Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1988-11-01

ΣΕΛΙΔΑ 4 ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΔΙΑ. ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑΝ, Ἔσπευσαν ορισμένοι να χαρακτηρίσουν την απόφαση του Εισαγωγέα, του Διευθυντή του «Ζήνα Πάλας, και του Συνδξσµου Αναπαραγωγἠς Β!ντεο- ταινιὼν να µη εισάξουν και προβάλουν την κατά- πτυστη ταινία του Σκορτσέζε ὡς ενξργεια υποκριτι- κἠ! Δηλ. για τους κυρίους αυτούς, δημοσιογρά- Φους, τα εν λόγω πρόσωπα θα ἦταν πιο «ειλικρινή» και «καταξιωμἑνα», αν εγίνοντο συνεργοἱ και συνέ- νοχοι στο ἔργο κατασπ]λωσης και διασυρμού του Μοναδικούὐ Προσώπου ηθικής και αγιότητας, του Χριστοῦ. Το ότιτων ανθρώπων αυτών ηθρησκευτι- κήτους συνεΐδηση δε συμφώνησε µε το περιεχὸµε- νοτης ταινίας, αυτό θα ἔπρεπε και απὀ τους δηµοσι- ογράφους και απὀ όσους ἔχουν την ιδιότητα του Χριστιανού να αποτελέσει γεγονὸς επαἰνου και όχι κατάκρισης. Και ερωτούµε: Αν ἕνας αποτολμούσεναπαρου- σιάσει κάποιον ἧρωα, τον Αυξεντίου για παράδει- γµα, την ὡὦρα της θυσἰας του να κάνει ἡ να Φαντάζε- ται αναϊσχυντες πράξεις, ποια θᾳ ἧταν η αντἰόραση αυτών που τώρα χαρακτηρἰζουν τους άλλους υπο- κριτές Οἱ συναγωνιστὲς του Αυξεντίου θα δεχόν- τουσαν αυτἡ την κατασπἰλωση Ο! αγωνιστὲς του ᾿68-69 πώς θα αντιδρούσαν Οἱ δικοἱ του ἡρωα, θα ἔμεναν απαθείς Αν δε κάποιος ευφάνταστος σενα- ριογράφος κατάστρωνε ανάλογη ταινία, όπως αυτἠ του Σκορτσέζε, θα γινόταν αποδεκτὴ Και αν δε οι ἔχοντες σχέση µε εισαγωγἠ και προβολἠ ταινιών, αρνούνταν να προβάλουν την τέτοια ταινία, τότε οι πολύξευροι δημοσιογράφο! µας θα ἔσπευδαν να τους χαρακτηρἰσουν υποκριτὲς Και ΟΙ ΝΕΟΙ ΦΤΑΙΟΥΝ Δεν περνά µέἔραπουνα µη συμβούὐνπεριστατικά που προκαλούν θλίψη και οδύνη. Και οπόνος αυτός γίνεται εντονότερος, όταν οι πρωταγωνιστὲς εἶναι κυρίως νξοι. Τον τελευταίο καιρό γεγονότα τέτοια παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση. Δεν προλα- βαϊνοµενα συνέλθοµε απὀ το να συμβάν και ευθύς αμέσως ακολουθεί άλλο. Κι ο θάνατος εἶναι Το επι- στέγασµα συνήθως τέτοιων θλιβερών ειδήσεων. ΄᾿Ανθρωποι στο άνθος της ηλικἰαςτους, γεμάτοι δύ- ναµη και ζωή, γίνονται θύματα του ανελξητου κα- κού. Υπεύθυνοι βέβαια για όσα συμβαίνουν υπάρ- Χουν, κι αυτο! ὅεν εἶναι λίγοι. Οµως βασικἡ ευθύνη Φξρουν και οι νξοι µας, οι οποίοι σε τελικἠ ανάλυση εἶναι σεθξἔση, τις πιο πολλὲς φορὲς, να καταλάβουν καινα διακρίνουν πού οδηγεἰ ο αυθορμητισμόὸς τους και οι νεανικὲς ασύνετες παρορµήσειςτους. ᾿Αλλω- στεζουν καθημερινά τόσα τραγικά γεγονότα! Επιπρόσθετα μπορούν να παραδειγματισθοῦὺν και απὀ άλλους νἑους, μπορεἰ βέβαια αυτοί να εἶναι λίγοι, που αποτελούν υπόδειγμα και κόσμημα της κοινωνίας µας και αυτοἱ εἶναι οι νξοιπου εμπνέονται απὀ το κήρυγμα του Εσταυρωμἔνου. ο) κκ Το η Το ὅτι η διάβρωση της νεολαίας ἔχει πάρει ανη- συχητικὲς διαστάσεις αυτό φαίνεται κα! απὀ το εξής πρόσφατο γεγονός: Μαθητής Λυκείου συνελήφθη από την αστυνομία για κατοχἠ και εμπορία ναρκωτι- κὠν] Και μερικά απὀ τα ερωτήματα που προκύπτουν εἶναι: Πού βρήκεο 17χρονος µαθητής τα ναρκωτι- κά Ποιός του τα έδωσε Ποιὲς διασυνδέσεις ἔχει µε δικούς µας ἡ ξένους Πόσο καιρὀ εἶναι μπλεγμένος σ᾿ αυτὴ την υπόθεση Ποιούς και πόσους άλλους παρέσυρε Εἶναι η περίπτωση του μεμονωμένη Και πώς αντιμετωπίζεται αυτού του µαθητἡ η εκτροπή Με τιµωρἱες και δημόσιους διασυρμούς, όπως, δυ- στυχώς, ἆγινε, ἡ µεπροσωπικἡ προσέγγιση, µεπολ- λἠ αγάπη και ενδιαφἑρον Και ποιός θα του συµπε- ριφερθεἰ έτσι αυτού του συγκεκριμένου νέου αλλά και Των τόσων ἄλλων νέων που παραπαίουν Η απάντηση εἶναι µια, απλἠ και σαφἠς: Μόνο κοντά στο θεὀ και μὰσα στην Εκκλησἰα υπάρχει πλἠ- .«βης προστασία και καθοδήγηση. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ Α.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ Ο Προκαθήμενος του παλαϊφατου Πατριαρχικού θρόνου της Αλεξανδρείας και δεύτερος τη τάξει στο χώρο της Ορθοδοξίας Πά- πας και Πατριάρχης Αλε- ξανδρεῖας και πάσης Αφρι- κής κ.κ. Παρθένιος ο Γ΄, πραγματοποίησε επίσηµη επἰσκεψη στην Κύπρο, ὕστερα απὀ πρόσκλησητης ἱερὰς Συνόδου της Εκκλη- σίας της Κύπρου. Ο Πατριάρχης Αλε- ξανδρεῖας, συνοδευόµε- νους απὀ τους Σεβασμιώ- τατους Μητροπολίτες Ιω- αννουπόλεως κ. Παύλο και Αξώµμης κ. Πξτρο και απὀ τον Πανοσιολογιότατο Αρ- χιμανδρίτη κ. Θεόδωρο Χορευτάκη, ἔφθασε στο αεροδρόμιο Λάρνακας την Πέμπτη, 6 Οκτ. 1988. Εκεί τον υποδέχτηκαν η Α.Μ.ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος, τα µέλη της ἱεράς Συνόδου, ο Υπουρ- γὸς Παιδείας εκ μέρους της Κυβέρνησης και άλλοι επἰ- σηµοι, Το πρὀγραμμα της επἰσκεψής του περιλάμβα- νε επισκέψεις στον Πρὸόε- ὅρο της Δημοκρατίας στις ἱερὲς Μητροπόλεις, σε Μο- ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ πν Στιγµιότυπο απὀ την ἀφιξη της Α.Θ.Μ. του /Πα- τριάρχη Αλεξανδρεἰαςκ.κ. Παρθενίου στην /ερά Αρχι- επισκοπἠή. Μαζί του η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος. Διακρίνονται επίσης ο Μητροπολίτης Αξώμης κ. Πέτρος και ο Μητροπολίτης Πάφου κ. Χρυσόστομος. ας Λειτουργίας ο Αρχιεπί- σκοπος Κύπρου απένειµε στον Πατριάρχη το Χρυσό Παράσηµο του Αποστόλου Βαρνάβα. Στη συνέχεια ο Πατριάρχης απξνειμε στον Αρχιεπίσκο- πο την ανώτατη διάκριση της Εκκλησίας της Αλεξαν- δρείας, το Σταυρό του Αγί- ου Μάρκου µετά του Αστὲ- Ρος. Ο Μακαριώτατος επέ- δωσε επίσης στον Προκαθή- µενο του θρόνου Αλεξαν- δρεῖας Πατριάρχη Παρθὲ- νιο Γ΄ ποσὸ 40 χιλιάδων λι- ρών, για τις ανάγκες της Ορθόδοξης ἱεραποστολής στην Αφρική. νὲς κ.