Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1988-02-01

ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - Φεβρουάριος 1988 Δεν µας φθάνουν τα όσα τραγικά συσ- σώρευσε στον τὀπο µας η εισβολή του Ατ- τἰλα και οι συνέἐπειὲες της, που εξακολουθη- τικἁ µας πλήττουν και επιδεινώννουν τη Θε- ση µας, τον τελευταίο καιρό, κοντά σ᾿ αυτά και μαζί µε αυτά, προ- στέθηκε, κατὰ τρὀπο ἔντονο, και δρα ύπουλα, και ὅυωστυ- χώς, σεμεγάλο βαθμό ανενόχλητα ἕνας ἆλ- λος, εξίσου καταλυτι- κὀς εχθρός. Ο εχθρὀὸς αυτὸς δεν ἔχει την ωμή και αποκρουστι- κἠ ὀψη του Αττίλα. Δεν χρησιμοποιεἰ όπλα, δεν προκαλεὶ θόρυβο. Εμφανίζεται µε το προσωπείο του καλού. Επιχειρηµα- τολογεὶ µε τη μέθοδο του ανθρωπιστἠ. Συμπεριφξρεται µε «διακριτική» ευγένεια και προπαντὸς ὅδιεκ- δικεί τον τίτλο του «σωτήρα»! Ετσι εὔκολα κα- ταφθάνει στον τὀπο μας, ἄνετα εγκαθὶ- σταται και ανενόχλη- τα επιτελεῖ το ἔρΥγοΟο του. Μέσα ἔχει στη διάθεσή του πολλά, αφού διαθέτει το βα- σικὀτερο ὁὀπλο στην προσπάθειἁ του, που εἶναι το χρήμα. Με αυτό ενοικιάζει ἡἠ αγοράζει κτίρια, εγ- γράφεται ὡς νομικό πρόσωπο ἡἠ ως υπερά- κτια εταιρεία, εξα- σφαλίζει δηλαδή νο- µική κάλυψη και προ- στασίἰα, εκδίδει ἔντυ- πα, δημοσιεύει άρθρα ἡ διαφημίζει σε εφη- μερίδες, σπεύδει να συντρέξει «ορισμέ- νους» που ἔχουν ανάγκη, ακόµη υπό- σχεται ἡ δϊΐνει υπο- τροφίες, αποκτά δια- συνδξσεις και καταρ- τίῖζει µισθωτά στελέ- χη, διοργανώνει σεµι- νάρια και συνξδρια κι ακόµη, η θρασύτητά του αποτολμά να ει- σηγηθεί και να διεκδι- κήσει την ἵδρυση Πα- νεπιστημἰου| Και ὅλα αυτά τα κάνει στο ὀνομα της αγάπης και του ενδι- αφέροντος προς τον ἀνθρωπο! Μας αγα- πά, λέει, γι αυτό νοιά- ζεται για µας! Πραγματικά εἶναι για να διερωτάται κα- νενας, γιατί η τόση αγάπη! Ιδιαίτερα µετά την εισβολἠ και τα γε- γονότα του Λιβάνου και γενικότερα την κατάσταση στη ΡΜ. Ανατολή. ᾿Οψιμο πο- λὐ το ενδιαφξἔρον τους! ᾿Οψιμο και µο- νομερὲς! Με σαφήνεια αλ- λάκαι παρρησία µέσω ΕΤΟΣ ΣΤ΄ ΦΥΛΛΟ 58 ΟΙ «ΣΩΤΗΡΕΣ)Ι των στηλώὠν του µι- κρού εντύπου τούτου καταθέτουµε τι ο εχθρός αυτός εἶναι οι πολυώνυμες αιρέσεις και οι ποικιλώνυμµες παραθρησκευτικές ομάδες του Βουδδι- σμού και του Ινδουϊ- σμοῦ της Ανατολὴς. Οιαιρέσεις και οι ομά- δες αυτές που λέγον- ται εἶτε Γιεχωβάδες, εἶτε Πεντηκοστιανοἰ («εκκλησία του θεού», «ελεύθερη αποστολι- κή εκκλησία», «μάχαι- ρα του πνεύματος») κ.ά. εἶτε Γιόγκα, Νία- Χχαρίσι (Ὑπερβατικὸς Διαλογισμός], ἡ Κὲέν- τρο Ανθρωπιστικὠν Σπουδών, ἡ Ὑδροχόοι ἡ Αστροσοφιστἒς και Θεοσοφιστὲς ἡ Πρα- κτικἠ Φιλοσοφία και τα άλλα κακἁ συνον- θυλεύματα βρἰίσκον- ται αυτή τη στιγµή στην Κύπρο. Ο αρι- θμὸς τους εἶναι περί- που 35. Αυτό δεπου πρξ- πει να προβληματίσει αρμόδιους και αναρ- µόδιους εἶναι: Ποιόςο πραγµατικὸς σκοπὸς αυτώντων οργανωμξ- νων ομάδων Γιατὶ ἠλθαν στην Κύπρο και ὁραστηριοποιούνται Μήπως για να µας κη- ρύξουν οι µεν το Χρι- στιανισμό Οἱ πρὀγο- νοί µας ἔγιναν Χριστι- ανοί απότους Αποστό- λους. Μήπως για να μας διδάξουν οι δετην αγάπη προς τον ἆν- θρωπο Η Ιστορία κα- τατάσσειτη Φυλή µας μεταξύ των πρὠτων στη γἔνεση και στην άσκηση του ανθρω- πισμού. Η µήπως µας λυπήθηκαν και θξ- λουν να µας υπερα- σπισθούν απὀ την αδικία που ὁδιαπράτ- τεται σε βάρος µας Δυστυχώς τίποτα απὀ αυτά δεν επιδιώκουν. Επιζητοῦν και µηχα- νεύονται και διαθξ- τουν τα εκτου εξωτε- ρικού αργύριά τους ὀχι για να µας σὠ- σουν, κι ας διατυµπα- νίζουν ότι εἶναι «σωτή- ρες µας, αλλά για να µας διαβρώσουν και τελικἁ να µας αλώ- σουν. Ειλικρινά ποιός απ᾿ αυτούςπιστεύει ἦ διδάσκει ὅσους προ- σεγγίζει τις ελληνο- χριστιανικέἐς µας αλή- θειες Ποιός απ᾿ αυ- τούς μιλά για την ιστορία την ελληνική καιτη χριστιανική αυ- τού του τόπου, Μία αν γι αυτά δεν μιλούν και αν σ᾿᾽ αυτά δεν πι- στεύουν, τότε ποιὀ εἷ- ναι το περιεχόμενο της αποστολἠς τους, Ασφαλώς ο,τιδήποτε Συνεχεια στη σελ. 2 Η ανξγερση μνημείων στη μνήμη ανθρώπων που πρὀσφεραν μεγάλες υπη- ρεσἰες στο λαό τους και ορ- θὁ και δίκαιο εἶναι. Εκφρά- ζουν το σεβασμὀ και την εκτίµηση του λαού τους, και διατηρούν τη μνήμη τους αλησμόνητη και πἀν- τα ζωντανή. Τρίτη 19 Ιανουαρίου. Μέρατης µνήµηςτου Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου. Μερα που και ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄). εἶχε τα ονομαστήριά του. Στη θεῖα Λειτουργία που τελέστηκε στον καθε- δρικὀ ναό Αγίου Ιωάννου Λευκωσίας, χοροστάτησεη Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος και σ᾽ αυτή παραβρέθηκαν ο Πρόε- δρος της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Βουλής, οἱ αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων, υπουργοί, ἄλλοι επἰσηµοι και πλήθος κὀ- σµου. Στο τἔλος της θείας Λειτουργίας, τελέστηκε μνημόσυνο υπὲρ αναπαῦύ- σεωστης ψυχἠς του αειμνή- στου Αρχιεπισκόπου Μα- καρίου. Μετά τη θεία Λειτουρ- γία ο Μακαριώτατος µετον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους άλλους επισήµους μετέβησαν στη νξα πτρυ- γα του Ἱδρύματος Αρχιεπι- σκόπου Μακαρίου Γ᾽, όπου ο Μακαριώτατος τἔλεσε ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ Γ΄» Αγιασμό. Σε σύντομη προ- σφώνησή του ο διευθυντής του Ἱδρύματος κ. Κώστας Χατζηστεφάνου, ανέφερε ότι η νξα πτέρυγα καθώς καιόλοτο ᾿Ἱδρυμα ἦταν μἒ- σα στα σχἒδια του Αρχιεπι- σκόπου Μακαρίου, να πε- ρισώσει και διαφυλάξει την πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου, ανεκτίµητης αξίας εικόνες βυζαντινής αγιογραφίας, εκκλησιαστι- κά κειμήλια, καθώς και πί- νακες και χάρτες μεγάλης σηµασίἰας για την ιστορία και τον πολιτισμό της ΓΚὺ- πρου. Ακολούθησε χαιρετι- σμὸς απὀ τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εξή- ρετο ἔργο του Αρχιεπισκό- Συνέχεια στη σελ. 4 Αδ. Κοραή 20-26, Λ/σία Τιμή 10 σεντ ΤΟ«ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΝ ΤΡΙΩΔΙΟΝ» «Ο δημιουργός των ἄνω και των κάτω, τρισἁγιον µεν ὕμνον εκ των αγγέλων, τριώδιον δε παρ᾽ ανθρώπων δξέχου». ρω μπε οοκ κος ώς Τούτους τους στίχους προτάσσει στο Συναξάριό του, στην αρχή του Τριωδί- ου, ο ἁἅγιος Νικηφόρος Κάλλιστος ο Ξανθόπουλος. Ο ουράνιος και ο επίγειος κόσμος, άγγελοι και ἁν- θρωποι σεκοινἠ συμφωνία ψάλλουν στο Δημιουργό τους, Οι άγγελοι στο «όημι- ουργὁό των ὄνω»τον «τρισά- γ/ον ύμνον» και οι ἄνθρω- ποι στο «δημιουργό των κἁ- τω» τον «τρ/ὠδιον ὄμνον». Από αυτοὺς τους τρι- ὡὥδιους ύμνους, τα «Τρ/ώ- όια», πὴρε το ὀνομά της η περίοδος του κινητού κἌύ- κλου του εκκλησιαστικού ἔτους που ἔχει πυρήνα της το Πάσχα. Περίοδος που αρχίζει ως γνωστό απὀ την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαϊῖου και τελειώνει το Μ. Σάββατο µετον εσπερι- νὸ του Πάσχα. Και η γενική ονομασία της περιόδου αυτής ως η περίοδος του «Κατανυκτι- κοὺ Τριωδίου» εἶναι παρμέ- νη απὀ το εκκλησιαστικὀ βιβλίο που χρησιμµοποιεῖται στους ορθόδοξους ναοὺς την εποχἠ αυτή και λέγεται Τριώδιον. «Κατά δε την παροῦ- σαν ημµέραν (Κυριακή Τε- λώνου κα! Φαρισαίου) συν Θεώ, κα! του Τριωδίου αρ- χόµεθα πολλοί µεν Των αγίων κα! θεοφὁρων µου- σουργὠών ημών Πατέρων, ἄριστα κα! ως εχρήν, υπὸ του αγίου κινούμενο! Πνεύ- µατος εµελούργησαν. Πρώτος δε πάντων τούτ᾽ επενόησε, τας Τρεις φημᾖ, των ωδών, εἰς Τύπον, οἶμαι, της αγίας κα! ζωαρχικῆς Τριάδος, ο µέγας ποιητής Κοσμάς, εν Τη µεγάλη και αγία των Παθών του Κυρί- ου κα! Θεού κα! Σωτήρος ην ασ ὦ ρ αάὔ ημών /ησού Χριστοῦ Εβδο- μάδ,». «Εις τύπον», λοιπὀν, «της αγίας κα! ζωαρχικῆς Τριάδος», σύμφωνα µε τον ἁγιο Νικηφόρο, ο Κοσµάςο Μελωδός σύνθεσε κανόνες για τη Μ. Εβδομάδα που αντί να ἔχουν εννιά ωδὲς ίστην κυριολεξία 8 ωδές, αφού η β᾽ παραλείπεται), ὁπως εἶναι η γνωστή και συνηθισμένη µορφή του κανόνα, ἔχουν τρεις ωδὲς. Τούτο προσπάθησαν να το μεταφέρουν άλλοι µελωδοί και στις υπόλοιπες μέρες της Μ. Τεσσαρακοστής. Βξ- βαια, κατά τον γιο Συνα- ξαριογράφο, «Καταχρηστ!- κὠς Τριὠδιον ονομάζεται ουγαρ σε] Τριώδια ἔχει. Και γαρ ολοτελεῖς κανόνας προβάλλεται, αλλ᾽ οἶμα) απὀ του πλεονάζοντος την επωνυμίαν λαβεῖν». Και ποιος ο σκοπὀὸς του Τριωδίου Να ποιος εἶναι, ὅπως µας τον παρου- σιάζει ο ἁγιος Ν. Κάλλι- στος: «Καθώς νομίζω, σκο- πὸν ἔχουσιν οἱ θεῖοι Γατὲ- ρες µε το βιβλίον τούτο του Τριωδίου, να κἀάµουν, µε συντομῖαν, ανάμνησιν ὅλων των ευεργεσιών, οπού ἔκαμεν ο Θεὸς εξ αρ- χἠς εἰς τον άνθρωπον, ἠτοι, να µας κἁάμουν να ενθυµη- θὼμεν πὠς επλάσθηµεν απὀ τον Θεόν κα! πὼς εξε- Αλήθημεν απὀ την τρυφήν του Παραδείσου... και εἶμε- θα απερριμμένο! απὀ του Παραδείσου Τα αγαθά, και απὀ τον ὁιάβολον εξουσια- ζόμενο κα! Φερόμενο! ως ανὁράποδα και ὁτι ο Υιὸς και Λόγος του Θεοῦ, ευ- σπλαχνία κα! συµπαθεία κ!- νούμενος, εκατέβη απὀ τους Ουρανοὺύς, και εἰς την Συνξχεια στη σελ. 3 ΣΕΛΙΔΑ 2 ἈζεΙΠεΤ[ῦ: [εὔ ος Η ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ 23ο Από τον περίβολο τώ- ρα του ναού ατενίζουµε Ψηλά στη δυτικἡ πλευρά του σταυρόσχημο παρά- θυρο και ὅυο ανάγλυφους Φοίνικες. Στ᾽ αριστερά του δυτικού αετώματος, πάνω απὀ το παρεκκλήσιο της Αγίας Μαρίνας ορθώνεται ψηλό καμπαναριό µε ὁἱλο- βα ανοϊγµατα και στις τὲσ- σερεις πλευρὲς διαταγμένα σε τρεις ορὀφους, κτίσµα του 1871. Διαθέτει εννξα κὠδωνες διαφόρων µεγε- θών, δώροτων Τσάρωντης Ρωσίας και ἕνα τάλαντο. Μεσημἐριασε κι ἔπρε- πε να βγούμε για το γεύμα. Τ΄ ἀλλα θα τ᾽ αφήναμε για το απόγευμα. Κι εἶναι τόσα πολλά που η αγάπη του π. Παύλου ἔχει να µας δείξει. Τον ευχαριστούμε προσω- ρινἁ και πάμε στους ξενώ- νες για την προετοιμασία του Φαγητού. Μας τρέχουν και πάλι τα βεδουϊνάκια κι όλο ζητούν. Μας προτεί- νουν την αγορά μικρὼν πε- ρίεργων πετρώὠν που ἔχουν πάνω τους σχημµατισµένα στελέχη Φυτών. Τ΄ ανταλ- λάσσουν µε Φρούτα, µε χρήματα, µε καραμᾶλλες. Είναι όμως, παµπόνη- ρα. Πρώτα υπόσχονται κι ὑστερα µμετανιώνουν και απαιτούν περισσότερα. Επιμένουμε κ! εµεις στις θὲ- σεις µας κι αντιπροτεΐνουν μικρότερες πέτρες. Διλφω- νούμε κι εκεἶῖνα εμμένουν. Ομως, πέρασε ώρα. Ο εσπερινόὸς τέλειωσε. Ξα- ναρχίζει η ξενάγηση. Μεσα απὀ τρεις αλλεπάλληλες εἰ- σοδοεξόδους, επενδυμένες µε Φύλλα μετάλλου, να᾽ µαστε και πάλι στον περὶί- βολο του Μοναστηριού. Τώρα που το περιεργαζὀ- µαστε µε περισσότερη επι- µἔλεια διαπιστώνουμε πως πρὀκειται για ἕνα μικρό χω- ριό μ΄ ἔκταση 6.500 τ.µ. κλεισµἔνο στην ασφάλεια των τειχὠν του και των πύργων τους. Εδώ τα κελ- λιά των μοναχών και παλιά κεραµοσκευἠ κτίσματα λουσμένα τα πιο πολλά στον ασβέστη και τη λαμ- πρὀτητά του κι άλλα αφημέ- Η πέτρινη σκάλα, που οδηγεί στην «αγία Κορυφή». να στην εξωτερική εµφάνι- ση του πλιθαριού, ἔρχονται σ᾿᾽ αντίθεση µε τη νότια πλευρά γεμάτη καμάρες σε τρεις ορόφους µε τρουλλο- ειδἠ στἔγη του κλιµακο- στασίου κυρίως για ξενώ- νες επισήµων, πινακοθήκη - βιβλιοθήκη καιτο συνοδικὀ της Μονής. Δημιουργός του τεἷ- χους εἶναι ο ἶδιος ο αρχιτὲ- κτονας του καθολικού, ο Στεφανος Αἰλίσιος. Φτια- γµένη μ᾿ εγχώριο γρανίτη ορθώνεται σε ύψος 25 µ., ἔχει µήκος απὀ 75--80 µ. και πάχος 2-3 µ. Στην εξω- τερικἠ του πλευρά διακρὶ- νονται ακόμα ανάγλυφοι Φυλακτήριοι σταυροὶ σε συνδυασμό µε τα παλαιο- χριστιανικά συμβολικά θὲ- ατα, ὁπως του Αμνού και του ΑΩ. Μονάχα η βόρεια πλευρά εἶναι νεότερη, του 1801. Ανεγέρθηκε, αφού εἶχε καταστραφεί η αρχική, απὀ τους στρατιώτες του Μ. Ναπολέοντα, όταν εἶχε στην κατοχή του την Αἰγυ- πτο (1797-1804). Ο ἴδιος μαζί µε τους Σταυροφὀ- ρους, τους ᾿Αραβες παλιό- τερα και τον ἴδιο το Μωά- μεθ προστάτευσαν το Σινά ποικιλότροπα και γενναιό- δωρα. Δείχνουν ακόµα αν- τἰγραφο του «Αχτιναμὲ» που υπέγραψε µετην παλά- στ µη του οιδρυτήςτου Ισλάμ για προστασία και αφορο- λόγητο καθεστώς. Εἶναι αξιοθαύμαστο ὁτι, παρ᾽ όλα τα φοβερά που