσεων,να γίνετα! κολυμβήθρα αγια- στικὠν κα σωστικών ναµά- των. ΤΙ πρέπει να κάνουμε εμείς Ο/ κληρ/κοὶ, κα/σεις ως Θεολόγο και µέλη της ἔκ- κλησίας, για να ὁώσουμε στο σύγχρονο κόσμο την ευκαιρία να βλέπει την Ορ- θοδοξία ὀχι από µακριά,σαον κάποιο απολίθωμα του πα- ρελθὀντος, αλλ᾽ ὡς πόλο έλξεως, ως Φως καθοδηγη- τικὀ κα! ανέσπερο κα!ωςπη- γή ζωής, κα ἔτσι να µας ακούουν ο! ἀνθρωποι και!να ανταποκρίνονται στην πρὀ- σκλησήτης,που εἶναι αυτήη ἶδισ η πρὀσκληση του Χρι- στού προς κόθε οδοιπόρο της ζωής: «δεύτε προς µε πάντες Οἱ κοπιὠντες κα! πε- ΦορΤτ!σμὲνο!, καγώ αναπαύ- σω υμὰς» (Λ{ατθ. α΄ 26)/. »/δού το χρὲος που ανυψώὠνεταικατακὀόρυφο μέ- σαµας, Μπροστά σ᾽ αυτότο χρέος εμείς τουλάχιστο αι- σθαονὀμαστεσυντριβἠ. Οκό- σµος ὑστερα απὀ εἶκοσι αι- ὠὦνες, αφότου ο Χριστὸς ἡρ- θε στη γη, εξακολουθεί να παραπαίε! στην αναζήτηση των προσανατολισμών του, στην αναζήτηση της γαλή- νης, της ευτυχίας κα! της χα- ρᾶς, κα! δεν Τις συναντά. Βυ- θίζετα! καθηµερινἀ και πιο πολύ στην τραγικὀτητα του οράματος του μυθικού Προμηθεσ. »,..Γαναο ανταποκριθού- µε όμως σ᾿ αυτὴ την απο- στολή, δεν αρκείη θεωρητι- κἠ γνώσητης Ορθοδοξίας,η γνώση ὁηλαδή της ορθής δογµατικἠς πίστεως κα ὅι- ὁασκαλίας. Χρειάζεται και η βίωση αυτήςτηςγνώσεωςσε κάθε στιγµἠ, σε κάθε εκδἠ- λωση της ζωής µας, µε την πνευματική κα µυστηριακή µεαυτή αναστροφἠ µας. ΛΙέ- σααπ᾿ συτού του εἶδους τη βίωση της Ορθοδοξίας θα εἶναι αποτελεσματική και η προσφορά της στο περιβάἀλ- Λον µσς. Γιατί η θεωρητικἠ γνώση, χωρίς τη βίωση, ὅεν εἶναι γνώση τέλεια, εἶναι επιφανε!ακἠ κα άκαρπη, και γ/ αυτό δεν εἶναι σωστικἠ. «Γνώσεσθε την αλήθειαν κα η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (/ω.η”, 32), µας λέγει ο Χριοστὸς. Αν μέσα µας όμως δεν αισθανόμαστε αυ- τὴ την ελευθερία, σημαὶνει πως δεν γνωρίσαμε την αλή- θεια, ἡ τουλάχιστο δεν τη γνωρίσαμε κατὰ τέτοιο τρό- πο, που να συνἐχε! όλο το εἶναι µας, να συγκλονἰίζει τῃν ὑπαρξὴ µας και να κατευθὺ- νει την πορεία µας σε κἆθε στιγµή. Και η Ορθοδοξία εἷ- ναι η αλήθεια. Αν εμείς ἔχουμε πλήρη γνώση τῆς Ορθοδοξίας, τὀτε αυτὴ η γνώση θα µας οδηγήσει στο να σισθανὁὸµασγε εκείνοπου ο Απόστολος Παύλος οµο- λογεί «Ζω δε ουκέτ! εγώ, ζη δε εν εµοί Χριστὸς» (Γαλ.β᾽, 20). Κα ὅταν «ζη εν ἐμοί Χριστός», τότε η Ορθοδοξία γίνετα! µέσα µου Φλόγα ὀχ, που καταναλίἰσκει, αλλά που δηµ!ουργεἰ, Φλόγα που οδηγεί σε ενέργεια κα! δρά- ση κα! που δεν µε αφήνει να ησουχάσω, ὅπως δεν άφηνε τον Παύλο να ησυχάσει η συναίσθηση ὁτι µέσα του ζούσε ο Χριστός. Τότεη Ορ- θοδοξία στο σύγχρονο κὀ- σµο μάχεται, δεν συστέἐλλε- ται, γίνετα!φως, γίνεται ζωή, γίνετα/ δύναμη και μέσο θὲ- ωσης. »ΑΛΛλά και µια άλλη αἷ- σθηση, ὀχι µόνο της παρου- σίας του Χριστού µέσα µας, πρέπε!να µην µας αφήνεινα ησυχάζουµµε: Η αἴσθηση της παρουσίας του Τούρκου εἰ- σβολέα στη νήσο μαςκα/της κατοχής της µισἠς πατρίδας μας. ΜΗ ανησυχία, που πηγά- ζει απὀ το αίσθημα της πα- ρουσίας του Χριστού µέσα µας, εἶναι µια ευχάριστη, µ!α γλυκιά ανησυχία, που µας ειρηνεύε!, που µας καταξιώ- νει τη ζωή και την αποστολἠ µας. Η ανησυχία ὅμως απὀ την παρουσία του Τούρκου εισβολέα στην πατρίδα µας εἶναι αγων/ώδης και πικρή. Η Ορθὀὸδοξἠ µας Εκκλησία, ως γνωστὸ, στάθηκε πάντα πρωτοπόρος στους αγώνες του Ἔθνους µας γ/αελευθε- ρία κα εθνική επιβίωση. Σἠ- µερα που ο αγώνας µας δεν εἶναι µόνο εθνικὸς - γιατςο εισβολέας εἶναι και αλλό- ϐθρησκος -, αλλά εἶναι «γ/α του Χριστού την πίστη την αγία κα! της Πατρίδας την ελευθερία,» περισσότερο προβάλλει αυτὸ το χρέος για µας, γ/α την Εκκλησία. ΓΙα µας τους κληρικοὺς και για σας τους Θεολόγους, να γ[- νουµε οἱ πρόμαχοι κα! οἱ σηµαιοφὀρο! στον αγώνα γα ελευθερία κα ὁικαιοσύ- νη στη νήσο μας. Τετρακόσι- ες κα! πλξον εκκλησἰες στον κατεχόμενο βορρά της πα- τρἱδας µας ὅεν Λλειτουργή- θηκαν οὐὗτε και Φέτος. ΛΠέ- νουν εκεί ερειπωμµένες, βε- βηλωμένες. Χρέος µας εἶναι να θερµαΐνουμµε κα! να κρα- τοῦμε ψηλά το αγων!στικὀ φρόνημα του λαού µας. Λα σταθούμε ορθο/ κα! ογων/- στὲς ανυποχὠρητο! για την σπελευθέρωση της σκλα- βωμένηςγηςµας. Κα!