Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1989-03-01

ΣΕΛΙΔΑ 4 Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη, 21 Φεβρουα- ρἱου 1988, στην Αἰθου- σα Τελετών της Παιδα- γωγικἠς Ακαδημίας Κύ- προυτο Β΄ Συνἑδρἰοτης Χριστιανικής ᾿ Ένωσης Νεολαίας και Φοιτητών (Χ.Ε.ΝΕ.Φ.), που τελού- σε κάτω απὀ την αιγίδα του Πανοσιολογιωτά- του Ηγουμένου Κύκκου κ. Νικηφόρου, ο οποίος και κήρυξε τις εργασἰες του. Το Συνξδριο ἠἦταν αφιερωμένο στο θέµα «Η ΠΟΡΕΙΑ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΟ- ΓΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙ- ΑΣ». Εισηγήσεις σ᾿ αυτό ἔκαμαν ο Οσιολογιώτα- τος ἱερομόναχος Ειρη- ναἰος Μπούλοβιτς, Κο- σµἠήτορας της Θεολογι- κής Σχολἠς Βελιγραδί- ου, και οἱ κ.κ. Νικόλαος Μουτσόπουλος, ΆΑκα- Συνέχεια απὀ τη σελ. 1 Ελλάδας, Καθηγητής κ. Χριστόφορος Διακόὸ- πουλος. Η Α.Μ. ο Αρχι- επίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος, υπό την αιγίδατου οποίου τελού- σε το Συνέδριο, απηύ- θυνε, επίσης, Χαιρετι- σμὀὸ και κήρυξε τις ερ- γασἰες του. Πρώτος εισηγητής ήταν ο κ. Νικόλαος Μουτσόπουλος, ο οποἱ- ος πολύ εὔστοχα ανέ- πτυξε το θεμα «Η βίωση του Θεἶου μῖσα απὀ την τέχνη: Ο χριστιανικὸς ναός». Στην εισἠγησή του οκ. Μουτσόπουλος αναφἔρθηκε µε σαφἠ- νεια και καθαρότητα στη συμβολή της τἔχνης, και ειδικότερα του ναού, στην πορεῖα προσεγγι- σης και βίώωσης του Θεἱ- ου από τον άἀνθρωπο, και μάλιστα απὀ τον Ορθό- δοξο Χριστιανόὸ. Δεύτερος εισηγητἠς ἦταν ο κ. Β. Μπαρμπά- νης, ο οποίος ανἔεπτυξε το θεµα «Προφητικά κείμενα της Καινής Δια- θήκης και η αστρονοµι- κἠ ἔρευνα». Τόνισε ανά- µεσα σ᾿ ἄλλα ο κ. Μπαρμπάνης κι αυτά τα βαρυσήμαντα, ὅτι δη- λαδἠὴ «σήμερα ο επιστή- µονας ἔχει σναρριχηθε[ στα βουνἁ της ὄγνοιας, θέλοντας κα! επιδιώκον- τας να κατακτήσει την ψηλότερη κορυφἠ. Κα- θώς ὅμως φτάνε πάνω στον τελευταίο βράἀχο, εκεί βρίσκεινατον υποδέ- χετα! και να τον χαιρετά ἕνας όμιλος θεολόγων, που ἔχει καθήσει εκε] πριν απὀ πολλοὺς ασιώ- νέες...ν. Τρίτος και τελευταί- ος εισηγητής ἦταν ο π. Ειρηναίος, που ανξπτυξε το θεμα «Η βίώση του Θεἶου στην Ορθόδοξη Πατερικἠ Παράδοση». Η βαθυστόχαστη πράγµα- τι αυτή εισήγηση του π. Ειρηναίου ἧταν µια απὀ- πειρα εισαγωγἠς των Συνεόδρων στη βίωση του Θεἶου µέσα απὀ την Ορθόδοξη πατερικἡ δημαϊκός, Καθηγητής Αρχιτεκτονικἠς της Πο- λυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονἰκης και Βασί- λειος Μπαρμπάνης, Κα- θηγητής Αστρονομίας της Φυσικομαθημµατικής Σχολἠς Θεσσαλονίκης. Ο κ. Ν. Μουτσὸ- πουλος στην εισἠγησή του ανξεπτυξετο θεμα «Η συνέχεια του Ἑλληνι- σμού στο Βορειοελλα- δικὀ χώρο» και επιχεϊ- ρησε µια αναδροµἠ στο παρελθὀν, µια συµβολι- κή, καλύτερα, επιστρο- Φἠ πίσω στις ρἶζες µας και στην πλούσια πολι- τιστικἡ δηµιουργία του Ελληνισμού της Μακε- δονἰας, θυμὶζοντάς µας και πἆλι ἐτσι ποιοἰ εἶμα- στε, πού πηγαίνουμε και ΤΟ Β΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣΧ.Ε.ΝΕ.Φ. 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 19859 Απὸ το Συνξδριο της Χ.Ε.ΝΕ.Φ. στην Παιδαγωγική Ἄκα- δηµία. ποιό εἶναι το σημερινό µας χρέος στην πορεία της ζωής µας. Ο κ. Βασίλειος Μπαρμπάνης στη δικἠ ΤΟ Η΄ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣΧ.Ε.Κ.Ε. μον ΄Αποφη απὀ τη συζήτηση του θἔµατος του /᾽ Συνεδρίου της Χ.Ε.Κ.Ε. «Η Βίωση του Θεἶου», που ἔγινε τη Δευτέρα, 20 ΛΛαρτίου, στο Ξενοδοχείο «Λἠδρα», στη /ευκωσία. σοφία καιπαράδοσητης Εκκλησίας µας. Οἱ εργασἰες του Η΄ Συνεδρίου της Χ.Ε.Κ.Ε. συνεχίσθηκαν και ολο- κληρώθηκαν το απὀ- γευµα της Δευτξρας, 20ἡς Φεβρουαρίου, στο ξενοδοχείο ΛΗΔΡΑ, σε στενότερο, αυτή τη Φο- ρά, κύκλο απὀ πεντακὸ- σιους Συνέδρους. Στην αρχή οι τρεις εκλεκτοί εισηγητές ἕκαμαν µια σύντομη, πεντάλεπτη, αναφορά στην εισἡγησήὴ τους της προηγούμενης μέρας και ακολούθως ολόκληρος ο υπόλοιπος χρόνος, -- δυὀ περίπου ὦρες --, αφιερώθηκεσε ζωντανή συζήτηση µε τους συνέδρους. Γενικά καιη δεύτερη αυτή µέρα του Συνεδρίου χαρα- κτηρίσθηκε απ᾿ ὅλους πάρα πολύ χρήσιμη και εποικοδοµητική. Τονί- σθηκε. βέβαια, συµπε- ρασματικά ὅτι το Συνὲ- δριο δεν στόὀχευεστο να δώσει ἔτοιμες λύσεις στον τρόπο βίωσης του Θεού. Περισσότερο επιδιώχτηκε οπροσωπι- κὀς πνευματικὸς προ- βληματισμὸς των Συνξ- δρων. Γιατί απὀ τη στι- γµή που υπάρχει ο γὀνι- µος προβληματισμὀὸς, σηµαίνει ότι θα υπάρξει και ο προσωπικὀὸς αγώὠ- νας για προσέγγιση και βίωση του Θεού. Τη λή- ξη των εργασιών του Συνεδρίου κἠρυξεο Πρόὸ- εδρος της Χ.Ε.Κ.Ε. Το βράδυ της Τρἰ- της, 2Ίης Φεβρουαρίου, τοΔ.Σ.τηςΧ.Ε.Κ.Ε.παρξ- θεσε αποχαιρετιστήριο δείπνο προς τιµή των ει- σηγητὠν, στη διάκρεια του οποίου ανταλλάγη- καν θερμές προπόσεις. Στους εισηγητές προ- σφἑἐρθηκαν, επίσης, αναμνηστικά συμβολικά δώρα. Ο κ. Ν. Μουτσό- πουλος µε την πρὀθυµη ἄδεια και ευγενή παρα- χώρηση της Χ.Ε.Κ.Ε., -- ὕστερα απὀ σχετική πα- ράκληση που της ἔγινε -- μίλησε την Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου, σε συγκἔεντρωσητου Συνδέ- σµου Αρχιτεκτόνων Κύ- πρου, στο οἶκημα της ΠΑΣΥΔΥ στη Λευκωσία, που τελούσε κάτω απὀ την αιγίδα του Ύπουρ- γοῦύ Παιδείας κ. Α. Φι- λίππου. Εξάλλου ο Όσιολο- γιώτατος [ερομόναχος π. Ειρηναΐος Μπούλο- βιτςµἱλησετην Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου, προς τους Κατηχητὲς και τα στελέχη της Ιεράς Μη- τρόπολης Κιτίου και την επόµενη μξρα στο ἱερα- του εισήγηση «Η Κρίση της Προόδου», τόνισετα μεγάλα επιστημονικά επιτεύγματα της εποχἠς µας στον τεχνικὀ τοµέα, τικό Συνξδριο της ἴδιας Μητρόπολης. Μίλησε, επίσης, στο ἱερατικὸ Συνξδριο της Ιεράς Μητρόπολης Λε- μεσού, που συγκλήθηκε το πρωῖ της Παρασκευ- ἠς, 24 Φεβρουαρίου, καιτοβράδυτης ίδιας μὲ- ρας σε πολυπληθή ανοι- κτήὴ συγκἔντρωση, που διοργάνωσε το Γραφεῖο Θρησκευτικἠς Διαφώὼ- τισης της [εράς Μητρό- πολης. Την Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου, ο π. Ει- ρηναίος λειτούργησε και κήρυξε στον Καθε- δρικὀ Ναὸ Αγίου [ωάν- νη,τη Δευτέρα ἔλαβε μξ- ρος και κήρυξε στην αγρυπνία, που τελἐέσθη- κε στον ιερὀ ναό Αγίου Μακαρίου -- Αποστό- λου Βαρνάβα Δασουπό- λεως, και, τέλος, την Τρἱτη τέλεσε τον εσπε- ρινὀὸ και κήρυξε στο πα- ρεκκλήσιο της Ιερατικής Σχολής. Στη συνέχεια παρακάθησε σε αποχαι- ρετιστήριο δείπνο, που παρέθεσε προς τιµή του ηΧ.