προκάλεσε σε βάρος των χριστιανών της Αιγύὺ- πτου και των ιερών καθι- δρυµάτων τους ο Χαλίφης Χάκημ (996- 1020), το Σινά το σεβάσθηκε. Καιτούτο χά- ρις στον ορισμό του Μωά- μεθ. ᾿Ομωςτο 1091 η Μο- νἠ λεηλατήθηκε. Δεν απο- κλείεται η ύπαρξη τεμένους κατέναντι του καθολικού να μαρτυρεῖ διπλωματική προσπάθεια των Σιναϊτών για ζευμενισμὀ τὼν µου- σουλµάνων σε καιρούς χα- λεποὺς. ΟΙ «ΣΩΤΗΡΕΣ)Ι Συνεχεια απὀ σελ. Ί άλλο που οδηγεὶ στην αλλοτρίωση απὀ τις ρίζες µας και στον εκ- Φυλισμό της ταυτότη- τάς µας. Καιστις δύσκολες μέρες που περνούμε το βασικότερο ὁπλο µας στον αγώνα που πρέπει να διεξάγουµε εἶναι ὀχι µόνο να κρα- τήσουµε τη Φυσιο- γνωμία µας ὡς Ελλήἠ- νων και Ορθοδόξων Χριστιανών αλλά και να την στερεὠσομε και να την αυξήσομε και σαν ασπίδα να την προτάξοµε στους δὺύ- σκολους καιρούςπου περνούμε, ὡὧστε να αντεξοµε στο χρόνο, να µην υποκύψουμε και να αναμένουμε αγωνιζόµενοι μέχρις ότου ανατεἶλουν καλύ- τερες µέρες. Ναι, ειλικρινά, µε ποιά ὅπλα αντιστάθη- καν οἱ πρὀγονοϊ µας στις μακροχρόνιες δυσκολίες του πα- ρελθόντος Πώς σἠ- κωσαν τις ταπεινώ- σεις, τους εκβια- σμούς, τη μεθοδευμέ- νη εκστρατεία των κατά καιρούς τυράν- νων για µεταβολή του δημογραφικού χαρα- κτήρα του τόπου µας Ολα τοῦτα και τα ἆλ- λα τα πολλά κακἁ δεν μπόρεσαν να µας ἔε- ριζώσουν ἡἦ να µας εκφυλίσουν. Γιατὶ κρατήθηκαν οἱ πατέ- Ρρες µας στις ρίζες τους. Και στο τἔλοςο Ελληνισμός και η Ορ- θοδοξία θριάµβευ- σαν. Τώρα ακριβὼς αυτό το ρόλο του κα- ταλύτη της σωστικἠής µας ταυτότητας ἑξρ- Χονται να διαδραµα- τίσουν οι µίσθαρνοι αυτοί αιρετικοἱ και οι µαχαρίσιδες, οι γιόγ- κηδες, οι διαλογιστεἒς και οἱ ὁμοιοίτους. Και οἱ εγ- κἐφαλοι του εξωτερι- κοὐ που τους απο- στέλλουν κα! τους κα- τευθύνουν και τους χρηματοδοτούν, αυτό επιδιώκουν. Ετσι, πρέπει να προβληματισθεἰί καιο πιο απλὸς άνθρωπος στοντόπομµας. Τοπρό- βληµα δεν μπορεῖὶ και δεν πρεπει να αντιµε- τωπισθεῖ µόνο απὀ τους αρµοδίους. Ο καθένας µας εἶναι ανάγκη να κλεῖΐσει τ΄ αυτιά, τις πόρτες και τις καρδιές µας, ὥστε νακρατἠσομε μακρυά από πάνω µας, απὀ τον τόπο µας, τους «σωτήρες» τούτους, το επιδηµικὀ αυτό συνονθύλευμα των πολυάριθμων αιρέ- σέων και παραθρη- σκευτικὠν ομάδων. Η ΣΥΝΤΑΞΗ Οι Γκουροῦ 2ο «Ω Γκουρού Μαχα- ρἀτζ Τζ/µου, εἶσαι ο πιὸ ὅυ- νατὸς Κύριος. Σε παρακαλὠ κρἀτησετοχἑριµου σφικτά στο δικὸ Σου κα οδἠγησὲ µε στο τέλος του ὀρόμου. Σε παρακαλώ µη µε αφή- σεις να φύγω στη µέση του ποτομοὺ. ω Χαίρε Σε προσκυνώ»! (Απόσπασμα απὸ προσευχή οπαδὠν του Γκουρούῦ Μαχαρά- τζ 16) ᾿Οπως γράψαµε και στο προηγοὐμενόὸ µας ἁρ- θρο, η Γιόγκα δεν αποτελεῖ µόνο µια απλἠ - πρακτική μέθοδο, που υπόσχεται µε τις κατάλληλες γυμναστικὲς και ἄλλες ασκήσεις να βοη- θήσει ἡ κα! να απαλλάξει τον άνθρωπο απὀ το άγχος κα! Τα ἄλλα αρνητικἁ συ- ναισθήματα που τον κατα- τρύχουν. Αλλά συνδἑεται άµεσα, ως σύστημα, µε Τις εκατοντάδες θρησκευτικὲς παραλλαγὲς Των ὁυό µεγά- λων ανατολ/κὠν θρησκε/- ών, του Βουδὸ/σμοὺ και του /νδουϊσμού. Γ/᾽ αυτὸ, σύμφωνα µε Τα κείµενα Των μεγάλων ὁασκάλων του Γιογκισμού, η Γιόγκα υποβοηθεἰ Τον άνθρωπο, περνώντας µέσα απὀ διά- Φορα στᾶδια να ενωθεί τε- λικἆά µετο αόρατο κα! ἀύλο ον, που στη Σανσκριτικἠ γλὠσσα ονομάζεται Τζβα ᾿Ατμα. Βέβαια αυτή η ἕνω- ση ἔχει σαν αποτἐλεσµα την εκμηδένιση του ανθρώπου. Όμως, προκειµένου ο ασκούμενος να φθάσει σ᾿ αυτό το τελ/κὁ στἁδ|ο, πρὲ- πε! απαραίτητα να μαθητεύ- ε!γ/Ια πολλά χρόνια σε«φω- τισµένους» ὁασκάλους, τους Γκουροῦ. Τι εἶναι αυτοἱ οι Γκουρού Αυτοῖ αναλαμβάνουν να καθοδηγούν τους µαθη- τεςτους µεειδικές διαλέξεις που δίνουν ἡ και προσωπι- κὲς επαφἑἐς που ἔχουν µε αυτούς. Ομως δεν µἔνουν μεχρις εδώ οι Γκουροῦ και δεν αποδέχονται για τον εαυτό τους τον τίτλο του «ὁασκάλου» µόνο. Προχω- ρούν ακόμα περισσότερο. Αυτοπροβάλλονται ως «σωτήρες» και διακηρύσ- σουν παντού, ὅπου βρε- θούν, πως ἔφτασαν στη λἌύ- τρωση και την απελευθε- ρωση απὀ τα δεσμά της ύλης. ”Αλλωστε αυτό φαῖ- νεται και απὀ το απόσπα- σµα της «προσευχής» που προτάξαµε. Κατά συνέπεια, ο ὁρόὸ- µος που οδηγεί στο επιθι- μητὸ τἔρµα, την ἔνωση ὅη- λαδή µε την Τζΐβα ᾿Ατμα, περνά υποχρεωτικά απὀ αυτούς! Χωρὶς την παρξμ- βαση και τη βοήθειἁ τους, λένε, Τίποτα δεν μπορεί να κατορθωθείῖ. Σεαρκετὲς µά- λιστα σχολές Γιόγκα, η πῖ- στη στην αυθεντία και το απόλυτο κύροςτου «δασκά- λου» θεωρείται απαραΐτητη προὐπόθεση για την επιτυ- χἠ ἔκβαση της προσωπικής προσπάθειας. Αυτός, ο Γκουροῦ, κατευθύνει Και προσανατολίζει το άτομο, σύμφωνα µε τη «φωτισμέ- νη» του διάνοια. Κανένα περιθὠριο προσωπικἠς εκλογἠς και απόφασης δεν επιτρέπεται να υπάρχει στον ασκούμενο. Κατ᾽ αυ- τὸ τον τρόπο οικοδομεῖται ἕνα σύστημα δικτατορικό µέσα στις κολλεκτίβες των διαφόρων σχολὠν Γιόγκα, ὁπου µετη μέθοδο της «πλύ- σης του εγκεφάλου», ο Γκουροῦ γίνεται ο αποκλει- στικὸς «ΚΥΡΙΟΣ», στον οποίο οφείλεται κάθε υπο” ταγἡ και ασφαλώς και αδρήὴ αμοιβή! Και, προκειµένου να κατοχυρώσουµε τα πιο πά- νω, παραθέτουμε μερικά αποδεικτικἁ στοιχεῖα απὀ διάλεξη που ἔδωσεο Γκου- ρού Μαχαράτζ Τζι στην Αγγλία,το 1971. Ανάμεσα στα ἀλλα, ο Γκουροῦ αυτός, υπογράμ- µισεπωςτο µυαλότου κάθε ανθρώπου εἶναι πράγμα περιττὸ. Και πως, για να ησυχάσει απ᾿ αυτό ο ἀν- θρωπος, Θα πρέπει να του το «παραδώσει». Να, τὶ ακριβώς εἶπε: «Το περιττό πράγμα που ἔχεις εἶναι το µυαλὀ σου. Δώστο µου. Εἶ- μαι ἐτοιμος να το δεχθώ. Αφού το μυαλό σου σεβα- σανῖζει ὁώστο µου. Δώσε µου το εγὠ σου που σεβα- σανῖζει». (βλ. Α.