ιπρώτα απ᾿ ὁλα να τονίσουμε την πίστη κα! την αναγκαιότητα της προσευχἠς προς τον Θεὅ, τον Δημιουργό του δι- καίου, να µας βοηθήσει σ᾿ αυτό τον αγώνα. «Μη πεποί- θατεεπ᾽ άρχοντας, επ/ υιοὺς ανθρώπων, οἷς ουκ ἐστι σω- τηρία» (Ψαλμ. ρμστ᾽, 3). Και ὕστερα να συστρατευθούμε όλοι κα! να επιστρατεύσου- µεκοι ὀλεςτις δυνάμειςπου ὀιαθέτουμε στη στήριξη του λαού µας στον αγώνα που ὁιεξάγουμε, µέχρ) τη μέρα που θα μπορέσουμε να γι- ορτάσουµε τη γἐννησή του Χριστοῦ κα στις σκλ αβθωμέὲ- νες σήμερα εκκλησίες μας...». (Απὸ τοχαιρετισµό της Α.Λ. του Αρχιεπ/,σκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου στο συνὲδριο της ΠΕΕΘ)/. Την όλη σκηνή πλαι- ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Ἅμοαισνὰ Ἔσβ[ῆ Ἡ Τηὔέ [6ὔΐ ο σιώνουν απὀ κάτω ὄεκαεν- νξα εγκόλπια µετις μορφές προφητών και του πρεσβυ- τέρου Λογγίνου και του δι- ακόνου Ιωάννη στις άκρες, ενὼ απὀ πάνω ἕνας σταυ- ρὸς και οι δώδεκα απὀστο- λοι. Στον τοίχο πάνω απὸ την αψίδα αριστερά του δί- λοβου παραθύρου ο Μωῦ- σής λύει το υπόδημά του μπροστά στην Φλεγόμενη βάτο και δεξιά παραλαμβά- νει τις εντολὲς. Από κάτω, στατριγωνικἁ διάκενα, δυο ιπτάµενοι ἀγγελοι προσφξ- ρουν σφαίρα στον Αμνό του κεντρικού μικρού εγ- κολπίου, ενώ στα πόδια τους, πάλι σ᾿ εγκόλπια, ψηφιδογραφούνται στ᾽ αριστερά ο Πρόδρομος και στα δεξιἁ η Θεοτόκος. Ολα εκεὶ εἶναι µεγα- λειώδη. ᾿Ολα καταυγάζον- ται απὀ το Θαβώρειο Φως. Σε αναγκάζουν να το αι- σθανθεὶς και να γονατίσεις µπροστά του. Σε αναγκά- ζουν να καταλάβεις τη ση- µασία της μεταμόρφωσης του κοινού θνητού σε ζωή αιωνιότητας, ζώντας µετην ελπίδα της Ανάστασης. 0 Χριστός στη Μεταμόρφω- ση του Σινά το υπόσχεται στον κάθε πιστὀ. ΠΠροσει- χόµαστε. Το χρυσόλευκο Φως της παράστασης κα- ταλάμπει στις ψυχὲς µας, ὁπωςτότεκαι στους Μαθη- τς. Ευτυχῶώς που η ὁόλη σύνθεση µας διάσωσε και δυο ευγλωττότατες επι- γραφές που τη χρονολο- γούν: «Εν ονόματι Π(ατρ]ὸς και Υιού) και αγίου Πν(ει- µατος) γἔγονεν το παν ἔρ- γον τούτο υπέρ σωτηρίας των καρποφορησάντων επ] Λογγίνου του οσιωτάτου πρεσβ(υτέρου) και ηγουμέε- νου». Αυτή εἶναι η πρώτη στην ταινία πάνω απὀ τα κεφάλια των προφητών στα εγκόλπια. Η δεύτερη, ανάμεσα στα ἴδια εγκόλπια, καταγράφει: «Σπουδή Θεο- δώρου πρεσβ(υτξρου) και δευτ(ερεύοντος) ινδηκτιώ- νος) ΔΙ΄ (ΙΔ΄/)». Τούτο αντι- στοιχεί στα ἔτη 565-566. Αλλά το καθολικὀ δεν τε- λειώνει στην αψίδα του |ε- ρού. Αριστερά µας αναμξ- νει το παρεκκλήσιο του Αγίου Ιακώβου και δεξιά το παρεκκλήσιο των εν Σινά και Ραϊθὼ αναιρεθέντων Πατέρων. Προχωρούμε προςτο δεύτερο παρεκκλἠ- σιο. Μαθαΐνουμε µε συγκί- νηση για τα εντοιχισµένα λείψανα των 40 αναχωρη- τῶν του Σινά και των ισάρι- θµων ασκητὠν της παρα- θαλάσσιας Ραϊθώπου κατἒ- σφαξαν στις αρχὲςτου Βου αι. Βλέεμμινες της Αφρικής, Μάρτυρες της πίστης και μετά το 313 μ.Χ.! Μας τραβά ὅμως, το περεκκλἠσιο της Αγίας Βά- του που βρίσκεται ακριβώς πίσω απὀ την αψίδα του καθολικού µε αγία τράπεζα τετρακιόνια που θεμελιώ- θηκε στις ρίζες της Βάτου. Εἴμαστε στον τόπο του Βι- βλικού γεγονότος και του πρώτου ναού που ἵδρυσε η Αγία Ελένη. Γύρω µας θαυ- µάσιες Φαγεντιανὲς πλάκες ως ἕνα. σηµαντικὀ ύψος. Προκαλούὑν εντύπωση Ψη: Φιδωτός σταυρὸς στην κόγχη, του 1Όου αιώνα και µια εικὀνα της Βρεφοκρα- τούσας Θεοτόκου που Τη δεἰχνει να κάθεται µέσα στη Φλεγόμενη Βάτο. Ας µη λησμονούμε, µας εἶπε ο π. Παύλος, πως η Βάτος, η καιοµένη και µη κατακαιομἔ- νη τη Μητέρα του Χριστοῦ εἶναι που συμβολίζει. Γι΄ αυτό και το παρεκκλήσιο εἶναι αφιερωμένο στον Ευ- αγγελισμµό. Για να μπεῖτε στο µικρὀ αυτό ναό, πρέπει να βγάλε- τε τα παπούτσια σας, µας τονίζει εµφαντικά ο ξενα- γός µας. Και συμπληρώνει απὀ τη Γραφή: «Και Μωυ-. σἠς ποιμένων τα πρόβατα Και εἶπεν εγὠ ειμἰ ο Θεός του πατρὸς σου, Θεός Αβραάμ και Θεός Ισαάκ και Θεός Ιακώβ». ( Εξοδος Υ', 1-6) Αφήνουμε τα παπού- τσια κατά µέροςκαι εισερχό- µαστε στον παν[ερο ναό µε σιγἠ. Τώρα λαλεῖ η καρδία ὁσατο στόµα δεν μπορεϊΐ να εκφράσει. Μας καταλαμβά- νειο ἴδιος Φόβος που κατέ- βαλετο Μωύσή.