Back

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 1989-04-01

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Συνεχεια απὀ τη σελ. Ί δα, νέος εις την ηλικίαν͵ ωραΐος ε/ιςτην ὀψιν, φρό- νιµος εις τον νουν, και σώφρων εἰς τα ήθη», γρά- Φει ο ”Αγιος Νικόδημος. Για ἄγνώστο λόγο βρἰ- σκουµε αργότερα το νεαρό Γεώργιο ως υπηρέτη σε ευ- ῥρωπαίο πρὀξενο στην Πτο- λεμαΐδα της Παλαιστίνης. Ο νεαρὸς Γεώργιος εἶχε τη συνήθεια να πηγαϊνει σεµια Φτωχή τούρκισσα, για να αγοράζει απὀ αυτὴ αυγά για τον αφἔντη του. Μερι- κὲς άλλες τούρκισσες γυ- ναΐκες, που ἔβλεπαν ὅτι ο νέος δεν προτιμούσε εκεἰ- νες για τα καθημερινά του ψώνια, συσκέφτηκαν να τον εξολοθρέψουν. Μιά μέρα, λοιπόν, όταν επἠγε στο συνηθισμὲ- νο σπίτι της Φτωχἠς γυναί- κας, ενὼ εκεῖνη απουσίαζε, πήρε τα αυγά απὀ τη νεαρή κόρη της. Τότε ἔτρεξαν οι «μ/αρές» και ἔπιασαν το νεο, ὁιαβἀάλλοντάς τον πως υποσχέθηκε να τουρκέψει και να πάρει για γυναίκα του τη νεαρἡ εκεϊνη. Μετις Φωνὲς και τις χειρονομίες μαζεύτηκε πλήθος απὀ αγαρηνοὺύς, οι οποίοι, αφού τον ἔπιασαν, τον πήρανε στο δικαστή, ευδοµαρτυ- ρώντας μάλιστα εναντίον του Γεώργιου. Σε ερώτηση του ὄικα- στή, αν όσα τον κατηγο- ροὺν εἶναι αλήθεια, ο Γε- ὠώργιος απάντησε ότι«ουδέ- ποτε το/ούτον λόγον εἷ- πεν, η εννόησεν, αλλά αυτοί απὀ κακίαν τους ΟΚΥΠΡΙΟσΟ αΡΓιος ΓΘΩΡΓΙΟΟ ΟΝΘΟΜΑΡΤΥΡΑΟ τον συκοφἀάντησαν» και ταυτόχρονα, ομολογώντας και εµμένοντας θαρραλέα στην πίστη του, φώναξε πως «Χριστιανός εγεννἠ- θΘη κα! χριστιανὸς θέλει αποθἀνη». Τότε οι αγαρηνοί ἀρχι- σαν να του τάζουν δώρα, τιµές και δόξες για να ασπαστεί το Ισλάμ. Και όταν εἶδαν πως τίποτε δεν καταφέρνουν άρχισαν τα βασανιστήρια. ΄Οµως και αυτά δεν καταβάλλουν το νεο’ «εστέκετο γαρ στερε- ὁς εις την πίστιν του Χρι- στοῦ». Τότε βγήκε η απὀ- Φαση του τούρκου ὅικα- στή’ θάνατος. ΄᾿Ἠταν μέρα Παρα- σκευή. Οι τούρκοι βγήκαν απὀτοτζαµίτους. Φἔρνουν αλυσοδεμένο το Μάρτυρα Γεώργιο και του αναγγέ- λουν την απόφαση. Πολλοί αρχίζουν να τον κολακεύ- ουν να τουρκέψει. Ο νέος όμως τους ελέγχει µε αν- ὁρεία. Οι τούρκοι αγριεύ- ουν. Του προτάσσουν τα ὁπλα τους και του λένεπως ήρθε η ὡρατου, αν δεν αλ- λαξοπιστήσει. «Ο δε γεν- ναιότατος Λάρτυς του Χριστού» υψώνει τα αλυ- σοδεµένα χξρια του προς τον ουρανό και«μεγόλη τη Φωνή ανεβοήσε' Κύριε /ησούὐ Χρ/στὲ, δέξαι το πνεύὺμα µου κα! αξίωσὸν µετης Βασιλείαςσου». Με τούτα τα λόγια τα ὁπλα αδειάζουν πάνω στο Μάρ- τυρα. Μα η μανία τους καιη αγριότητά τους δεν σταµα- τά ως εδώ. Ορμούν, και µε µαχαῖρια «ἔκαμαν ως κὀ- σκ!νον το μαρτυρικώτα- Τον εκείνο σώμα απὀ τας µαχαιρίας». Αλλά ὅμως «θαυμα- στόὀς ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού». Δεν εἶχεκοπάσειη κακία των τούρκων, ὅταν εκείπου ἦταν γαλήνη μµεγά- λη γίνεται αναβρασμός και θύελλα της θάλασσας. ΟΥγ- κώδη κύματα εκτινάσσον- ται μέχρι το τζαμί των αγα- ρηνών, ζητώντας να το κα- τακρημνἰίσουν, ενὠ αντίθε- τα η θἁἆλασσα «ελθοῦσα έως εκεί οπού ἠτον το Λείψανον, αυτό µεν εφαί- νετο πως το τιμάἁ και Το σέβεται, εκπλύνουσα το Μαρτυρικὀν αἷμα οπού ἐτρεχεν σπὀ αυτά, εις τρὀ- πον οποῦ ἔγινεν ὁλη ωσάν ἑνας κόκκινος αφρὸς απὀ κιννάβαρ,. Μπροστά στο θαύμα αυτό οι Οθωμανοί Φοβήθηκαν µήπως καταστραφεἰὶ όλη η πόλη. Τότε παρακάλεσαν τους Χριστιανούς να πά- ρουν το λείψανο του νεο- μάρτυρα και να το τιµή- σουν και να το θάιψουν, όπως του ταιριάσει. Και «παρευθύς ησύχασεν η θἀλασσο». Όμως και μετά την ταφἡ, δοξάζοντας ο Θεός το Μάρτυρα και την Πίστη του, ενήργησε ἆλλο θαύμα. Για τρεις ολόκληρες νύκτες «εφαίνετο ἕνας στύλος πυρὀς απὀ τον ουρανὸν έως εἰς τον τἆφον του Αγίου και ὁλη η πόλις ἔφεγγεν απὀ ένα γλυκῦ- Τατον Φως, οποῦὺ εχύνετο τριγύρω απὀ εκείνον τον στύλον του πυρὀς». Εις μνήμην αυτού του θαύμα- τος, τονίζει ο ᾿ΑΆγιος Νικό- όημος, Χριστιανοί «συνη- θΙζουν» (μἒχρι τις μέρες του) να πηγαϊνουν κάθε Παρασκευή στον τάφο του Μάρτυρα και να κάμνουν µε «κηρία, λαμπᾶάδας κα θυμµάµατα μίαν μεγάλην Φωτοχυσίαν και γίνονται μάλιστα ἄπειρα θαύματα εις ὀόξαν του Τριαδικού Θεού». τὸ εἶχα σταλεὶ ὡς αντιπρο- πεία ο τότε Χωρεπίσκοπος Τριμιθούντος κ. Γεώργιος και ο διευθυντής του Αρχι- επισκοπικού Γραφείου Δρ. Α. Μιτσίδης. Ο τάφος του Αγίου βρίσκεται μεταξύ της Ιεράς Μητρόπολης Πτολεμαῖδος {. Ακκρα)καιτουι. ναού Αγ. Γεωργίου του Τροπαιοφό- ρου. Ο τάφος παράµεινε ανέπαφος απὀ το 1752 μὲ- χρι το Μάρτιο του 1963, οπότε κατόπιν παρακλή- σεως του αείμνηστου Αρχ. Μακαρίου Γ΄ προς τον αεἰ- µνηστο Πατριάρχη {ερο- σολύμων Βενέδικτο, ανοϊ- Χθηκε απὀ τις τοπικές εκ- κλησιαστικές αρχές πα- ρουσία και κυπρἰων ιερωμέ- νων. Τα ευρεθέντα λεϊψανα του Αγίου τοποθετήθηκαν σε κατάλληλη θήκη και Φυ- Ἡ ΜΝΙετακοµιδἠ των ιερών ο. του Κυπρίου Αγίου Γεωργίου ο Νεομάρτυρα στην ο. Με ενἔργειες του αεἰ- µνηστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και µε ἀδεια του Πατριαρχείου Ιεροσο- λύμων και της Ισραηλινής Κυβέρνησης µεταφέἐρθη- καν στην Κύπρο στις 13 Απριλίου 1967 τα ιερά λεί- ψα του Αγίου απὀ την ᾽Ακ- κρα (Πτολεμαϊδα) της Πα- λαιστίνης. Γιατο σκοπό αυ- λάχθηκαν στο διπλανό ναό του Αγ. Γεωργίου του Τρο- παιοφόρου. Από κει µετα- Φξἔρθηκαν 4 χρόνια αργό- τάρα στην Πατρἱδα µας, στην Πατρίδα του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυ- ρα. Τα λείψανα εκτέθηκαν τότε στον Καθεδρικό ναό ΣΕΛΙΔΑ 3 Αγίου Ιωάννου στη Λευ- κωσίαγια προσκύνημα απὀ τον ευσεβἠ λαότης Κύπρου και ἔκτοτε Φυλάγονται στην Αγία Τράπεζα του ιδἰ- ου ναοῦ. Η μνήμη του γιορτάζε- ται την ἴδια μέρα µε τον ΄Άγιο Γεώργιο το Μεγαλο- μάρτυρα και Τροπαιοφόρο, δηλ.