Ε.Κ.Ε. Ο κ. Ν. Μουτσό- πουλος αναχώρησε απὀ την Κύπρο στις 23 Φε- βρουαρίου, ο κ. ϐΒ. Μπαρμπάνης στις 28 Φεβρουαρίου και ο π. Ειρηναΐος την 1 Μαρτὶ- ου, 1989. σε αντίθεση µε την πνευµατικἠ πενία της κοινωνίας, που µας οδη- γεῖ στην κρἰσητης προὀ- δου. Σαφἒς κι εδὠ το συμπέρασμα: Η διδα- σκαλίἰα και ο λόγος της Ορθοδοξίας ἔχουν να δώσουν και στις µέρες μας, ὁπως και πάντοτε, τις σωστικὲς και λυτρω- τικὲές λύσεις, που µε αγωνία μάταια αναζητεἰ δεξιά και αριστερά ο ἁν- θρωπος, χωρίς βξβαια νατις βρίσκει. Τελος ο π. Ειρηναϊ- ος, αναπτύσσοντας το θεµα «Η συνάντηση και ο διάλογος της Ορθοδο- ξίας µετα µη χριστιανικά ρεύματα της εποχἠς ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ µας», αναφἑἔρθηκε σε συγκεκριμένες καταστά- σεις και αντιπνευµατικἁ ρεύματατης εποχής µας, που αποτελοῦν τροχοπέ- δη στην πνευµατικἠ και ενάρετη πορεία ζωής του σημερινού ανθρώὠ- που. Ιδού, λοιπόν, που στην προσπάθεια να βρει ο σημερινός ἀν- θρωπος την ορθή πο- ρεία ζωής του ὅηµιουρ- γεῖται και πάλι η ανάγκη επιστροφἠς του κοντά στην αιώνια Πηγή της αληθινής χαράς και ευ- τυχίας, στον επουράνιο Πατέρα µας. Γενικά οι πεντακὀ- σιοι περίπου νξοι, που πήραν µέρος, εκφρά- στηκαν πολύ κολακευ- τικά για το Συνξεδριο της Χ.Ε.ΝΕ.Φ., στο Δ.Σ. της οποίας ανήκει η τιµή και ο ἔπαινος της διοργά- νωσἠς του. Πληροφοριακά ση- μειώνεται ὅτι οι εργασἰ- ες και των ὅυο ημερών του Συνεδρίου της Χ.Ε.- Κ.Ε. ἔχουν βιτεογραφη- θεὶ και διατίθενται σε δύο βιτεοκασξτες των τριών ὠρών προς πἔντε λίρεςη κάθεµια. Αναφξ- ρετα!, επίσης, ὅτι οι ερ- γασἰες του Συνεδρἰου ἔχουν μαγνητοφωνηθεἰ και διατίθενται οι σχετι- κές µαγνητοκασετες, όλες μαζὶ, προς τρεις λἱ- ρες. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνον- ται προς το Βι!βλιοπω- λείο «ΤΟ ΦΩΣ» (τηλέφω- νο 475762], ἡ προς το Δ.Σ.τηςΧ.Ε.Κ.Ε. ΛΑ]. ο ο ων κ 3 ἂν ῥδνιη ή ἐμ' . πώ δ μ Μπ ο ν ον «Παδιά µου!/ ».. Όταν αποφασίσαμε να κάµωμε την Επανά- σταση, δεν εσυλλογισθήκαμµε οὗτε πόσοι εἰμεθα οὗτε πως δεν ἔχομε ἆρματα οὗτε ότι ο! Τούρκο εβαστού- σαν Τα κάστρα και τας πόλεις οὖτε κανένας φρόνιμος μας εἶπε «ποὺ πότε εδώ να πολεµήσετε µε σ/ταροκά- ῥραβα βατσἑέλα», αλλά ως µια βροχἠ ἔπεσε εἰς όλους µας η επιθυμία Της ελευθερίας µας, και ὅλο!, καιο κλήρος µας και οι προεστο! και οἱ καπεταναίοι και Ο/ πεπαιδευμἑνο! και ο! ἔμπορο!, μικροί κα! μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπὀ κα! εκάµαµε την Επανάσταση. »ΕΙς Τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως εἶχαμε µεγάλη οµόνοια και όλοι ετρέἔχαµε σύμφωνοι. Ο ἑνας επἠγεν ειςΤον πόλεμο, ο αδελφὁςτου ἐφερνεξύλα,η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδίτου εκουβαλούσεψω- μµ[κα!μπαρουΤόβολα εις Το στρατὀπεδον’ και εάν αυ- τή η οµόνοια εβαστούσε ακόµη δύο χρόνους, ηθξλα- μεκυριεύσεικα!την Θεσσαλίακαιτην Μακεδονία, κα ἶσως εφθάναμε και ἕως την Κωνσταντινοὐπολη. Τὸ- σον τροµάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν ΄ἕλ- Λλήνα και ἔφευγαν χίλια µίλια μακρά. Εκστὀν Ελληνες ἑβσαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, κα! ἕνα καράβι µιαν αρμάδα... »Εγὠώ, παιδ/ἀ µου, κατό κακή µου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, ἔμεινα αγράµµατος κα δια τούτο σος ζητὠ συγχώρηση, διότι δεν οµιλώ καθώς οἱ δά- σκαλο] σας. Σας εἶπα ὁσα ο ἶδιος εἶδα, ἧἦκουσα κα! εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε απὀ τα σπερασμἑνα και απὀ τα κακά αποτελέσµατα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρἐφεσθε, και να ἔχετε οµόνοια. Εμάς µη µας τηράγε πλξον. Το ἔργο µας και ο καιρός µας επἑρασε. Καισιημέραιτηςγενεᾶς, η οπο]α σας ἀνοιξετό ὄρόμο, θέλουν μετ᾽ ολίγον περάσει. Την ηµέρα της ζωήςμας θέλει ὁαδεχθή η νύκτα του θανάτου µας, καθώς την ημέραν Των Αγίων ᾿Ασωμάτων θέλει διαδεχθἠ η νύ- κτακαιη αυριανἠ ημἑρα. Εις εσὰς μένει να σάσετεκαι! να στολἰσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαµε’ και, ὅια να γἶνει τούτο, πρέπει να ἔχετε ως θεμέλια της πολιτείας Την οµόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου κα! την Φρόνιμον ελευθερία». ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΛΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ο ΧΑΠΟΟΤΟΣΟΟ ἁαριοτοκουύλου (Εκτων Εβδομήκοντα) Εκτός απὀ το στενότε- ρο κύκλο των 12 Μαθητών Του «ο Κύριος ανἑδειξεν κα ετέρους εβὀόομήκον- τα κα! απέστε)λεν αυτούς ανἁ δύο προ προσώπου αυτού εις πάσαν πόλιν και τόπον ου ἡμελλεν αυτός ἐρχεσθαν{Λουκ.ι΄, 1). Ἓνας απὀ τους Ο΄ (70) αυτούς µαθητές του Χριστού εἶναι και ο Απ. Αριστόὀβουλος, που η Εκ- κλησία µας γιορτάζει στις 15 Μαρτίου. Εδὠ θα πρέ- πει να αναφἔροµε πως ο Απ. Αριστόβουλος συνε- ορτάζεται και την 31η Οκτωβρίου µε ἀάλλους εκ των Ο΄ Απόστολους, τους Στάχυ, Αμπλία, Απελλή, Ουρβανό και Νάρκισσο. Όμως ιδιαίτερο ενδι- αφξρον παρουσιάζει για µας τους Κυπρίους η ανα- Φορά του Αποστόλου στο Συναξαριστή της Κωνσταν- τινούπολης και του Αγίου Νικοδήμου (εκδ. Βολλαν- διστὠν], ὀπου σηµειώνον- ται τα εξής: «Τη αυτἠ ημέ- ρα (15 Μαρτίου) μνήμη του αγίου αποστόλου ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΥ, επισκὀό- που Βρεττανίας, αδελ- Φού Βαρνάβα του απο- στόλόυ». Και ακριβώς ἐτσι τον ὄξχεται και τον τιμά η Εκκλησἰα Κύπρου. Ως Από- στολο και κήἠρυκα της Βρεττανίας και αδελφό του ἱδρυτή και Προστάτη της Βαρνάβα. Το ὀνομα Αριστόβου- λος -- που εἶναι ελληνικό και σηµαίνει τα άριστα -- Φανερώνει πως ο Απόστο- λος ἦταν ελληνιστής Ιουδαίῖος, ὀπως και ο αδελ- Φόςτου Βαρνάβας. Ο Από- στολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολἠ του, κεφ. ιστ᾽ στὶχ. 10, γράφει: «Ασπάσασθε τους εκ των Αρ!