ᾱ. στο Επίκεντρο της επίση- µης επίσκεψης του Πατρι- άρχη ἦταν η πανηγυρικἠ Θεἷα Λειτουργία, που τελε- σθηκε την Κυριακή, 9 Οκτωβρίου, στον ιερὀ ναό Παναγίας στην Παλλουρι- ὦτισσα και στην οποία συμμετείχαν ο Πατριάρχης, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, τα ΜΕλη της συνοδείας του Πατριάρχη καιτα Μέλη της ἱεράς Συνόδου, Ηγούμενοι τών ἱερών Μονών και άλλοι αξιωματούχοι κληρικοἱ. Περῖ το τἔλος της Θεἷ- Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας µε το ΜΙακαριότατο κα! Τα µέλη της συνοδείας Τους πλαισιούὐμενο! απὀ τον Ηγούμενο κα! τα µέλη της αδελφότηταςτης/εράς Λο- νής Κύκκου στην /ερά Μονἠ Κύκκου. ΟΡΘΟΔΟΣΖΣΗ ΠΙΟΤΗ και ΖΩΗ Συνεχεια απὀ τη σελ. Ί τας τις σκέψεις στο ἴδιο θεμα, ρωτά: «Γιατὶ µισείς τον αμαρτωλόὸ, ω ἆἁν- θρωπε Διότι δεν εἶναι τά- χα ὄϊκαιος, όπως κι εσύ Και πού εἶναι η δικαιοσύ- νη σου, αφού δεν ἔχεις αγάπη Γιατί δεν κλαις μᾶλλον γι᾿ αυτό, αλλά τον καταδιώκεις». Η σκληροκαρδἰα, λοιπόν, καθώς και η υποκρισία µε τη χαιρε- κακία, αλλά και γενικά κάθε εκδήλωση που Φα- νερώνει µικρότητα εἶναι ξένες για κάθε αγωνιστή Χριστιανό Ορθόδοξο. Ο συνειδητὸς Ορθόδοξος Χριστιανός μπορεὶ και διαφυλάσσει καλλιεργεί και διευρύνει την κοινω- νία αγάπης, γιατὶ ἔχει εκκλησιαστικὀ ἠθος και Φρόνημα. Ζώντας µέσα στην Εκκλησία, γνωρίζει πο- λύ καλά απὀ προσωπικἠ εμπειρία, πως ο χώρος της Εκκλησίας εἶναι ο χώρος ανακαϊνισης και μεταμόρφωσης του κά- θε αμαρτωλού. Γνωρίζει πως τα ζωντανά µέλη της Εκκλησἰας εἶναι ἁν- θρωποι μετανοημὲνοι. Και ακόµηπως ενὠ οἁν- θρωπος αμµαρτάνει τις πιο πολλὲς Φορὲς Φανε- ρά, η μετάνοια εἶναι μυ- στικἠ. Και ἕνας Χριστια- νόὸς που ἆχει αυτὲς τις εµπειρἰες και συνειδη- τοποιεἱ κάθε στιγµή αυ- τὸ το μυστήριο και µε- Υαλείο της Εκκλησίας δεν µπορεί σε καμμιά περίπτωση να απορρὶἱ- πτει και να θεωρεὶ χαμε- νο κανένα συνἀνθρωπόὀ του. Καιη στάση αυτή εἷ- ναι σίγουρα καρπός π[- στης. Τηςπἰστηςπροςτο Θεό, ὡς ζωντανής σχξ- σης, ως καινούργιου τρὀό- που ζωής. Την αλήθεια αυτή τονἰζει και ο ᾿Αγιος Μά- ξιμος ο Ομολογητής, όταν γράφει: «Εκείνος που αγαπά τον Θεό» όχι µόνον δεν απορρίπτει κανένα, αλλά και «ἔχει ΠΑΝΤΟΤΕ καλὲς σκὲ- Ψεις για τους συναν- θρώπους του». παππππὀππασακωπαπαπωσµσσσσπααα: νι ΤΟΠΟ ει ο ο Π.) Την Κυριακή 23 Οκτωβρίου ἔγινε η ενθρό- νιση του νξου ηγουμἔνου της ἱεράς Μονής Μαιχαιρά Πανοσιολιογιότατου Αρχι- µανδρίτη κ. Παύλου Μαν- τοβάνη. ὉΌ Αρχιμανδρίτης κ. Παύλος Μαντοβάγης µε- τεκπαιδεύτηκε στην ἰστο- ρία και Θεολογία της Λα- τρείας στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης. Το 1986 αναγορεύθη- κεαπὀ το Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης σε Διδάκτορα της Φιλοσοφίας κατόπιν υποβολής διατριβής µε θὲ- μα: «Η Θεολογία του Νικο- λάου Καβάσιλα περὶ της Θεἶας Ευχαριστίας». Δ/ΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΕΟΥΣ Αγαπητοί φίλοι, Σε σας, τη χαρά του παρόντος και την ελπἰδα του μέλλοντος, θα απευθύνομαι απὀ αυτἡ εδώ τη στήλη. Γιστ] ΤΟ αποφάσισα Γιστ) ακούω τα βράδια, Ιδίως όταν μµεσυν- τροφεύε! ο εκφωνητής Της τηλεόρασης, Το ποδοβολητὸ µιας καταστροφἠς που ἔρχεται. Αυτὲς τις ώρες ακριβώς μετρὠ τους νεκρούς, τους παραστρατηµένους, ὁλους όσους -- αλοίμονο - νέους εγκληματούν, ποδοπατοὺν αρ- Χὲς κα αξίες στα γήπεδα, στους ὀρόμους κα! σε άλλους χώρους ὅπου συγκεντρώνονται. Αφουγκράζομαι την κα- ταστροφἡ ενός πολιτισμού, του δικού μας, που μυκτήρισε τη ρ]ζα που Το γέννησε κα! τον ἐθρεψε. Κ/ αυτή η ρίζα δεν εἶναι άλλη απὀ τον Χριστό κα την Αλήθεια Του. Τη νιώθω αυτή την καθἰζηση του πολιτισμού στην αδιαφορία των ανθρώπων, που περνοὺν δίπλα µου κα! µε κοιτόζουν µε βλέμμα ἡ απλανὲς ἡ ἄγριο. Τη βλἔπω στις εφημερίδες µετις αλλοπρόσαλλες τάσεις τους στους χώρους ὁπου πολλο «ὁιασκεδάζουν»’ ακόµα κάποτε κα στις αυλές των σχολε]- ων. Δεν εἶμαι - σας βεβαιώνω -- απαισιὀδοξος. Αντίκρυ στη νεολαία τη «στρατευμένη» στις διάφορες /Ιδεολογίες, την οργ/σµένη, στη νεολαία Μµετην αντικοινωνικἡ συµπε- ριφορά, στέκεται! µια ἄλλη μερίδα νέων που µπορε] να εἶναι η μειοψηφία, µα εἶναι σίγουρα το «ἆλας της γης κα!τοφως του κόσμου». Αυτή η νεότητα φξρει ἕντονα τα στήγµατατου Μµαρτυρίου στο πρόσωπο. Εἶναι οἱ νξο µετη βαθιά ἄγρυπνη συνείδηση που αγωνίζονται να καταθέσουν τη Χριστιανική μαρτυρία µέσα στον Ταλαιπωρημὲἑνο κόσμο µας. Αυτο! αγρυπνοὺν γα την ἔλευση της Βασιλείας του Θεού «ώς εν Ουὐρανω και επ] της γης», γ/α τη δημιουργία ενος κόσμου ειρήνης, αγάπης και αρετής. Σε όλους εσὀς Τους νέους θα απευθύνοµα µε αγάπη πολλή κα! ανησυχία. Σ κοπὸς µου εἶναι να συμμεριστώ, ογαπητο) µου, τη δικἠ σας αγωνία, να συμπαρασταθώ, ὀσο μπορώ, στο δικὸ σας αγώνα, να επικο/νωνἠσω µαζ σας καινα συζητήσω µερικἆ απὀ τα προβλήματά σας που έντονα σας απασχολούν. ΑςγΙνεΙµετην ευλογίατου Θεούη µικρή αυτἠ προσπά- θειό µου ευκαιρία βαθύτερου προβληματισμού σας. ΛαζἹ λοιπόν στο επόμενο φύλλο. Ἔνας μεγαλύτερος «εν Χριστῴ» αδελφὸς σας. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ο Νο ο να ΕΝ. 9ο’ ΣΕΛΙΛΑ 3 Εὔστοχα χαρακτηρίστηκε η Κύπρος «Λήσοςτων Αγίων» και πρώὠτα-πρώτα απὀ το χρο- νογράφο Λεόντιο Μαχαιρά. Γιατί πραγματικά ἕνα «νέφος» αγίων, μαρτύρων και οσίων σκεπάζει το νησἰὶ µας και µας παρεχει πνευματική αναψυχή µέσα στον καύσωνα της υλι- στικἠς εποχής που ζούμε. Αλ- λά και απὀ κάθε λογἡς κινδύ- νων µας προστατεύουν, αν εμείς µε πίστη και ταπείνωση επικαλούμαστε τις πρεσβεϊες τους. να τέτοιο ανάστηµα της Εκκλησίας Κύπρου, πρεσβευτή καιπροστάτητου λαούτου,θα γνωρίσουµεπιο κάτω. Τον ἁγιο Δημητριανό, «της Κυθρἑαςτο κλέος κα Κυπρίων αγλάϊὶ- σμα». Γεννήθηκε γύρω στα 835 μ.