στις 23 Απριλίου. Απὸ- δειξη και τούτη πως «εἷς Θεός και µία η ΓΠίστις»των Ορθοδόξων πάντοτε. Και αυτήν την ἴδια την Πίστη πρὲπει και µεις να διακρατἠ- σουμµε και να διατηρήσου- µε µέσα απὀ το καθημερινό μας μαρτύριο, αλλά και αν το θελήσει ο Θεός και µετο μαρτύριο του αἱματός. Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ «Ο Κοινωνικός χα- ρακτήρας της Ορθοδο- ξίας», αλλά και το πὠὼς εννοεί αυτή την κοινω- νική ζωή και ὁράση, ἦταν το θέµα που ανα- πτύχθηκε σε εκδήλωση της Χριστιανικής ᾿Ενω- σης Κυπρίων Επιστημό- νων. Ἡ συγκεντρωση ἔγινε µε την ευκαιρία των δεκάχρονων της ΧΕΚΕ σε αἶθουσα του κέντρου Μακεδονίτισ- σα στις 19 Μαρτίου 1989 και ὡὦρα θ.00 μ.μ Κύριο! ομιλητές ἦταν οι κ.κ. Γεώργιος Μήαντζα- ρἶδης, Θεολόγος, Καθη- γητὴς του πανεπιστημἰ- ου Θεσσαλονίκης, και ὃρ Παύλος Κυμίσης, Νευρολόγος, Ψυχία- τρος, Καθηγητής στο πανεπιστἠὴµιο ᾿Όρος Σι- νά της Νέας Υόρκης, Ο κ. Μαντζαρίδης στην οµιλίατου ανάφερετα εξής, Σήµερα, συχνά υπο- στηρίζετα! πως η Ορθοδο- ξία εστιάζει το ενδιαφἑἐρον της στην πνευματική ζωή του ανθρώπου κα! αδ/αφο- ρε για την κο)νων/κἠ ζωή κα!τα προβλήµατα της. Αυ- τὸ βέβαια, εἶπε, εἶναι καρ- πὸς µας επιφανειακής 6ε- ὠὤρησης των πραγμάτων, ὁΙὀΤΙ µια απάντηση στη θὲ- ση αυτή πρέπει ναλαμβάνει υπ᾿ ὀψιν κα! να απαντά, α) Το πὠς βλέπε! η Ορθοδοξία τον ἀνθρωπο και {)) πὠς εν- νοεὶ την πνευματική και κο!νωνική ζωή. Απαντώντας το πρὠτο µέρος, μεταξύ ἄλλων, εἶπε και τα ακόλουθα: Τέλειος άνθρωπος, κατά Την Όρθο- δοξία, εἶναι ο Θεάνθρωπος Χριστός. Μετην ἔλευση του στον κὀσμο, ὅλα ανακαιν]- ζονται και ειδικότερα η κοι- νωνικἡ ζωή του ανθρώπου ελευθερώνετα! απὀ τη σκο- πιµότητα κα! προβἆλλει καθ ᾽ εαυτήν ως θεανθρώ- πινη κοινωνία. Με την έλευση του Χριστού, ἔρχε- Τα/ στον κόσμο η Βασιλεία του Θεοῦ που δεν μοιάζει µε καμμιά κοσμική βασι- λεία. Αυτή η νξα πραγµατι- κότητα Φανεέρώνετα! στις ὁ/απροσωπικὲς κο/νωνικὲς σχξσεις Των ανθρώπων. Ο πιστὀς βλέπε! στο πρόσωπο του πλησίον το Χριστόκαιη συμπεριφοράτου σ᾽ αυτὸν εἶναι συμπερ)φοράἆ στο Χριστὀ. Η Βασιλεία του Θε- οὗ βρίσκεται στην Καινἠ Κτίση, Την Εκκλησία, ὅπου καρποφορεί η χάρη του Ἁγίου Πνεύματος. Ο δε καρπὀς αυτἠς της χάρης εἷ- να! «αγάπη, χαρά, ειρήνη, µακροθυμµία, χρηστότης αγαθωσύνη, πῄίστις, πραό- Της εγκράτε/α» και δεν περι- ορἰζετα! στην ατοµικἠ αλλά συμπερ!λαμβάνε! κα την κοινωνικἠ ζωή, ἐξω απὸ την οποία δεν νοείται, γιατ Στο μικρόφωνο ο Καθηγητής κος Γεώργιος Μαντζαρίδης. Αριστεράἁ ο Δρ Παύλος Κυμίσης και δεξιά ο συντονιστής της Εκδήλωσης κος Νίκος Νικολαΐδης, Δ/ντής του Γραφείου Θρησκευτικἠς Διαφωτίσεως της /ερᾶς Αρχιεπισκοπής. η φύση Της ἔχει κο!νων/ικὀ χαρακτήρα. Στη Βασιλεία του Θε- οὗ, ὀπου προσκαλοῦντα! όλοι, η παρούσα κα η μὲλ- λουσα ζωή εἶναι ἑνα αδ/αί]- ῥρετο συνεχές. Δεν µπορεί] κανείς να ενδ/ιαφἐρετα γ/α Τη μέλλουσα ζωή κα! να αὁδιαφορεί για την παρού- σα. Οὗτε να περιορίζεται! στην παρούσα ζωή κα! να παραμερίζει τη μέλλουσα. Στον παράδεισο ἡ στην κὁὀ- λαση µπαϊνει κανεὶς απὀ την παρούσα ζωή. Η πνευ- ματικἡ ζωὴ δεβρἰσκεται πὲ- ρα απὀ την καθηµερινἠ ζωή. Δεν εἶναι άσχετη µε την κοινων/κἡ ζωή. Κατ᾽ εξοχἡ κοινων/κἠ εἶναι η πνευµατικἠ ζωή... Στην κοινωνικἠ ζωή επαληθεύε- τα! ἡ δ/ιαψεύδετα! η πνευ- µατική ζωή των πιστών. Απαντώντας οκ. Μαν- τζαρίδης στο δεύτερο ερὠώ- τηµα «πὼς εννοεί η Όρθο- δοξία την κοινωνική ζωή και ὁράση» τόνισε πως δεν υπάρχει θεολογικἠ ἕννοια χωρίς κοινων/κή διάσταση. Αλλά οὗτε υπάρχει κο!νω- ν/κἠ έννοια χωρίς ΘΕεΟΛογι- κἡ ὁ/άσταση. Το ἔργο του ανθρώπου σύμφωνα µετη Γραφή και την Παράδοση της Όρθο- δοξίας παἱρνει τονόηµα του απὀ την πίστη, η δε πίστη βρίσκει την πληρότητα της στα ἐργαμετα οποία εκφρά- ζετα, Τα ἔργα αγάπης. Όμως η αγόπη για την Ορθοδοξία δεν περιορίζετα/ οὔτε και εξαντλείται στην κο/νωνικἠ ὁράση αλλά την υπερκαλύπτε!. Η κο!ινωνικἠ ὁράση εἶναι χρήσιμη ὀχι ὁμωςκα! ἐπαρκής, σφοῦ κύὑ- ρ!ος στόχος της Ορθοδοξί- ας δεν εἶναι η βελτίωση του κόσμου αλλά η βίωση του Θείου. Στο µἔτρο δε που συντελείται αυτό, βελτιώ- νετα! κα! ο κόσμος. Μια βελτιώση ὁμωςτου κόσμου ως αυτοσκοπὀς κα! ανεξάρ- ΤηΤΗ απὀ την αγάπη (όπως την εννοε η Ορθοδοξία), εἶναι προβληματική κα! επ͵φΦξρε! Τελ/κά Τη διάσπα- ση στις σχἑσεις των αν- θρώπων, αφού αναπτύσσει µια µόνο πτυχἠ της ζωή τους, Οκ. Μαντζαρίΐδης κατέ- ληξε: Στόχος Του ανθρὠ- που όεν πρέπει! να εἶναι µία οπο!