στοβούλου», δηλ. χαιρετήσατε µε ασπασμὀὸ τους Χριστιανούς, απὀ τους περὶ τον Αριστόβου- λο. Τούτο τον Αριστόβου- λο, το σύγχρονο του Παύ- λου, ταυτίζει η Παράδοση µετον Κύπριο Απόστολο.Ο Συναξαριστὴς σημειώνει χαρακτηριστικά: «Πκολού- θησε τον ἁγιον απόὀστο- Λον Παύλον, ὁιακονώὼν αυτὠ κα κηρύττων το Ευαγγέλιον του Χριστού εις διαφόρους τόπους». Εἶναι λοιπόν αποδεκτό πως μετά την Ανάληψη του Χριστού ακολούθησε τον Απ. Παύλο ὡς βοηθός του στον εκχριστιανισμὀ των Εθνών, των ειδωλολατρών. Το ἆλλο σηµαντικὀ στοιχεῖο της ζωής του Απ. Αριστόβουλου εἶναι ὅτι χειροτονήθηκε απὀ τον Απ. Παὐλο «Επίσκοπος ειςτην νήσον των Βρεττανών, την οποίαν εκατοἰκουν τό- τε θηριώσδεις κα ωμότα- Η ο ο πε σα ε.α. Στο μεπαας ο Αυτοκρά- τορας του Βυζαντίου Αλέξι- ος Γ᾿ Αγγελος, τώρα που εἶχεγια καλά σταθεί στα πὸ- διατης η Αυτοκρατορία, γὺ- ρεψε να κάμει την Κύπρο και πάλι κτήση του, ὅπως ἠτανε πριν. Ἔστειλε, λοι- πὀν, γράµµατα στον Πάτια Ιννοκέντιο τον Γ᾿ και του ζητούσε να ασκήσει την επιρροή του πάνω στον Αμαλάριχο, ώστε να εγκα- ταλείψει το Νησὶ. Ὑποσχό- ταν μάλιστα πως αν ἔρχον- ταν τα πράγματα, όπως ζη- τούσε, ἧτανε διατεθειμένος να ενισχύσει µε ὁπλα και στρατιώτες τη σταυροφορία για απελευθέρωση της αγί- ας Γης. Διαφορετικά απει- λοὺσε µε σπαθί και τσεκού- ρι. Ο Πάπας κράτησε στά- ση διπλωματική. Του ᾿βρι- σκε δίκαιο. Μα απ᾿ την ἆλ- λητου ἔγραφεπως δύσκολα θα ἔπειθετον Αμαλάριχονα σηκώσει τη βασιλεία του απ᾿ την Κύπρο, την οποία εἶχε νόµιµα κληρονομήσει απ᾿ τους ᾿Αγγλους κατα- κτητὲς της. Ὅμως ο Πάπας µα- γείρευε άλλα στον Αλέξιο. Φοβόταν πως θα ξεσήκωνε τα στρατεύματά του, για να υποτάξειτο Νησί και να πνἰ- ξει τους κατακτητὲς στο αἷ- μα. Γι᾽ αυτὸ την ώρα που ἴφευγε η επιστολή στην Κωνσταντινούπολη, ἐφευ- γαν καικάποιες ἆλλες στον πρἱγκηπα της Αντιοχείας και τους µαγίστρους των στρατιωτικὠν ταγμάτων. Κει µέσα τους ἔλεγε να ετοιμάζονται για την άμυνα της Κύπρου. Ο πόλεμος ήταν πια βὲ- βαιος. Το κονταροκτύπηµα βρισκόταν πολὺ κοντά. Αλ- λὰά οι εξελίξεις στο πολιτικὀ προσκήνιο ἠτανε αλλιώτι- κες. Και δεν ευνοούσαν ἕνα τέτοιο αιματοκύλισμα για την διεκδίκηση της κυριότη- τας του Νησιοὺ. Ο Σαλαδίνος, που ἦτα- νε ο φόβος κα! ο τρόμος των Σταυροφόρων, πέθανε κα πολλοί μνηστήρες γἌ- ρευαν να καθἠσουν στο θρὸὀνο. / κατάσταση που χε δημιουργηθε], ευνοού- σε καινούργιο ξἔεσήκωμα των χριστιανὠν της Δύσης γ/α κατάκτηση Της αγίας Γης. ο Πάπας /ννοκέντιος Γ΄ ἄρχισενα Ταράζε/τανε- ρἆ µεκάθε τρόπο. Ψύχωσε ανθρώπους του να Οργα- νώσουν στρατεύματα κάτω απὀ τη σημαία του Σταυ- ρού, ενὼ παράλληλα, για να συντηρήσει τους νέους στρατιώτες κα! να τους εξο- πλίσει, ζητοῦσε Τις δωρεές των πιστών. Λ/πουλούκια - µπουλούκια προσἑρχονταν ο/, ἄνδρες που ανάμενανπιά την προσταγἡ να κινήσουν, γ/α να λευτερὠσουν την /ε- ρουσαλἠμ. Ωστόσο Το σχὲ- ό/ο Των κεφαλών, τούτη Τη φορά, ἠἧτανε ολλοιώτ/κο. Κρΐναν πως θάτανεπιο σω- στὸ να φορτώσουνε Τους ὀνόρες κα! Τα ὀπλα τους πά- νω σεκαρἆβ/ακαινακτυπή- σουν απ᾿ Τη θάλασσα. Αρ- χἰσανε, λοιπὀν, Τις προπα- ρασκευὲς. Η Ενετία αποδξ- χτηκε να βόλει τα ὁικά της πλοία γ/α τούτο Το σκοπὀ, µε Το αζημίωτο φυσικά. Όμως, Τα πλοία αργούσα- νενα φανούν κοιστρατιὠ- τες ανυπομονούὺσαν. Μια σειρἁ αναπἁντεχων συγ- κυρ/ών, λἰγο κα! θα ὁ/άλυε τους µαζεμένους οπλίτες. Τ/ εἶχε συμβεί Πρώτα απ᾿ ὅλα ο Κὁὸ- µης της Καμπανίας Θ/βόλ- τος πέθανε κα πέρασε κἀμ- ποσος καιρὸς ώσπου να βρεθεί ο ὁ/άδοχος. ΣΤΟ Τξ- Λος αναδεἰχθηκε ως διά- όοχος, ο Βονιφάτιος ο Λήομφερρατικός. Σαν να µην ἔφτανε τούτη η χρονο- τριβή, καινούργια επεισὀ- όια καθυστερούσαν Την αναχώρηση. Συγκεκρ/µένα η πόλη ζάρα κα! κάποιες άλλες μµαζ ξεσηκώθηκαν κα! σήκωσαν παντιέρα κατά της Ενετίας. Παράλληλα ζή- τησαν Την προστασία του Βασιλιά της Ουγγαρίας. Καινούργιες συνομιλίες κα! πόλι αρχίσανε. ΜΗ Ενετία βρξ- θηκε µπροστά σε αδ/ἔξοδο. Εκτός κ! αν... Τελικά νίκησε αυτὀ Το αν. Ξηγήθηκαν δηλ. οἱ Ενετοί µε Τους αρ- χηγοὺς των Σταυροφόρων πως Θα ᾿βαζαν Τα πλοία τους να κινήσουν µε το στρατόὸ στα /εροσόλυμα, αν υπόσχονταν ο/ Τελευταίο! πως θα Ίπνιγαν στο αἷματις επαναστατημὲνες πόλεις κα θα αποκαθιστούσαν τις κτήσεις τούὺτες υπὲρ της Ενετίας. ᾿ἔτσι και ἔγινε ο πόλεμος ἆναψε για καλά. Λήα ὁεν στρεφόταν εκείπου θα Ίπρεπε. Ο/ χριστιανοί, που Ἴχανε ορκιστεί να πα- στρέψουν την αγία {η απ᾿ ΤΟ µίασμα Των Αράβων κα να ᾽᾿λαφρώσουν Τα προ- σκυνἠμµατα απ᾿ τους κατα- κτητὲς Τους, τώρα µε τα ὁπλα στο χὲρ!, µεφωτιά και γσεκοὺρ!, ᾿κόβαν Τις κεφα- λές των οµοπίστων τους. Λ/ετά την επτυχἠ ἔκβαση της επιχείρησης τούτης πολλοί Σταυροφόροι! εγκα- Τάλειψαν Τα στρατὀπέόα και γύρισαν πια στα σπίτια τους. Εἶχανε απογοητευθε] απ᾿ την στροφἡ που Ἵχανε πάρε! τα πράματα. ᾿Ομως κἁπο)ος φυγἆς, Βυζαντινὸς τούτος, ο Αλέ- ξιος, γ/ος Του εκθρον/σμέ- νου αυτοκράτορα /σαακίου του Β΄, καταφθάνει στη Δύὺ- ση. Τώρα εἶναι η ώρα, γ/α να μεταβληθοὺν ὅλως διό- λου ο/ ὄτόὀχοι Των προσπα- θειών κα! των αγώνων των Σταυροφόρων. 7Ο/ ἀνθρωπο»». Και το ὅτι βέβαια οι κάτοικοι των ση- μερινών Βρεττανικὠν νη- σιών την εποχἠ εκείνη του 1ου μ.Χ. αιώνα βρίσκονταν σε ημιάγρια κατάσταση κα- νέἔνας δεν αμφιβάλλει. Για το αν υπήρξε ὅμως διάδοση του Χριστιανισμού εκεί, τη βάρβαρη εκεϊῖνη εποχή, ὅεν υπάρχει ιστορικἠ απόδειξη. Όμως κανένας δεν μπορεὶ να αποκλείσει προσπάθεια εισαγωγἠς του Χριστιανι- σμού κατά τον Ίο μ.