Χ. στην κωμόπολη Συκαί, κοντά στο σημερινό τουρκο- κρατούμενο χωριό Παλαϊκυ- θρο. Οἱ γονεὶς του ήταν ευσε- βεῖς και Φιλόθεοι και μάλισταο πατέρας του ήταν ο ιερέας του χωριού. ᾿Ετσι «εξ απαλὠν ὀνυχων» γνώριζε και ζούσετο Χριστό μέσα στο ευωλογημένο περιβάλλον της οικογἕνειας και της Εκκλησίας. Ο: αγαθοί γονεϊἰςτου, όταν έγινε δεκαπέντε χρονών, θὲέ- λησαν να τον παντρέψουν, θεωρώντας το γάμο ὡς τον πιο ασφαλή δρόµο για την παρθε- νική ψυχή του. Ο Δημητριανός βέβαια αρνήθηκε όμως τελικά του «εκατάπεισαν την γνὠώ- µην» και αποδἔκτηκε το γάμο. Η κόρη που παντρεύτηκε ἦταν και αυτή οµμόγνωμη στα Χρι- στιανικἀ ἠθη του πιστού νέου, του Δημητριανού. Όπως πολὺ χαρακτηρι- στικἁ αναφἑρει ο αρχαίος βιο- γράφοςτου αγίου καθώς καιτο συναξάριτου, οι ὅυο νξοι µετη χάρη του Θεού ζούσαν παρθε- νικἡ ζωή και οικονόµησεο θε- ὃς ἐτσι που η «σύνευνος» του σε τρεις µήνες απὀ το γάμο τους κοιμήθηκε εν Κυρίω και καταξιώθηκε να συναριθμηθεἰ «συν ταις Φρονίμοις παρθξέ- νους» του νυμφίου Χριστού. Ο Δημητριανός, ξεπερ- στ 1Η ΦρΑβΓΚΟΚΡΑΤΙΑΣΤΗΛΚΥΠΡΟ Βυζαντινὸ δεσπότη, Ισαάκιο τον Κομνηνό. Από καιρότα εἶχεχαλά- σει µε τους Φράγκους. Ἔτρεφε γι αυτοὺς µίσος ἀσπονδο. Συμπαθούσε πιό- τερο τον Σαλαντίν και ας ἐπαιρνε διαφορετικὲς εντο- λὲς απὀ τον κὐριό του, Αυ- τοκράτορα του Βυζαντίου Αλέξιο ᾿Αγγελο. Ἔτσι, αντὶ να συμπε- ριφερθεί ευγενικἀ, ἔδωσε εντολή, ὦστε να µην προ: σαράξουν οἱ γαλέρες στη στεριά οὖτε και να ανεφοδι- αστούν µε τα χρειαζόὀµενα, νερό και τροφή, Τα πληρώὠ- µατά τους. Κατάφερε, μάλι- στα, µε δόλιο τρόπο να αἰ- χμµαλωτίσει αρκετούς στρα- τιώτες, τους οποίους έριξε σαν κακούργους μσα στις Φυλακές. Γι᾽ αυτά ιδὲα δεν εἶχεο Βασιλιάς Ριχάρδος, ο οποίος μάχονταν να συντά- ξει τα υπόλοιπα πλεούμενά του, ποὐχανε ξομακρύσει μὲ- σα στο πἐλαγος, απ᾿ των ανέμων και της τρικυµίας τη ζάλη. Ὅμως, στις ότου Μάη, πληοιάζοντας τη Δεμεσό, πληροφορήθηκε τα γενό- µενα. Αμέσως άναψε απὀ θυμµὀ, κι αποφάσισε να υπε- ρασπιστεί τους αἰχμάλω- νώντας τη λύπη του και δεχό- µενος τη βουλἡ του Θεού, αποφάσισε να εγκαταλεῖψει την κοσμική ζωή. ᾿Ετρεξε τότε στο μοναστήρι του Αγίου Αν- τωνίου κοντά στην Κυθρξα, στην πλαγιά του βουνού. Εκεὶ ὡς νέος μοναχός επιδόθηκε µε ζήλο στην αυστηρή µοναχικἡ ζωή, μιμούμενοςτους γεροντό- τερους του στις νηστείες, στις αγρυπνίες, στις προσευχὲς και γενικἀ στην κατά Θεόν άσκη- ση. Κοπιάζοντας στον αγώνα αυτό της κάθαρσης των πα- θών, άρχισε να κοσμείται ο ἁγιος, µε τη χάρη του αγίου Πνεύματος, µε λίθους τίµιους, µε αρετἒς, µε την «Φρόνησιν, ανδρείαν, σωφροσύνην και ὁικαιοσύνην» του Θεού. Πολ- λες Φορές µε ταπείνωση, θὲέ- λοντας να καλλιεργήσει περισ- σότερο τον εαυτὀ του «τους ἀκρωςησυχωτἑρουςτόπους του ὁρους καταλάμβανε, και πάλιν επέστρεφε στο µοναστή- ρι. Σιγά σιγἁ ο ἅγιος αξιώθηκε της απάθειας και άρχισε να ζη πάνω στη γη την αγγελικἠ ζωή. Η πρακτική ζωή τον οδήγησε στη Θεωρία και τη Γνώση. ᾿Ἔτσι ο Θεός τον χαρϊτω- σε, του ἔδωσε δηλ. «τα Του Πνεύματος χαρίσματα». Και τότε λοιπόν µε τη Χάρη αυτή, «με ἕνα λόγο του Δημητριανού χαλεπά νοσήματα Φυγαδεύον- ταν, δαίμονες διώχνονταν και κάθε λογής αρρώστεια θερα- πευόταν». Σαν μαγνήτης άρχισε να ελκύει τους ανθρώπους και να γίνεται αιτία ὠφἔλειας πνευµα- τικἠς µα και σωματικής υγείας. Η Φήμη του για την ευσξ- βειά του αλλά και τα θαύματά του ξαπλώνονταν παντού. Ο τὸ- τε επίσκοπος των Χύτρων (Κυ- θρξας) Ευστάθιος κίνησεγιανα συναντήσει τον ἆγιο. Με πολ- λές ικεσἰες και παρακλήσεις κατάφερενα οδηγήσει τον ἁγιο Δημητριανό στην Επισκοπή του και ἔτσι τον χειροτόνησε κερέα της πόλης. Ο Δημητρια- νὸς πολύ ενίσχυσε τους πι- στούς µε τα λόγια του µα προ- πάντων µε τα ἔργα του. τους στρατιώτες του, δίνον- τας ἔτσι ἕνα µάθηµα στον τυρραννικό και σκληροτρά- χηλο [σαάκιο τον Κομνηνό. Μετά απὀ πολύωρες προ- σπάθειες, ο Ριχάρδος κἐρ- δισε τη νίκη. Τα λιγοστά µι- σθοφόρα στρατεύματα του Ισσάκιου, σκορπίστηκαν πὲ- ρα δώθε Φφοβισμένα, ενώ εκείνος φεύγοντας απὀ τό- πο σε τόπο, κλείστηκε Τελι- κἁ στο φρούριο του Αγίου Ἱλαρίωνα, ἔχοντας µαζί του τους θησαυρούς του, ὅπως επίσης και Την οικογἑνειά του. Μέσα σε 15 μὲρες όλο το νησἰ περιήλθε στην κα- τοχή του Ριχάρδου, ο οποί- ος χωρίς καμιά αντίσταση το υπἑταξε. Μάλιστα, σαν ἐφθασε ἔξω απ᾿ τη /ευκω- σία, οι κἀτοϊκοι τον υποδέ- χθηκαν µε ενθουσιασμὸ καθότι ο ἱσαάκιος ἠτανε, παπα Επίσκοπος Κυθρέας Όμως η αγάπη του προς την αυστηρή μοναχική ζωή και οι παρακλήσεις του αγίου αυτή τη φορά, ἔπεισαν τον Επίσκοπο Ευστάθιο να επιτρέψει στο Δημητριανό να γυρίσει και πά- λιπίσω στο μοναστἡρι Του. Με την επιστροφἡ του οι μοναχοί τον υπόδειξαν ὡς ηγούμενὸ τους, για να τους οδηγἡἠσει σε πνευματικές ανατάσεις µε την υπακοή και την ταπεϊνωση. «Γιατ/ αρκούσε και µόνο να βλέπουν το Δημητριανό και τότε ὁλη η ἔντεχνη ὀ/όσσκσ- Αἰἷα και πα]δευση γ!ατις αρε- γὲς ενγυπωνόταν στην ψυχἠ καιστοχαρακτἠρατουκαθέ- να». ΄Ἔτυχε την εποχή εκείνη να πεθάνει ο επίσκοπος Σαλα- μίνας δηλ. ο αρχιεπίσκοπος Κύ- πρου. Τότε όλοι ψήφισαν ὡς αρχιεπίσκοπο τον Ευστάθιο επίσκοπο των Χύτρων. Ο Ευ- στάθιος αναζήτησε ως υπερά- ξιο αντικαταστάτη του το Δη- μητριανό. Ο ᾿Αγ. Δημητριανός µόνο µετο ἀκουσμα ότιο Ευστάθιος αφήνει Τον επισκοπικὀ θρόνο της Κυθρέας «λόθρα της µο- νὴς ανεχώρησε»καιµετη βοή- θεια ενός Φίλου του προσπά- θησε µε επιμέλεια να κρυβεί σε απάτητα µέρη. Ο Ευστάθιος βγήκε µεαν- θρώπους του σε αναζήτηση του Αγίου. ᾿Οταν τέλος τον συνάντησε, ἔπεσε στα πόδια του να τον παρακαλέσει για να τον διαδεχθεί στην Επισκοπή της Κυθρεας. Ο Δημητριανὸς οδηγού- µενος απὀ Το Φωτισμό του Ἁγίου Πνεύματος αποὀδἔκτηκε για το καλό Του ποιμνίου του και της Εκκλησίας ολόκληρης να γίνει ο Επίσκοπος των Χύ- τρων. Ως αστξρας πολύφωτος ἔλαμψε στη διακονία αυτήςτης Επισκοπής. Τα αποτελέσµατα σύμφωνα και µε τους Ιστο- ρικοὺς εκείνης της εποχής, βάναυσος και τυρραννικός. Ο Ριχάρδος, ευχαριστημὲ- νοςγιατις επιτυχίες του, καὶ πιο πολὺ κολακευμένος απ᾿ τις φιλοφρονήσεις Των κα- τοίκων της ευκωσίας, πα- ράγγειλε µόνο τούτο. Σε ἔνδειξη υπακοής και ευπεί- θειας όλοι οι /ευκωσιάτες να ξυρίσουν τα γένεια τους και ἔμπρακτα να υπηρετούν τους ευγενείς, πουτον συνό- δευαν, σε ὁρτι εκείνοι θα πρόσταζαν. Το τι τελικἀ απόγινε ο Ισαάκιος δεν γνωρίζουμε. Παραδόθηκε βἐβαια στους εχθροὺς του, μετὰ απὀ κά- ποια αντίσταση και αλυσο- δεμένος οδηγήθηκε στην Πτολεμαϊῖδα, ὁπου, σύμφω- να µε µια εκδοχἠ, δηλητη- ριάστηκε απὀ τον οινοχόο του, µε προσταγή του Αυτο- κράτορα Αλεξίου Αγγὲλου. Χωρίς αμφιβολία όμως στο μυαλό του Ριχάρδου κλωθογύριζαν ἆλλες σκὲ- ψεις. Σκοπὀς του δεν ήτανε να κατακτήσει το νησι. Γι΄ αλλού εἶχε µπαρκάρει. Η αγία γη ανέμενε τον ελευ- θερωτή της. Ἔτσι, φεύγον- τας απ᾿ την Κύπρο, άφησε ως αντιπροσώπους του τον των ασκητικὠν του αγώνων, οἱ αρετἒς του ἔπρεπε τώρα να Φανερωθούν και πάλιν στην πράξη. Κατόρθωσε λοιπόν «την των πενήτων επιµέλει- αν, Την Των χηρὠν προστα- σίαν, Την Των ορφανών αντί- Λληψιν (επιμέλεια) Την Των αὀικουμένων εκόδἰκησιν, την των ξένων δεξίωσιν (ΦΙΛλοξε- νία), Την Των ασθενούντων επἰσκεψ!