αδήποτε περιοχἡ της ζωής του, αλλά η καθολικἡ ολοκλήρωση κα! Τελείωση του και αυτὀ µπορε/[να γ]νε! µόνο εντὸς κα! διά της ἔκ- κλησίας αφού αυτή εἶναι η κοινωνία της θεώσεως. Ο ὅρ Κυμίσης καταπιά- στηκε µε την πρακτικἡ πλευρά όλων αυτών και ανέ- Φερε τον Ορθόδοξο Χρι- στιανικὀ Σύνδεσμο ἰατρι- κής, Ψυχολογίας και Όρη- σκείας, ο οποίος ιὀρύθηκε στην Αμερική µε σκοπὀ τόὸ- σο την βοήθεια των μελών μεταξύ τους µε την ανταλ- λαγή γνώσεων, ὁσο και την προσπάθεια δημιουργίας διαλόγου μεταξύ των πι- στών µε σκοπό την πρακτι- κή εφαρµογή των χριστια- νικὠν αληθειὼν στον κα- θηµέεραν βίο, για την αντι- μετώπιση των ποικίλων προβλημάτων που αντιµε- τωπίζει σήµερα ο σύγχρο- νος άνθρωπος. Ο Χριστια- νικὀς αυωτὸς Σύνδεσμος ασκεί ἕνα πραγματικά αξιό- λογο ἔργο ὀχι µόνο στην Αμερική αλλά και εκτός αυ- τής, αφού πέραν α) απὀ το περιοδικό «Συνεργία», που εκδίδει µε ὕλη που καλύ- πτει ιατρικά, Ψυχολογικά και θεολογικά θέµατα, β) διάφορες εκδόσεις βιβλίων, γ) την οργανωμένη βιβλιο- θἠκη του κλπ, επιτελούν και ἱεραποστολικό ᾿Εργο στην Αφρική, ὀπου εκτός απὀ το λόγο του Θεού προμηθεύ- ουντους ανθρώπουςκαι µε διάφορα υλικά αγαθά αλλά και τους βοηθούν µε ια- τροφαρµακευτικἠή περὶἱ- θαλψη. Ολα αυτά δείχνουν πως η Ορθοδοξία δεν παράβλεψε οὖτε και υποτιμάτις υλικὲς ανάγ- κες του ανθρώπου. Γνωρίζει ὁτι βρίσκεται µέσα σε κοινωνία αν- θρώπων αλλά αγωνίζε- ται και τον βοηθά να γ- νει μέλος µιας ἀάλλης ανώτερης απὀ την κο- σµικἠ κοινωνἰα, την Κοινωνία των Αγίων. Τέλος όλοι, ομιλητές και παρευρισκόμενοι ειση- γήθηκαν τη µελέτη για την ἵδρυση ενὸς παρόμοιου οργανισμού και στην Κύ- προ προς ενίσχυση του κοι- νωνικού ἔργου της Εκκλη- σίας µας. ΣΕΛΙΔΑ 4 Οι Χριστιανικοί Σύνδεσμοι Γυναικώὠντης ἱερὰάς Αρχιεπισκοπής οργάνωσαν µέσα σε ατμόσφαιρα εθνικἠς και θρησκευτικἠς µυστα: γωγίας, την Πέµπτη, 30 Μαρτίου, στις Ζμ.μ. στην αἴθουσα του ΠΟολι- τιστικού Ιδρύματος Αρ- χιεπισκὀπου Μακαρίου Γ΄, εκδήλωση για τις εθνικὲς επετείους. της 28ης Μαρτίου και Ίης Απριλίου. Θέμα της εκδήλω- σης ἦταν «Η προσφορά του Κλήρου στους εθνι- κούς αγώνες». Την εκδήλωση τί- µησε µε την παρουσία του η Α.Μ. ο Αρχιεπί- σκοπος κ.κ. Χρυσόστο- μος. Στην εκδήλωση πα- ρξστησαν η κα Μιμή Κυπριανού και η σύζυ- γος του Πρέσβη της Ελ- λάδας. Εισαγωγικἠ ομιλία ἔκαμε η Γραμματέαςτης Συντονιστικής Επιτρο- πἠς κα Ανδρούλα Κουρ- ἔα, η οποία εξήρε τον καθοριστικὀ ρόλο που ασκείη Εκκλησἰα στη χἁ- ραξη της πορείας του ἔθνους και αναφἐἔρθηκε στο ρόλο της Εκκλησίας του Αποστόλου Βαρνά- βα ανάμεσα στοχειµαζό- µενο κυπριακό πλήρω- μα. Για την προσφορά του Κλήρου στον αγώνα του 1821 µίλησε η κα Μαρία Παπαδοπούλου, Φιλόλογος και μέλος των Χριστιανικών Συνδε- σμων. Η Οµιλήτρια τόνισε ὁτιο Κλήρος, η Ορθόδο- ξη Χριστιανική Εκκλησία σε ὅλα τα 400 χρόνια της μαύρης δουλείας ἔπαιξεπρωταρχικό ρόλο για τη διάσωση του ἔθνους, τη συντήρηση της εθνικἠς µνήµης, την καθοδήγηση και στἠρι- ξη του λαού µε την παι- δεία, τα σχολεία, τις εκ- δόσεις βιβλίων καιτο κἠ- Εκδήλωση των Χ.Σ.Γ. για τις εθνικὲς επετείους 2Ρης Μαρτίου-Ίης Απριλίου ρυγµα των ιεραποστόὀ- λων, διδασκάλωντου Γὲ- νους. Ανώτερος και κα- τώὠτερος Κλήρος, Πα- τριάρχες, Αρχιερεῖς και ιερεἰς κατανάλωσαν τη ζωή τους για τη διαφώ- τιση του Γένους και τη διατήρηση ἁἄσβεστης της εθνικής και θρη- σκευτικής συνεῖδησης στην ψυχἠ του λαού. Ολόκληρος ο κλἠ- ρος, όταν ἠἦρθε η ώρα του ξεσηκωμοῦύ, ἔδωσε και πάλι το ηρωϊκόὸ πα- ρὸν στον υπὲρ πίστεως καιπατρίδος αγώνα. Ατέ- λειωτη στρατιά κληρι- κὠν απὀ το Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε᾽, τον Παπαφλέσσα, τον Αθα- νάσιο Διάκο, το Σαλώὠ- νων Ησαϊῖα και τόσοι ἆλ- λοι βάφουν πορφυρή τη μαύρη χλαμύδα του Ἓλληνα κληρικού και γράφουν ἔνδοξες σελἰ- δες ηρωϊσμούῦ κι εθνικού μεγαλεϊου. Ιδιαίτερη μνεία ἔγινε για την προσφορά της Κυπριακής Εκκλησίας στους αγώνες του 21. Μετη μεγάλη θυσἰατου Ο κλήρος ἔδωσε πάντα Το παρὸὀν του στους Εθνικούς αγώνες. εθνομάρτυρα ΑΡχιεπι- σκόπου Κυπριανού και των ἄλλων επισκόπων και κληρικών τις τραγι- κὲς εκείνες μὲρες του Ιούλη του 1821 η Εθναρχούσα Κυπριακἠἡ Εκκλησία πλήρωσε το δικόὀ της Φόρο αἵματος υπὲρ Πίστεως και Πα- τρἰδος. Εκκλησίἰα και Λαός, όταν κληθούν, θα επιτε- λἐέσουν το χρὲος τους και κατά τους σηµερι- νοὺς χαλεπούὺς καιρούς που το μισό νησἰ µας στενάζει κάτω απὀ τη µπότα του βάρβαρου Αττίλα. Ο ὄμιλος Των νεανίδων-μελών των Χ.Σ.Γ. ενώ αποδίδει εθνικά τραγούδια. Για το ρόλο και την προσφορά της Εθναρ- χούσας Κυπριακής Εκ- κλησίας στον απελευ- θερωτικὀ αγώνα της ΕΟΚΑ ακούστηκαν αυ- θεντικές αφηγήσειςιερξ- ων που πἠραν µέρος στον αγώνα του 19565- 59. Ο Οικονόμος Σταύ- ρος Παπαναθαγγέλου, συνεξόριστος του Εθνάρχη Μακαρίου, ανά- λυσετο ἔργο της Εκκλη- σίας στον απελευθερω- τικὀ αγώνα της Κύπρου εναντίον της Αγγλικής αποικιοκρατίας. Τόνισε ιδιαίτερα το πώς η Εκ- κλησία µε το κἠρυγµα και τα Κατηχητικά προε- τοίμασε τις ψυχὲς των αγωνιστών. Οἱ περισσό- τεροι ἠρωες του απε- λευθρωτικού µας αγώνα και μάρτυρες της κυπρι- ακἠς ελευθερίας ήταν παιδιά των Κατηχητικὠν Σχολείων. Ο Οικονόμος Φώτι- ος Καλογήρου, αναφὲρ- θηκε στο πώὠς ο ηγέτης της Κυπριακἠς Εκκλησἰ- ας του Αποστόλου Βαρ- Αντιαιρετικἠ Στήλη «ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» Οι Μάρτυρες του Ιε- χωβά εἶναι μέλη µιας ορ- γάνωσης, η οποἱα εδρεύει στο Μπρούκλιν, πόλη των Ηνωμένων Πολιτει- ὠὦντης Αμερικής. Στην πὀ- λη αυτή ἔχουν ανεγερθεί τεράστια οικοδομήματα, τα οποία στεγάζουν τα κεντρικά γραφεία τὠν Μαρτύρων του Ιεχωβά, τυπογραφεία κ.