Χ. αιώ- να, ὅπως αναφξρει η εκ- κλησιαστική Παράδοση. Την αρχαϊα αυτἡ Παρά- ὅοσητη διξσωσαν και οι Κὑ- πριοι Χρονογράφοι, ὀπωςο Αρχιμανδρίτης Κυπριανός στο ἔργο του «[στορία Χρονολογική της νήσου Κύπρου» (1788). Στην αναφορά του μάλιστα για τον ᾿Αγιο Απόστολο, ση- μειώνει και το εξής «ΓΠερ/ τούτου, γράφει ο ἆγιος Δωρόθεος εις την αυτού σύνοψιν, πως εστἆλθη απὀ τον Παὖλον εις εκε[- νας τας Νήσους». Αλλά ακόµη και ᾽Αγ- γλοι ιστορικοί αναφἔρουν τούτο το γεγονὸς της ὁρά- σηςτου Αποστόλου Αριστό- βουλου στην Αγγλία, όπως ο ιστορικὸς (εοτρε ΗΙ! στο ἔργο του «Α Ηιδίογγ οἱ ΟΥ- Ρτις (1948). Επίσης ο Ὁτ Βτὶρᾗι στο ἔργο του «Γατ]γ Εηρ]ίδῃ (Ἠγομ ΗΙςίοτΥ» γρά- Φει πως για την εισαγωγἠ του Χριστιανισμού στην Αγγλία υπάρχουν 3 παρα- δόσεις. Η μία εἶναι η ελλη- νικἠ, κατά την οποία το Χριστιανισμό ἔφερε στην Αγγλία ο Αριστόβουλος. Βέβαια ο Απόστολος δεν τα βρήκε εκεῖ όλα εὖκο- λα. Αλλά πολλὲς φορὲς απὀ τους ηµιάγριους κατοίκους «πότε µεν εδξρετο, πότε δε εσύρετο εἰς την αγο- ρἀν». Παρ᾽ όλα όμως τα βάἁ- σανα και τις κακουχίες, τις θλίψεις και τους κινδύνους που ὄιέτρεξε,µε τη χάρη του Θεού κατόρθωσε πολ- λοί «να π/ιστεύσωσιν εις τον Χριστόν». Ετσι σιγἁ σιγά ο σπόρος που ἔσπειρε Φύτρωσε. Στἔριωσε την Εκκλησία καιτην οργάνωσε µε διακόνους και πρεσβυτέ- ρους τους οποίους ο ἴδιος χειροτόνησε. ᾿Οταν εἴδετο ἔργο του, ἔργο Θεού, να παράγει καρπούς, «εν ε/ρή- νη ανεπαύσατο ο µακά- ριος». Αποτελεϊ μεγάλη τιµή για το μικρό µας νησἰ το ότι ἕνα απὀ τα τέκνα του μετά- ὁωσετο Φωςτου Ευαγγελί- ου σε µια χώρα σ᾿ εποχή κατά την οποἷα το πνευµα- τικό σκοτάδι της ειδωλολα- τρἱας σκεπαζε τα ἔθνη της Δύσης. Καιη τιµή αυτή «τό- σον οπού η αιτία της επι- στροφἠς κα! αυτών των Βρετταν/κὠν νησιών εστά- θηκε Κυπριώτης» (Νεό- Φυτος Ροδινὸς, Κύπριος χρονογράφος) θα πρεπει απὀ τη µια να µας κάμνει περήφανους αλλά και απὀ την άλλη να µας υπενθυμὶ- ζει το μεγάλο µας καθήκον που ἔχουμε ως Χριστιανοί και ὡό ΄Ελληνες για τούτο τον τόπο καιτον κόσμο ολό- κληρο. ΣΕΛΙΔΑ 3 Αντιαιρετική Στήλη Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ Εύκολα αναγνωρίζεις τους Ιεχωβάδες: Κρατούν µια µεγάλη βαλίτσα µέσα στην οποία ἔχουν, συνἠ- θως, τα περιοδικά «Σκοπιά» και «Ξύπνα», ὀπως επί- σης και µια Αγία Γραφή, και σε ομάδες δύο ἡ τρεις μαζί, περνούν απὀ σπίτι σε σπίτι ζητώντας να κηρύ- ξουν τις πλανεμέενες διδασκαλἰεςτους. Οταν μιλούν, πάντοτε επικαλούνται την Αγία Γραφή και παραπἔµπουν σε διάφορα χωρία της για υποστήριξη των θεσεὠν τους. Ετσι δημιουργούν εὔὐκολατην εντύπωση ότι ἔχουν μελετήσει καλά όλο το κεἰμενό της και, κατὰ συνἔπεια, ὁτιτην ερμηνεύ- ουν ορθά. Στο σημεϊο αυτό θα θἔλαµενα σημειώσουμε ὁτι οι Μάρτυρεςτου Ιεχωβά γνωρίζουν µόνο ορισμένα εδάφια της Αγίας Γραφής, τα οποἱα και .ἔχουν απο- στηθἰσει. Δεν ἔχουν διαβάσει όλη την Αγία Γραφή. Αυτό το διαπιστώνει κανεὶς, όταν Ιεχωβάδες συζη- τοῦν µε κάποιο ορθόδοξο, που κατέχει το λόγο του Θεού. Τότε τα χάνουν, δεν γνωρίζουν τὶ να απαντή- σουν και προσπαθούν να µεταφξρουν τη συζήτηση σε ἆλλο θέµα. Περα απ᾿ αυτό όμως, αν και κρατούν την Αγία Γραφή, στην ουσία παραχαράττουν, τοπεριεχόμενό της, Δεν την ερμηνεύουν ορθἀ. ᾿Αλλοτετο γραφικὸ κείμενο παραφράζουν τελείως αυθαίρετα, ὦστε να συμφωνείὶ µετιςπλάνεςτους. Ωςπαράδειγµα αναφξ- Ρρουµετον πρὠτο στἰχοτου πρώτου κεφαλαίου του Ευαγγελίου του Ιωάννη. Εκεῖ ο Λόγος καλείται µε σαφήνεια«Θεός». Οι Ιεχωβάδες, που δεν ὀξχονται τη θεότητα του Χριστού, λενε ότι, σ᾿ αυτἠ την περί- πτωση, η λέξη «Θεός» σηµαϊνει «θείος», δηλ. ὀχι τὲ- λειος Θεός, αλλά «ξναςισχυρόςθεοειδής»(Βλ. «Σκο- πιό» 1986]. Μάλιστα δε σε µια ἔκδοση δική τους της Αγίας Γραφής,που την ονομάζουν« Εκδοσητου Νξου Κό- σµου», ἔχουν επεμβειτὀσοπολ «ὦ στοκείµενο, ὦστε αλλοιώνουν το νὀημάτου, σύμφωνα, βεβαια, µετις πλάνεςτους. Στο φωτοτυπημένο κείµενοπου ὅημο- σιεύοµε πιό κάτω, ας προσέξει ο αναγνώστης µια αμικρή» λεπτομέρεια, που ἔχουν επιφερει οι Ιεχωβά- δες στο κείµενο της Καινής Διαθήκης. Η λεπτομέ- ρεια εἶναι τόσο αδιάκριτη,που αν δεν ξέρει κανένας, δεν μπορεὶ να την προσξξει. Στο κείμενο τους οι παραχαράκτες Ιεχωβάδες µετἔθεσαν απλὠςτο κὀμ- μα. ) Το Ορθόδοξο κείµενο ἔχειτο κόμμα μετά το «λέ- γω», που σηµαϊνει: Σε διαβεβοαιὼ («λεγω»], σήµερα θα εἶσαι μαζί µου στον Παράδεισο. Στο κείμενο των Ιεχωβάδων το κόμμα μετατέ- θηκε στο «σήμερον», που σηµαίνει: Σε διαβεβαιὼ σήµερα, ὅτι θα εἶσαι μαζί µου (κἀποτε) στον παρά- δεισο. Η παραχάραξη του κειµἔνου έγινε ακριβώς, για να προσαρµόσουν οι Ιεχωβάδες το νόηµα των λόὸ- γων του Κυρίου στα µέτρα τους, που δεν ὀξχονται τώρα ὑπαρξη πνευματικού παραδείσου, αλλά υλι- κοῦ,που θα υπάρξει µετά, σύμφωνα µετις χιλιαστι- :κές τους πλάνες. Ας πρὀσεξει ο αναγνὠστης το κείμενο. ΑΠΟΟ το ο «ἀραδαεο π Του) ων ολρασημός ἀράδως ᾿Ετσι λοιπὀν, αν κρατούν την Αγία Γραφή, δεν σηµαϊΐνειπως και ορθοφρονούν, αφούτην ερμηνεύ- ουν, ὀπως θέλουν, και αφού τροποποιούν τα κείμε- νά της, όὀπως τους αρξσει. «Αληθῶς σοὶ λέγω σήμερον, δέ- λεις εἶσθαι μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ Παρα- δείσῳ.»---Λουκᾶς «γ΄. 4, ΜΝΚ. ΕΚΔΟΣΙΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ «Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΣΙΑΣ» -:Με εισηγήσεις τους οι κύριοι Γεώργιος Μαντζα- Θεσσαλονίκης, καιδρΓ]αύ- στο. ο Τ ος. « «Όρος ο .- ν κο ώρα 6.00 μ.μ. σε αἴθουσα ίσου. Των εισηγήσεωνθα ρΐδης, Θεολόγος, Καθηνο τής του Πανεπιστημίου Μοακεδονίισσας, που θα 5. αρχίσεί στις 5.50’ μ.