ν, Την Των εν φυλσ- κἡ συµπάθειαν, την των γυ- μνών αμφίασιν (ἑνόυση) την των διψώντων ανόψυξιν, την των μµαχομένων ειρήνην, τοις πᾶἆσιν σπλώς ην δεν τούτον προνοούὐμενον ως Ριχάρδο Καμβίλλη και τον Ροβέρτο Τωριάμη. Στη δι- ἁρκεια αυτή, αρκετοί Κύ- πριοι, που εἶχανε αντιλη- φθεί πως σκλαβώθηκαν για καλά σε ξένους δυνάστες, επαναστάτησαν, ἔχοντας προστάτη κάποιο μοναχὀὸ. Ἡ προσπάθεια κυλίστηκε στο αἷμα, ενώ ο μοναχός απαγχονίστηκε, πράγμα που σκόρπισε το φόβο και τον τρόμο παντού. Τα γεγονότα αυτά, ὅπως επίσης και ἀἆλλα, ἔπεισαν πια τον Ριχάρδο πώς δεν εἶχε κανένα συμφέ- ρο να κρατήσει την Κύπρο. Σκεφτόταν πως αυτή ήταν μακρυά απ᾿ τις κινήσεις του, κι ἔτσι µόνο φασαρία και τρεχἁάµατα θα του προ- καλούσε η περαιτέρω πα- ραµονή στρατευμάτων του σ᾿ αυτή. ἛἜτσι την πώλησε για 100.000 Βυζάντια στους Ναϊἴτες (στρατιωτικοί µονα- χοίΐτου Πάπα), αφού βέβαια Φεύγοντας, γέμισε τα πλοία του µε θησαυρούς ανυπολό- γιστης αξίας. Οι νέοι κατα- κτητὲς φἔρθηκαν απ᾿ την αρχἡ σκληρά και απἀν- θρωπα. Επέβαλαν βαριούς φόρους, συμπεριφέρονταν πατέρα και πόσι͵ πάντα γινόὸ- µενον ἵνα πάντας κερδήση κατά τον µέγαν απόστολον». Αλλά καιτα θαύματα και οι ιᾱ- σεις συνεχίζονταν απὀ τον Αγιο. Όμως και ο ἴδιος ζώντας μὲσα στον κόσµο, δεν στερού- σετο λαό του απὀ τα καλά της ερήμου. «ΑΛΛ᾽ ην ἁπασι (αλ- λά ἠταν σε όλους) πράος, γαληνός, ησύχιος, Φίλος, ικέ- σιος, ευπρόσιος, συµπα- θἠς, μέτριος, θείας ΦΙΛαν- θρωπίας ανάπλεος». Ετσι η πνευµατικἡή ωφέλεια του ποι- µνίου του ἧταν το πρώτο και κύριο µἔληµα του αγίου Επι- σκόπου. Η αγάπη και η Φροντίδα αωτή του αγίου Δημητριανού προς το λαό του Θεού Φαίνεται και απὀ το πιο κάτω γεγονός: ”Ἠταν οι Αραβικὲς επιδρομές. Οἱ «βαβυλώνιο βάρβαρο» αυτοί λυμµαϊνονταν το νησί. Οἱ συμφορὲς σε ἔµψυχο και άψυ- χο υλικό ἦταν πολλές για την Κύπρο. Η τραγωδία ἔπληξε και την Επισκοπή των Χύτρων. Λεηλασίες και ατιμώσεις και θά- νατο σκόρπισαν στο πέρασμα τους οι βάρβαροι. Τέλος χιλιά- δες ἧταν οι αιχμάλωτοι που συνέλαβαν. Ο Αγιος Δημητριανός µε δάκρυα και κοπετούς ἔβλεπε το ποὶμνιὸ του να οδηγείται στην εξορία. Τον ἰδιο τον άφη- σαν πίσω σεβόμενοι Φαΐνεται το σχήμα και την ηλικία του. Ως στοργικὸς ποιμένας ὅμως απὀ µόνος του τότε απο- Φασίζει να ακολουθήσει το ποἰμνιὸ του στην αιχμαλωσία µε την σκέψη ἡ να υποφξρει μαζί τους τα δεινά και τις κα- κουχίες καιναπροσπαθήσεινα τους παρηγορήσει ἡ να καταφέ- ρει να τους γλυτώσει και να τους επαναφὲρει στη γη τους. Με ακλόνητη πίστη, θερ- µή προσευχή, µε δάκρυα στα μάτια και µε ανθρώπινες ενξρ- γειες αλλά και θεία προστασία κατάφερε ο ᾿Αγιος να µετα- πείσει τον άρχοντα των αρά- βων. Κατάφερε να του µαλα- κώσει την καρδιά και να του υποδείξει ότι ἄδικα οι κύπριοι προκλητικά στους δούλους Κυπρίους. Κάποτε μάλιστα, κατέφευγαν και στη βία προκειµένου να εξασφαλί- σουν τα συμφἑροντά τους. Ἔτσι, το Πάσχα το 1192 η λαϊκή εξέγερση εναντίον τους υπήρξε αυθόρμητη. Πλήθος λαού συγκεντρώ- θηκαν στη /ευκωσία και µε εργαλεία καθημερινής χρή- σης ἡ και γεωργικά, απει- λούσαν να τους σκοτώσουν. Εκείνοι αμπαρώθηκαν μέσα στο φρούριοτης Λευκωσίας κι όλη τη νύχτα, αγωνἰζον- ταν να κρατήσουν μακρυά τους ἔξαλλους πολιορκητές. Σίγουρα το φρούριο εκεῖνο θα γινόταν ο τάφος τους, αλλά µια προδοσίατους γλύ- τωσε. Κι ἔτσι πρωϊνά χαρά- µατα βγήκαν απ᾿ το φροὺ- ριο καὶ αρματωμἑνοι καλά άρχισαν να κατασφἀάζουν τους ξαγρυπνηµένους, αλλά και ἀπειρους κύπριους µα- χητὲς. Ἡ µανία τους δεν μπορεί να περιγραφεἰ. Δεν περιορίστηκαν στο να σκο- τώνουν κάθε ηλικίας και φὺύ- λου άτοµα, που εὑρισκαν μὲ- σα στους δρόμους, αλλά µπήκαν και στους ναοὺς, όπου, λὀγω των εορτών του Πάσχα, ἦταν συγκεντρωμέ- νος αρκετός λαός. Εκεί ἔδειξαν όλη τη σκληρότητἁ τους. Η κατάσταση που δη- υπόφεραν. «Παύσαι άνθρω- πε» του εἶπε ο βάρβαρος, «τα λόγιασουκαιταδόκρυσσου µε κάμνουν να πονὠ. Ας γ]- νε! το θέληµα σου». Ο Αγιος Δημητριανός ἔκανε το καθήκον του, η χάρις του Θεοῦ ἔκανε το θαύμα της, οι πιστοὶ µε τον επἰσκοπό τους Φόξασαν και ευχαρίστησαν το Θεὁ και µε χαρά επέστρεψαν στον τόπο τους, την αγαπημξ- νη τους Κύπρο. Ο ᾿”Αγιος Επίσκοπος ποῖ- µανετο λαό του μέχρι τα βαθιά γεράματα του. Γύρω στα 915 κοιμήθηκε «εν Κυρ/ω». Ἡ ψυ- χἠ του ανέβηκε στον ουρανόὀ εκεὶ που προετοιμάστηκε να κατοικήσει και να αναυπαθεί. Το λεἰψανό του, που ἔμεινε εδώ στη γη, ἔγινε η αιτία πολ- λὠν ιάσεων και σύμφωνα µε τον πρώτο αλλά άγνωστο βιο- γράφο του: «κα!