ἀ. Από το Μπρούκλιν της Βόρειας Αμερικής αποστέλλονται στους Μάρτυρες του [ε- χωβά κάθε χώρας εκα- τοντάδες χιλιάδες βιβλία, βιβλιάρια ἡ περιοδικά τα οποία στη συνέχεια πω- λούνταιμετην απὀ σπίτι σε σπίτι επίσκεψη. Μεταφξέρουµε στην στήλη µας αυτή δειγµα- τοληπτικἁἀ τα δεδοµένα που αναγράφονται πάνω στη Σκοπιά, δεκαπενθή- µερο χιλιαστικὀ περιοδι- «κὀ, της Ίης Απριλίου 1984. «Μέσος όρος εκτυ- πώσεως κάθε τεὔῦχους 10.050.000. Εκδίδεται τώρα σε 102 γλώσσες». Σ᾽ αυτή τη συνάφεια ση- μειώνουμµε επίσης ὅτι κά- θε Μάρτυρας εἶναι υπο- χρεωμἑενοςνα διαθὲσει για πώληση αριθµό αντι- τύπων ὁλων των εκδόὀ- σεων της Εταιρείας, ιδιαί- τερα όμως τών περιοδι- κὠν «ἁκοπιὰ) και «Ξὺ- πνο. Τα καθαρά κέρδη δίνονται στη συνέχεια σε αξιωματούχο της τοπικής «Αἰθουσας Βασιλείαο», και, αφοὺ συγκεντρω- θούν όλα μαζί τα χρήµα- τα, εμβάζονται στο Μπρούκλιν. (Περ. δες «Εκστρατεία αγάπης κα- τάτης πλάνηςτων «Μαρ- τύὺρων του Ιεχωβά» σελ. 188 --224 του Ευαγγἔλου Ν. Τζελη, πρὠην Μάρτυ- ρατου Πεχωβό)). Μετά απ᾿ όλα αυτάτο ερώτημα ἔρχεται αυθὀρ- µητα στα χείλη µας: Μή- πως Εταιρεία Σκοπιά εἰ- ναι καθαρά κερδο- σκοπική επιχείρηση Μήπως δηλ. εἶναι µια επι- χείρηση που τυπώνει και πωλεὶ βιβλία Ἡ απάντηση εἶναι καταφατική. Ναι. Πιο κά: τω δημοσιεύουμε Φώτο- τυπία του Χιλιαστικοῦ βι- βλίου «Ακούοντας τον Μεγάλο Διδάσκαλο». Σ᾽ αυτἡ εμφαϊνεται η ἔνδειξη Ίπε (Λτ6) η οποία δηλώ- νει ότι η Εταιρεία Σκοπιά, που εξξδωσε αυτό το ἔρ- γο, εἶναι καθαρά κερ- ᾿Εξετυπόθη στὶς 'Η' «᾿Ακούοντας τὸν Μεγάλο Διδάσκαλο» Ἐξεδόθη στὴν ᾿Αγγλικὴ τὸ 1971 Ἐξεδόθη στὴν Ἑλληνικὴ τὸ 973 ὙΝαἰενίονναγ Βἰδία απἀ Τεας! Φοςΐαιγ οἱ Νον Υοικ, πο, Ἰπ]αγπαιίοπαἱ Βἰδία διυάθπ!: Αελοςϊαιίοη Β{οοΚκ/γη, Νον Ὑοικ, 9.5.Α. Πρώτη Ἔκδοσις 2.000.000 ἀντίτυπα Ἠμμεηίηρ ἴο 199 Οιφα! Τοδσςς)ος' ΟΤ8οΚ «λΜλάε 19 9 Ὀμίέεά δεκίοο οἱ ΑὐποτἾαν νσμένες Πολιτείες τῆς ᾿Αμαριῆς δοσκοπικἠ επιχεὶ- βηση. Την ἴδια ἔνδειξη Φξρουν κι όλα τ᾽ ἄλλα χι- λιαστικἁ βιβλία. Και στην Κύπρο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εἷ- ναι γραμμένοι ὡς «Ἐμπο- ρικἠ Εταιρείω.. να Γ.Γ οκ η 3 «χαΐρετε» δεν πρεπει να τους λεμε, µας συµβου- λεύει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. (Β΄ Ίῴα. 10) ΟΜΙΛΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ «Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ» Με πρωτοβουλία µε- λώὠντου Βυζαντινού Χοροῦ της Εκκλησίας Αγίου Βασι- λείου Στροβόλου και ἆλ- λων ιεροψαλτών ιδρύθηκε οπιο πάνω ᾿Ομιλος. Σκοπός του εἶναι η δι- αφύλαξη, διάδοση, καλλι- ἔργεια, προαγωγἠ και προ- βολή της Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικἡἠς. Επίσης ο ᾿Ομιλος θα εργα- σθεὶ για τον καταρτισμὀ μελών του ὡς ιεροφαλτὠν σε άλλους ιεροὺς ναούς. νάβα Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ᾽ συνἔλαβε το σχὲδιο του αγώνα γι. απελευθέρωση της Κύπρου, εκλέγονταςτον αρχηγό και ιδρύοντας την ΕΟΚΑ. Ανάπτυξε το ρόλο της Εκκλησίας στη ὅιορ- γάνωση και χρηµατοδό- τηση του αγώνα, ανα- Φερόμενος και στη δική του προσωπικἠ συµµε- τοχή και ὁράση στην ΕΟΚΑ. Στη συνεχεια ακο- Αγαπητοἱ φίλοι, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ λούθησε καλλιτεχνικὀ πρόγραµµα µε τραγού- δια απὀ τα μᾶελη των Χριστ. Συνδ. Γυν. υπότη διεύθυνση της κας Δέ- σπως Τουμάζου. Τα τραγούδια της ομάδας Νέων των Χ.Σ.Γ., ἔδω- σαν τόνο στην εκδήλω- ση κα! συγκίνησαν βα- θιἁ ὅλους. Το καλλιτεχνικὀ μὲ- ρος «Δικαΐων ψυχαῖ εν χειρί Θεού», Λογοτεχνι- κὁ αφιξἔρωµα σε ηρωϊκά ματωμένα ράσα, που ακολούθησε, συγκίνησε βαθύτατα τους παρευ- ρισκοµένους. Σ᾽ αυτό ἔλαβαν µέρος Καλλιόπη Κουφξττα, Μαρία Με- νελάου, Μαρία Κασινἰ- δου και Ανδρξας Κουκ]- δης. Τους Βυζαντινούς ύμνους εκτέλεσε ο ὁμι- λος Βυζαντινής Μουσι- κής «Αγιος Βασίλειος» υπό τη διεύθυνση του κ. Χριστόδουλου Παπα- στεφάνου. Τους εθνικούς χο- ρούς δίδαξε η Καθηγή- τρια της Σωµατικής Αγωγής κα Χρυσούλα Αντωνἰου. Τη γενική επιμέλεια του προγράµµατος εἶχε η πρὀεδρος της Συντο- νιστικἠς Επιτροπἠς των Συνδἔσµων Γυναικών κα Ορθοδοξἰα Καλογήρου. Την ὅλη εκδήλωση ἔστεψε ο Εθνικός Ὕμνος. Δ/ΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ Κάθε φορά που γιορτάζουµε µια εθνικἠ επέτειο, καλό θα είναι να αναζητάµε τις πηγὲς της τὀλμης και του ηρωϊ- σμού εκείνων που τη δημιούργησαν. Και µια τέτοια πηγἡ ηρωϊσμού ήταν η θρησκευτική τους πίστη. Οι περισσότεροι από τους δημιουργούς και των εθνικὠν επετείων, ἦταν νέοι σαν και σας. Γεννημὲνοι σε χριστιανικὲς οικογένειες, Υα: λουχημένοι µε τα νἁματα του Χριστοῦ στις αἴθουσες κἀποι- ων Κατηχητικὠν Σχολείων των ενοριὼν ή των κοινοτήτων τους, ἔμαθαν να αγαπούν πρώτα το Θεό της δικαιοσύνης. Το στοιχείο τούτο της δικαιοσύνης του Θεού της αλάνθα- στης ἦταν ἕνας απὀ τους μοχλοὺς που τους κίνησε σε ετιανἁ- σταση, αφού βεβαιώθηκαν για την αδυναμία Του ανθρώπου να αποδώσει αυτή τη δικαιοσύνη. Ἓνα δεύτερο µάθηµα, που το ἱξεραν οἱ δημιουργοί του ᾿2ἱ καιτου 55 απὀ το Χριστό κα!