Γ. Αλεβιζό- πουλου, «Πνευματικός βι- ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ασμὸός, νξες αιρέσεις, µια πραγματική απειλή», Αθή- ναι). Κατά τη διάρκεια αυ- τὴς της διάλεξης οι οπαδοἰ του Μαχαράτζ Τζι γονατι- σμἔνοιτον επικαλούνταν λέ- γοντας: «Μαχαράτί Τζι, Κύ- ριε µου, η ζωή µου εἶναι παιχνίδι σου... Χαίρε, Κὺ- ριε, Χαΐρε, Θεϊκὲ διδάσκα- λε Παρόμοια ακριβώς προσκόλληση και αποδοχἡ του Γκουροῦ, ως «σωτήρα» παρατηρεϊται και σεµια ἆλ- λη ομάδα Γιόγκα, που εδρεύει στη Λευκωσία, την Ανάντα -- Νιάρκα. ΄Ετσι καταλήγοντας, λέγοµε πως Γιόγκα εἶναι ἔνωση που στην πραγµατι- κότητα γίνεται ὀχι µε υπερ- βατικἠ πραγματικότητα, όπως επίσηµα διακηρύσσε- ται στα κείµενα του Γιογκι- σμού αλλά µε συγκεκριμὲ- νο πρόσωπο, τον ΓΚΟΥ- ΡΟΥ. Αυτός εἶναι που καθο- δηγεῖ πια τους παρασυρμέ- νους οπαδούς του. Εκεϊΐνοι εἶναι απλὼς ὀργανα που εκτελούν, χωρίς δεύτερο λὸ- γο, τις αποφάσεις του, τις «Φωτισμὲνες εντολές του»! Βέβαια, πρέπει να το- νίσουµε εμφαντικά το γε- γονός πως οι Γκουροῦ αυ- το, όσοι τουλάχιστο επισκέ- πτονται τις Δυτικὲς χώρες και ἔχουν αποκτήσει οπα- δούς, ἔγιναν πἀμπλουτοι µε τα ἐσοδα που εισπράττουν απὀ την «επιχείρησή» τους αυτή. Προτῖμησαν ἕνα επάγγελµα που στην εποχἡή µας ἔχει πολλή πἔραση: «θεός» ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ Αποσπάσματα απὀ την εισήγηση του Κα- θηγητἠ κ. Γεώργιου Πατρώνου στο ΙΓ΄ Θεολογικὀ Συνξδριο της Π.Ε.Ε.οΟ. (29.12.1987) ... Η Ορθόδοξη θεολογία εἶναι µια θεολογία βαπτισμένη στο αἷμα των μαρτύρων της Εκκλησίας µας και στα δάκρυα Των Αγίων και Οσίων της πἰ- στεὠς µας. Μια θεολογία που Οφείλοµε σ᾿ αυτό τον τόπο να την πάρουμε επιτέλους στα σοβαρά, ἡ να ξεκόψουμε ν᾿ ασχολούμαστε μ᾿ αυτὴν τίμια και ἕντιμα. Κάθε προσπάθεια παραφθοράς και αλλοίωσής της ὅεν εἶναι µόνο αμάρτημα προς το Θεό και την Εκκλησία, εἶναι και προδοσῖα αυτού του γένους µας και του λαού μας, που σ᾿ αυτή την Ορθόδοξη Πίστη των Πατέρων και των Γερόντων µας στήριξε την Ιστορική του υπόσταση και ὑπαρξη. Και σ᾿ αυτήν, πιστεύ- ουμε, ότι οφείλει κατά μέγα μὲ- ρος τον εσωτερικὀ του πνευ- µατικὀ ὀυναμισμὸ στην ιστο- ρία.. «... Ἡ θεολογία, κατά τους Πατέρες, εἶναι «οδός» προς την ουσιαστική γνώση, προς τη σώζουσα γνώση, αλλ᾽ ὀχι προς την ανθρώπινη γνωσιο- λογία. Εἶναι κάθαρση και όχι διαφώτιση και εμπλουτισμὀς του νού. Η Θεολογικἠ γνώση, κατά τη Βίβλο, μπορεί να απο- βεῖ και «κατάρα». Ας θυμηθού- µε εδώ το ὄξντρο της γνώσεως του καλού και του κακού που συσχετίσθηκε µε το πρόβλημα της πτῴσεως. Συγχρόνως όμως η «γνώση» αυτή του καλού και του κακού συνδόξεται και µετο μεγάλο θέµα της θεώσεως του ανθρώπου. Εἶναι δυνατὸ να µας οδηγἡσει στη σώζουσα θεογνωσία. Καιη θεολογία πρὲ- πεινα στοχεύειπροςτα εκεἰ...». «... Το πρόβλημα τη ορθἠς Συνεχεια στη σελ. 4 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 3ο 6. Πρωτότυπα και µε- ταφράσεις αρχαίων ελληνικών κειμένων. α) Δεν πρεπει ν απορ- ρίπτουμε τη µελέτη των αρχαϊων ελληνικών κειμέ- νων οὖτε απὀ το πρωτότυ- πο οὖτε απὀ τις μεταφρά- σεις. Η µελέτη απὀ το πρω- τότυπο, που ὀΐνει την ειι- καιρία να χαρεῖς ἕνα ὅημι- οὕργημα χωρίς την παρέμ- βαση τρἱτου, µε την εκ- Φραστικότητα των λέξεων, την κατάλληλη τοποθέτησή τους, τα σχήματα λόγου, τα λογοπαίϊγνια, τις παρηχἠ- σεις κλπ., που καμιά µετά- Φραση δεν μπορεὶ ν᾿ απο- δώσει. Το ὖφος του σωγ- γραφεα εἶναι αναπὀόσπαστα δεμένο µε τη γλὠσσα. Μό- νο µετη µελέτη του πρωτο- τύπου απολαµβάνεις την ομορφιά και την αξία ενὸς ἔργου. Οι μεταφράσεις ὅμως εἶναι καλἒς για το ευ- ρὐ κοινό καιγιατη γνωριμία ενὸς συγγραφέα σε μεγαλύ- τερο πλάτος, Β) Η µελέτη αρχαΐων Ελλήνων συγγραφέων στα σχολεία απὀ το πρωτότυπο βοηθεἰ τα παιδιά στην πα- ρατήρηση, στην καλἠ γλωσσική ἔκφραση, στην ορθή σκέψη. Χρειάζεται βέ- βαια κόπος, αλλά η αντα- µοιβἠή εἶναι πλούσια µε το αποτέλεσµα. Υ) Λόγω της μεγάλης αξίας των αρχαϊων Ελληνι- κών κειμένων η µελέτητους γίνεται σ᾽ ὀλες τις αναπτυ- γμένες χώρες του κόσμου, ιδίως της Ευρώπης, της οποίας ο πολιτισμός θεµε- λιώθηκε στο ελληνικὸ και χριστιανικό πνεύμα. Ενα δημοσίευμα κυπριακής εφημερίδας στις 21.93.1987 εἶναι αρκετά αποκαλυπτικὀ: «Ενὠ πολ- λοί σύγχρονοι Ελληνες και μάλιστα «μορφωμένοι» -- και στην Ελλάδα και στην Κύπρο -- φαγώθηκαν κυ- ριολεκτικἀ να καταργη- θούν τα αρχαία ελληνικά απὀ τα σχολεία, οι ξενοι ει- σηγούνται την ενίσχυση της διδασκαλίας τους και μιλούν για τα αρχαία Ελλη- νικά (και τα λατινικά) µε τα πιοθερµά λόγια. Μεταφρά- ζωγιατους αναγνώστεςτης αν ζμοςν, ϕ ως Αμα κκὰ, δη δν, Εν ουν ἑωτιμ η ΕΦ γι μι κιν ἆ δι νηθ Ψ αν 4 . Στοηνῇ πμ υσως γι]αήϕ ον ν να κα αι ὃς 8 ςᾖλς ο ΜΗΝ στ ΜΑ Νῇ δὴ ολλ μι φ ἐν ομη ιὰ ΨΙΛΘΙ δν ἡ ο. Πήλινες πινακίδες µε Κυπρο-μινωϊκή γραφή. { Εγκωώμη-Ί13ος π.Χ. αιώνα) στήλης µου αποσπάσματα από σχετικἠ συνεργασία του ΡΗΙΗρ Ηονατά, που δη- μοσιεύεται στους Λονδίνι- ους «Τάιμς» της περασμἔ- νης Δευτέρας. «Τα παιδιά πρέπει όλα να διδάσκονται το καλύτερο, εἶτε μπορούν ναπληρώὠσουν γι᾿ αυτό εἶτε όχι. Άξγουν μερικοί πως η κλασική μόρφωση εἶναι απηρχαιωμένη και ταιριάζει σε κυρἰες και κυρίους του παλιού καιρού. Αλλά τα λατινικά και τα Ελληνικά εἷ- ναι Οἱ ρίζες των Δυτικοευ- ρωπαϊκών γλωσσών. Εἶναι οι μητρικὲς γλώσσες. Εἶναι Π ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ αδύνατο να κατανοήσουμε πλήρως τα Αγγλικά χωρὶς κάποια γνώση των κλασι- κὠν... Ἔνας Δυτικοευρω- παΐῖος που δεν ἔχει κλασικἡ μόρφωση μοιάζει µεκάποιο που βρίσκεται σ᾽ ἑνα περι- βόλι απολαύσεων µετα μά- τια δεμένα. Τα κυβερνητικά εκπαιδευτικἀ συστήµατα σ᾽ ἆλλες χώρες, απὀ την Ιαπωνία μεχρι τις ΗΠΑ, προσφἔρουν συνεχὠς πε- ρισσότερη κλασική μόρ- Φωση... Βεβαίως, καταλή- γει ο Χάγουορτ, τα παιδιά µας πρξἔπει να διδάσκονται περισσότερα μαθημµατικἁ και επιστήμη, αλλά δεν πρέ- πει να φθάσουμε στο ση- μείο ὁπου µόνο τα παιδιά των ανωτέρων τάξεων θα μπορούν να τυγχάνουν κλασικής µορφώσεως». 