νυν ορότεεν τη εκκλησία καθ᾽ εκάστην μµύρον σναβλύζων πηγὰς». Μύρο ὀυνάμενο να ποτίσει τις άγονες ψυχὲς αλλά και να µυ- Ρρίσει αυτὲς που αγωνίζονται τον ἴδιο αγώνα του Δημητρια- νού. Τη µνήµη του γιορτάζου- µεστις 6 Νοεμβρίου. Προς τι- µή του υπάρχουν αφιερωμένοι τέσσερεις ναοΙ. Ένας στην Κυθρξα, δεύτερος στο Λάρνα- κα της Λαπήθου, τρίτος στην ὉΟμορφίτα και τέταρτος στο ομώνυμο χωριό ᾽Αγιος Δημη- τριανὸς στην Πάφο. Σήµερα που το νησί µας ζει και πᾶλι δύσκαλες στιγμές, υπᾶστη λεηλασἰες και ερημώ- σεις που μεγάλο μέρος του λα- οὗ, και αυτός της αρχαϊας Επι- σκοπἠς του Αγίου Δημητρια- νού βρίσκεται στην εξορία στην ἴδια τουςτην πατρίδα, σή- µερα Χρειάζεται και πόλιν η ἴδια πίστη και προσευχή για να βοηθήσει ο Θεός για την επι- στροφἠ. Χρειάζεται δηλ. να ακο- λουθήσουµε τα βήματα και τη ζωήτου ἴδιουτου Αγίου Δημη- τριανού και κάθε Αγίου της Κύ- πρου µας. Αυτοὶ εἶναι οι συµ- παραστάτες και οι σύμμαχοι οἱ ανιδιοτελεῖς. Ας τους ακολου- θήσουμε. µιουργήθηκε οσκόρπισε παντού πἑνθος. Αναμφίβολα ὁμως ἔπεισε και τους ολιγἁρι- θµους Ναΐτες πως η παρα- µονή τους στην Κύπρο εγ- κυμονούσε πολλούς κινδύ- νους και αναµόχλευε το ἀσπονδο μίσος των κατο- κων της γι᾽ αυτούς. Ἔτσι µετά απὀ 19 µηνη παραµο- νἠ, ζἠτησαν απ τοΡριχἁρδο τα χρἡματάτους και ἔδωσαν πίσω το νησἰ. Εκείνος, τέλος, τη χά- ρισε στον Γουῖδο ντε /Ίουζι- νιἀν, ἕνα τυχοδιώκτη Φράγκο ο οποίἷος µετά απὀ πολλές περιπέτειες στην Παλαιστίνη, βρήκε τώρα την πιο καλἠ ευκαιρία που ζητούσε για να γίνει βασιλι- ἁς. Βρισκόμαστε στο ἔτος 1193. Κοντά 300 χρόνια το νησί θα κυβερνιόταν απὀ τους Λουζινιανοὺς και θα υφίστατο «μύρια κακά», Ιδιαίερα ὁσο αφορά την θρησκευτική Του πίστη, µε τις παράλογες αξιώσεις των Φράγκων για παραδοχή των λατινικών δογμάτων και υποταγή της Εκκλησίας της Κύπρου στον Πἁπα. Αυτά όμως θα τα εξετάσουμε αναλυτικότερα στο επὀμενό μας κείµενο. ΣΕΛΙΔΑ 2 ΛΙΘΟΣ Εξ ΟΡΟΥΣ Ο προφήτης Δανιήλ, που θεωρείται ἕνας απὀ τους τέσσερεις μεγάλους προφήτες, ἔζησε και ἔόρα- σε σε µια πολύ δύσκολη περἰοδο για το Εβραϊκό Ἓθνος. Καταγόταν απὀ βασιλική οικογένεια. Γεννή- θηκε στην Παλαιστίνη. ἛἜζησε στην ἱερουσαλήμ, απὀ όπου όμως νέος ακόµη µεταφξρεται αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα (περὶτοθ05 π.Χ], μαζί µε άλλους Ιου- δαίους. Εκεί στην αιχμαλω- σία, µακριά απὀ τη πατρίδα του, µέσα σε περιβάλλον εχθρικό, παρξεµεινε πιστός στο Θεό καιτἠρησετονόμο των πατέρων του. Με το πρόσωπο του Προφήτη συνδξοντα! πολύ θαυμαστά γεγονότα. Γεγο- νότα που τον οδήγησαν στα πιο ψηλά σκαλοπάτια της Βαβυλωνιακής κοινω- νίας. Ἓνα απὀ αυτά τα γε- γονότα εἶναι και η εξήγηση του ονεἰρου που εἶδε ο Βα- σιλιάς της Βαβυλώνας Να- βουχοδονόσορ. Η ιστορἰα διαδραµα- Τίσθηκε το δεύτερο ἔτος της βασιλείας του. Ο βασι- λιάς εἶδε κάποιο ὀνειροπου τον τάραξε ψυχικά, Διέταξε τους σοφούς της Βαβυλώ- νας (Χαλδαϊοι) να εξηγή- σουν το ὀνειρό του. ΄Οταν αυτοί ἠλθαν, ο βασιλιάς θυμόταν την ταραχή του όχι ὅμως το όνειρο. Και τους απείλησε πως θα τους Φονεύσει και θα δημεύσει την περιουσία τους αν δεν εικλΙκθυ ΜΟΡΦΘΟ του γνωστοποιήσουν το ὄνειρο και δεν του το ερµη- νεύσουν. Οἱ Χαλδαίοι µε αδυναμία δήλωσαν: «ουκ ἐστιν άνθρωπος επ] της ξηράς, ὁστις ρὴμα του βασιλέως ὀυνήσεται γνωρίσα:, καθὀτ! πας βα- σιλεύς µέγας και ἄρχων ρὴμα το!οὗτον ουκ επε- ρωτά, επαοιδὀν, µάγον και Χαλδα[ἷον» (Δαν. β΄, 10. Με την απάντηση των σοφών, οβασιλιάς θύμωσε και θα εξολοθρεύονταν όλοι οι σοφοί αν δεν επενξ- βαινε ουσιαστικἁ ο Δανιήλ, µε τη βοήθεια του Θεού Φυσικά. Ο Δανιήλ ανέβηκε στα ανάκτορα και παρακάλεσε το Βασιλιά να του δώσει λἰ- γο χρόνο και αυτός θα του πει και το ὀνειρο και την ερ- μηνεῖα του. Η προθεσμία ὀόθηκε και ο Προφήτης µε θερµή προσευχἠ προς το Θεὅ, κατόρθωσε να γνωρἰ- σει και το ὀνειρο και την ερ- µηνεία του. Γι᾽ αυτό συγκι- νηµένος, λέγει «Εἰη Το όνομα του Θεοῦ ευλο- γημἑένον απὀ ου αιώνος και ἑἕωςτου αιώνος, ότιη σοφία κα! η σύνεσις αυ- τού εστι... σο!, ο Θεὸς των πατέρων µου, εξο- μολογούμαι και αινώ, ὅτι σοφίαν κα! ὀύναμιν δὲε- δωκός μοι, ηξιώσαμεν παράἆ σου κα! Το ὁραμα του βασιλέως εγνώρισόάς µου (Δαν. β΄, 20-23). Με- τά απὀ αυτή την ολόψυχη ευχαριστία ο Δανιήλ συ- νάντησε τον ειδωλολάτρη βασιλιά και µε παρρησία του λέγει πως το µυύστηρι- ὧδες όνειρο και το νόημά του δεν εἶναι ἔργο των σο- Φών ανθρώπων, των μὰά- γων και των εξορκιστών, «αλΛλ᾽ ἡ εστἰ Θεός εν ου- ρανώ αποκαλύπτων µυ- στἠρια». «Λε τη ὀύναμη του Θεού Βασιλιά, που γνωρίζει τα βάθη και τα απόκρυφα Της καρδιἁς των ανθρώπων», ἔγινε γνωστό το μυστηριώδες ὀνειρο. Ποιό εἶναι αυτό «Εἶδες, βασιλιά, στο ὀνειρο σου ἕνα επιβΛλητι- κὁὀ ἄγσλμα. Αυτού του αγάλματος η κεφαλή ἧταν κατασκευασμένη απὀ καθαρό χρυσόφ,͵. Τα χξρια, Το στήθος και οἱ βραχίονες ἧταν αργυρά. Μκοιλιάκαιοιµηρο[ήταν χάλκινο! και ο! κνήμες σι- δερέν/ες. Τέλος τα πόδια ἧταν κατασκευασμένα απὀ σἰίδερο κα πηλὀ. Παρατηροῦσες το ἀἆγαλ- μα τούτο µε θαυμασμὸὀ, μµέχρ! τη στιγµή που ἕνας Τιο χι Κκ«λΙΗΟΙΣ Συνέχεια απο τη σελ. 1 ὅμως αν διαγράφα- µε τα ὁρια της Φφύ- σης και της ζωής της Εκκλησίας μέ- σα στα πλαϊΐσια των διανθρωπίνων σχξ- σεων και των υλι- κὠν απαιτήσεων του ανθρώπου. Τό- τε η Εκκλησία θα ἧταν ἕνας εγκόσμµι- ος κα! καθαρά αν- θρώπινος οργανι- σμὸς. Αν ὅμως ἡἠταν τέτοιοςη Εκκλησίἰα, δηλ. κοινώνικοοι- κονομικόὸς οργανι- σμὸς, τότε θα εἶχε οπωσδήποτε ὅια- λυθεὶ προ πολλού. Ομως η Εκ- κλησίἰία εἶναι Θεαν- θρὠπινος οργανι- σμὸς. Ιδρυτῆς και κεφαλἡ της Εκκλη- σίας εἶναι ο ἴδιος ο θεός. Αυτὸς την κυ- βερνά, Αυτός τη συντηρεί κι Αυτὸς νοιάζεται αδιάλει- πτα για ὅλα όσα για την Εκκλησίἰα απαι- τούνται. Εμείς οι άνθρωποι, εἶτε εἷ- µαστε κληρικοἱ εἶτε εἶμαστε λαϊκοί, εἷ- µαστε απλά µέλη της Εκκλησίας. Και την ιδιὀτητἁ µας αυτή την παίρνομε µε το Βάἀάπτισμά µας. Η δε ἐνταξή µας µέσα στην Εκ- κλησία αποβλέπει σεξνα και μοναδικὀ σκοπὀ. Να γίνοµε ξανά παιδιά του Θεού, να αποκτή- σοµε την υιοθεσία, την οποία µε την αμαρτία απωλέσα- με. Η αποκατάστα- σἠ µας ὅμως αυτή δεν εἶναι τόσο εὖ- κολη, γιατί µας συ- νοδεύει πάντοτε η «εγγενἠς αμαρτία», Και εἶναι ακριβώς γι αυτὸ το λόγο που και τα µέλη της Εκκλησίας, ανε- ξάρτητα απὀ τη θὲ- ση τους µέσα σ᾿ αυτὴ, παρουσιά- ζουν και αδυναμἰες. Ο Απ. Παύλος στη δύση της ζωής του καταθέτει αυτὸ το μαρτύριο της αμαρτίας που τον συνοδεύει. Επομένως το ερώτημα «ΤΙ εἶναι η Εκκλησία» ἡ «Τί κά- νει η Εκκλησία» εἷ- ναι το λιγότερο αφελὲς. Γιατί η Εκ- κλησία εἶναι «ο ἰἶδι- ος ο Χριστὸς παρα- τεινόµενος στους αιώνες» και απρὀό- σκοπτα και αποδο- τικἁ επιτελεί το ἕρ- γΥο της σωτηρίας των ανθρώπων. Κιβωτός σωτη- ρίας εἶναι και πα- ραμένει η ΕΚΚκλη- σία. Και αυτό κάνει και πρέπει να κάνει η Εκκλησία. Για όλα τα άλλα, που εἶναι δευτερεύουσας σημασίας και που αναφἔρονται στην επιβίωση των µε- λὠν και στελεχών της, η Εκκλησία νοιάζεται, στοι- Χώντας πάντοτε στην μµακραϊἱωνη επί της πορεία της και στις αποστολι- κέςπαρακαταθήκες της. Και µέσα στα πλαΐσια αυτά εξη- γούνται και κατο- Χυρώνονται απὀ- λυτα και οι ὅρα- στηριότητες και οι αγώνες της για την εθνικἠ, Φυσικἡ και θρησκευτικἡ περι- Φρούρηση των µε- λώντης. λίθος, µε μυστικό τρόπο κα! χωρίς καμ/ἀ ανθρώ- πινη παρέμβαση, κόπηκε απὀ ὀρος και το κτύπησε στα πόδια. Ο λἶθος εἶχε τόση δύναμη που ὀχι μό- νο σύντριψε Το άγαλμα αλλά το ὄ/έλυσε και Το ἕκανε σκόνη. Καιστη συ- νἔχεια ἑνας Ισχυρὸς ἆνε- µος φύσησε κα! σκόρπι- σε τον κον!