ιτην Εκκλησία, ἦταν η αγάπη γιατον ἀνθρωπο. Μη το ξεχνάτε ποτέ, αγαπητοίµου, πως µας αγἀάπησαν μὲχρι θυσίας. Στοργικοί, μεγαλόψυχοϊι προς όλους, ἔζησαν την αγάπη ὀχι µε λόγια αλλά µε κόπο πολύ κι όταν χρειάστηκε θυσιάστηκαν γι΄ αυτή. Τέλος η πίστη στην αθανασία τοὺς γἐµιζε ελπίδα αιω- νιότητας. Ο θάνατος ἦταν γι αυτούς µια συγκλονιστική αλλαγἡ τρόπου ὑπαρξης και ζωής, που τον φώτιζεη ζωή και η Ανάσταση του Κυρίου. ἼἜτσι εξηγείται, γιατί ο Ιάκωβος Πατάτσος ἐφτασε στην αγχόνη ψἀλλοντας το « Οτε κατήλ- θες προς τον θάνατον... τότε τον ΄Αδην ενέκρωσας». Τα ἴδια ακριβώς διλήμματα αντιµετωπίζομε καὶ σήµε: ρα. Με τον ἶδιο όμως ακριβώς τρόπο αντιμετωπίζονται. πίστη στο Θεό καιτην αγάπη του, η αγάπη για τον ἀνθρωπο και η βεβαιότητα της Ανάστασης εἶναι το µεγάλο μήνυμα, που στέλλουν σ΄ ὁλατα πλάτη καϊτα µήκη τήςγης, Ιδιαἵερα όμωςο εσάς τους Ἕλληνες νέους της Κύπρου, οι ήρωες και Οἱ μάρτυρες της Λευτεριάς µας. «ξτώμεν καλώς!» Πε- ριµένουν απὀ µας, απὀ σας, απὀ τον καθὲνα µας µια απάὰν- τηση, µια δικαϊωση... «Κάτω απ᾿ το χώμα µέστα σταυρωμέ- να χέρια τους κρατάνε της καμπάνας το σχοινί και προσμέ- νουν να σηµάνουν την Ανάσταση...». Ἓνας μεγαλύτερος εν Χριστώ αδελφός σας. ΕΤΟΣ Η΄ -ΦΥΛΛΟ 65 Η Ορθὀδοξή µας Εκκλησία, τιμά (ὁιαίτερα το ζωοποιὸ Σταυρὀ. Χωρίς αυτὸ δε νοείται ἔναρξη κα λήξη οπο/ασδἠ- ποτε Λλειτουργικἠς πράξεως. Το σηµείο του σταυροὺ απο- τελεί Το καύχηµα παντὸς Ορθοδὀξου. Μέσα σ᾿ αυτό το πνεύμα κινούμενοι ο! ἁγιοι Πατέρες, ὀρ/σαν ὁπωςη Γ΄ Κυριακή των Νηστειὠν, ηγνωστὴήκαιως Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως ἡ της Λεσονηστίµου, αφ/ερώνεται ἐξ ολοκλήρου στο Ζωηφόρο Σταυρό µε την προβολἠ του «εις προσκύνησιν» (εξ ου κα! Κυριακή της Σταυρο-προσκυνήσεως). Αξίζει να σημειώσουμε ὀτι η υμνολογία συτής της Κυριακἠς ἔχει ἑνα /ὁιαἰτεροχρώμα, τοχρώµα της νίκης, της χαράς, της προσµονἠς της ενδὀξου Αναστάσεως. νοας από τους χαρακτηριστικούς Ψμνουςτης Κυριακής (στιχηρὀ προσόµο!ο Του εσπερ!νού) ἔχει ως εξής. «Χαίροις ο ζωηφόρος Σταυρός, της Εκκλησίας ο ωραίος παράδεισος, το ξύλον Της αφθαρσίας, το εξανθἠσαν ημὶν, αιωνίου δόξης την απὀλαυσιν΄ ὁ! ου των δαιμόνων, αποδιὠώκοντα! Φάλαγγες, κα!των Αγγέ- λων συνευφραίνοντσ: τάγματα, και συστήµατα των πιστὠν εορτάζουσιν’ ὁπλον ακαταγώνιστον, κραταί- ωμα ἄρρηκτον, Των Βασιλέων το νίκος, Των /Ιερέων το καύχηµα' Χριστούνυν τα πάθη και ημὶν δἱδου προφθά- σα!, κα! Την Ανάστασιν». Ο Σταυρὸς, το σύμβολο Της καταδίκης κα! Της αισχῦ- γης, γίνεται! τώρα µετη θυσία του Χριστοῦ, το σύμβολοτης καύχησης το ὁπλο κάθε αγων!στή µα κα! 0ο συνοδοιπὀρος του. «Όστις θΘΕλε! οπίσω µου ελθεῖν απαρνησάσθω εαυτὸν κα! αράτω τον σταυρὀν αυτού κα! ακολουθεἰ- τω µο!», µας Λἐγει ο Κύριος, (Μάρκ. η, 34). Ισως κάποιος να αναρωτηθεί: Γιατί η Εκκλησία µας προβἆλει αυτή την Κυριακἡ Το Σταυρὀ προς προσκύνηση και ὁχ! µ/α ἄλλη μέρα: ᾿Ηδη βρ/σκὀµαστε στο µέσο του ὀρόμο του σκληρού αγώνα µας κατά Των παθών, της αµαρίίας, του ὁιαβόλου. Ο πιστὸς ζητά κα! χρειάζεται σαν ἄνθρωπος Τῃ δύναμη, ΤΟ θάρρος κα την ελπίδα, να συνεχίσει τον αγώνα του, ο οποίος χωρίς τη χάρη, που παρέχετα! µέσα απὀ την ἔκκλη- σἰα και (ια της Εκκλησίας, εἶναι ἕνας αγώνας καταδικασμξ- νος σε αποτυχία. Βλέποντας ο πιστὸς το βαρὺ σταυρό του Ναζωραίου κα ξέροντας, τ) ακολούθησε την σταύρωση, γονατίζει, μπροστά σ᾿ αυτόν, τον ασπάζεται και ζητά τη χάρη του, ἔξρει ότι πρὠτα πρέπει να καθηλωθε] σ᾿ αυτόν, όπως Εκείνος, γ/α να μπορέσει ν΄ ακολουθήσει το ὀρόμο που του άνοιξε µόνο Εκεῖνος, Το ὀρόμο της Ανάστασης. Σύμβολο µιµήσεως λοιπὸν ο Σταυρὀς µα κα) πηγἠ θάρρους, ὀύναμης κα! ελπίδας. ΓΙ᾽ αυτό το λὀγοτον υψὼὠ- νε! η Εκκλησία µας στομἑέσο αυτής της αγων/στικἡς περιό- ὁου. ΓΙ᾽ αυτὀ ο! πιστοί προστρἐχουµε κοντά του κα! µε κατάνυξη αναφωνούμε: «Τον Σταυρὀν Σου προσκυνοῦύμεν, Δέσποτα, και την αγία Σου Ανάστασιν δοξάζομεν». ΝΑΙ, Π ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ Στις 19 του Μάρτη ζήσαμε, ο Ελληνισμός της Κύ- πρου, ἕνα συγκλο- νιστικὀό γεγονός, που οἱ προεκτάσεις του αγκάἁλιασαν και τη διεθνή κοινότη- τα. Με πρωτοπόὀρες τις Γυναϊΐκες τα ἁγια χώματα της σκλα- βωμῖνης πατρίδας µας ξαναδἔχονταν, ἔστω και για λίγες ώρες,ταγνώριµαβή- µατα των νόμιμων κατοίκων τους. Ο πρόσκαιρος ανασαμός, που ἔνοιώσε η σκλαβω- μᾶνη γη µας, συγκε- Φαλαιώνειτο μαρτὺ- ριο και τον ανύστα- κτο πόθο, που συνξ- χει την ὑπαρξὴή µας για απελευθξρωση της κατεχόμενης Πατρίδας µας και επιστροφἠ στους ἁγιους τόπους µας. Τούτη η πορεία, ποῦύναι µια µαρτυρι- κἠπορείακαιπουτη συνοδεύει το δάκρυ και ο καὺὐμός, δεν μπορεί παρά νάχει κάποτε το ποθητό τρμα. Και τοῦτο θα γίνει δυνατό σαν ο αγώνας αυτός ση- μαδευθεί και στοι- χειοθετηθεὶ στα βή- µατακαιστο πνεύμα και στο περιεχόµενο του δρόµου και του τρόπου, που επᾶλε- ξαν οι Γυναῖκες στις 19 του Μάρτη. Ο ει- ρηνικὸς δυναμισμός για την επιστροφή, ποῦταν το ξεχείλι- σµα της καρδιάς τους και που τον χαιρετούσαν οι αιώ- νεςκαι οι γενιξςστων ατελεύτητων ηρώων και μαρτύρων της Φυλής µας, δεν ἦταν οὖτε επίπλαστος αλλ᾽ οὗὖτε και κατα- σκεύασμα της στι- γµής. Αντλοὺσε τη ζωτικότητά του κι ἔπαιρνε την ἔκφρα- σἠ του απὀ µιαν ἆλ- λη αδιόρατη αλλά πραγματική πηγή δύ- ναµης και ζωής. Η πηγἠ τούτη αποκαλύὺ- Φθηκε στην κατάλη- ξη της σύντομης προσπἔλασης προς την κατεχόμενη ᾿Αχνακαιτο ύψωμα στην κοινότητα των Λυμπιών. Συθέµελα συνταράχτηκε κάθε φυχἠή στην Κύπρο, όταν ακούστηκαν οι Φὼνὲς τὠν Γυναι- κὠν να αναπέεµπουν ικεσίεςκαι παρακλή- σεις και δοξολογίες µέσα στην καταπα- τημένη και βεβηλω- μἔνη και εξαθλιωμὲ- νη απὀ τὴν µπότα του βάρβαρου Αγα- ρηνοῦ εκκλησιά της Αγίας