6. Ποιότητα της ζωής και πρακτικὀ πνεύμα. Πολλοί απορρίπτουν τη µελξτη των Αρχαίων Ελ- ληνικών, γιατί κατά την ἁἀποψή τους δεν προσφξ- ρουν κανένα κέρδος στην καθημερινή ζωή. Κινούνται απὀ πνεύμα ὠφελιμισμού και κοιτάζουν τη ζωή µόνο από τη βιοποριστικἠ πλευ- ρά. Η ζωή ὅμως αποκτά αξία, όταν απελευθερώνε- ται απὀ τα πλαίσια του πρακτικού πνεύματος και κινείται σ᾽ ἕνα κόσµο πέρα απὀ την υλιστική νοοτρο- πία του «Φάγε, πίε, ευφραί- νου», Τότε μιλούμµε για ποιό- τητα ζωής. Ο ἄνθρωπος, και ιδιαίτερα ο χριστιανός, πρέπει να επιδιώκει να φτά- σει σ΄ ἕνα επίτεδο ζωής, που να το διακρίνει η καλἠ ποιότητα. Τότε γίνεται πρα- γµατικὸς άνθρωπος. ΤΟ Συνεχεια απὀ σελ. Ί καθαρωτάτην µήτραν Της Παρθένου εισήλθε, κα! ὁν- θρωπος έγινε ὁ/ἁ την Ιδικἦν µας σωτηρίαν, κα! µε το μέ- σον της /δίας του πολιτείας, ἠτοι προηγουμένως µε το παράδειγµα της ἄκρας Τα- πεινώσεως κα/ της νηστείας και της αποχής των κακὠν κα/των επιλοίπων του πρᾶ- ξεων, ἔδειξεν εις ὁὀλους ημάςτην εις Ουρανούς ανςἁ- βασιν...». τσι η ευεργεσία του Θεού απὀ τη µια και η απὀρριψή της απὀ τον ἁν- θρωπο απὀ την ἆλλη, θα πρεπει να µας οδηγήσουν στην επιθυμία για οικείο- ποϊἱησή της και αναβασή µας «εις Ουρανούὺς» µε προσωπικό και πνευμµατικὀ αγώνα. Με ταπεΐνωση, µε- τάνοια, αγάπη, νηστεῖα και επιστροφἡ στο Δημιουργό Θεὁ και Πατέρα. ἛἜνα απὀ τα χαρακτη- ριστικἁ στοιχεῖα της Ορθό- ὄοξης λειτουργικής παρά- ὁοσής µας εἶναι το γεγονός ότι κάθε µεγάλη γιορτή ἡ περίοδος - π.χ, το Πάσχα, τα Χριστούγεννα κἀπ. - προαναγγέλλεται και «ετοιμάζεται» απὀ νωρίτε- ρα. Και τούτο, γιατί η Εκ- κλησία γνωρίζει βαθειά την Ψυχολογία της ανθρώπινης σα ΤΡΙΩΔΙΟΝ» πεπτωκυῖας Φύσης. Γνωρί- ζει δηλ. το αδύνατοτου αν- θρώὠώπου να μεταβεῖ αυτό- µατα απὀ µια πνευματική κατάσταση σε µια ἄλλη. Ἔτσι τα γεγονότα του Τρι- ωδίου εἶναι µε τἔτοιο σοφό τρὀπο τοποθετημένα απὀ τους αγίους Πατέρες, ὦστε να αποτελούν µια πνευµα- τική κλίμακα που να μπορείὶ να οδηγήσει τον πιστὸ απὀ την αμαρτία στην κάθαρση και απὀ την κάθαρση στο άπλετο φωςτης λαμπροφό- ρου Ανάστασης του Χρι- στοὺῦ. ΄Ετσι λοιπόν και για την αγία και Μ. Τεσσα- ρακοστή υπάρχει µια περἰοδος προπαρα- σκευἠς και προετοιµα- σίας,͵ ἕνα εἶδος προπυ- λαίου στο μεγάλο στάἁ- διό της. Και τα προπύ- λαια αυτά στηρἰζονται απὀ τρεις Κυριακές που κοινώς Άξγονται και Κυ- ριακέςτης Απόκρεω. Και ο ιερός αριθµός απαρτἰ- ζεται απὀ την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου,του Ασώτου υιού καιτην Κυριακήτης Κρίσεως. Στο μεταίχμιο μεταξύ της προετοιµα- σίας καιτης ἔναρξης της Μ. Τεσσαρακοστής εἷ- ναι µια τέταρτη Κυρια- κῆ, ἡ της Τυροφάγου ἡ Τυρινής. «Α µἔντο! παρούσα! τρεις εορτα του Τελώνου και του Φαρισαίου, του Ασώτου κα! της Δευτέρας Παρουσίας, ὥσπερ Τις προ- γυμνασία κα! παρακίνησις τοις αγίοις Πατράσιν επε- νοήθησαν. Ωστε παρα- σκευασθήνα! κα ετοίµους ημὸς γενέσθα, προς τους πνευμσγκοῦς αγώνας των νηστειών, την εξ ἔθους µυ- σαρᾶὰν ἔξιν απολιπόντας». Καιοιτρεις αυτές Κυριακές ονομάζονταικαι«προφωνή- σ!µο!» «διότι κοινώς και λαμπρώς προαναφωνοῦσ/ κα προκηρύττουσ! τους αγώνας οπού ἔχομεν να κά- µωμεν κατά των παθών και των ὁα/μόνων εἰς την αγἷαν Τεσσαρακοστἠήν, κα να ετοιµασθώμεν, µε την κα- λἡν γνώμµην κα! την προθυ- μίαν, να τις δεχθώμεν ὁλο! κοινώς», Επίσης «κα ο µη ἔχομεν Των αγαθών, σπου- ὁάσαντες κτήσωμεν κα) ως προσήκον καθοπλισάµενοι, οὕτως ἐτο/μο! προς τους της νηστείας αγώναςχωρὴή- σωμεν». 2ο β) Οι πειρασμοὶ Εἶναι βέβαια ο κόσμος µας ἕνας κόσμος µε ὅδια- στημικάἁ πετάγµατα µε µυ- θικά επιτεύγματα. Μέσα σε μισό αιώνα Φαΐνεται πως ἔχει ακυρώσει τον παλιό τρόπο ζωής. ΄Ομως ἔβαλε ἕνα πλήθος απὀ πειρα- σμούς γύρω. Πρώτα απ΄ όλα µηδενίστηκεη αξίατου ανθρώπινου προσώπου, γιατί ο τεχνικὸς πολιτισμός αναπτύσσεται υπερτροφι- κἁ σε βάρος του πνευµατι- κού, αφού η μηχανή τον αντικαθιστά. Στα χέρια του βρίσκονται οἱ μηχανὲἒς, για να τον αντικαταστήσουν, να τον ψυχαγωγήσουν, να κάµουν τη ζωή του ανετό- τερη. Γιατί, λοιπόν, να µην την αποκτήσουμε Εδώ ακριβώς εἶναι που ὅημι- ουργεῖται ο κίνδυνος για τον πολιτισμό και για τον ἀνθρωπο. Με στόχο την απὀκτηση του κάθε προϊ- ὀντος του τεχνικού πολιτι- σμού, υποδουλώνεται σ᾿ αυτόν, και αδίστακτα κα- ταπατείἰ αξίες και αρχές, για να τα αποκτήσει. Εἶναι πι- στεύουμε αυτό ἕνας απὀ τους μεγάλους πειρασμούς που αντιμετωπίζει σήμερα ΣΕΛΙΔΑ 5 Η εγκληματικότητα στις μὲρες µας και ο νἑος. Φαίνεται λοιπόν επιτακτική η ανάγκη να δη- μιουργηθεί ἕνας ανώτερης ποιότητας ἄνθρωπος, ἁν- θρωπος που να πιστεύει πιως«ουκεπ᾽ ἁρτω µόνω ζἡ- σεται άνθρωπος», ὅτι «αξία στη ζωή δίδουν» ὀπως πα- ρατηρεῖ ο Ε. Ρεττοιχ «τα πράγµατα που ἴσως δεν ἔχουν εµπορικἠ αξία». Πώς όμως θα καταφξ- ρουµε να δημιουργήσουμε ἐνατέτοιο άνθρωπο Αυτός ο άνθρωπος δημιουργείται, αν οι παράγοντες αγωγἠς κάνουν όσο γίνεται πιο ευ- συνείδητα τη δουλειάτους. Αυτοί εχουν στα χξριατους την παιδεία. Το σχολεἰο και η οικογένεια ιδιαίτερα θα εφοδιάσει τους νέους µε τις... µε τις γνώσεις, που απαιτούν οι καιροί µας και συγχρόνως θα τους κάμει ικανούς ν᾿᾽ αγαπήσουν τις υψηλότερες αξίες, να ανα- γνωρίσουν την αξία της ζωώ- ἠς, της τιμής και της περι- ουσίας των ἄλλων, θα το- ποθετηθούν ορθά μπροστά στον άνθρωπο και θα τον δουν σαν μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικό- τητα, που ἔχει δικίωμα να ζήσει, να αποκτήσει περι- ουσία, να µορφωθεἰ. «Στώµεν καλώς», λοι- πόν οἱ δάσκαλοι, οἱ γονεῖς, οι πνευµατικοὶ καθοδηγη- τὲς. Αν αυτοί δεν πυρα- κτωθούν µέσα στο καμίνι της πίστης και της αγάπης, δεν μπορούμε να περιμέ- νουµε καλύτερες μέρες. Η επιδημία του εγκλήματος θα παίρνει όλο και μεγαλύ- τερες διαστάσεις µε κὶνδυ- νο να προσβάλει το σπίτι μας, τα παιδιά µας, εμάς τους ἴδιους. Τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη 3ο Μελανεἒς γραμμές στην ιστορία του αγώνα των Ελλήνων Ο Μακρυγιάννης στα «Απομνημονεὑματά» του δεν παραλείπει να σκια- γραφεῖ, µετο γνωστὸ λογο- τεχνικὀ ύφοςτου, γεγονότα