ορτό του, σε σηµείο που να µη φαΐνε- Τα!πια οὐτείχνος απὀ αυ- τὸ. Καιτο παράξενο, ολ]- θος που κτύπησε το άγαλμα ἄρχισε να µεγα- Λλώνει, ναγίνετα! όρος και να γεμίζει µε την παρου- σία του όλη Τη γη» (Δαν. β΄’, 31-35). Οθεὀπνευστοςπροφή- της µετη διήγηση του παρά- ξενου ονερου, κάτω απὀ θεῖαν ἔμπνευση, ἔδωσε και την ερμηνεία. Το άγαλμα συμβόλιζε τέσσερα μεγάλα βασίλεια. Πρώτο ἦταν εκεῖ- νο του Ναβουχοδονόσο- ρος (η χρυσή κεφαλή του αγάλματος]. Δεύτερο ήταν εκεἶνο των Περσών (τα αρ- γυρά µξρη). Τρίτο βασίλιο ἦταν εκεῖνο των Μακεδό- νων (η κοιλιά και οἱ μηροί που ἦταν χἀάλκινοι και οι κνή- µες που ἦταν σιδερένιες). Τα κάτω ἆκρα του αγάλµα- τος, που ἦταν κατασκευα- σμὲνα απὀ σίδερο και πηλό, συμβόλιζαν την τέταρτη και τελευταῖα βασιλεία των Ρωμαΐων. Με την ερμηνεῖα αυτ ο Δανιήλ κάνει µια Μεσσια- νική προφητεία. Διαβεβαι- ὦνει κατηγορηµατικἁ ὁὅτι κατά την εποχή των βασιλξ- ων της τέταρτης βασιλεῖας, «αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ἦτις εις Τους αιώνας ου ὅ!α- Φθαρήσετα» (Δαν. β΄, 44). Προφητεύει ὁηλαδή πως θα εγκαθιδρυθεί στη γη απὀ το Θεό µια νξα βα- σιλεῖα, η οποῖα ουδἔποτε θα κατασταφεῖ και θα πα- ραμεΐνει αδιάΦθορη στους αιώνες. «Ο Λίθος εξ ᾿Ορους»(Δαν. β΄, 34) εἶναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χρι- στὸς και θαυμαστή εἶναι η εἰσοδόςτου στο ανθρώπινο γἔνος. Και ὅπως ο Ἀΐθος «ετγµήθη ἆνευ χειρὠν» απὀ το όρος, ἔτσικαι ο Χρι- στὀς χωρὶς την επεµβαση ανθρώπου, µε θαυμαστό τρόπο θα προερχόταν µέσα από τα άχραντα σπλάχνα της Θεοτόκου. Ο λίθος ακὀ- µη ἔπεσε απὀ μόνος του χωρίς το σπρὠξιμο απὀ κα- νέενα. ΄Ετσι και ο Υιὸς του Θεού ελεύθερα, χωρὶς εξα- ναγκασμὀ, απροσδόκητα σαρκώθηκε για τη σωτηρία των ανθρώπων. Η συντριβὴ και η εξα- Φάνιση του αγάλματος απὀ τολίθο, αποδεικνύει τη νίκη του Χριστού πάνω στις εξουσίες του κόσμου τού- του και την ἱδρυση επἰ της γης αιώνιας --- ατελεύτητης βασιλείας, της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ο προφήτης Δανιήλ, δεν εἶναι ο μοναδικός συγ- γραφξέας της Αγίας Γραφής που προεικονἰζει το Χριστό µε λίθο. ᾿Ενας άλλος µεγά- λος προφήτης,,ο Ησαῖας, αναφὲξρει πως ο Θεὸς θα αναδείκνυε το Χριστό «Λ/- θον πολυτελἠ, εκλεκτόὀν, ακρογωνιαίον, ἕντιμον» (Ησ. κη΄, 16). Εξ ἄλλου ο ἰδιος ο Κύριος παραβάλλει τον εαυτό Του µε ακρογω- νιαἰο λίθο και προειδοποιεί ὁτι«ο πεσὼν επ/τον λίθον τούτον συνθλασθἠήσεται- εφ ὁν ὅ᾽ αν πἐση,͵ λικµή- σε! αυτὸν (Ματθ. κα’, 44). ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ Ο λόγος περί Αντιχρϊ- στου μῖσα στην Καινή Δια- θήκη εἶναι αρκετά εκτεταμἒ: νος, σαφξστερος και καθα- ῥρότερος σε σχξση µε την Παλαιά Διαθήκη. ᾿Οχι μὀό- νο στο βιβλίο της Αποιαλύ- Ψεως αλλά και στη Β΄ πρός Θεσσαλονικείς επιστολή του Αποστόλου Παύλου, στις Α΄ και Β᾽ Καθολικὲς επιστολὲς του Ιωάννη και ακόµα στους Συνοπτικοὺς Ευαγγελιστὲς (Ματθαίο, Μάρκο και Λουκά), γίνεται λόγος για το πρόσωπο και το ἔργο του Αντιχρΐστου. Η μαρτυρία των Συνοπτι- κὠν για τον Αντίχριστο: Η συγκλονιστική καὶ αποκαλυπτική ομιλία του Κυρίου για την καταστρο- φἠ της ἱερουσαλήμ και για τα γεγονότα που θα συµ- βούν στους ἔσχατους και- ροὺς διασώζεται και στους τρεις Συνοπτικοὺς, (Ματθ. κδ’, 1-31. Μάρκ. ΙΥ’, 1-37. Λουκ. κα’, 5-46). ἰδιαίερα στο Ματθαίο, διακρίνοµε: α) Την προφητεία για την καταστροφή της Ἱερουσα- λἡμ (κδ΄, 1-20) και β) την προφητεία γι αυτά που θα συμβούν στους ἕσχατους καιροὺς (κδ’, 21-91). Στο πρὠτο μῖρος οι μαθητὲς του Χριστοῦ πλη- σιάζουν το Διδάσκαλότους καθώς ἔφευγε απὀ το ιερό, για να του δείξουν τα κτίρια του ιερού. Ο Ιησούς προφη- τικἀ Ἄξγει στους μαθητὲς του να µη θαυμάζουν τα ωραία κτίρια καιτα λαμπρά μάρμαρα και τα άλλα ανα- θήµατα του ιερού, γιατί δε θα μεΐνει πτρα πάνω στην πέτρα που να µη κρηµνι- σθεὶ. Τα λόγια αυτά συντα- ράζουν τους μαθητὲς οι οποίοι αργότερα, στο ὀρος των Ελαίων, ζητούν απὀ τον Κύριο να τους πει πὀτε θα εκπληρωθούν τα λόγια του και ποιό θα εἶναι το ση- μάδιτης παρουσίας του και της συντἔλειας του κόσμου. Τα λόγια που ακολουθούν (στ. 1-20) και που αναφξὲ- ρονται στα γεγονότα της καταστροφἠς της [ερουσα- λἠμ, προαναγγξλουνταπιό φοβερά συμβάντα των εσχάτών, ὁτανθα κάµειτην εμφάνισή του ο αρχηγός του σκότους και της απω- λείας, ο Αντἰχριστος. Τα κύρια σηµεία των ημερών αυτών, ὁπως τα δι- αγράφει ο [ησούς στην οµι- λία Του, εἶναι τα ακόλουθα: 1. Η εμφάνιση πολλών ψευδοχρίστων και ψευδο- προφητών οι οποίοι θα δι- Εκδικήσουν το ὀνομα του Μεσσία. 2. Πόλεμοι μεταξύ εθνών και κρατών. 3. Πείνα και μολυσματικὲς επιδηµἰες και σεισμοί κατά τόπους. 4. Οι θλίψεις και δοκιμασίες των αγίων, µερικοὶ απὀ τους οποίους θα θανατω- θούν, αφού θα γίνουν αντι- κείµενο μίσους απὀ όλα τα ἔθνη για το ὀνομα του Χρι- στοὺ. δ. Ο σκανδαλισμὸς και το μίσος μεταξῦ των αν- θρώπων που θα παραδἰ- δουν ο ἔναστον άλλο στους ἁπιστους άρχοντες. 6. Η αὐ- ξηση της κακίας και φαυλό- τητας ἕνεκα της οποίας θα Ψυχρανθεῖ η αγάπη των κατ ὀνομα χριστιανών προς τον Θεὁ και τον πλη- σίον. 7. Το κἠρυγμα του Ευαγγελίου θα φτάσει σ᾿ όλα τα ἔθνη, ὡστε να εἶναι Υι᾽ αυτά ἔλεγχος, εὰν δεν πιστέφουν, και να µην μπο- ρούν να προφασισθούν τι δεν τους προσφέρθηκε το Ευαγγξλιο. 