Μαρίνας της ᾿Αχνας. Την ώρα εκεῖνη, που οι Γυ- ναϊκεςύψωναντα χξ- ρια και τις καρδιὲς μέσα στην ἆδεια εκ- κλησιἁ προς την Παναγία και της απηύθυναν τὴν «επινίκιον ὡωδήν» «Τη Ὑπερμάχωρ», εκεΐνη την ὧώρα αυ- τὲςοι Γυναῖκες κατξ- θεταν τήν γνησιότη- τα της Χριστιανικής ψυχής του λαοῦ µας και ταυτόχρονα µε- τάγγιζαν σ᾿ όλους µας το µήνυµα του τρόπου τής. λύτρω- σής µας απὀ τις ορ- δὲς των βαρβάρων. Η σκἔπη του ναού της Αγίας Μαρίνας, που μετατράπηκε σε µικρὀ ὀυρανό εκεῖ- νη την ὧὦρα, ἔστελνε την εγγύηση σ᾿ όλους µας: Πως μπορεί να µας ξερρί- ζωσάν, μπορεὶ να μας ἔδιωξαν απὀ τα σπίτια και. τις περι- ουσίες μας, μπορεὶ να µας βεβήλωσαν τις οικογξνειες και τα χὠώματά µας, ὁμωςτο ἕναπου µας ἔμεινε, αυτό δεν μµποροῦν να µας το πάρουν, εκτὸς αν εμείς µε τη θελησἠ µας το απεµπολή- σουµε: Τούτο το ἕνα εἶναι το πλήρωμα των πάντων, εἶναι η αρχἡ και το τέλος της ζωής µας, εἶναι η παντοδυναμµία µας. Αυτό το ἕνα εἶναι ο Θεός µας, εἶναι η Ορθόδοξἠ µας Πί- στη, εἶναι η Εκκλη- σιἁ µας. Γιατί η εκ- κλησία της Αγίας Μαρίνας, πουήτανο στόχος των Γυναι- κών κιξγινεη σκἔπη καηκαταφυγήτους και η παραμυθία τους και η ἔκφραση του πόνου τουςκαιη Συνεχεια στη σελ. 2 «Εις τούτο γεγέν- νητα! και εις τούτο ελἠή- λυθεν εις τον κόσμον (ο/ησούς Χριστός), ἵνα µαρτυρήση τη αλη- θεία». (Ιωάν. τη”, 37]. Και τούτη η μαρτυρία της αλήθειας γίνεται κατεξοχἠ µε τη λυ- τρωτικἠ του θυσία. ᾿Ετσι απὀ τότεη πίστη προς το Χριστό απαι- τεΐτη μαρτυρία εκ μξ- ρους των πιστώὠν του. Και η μαρτυρία αυτή εκφράστηκε ὅια μέ- σου των αιώνων εἶτε µε το μαρτύριο του αἱματοςή μετο μαρτύ- ριο «Της συνειδήσεως» ἡ «της νέἔκρωσης του σώματος», δηλ. την αγιότητα. Η Ορθοδοξία εἷ- ναι ταυτόσημη µε το Μαρτύριο, ὁπως και Πο ου) ο το ιο ----- Ο Κύπριος ᾿Αγιος Γεώργιος ο ο Νεομάρτυρας αν εκφρᾶζεται τοῦτο. Και ακριβώςη γνησιό- τητά της αποδεικνύε- ται, γιατί δεν πἔρασε στιγμὴἠ στην αγία της ζωή, που ἔπαυσε να αναδεικνύει Μάρτυ- ρες. Το µεγαλεἰο της εἶναι το Μαρτύριο. Και µια τῖτοια περἰο- δὅος ορθὀόδοξου µεγα- λείου εἶναι η περἰοδος των Νεομαρτύρων, που χρονικά προσδι- ορίζεται απὀ την ἁλωση της Κωνσταν- τινουπόλεως ωςτις μὲ- ρες της απελευθἐρω- σης του Ελληνικού ἔθνους απὀ τους Τούρκους. Οι Νεομάρτυρες τούτοι πολύ γρήγορα αναγνωρἱστηκαν στη συνείδηση του χρι- στεπώνυμου λαού ὡς συνώνυμοι των πα- λαιὼν μαρτύρων και άρχισε απὀ τότε, τις μέρες της σκλαβιάς, μέχρι και σήµερα, η τιµή και ο γιορτασμὸς της µνήµης τους. Καιτο νησί µας, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου, ἔχει να επιδείξει τους Κύπρι- ους Νεομάρτυρες, που μαρτύρησαν εἶτε εδώ εἶτεσ᾽ ἄλλα μἔρη της οικουµένης. ΜΊια τέτοια µορφή εἶναι ο Αγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας που μαρτύρησε το 1752 στην Πτολεμαΐδα (σημ. ᾿Ακκρα) της Παλαιστίνης. Η ζωὴ του Κύπριου αυτού Αγίου αναφξρεται σε αρκετά βιβλία και Συνα- ξάρια της Εκκλησίας, Η πα- λαιότερη γραπτὴ αναφορά εἶναι μάλλον αυτή που βρἰ- σκεται στο «Λ/έον Λήαρτυ- ρολόγιον, ἦτοι Μαρτυρία τωννεοφανώνμαρτύρων των µετά την ἅλωσιν Της Κωνσταντινουπόλεως κατά ὁιαφόρους καιρούς κα τόπους μαρτυρησάν- των», του Αγίου Νικοδή- µου του Αγιορεϊτη, ο οποἰ- ος, πρέπεινα σημειώσο”,με, εἶναι σχεδόν σύγχρονος του Νεομάρτυρα Γεωργί- ου, αφού ἔζησε τα χρὀνια 1749 -- 1809 καιο ᾿Αγιος μαρτύρησε το 1752. Πρά- γµαπου δεν χωρεὶ αμφισβή- τηση για τη γνησιότητα των πληροφοριών του καθώς και απόδειξη της γρήγορης αποδοχήςτου Μάρτυραως γνήσιου τἔκνου της Ορθὀὸ- όοξης Εκκλησίας. «Οὗτος ο Μάρτυς του Χριστού Γεώργιος, ἠτον Κύπριος Την πατρί- Συνέχεια στη σελ. 3. ΣΕΛΙΔΑ 2 Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ (Τελευταίο) Στη συνέχεια της απο- καλυπτικής προφητείας του ο Ἰωάννης, κεφ. ΙΥ᾽, 11- 18, βλεπει ἆλλο θηρίο να ανεβαίνει απὀ τη γη. Το θη- ρἱο αυτό ονομάζεται «ψευ- δοπροφήτης» (Αποκ. στ’, 13. 1Θ΄, 20) και μαζί µε το ἆλλο θηρίο που ανεβαϊνει απὀ τη θάλασσα (Αντἰχρι- στος) καιτο δράκοντα (Διά- βολος), θα αποτελξσουν τη σατανικἠ τριάδα που θα πολεμήσει το Αρνἰίο Ιησού και την παράταξἡ του. Το θηρίο τούτο ἔχει µορφή αρ- νίου και δύο κέρατα. Μιλά όμως «ως δράκων» (1, 11). Οπως καιτοθηρίοτης Αποκαλύψεως, ἔτσι και οι σημερινοί αιρετικοί και ψευδοπροφἠτες παρουσιά- ζονται ως αρνία ἁκακα και αθώα «ἔσωθεν δε εισίλύκοι ἅρπαγες» (Ματθ. ζ’, 15). Το θηρἰο - ψευδοπρο- Φἠήτης επιτελεἰ δύο μεγάλα αγυρτικἀ σηµεία, για να παραπλανήσει τους αν- θρώπους. Κατεβάζει απὀ τον ουρανό φωτιά μπροστά στα μάτια των ανθρώπων και ακόµα τους παραπλα- νά, ὦστε να κἀμοὺυν εικόνα και εἴδωλο του θηρίου, την οποία µε αγυρτικὀ θαύμα κάνει να μιλήσει. (γ΄, 15- 18). Με τα σηµεἰα αυτά το θηρίο θα προσπαθήσει, ώστε μικροί και μεγάλοι, πλούσιοι και πτωχοϊὶ, ελεύ- θεροι καιδούλοι(ιγ΄, 16) να λατρέψουν την εικόνα του Αντιχρίστου και να τον αναγνωρίσουν ὡς µεσσία. Μόνο ἕνας μικρός αριθμός αγίων ανθρώπωνθα απειθή- σουν στο πρόσταγμα του Αντιχρΐστου και θα παρα- μείνουν πιστοί στο (Θεό και στονόμοτου. Τοτίµημα γ!