μ. Με. | τὰ Ὁς εσηγήσεις θα ακο- ἐν ριακή 19 ος. 1989 .. μ του. κέντρου. ᾿«Μακεῦσνς προηγηθεί Ἑσπερινός στο παρεκκλήσισοτης [Ἰαναγίας πα συζήτηση. Την. Εκδήλωση, να. ΣΕΛΙΔΑ 2 Εεικαικου ΜΟΡΩΦΟΟ Ο Ουράἀν/ος ᾿Αρτος Αξιομνηµόνευτο και αξιοθαύμαστο παράδειγµα της δύναμης καιτης αγαθό- τητας του Θεού εἶναι η δια- τροφή των Ισραηλιτών µε το μάννα «Τον ἁρτον Των αγγέλων» . Τη Ίδη ηµέρα του δεύτερου µήνα της εξό- δου των Ισραηλιτών απὀ την Αίγυπτο και ενώ οπερι- οὖσιος λαός άρχισε να γΟΥ- γύζει κατά των αρχηγών του καικατ᾽ επέκταση κατά του ἴδιου του Θεού, γιατὶ εἶχαν τελειώσει οι τροφές και τα εφόδια που ἔφεραν μαζί τους απὀ την Αἰγυπτο, οαγαθός Θεός, που πονού- σετο λαό Του, ἔβρεξε τρο- Φἠ απὀ τον ουρανό. Το θαυματουργικὀ μάννα ἐγΙ- νε επιοήσια τροφή του λα- οὐ του Θεού για σαράντα ολόκληρα χρόνια. «Ο/ δε υιοἱ Ισραήλ ἔφαγον το µαν ἐἔτη τεσσαρόκοντα, ἔως ἦλθον εἰςγην οικου- µένην εφάἀάγοσαν το µαν, έως παρεγένοντο εις μὲ- ρος 7ης Φοινίκης»(Εξόδου ιστ᾽, 39). Αυτὴ η τροφή που, παρά το ότι ὀόθηκε απὀ το Θεὀ µε θαυμαστό τρόπο, ἦταν τροφή υλική, η οποία διατηρούσε στη ζωὴ τους Ισραηλίτες στη δύσκολη πορεῖα της ερήμου. Δεν ἧταν φάρμακο αθανασίας. Οι άνθρωποι που εἶχαν φά- ει απὀ αυτὸ, ὅταν πληρώ- θηκαν τα χρόνια της ζωής τους, πέθαναν. οί ς ο «- 04ος Ζ ΘΧ 0ΜΕλι ζὀμεκῷ κ. ΜΙΔΙΞΙΕΣ΄ μένόρο ἐεθιοκιέ ο Αυτό το μάννα προει- κονῖζει και προτυπώνει κἁ- ποιο ἆλλο μάννα για το οποἰο µας μιλά οἶδιος ο Κύ- ριος. Πρόκειται για τον ἁρ- το της ζωής. «Ο/ πατὲρες υμών ἐφαγον το μάννα εν τη ερήµω κα! απέθανον. Οὐτός εστιν ο ἆρτος ο εκ του ουρανού κσταβαί(- νων, ἶνα τις εξ αυτού φάἁ- γη κα!µη αποθάνη»(Ιωάν. στ᾽, 49-50].Το μάννα ἦταν Φυσική τροφἠ για ενίσχυση της σωµατικἠς ζωής που δεν εἶχε τη δύναμη να την απαλλάξει τελικἁ απὀ το Φυσικό θάνατο. Αντίθετα «ο ἅρτος της ζωής» εἶναι η πνευματική τροφή, η οποία παρέχεται συνἔχεια απὀ το Θεὀ, για την εξασφάλιση στον άνθρωπο ζωής αιώνι- ας. Ποιός όμως εἶναι αυ- τόςοάρτος, οοποίος παρξ- χει αιώνια αγαθά, µας το αναφἑξρει πάλι ο Κύριος. «Εγώ ειµ[ο ἁρτοςτηςζω- ἧς. Ο ερχόμενος προς µε ου µη πεινάση και ο πι- στεύων εἰς εμέ ου µη ὅι- ψήση πώποτε» (ἰωάν.στ᾽, 35). Ο Χριστός λοιπόν εἶναι οἀἁρτοςτηςζωής, αφού αυ- τὸς εἶναι η αυτοζωἠ που ζωογονεὶ τα πάντα, διότι ἔχει αυτός ο ἶδιος αιώνιο και ανεξάνλητο απόθεμα ζωής. Είναι η πηγἡ της ζωής και για τούτο µπορεί να µετα- δίδει αιώνια ζωή. Αυτὸς εἷ- ναι ο ἀρτος που τρέφει και την Ψψυχἠ και το σώμα. Εξ άἀλλου αυτός ο ἴδιος ο Κύριος µας υπέδειξε ότι το μάννα, που χορηγήθηκε στους Ιουδαίους δεν ἦταν τίποτε ἆλλο παρά µια σκιά, µια προτύπωση, ἕνα σύμ- βολο, του Σώματος και του Αἱματός Του «προς βρώ- σιν κα! πὀσιν σωτἠρ!ον» στους ανθρώπους. «Εγώ εΙµ/ ο ἁρτος 9 ζων ο εκ του ουρανού καταβᾶς᾽ εὖν τις Φάγη εκ τούτου του ἁἆρτου, ζήσετα! εἰς τον αιώνα» (ἰωάν. στ’, 51). Αυτό δε Φαίνεται απὀ τογεγονός ότιτο μάννα δό- θηκε στους Εβραίους για µια ορισμένη µόνο περίο- δο, δηλαδἠ για σαράντα χρόνια ενώ ο ἀρτος της ζωής, δηλαδή το Σώμα και το Αἷμα του Χριστού, χο- ρηγεῖται σε µας τους αν- θρὠπους ἕκτοτε ὅιαχρον!- κά. Επιπρόσθετα τα μάννα . δινόταν σ᾿ ἕνα µόνο λαό, τους Εβραϊἱους, σεαντίθεση µε τη Θεΐα Μετάληψη που προσφἑρεται απὀ την Εκ- κλησία σεολόκληρο τον κὁ- σμο. Μια πορεία, πράγματι, εἶναι η ζωή µας, µέσα στην ἔρημο της αμαρτίας καιτου κακού. Μια πορεία µε στε- ρήσεις, δυσκολίες και κα- κώσεις. Σ᾽ αυτή µας την οδοιπορία το ουράνιο μάν- να, ο ἶδιος ο Κύριος, γίνεται η βρώση και η πὀση µας, γίνεται το στἠριγμἁ µας ὡὦστε να αντέξοµε και να κρατηθούμε σταθεροἰ στο ὁρόμοπου θα µας Φφξρει ὀχι στην επίγεια ἱερουσαλήμ, αλλά στην επουράνια, την ποθεινἠ µας πατρἰδα κοντά στον αιώνιο Πατέρα µας, το Θεό. 6ο Στο βιβλίο της Αποκα- λύψεως ο Ιωάννης κάνει εκτεταμένη, αναφορά στο πρόσωπο και Το ἔργο του Αντιχρίστου καθώς επίσης και στη μάχη που θα δώσει εναντίον του Χριστού και της βασιλείας Του. Στο β΄ κεφάλαιο της Αποκαλύψεως διακρίνουμε τρεις οπτασίἰες του Ιωάννη, στις οποίες περιγράφεται η προκριματική πάλητου Σα- τανά εναντίον του Χριστού καιτηςβασιλεἰας Του πάνω στη γη, δηλ. της Εκκλησίας. Στην πρὠτη οπτασῖα (β΄, 1-6], ο Ιωάννης εἶδε µια γυναῖκα στον ουρανὀ, που εἶχε τριγύρω της τον ἡλιο και τη σελήνη κάτω απὀ τα πόδια της, και πάνω στην κεφαλή της στεφάνι µε δώδεκα αστέρια. Η γυ- ναΐκα αυτή ἦταν ἔγκυος και βασανιζόταν να γεννήσει. Στον στ.3 ο Προφήτης βλέ- πει ἆλλο σηµείο στον ου- ρανό, ὁράκοντα πυρρόὸ δηλ. κόκκινο και µέγα, που εἶχε επτά κεφαλές και δεκα κέρατα και πάνω στις κε- Φαλὲς του επτἁ στέµµατα. Με την ουρά του σύρει το ἕνα τρίτο των αστέρων και τους ρἰχνει κάτω στη γη. Ο ἴδιος στάθηκε απέναντι στη γυναίκα για να Φάειτο παιδί της μόλις θα το γεννούσε. Πράγματι η γυναΐκα γέννησε«υιόν άρρενα»(στ. 5), οοποῖος μέλλει να ποιμά- νει όλα τα ἔθνη µε σιδηράἁ ρἀβδο. Ο Δράκων ὁμως δεν µπύρεσε να καταφάγει το παιδί, διότι αρπάχθηκε στον ουρανό προς το θρό- νοτου Θεοῦ, ενώη γυναίκα ἔφυγε στην ἔρηµο. , Ολα τα πιο πάνω ἔχουν ασφαλώς συμβολικό χαρακτήρα και εἶναι γεγονό- τα που προμηνύουν την ἔλευση του Αντιχρίστου. Η γυναϊΐκα εἶναι εἶτε η Θεοτό- κος, η οποία εγἔννησε το Μεσσία Χριστό, εἶτε η Εκ- κλησία, η οποία αποτελεί τη βασιλεία του Θεού επἰ της γης και η οποία ὠδΐνει (πο- νεἰ, όπως η ἔγκυοςπου πρὀ- κειται να γεννήσει], μέχρις ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ότου μορφωθεῖ ο Χριστός στα τέκνα της. Η λαμπρό- τητα που την περιβάλλει, ο ἦλιος, η σελήνη κάτω στα πὀδια της κα!