Πατάµε σε αγία γη. Ακούμε τη Φωνή του Θεού. Αναπλάθουµετο θέαµα. Η βάτος πεπυρωμέ- νη στις φλόγες και την ἰδια στιγµἠ αναλλοίωτη. Το μἒ- γα θαύμα επαναλαμβάνε- ται. Κανένας µας ὅεν αρ- θρώνει λέξη. Πἐέφτουµε στα γόνατα και δεόµαστε στον Κύριο. Εκεΐνη τη στι- Το /ερό Βήμα της Αγίας Βάτου Ιοθὀρ του γαμβρού αυτού του Ἱερξως Μαδιάμ και ἠγαγε τα πρόβατα υπό την ἔρημον και ἠλθεν εις το όρος Χωρήβ. ᾿Ωόθη δεαυ- τὼ άγγελος Κυρίου εν πυρί Φλογός εκ του βάτου, και ορά ότι ο βάτος καϊεται πυ- ρἱ, ο δε βάτος ου κατεκαἰε- το’ εἶπε ὅε Μωυσής πα- ρελθών ὀψομαι το ὁραμα το µέγα τούτο, ότι ου κατα- καίεται ο βάτος' ὡς δε εἶδε Κύριος ότι προσάἀγει ιδεῖν, εκάλεσεν αυτόν ο Κύριος εκ του βάτου λέγων Μωῦσή, Μωῦσή' ο δε εἶπε' τι εστί: ο δε εἶπε' µη εγγίσης ὧδε' λἌύ- σαι το υπόδηµα εκ των πο- δών σου ογαρτόπος,ενω συ ἕστηκας, γη αγία εστί, «ΧΡΟΝΙΑ Συνἔχεια απὀ σελ. 1 και µας επιβάλλει -- προαιρετικἠ εἶναι η επιβολή τούτη -- µια ἄλλη επιλογή. Ενα ἄλλο σχήμα ζωής και µια διαφορετικἡ προ- σξεγγιση των γε- γονό- των ζωής, του χρόνου ζωής, της ζωής µας σε συνάρτηση και βιω- µατικἠ κοινωνία µε την ὀντως Ζωή. Το «εγώ ειμΙ... και η ζωή» το διακήρυξε το αψευδὲς στόμα του Κυρίου. Και που ση- μαΐνει ὁτι η ζωὴ δεν υπάρχει εξω και περα γμἠ τίποτε ἆλλο ὁε χωρεἰ. Παραµένουµε άλλος λιγό- τερο, ἆλλος περισσότερο, «συλλαλούντες τω Θεώ» κι αναχωρούμε «εν σιγἠ». Στην ἐεξοδό µας απὀ το καθολικὸ προσκυνούµε τη λειψανοθήκη της Αγίας Αι- κατερίΐνης, που βρίσκεται στ᾽ αριστεράτης Αγίας Τρά- πεζάςτου και πληροφοροῦ- µαστε για την ὕπαρξη ἆλ- λων ἔξι παρεκκλησίων ανά τριών στις απολήξεις των κλιτὠν, ὅπου τιμώνται οι ΄Αγιοι Κοσμάς και Δαμια- νὸς, ο ΄Αγιος Συμεών ο Στυλίτης, η Αγία Αννα, ο Αγιος Αντύπας, οι Αγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη και η Αγία Μαρϊνα. ΠΟΛΛΑ» απὀ τον ἰἴδιο το Χρι- στὀ. «Εγὠ ἠλθον, ἵνα ζωήν ἔχωσι και πε- ρισσὀν ἔχωσι», σ᾿ ἆλ- λη περίπτωση διατὺ- πωσε. ᾿Ετσικαθὀρισετα πλαίσια της ζωής και αφόρισε την ἔννοια της ἄζωης ζωής. Γι] αυτὀὸ και οἱ ευχἒς, οι δικὲς µας ευχές, τότε μόνο ριζώνουν κι αποδίδουν καρπούς, σαν ριζώνουν και αρ- δεύονται µέσα στο Σώμα του Χριστοῦ, «ο εστιν η Εκκλησίἰα». Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Προσκύνημα στον ᾽Αγιο Λ/κόλαο Στέγης Δεν ἦταν απλὼς µια εκδρομή αναψυχἠς. Ἠταν µια ψυχική αναγ- καιότητα. Η θλιβερή θὺ- µιση της πυρκαγιάς του περασμένου καλοκαιρι- οὐ, που αποτέφρωσε τὀὸ λαο Στέγης το πρω! της Κυριακής. Η κατανυκτι- κἠ Θ. Λειτουργία µε την ομορφιά του τοπίου, ἔστω και µισοκαμένου,, ἔδιναν παρορμήσεις για πνευματικἐὲς εξάρσεις. δἁἆάσος της γύρω περιο- χἠς και σταμάτησε λίγα μόνο µέτρα ἔξω απὀ την αρχαία και ιστορική εκ- κλησία του Αγίου ΝΙΚο- λάου Στέγης στην Κακο- πετριὰ, επέβαλλε αυτὴ την προσκυνημµατικἡ εκ- ὁρομή. Αλλά και η συγ- κυρία της µνήµης τους Αγίου Νικολάου, στις 6 Δεκεμβρίου, µε τη μέρα της Κυριακής, ἔδωσε στην προσκυνημµατικὴ αυτη εκδρομἠήτο χαρμό- συνο ευχαριστιακὀ και δοξολογικὀ τόνο µιας µι- κρἠς πανἠγυρης. Νέοι, Φοιτητές, σπουδαστες και στρατι- ὠὦτες, παλιά µέλη των Κατηχητικὠν Κινήσεων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής και της Ενωσης Χριστι- ανὼν Ορθοδόξων Νέων «Ταρσίζιος», εἶχαν µετα- βεῖ απὀ το απὀγευματου Σαββάτου, 5 Δεκεμβρὶί- ου, στην Κατασκήνωση. Ο κατανυκτικόὸς Εσπερι- νός, που τελεσθηκε απὀ το Διευθυντὴ της ἱερατι- κής Σχολἠς «Απόστ. Βαρνάβας» Αρχ. Διονύ- σιο Κυκκώτη, και η βα- θειά και ειλικρινἠς συζἡ- τηση, που έγινε την ὡὦρα του δείπνου πάνω σεθε- µατα εκκλησιολογικἆ ἔδωσε την ευκαιρία για σαφξέστερη τοποθέτηση σε θεματα ζωῆς. τα μέλη της Ε.Χ.Ο.Ν. «Ταρσίζιος» και άλλοι προσκυνητές µετξ- βησαν στον ᾿Αγιο Νικό- Αναβίωναν µέσα µας παλιὲς μέρες. Ιδιαϊτερα συγκινητική ἦταν η ώρα που γινόταν λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Νικολάου µέσα στην ολόὸ- Φώτη και ηλιόλουστη μξ- ρα. ζΖζωντάνεψαν τούτη τη στιγµή μὲρες µιας πρωτοχριστιανικἠς σύ- ναξης, καθώς οἱ γιορτά- ρηδες µοίραζαν τα στα- ρένια κόλλυβα και την πίττα της γιορτής τους. Αλλά συνάμα, μαζί µε μας, σαν σκυφτοῖ περ- νούσαμε κάτω απὀ την εικόνα, παρξέλαυναν οι χοροϊ των οσἶίων καιτων μοναχών, που για αιώνες εγκαταβίωναν στον ἁγιο αυτὸ τόπο. Μαζί, λοιπὀν, προ- σκυνητές και πνεύματα αγίων, τιµήσαμµε κι εκ- Φράσαμετην αγάπη µας στον ἆγιο Νικόλαο. Εἶναι ο προστάτης της Κατα- σκἠνωσής µας. Αυτός, που πάντα µας Φρουρεῖ και στις στιγµες της χα- ράς µακαιστις δύσκολες ὠρες, Το καλοκαίρι ζἠ- σαμε ψηλαφητά το θαύ- μα του. Μας εσωσε απὀ βεβαιη συμφορά. Μετὰ τη 6. Λει- τουργία εξελίκτηκαν σκηνὲς μοναδικές. Παλι- οἱ φίλοι ξανάσμµιγαν και ανανξωναντην εγκαρδιό- τητά τους. Ξαναζωντά- νεψαν οἱ εµπειρίες στο κοινό παιγνίδι και στο κοινό τραπεζ. Ναι, η µέε- ρα τούτη στάθηκε ση- µαδιακἠ για όλους µας. ΧΡΧΙΟΤΠΙΟΚΟΓΙΙΚΙΗ ΟΓΙΚὙΚΧΙΟΟ Συνέχεια απὀ σελ. 1 µε, αδελφοί. ΓΠΠάνω απὀ τα µίση και Τα πάθη, πάνω απὀ τις αδικίες και τις αρπαγές, πόνω απὀ τους δυνατούς κα) τους αδύνατους, υπάρχει! η αγάπη του Θεοῦ. Κα μαρτυρία αδιά- ψΨευστη αυτής της αγάπης, η ενανθρώπηση του Χριστοῦ. Στηριζόµενο στην ἄπειρη τούτη του Θεού αγάπη, «άνω σχώμεν τας καρδίας», «ἄνω σχώµεν» τις ψυχὲς κα!