᾿ αυτούς θα εἶναι ο θάνατος, Οι ἆλλοιθα πάρουν ὡς ση- μάδι της πλήρους υποτὲ- λειάς τους στον Αντἰχριστο το χάραγµά του πάνω στο δεξίτους χξρι ἡ στο µἔτωπὀ τους. Εκείνοι που θα αρνη- θοὺν να πάρουν το χάρα- γµατου Αντιχρίστου, ὀχιμό- νο θᾳ διωχθούν θρησκευτι- κά αλλά και κοινωνικά θα απομονωθούν, αφού δενθα μπορούν να αγοράζουν και να πωλοὺν (ιΥ΄, 17). Με αυ- τή την κτηνώδη βία και κα- ταπἱεσηθα προσπαθήσει να κάμψει την αντοχἠ και την υποµονἠ των δικαίων. Στο κεφ. ιγ΄, 18 ο ἵω- άννης µας δίνει τον αριθμό του θηρἰου. «Και ο αριθμὸς αυτού χξς΄». Τα γράμματα αυτά αντιστοιχούν στον αριθμό 666. Ο ιερὸς Ευαγ- γελιστής μιλά αινιγματικἀ. Δεν γνωρἰζουμεγιατίνα µη µας αποκαλύψει φανερά το ὀνομα του Αντιχρίστου. Αυτό το γνωρίζει µόνο ο Θεὸς. Εἶναι αλήθεια πἀν- τως ότι κάτω απὀ το μυστή- ριο τούτο ἔχουν διατυπωθεί σχεδόν εξωφρενικάἀ πρά- γµατα. Ονόματα που αντι- στοιχούν στον αριθμό 666 ἔχουν διατυπωθεἰὶ πολλά, όπως «Λαμπέτις», «/Λατεϊ- νος», «Τειτάν» κ.ά. καθὼς καιτο «Γάϊος Καΐσαρ», που αποδίδεται στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Καλιγούλα. Ο σχιζοφρενἠς αυτός ἀν- θρωπος, µετα βρωμερά πά- θη του, την ακόλαστη ζωή του αλλά και την απαϊτησή του να λατρεύεται ὡς θεός, υποδηλώνει ἕνα απὀ τους κυριότερους εκπροσώπους του Αντιχρίστου. Ο αριθμός 666, χωρὶς να µας αφίνει αδιάφορους, κυρίως όταν σκὀπιµα και συνειδητά προβάλλεται απὀ μερικοὺς, δεν θα πρξ- πει να δημιουργεϊΐ στους πι- στοὺς άγχος, εσωτερικἠ αναστάτωση και ψυχική ταραχή. Εἰναι δε χαρακτη- ριστικό ὁτι µὀνο «ο ἔχων νουν», κατά τον Ιωάννη, αυτὸς δηλ. που ἔχει Φωτι- σμἒνο νου απὀ το Θεό, θα μπορξὲσει να ψηφίσει (αρι- θµήσει --- εννοήσει) το ὀνο- µα του Αντιχρϊστου. ΗἩ καταστροφή της πρωτεύουσας του Αντιχρί- στου, η οποία συμβολικά χαρακτηρίζεται ως η Βαβυ- λώνα, που ἦταν στην αρ- χαιότητα κἔντρο ειδωλο- λατρείας και ακολασίας, αποτελεί προανάκρουσµα της τελικής καταστροφἠς του θηρίου. ᾿Αγγελος Κυ- ρἱου «πετόμενος εν µεσου- ρανήματι» αναγγξλει τη βὲ- βαιη πτώση της πρωτεύου- σας του Αντιχρίστου. « Ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυ- λών η µεγάλη, ἡ εκ του οἵ- νου του θυμού της πορνείας αυτής πεπὀτικε πάντα τα ἐθνη» (Αποκ. ιδ᾽, 8). Μαζι µε αυτὴ όμως θα κατα- στραφεὶ και καθὲνας ο οποίος «προσκυνεί το θη- ρἱον καὶ Την εικόνα αυτού, και λαμβάνει το χάραγµα επί του μετώπου αυτού, ἡ επίτην χείρα αυτού» (Αποκ. ιδ’, 9). Στην πραγµατικὀ- τητα οι αντίθεες δυνάμεις του Αντιχρίστου θα πἔσουν σεµια αλληλοεξόντωση και αλληλοκαταστροφή. Το θηρίο Αντἰχριστος, γεμάτο απὀ µια φοβερή καταστρο- φική μανία, θα επιτεθεὶ εναντίον της «πόρνης γυ- ναικός» που εἶναιη πρωτεύ- ουσατου βασιλείου του, και αφού την ερημώσει, θα κα- ταφάγει τις σάρκες της (Αποκ. ιζ’, 16). Απομᾶνει η τελευταΐα μάχη. Η σατανικἠ τριάδα, δράκοντας (διάβολος), θη- ρἱο (Αντίχριστος) και ψευ- δοπροφήτης, µε όλες τις αντίχριστες δυνάμεις συγ- κεντρὠνονται στον τὀπο «Αρμαγεδώνα», κἀτω απὀ το οποίο πρἔπει να νοή- σουμετο ὀρος Κάρμηλο.Σε αντίθεση µετους Ιεχωβάδες οι οποίοι θεωρούν τη µάχη αυτή υλική, εµεὶς θα πρπει να. θεωρήσουμε και τον Αρμαγεδώνα αλλά και τη μάχη αλληγορικά, ως εν- δεικτικἠ της φοβερής μά: χης των εσχάτων μεταξύ του Αρνίου [ησού και των δυνάμεων του σκότους, Ο Ιωάννης βλέπει το θηρίο να ανεβαίνει απὀ την άβυσσο, ενὠ ο Μεσσίας Χριστός κατέρχεται απὀ τον ουρανό. Η αντίθεση εἷ- ναι ολοφάνερη. Ο Μεσσίας Χριστός κάθεται πάνω σε ἀλογο λευκὀ και φξρει ιμά- τιο βαμμἔνο µετο αἱμα των μαρτύρων της πίστεως. Σε αντίθεση µε την καταχθό- νια προξλευση της σατανι- κἠςτριάδας καιτης ανίερης συμμαχίας τους, τη συµµα- χία του Χριστού αποτελούν οι αγγελικὲς δυνάμεις του ουρανού. Από τη σατανικἠ τριάδα εκπορεύονται ακάἁ- θαρτα πνεύματα. Από το στόμα του Χριστοῦ εκπο- ρεύεται «ρομφαία οξεία δί- στοµος». Αυτός εἶναι ο παντοδύναμος λόγος του µε τον οποίο θα συντρίψει τη δύναμη του Αντιχρἰστου. Η ἠἦττα του Αντιχρί- στου εἶναι ολοκληρωτική. Ο Ιησοὺς Χριστός, ο Παν- τοδύναμος Υιὸς και Λόγος του Θεοῦ, θα δέσει τον Αν- τίχριστο και τις δυνάμεις του. Και «ζώντες εβλήθη- σαν οιδύο ειςτην λίµνην του πυρὸς την καιομένην εν θείω» (θειάφι). Όλοι οι ἄλλοι ακόλουθοι του θηρί- ου που δἔχθηκαν το χάρα- γμά του θα θανατωθούν και τα ὄρνεα θα χορτάσουν απὀ τις σάρκεςτους. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ Και στο παρελθὀν αναφερθήκαµε, και τώρα, επειδή αρκετοί ζητούν να πληροφορηθούν τι εἶναι Ο Υπερβατικός Διαλογισμός, πολύ συνοπτικά λεμε: Ο Υπερβατικός Διαλο- γισμός προβάλλεται απὀ τους εκπροσώπους του ὁτι εἶναι µια νξα μέθοδος ἡ τε- χνική, που δυναμώνει τις διανοητικὲς λειτουργίες ἡ και εξασφαλίζει χαλάρωση και υπέρβαση του άγχους και των προβλημάτων της ζωής. Τη χαρακτηρίζουν δε αυτή την τεχνική ἡ μέθοδο ως επιστημονικὁ εφεύρημα του Ινδού Μαχαρίσι Μαὲς Γιόγκι. Και μόνο το ὀνομα του ιδρυτἠ εἶναι αρκετὀ να µας πληροφορήσει για τοτι κρύ- βεται πίσω απὀ τον Υπερ- βατικὀ Διαλογισμόὸ. Ο Μα- χαρίσι εἶναι πράγματι |ν- δὸς, αλλά ἕνας απὀ τους πολλοὺς Γκουρού (ὅασκά- λους), που βρίθουν στις χώρες της Ανατολἠς. Αυτοί οι Γκουρού ανήκουν σε µια απὀ τις θρησκείες του |ν- δουϊσμού ἡ του Βουδδι- σμού ἡ του Κονφουκιανι- σμού ἡ των άλλων ανατο- :λικὠν µυστικιστικώὠν και αποκρυφιστικὠν ϐρησκει- ὦν. Οι θρησκεἰες αυτὲς δεν διακρίνονται για τις σαφείς θρησκευτικές τους διατά- ξεις, αλλά στην ἴδια θρη- σκεῖα υπάρχει ενα πλήθος θρησκευτικών