το στεφάνι µε τα δώδεκα αστέρια συµβο- λίζει τη δόξα και την πνευ- µατική ὠραιότητα της Εκ- κλησίἰας, ειδικότερα δε το σύνολο των Προφητών και των Αποστόλων. Η Φυγἠ της γυναῖκας στην ἔρηµο εἶναι οι διά μέσου των αιώ- νων διωγμοί κατά της Εκ- κλησίας και των τέκνωντης. Ο Δράκων συμβολίζει το Διάβολο. Οι κεφαλἒς, τα κέρατα και τα στεμματά του, καθώς και το κοκκινω- πὀ («πυρρὀ») χρώμα του συμβολίζουν τη Φονική ενξργειἁ του κα! το ανθρω- ποκτὀνο πάθος του, την κοσµοκρατορία και το πλἠ- θος των οργάνων που χρη- σιμµοποιε[. Το αρσενικό παιδί της γυναϊκας εἶναιο Μεσσίἰας,ο οποίος, απρόὀσβλητος απὀ την αμαρτία, διέφυγε την επιβουλἠ του ὁράκοντος και αναλήφθηκε στον ου- ρανό. Η Φυγή της γυναϊκας στην ἔρημο, που συμµβολί- ζει την πνευματικἡ διάκρι- ση της Εκκλησίας απὀ την αμαρτία του κόσμου, άνκαι αυτή ζη µέσα στον κόσµο, διαρκεί για 1260 μερες. Αριθμός που συμποσούται σε τριάµισυ χρόνια, όσο δηλ. θα διαρκέσει η βασι- λεία του Αντιχρίστου καιη περίοδος της μεγάλης θλί- Ψεως και δοκιµασίας των εθνών. τος Στη δεύτερη ὁρασή του ο Ιωάννης µας μιλά για ἕνα Φοβερὸ πόλεμο μεταξύ των αγγελικὠν δυνάμεων υπό την αρχηγία του Μιχα- ἡλ και των δαιμονικὠν δυ- νάµεων υπό την αρχηγία του διαβόλου (ιβ, 7-9). Στον αγώνα αυτό νικούν οι αγγελικες δυνάμεις. Στην τρίτη ὁραση ὅἰ- νονται περισσότερες λε- πτοµέρειες για Το διωγμό του ὁράκοντα κατά της Εκ- κλησίας. Αξιοσημείωτο εἰ- ναι ὁτι κατά τα τριἁμισυ χρόνια της βασιλείας του Αντιχρίστου, θα δοθούν στη γυναἶκα «ὁύο πτέἐρυ- γες του αετού του μεγά- Λου» ([στ. 14). Δηλαδὴ ο Θεὸς θα προστατεύσει την Εκκλησία Του στα δύσκολα εκεῖνα χρόνια κάτω απὀ τις πατρικὲς φτερούγες Του. Με δύο προφητικες οράσεις που αναφέρονται στοκεφ.ιΥ΄, διαγράφεταιη Φύση και το καταστρεπτικό ἔργοτου Αντιχρίστου. Στην πρὠτη ὁραση ο Ιωάννης στεκόµενος στην αμμουδιά της θάλασσας, βλέπει να αναδύεται απὀ αυτή ἕνα Φοβερό θηρἰο µε επτά κε- Φαλὲἒς και ὀξκα κἔρατα και πάνω σ᾽ αυτά να υπάρχουν δέκα στᾶεµµατα, σύμβολα της μεγάλης του ὀύναμης. Η θάλασσα, απὀ την οποία αναδύεται το Φοβερὸ τού- το θηρἰο, που εἶναι ο Αντι- Χριστος, συμβολίζει όχι μὸ- νο την άβυσσο αλλά καιτον ανήσυχο και ταραχώδη ει- δωλολατρικὀ και αµαρτω- λό κόσμο. (Τόσο το σύγ- χρονο Ρωμαϊκό κράτοςόσο και τα προγενέστερα ἡ και μεταγενέστερα ἔθνη τα οποία θα βοηθήσουν τον ὁράκοντα στον αγώνα του εναντίον του Αρνίου). Οἱ πολλες κεφαλἒς, τα κέρατα και τα στέµµατα που ἔχει εἶναι αντίστοιχα προς τον εξοπλισμὀὸ του ὁράκοντα (διαβόλου) και δείχνουν τη μεγάλη συγγὲέ- γειά τους. Πολύ περισσὀ- τερο αφού ο ὁράκοντας «ἐδωκεν αυτώ (στον Αντὶ- χριστο) Την ὀύναμιν αυ- τοῦ κα!τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην» (γ΄, 2). ᾿Εχοντας µια τέτοια δύ- ναµη ο Αντἰχριστος θα επι- τελεί ακόµα και θαύματα, παρουσιαζόµενος µεδολιό- τητα ως Μεσσίας. Μια θα- νάσιµη πληγἠ που ἔχει σε µια απὀ τις κεφαλές του το θηρίο (Αντἰχριστος), θερα- πεύεται θαυματουργικά µε διαβολική ενἔργεια (γ΄, 3). Τούτο γίνεται αφορμή, ώστε τα πλήθη να θεοποιή- σουν και να λατρέψουν τον Αντίχριστο και κατ᾽ επέ- κταση τον ἴδιο το Σατανά. Στη συνέχεια όμως θα δείξει το αληθινὸ πρὸσωπό του. Θα στραφεῖ µε υβρισὶ- ες και βλασφημἰες κατά του Θεού, των αγγξλων και των αγίων. Θα πολεμήσει τους δικαΐους και αγίους και θα τους θανατώσει. Θα θανα- τὠσει ακόμα τους δύο μάρ- τυρες του Θεού (ια᾿, 3-9) που εἶναι πιθανότατα ο Ενώχκαι ο Ηλίας, ἡ ο Ηλίας και ο Μωύσής. (Οι δύο πρὠτοι αναλήφθηκαν στους ουρανοὺς χωρὶς να πεθάνουν, ενὼ ο Ἠλίας µε το Μωύσή ἠταν οι δύο ἀν- ὄρες που Φφανερώθηκαν κατάτη Μεταμόρφωσητου Κυρίου). Τα σώματά τους θα µεῖΐνουν άταφα για τρεις μξρες στην πλατεία της |ε- ρουσαλἠμ. ΄Ομως ο Θεός θα τα ζωογονήσει θαυμα- τουργικάἁ και θα τα ανεβά- σειστον ουρανό, καταισχύ- νοντας ἔτσι τη δύναμη του Αντιχρἰίστου. Αποτέλεσμα της προ- σωρινής κοσµοκρατορίας του Αντιχρίστου εἶναι ότι θα ἔχει εξουσία «επ πάσαν φΦυλὴν κα! Λαόν και γλὠσσαν κα ἔθνος. Και προσκυνήσουσιν αυτὸν πάντες ο: κατοικούντες επ/τηςγης». ᾿Οχι όμως και σε µια εκλεκτἠ μερίδα αγἱ- ων, οι οποίοι θα μείνουν πι- στοὶ στο Αρνίον Ιησούν. Αυτώὠν τα ονόματα εἶναι γραμμένα στο βιβλίο του Αρνίου απὀ καταβολἠς κὀ- σµου (ΙΥ᾽, ϐ). Τα μέλη αυτά της Εκκλησίας µε τη Φυγἡ στην ἔρημο, µε πίστη και υπομονή θα τρἔφονται µυ- στικἁ διά της Θείας Χάρι- τος, μἔχρι την επιφάνεια του Κυρίου, οπότε θα συν- τρίψει ολοκληρωτικά το ασεβέστατο κράτος του Αντιχρίστου. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ αλλο κάκόη) «... Ἡρθαν Τέσσερο! αξιωματικοί Γάλλοι μ᾿ αν- ! θρώπους απὀτην Φεργόόανα πάρουνε μέσα τις του- | λούμπες κα! τ᾽ ἄλλα τους Τα πράγµατα, οπου κάναν γερὀ, οπού πλἑναν τα σκουτιἁ τους, να µην χαθούῦνε ! οπού ϐ᾽ ἆνοιγε ο πὀλεμος. Κράτησα τους αξ/ιωματι- | κοὺς κα! Φάγαμεν µαζ]. µου Λένε: «Εἶστε πολλά ολήγοι κ αυτήνο! πολλο/, ο! Τούρκο!, κα! ΤΩΧΤΙΚΟΙ, κι αυτήνη ! η θἐση εἶναι αδύνατη. ΄Εχει και κανόνια ο Μπραΐµης Ι κα δεν θα βαστάζετε. Τους λέγω, όταν σηκώσαμεν Ι την σημαία εναντίον της τυραγνίας, ξέραµεν ὁτ᾽ εἶναι πολλο/ αυτήνο! κα! µαθητικοί κι έχουν κα! κανον/α κι Ι ὁλαταμέσα' εμείς απ᾿ οὖλα είμαστε αδύνατο! ὅμωςο Ι Θεός Φυλόγε/ κα! Τους αδύνατους᾽ κ! αν πεθόνωμεν, πεθαίνοµεν διά την πατρίδαν µας, διά την θρησκείαν µας, κα πὀλεμούμεν ὁσο μπορούμµεν εναντίον της Ι τυραγνίας' κι ο Θεός βοηθός. Αυτός ο θάνατος εἶναι γλυκός, ὁτι κονἑνας δεν θα γένη αθάνατος! κι όταν ο ! Χάρος θαρθή ναµας πάρη, ὅταν θέλη, ἄρρωστουςκαι δυστυχείς, καλύτερα σήμερα να πεθάνωμεν... Με φί- λησε ἕνας απ ᾽ αυτοὺς κα! τον Φίλησα κ! εγώ .Ὑστερα ' Φύγαν». /ΙΩΑΛΛΗΣ Λ{ΑΚΡΥΓΙΑΝΛΗΣ ἕἑα ----- - - -- - - μ.μ. λα πλ ο. περιχαρώς υποδεξώμεθα... Συνξχεια απὀ τη σελ. Ἱ κὁς την ευπάἄθειαν, αυξήσωμεν της Ψυχἠς τα χαρί- σµατα, ὁώσωμεν ενδεέσιν ἆρτον͵, κα! προσἐλθωµεν Χριστώ εν µετανοία βοώντες' Ο Θεὸς ημὼν ελξησον ημάς». Καταλαβαίνουµε λοιπόν ὀτι η νηστεία δεν εἶναι σω- µατοκτόνος αλλἁ παθοκτὀνος, δεν εἶναι µια απλἠ σω- µατικἠ αλλά προ πὀντωνμια πνευματική αποτοξίνωση, ὁεν εἶναι ἕνας απλὸς τύπος αλλά ἕνα απὀ τα κυριότερα ὁπλα του πιστού να υποτάξει κα! ὀχινα αποτὰξει Την ὕλη απὀ το πνεύμα, να ανσκὀψει την αµαρτητικἡ φορά κα! να μεταβάλει ή καλύτερα να ταυτίσε! το ανθρὠπινο µε το θείο θέλημα. Αυτὸ που τελικἁ ενόιαφἑρει την Εκκλησία εἶναι η σορροπία στη ψυχοσωµατικἠ ολότητα του ανθρὠπου, η αρμονική ἑκφραση των στοιχείων της προσωπικότητας του ανθρώπου. Τις µὲρες της σεπτἠς αυτἠς περιόδου αλλά και πἄντα πρὲπει να κυριαρχεί ἕνα δ/πλὀ αλλὰἁ ενιαἰο συνἁμα βίωμα' το βίωμα της χαρμολύπης. Λύπη συνἐχει τον πιστὸ γ/ατις αμαρτίες, τα κακώς πεπραγμἑνα, γ/α ὁσα ἔπρεπε να κάνει και δεν ἔκανε, αλλά κα γ/α την αδικία, την αχαριστία, την παγκόσμια ακαταστασίἰα κα αποστασ]α. ᾿΄Ομως ο πιστὸς παράλληλα διακατέχεται απὀ αισθἠ- µατα άρρητης αγγαλίασης και χαράς, γιατί ξξρει πως στο ὀὐσκολο και τραχύ σγώνα του, στις παγίδες που στήνει ο πονηρὸς κα! στις πτώσεις του δεν εἶναι µὀνος αλλά ἔχει αρωγὸ τη χάρη του Θεού που αστεἰρευτα του παρέχει η Εκκλησία µας διά των μυστηρίων καθώς κα! Τις πρεσβείες των αγίων κα! της Θεοτόκου. Ετσι παΐρνε! θάρρος και στηρἰζεται στον αγώνατου. Ξἐρειο πιστὸς πως µετά απὀ το ὀρόμο του µαρτυρίου, τη σταύρωση, το θάνατο, ἔρχεταιη Ανάσταση κα! η ζωή. ὁ αυτή την υπαρξιακή και ὀχι συνα!