8. «Το βδξλυ- γµατης ερημιώσεως γιατο οποίο μίλησε ο προφήτης Δανιήλ. Αυτό εἶναι η βεβή- λωση του ναού, την οποία, όπως αναφξραµε στο πε- ρασμὲνο θέµα, διέπραξε ο ασεβᾶστατος πρόδρομος του Αντιχρίστου, Αντίοχος Δ᾽ ο Επιφανής. Σύμφωνα µε μερικοὺς εξηγητὲς «βδὲ- λυγµα της ερηµώσεως) εν- νοεί εδώ οΚύριοςτην κατά- ληψη και βεβήλωση του ναοὺ από τον Ελεάζαρο και τους ζηλωτὲς το 66 μ.Χ. Αλλοι υποστηρίζουν ὅτι το βδἔλυγµα που διέπραξε ο Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής, εἶναι προτύὐπωση της απε- χθούς βεβήλωσης που διξ- πραξαν οι Ρωμαίοι. Σύμφω- να µε την άποψη αυτή το «βδἔλυγµα της ερηµώσε- ὠο» που στἔκεται σε τότο ἆγιο, δεν μπορεί να εἶναι το ἀγαλμµατου Τίτου που κατὲ- στρεψε την Ἱερουσαλήμ το 70 μ.Χ., γιατί και ο ναός κα- τακάηκε. Το «βδἔλυγμα» εἶναι κατ᾽ επἕκταση τα Ρω- μαϊκά στρατεύματα και «ἅγιος τὀποο (στ΄, 15) η Ιουδαία και η Παλαιστίνη γενικότερα. Ίσως δε το Ὄρος των Ελαιών, τόπος ἁγιος, αφοὺ και ο Κὐὗριος τον αγιάζει τώρα µε την παρουσία Του. 9. Η πολύ µεγάλη θλί- ψη των ἔσχατων καιρών, όμοια της οποίας οὗτε υπήρξε, οὖτε καιθα υπάρξει «απ᾿ αρχἠςτου κόσμου ἕως του νυν» (Ματθ. κδ’, 21). 10. Πολλὲς Φυσικὲς ανα- στατώσεις και φυσικά κα- κἁ, ὀπως ο σκοτισμός του ἠλιου και της σελήνης, η πτὠση των αστερων απὸὀ τον ουρανό, η διασάλευση των ουρανίων δυνάμεων που συγκρατούν την τάξη του σύμπαντος. Μπροστά σ᾿ αυτά τα συγκλονιστικἀ γεγονότα, τα οποία κανξνας άἀνθρω- πος απὀ μόνος του δεν μπορεϊὶ να αντἔξει, οΚύριος εφιστά ιδιαϊτερα την προ- σοχἠ και εγρήγορση των μαθητών του. Όι ψευδο- προφήτες θα επωφεληθούν από τη γενικἡ αναστάτωση και σύγχυση καιθα αναπτὺ- ξουν μεγάλη δραστηριότη- τα, κάνοντας μάλιστα «ση: μεία και τέρατα) (Μαρκ. γ΄ 22), δηλ. καταπληκτικά ἔρ- Υα, για να αποπλανήσουν, αν εἶναι δυνατό, ακόµα και τους εκλεκτούς. Ο Κύριος ὅμως παρηγορεί τους εκλεκτούς του, λἐγοντάς τοὺς ότι για τους δίκαιους και εκλεκτοὺς θα λιγοστἒ- Ψει ο αριθμός των ηµερών εκείνων, γιατὶ διαφορετικά δεν θα μπορούσε να σωθεὶ κανένας άνθρωπος (Ματθ. κδ΄, 22), Τελικά, µετά τη µεγά- λη αυτή αναστάτωση και θλίψη, θα φανεί στον ουρα- νό «το σημείον τού υιού του ανθρώπου» (Ματθ. κδ’, 380), δηλ. οΣταυρός. Απότο Φόβο τους θα θρηνήσουν όλες οι φυλὲς της γης, όταν θα βλἔπουν τον Ὑιόν του ανθρώπου να ἔρχεται πάνω σε νεφἒλες µε δόξα και δὺ- ναµη πολλή. Με σάλπισμα δυνατὸ ο Κύριος θα απο: στεῖλει τους αγγἔλους του, για να συνάξουν τους εκλε- κτοὺς του απὀ τα τὲσσερα σηµεία του ορίζοντα, και αµέσως θα γίνει η τελική κρίση. αγω ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 19868 «Αγωνίζρυ τον καλόν αγώλα.»(Α τμ.στ 12) Ασφαλώς στα στενἁ ὁρια του ἀρ- θρου αυτού εἶναι αδύνατο να δοθεὶ πλήρης ἔννοια της Εκκλησίας. Με αφορμἠ ὅμως πρὀ- σφατα διάφορα δημοσιεύματα, που ἀπτοντα ἆμεσα ἡ ἔμμεσα της Φύσης και του ρόλου της Εκκλησίας, γράφο- μετοπαρόν σαν µια πρὠτη και εὔὐκαιρη απάντηση. Στη σκέψη και στη νοοτροπία πολλών, και αυτοί εἶναι χριστιανοί - μἒ- λη της Εκκλησίἰας, επικρατείἰ λανθα- σµέενη ἡ συγχυσμέ- νη ἔννοια περἱ Εκ- κλησίας. Και το κα- κὀ ακριβώς ξεκινά απ᾿ εδώ. Στηρἰζουν και στοιχειοθετούν όσα για την Εκκλη- ολα Η Ορθὀὸδοξη πίστη δεν εἶναι ἕνα Φιλοσοφι- κὀ σύστημα ἡἦ µια κο- σµοθεωρἰα. Δεν εἶναι ακόµη μεγάλα και ωραία λόγια χωρὶς ουσιαστικὁ περιεχόµενο ἡ αντίκρυ- σµα, ὅπως θξλουν να ισχυρἰζονται µερικο]. Αντίθετα εἶναι πράξη. Εἶναι ζωή. Πιστεύω, στην Ορ- θόὸδοξη Εκκλησία, ση- μαΐνει αποδἔχοµαι τον Τριαδικὀ Θεὁὸ και ἔχω ορθή προσωπικἡ σχεση µε Αυτὸ. Τοῦτο σηµαίνει αγαπώ το Χριστὸ, ζω Χριστὸ, εἶμαι Χχάριτι ενωμένος µε το Χριστὸ και µε το συνἀνθρωπὸ μου. Καιη απἀντησή µου στις οποιεσδήποτε αρ- νητικὲς - θεωρητικές θὲ- σεις εἶναι ο καινούργιος τρόπος ζωής που ζω, εξαιτίας αυτἠς της ζων- τανἠς σχέσης που ἔχω µετον Κὐριόμου. Η σχξ- ση δε αυτή δημιουργεῖ- ταικα!ι αναπτύσσεται μὲἒ- σα στην Εκκλησίἰα που εἶναι το Θεανθρώπινο Σώμα Του. Μιἁ ὅμως που η σχέση αυτή, ὅπως ἡδη αναφἑραμµε, δεν εἷ- ναι ηθική, εξωτερική, τι ΟΝΣ! Η σία λέγουν ἡ ὅσα απὀ την Εκκλησία ζητούν στη δικἠ τους περί Εκκλησἰ- ας γνώµη. ᾿Ἔτσι ακούομε ἡ διαβάζομε πολλες Φορὲς ὅτι η Εκκλη- σία πρέπει να κόνει εκεῖνο ἡ δεν ἔπρεπε να κάνει τοῦτο. Ορισμένοι δηλ. βλὲ- πουν την Εκκλησἰα ὡς ἵδρυμα Φιλαν- θρωπικὀὸ, ἄλλοι τη θέλουν ὡς θεσμὸ κοινωνικό, μερικοὶ την εκλαμβάνουν ως οργάνωση κα- θαρά πνευματική, που δεν δικαιούται να ασχολείται µε τα υλικά πράγματα. Ακόμη ἄλλοι την κρίνουν ὡς «κατε- στημένο», ἀἄλλοι την θεωρούν ως μεσαμωνικό θεσμὸὀ, που στις μερες µας ΟΚκΚλΧ}ΗΟΙΣ δεν ἔχειλόγο ὑπαρ- ξης. Κι ακόµη ἆλλοι την ταυτίζουν µε µια ορισμένη µερἱ- δα ἡ τάξη ανθρώὠ- πων, ιδιαίτερα εκεΐνη των κληρι- κὠν. Θα μπορού- σαµε να αναφὲρ- ναµε και ἄλλους προσδιορισμούὺς που οἱ διάφοροι προσδἰνουν στην Εκκλησία. Περιορι- ζόμαστε μόνο στους πιο πάνω και που εἶναι αρκετοἰ, για να καταδειχθεί ότι κάθε άλλο παρά την υπόσταση και τον κύριο προορι- σμὀὸ της Εκκλησίας δείχνουν. Η Εκκλησία, πρώὠτα απ᾿ ὅλα δεν μπορεῖ οὗτε και ταυτίζεται µε τα άτομα. Ακόμη την Εκκλησία, εἶναι Ισ, Ἱ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΩΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΚΥΠΡΟΥ . Φοβερὸ, αν την πε- ριορἰζαμε και εξαν- τλούσαμε την απο- στολἠ της στα πε- ριθώρια του πα- ρόντος κόσμου. Ασφαλώς µμἔλη τῆς εἶναι και οι ἁν- θρωποι. Και σε αν- θρώπους ανατίθεν- ται κάποιες ευθύ- νεςπου σχετίζονται µε τη διοίκηση και την τελετουργία των μυστηρίων της. Κι ακόµη, επει- δἡ την Εκκλησία την αποτελούν και άνθρωποι, που ζουν στον κόσμο αυτό και ἔχουν και ανάγκες υλικὲς, δεν μµπορεῖ της Εκκλη- σίας οι ὅραστηριό- τητες να αφίσταν- ται των αναγκών αυτὠν. Αλλοίμονο Συνέχεια στη σελ. 2 ΟΡΘΟΔΟΖΗΟΠΤΙΟΤΗΟ καιΖωηο αλλά