τα φρονή- µατα. Ας µην υποκύψουμε μπροστά στην αδικία. Με πίστη στον Θεὁ κα! στο δίκαιο του αγὠώναμας, ας σταθούμε ορθοἱ και ορθοἰ ας υπερασπισθούµε Τα δίκαιἀ µας. Ας χαρόξουµε την πορεία µας χωρἰς παλινωδ[ες κα! αντιφάσεις. 4εν χάνον- τα! ὁσοι αγωνίζοντα! για Το δίκαιο. Χάνοντα! εκείνο! που μένουν µε σταυρωμἑνα τα χξἑρια. Εκείνοι που µοιρολατρικἁ δἐχοντα! την σδ/κία. Ας σφυρηλατήσουμε λοιπόν την ενότη- τἁ µας κα ας πιαστοὐμεχξέρ)/ µεχξρ!, ὀχιμόνογιανα Φράξου- µετο ὀρόμο στη νομιμοποίηση και επέκταση Της κατοχής και της αδικίας, αλλά γ/ανα απελευθερώσουµε τη σκλαβωμένη γη µας και να πετύχουμε Την πλήρη αποκατάσταση των δν καιωμότων του λαού µας. Ο αγώνας µας ε/να! δίκαιος, και γ! αυτὸ ευλογημένος απὀ τον Θεό...». 3. Σημασία της Ελλη- νικἠς γλὠσσας. α) Η ελληνική γλὠσσα ἔχει ιστορία 3000 χρόνων. Στο ελληνικὸ ἔθνος δηµι- ουργήθηκε µια μακρά και ενιαία παράδοση, Για σκο- πούς µελετης της γλὠσσας τη χωρϊζουμε σε αρχαία, µεσαιωνικἡ και νεότερη, όπως συμβαίνει µε την ελ- ληνικἡ ιστορἰα και την ελ- ληνική λογοτεχνία. β) Η ελληνική γλὠσσα αποτελεῖ αναπὀσπαστο μέ- ρος των εκκλησιαστικὠν μας κειμένων. Στην ελληνι- κἡ γράφτηκε ολόκληρη η Καινή Διαθήκη και ενα µεγά- λο πλήθος πατερικὠν κειµέ- νων. Σ᾽ αυτὴ πρωτογρά- Φτηκε η Θεΐα Λειτουργία, που τελεἶται στους Ορθό- ὄοξους ναούς όλου του κὀ- σµου, αυτὴ χρησιµοποϊη- σαν οι εκκλησιαστικοί µας υμνογράφοι. Η ελληνική γλὠσσα υπήρξε το ὀργανο της ἐκφρασηςτων Ελλήνων συγγραφέων (αρχαίων, βυ- ζαντινών και νεότερων). Αν κάποιος δεν γνωρίζει καλά την ελληνική σ᾽ ὀλεςτηςτις μορφές, ο μεγάλος αυτός πνευµατικὸς θησαυρός θα παραμένει κἄτι ἄγνωστο. Αποτελεϊῖ εθνική ανάγκη λοιπόν η σπουδἠ της ελλη- νικής γλὠσσας απὀ όλους τους ᾿Ελληνες, γιατί συνδε- θηκε τόσο πολύ µε την ιστορία και τη Θρησκεία του ἔθνους µας. Γράφει πολὺ ορθά ο Γ. Θεοτοκάς: «Η ορθοδοξία ως η γνησιό- Συνέχεια απὀ σελ. Ί στηµα, µε τις πολλες πα- ραλλαγέςτων δύο μεγάλων ανατολικὠν θρησκείων του ἱΙνδουϊσμού και του Βουό- δισμού. Απ᾽ εκεί, λοιπὀν, ξεκι- νά και στο πλαῖσιο αυτό κι- νεῖται. Στηρἰζεται πάνω στο ἔδαφος αυτών των θρη- σκειών, και µέσω αυτών ασκείται. Κατά συνέπεια και οι «μεγάλοι» νδοί δά- σκαλοι, όπως για παρᾶδει- γµα εἶναι ο Μπᾶμπα Σαου- ἀν Σἰνγκ Τζι Μαχαρᾶτζ, εἷ- ναι ηγέτες θρησκευτικοἰ. Και, επομένως, εἶναι φυσι- κὀ τα άτοµα που «ασκούν- ται» και κάνουν χρήση της «τεχνικής» μεθόδου της Γι- ὀγκα, τελικά συγχύζονται θρησκευτικἀ, προσδἔνον- ται στο ἆρμα των θρησκει- ὦν αυτών, και καταλήγουν στην αμφιβολία ἡ και να αρνούνται βασικἁ δόγματα της Ορθόδοξη Πίστης µας. ᾿Ετσι αποδέχονται ἠ αναμι- γνύουν τις παράξενες και μυστικιστικές θεωρἰες του Βουδισμού και του ἱνδουῖ- σµου µε το Χριστιανισμό. Κιακόµη οιοπαδοί αυ- τού του συστήµατος εµφα- νίζονται ενθουσιώδεις υποστηρικτές ενὸς ϐρη- σκευτικοὺ συγκρητισμου, χωρίς όρια και φραγμούς, Ο Θεός, λενε, ἔστειλε στον κόσμο πολλούς απεσταλµέ- νους και ὁλοι μίλησαν και Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ] τερη και θερµότερη ἐκ- Φραση του χριστιανικού πνεύματος, η πλησιέστερη στις πρὠτες πηγές, συνυ- Φάνθηκε τὀσο πολύ µε τη γλὠσσα µας, µε την κλασ- σικἠ ελληνικἡ παιδεία και µε όλη την εθνικἠ µας πο- ρεία, ὡὧστε, αν τη χάναμε ποτξ, θα χάναµε τον ἴδιο τον εαυτό µας». Υ) Π ελληνική γλὠσσα εισεδυσε σε µεγάλο βαθμό σε αρκετὲς ευρωπαϊκές γλὠσσες, ιδίως στην αγγλι- κἠ, γαλλική, γερμανική, ιταλική. Οἱ λεξεις π.χ. τηλέ- Φωνο, Ψυχολογία, τεχνο- λογία κ.ά. χρησιμοποιούν- ται απὀ ευρωπαϊκές γλὠσ- σες, καθώς και πολλοϊ ἆλ- λοι επιστημονικοί και τεχν!- κοί ὁροι. Υπολογίζονται σε 10.000 οι λεξεις της ελλη- νικἠς που υπάρχουν στις ευρωπαϊκὲς γλώσσες. 