σθηµατικἡ κατασταση της χαρμολύπης, Τα μέγιστα συντελεί η νη- στεία, η πρὠτη εντολἠ που ο Θεὸς ἔδωσε στο ανθρώπινο γένος (Γεν. β΄, 16) καπου η παρἁβασή της, µας στο]χ/σε την αιωνιότητα, την οποία ὅμως µας χάρισε κα! πόλιν ο «νέος Αδόόμ». Η δύναμη της νηστείας, που συνοδεύεται πάντα µε προσευχή, δεν εξαἰρεται µόνο στην {Π. Διαθήκη µετο παρά- δεΙγµα µεγόλων θρησκευτικὠν προσωπικοτήτων, ὁπως του Μωύσὴ, του Ηλία κα ἄλλων αλλά κα! απο τον Κύριο /ησοῦ. Οἰδιοςο Κ ὕριος νήστευσε«ημέἐρας τεσσαρἁκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα» (Λήστθ. ’, 2) κα µας ό/αβε- βαΐσεπως «τούτο το γένος(- δαιμόνων) ουκ εκπορεύε- Τα! ε/ µη εν προσευχἠ και νηστεία» (Ματθ. ιζ’, 21). Μετην πιο πάνω σύντομη αναφορά µας προσπαθἠή- σαμε να δώσομε µια πληροφόρηση στο καἰριο αυτὸ στοι- χε]ο του χριστιανικού αυτού τρόπου ζωής, που καλείται νηστεία. , Θἐληση λοιπόν απαιτείται και αγώνας, ὦστενα «ανα- λάβομε τον καλόν της νηστείας αγώνα» και να ψἆλλο- µεµετην Εκκλησία µας: «Ανέτειλε το ἔαρ της νηστείας και ΤΟ ἆἀνθος της µετανοίας' αγνίσωµεν ουν εαυτοὺς, αδελφο!, απὀ παντὸς μολυσμοῦ, τω φωτοδότη φψἀλ- Λλοντες εἴπωμεν' ὀόξᾳα σο!, µόνε Φιλάνθρωπε». ΜΑΡΤΙΟΣ 1985 «Αγωνίζου τον καλόν αγώνα.» (Α μ.στ 12) τώνισζήκμε, ) ῇ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΦΕΙΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΩΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΤΟΣ ζ΄ -- ΦΥΛΛΟ 68 Πάντοτε, και γιστὶ όχι και σήµερα, ἔχουν ισχύ τα λόγια του |. Χρυσοστόμου, ὅτι «πολλοί τύραννοι θὲ- λησαν να πολεμήσουν καινα εξοντώσουν την Εκκλησία». Κι ο καθξ- νας τους εφεύρε και εφευρίσκει. διάφαρες αιτίες και αφορμἒς και μεθοδεύεται πολλούς και ποικἱλουςτρόπους. Η Ἱστορία εἶναι γεμάτη απὀ τέτοια γεγονότα διωγμών της Εκκλησἰ- ας. Αλλοι την πολξ- µησαν, ἔχοντας στα χξ- ρια τους την ισχύ του Καΐσαρα, ἁἆλλοι οπλἰ- ,. στηκαν µε τη διαβολή και τη συκοφαντία, ἆλλοι προσπάθησαν να την εξοντὠσουν µε τη διάβρωση και δια- 'ΠοΟΟΟι τΥρα μοι... στροφή των θείων αληθειών της κ άλλοι µετη βίαιη αποϊέρωση τῶν μελών της. Θὰρ- ρεψφαν και πἰστεῴαν οι «τύραννο τούτοι ὅτι «το κατασκεύασμα» αυτό, που λέγεται Ἐκ- κλησία, εὔκολα και άνετα θα μπορούσαν να το διαλύσουν. ᾿Ἔπε σαν ὅμως ἔξω και «εματαιώθησαν εντοις διαλογισμοῖς τους», γιατί κανένας τους δεν παραδειγµατίστηκε απὀ την αποτυχία των ομοίων του επίδοξων Φονξων «της Εκκλησί- ας. Η Εκκλησία πάἀν- τοτε διαφεύδει και απογοητεύει αλλά και καταισχύνει,. όποιους την επιβουλεύονται, μικροὺς ἡ μεγάλους, εμφανεὶς ἡ ὑπουλους, τους εκτός, ακόµη και τους εντὀςτων κόλπών της εχθρούστης. Γιατίη Φύση καὶ ο. προορί- σμόστης εμπερικλεῖίουν τέτοιες δυνάμεις, ὡστε να δραύουν και να θρυµματίζουν. και΄ τις «πύλες ακόµη: του 'Άδου», κατά τη ρήση του Ἱδρυτή της Ετσι κως καπιάζουν και τε: λικά οἱ ενξργειες των αφρόνων διωκτὠν της Εκκλησίας πλήττουν τους ἴδιους τους διώ- κτες της: Και πάλιν το αφευδὲς στόµατου Κυ- ρἱου,που εἶναιη κεφα- λἠ της Εκκλησίας, το διακηρύττει: «Σκλη- ρόν σοι προς κἔντρα λακτίζειν» (Πράξ. στ, 14) τοῦτο εἶπε στο διώκτη των Χρι- στιανών Σαοὐλ,το μετἒ- πειτα Φλογερό Από- στολο Παύλο, ο Χρι- στὀς, όταν αυτός µανι- ασμένος κατευθυνόταν προςτη Δαμασκό, για «να. καταδιώξει τους ματαιοπονούν και αθὶ- ΄ Χριστιανοὺς. Ἡ αλή- θεια τούτη ὡς προει- δοποίηση ειπώθηκε, γα να παραμεῖΐνει δια- χρονικά ὡς. ανελξητη καταδίκη για ὅλους εκείνους ποῦ θξλουν «δεδεμένη» ἡ «Φιμωμὲ- νη» ἡ και ἁ«διαλελυμὲ- νη» την Εκκλησία. Πόσοι, «τὺράν- νου, λοπιόν, «ηθΕλη- σαν περιγενξσθαι της Εκκλησίας, Πόσα. τή- γανα Πόσοι κἀάμίνοι, θηρίων οδόντες, ξίφη ηκονημῖνα ..Ποῦ οι πολεµήσαντες Σεσὶ- γηνται και λήθη παρα- δέδονται. Πού δεη Εκ- κλήσἰία Ὑπξρ τον ἡλι- ον λάμπει. Τα εκείνων ἔσβεσται, τα ταύτης αθάνατα». Ας νουθετηθοὺν και αςπαύσουν και σή- μερα οι οποιοιδήποτε επώνυμοι ἡ ανώνυμοι, Φανεροὶ ἡ δόλιοι εχθροί της Εκκλησίας, εἶτε ευρίσκονται εντός κ«ὠς σεσηπότα μἔλη», εἶτε εκτός αυτής, γιατί μµαταιοπονοὺν. Η δὺ- ναµη της Εκκλησίας εἷ- ναι ακαταµάχητη, για- τί πηγάζει απὀ το Θε- ὀἀνθρωπο Ἱδρυτή της και. εδράζεται στις καρδιές του πιστού λα- οὗ της. Τα οποιαδήποτε εχθρικά κατά της Ἑκ- κλησίας εγχεἰρηµατά τους να εἶναι βέβαιοι ότι θᾳ Έχουν την κατά- ληξη των κατά καιρούς «τυράννων» τής Ἐκ- κλησίας αλλά και οι ἴδιοι θα τύχουν της ἰδι- ας απαισίας ιστορικἠς μνήμηςστων προγθηιαν τους «Το της νηστείας ὁ/ιάγγελμα περΙιχαρώς υποδεξώµεθα...» ΣΤΟ προηγούμενο άρθρο µας κόναμεμ/α γεν/κἠ ε/σα- γωγή στο Τριώδιο κα! σσχοληθήκαμε /ὁιαίτερα µε Την πρὠτη περἰοδο (Κυρ/ακή Τελώνη - Φαρισαίου -Κυριακή της Τυροφάγου). Εἶπαμε ὁτ! η περίοδος αυτἠ εἶναι προπα- ρασκευαστικἡ της Μεγάλης Τεσσαρακοστής κα! σ᾽ αυτή τον/ζονται η ταπείνωση, η συντριβῆ, η προσευχή, Π μετὰά- νο/α, η ελπίδα στο ἔλεος, Τη χάρη, Την αγόπη του Θεού Πατρὸς, µακα/ ο φόβος Θεού κα! Τέλος η πρὸς τους άλλους αγάπη κα! συγχωρητικότητα. Κατά τη Μεγ. Τεσσαρακοστή που αρχίζει σπὀ την Κα- θαρό Δευτὲρα κα! διαρκε[µέχρικαιτο Σάββατο του /λαζά- ρου, οπ/στὸς, ανεβαίνοντας Τη νοητἠή κλίμακα των αρετών, καλε]τα/ναριχτε)στην αυστηρἠ π)α νηστείακα!