ᾖ καταστἆσεις που σηµα- δεύουν αρνητικά τον αγώὠ- να του 1821. Μικρότητες και αντιζηλίες, που αναφύ- ονταν ανάμεσα σε γενναϊ- ους οπλαρχηγούς, αδικίες σε βάρος γνήσιων αγωνι- στών, λανθασμένες ακόµα εκτιμήσεις ἡ προαγωγὲς, που δίνονταν σε πρὀσωπα μικρά και ασήμαντα, µηχα- νορραφἰες άλλων, ὅλα αι - τά κατατίθενται µε πὀνο ψυχἠς απὀτο στρατηγό, τό- σο ἀλλωστε, δικαιολογημέ- νο. Ἔτσι, ο συγγραφέας των «Απομνημονευμάτων» μάς ὀΐνει µια ολοκληρωμξ- νη εικόνα των ὅσων γινόν- τουσαν τότε. Και αποδεικνύ- εται μ᾽ αυτό τον τρόπο αν- τικειμενικὸς παρατηρητής, µε «ανοικτή» ιστορική θεα, χωρὶς να ζητά ἡ να επιδιώ- κει την αλλοίωση της αλἠ- θειας. Παράλληλα αναδει- κνύεται ιστορικός ακριβής, αφού προβαίνει σε κρίσεις η παρατηρήσεις για τα γε- γονότα που εξιστορεἰ. Αλ- λού απονεµει το δίκαιο σ᾿ αυτό που ἁδικα υποφερει, αλλού αποδοκιμᾶζει ενξρ- γειες που αποβλέπουν σε ιδιοτελἠ συμφέροντα ενώ αλλοῦ δεν παύει απὀτου να στιγµατίζει τους κυβερνών- τες και να τους επιρρίπτει ὃλες τις ευθύνες γι΄ αυτά που συµβαϊνουν. «Θα σας ειπὠ», µας δι- ηγεῖται οἶδιος, «κ/᾿ ἕναγεν- ναΐῖον πολὺ περιστατ/κὀν: ᾿Ἔνας ατρόμητος ὀντρας, σπὀ τους Κολοβάότες (εἶναι του (Σσλώνου χωριόὀν), τον λένε Μήτρο Καθάᾶρ͵ (αλή- θεια καθάριος κ! ατίµητος εἶναι), αφοὺ τζακιστήκαμε στην χώρα και Τραβηχτή- καµεεις Το ψήλωμα, οἱ εδι- κοί µας ὀλο/ κ! εμείς Φκειά- σαμεταμπούρ! κα! πολεμοὺ- σαµε. Αυτός ο δὁυστυχῆς ἦταν µέσα εἰς την χώρα σε σπἰτιμπασμἑνος. Αφού φύ- γαμε εµεῖς, αυτός ἔμεινε µό- νος Του κλεισμένος Τόφυ- γαν ο συντρὀφο/ του κ ἔμεινε µόνος του. Του ϱἱ- χτηκαν οἱ Τούρκοι απἆνω του παἰρνε, ἕνα γιαταγἁν/ τούρκ/κο και σκοτώνει τἐσ- σερους κι εκεί οποῦ τον πο- λεμούσαν του δίνουν µια μαχαιριά εις την κοιλιᾶ κα! σκοτώνει! τον Τούρκο µε Το µαχαίἰρ! εἰς την κοιλιά ἧρθε εκεί] οπού ἡμαστε εμείς, εις το Ταμπούρ!. Και δεν του πειράξαµεν ΤΟ µαχαϊρ! µε τούτο εις την κοιλιά τον πἠ- γαμε εκεἰ οποῦταν Ο/ εδικο] µας κα ἦταν ο γ/ιατρὸς και τόβγαλε Το µαχαίἰρι και µε των µερμήγκων τα κεφάλια τόρραψετην κοιλιά. Καιτρᾶ- βησε ο καϊμένος κοντά ἕνα χρόνο να γιατρευτή. Γἔρευε κα πὀλε ζηλώνεταν, κ’ ἔβγαιναν οι κοπριὲς απὀτην κοιλιἁ οπούταν η πληγή. Και ζη τώρα και δεν ἔχει Ψωμί] να φΦάγη» (Αποµν. σελ. 69-70). Κάπου αλλού, γενικεύ- οντας τις παρατηρήσεις του, σημειώνει πολύ ενδει- κτικά: «᾿ἔμειναν ο! αγων/στα/ δια- κον/αραἰο/ τους κατατρἐχε! ο κυβερνήτης µας κι ο Αγουστίνοςκ/οβ/άρος κα- ταφρονούν ὁόλους αυ- τούς κα! βαθμολογοῦνε πολλούς, οπούὐπαιζαν το μπιλλιάρδο µέσα τους καφενέδες και τώρα εἶναι σπιγούνο! του κυβερνἠ- τη και Των αλλωνών. Αυ- τείνει βαθμολογώνται, αυ- τείνο! πλερὠνοντα! βαρυ- οὓς μιστούς. Ο/ αγωνισταί ὁυστυχοῦύν». Αλλά, ὁὀπως και πιο πριν γράψαµε, ο Μακρυγι- άννης δεν παραλεϊπει να μας παρουσιάζει και διενε- ξεις μεταξύ οπλαρχηγών, κατά τα ἆλλα, τιµηµένων για τους αγώνες τους ενάν- τια στον κοινὸ εχθρὀ. Ετσι, περιγρἀφοντάς µας το θᾳ- νάσιµο μίσος ανάμεσα στον Κωλέτη και τον Όδυσσεα Ανδρούτσο, πα- μας τα εξἠς: εναθςύν οι (αν ψ ῄι ον, μή μην). . ο μέ π{ γοῦ (γι) ο Θἡ ἰσν αθνὄη οι ν/ “ο. τῶι ΚΙΝ ἰσθνυ- δ142ι ει. ψ ον δν 4 ολ)” ( ω) ή) ημων ας ”4 (γ(9 ν ον ον μον ΨΡ) η’ ἵμ κο) Δεἰϊγμαγραφήςτου Στρα- τηγοὐ Μακρυγιάννη. «Σ᾽᾿ αυτά όλα ἔφταιγεο Κωλέτης. Απὸ τον Αλήπασ- σα- ἦταν γ/ατρὀςτου Λου- χτάρπασια - γνώριζε τον Δυσσέα ΤΙ νου εἶχε' ἦταν ο καλύτερος απ᾿ όλους τους άλλους στρατ/ωτικοὺς. Δεν µπορούσενα τον παίζη αυ- τὸν οΚωλέτης. Κ/ήθελενα τον βγάλη απὀ Τη μέση και να κάμει τους ὁικούς του σκοπούς». ”΄Ὅμως, εἶχε και ο ἶδιος αρκετά πικραθεὶ απὀ τη συμπεριφορά τόσο της Κυ- βἔρνησης ὁσο και άλλων συντρόφων, ἔναντιτου. Γι΄ αυτό πολλὲς φορές, µε βα- ρετή καρδιά, αναγκάζεται να απευθυνθεῖ προς τους αρµοδίους και να διατυπώὠ- σει τα παράπονά του. ᾿Αλ- λοτε, σε περιπτώσεις σφο- ὁρών και ἔντονων διαφω- νιὠν του µε αυτοὺς, φτάνει στο σημείο να παραιτείται απὀὸ τη θέση του και να αποσύρεται απὀ τα καθή- κοντα που εἶχεαναλάβειως στρατηγὸς. ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ Τι εἶναι ο Υπερβατικός Διαλογισμόςθατο εξετά- σοµε στη σειρά των άρθρων «Γιόγκα»της «Άγωνιστι- κἡς Πορείας». Για µια απλἠ πληροφόρηση λεμε ότι καμμιά σχέση δεν ἔχει µετην Επιστήμη. Εἶναι μέθο- δος μυστικιστική που εμπνευστή ἔχει τους διάφο- ρους Γκουροῦ των Βουδδιστικὠν και Ινδουϊστικὠν Θρησκειών. Και στην προκειμένη περίπτωση εδὠ στην Κύ- προ τους διαλογιστὲς κατευθύνει ο Γκουρού Μαχα- ρίσι, ο οποίος, Φεύγοντας από τις Ινδίες πάµπτωχος ἔγινε μὲσα σε λίγα χρόνια στην Αμερική πάµπλου- τος! Και σε µας ἔχει αποστείλει 3 ξένους, εκπροσώ- πουςτου, οι οποίοι, δυστυχώς, κατόρθωσαν να πα- ρασύρουν ορισμένους, ὦστε εύκολα να αρµέγουν ανυποψίαστα θύματα. Το ὁτι δε στενοί συνεργάτες των 3 αυτών ξξἔνων -- εκπροσώπων του Μαχαρίσι ἔχουν σχὲσεις µε πρὀσωπαπου εργάζονται σε Πρε- σβεὶες, αυτὀ προκαλεἰ άλλα ερωτηματικά. Το αν εἶναι «χρήσιμος» ο Διαλογισμός που ὅόια- Φημίζουν, μπορεί κανένας να συμπεράνει, όταν ὅια- βάσει τις Κυπριακὲς εφημερίδες του καλοκαιριού του Ίθ8ό6που για µήνες ἔγραφαν γιατονέοΠ.Π.