4. Η ανάγκη µελέτης της ελληνικής γλὠσ- σας σ᾿ ὀλες της τις μορφὲς. α) Μερικοί δξχονται µό- νο την ανάγκη µελέετης της νέας ελληνικής γλώσσας καιαπορρίπτουντις παλαιό- τερες μορφἒς της (αρχαία και βυζαντινή], γιατί δήθεν ανήκουν στο μακρυνό πα- ρελθόν και δεν ἔχουμε να ωφεληθούμε πολύ απ᾿ αυ- τές, Πρεπει όμως να ξέροι- µε ὅτι πάρα πολλες λέξεις της αρχαϊῖας ελληνικής ὅια- μιο αποκάλυψαν µέρος τηςου- ράνιας αλήθειας. Ετσι ο Βούδδας, ο Μωάμεθ, ο Ζωροάστρης, ο Γκουροῦ Αρτζάν, ο Χριστός, ο Κομ- Φούκιος, ο Παο Τσε τοπο- θετούνται πάνω στο ἴδιο επίπεδο. Και, σύμφωνα µε τα πιο πάνω, οἱ γιογκιστές αυ- τοί προχωρούν ακόµη πε- ρισσότερο και παρουσιά- ζουν κείμενα απὀ το ιερὀ ευαγγξλιο, τα οποία κα! πα- ρερμηνεύουν, ὥστε να συμφωνοὺν µε τις δικὲς τους αντιλήψειςκαι κρίσεις. Για παράδειγµα ο γιὀγκα Κιρπάλ ΣΙΥκΚ στο βιβλίο του: «Τα συστήµατα τηςτΤι- ὀγκα», ὁεν παραλείπει να παρουσιάζει, µέσα σ ἕνα σύνολο αλλοιώσεων και παραχαράξεων, την Αγία . Γραφή σε συμφωνία µετις | βασικές δοξασίες των μεγά- λων δασκᾶλων του Γιογκι- σμοῦ (σελ. 244-254). Παραπλανητικὀ σύστημα Ετσι, λοιπὀν, ενώ η Γιόγκα σχετίζεται στα πρὠ- τα στάδια, ὁὀπως θᾳ δούμε αναλυτικότερα, µε ασκή- σεις σωματικὲς και πνευµα- τικ αυτοσυγκέντρωση στη συνέχεια αποπροσανατο- λίζει θρησκευτικἀ τους οπαδούς της, ὀπου κι αν αυτοί βρίσκονται, και ενώ τους υπόσχεται ειρήνη εσωτερικἠ και ισσοροπία, παράλληλα τους κατευθύ- νεισε ὀρόμους σκοτεινοὺς, ὀπου κυριαρχεἰ η άγνοια, η πλάνη, ο θρησκευτικός συγκρητισμὀς και µυστικι- τηρούνται κα! σήµερα εἶτε αυτοῦσιες εἶτε µε μερικἒς αλλαγἒς, που εὔκολα κατα- νοούνται. Στην Κύπρο μά- λιστα διασώζονται αρχαϊες ελληνικες λέξεις, που δεν χρησιμοποιούνται σήµερα στην Ελλάδα. β) Η µελέτη της αρχαϊί- ας και βυζαντινής γλὠσσας και λογοτεχνίας ωφελεί πά- ρα πολύ στον εμπλουτισμό του νεοελληνικού λόγου. Μεγάλοι λογοτἔεχνες, ὠωφε- λήθηκαν πολύ απὀτη µελέ- τη αρχαίων και βυζαντινών συγγραφξέων και χρησιµο- ποίησαν λέξεις τους στα ὅι- κά τους κείμενα, σε νεοελ- ληνικἡ βέβαια µορφή. γ) Εκεϊνοςπου γνωρίζει καλά την αρχαία ελληνική, μπορεί να χειριστεί καλύ- τερα και τη νξα ελληνική. Ο Κ. Τσάτσος, ο πρὠτος που εκλέγηκε πρὀεδρος της Ελ- ληνικής Δημοκρατίας, ἠδη απὀ το 1964 τόνισε στην Ακαδημία Αθηνών τα εξής: «Τα Αρχαΐα Ελληνικά δεν εἶναι ξενη γλὠσσα. Εἶναι η γλὠσσα µας, η ρίζα της ση- µερινής µορφής. Εχει την ἴδιαν ιψυχήν, τον ἴδιον εσω- τερικὀν ρυθμὀν. Εἶναι η ακξ- νωτος πηγἡ προς εµπλου- τισμὀν, προς εκλἔέπτυνσιν, προς αποκρυστάἆάλλωσιν της σημερινής µας γλὠσ- σης. ᾿Οσοι δεν γνωρίζουν καλά αρχαΐα, δεν μπορούν να γράψουν και καλἠν ὅη- µοτικήν». Τελικὸς στὀχος: Τζίβα Ατµμα ὌὌμως, αφοὺ Φθάσα- µεως εδὠ, θαπρέπει να κά- νουµε και µια ἄλλη, τη σπουδαιότερη αποκάλυψη γύρω απὀ τη θρησκευτική διάσταση που προσλαμβά- νει ο γιογκισμός. Θα επα- νἔλθουµε σ᾿ αυτή και υστερότερα, µε περισσό- τερες λεπτομέρειες. Εδώ απλώς σημειώνουμε ὅτι, σύμφωνα µε τις διατυπώ- σεις των επισήμων δασκά- λων της Γιόγκα, ο ασκούμε- νοςσ᾽ αυτή θα φθάσει, µε- τά απὀ πολλά προηγούμµε- να στάδια, σε µια τελική κα- ΣΕΛΙΔΑ ὃ «Ο Χριστός ἠλθε για να γίνει η ἴδια η ζωή µας» Και Φέτος τις µερες των Γιορτών τα µέλη των Χριστιανικών Συνδέσμων Γυναικών της ἱεράς Αρχιε- πισκοπἠς ὅὀιέἔνειµμαν στα σπίτια των ενοριτώὠν τους µια καλαΐσθητη Χριστου- γεννιάτικη κάρτα, σε µορ- Φφἠ τριπτύχου, στην οποία δέσποζε σε τετραχρωμµἰα η εικόνα της Γεννήσεως. Στις σελίδες της παρατεθηκαν αγιογραφικἁά και πατερικὰ κείµενα, που αναφέρονται στη Γέννηση του Χριστοῦ, ως γεγονότος που προφη- τεύτηκε, που εκπληρώὠθηκε και το οποίο καλούμαστε εμεὶς να βιώσομε. Και με τον τρόπο αυτό οι ενορίες µας, µέσω των Χριστιανικών Συνδέσμων Γυναικὠν, επιδίωξαν την επικοινωνία µετα µέλητους και θέλησαν να εκφράσουν την αγάπη τους αλλά και την πρὀσκλησή τους για µια στενότερη επαφἠ και συνεργασία µαζί τους. Τα κείµενα: α]) «Τα απο- μνημονεύματα του Στρατηγού Ν]ακρυγιάν- νη», β) «Κύπρος, η Ελληνική κιη Αγία Νήσος» και Υγ) «Η εγκληματικότητα στις μέρες µας»θα συνε- χισθούν στην επόμενη μας έκδοση. τάσταση «εωδαιμονίας» και «χαράς»! Καισετιθα συνί- σταται αυτὴ η χαρά Στην ἔνωση της ψυχής µε την ΥΠΕΡ ΨΥ ΧΗ,που στη γλὠσσα τη Σανσκριτική ονομάζεται Τζῖβα-άτμα. Αυτή η Τζίβα-άτμα εἶναι το πιο αὀριστο και απρὀσωπο ὀν, αν εἶναι ον. Εἶναι κάτιτο «ἀπιαστο», εἶναι µια «ανακά- λυψη» των πλανημένων μυαλών των μεγάλων Γκουρούῦ. Σεπαίρνει λοιπόν η Γιόγκα απὀ τις σωματικὲς ασκήσεις και σε εναποθξετει στο Τζίβα-άτμα. Σου στερεὶ τον προσωπικὸ Θεό, σου κλεἶνει το ὀρόμο που οδη- γεῖ στην Βασιλεία