να συμμετέ- χε! στις εκτενεὶς ιερές ακολουθ]ες της Εκκλησίας µας, ανα- λογ/ζόµενος Την αμαρτωλόὀτητἁ του κα συνα!σθανόµενος ΤΟ σωτἠρ!ο ἔργο Της θείας Ο/κονοµίας που κορυφώνετα! µε την κένωση του Υιοῦ κα! Λόγου του Θεού, ο οποίος εκούσια πορεύεται! στη σταύρωση, την άκρα τούτη Ταπε[- νωση. Αυτὸ ἄλλωστε επ/ὁιώκειη Εκκλησία µας µετοΛ/εγἁ- λο Κανόνα του αγίου Ανδρέα της Κρήτης, που αποτελε! Τα εγκαϊῖνια, τρόπον τινά, της ΜΕΥ. Τεσσαρακοστής: «ΓΙόθεν ἄρξομα, θρηνεἰν τας του αθλίου µου βίου πράξεις, ΓΠοίαν απαρχήν, επιθήσω, Χριστε, Τη νυν θρηνωδίἰαι» ἐπειδἠ δε ο! µὲρες της ΛΜ. Τεσσαρακοστὴς εἶναι μέρες νηστείας κα επε/δἠ στις μέρες µας ακοὐγοντα! ὀ/άφορες περ] νηστείας απόψεις και εκτιμήσεις, θα θἔλαµε να ασχο- ληθοῦύμε ειδικότερα µε το θὲμα αυτὸὀ. Τ/ εἶναι η Ληστεία Μήπως η κατά Τακτά χρονικά ὁιαστήματα αποχἡ απὀ ορ/σμένες τροφές, Λ{ήπως µια απλἠ τυπικἠ διάταξη που ἐγινεἕνας θεσμός στην Εκκλησία, που πρἔπει να τηρείτα! κα! σήµερα, γ/α να εἶμαστε ἔΤσι πιστοί στην «παράδοσἠ» µας Μήπως µια καλἠ γα την υγεία διαιτητική σγωγἠ ἡ, κα! το αντίθετο, µ/α σωματοκτό- νος συνήθεια, ὅπως πολλοί διατείνοντα! Ποιά άραγε εἶναι η πραγµατικἡ νηστεία Την απόντηση μάς ΤΗ δίνει το Τριὼὠ- όιο. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτἠν͵, ευάρέστον Τω Κυρίω΄ αληθής νηστεία η τὼν κακὠν αλλοτρίω- σις, εγκράτεια γλὠσσης, θυμού αποχἠ, επιθυ- μµιών χωρισμός, καταλαλίός, ψεύδουςκαι επιορ- κίας και’ η τούτων ἔνδεια, νηστεία ἐστιν αληθής κα ευπρὀσδεκτος». Κα αλλού: «Νηστεύσωμεν σδελφο] σωματικώς, νηστεύσωμεν και πνευµαστικώς... αφήσωμεν της σαρ- Συνξεχεια στη σελ. 2 ΤΟ Η΄ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Χ.Ε.Κ.Ε. Με τη βοήθεια του Θεού και τις πατρικές ευλογίες του Προκαθη- µἔνου της Εκκλησίας μας, Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου, η Χριστιανική ᾿Ενωση Κυπρίων Επιστημόνων, που συμπληρώνει ἠδη ὄξσκα χρόνια ζωής, διορ- γάνωσε και Φξτος, στις 19 και 20 Φεβρουαρίου 1969, στη Λευκωσία, το καθιερωμένο Παγκύ- πριο ετήσιο Συνὲδριὸ της. Θέμα του φετινού Συνεδρίου της Χ.Ε.Κ.Ε. ἦταν «Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ» και σ΄ αυτό ἕκα- μαν εισηγήσεις ο Όσιο- λογιώτατος ἱερομόνα- χος Ειρηναἰϊος ΝΙπούλο- βιτς, Κοσμµήτορας της Θεολογικἠς Σχολής Βε- λιγραδίὶου, και οἱ κ.κ. ΝΙ- κόλαος Μουτσόπουλος, Ακαδημαϊκός, Καθηγη- τὴς Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολἠς Θεσσαλονίκης και Βασι- λειος Μπαρμµπάνης, Κα- θηγητἠς Αστρονομίας της Φυσικομαθηματικής Σχολής, επἰσης, Θεσσα- λονἰκης. Οἱ εν λόγω εισηγη- τὲς αφἰχθηκαν στην Κύ- προ το απὀγευμα της Παρασκευής, Ί7ης Φε- βρουαρίἱἰου. Το πρωϊ της επόµενης µξρας επισκξ- Φθηκαν τα Φυλακισμέ- να Μνήματα, ὁπου ο π. Ειρηναίος τἔλεσε τρισά- γιο και, ακολούθως, όλοι τους κατέθεσαν 19 και 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1989 ΣΤ/γµ/ότυπο απὀ την εναρκτήρ!α συνεδρία του Η΄ ΓΠαγκυ- πρίου Συνεδρίου της Χ.Ε.Κ.Ε. στην αἴθουσατου Ελλην/κού Πολιτιστικού Κέντρου στη Λευκωσία. λουλούδια στους τά- Φους των αθανάτων ηρώων µας. Στη συνέχεια επισκέ- Φθηκαν Φιλοφρονητικά τον υπουργὸὀ Παιδείας κ. Ανδρξέα Φιλίππου, τον Πρέσβη της Ελλάδας κ. Ιωάννη Φωτόπουλο και τον Θεοφιλέστατο Χω- ρεπἱίσκοπο Σαλαμίνος κ.κ, Βαρνάβα. Αργότερα ἔγιναν δεκτοί απὀ την Α.ΜΙ. τον Αρχιεπἰσκοπο κ.κ. Χρυ- σόστοµο, στην ἱερά Αρ- Χιεπισκοπή Κύπρου, και απὀ την Α.Ε. τον Πρόε- ὄρο της Δημοκρατίας κ. Γεώργιο Βασιλείου, στο Προεδρικὀ Μέγαρο. Το μεσημξρι πραγματοποὶ- ησαν επίσκεψη στον Πανοσιολογιώτατο Ηγούμενο Της Ιεράς Μονἠς Κύκκου κ. ΝΙκη- Φόρο, στο Νετόχιο της Μονής. ΤοΣυνξδριοτηςΧ.Ε.- Κ.Ε. άρχισε στις 10.15 π.µ. της Κυριακής στο Ελληνικὸ Πολιτιστικό Κεντρο[χὠρος Διεθνοὺς Κρατικής ᾿ Εκθεσης) και το παρακολούθησαν δυο χιλιάδες Σύνεδροι, μεταξὺ των οποίων ο Αρχηγὸς της Εθνικής Φρουράς Στρατηγὸς Παναγιώτης Μαρκό- πουλος, ο Διευθυντής του Ιδρύματος Αρχιεπι- σκόπου Μακαρίου Γ΄ κ. Κ. Χ΄΄ Στεφάνου, ο Δι- ευθυντὴἠς Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαϊδευσης του Υπουργεῖου Παιδεῖ- ας κ. Σταύρος Φιλιππὶ- δης, Επιθεωρητὲς, Λυ- κειάρχες, ἄλλοι άνθρω- ποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, κ.ά. Προη- γήθηκε, νωρἱτερα, κοι- νὸς εκκλησιασμὸς στον ιερὸ ναό Αγίου Προκο- πίου του Μετοχίου Κύκ- κου. Στην επίσημη εναρ- σαν και χαιρέτισαν το Συνξδριο της Χ.Ε.Κ.ξΕ.ο Πρὀεόρος της Δημο- κρατίας κ. Γεώργιος Βα- σιλείου, ο ΥὙπουργὸς Παιδείας κ. Ανδρέας Φι- λίππου, ο Πρέσβης της Ελλάδαςκ. ἰωάννης Φω- τόπουλος και ο Πρὸε- ὄρος της Χριστιανικῆς Ενωσης Επιστημόνων Συνέχεια στη σελ. 4 Ο, Χριστιανικοί. Σύν- δεύµοι Γυναικών προ- Μαρτίου 1989: και ὥρα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, εκδήλωση για τις Εθνι- κὲς Επετείους 25ης Μαρτὶ- ου και Της Απριλίου. γραμματίζούν στις 30 7.00΄ μ.μ. στην Αΐθουσα Τελετών του Ἱδρύματος ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ἘΠΕΤΕΙΩΝ Η Εκδήλωση θα ανσφξ- ρετα!ι στην προσφορά του Κλήρου κατά τους απελευ- θερωτικούς αγώνες του 1821 καιτου 19858. Την Εκδήλωση θατιµή- σει µε την παρουσία του η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρισάστομος.

Title Subject Page
«Παιδιά μου! 4p
ΤΟ Β' ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Χ.Ε.ΝΕ.Φ. 4p
Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 3p
Αντιαιρετική Στήλη 3p
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ 3p
Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ 2p
ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ 2p
ΤΟ Η' ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Χ.Ε.Κ.Ε. Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά#Πολιτισμός 1,4p
«Το της νηστείας διάγγελμα περιχαρώς υποδεξώµεθα...» 1-2p
ΠΟΣΟΙ ΤΥΡΑΝΝΟΙ... 1p