οργανική, σωµατι- κἡ, εἶναι αυτονόητοπως ανάλογα ζωντανὲς σχἒ- σεις δημιουργούνται και µε τους άλλους ανθρώ- πους, μελη του αυτού Σώματος, της Εκκλησἰ- ας. Επειδἠ δε στην πε- ρίπτωση αυτή, η όλη ζωὴ µας διαποτίζεται απὀ την αγάπη του Τρι- αδικού Θεοῦ, εἶναι Φα- νερὁὀ πως η αγάπη µας προς Αυτό και προς το συνάἀάνθρωπὀ µας γίνεται το κύριο γνώρισμα της ζωής µας. Μεγάλη τρικυμία ξε- σηκώθηκε μὲσα στο πἐλα- γος, εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα του ἔτους 1191. Τα καράβια που ὀδευαν, για να απελευθερώσουν την αγία γη απ᾿ τα χἑρια του ἀπιστου Σαλαντίν, κινδύνευαν απὀ στιγµή σε στιγµή να κατα- ποντισθούν, οδηγώντας τα πληρώματά τους, - στρατι- ώτες αρµατωµέἑνους - σεβέ- βαιο πνιγμὀ. Ο αρχηγός της απο- στολής Ριχάρδος ο /εοντό- καρδος, βασιληάς της Αγ: γλίας, βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Σκεφτόταν, ανάμεσα Γι) αυτό το νάσαι μᾶ- λος της Εκκλησίας ση- μαΐνει νάσαι ανοιχτὸς σ᾿ όλο τον κόσµο, να δεχε- σαι όλους ὁποιοι και νά- ναι, ὅτι κι αν εἶναι και να µη απορρἰπτεις ΚΑΝΕ- ΝΑ, ὁσο αμαρτωλόὸς και αν σου Φαΐνεται, Σε αντίθετη περἱ- πτωση κακοποιούµε και παραποιούμε αυτή την κοινωνία αγάπης και εν ονόματι µιας Φαρισαϊ- κής δικαιοσύνης και τον αδελφό µας απορρἱ- πτουµε, αλλά και τον εαυτὸ µας αποξενώνου- σ᾿᾽ ἄλλα πολλά, πως σε κά- ποια πλεούμενα που ακο- λουθούσαν ξοπίσω βρἰ- σκονταν η αρραβωνιαστικιά του, Βερεγγάρια της Να- βάρρας, καιη αδελφήτου, η χήρα βασίλισσα της Σικελί- ος. Τι θα απογίνουνταν, άραγε Η κακοκαιρία συνε- χιζόταν για μὲρες. Ο Ριχάρ- δος απελπίστηκε. ᾿Όμως, η κατάσταση δεν επρὀκειτο να πάρει μάκρος πολὺ. Σε λίγο τα σύννεφα διαλύθη- καν κι ἑνας ολόλαμπρος, καλογέλαστος ήλιος φάνη- κε, ἕνα πρωϊνό, στην άκρη του ουράνιου στερεώµατος, µε απὀ τη χάρη του 6Θε- οὗ. Πολύ χαρακτηρι- στικἁ εἶναι επἰ του προ- κειµένου καιτα ὅσα γράἆ- Φειο᾽ Αγιος Ισαάκ Σύ- ῥρος στα «Ασκητικἁ» του. «Γιατί, ὦ ἄνθρωπε, µι- σεὶς τον αµαρτωλόν Τις αμαρτὶες σου µίσησε και προσευχήσου υπὲρ αυ- τοῦ, για να γίνεις µιµη- τὴς του Χριστού, ο οποίος δεν αγανακτού- σε κατά των αµαρτω- λών, αλλά ευχόταν υπἐρ αυτών». Και συναχίζον - Συνέχεια στη σελ. 4 Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙ/ΙΑΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ κινώντας επιβλητικά να δια- γράφει τον ημερήσιο κύκλο του. Στα ήσυχα πια νερά, ανοιχτά του όρμου της /Ίε- μεσοὺ, φάνηκαν ὃ γαλέρες, πάνωστις οποἰες κυµάτιζαν, παιχνιδίζοντας στο πρωϊνό αεράκι, οἱ σηµαΐες των σταυροφόρων που εἶχαν κι- νήσει για τρίτη κατά συνὲ- χεια φορά να ελευθερώ- σουν τα Ἱεροσόλυμα. Η εἴδηση για την εμφά- νιση των πλοίων ξάφνιασε τον διοικητή της Κύπρου, Συνέχεια στη σελ. 3 ΕΤΟΣ σ΄ ΦΥΛΛΟ 64 ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Στις 13 Λοεμβρίου, μέρα µνήµης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ἁγειταονομαστήριάτουη Α.ΛΜ.ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος. Ευχόμαστε στο Λακαριότατο υγεία κα! µακροημέρευση για Το καλό του πληρώματος της Εκκλησίας µας κα! της Πατρίόας µας ολόκληρης. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗ ΜΑΣ Η Εκκλησία µας πρω- τίστως και κυρίως νοιάζεται για την πνευματική µας οι- κοδομἠ και τη σωτηρία της ψυχής µας. Μέσα στην Εκ- κλησία ο άνθρωπος ανακα- λύπτει τον αληθινό προο- ρισμὸ του, αποκτά επίγνω- ση του εαυτού του, διδά- σκεται πὠς να συναναστρξ- Φεται µε το συνάνθρωπὸ του. Ἔτσι τοποθετεῖἶται σωστά ἕναντι του Θεού και καταξιώνεται να απολαμβάἁ- νει τα αγαθά της Βασιλείας του Θεοῦ και απὀ την πα- ρούσα ζωή. σεις, ὁπου αναπτύσσον- ται για μεγάλους θεματα απὀ την Αγία Γραφή ἡ ἄλλα θᾶἔµατα σχετικἁ µε την Ορθόδοξη Πίστη και Ζωή. Β Σε αρκετές ενορἰες μµαςιδρύθηκαν και ἔχουν ὁραστηριοποιηθεῖ Χρι- στιανικοί Σύνδεσμοι Γυ- ναικών, οι οποίοι ασκούν το ἔργο της οι- κοδοµής «εν Χριστώ» αλλά και της ηθικἠς και υλικής βοήθειαςπροςτο συνἀνθρωπό µας. α Την πρὠτη Κυριακἡ κάθε µήνα τελείται Θεΐα Και τα εφόδια που προσφξρειη Εκκλησία εἶναι μοναδικά. Με τη χάρη των Μυστηρίων της αγιάζει την ὑπαρξὴ µας και µετη δύνα- µη του λόγου του Θεού µάς καθιστά ικανούς να «κα- θαιρούµμε τα οχυρώματα του εχθρού». Ο καθὲνας µας λοιπὸν εἶναι πάντοτε ευωπρόσδε- κτος, αρκεῖ να πάρει την απόφαση. Πάντοτε σεκάθε ενορία µας ο ναόςτου Θεού εἶναι ανοικτός για µας καιτο κήρυγμα του εμαγγελίου ακοῦύεται συστηματικἁ. Β Για ὅσους ενδιαφξ- ρονται, στις ενορἰες µας λειτουργούν Κατηχητι- κἁ Σχολεία για παιδιά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. Β Γίνονται συγκεντρώὠ- Λειτουργία για μαθητὲές Γυμνασίου και Λυκείου στην ἱερατικὴ Σχολή. Μετά το πρόγευμα γίνε- ται συγκἔντρωση των παιδιών και συζητούν- ται θεματα που τους οι- κοδομούν ἡ τους απα- σχολούν. Τη Χριστιανική αυτή κίνηση γιατους νξ- ους την ονομάσαμε «Ταραϊΐζιος», ὄνομα ὅω- δεκαετούς μάρτυρα της Εκκλησίας µας. 8 Για τους νξους, απο- Φοΐτους και Φοιτητές ιδρύθηκε η Χριστιανική Ἔνωση Νεολαίας και Φοιτητών (Χ.Ε.ΝΕ.Φ.). Οι συγκεντρώσεις των µελών της γίνονται κάθε Παρασκευή στις 3.30 μ.µ. σε αἶἴθουσα του |ε- ρού ναού Αγίου Αντωνι- ου Λευκωσίας.

Title Subject Page
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ 4p
ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ Α.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 4p
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ 4p
Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΝΟΣ 3p
Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ 2p
ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ 2p
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗ ΜΑΣ 1p
ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ 1p
Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 1,3p
ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ 1,4p
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ 1-2p