του, και σε παραπλανά, ὅπου και ὅπως θέλει. σμὸός. ΕΠΕΣΚΕΨΑΤΟ ΗΜΙΑΣ Εξ ύψους ο Σωτήρ ημών...» ψάλλει η µικρή χο- ρωδία της Νεανικής Κίνη- σης «Ταρσίζιος». Απλό αλ- λά πλούσιο σε εγκαρδιότη- τα και Χχριστιανικἡ αγάπη ἦταν το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε απὀ τους νξους του «Ταρσίζιου», µε την ευκαιρία των Γιορτώὠν, στην Κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου Στέγης, στις 4 [αν. 19868. Απαγγελἰ- ες, τραγούδια, ὄμνοι, σκε- τς, κλήρωση την ὡὦρα της Γιορτής, παιγνίδι και ἄλλη ψυχαγωγία χαρακτήριζε το όλο πρόγραµµα Της ημέ- ρας. Μα προπαντός η σὺύ- ναξη στον αρχαίο ναό του Αγίου Νικολάου, ηκατανυ- κτική προσευχἠ και οι νου- θεσἰες αποτέλεσαν το επι- στέγασµα, ἔδωσαν την ευ- καιρία για βαθύτερο προ- βληματισμὀ και αγίασαν τη µἐερα µας αλλά και την πο- ρεία µας για τη νέα χρονιά., ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΕΛΙΔΑ 4 ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ «...Αυθεντικότερη ερμηνεία, γνήσια πραγµάτω- ση και ιδιαίτερη καταξίωση του Χριστιανισμού απο- τελεἰ η Ορθοδοξία. Απότη στιγµή που ο Θεὸς - Λόγος ἔγινε ὀνθρω- πος και εισήλθε στον κόσμο και στην ιστορια και ο άνθρωπος βρήκε την τελείωση και την πληρὀτητάἁ του στην πρὀσληψή του απὀτον Θεό, γιατην Όρθο- δοξία «μξετρον πάντων χρημάτων» εἶναιο Θεάνθρω- πος. Και αὐτή η αρµονικἡ σύνθεση θείου και αν- θρώπινου. η «Θεανθρωποκεντρικότητά» της, εἶναι το κεντρικότερο χαρακτηριστικὀ γνώρισμα της Ορ- θοδοξίας. Σ᾽ αυτήτη Θεανθρώπινη πληρότητα απο- βλέπουν τα πάντα µέσα στην Ορθοδοξία: Ηπροσευ- χἠ Της, η λατρεία της, η τέχνη της (Αρχιτεκτονική, Ζωγραφική, Μουσική, Ποίηση], ὁλοςοπνευματικός της αγώνας και το ήθος της γενικά. Στην ἔνωση αν- θρὠπου και Θεού βλέπει η Ορθοδοξία τη μοναδική διέξοδο στα παντός εἶδους ανθρώπινα αδιξξοδα, τη χρυσή τοµἠ σε ὅλα τα διλήμματα... »... Ἡ θεανθρώπινη πληρότητα και ολοκληρία σώζει τον άνθρωπον, τον καθιστά σὠον, δηλαδή ολοκληρωμξἔνον, η δε πραγµατοποἱησή της προῦ- ποθέτει ισόβιο πνευματικὀ αγώνα και ἄσκηση για απόκτηση της Χάριτος, που εἶναι ἕνα άλλο επίσης κεντρικὀ γνὠρισµα της Ορθοδοξίας... »,..Ἡ Ορθοδοξία, µε όλους τους τρόπους και τα µέσα που συνθέτουν το ἦθος και τη ζωή της, θέλει να τονίσει πως μεγάλος δεν εἶναι αυτός που κάθετα! στο θρὀνο, αλλά οζωσμένοςτο λέντιοτου ὁιακόνου καιτου δούλου, που θυσιάζεται απὀ αγάπη για να ζήσουν οἱ άλλοι, γιατί στο τᾶελος αναδεικνύεται νι- κητήςτου θανάτου. Αλλά αυτό πραγματοποιείται αν ο άνθρωπος γίνει Θεάνθρωπος. Για µας ιδιαίτερα τη Ρωμιοσύνη, η Ορθοδοξία εἶναι πυρηνικὀ συστατικὀ της νεοελληνικής οντότη- τας και αναδείχτηκε συντηρητἠς της εθνικἠς υπάρ- ξεως και τροφοδότης της εθνικἠς ζωής, Χάρη στην Ορθοδοξία ολαὸς µας ἀντέξεστους τεσσερεις αιώνες Της Τουρκοκρατίας. Κράτησε την πίστη του, το κουράἀγιοτου κα! την προσήἠλωσήτου στο σκοπὀ της ζωής, ποω κανένας δε µπορεί να τον ματαιώσει εκτός απὀ τον ἰδιο τον εαυτό µας. »Η Ορθοδοξία κράτησε µέσα στην ὀρθια ψυχὰ του λαού µας την «ενδον» πὶστη και αναμμῖἔνη την κανδήλα της Θεἰας Χάριτος η οποία, πάντοτε ελεύ- θερη και ανεπιβούλευτη, «πνξοντας ὀπου θέλει», αγιάζει και θεοποιεὶ το σκλαβωμενο εξωτερικἁ ᾿ Ελ- ληνα, αλλά αφἔντη κα! ελεύθερο εσωτερικά, ἄρχον- τατου κόσμου. Οι υπόδουλοι πρὀγονοί µας, σύμφωνα µε τη μαρτυρία και το παράγγελµα του Κοσμά του Αιτω- λού, «δεν εδώσαν στον κατακτητή, αλλά κράτησαν ὀρθια την ψυχήτους, µε το Χριστό µέσα της». Και µέσα στο πυκνὀ σκοτᾶὰδι της σκλαβιὰς αναδεϊχτη- καν μάρτυρες κα ὁσ]οι, νικητὲς δηλαδἠ του θανά- του, Φωτισμένοι µε το ἄκτιστο φως του αναστημέ- νου Χριστού. Και ἔτσι η Ορθοδοξία, «πολεμουμένη νικἀ, δέχεται τραύματα και καθίσταται λαμπροτέρα υπὀ των πληγών». Είναι η κιβωτός που ἔσωσε το γενος µας... Σρι. Ἡ Ορθοδοξία καλείται λοιπόν σήµερα να μεταμορφώσει ἕνα κόσµο που παραπαϊει. Να δει µε συμπόνια τον τραγικὀ ἄνθρωποπου νοιώθει αυτὰρ- κης µετην ανεπαρκή ανθρωποκεντρικὀτητά του και να προβάλει τη σύνθεση θείου και ανθρώπινου, τη Θεανθρωποκεντρικότητα, ὡς τη μόνη διέξοδο στα πολλά αδιέξοδα. Και η Ελληνοχριστιανική µας Παιδεία, σύμφω- να µετον παραδοσιακὀ κοινοτικὀ χαρακτήρα καιτο πνεύμα των Σχολε]ων µας, πρέπει να συνδξεται όσο στενότερα µετη ζωήτης κάθε ενορίας, να συμμετὲ- χει στη Θεανθρώπινη ζωή της Εκκλησίας