αρχών, που καθορίζεται κάθε φορά ανά- λογα µε τις απόψεις ἡ τις αντιλήψεις των διαφόρων Γκουροῦ. Αυτοί οι Γκουροῦ ὅι- εκδικούν όχι µόνοτον τίτλο του σοφού αλλά και υπο- βάλλουν στους οπαδοὺς τους να τους θεωρούν ως σωτήρες τους απ᾿ αυτούς δηλ. εξαρτάται η όλη ζωή των οπαδών τους μἒχρι και την τελευταῖα λεπτομέρεια. Ο Γκουροῦ ζητά να αποκα- λεῖται απὀ τους δικούς του «κύριος», «σωτήρας»’ και οἱ οπαδοί του προσεύχονται σ᾽ αυτόν µε τις Φράσεις: «Κύριε µου, σώσε µε», ἡ «Γκουρού, λὐτρωσέ µε», ἡ «Κὐὑριὲέ µρυ εἶσαι η ζωὴ μου». Θα μπορούσαμε να παραθἔσουµε πλήθος προσευχὠν και επικλἠσεων «Μ{αχαράτζ, Κὑριέμου, η ζωή µου εἶναι παιχνίδι σου»' «αν εσύ χαθείς, εγώ δεν εἶμα! τίποτα»! Υποδοχή του Μαχαράτζι στο αεροδρὀµιο του Λονδίνου (1972/. προς τους Γκουροῦ. Ετσι η διαφήμιση ὁτι ο Ὑπερβατικός Διαλογι- σμὸς αποτελεί επιστηµον!- κἡ ανακάλυψη εἶναι το λιγό- τερο αφἔλεια και συνάμα απάτη και προσβολἡ αυτής τούτης της επιστήµης. Και το λόγο επί του προκειμέ- νου ἔπρεπε να εἶχαν ο |α- τρικὸς Σύλλογος και ακόμη οι διάφοροι Σύνδεσμοι Ψυ- χολόγων και άλλοι. Για να κατοχυρώσου- µε δε την άποψη ότι διόλου δεν συνιστά «Επιστήμη της Δημιουργικής Διάνοιας», όπως διαφημἰζουν, ο Δια- λογισμός, υπενθυμίζουμε τις τραγικὲς συνέπειες που εἶχε νέος, κάτοικος προ: σφυγικού συνοικισμού, ο οποίος, µετά την «μύηση» που του ἔκαναν οι µαχαρί- σηδες, αρνήθηκε την ΟΙκο- γενειἁ του, περιπλανιόταν για τρεις µήνες στα δάση και κινδύνευσε να χάσει την ψυχικἠ του ισορροπία εξαι- τίας τους. Για το γεγονὸς αυτό ἔγραψαν και οι εφη- μερίδες το καλοκαίρι του 1987. Αλλά και στο βιβλίο του Α.Γ. Αλεβιζόπουλου «μυχοναρκωτικά» υπάρχει πλήθος περιπτὠσεων, ὀπου ἁτοµα εἶτε ἔγιναν Ψυ- χασθενείς εἶτε ακόμα και αυτοκτόνησαν εξαιτίας των «επιστημονικών μεθόδων» των διαφόρων Γκουροῦ, που αυτή τη στιγμή, εκτὸς απὀ τον Μαχαρίσι, ὅρουν στον ελλαδικὀ χώρο. Πίσω δε απὀ την ετι- κέεττα του Διαλογισμού, εκτὸς απὀ τους ψυχικούς κινδύνους που αναμένουν όσους παρασύρονται, κρύ- βονται και άλλα δυο πρά- γµατα: α. Ο θρησκευτικός κἰνδυ- νος. Γιατί οι διάφοροι Γκουροῦ τεχνηξντως εισά- γουν τα θύματά τους στις μυστικιστικὲς και αποκρυ- Φιστικὲς Ανατολικὲς ΘΆρη- σκεῖες. Η µξἔθοδος του «Μάντρα» (τρόπος απο- κρυφιστικής προσευχἠς εἰ- ναι απὀ τα πρὠτα µαθήµα- τα που διδάσκονται! «οι µα- θητὲς». ΄Ετσι πὠς αποτελεί επιστηµονικἡ εφεὑρεση ο Διαλογισμός Η Επιστήμη χρησιμοποιεί ἆλλες µεθό- δους. Κι ακόµη ποιά σχέση µπορεἰ να ἔχει ἕνας ὀρθό- ὅοξος Χριστιανός µετη «μύ- ηση» σ᾿ αυτή την «επιστη- µονικἠ μέθοδο», β. Η απάτη της ετικέττας των οπαδὠν του Μαχαρίσι ἔχει ακόµη και µια άλλη σκοπιμότητα: Εἶναι ο πορι- σμὸς χρημάτων, γιατί «τα µαθήµατα» απαιτούν και κά- ποια «ἔξοδα». ΄Ετσι, ενὼο Μαχαρίσι κάποτε ἔφυγε απὀ τις Ινδίες πάµπτωχος, τώρα, βρισκόμενος στην Αμερική, εἶναι κάτοχος πε- ριουσίας εκατομμυρίων δολλαρϊων. Για τον τρόπο ζωής των διαφόρων Γκου- ρού ἔγραψαν τελευταΐως ελληνικὲς εφημερίδες, δἱ- νοντας στοιχεία για ιδιό- κτητα αεροπλάνα, νησιά, αναρίθµητα πολυτελἠ αυ- τοκίνητα, υπηρετικὸ προ- σωπικὸ κ.ᾱ. Τα πιο πάνω δεν εξαν- τλοὺν το θέµα ἡ πιο ορθά την αἱρεση του Υπερβατι- κοὺ Διαλογισμού, που κον- τά στις τόσες άλλες αιρέ- σεις εισέβαλε και αυτή στην ταλαΐπωρη πατρἰδα µας. Αποτελούν απλὠς µια κά- ποια πληροφόρηση και προστασίἰα για τους καλο- διάθετους συνανθρώπους μας. Συνέχεια απὀ τη σελ. Ί κατάθεση της χαράς τους, αὐτή η εκκλη- σιά προτυπώνει και συμβολίζει και πα- ριστἆάνει την ΕΚ- ΚΛΗΣΙΑ μας, πού στο διάβατων κατα- τρεγμών στάθηκε στοργική Μάνα,που περίθαλψε και προ- στάτευσεκαιδιακρά- τησε όλους εμάς. Αυ- τὴ, λούιὀν, η πνοή ζωής που χαρίζει η Α εἶναι το .ακαταμάχητο: όπλο στον αγώναμας. Σ᾽ αυτή οφείλο- ΝΑΙ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! µε πολλά, όχι µόνο γιατο παρελθόν µας αλλά και για το μὲλ- λον µας. Κι όταν ακούσια ἡ αθἔλητα ἡ ακόμη και συνει- δητἀὰ ορισμένοι πλήττουν την Ἑκ- κλησία ἡ διαβρώ- νουν το ἔργο της ἡ ακόµη και θξλουν να τη θΐσουν στο περιθώριο, ποιοὺς, σε τελική ανάλυση θέλουν να πλήξουν και εκδικηθούν Στην πραγµατι- κότητα οι όποιες κα- τὰ της Εκκλησίας ενἔργειες, δεν πλήτ- τουν την Εκκλησία, γιαή εἶναι θεοῖδρυ- τος οργανισμὸς, αλ- λἁ το πλήρωμά της, το δυναμισμό του λαοῦ μας, την πηγἡ Έμπνευσης και καρ- τερίας µας, αυτή τοῦ- τη την ὑπαρξή µας. Πλήττουν την πο- ρεία µας προς την απελευθξρωση, που ὡς πρὀτυπὀὁ της ἔχει τη δυναµικἡ πορεία των Γυναικὠν προς την κατεχόμενη ᾿Αχνα και την εκ- κλησιά της. Ναι, η ΕΚΚΛΗ- ΣΙΑ εἶναι η απαρχή και η κατάληξη της όλης ζωής µας και ὅλων τῶν γεγονὀ- τών που σχετίζονται µε τη ζωή µας την προσωπική αλλά και την εθνικἠ.

Title Subject Page
Αντιαιρετικἠ Στήλη 4p
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ 4p
Εκδήλωση των Χ.Σ.Γ. για τις εθνικές επετείους 25ης Μαρτίου - 1ης Απριλίου 4p
Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 3p
ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ 2p
Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ 2p
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΟ 1,3p
ΝΑΙ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! 1-2p
ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ 1p