που εγκατάλειψε την οικογένειά του και εξαφανίστηκε εξαιτίας των «επιστημονικών» μαθημάτων του Υπερβατικού Διαλογισμού! Κι ακόµη το πόσο «σπουδαία» εἶναι η επιστήµη του Διαλογισμού αυτὸ Φαΐνεται κι απὀ τη συµπερι- Φορά του πρώην δικτάτορα Μάρκος των Φιλιππι- νών, που κατά παλαιότερη διακήρυξη των Διαλογι- στὠν ἦταν συνεπής µαθητής τους «ΠΠΑΘΗΛΜΑΤΑ» ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ! Τονα διδάσκονται! διάφορα θεἕµαταπου αναφξ- ρονται σε τομεὶς της επιστήµης και αναγκαίο εἶναι και επωφελές. Βέβαια σ᾿ αυτὲς τις περιπτώσεις χρειάζετα! η απαιτούμενη απὀ τουςνόμους έγκριση. Γιατί δεν μπορεί ο καθένας να συστήνει σχολἐςἠνα κάμνει το δάσκαλο, χωρίς να εἶναι δάσκαλος, καινα λεει ό,τι θέλει. Αυτό που ὀχι µόνο εκπλήττει αλλά και προκαλεἰ ερωτηματικἁ και ανησυχία εἶναι η σειρά μαθημάτων πρακτικής Φιλοσοφίας που δίνονται. Πιο συγκεκριµένα: Λειτουργεὶ µια σχολἠ που δίνει µαθήµατα πρακτικἠς Φιλοσοφίας. Λέγεται δε ὅτι τα µαθήµατα αυτά τα κατευθύνει και τα διδάσκει πρόσωπο ἡ πρόσωπα που εἶναι κυ- βερνητικοί υπάλληλοι. ΄Οτι οι µαθητές καταβάλ- λουν ὀΐδακτρα. ᾿Οτι υπάρχει πρὀγραμμα τριετούς κύκλου σπουδὠν. Για τα πιο πάνω το λὀγο ἔχουν οι αρμόδιοι. Εμεΐς εκείνο για το οποίο ανησυχούµε εἶναι πως στον κύκλο των «μαθημάτων» και µετην τριετή λήξη τους καλούνται οἱ μαθητὲς (ας σημειωθεὶ ὅτι δεν εννοούμε μαθητὲς Γυμνασίων) σε ιδιαίτερη και προσωπικἠ συνάντηση µετον ἦτους δασκάλουςγια να υποστούν τη μύηση, ὠστενα εννοήσουν την ου- σίατου θεματος! Τη δε μύηση κάμνει πρόσωπο ειδι- κἁ απεσταλμὲνο απὀ το εξωτερικόΙ. Τώρα τι εἶδους μύηση εἶναι αυτή, ποιά σχἔση ἔχει µετη Φιλοσοφία, γιατί ἔρχεται πρόσωπο ειδικά απὸὀ το εξωτερικό και ποιά σχέση ἔχει µετη ζωήτου προσώπου που μυείται, του κοινωνικού συνόλου, και του τόπου µας γενικότερα αυτό εἶναι πρόβλημα που ὅεν μπορεϊΐ να μένει απαρατήρητο καινα αφήνει αδιάφορους αρμόδιους αλλά και απλοὺς ανθρὠ- πους. Εμείς το καταγγέλλοµε και αναφεροµε πως δεν θα περιοριστούµε ως εδὠ. Αρχὲς Ιανουαρίου 1988 επισκέφθηκε την Κὺ- προ ο Σεβασμιώΐατος Αρ: χιεπίσκοπος Σμολένσκ Κὺ- ριλλος, συνοδευόμενος απὀ τον ελληνομαθὴ Αρχι- μανδρίτη Βενέδικτο. ο . Ρ ᾗ ἷ Η επἰσκεψὴ τους στην δοδης Ρωσικής Εκκλησίας. Κὐπρο εντάσσεται μὲσα στα πλαίσια της κατατόπι- σηςτων επἰ μἔρους Ορθοδό- ξων Εκκλησιών για τους εορτασμοὺς που θα γίνουν στη Ρωσία φξτος µε την ευ- καιρία της συμπλήρωσης χιλίων ετών απὀ τον εκχρι- στιανισμὀ του ρωσικού λα- οὗ καιτην ἱδρυση της Ορθό- Σε επανειλημμένες επαφὲς της Ρωσικής αντι- προσωπείας µε την Α.Μ. τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, συζητήθηκε το όλο πρό- γραµµα των εορτασμών, στους οποίους θα συμμετὰ- σχει και η Εκκλησία Κύ. πρου µε επὶ κεφαλής το Μακαριώτατο. «...Για να επιτευχθεί, η Ψυχική και πνευματική συ- νάντηση γονιών και πα!δι- ὧν, πρέπει να κτίσουµε, προ πάντων σήµερα, κά- ποιες απαραίτητες γέφυρες επαφἠς µαζ/τους. Να στή- σουµεγέφυρες, πουθαµας βοηθήσουν να περάσουμε σπὀ τη μιά ὀχθη στην ὀλλη, για να συναντήσουμε τους νέους µας, τα {δια τα παιδιά µας, να σφουγκρασθούμε τα προβλἠματἁ τους, να ακούσουμε τις σκέψεις τους, να συζητήσουμε µαζ) τους κα! να τους δώσουμε κ! εμείς, µε το δικό µας Τρὸ- πο, Τα ὀικά µας πνευματικά μηνὑματα, που θα τους στηρἰξουν στον αγώνα της ζωής...». , , «., Λα πρώτη Τέτοια γέφυρα, αναμφίβολα πολὺ σπουδαία, εἶναι η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Δεν µπο- ρούμε να συναντήσουμε τον ἆλλο κα! φυσικά και τα παιδιά µας οὖτε βέβαια κα! να μιλήσουμε µαζ τους, χρησιμοποιώντας Το ψέμα και την υποκρ/σἰα...». «...ΛΙα δεύτερη σπου- δαία γέφυρα επικοινωνίας µετα παιδιά µας εἶναιη ΓΕ- ΦΥΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙ/ΟΣΥ- ΝΗΣ... ΓΙ αυτὸ µαζί µετην αλήθεια, εξυπακούετα ὅτι πρέπει να εἶμαστε και ὄ]και- οἱ. ᾿Ολο/ κατανοούµε απὀ- λυτα ὁτ! ὁεν εἶναι ορθὀ να ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ /{ ὉΛΙ/ΩΝ ΣΤΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΩΝ εφ Την Κυριακή, 24 /ανουαρίου, πραγματοποιήθηκε στην Ἱερατική Σχολή συγκέντρωση των γονιών των παιδιών των Κατηχητικὠν Σχολείων της /ερὰς ΑρχΙε- πισκοπἠς. Της συγκέντρωσης προηγήθηκε 6. ο μὰ τουργία στο παρεκκλήσιο τῆς Σχολής την οποία ΤΕΛέ- σεο Παν. Αρχιμανδρίτης κ. Γ. εώργιος Παπαχρυσοστο- µου ο οποίος κήρυξε και Το 6. λόγο. Στη συνέχεια προσφἐρθηκεπρὀγευµα. Επίσης υπήρχε ἔκθεση Χρι- στιαν/κού βιβλίου. Στη συγκέντρωση μ]λ ησεοκ. Φρίξος Κλεάνθους, ΄ έμα: ᾖ ὧν στη ὅια- Φιλόλογος µε θέµα: «4 συμβολή των γονιών σ 3 ποιδαγώγηση των παιδιὼν». ΠΙΟ πάνω Φωτογραφία απὀ την εκδήλωση. κάνουμε ὁιακρίσεις προς Τα παιδιά µας, ἡ να δείχνουμε /διαἰτερη εὐνοια προς κά- ποιο απ᾿ αυτά...». «.. Μα τρίτη γέφυρα επικοινωνίας κα! ψυχικής επαφἠς των γονιών µε Τα παιδιἀ εἶναι 4 ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ...» «.. Για να γίνεις ελεύ- θερος, ὅμως, κα! να κάνεις και Τα παιδιά σου κα! τους ὁικοὺς σου ελεύθερους, πρἐπε/ να αντλεἰς δυνἁάμµεις απὀ την αιὠν/ότητα, πρέπει να β/ώνεις συνέχεια την π]- στη ὁτι«επ᾽ ελευθερία ἐκλἠ - θηµεν...». «... Τέταρτη γέφυρα ενότητας, ανοικτής επΙΚΟΙ- νωνίας κα ψυχικἦς ανα- στροφἠς µε Τα παἰδιἀ µας εἶναι η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΑΓΑ- ΓΠΗΣ... Ολο! κατανοούὐµε πολύ καλά την αξία και τη σημασία τῆς... κίνηση της αγόπης µπορε[να κάµε! Τον ἄρρωστονα γ/ατρευθεἰ, τον απελπ/σμµένο να ελπίζει, ΤΟ παιδ] να βρίσκει Το ὀρόμο της επιτυχίας...». «.. Σε τελευταία ανά- λυση, ὅλες ο! προσπάἀθειἐς µας ως γον/ών, ὁλες αυτές 0/ γἔφυρες επ/κο)νωνίας µε τα παιόδ/ά µας, στοχεύουν στοναπροσφἑρουντοφως του ἡἧλιου κα! τον αέρα Της φύσης, που εἶναι απαραϊτη- ΤΟ/ παράγοντες, ὥστε να ωριμάσουν ο καρπο[ των ἔργων µας, Τα ἱόια τα παιδιά µας, και να ολοκληρωθούν σε Τἔλε/ες εν Χριστώ προ- σωπικὀτητες στη ζωή /τους. Αλλό ὁλο γνωρίζουμε ὅτι κανένας καρπὀς ὁεν βγαίνει μοναχὸς του. Πρέπει να βρούμε πρώτα το ὀξντρο. ΚαΤο δέντρο εἶναι γνωστὀ. Εἶνα/ το ὀξντρο της πίστεως κα! της πνευματικής ζωῆς, που Τροφοδοτείτα! απο τον Θεάνθρωπο /ησοὺῦ. Εἶναι το ὀξντρο που ριζώνει στη γη, κα φτάνει κα! ακουμπά, γ/α ὁσους ἔχουν τη δύναμη και τη θέληση κα! Την υπομονὴ γα το ανεβοῦν ψηλά στον Ουρανὸ». ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ Συνέχεια απὀ σελ. 2 θεολογίας δεν εἶναι να γνωρί- σουµε εμεῖς το Θεό, αλλά ο Θεός να γνωρίσει εµάς ως ὅι- κούς του. Εδώ υπενθυμίζουμε τα θαυμάσια κείµενα του «Ευ- αγγελίου της Κρίσεως», ὀπουο άνθρωπος δικαιώνεται όχι εξα- τίας κἀποιας θεολογικής του γνώσεως αλλά της στάσεὼς του της θετικής προς τον πλη- σίον (Ματθ. ε΄, 21-23, κστ΄, 31-48). Στο σηµείο αυτὸ εχου- µε µια θαυμάσια κατανόηση, του τι τελικά σημαίνει στη θεο- λογία᾽ «γνώση του Θεού», γνώση εν αγάπη». «... Ἡ θεολογία για τον ἆγιο Συμεών το Νξο Θεολόγο δεν εἶναι απλή σπουδἠ και γνώση. Εἶναι το ύψιστο στάδιο της τελειώσεως του ανθρὠ- που. Κατά την παράδοση τρία εἶναι τα στάδια της πνευµατι- κἠς ζωής και της τελειώσεως: η πράξη, η γνώση καιη θεολογία. Για να φθάσει κανεὶς στο ὖψι- στο στάδιο της θεολογίας, πρξ- πει απαραἰτητα να περάσει προηγουμένως απὀ την πράξη και τη γνώση. ᾿Ολοι οι κλἁάδοι της ακαδημαϊκής θεολογίας προσπαθούν ν᾿ ανταποκρι- θούν στις απαιτήσεις της πρά- ξεως και της γνώσεως, ᾿Ετσι παραμένει η θεολογία στα δύο μόνο πρὠτα στάδια της πνευ- µατικἠς ζωής. Δεν φθάνει σχε- ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΥΠΡΟΥ Επειδη ο Σεβ. Αρχιεπί- σκοπος Σμµολὲνσκ μετέχει ενεργά εκ µέρους της Εκ- κλησίας Ρωσίας και στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκ- κλησιὼν (Π.Σ.Ε.), στις επαφὲς του µετο Μακαριώ- τατο και σε συνάντησή του και µε την Α.Ε. τον Πρόὀε- δρο της Δημοκρατίας συ- ζητήθηκε και το θεμα της θἔσης του Π.Σ.Ε. αναφορι- δόν ποτέ στο τρίτο και ύψιστο της θεολογικής αυτογνωσίας και αυτοσυνειδησίας. Δε γίνε- ται ποτὲ, ακολουθώντας τον επιστηµονικὀ ακαδημµαϊσμό της, αυτό που πρὲπει να εἶναι και να γίνεται συνεχώς «Ορθό- δοξη Θεολογία...». «... Π παράδοση ἔχει εκτὸς απὀ τα εσωτερικἀά της στοιχεία κα!ιτην εσωτερικήτης ζωή. Αυ- τήν κυρίως αποκαλούμε «ζων- τανή παράδοση» και αυτή εἶναι εκείνη που πάση θυσία δεν πρξ- πει να χαθεί. Η ουσία της ἁγιας Παράἀδοσἠς µας βρίσκεται στον αγιασμό των πιστών, στις εµπειρίες των Αγίων της Εκ- κλησίας µας δια μέσου των αι- ὠνων. Αυτή η πνευματική εµ- πειρίατων Αγίων µας αποκαλύ- Πτεικαιτην ουσίατης Ορθόδο- ξης Θεολογίας...». «.ω Ἡ Παράδοση µε την πατερικἠ σκέψη, τη λειτουργι- κἡ και µυσταγωγική ζωή, τις εµπειρίες των Οσίων και των Αγίων, ἔχει πολλά να πει, νομί- ζω, και σε µας τους σύγχρο- νους θεολόγους. Ἡ θεολογία μας και η παρἀδοσή µας δεν εἶναι ουτοπία. Μέσα εκεί η Εκ- κλησία µας αλλά και αυτό το Εθνος µας εἶναι δυνατό να ξα- ναβρούν τις ρίζες τους και τις πηγές τους, για µια ουσιαστική ανανεωση και αναδηµιουργία. κά µε το εθνικό µας πρὀ- βληµα και τις συλήσεις και βεβηλώσεις των ιερών να- ὦν,που βρίσκονται στα κα. τεχόµενα µέρη της νήσου μας, και εκφράστηκαν απὀ- Ψεις και μελετήθηκαν τρὀ- ποι ενεργείας, ὦστε το Π.ΣΕ. να συμβάλει κατά τρόπο πιο πρακτικὀ στην αποκατάσταση των αν. θρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο και ειδικότερα για την επιστροφή των προσφύγων στις πατρογο- νικες τους εστίες και την ανεύρεση των αγνοουμξ- νων. ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ Γ΄» Συνέχεια απὀ σελ. Ί που Μακαρίου και του Μα- καριωτάτου Αρχιεπισκό- που κ. Χρυσοστόμου, κα- θὼς και την αγάπη και το ενδιαφερον τους για τη συλλογή, συντήρηση και διαφύλαξη των βυζαντινὼν εικόνων και του άλλου υλι- κοὺ που εκτίθενται στο Ἵδρυμα, ὅπως και τις προ- σπάθειες τους για εµπλου- τισμὀ του υλικοῦ τόσο µε την αγορά συλλογών, όσο και µε την αγορά και τον επαναπατρισμὀ κλαπέντων απὀ τους Τούρκους βυζαν- τινὠν εικόνων και άλλων μνημείων. μεγάλης αξίας για την πολιτιστική µας κληρονομιά. Σε εμπνευσμένο χαιρε- τισµότου ο Μακαριώτατος, μεταξύ ἄλλων, εἶπε και τα εξής: ᾿Οταν πριν ἐξι ακρ/ιθώὼς Χρόνια, τέτοια μέρα, (εἶπεο µακαριώτατος), τελούσαμε τα εγκαίνια του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ασφαλώς προσβλέπαµε στη σηµερινή μἑρα, κατά την οποία το ᾿Ίδρυμα θα ολο- Κληρωνόταν και θα γινόταν αυτάρκες σε εκθεσιακοὺς χώρους. ο ΜΙακαριώτατος αναφἐρθηκε στη μὲ- γ/στη προσφορά του Αρχιε- πισκόπου Λήακαρίου στο ἔργο της ὁιάσωσης κα ὅια- Φύλαξης της πολιτιστικἠς κληρονομιάἁς της Κύπρου, ωςτης καλύτερης απόδειξης της Χριστιανικὁ τητας και Ελ- Λλην/κότητας αυτού του τὸ- που. Τρεις χιλιάδες χρόνια πολιτιστικἠς κληρονομιάς, ανέφερεο Μακαριώτατος, η γλὠσσα, τα ἤθη, ο πολιτ/- σμός μαρτυρούν ὁτ/ιτο κομ- μµάτ! τούτο του Ελλην/σμοὺῦ, µέσασεμια Ιστορική πορεία συνεχὠν κατακτήσεων, κα. ταστροφώὠν, πιέσεων και ερηµώσεων, ἔχει να επιδεί- ξε! ὀύναμη κα! αντοχή πε- ρισσότερο απὀ οποιοδἠπο- Τε ἄλλο τµήµα του Ἓθνους. Στη συνξέχεια ο ΜΊακα- ριώτατος, αναφερόμενος στο εθνικό θὲμα, αφού επε- σήµανετην τραγικότητα των ημερών που ὁιερχόμαστεμε την εισβολἠ κα! κατοχή των Τούρκων, κάλεσε την πολι- τικήἠ ηγεσία κα/,το λαόνασυ- ναισθανθούν Το βάρος Της ευθύνης, να αναβιὠώσουν μὲ- σα τους τις αρετὲς της Φυ- Λῆς, να επιδείξουν θάρρος, υπομονή, σύνεση και αγω- ν/στικότητα, ὥστε να παρα- ὁώσουν την πατρἱόα στις επερχόμενες γενιὲς ελεύθε- ρη και ενωμένη. /ὁιαίτερα κα επανει- Λλημμένα αναφέἑρθηκεο Μα- καριώτατος στο θέµατης ενό- τητας. Πρέπει, επεσήμανε ο ΛΊακαριώτατος, να υπάρχει ενότητα κα! οµογνωμµία όσον αφορά την πορεία και την προώθηση Λύσης του Κυπρ/ακού προβλήματος. Δεν πρέπεινα υπάρχουν ανἁ- µεσα µας Ἕλληνες που θα μπορούσαν να παραγρά- Ψουν το ὀικαίωμα του λαού µας γ/α επιστροφἠ, ελευθε- ρἷα και δ/καιοσὐνη. ΟΙ ξένοι, υπογράμμισε ο Μακαριώτα- τος, αν ενδ/!αφἐροντα για την Κύπρο, το κάνουν ὄχι απὀ αγἅπη αλλά για το πὼς θα προωθήσουν τα σχέδια τους σεβάροςτου λαοὺ μας. Καιναγ/ιατ] εμείς µε την ενό- τητά µας πρἐπεινα δίνοµεσ᾽ αυτούς Τα σωστά μηνύματα ότι ξέροµε τί θέλουμε κι ὁτι δεν εἶμαστε ἔτοιμοινα παρα- γράψουμε αναφαίρετα ὅι- καώματα του λαού μας. Τελειώνοντας ο Μα: καριώτατος αναφέρθηκε στη δαπάνη ανἔγερσης της νξας πτερυγας που ανήλθε περίπου στις 700 χιλ. λίρες, ποσό που κατέβαλε η |]. Αρ: Χιεπισκοπή (400 χιλ) και η [Μ. Κύκκου (300 χιλ.).