και ὄχι απλώς να διδάσκει τα θεία ως µαθήµα, αλλά να τα Βιώνει ὡς ζωντανή καθημερινή πράξη. Διότι αν αλλοιωθεί η ζωή -- η όντως ζωή --,τι θα βάλουμε στη θέση της Τη βιολογική επιβίωση Μα τὀτεοομόθεος ἀνθρωποςτείνειναπεριπέσεισε ζωώδη κατάσταση. Προσοχή λοιπόν να µη χάσουμε την αυτοσυ- νειδησία µας, την προσωπικότητα μας, τις Ορθὀὸδο- ξες ρἰζες µας... Ιδιαίτερα εµεὶς οι Ορθόδοξοι Ελληνες της Κύ- πρου, ας ενωτισθούµε την Ορθόδοξη μαρτυρία και Το μήνυμα του Κοσμά του Αιτωλού, που, καθὼς αγωνιζόµαστε για επιβίωση, Φτάνει σε µας τόσο επίκαιρο και ελπιδοφὀρο: «Μη Φοβάστε καθόλου. Δώστε ό,τι σας ζητήσουν, δώστε χαράτσια, χρήµα- τα, πράγματα. Το κορμἱ σας ας το κάψουν, ας το τηγανίσουν. Δεν θα δώσετε µόνο τη ψυχῆ σας και τον Χριστό. Αυτά κανένας δεν μπορεῖ να σας τα πά- ῥρει αν ὅεν τα δώσετε εσείς. Και ανοϊὶξτε σχολεία Ελληνικά να σπουδάζουν ὅλα τα παιδιά...». (Από το χαιρετισμό του Υπουργού Παιδεία κ { .Α. ο »Φίδη στο Συνεδριο της ΠΕΕΘ). ς Χριστο «Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ» Μια προσέγγιση και, ὁσο το δυνατό, διασάφηση του πιο πάνω θέματος έπε- χείρησε µε το ΙΓ΄ ΘΕεολογι- κὀ Συνξδριο η Παγκύπρια Ένωση Ἑλλήνων Θεολό- γων. Στην εναρκτήρια τελε- τή και µετά την προσφὠνη- σητου Προξδρου της [Π.Ε.- Ε.Θ.κ. Σταύρου Ολύμπιου, Γυμνασιάρχη, Χαιρετι- σμοὺς απηύθυναν ο Επιτε- τραμμένος της Ελλάδος κ. [ωάννης Φωτόπουλος, ο Υπουργός Παιδείας κ. Αν- ὄρεας Χριστοφίδης (το χαι- ρετισµό του διάβασε ο Δ/ντής Μέσης Παιδείας κ. Ανδρέας Φυλακτού], οΠρό- εδρος της Δημοκρατίας κ. Σπύρος Κυπριανού (το χαι- ρετισμό του διάβασε ο Υφυπουργὸς παρά τω Προξδρω κ. Πάτροκλος Σταύρου), καιη Α.Μ. ο Αρ- χιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόὸ- στοµος ο οποἱος και κἠρυξε τις εργασἰες του Συνεδρὶ- ου. Εισηγήσεις στο Συ- νεδριο ἔκαμαν ο Πανο- σιολογιότατος Αρχι- µανδρίτης της Εκκλησί- αςτης Σερβἰαςπ. Αθανά- σιος Γεφτιτς, καθηγητής της Θεολογικής Σχολἠς του Βελιγραδίου, µε θξέ- μα «Μηνύματα Ορθοδο- ξίας» και ο κ. Γεώργιος Πατρώνος, καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, µεθέεμµα «Ορθό- δοξη Θεολογία και ζωή». ἦταν ο Σεβασμιώτατος Μη- τροπολίτης Λεμεσού κ. Χχρῦ- σανθος και ο Επιθεωρητής Θεολογικὠν µαθηµάτων ὁρ Ανδρέας Μιτσίδης, Αποσπάσματα Χχαιρε- τισμών ὀὁημοσιεύομε σε άλλες στήλες.Του καθηγη- τή κ. Γ. Πατρώνου αποσπά- σµατα απὀ την εισἠγησή του θα δημοσιεύσομε σε ἄλλη Εδκοσἠ µας. 0σο αφορά την εισή- γησητουπ, Αθανασίου Γέ- Φτιτς, παραθέτοµε πιο κά- τω βασικὲς σκέψεις του, που προσεγγίζουν και «ανοίγουν τα μηνύματα», κατά την ἐκφρασή του, της Ορθοδοξίας. Τα μηνύματα της Όρθοδοξίας δεν εἶναι τίπο- τε ἆλλο απὀ αυτό τούτο το Ευαγγέλιο του Χριστού. Καιτο μήνυμα του Ευαγγε- λίου εἶναι η αιώνια ζωή, «ΑΜ- τη δε εστιν η αιώνιος ζωή, ἵνα γινὠσκωσίσετον μόνον αληθινὀν Θεόν...», (Ιωάν. Ιζ, 3). «Το γαρ γινώσκειν τον Θεόν ρἶζα σθανασίας», Στιγμιότυπο απὀ το Σινξδριο. λέγουν οι Πατέρες. Συντονιστές αντίστοι- χα στα πιο πάνω θέµατα ΤΟ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟ ΟΠΛΟ «., Ιδιαίτερα, η Ορθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη υπήρξε το ακαταμάχητο ὁπλο, χάρις στο οποἱο, ο Ελληνικός λαὀς κατόρθωσε, στη μακράπερίοδο της υποδουλὠσεως στο Μουσουλμάνο τύραννο, να δι- ατηρήσει αναλλοΐωτη την εθνικἠ ταυτότητα του. ”΄Ωστε, όταν επιτέλους ἔφτασετοπλήρωματου χρό- νου, οι πρὀγονοί µας, µε επικεφαλής τον Ορθόδοξο κλήρο, να πετύχουν να µας απαλλάξουν για πάντα απὀ το βαρύ οθωμανικὀ ζυγό. Η Ορθόδοξη Εκκλη- σία, εξάλλου, ἦταν και εἶναι το Κἔντρο, στο οποίο συσπειρώνονται οἱ εκτὸς της ΝΙητροπόλεως Ελλη- νικὲς Κοινότητεςτου ἐξωτερικού, για να μπορξσουν ἐτσι να διαφυλάξουν τις ιερἒς θρησκευτικξς και εθνικὲς παρακαταθήκες και να τις μεταδώσουν στα νεώτερα µέλη τους, τα οποία, µέσα στις κατά τα άλλα δύσκολες συνθήκες της διασποράς, μπόρεσαν να δημιουργήσουν θαυμάσιο ἔργο, εθνικὀ, πολιτι- στικὀ, κοινωνικό, φιλανθρωπικό, Στην Ορθοδοξία, ακόµα, οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, καιτο Κυπρια- κὀ θαύμα: Παρά τα τόσα αλλεπάλληλα κύματα ει- σβολξων και κατακτητών, οἱ οποίοι στη διάρκεια πολλών αιώνων επᾶεδραµαν και επἔβαλαν τῃ λαομὶ- σητη κυριαρχία τους στη Νήσο, ο Ελληνισμός, κι εδώ, διατήρησε, µετη συµβολήτου ιερού Ορθαδό- ξου κλήρου, εκτὸς απὀ την πίστη του, αναλλοίωτο και το εθνικὸ φρόνημα, ζωντανή την ελληνικἡ γλὠσσα, σεβαστες τις αρχαῖες Ελληνικές αξίες και προτεραιότητες ζωής, ατόφια την πνευμµατικἡ και πολιτιστική κληρονομιά µας... 5Ο Έλληνας Χριστιανός, στην Ελλὰά- δα, την Κύπρο, οπουδήποτε στη γη, δεν διαθξτει ασφαλξστερο καταφύγιο, ανθεκτικὠτερη ασπίδα, αποτελεσματικότερο ὀπλο απὀ την Ορθόδοξη Εκ- κλησία. Σε αυτὴ θα εξακολουθεῖ να στηρίζει τις προσδοκίες κι ελπίδες, για την ατοµικἠ σωτηρία, αλλά και για την επιβίωση και προκοπἠ της ιδιαίτε- ρης Πατρίδος του, του | Εθνους µας γενικώτερα...». (Από το χαιρετισμό του Επιτετραµµένου της Ελλάδος κ. |. Φωτόπουλου στο Συνέδριο της ΠΕΕΘ). π η Ορθοδοξία δεν εἷ- ναι µια οµολογιακἡ παρά- ταξη, αλλά η αλῆθεια, που Έχει να µαρτυρήσει την αποκάλυψη του ζώντος Θεού ὡς προσώπου και κοινωνία προσώπων. Εἶναι η αυτοαποκάλυψη του Θε- οὐ. Ο σαρκωμένος Λόγος του Θεού «εξηγήσατο» (ἱω- ἀν. α΄ 18), δηλ. εξήγαγε, παρέστησε το Θεό, τον οποίο «ουδείς εώρακε πώ- ποτε». Ό Χριστός εἶναι η αποστολήτου Θεού, εἶναιο Οπ. Αθανάσιος Γέφτιτς προσωπικὸς τρόπος του Θεού να µας σώσει χωρίς να µας εξουθενώσει. Αν δεν ερχόταν ο Χριστός, η γνώὠ- ση µας για το Θεό θα ἧταν κάτι σαν ξεγἔλασµα, σαν εικασία, πλάνη. Β μη ανθρώπινη µορφή που πἠρε ο Χριστός ταιριά- ζει ακριβώς στα µέτρα του ανθρώπου, συμμετριᾶάζει µε τον άνθρωπο, ὥστε ο ἄνθρωπος να καταλάβει την προσφορά του και να γίνει κοινωνός της Τριαδι- κῆς Θεότητας. - την Αναγέννηση απέκοψαν (αποϊξρωσαν) τον ἄνθρωπο απὀ το Θεό. Όμως σκοπός του ανθρώ- που εἶναι να γίνει οικονομία του Θεού. Να πιστεύει ότι ο κόσμος αυτός εἶναι ο οἶκος του Θεού, για να νιώσει άνετα και να Φξρεται σω- στὰ και να παύσει να βρί- σκετα!σεµια αφύσικη κατό- σταση. Το απρὀσωπο της συμπεριφοράς του τον οδηγεί στην αλλοτρίωση και στο απάνθρωπο. Το μή- νυµα της Ορθοδοξίας εἶναι βασικά κήρυγμα µετανοίας δηλ. επανόδου του ανθρώ- που στο αληθινό πρὀσωπό του. Για να καταλάβει ο ἄν- θρωπος ποιόν τον ἔκαμε, η αμαρτία, πρέπει να εννοή- σειπὼς τον ἔκαµεο Θεός. Η πτώση του ανθρώπου ου- σιαστικἁἀ εἶναι η απὠλεια της χάριτος του Ἁγίου Πνεύ- µατος που ἔφερε την απο- σταθεροποίηση των δυνάᾶ- µεών της ανθρώπινης προ: σωπικότητας. Με την Ορ- θοδοξία ο άνθρωπος μετὲ- χει της αλήθειας και της χά- ριτος και συναρμολογείτον εαυτό του στο μέτρο της Θεανθρωπικής ζωής. ᾿ενα µήνυμα απὀ τους νέους Μια ακόμη µαρτυ- ρία κατάθεσαν τιςπαρα- μονὲς των Χριστουγεν- νων οι νξοι µας-µέλη της Χριστιανικής ᾿Ενώσης Νεολαίας και Φοιτητών (ΧΕΝΕΦΙ, Τύπωσαν και διἔνειµαν το πιο κάτω Φυλλάδιο, µε τη µορφή επιστολῆς, στην Πλα- τεία Ελευθερίας στη Λευκωσία, σεάλλους κύ- ριους ὀρόμους σε ἄλλες πόλεις, ὅπως και εξω απὀ ιερούς ναούς. «ιο Έντυπο τους εγραφε»: «Αγαπητοί µας, Με Ιδιαίτερη αγάπη αλλά κα! αγωνία επικοινωνούµε μαζι σας. Εἶμαστε ο/ νεο!-μἔλη της Χριστιανικής Ἔνωσης Νεο- Λαΐας και Φοιτητών. Όργανω- Θήκαμε, ἔξω απὀ κόμματα ἡ ἄλλες παρατάξεις, µε Τις ευλο- γἱες της Ορθὸδοξἠς µας ἔκ- κλησίας. Στὀχος µας εἶναι να πετύχομε, µε τη βοήθεια του Θεου, τῃ σωστὴ - Ορθόδοξη Χριστιαν/κὴἡ ζωῆ και να παρα- κΙνῆσομε κιάλλους, προπαντὸς νεους, να ζἤσουν Χριστιανικά, Το μήνυμα που θέλοµενα μεταδώσουμε αυτὲς τις ὄγιες Μέρες εἶνα/ πως ως Ορθόδοξοι Χρ/στιανο) πρέπει να συνειδη- τοπο/ἠσομετο γεγονὸς της λύ- Ττρωσης, που φξρνει ο Χριστός, ως προσωπικὀ γεγονός. Ο Λὸό- γος Του Θεού γίνεται ἀνθρω- πος, για να σώσει τον ἀνθρω- πο, ἢ, σαφέστερα, γ/α να θεώ- σε! τον άνθρωπο. Και τούτο το κατορθώνομε σαν γίνομε κοι- νωνο/της ζωής της Εκκλησίας μας. Ταυτόχρονα ὅμως εμάς εδώ στην Κύπρο, μικρούς κα! μεγάλους, µας βαραίνε/ιη ευθύ- νη της απελευθέρωσης της σκλαβωμένης Πατρίδας μας. Αλειτούργητες θα μείνουν και Φέτος πάνω απὀ 400 εκκλησιέἐς µας. Βεβηλωμένα τα ἅγια χω- ματά µας. Μέσα µας πρέπει να στυλωθεί η βεβαιότητα για την ελευθερία. Και αυτή η βεβαίω- ση πρἐπει να εἶναι συνἔπεια της πίστης κι ελπίδας µας προς το Θεὀ του δικαίου. Με αυτἒς µας τις σκέψεις επο/κωνοὺμε µαζ] σας κα κα- Ταθέτοµε το μήνυμα αυτό, που πιστεύοµε πως εἶναι απὀλυτα συνταιριασμένο µε το πνεῦμα Των αγίων τούτων ημερών. Πατὲρες κα αδελφο), «Χριστός γεννάται δο- ξάσατε». /λύτρωση,που Φέρνε)ο Χριστός, μπορε/ να γ/νε/ γεγο- νός ἐλευθερίας στον καθὲνα μας, µα κα στη σκλαβωμέν) Πατρίδα μας»,