Back

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ TO AIQNIO BIBAIO 30 Β΄ Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: Ο Ματθαίος ἦταν ἕνας and τους δώδεκα µαθητές του Κυρίου. Στο ευαγγέλιό tou (8°, 9) ονομάζεται απλὼς Ματθαῖος ο τελώ- νης. Στα παρἆλληλα χωρία του Μάρκου καιτου Λουκά καλείται «Λευίῖς» ἡ «Λευ/ο του Αλφαίου» ἡ «τελώνης ονόματι Λευίς» (Βλ. Μάρκ. β᾽, 14, Λουκ. ε’, 27,29) ἡ απλώς Ματθαῖος (Βλ. Μάρκ. Υ΄, 18, Λουκά στ’, 15, Npag. a’, 13). Δεν υπάρχει αμφιβο- λία ὅτι πρὀκειται για το ἴδιο πρὀσωπο. Αυτό υποστηρὶί- ζεται απὀ τα ακόλουθα: α) Και στους 3 ευαγγελι- στές (Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς) η κλήση του Ματ- θαΐου παρουσιάζεται µε την αυτή διήγηση και στην auth θέση. Προηγεῖται το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού. Ακολουθεί ο διάλογος µε τους Φαρισ- σαΐους και η µεγάλη Φιλο- ξενία του Ματθαΐου, που ετοιμάζει στο σπίτι του για τον Ιησού. Σ᾽ αυτή ἔλαβαν µέρος και «ὅχλος τελωνῶν πολύς». β) Και οι τρεις ευ αγγελι- στς συμφωνούν ὁτι, όταν κλήθηκε ο Ματθαίος ἡ ο Λευῖς, καθόταν και εργαζό- ταν στο «Τελών/ον». Υγ) Ο Ματθαῖος καλεὶ τον εαυτό του τελώνη fi’, 3). Τελώνη καλεὶ καιο Λουκάς to Aeui (€, 27). To guunépaoua εἶναι ότι καιτα ὁυο ονόματα Φφξ- ρονται απὀ το ἰδιο πρόσω- πο. Ονομαζόταν και Λευϊΐς και Ματθαΐος. Το πρὠτο χρησιμοποιούν οι Μάρκος και Λουκάς, όταν avage- ρονται στην κλήση του, στους καταλόγους των δώ- δεκα τον αναφέρουν µε το ὀνομα Ματθαίος (Ξ Θεό- δωρος ἡ Δώρον Θεού). Ο πατέρας του Ματ- θαΐου ονομαζόταν Αλφα[- ος. Εἶναι ὁμως άσχετος µε τον Αλφαίο ἡ Κλωπά, τον πατέρα του Ιακώβου. Αν ο Ματθαΐος ήταν αδελφός του Ιακώβου, τότε στον κα- τἀλογο των δώδεκα θα αναφέρονταν μαζί. Θα ἔγραφε, δηλαδή, ο Ματ- θαΐος και Ιάκωβος... οι του Αλφαῖου, ὁπως συμβαίνει µε τα άλλα ζεύγη των αδελφών μαθητών του Κυ- piou (BA. Maré. 1, 2). Ο Ματθαίος εργαζό- ταν στην Καπερναούμ σαν τελώνης στην υπηρεσία του βασιλιά Ηρώδη. Φαίΐνε- ται δε ότι και καταγόταν απὀ την Καπερναούμ. Στην Καινή Διαθήκη, εκτὸς and Ta mo πάνω αναφερθέντα εδάφια για την κλήση του και τους ονομαστικούς καταλόγους τών δώδεκα, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη πληρο- Φορῖα για το Ματθαίο. Η παράδοση ὅμως, όπως διασώζεται στην εκ- κλησιαστική ιστορία του Ευσξέβιου, µας πληροφορεἰ ότι ο Ματθαίος, αφού κ- ρυξε το Χριστό στους Εβραΐους της Παλαιστίνης KI Eypawe To euayyéeAld Tou «ἀπήλθεν ἐφ ᾽ ἑτέρους». Ανεχώρησε δηλ. σ᾿ άλλα ἔθνη, εφαρμόζοντας την εντολή του Κυρίου «πορευ- ρεθέντες µαθητεύσατεπάν- τα Τά ἕἔθνη» (Ματθ. kn’, 19). Ποια ἧταν αυτά τα ἔθνη αγνοούμε. Ο Pougi- νος, ο Ευσέριος, ο Σωκρά- της (Εκκλ. Ιστορία Κ᾿, 19) και η Ρωμαϊκή Σύνοψη µι- λούν για την Αιθιοπία. ᾿Αλ- λοι για τον Πόντο, Περσία, Συρία, Μακεδονία και Ip- λανδία. Το τἔλος του δεν γνω- ρἶζομε αν ἦταν ἡ όχι µαρ- TUpIKO. Υπάρχουν ισχυρι- σμοί αντίθετοι για το θᾶὲµα TOUTO. H KAnon Tou: Το πιο ενδιαφξρον μέ- ροςτηςζωήςτου Ματθαίου απὀ τα αναφερόμενα στην Κ.Δ. αποτελεί η κλήσητου. Καθόταν, ὅπως γράφει και οἶδιος, στο τελώὠνιο. Εκείτο συνάντησεο Κύριος. Κιαμὲ- σως τον κάλεσε «καί λέγει αὐτῷ ἀκολούθε! ο». Ο Κύριος δε σκέφθηκε: «και ΤΙ θα πει ο κόσμος» Αποστρεφόταν ο κόσμος τους τελώνες, ὁπως και τους ειδωλολάτρες. Ο Κύριος δε βλέπει «κατά τό πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά κατά τήν καρδίαν». Εἶδε λοιπόν στην καρδιά του Ματθαΐου πολλά αξιοποιήσιμα δεδο- μένα. Γι αυτό και τον κά- λεσε αδίστακτα κοντά του: «καί λέγει αὐτῷ ἀκολούθει Hor. Κιο Ματθαίος «ἀναστάς ἠκολού- θησεν αὐτῷ». Δεν εἶπε «Ν᾽ αφήσω τη θέση µου κα! την καριέ- pa µου κα! να ριχθὠ στο ἄγνωστο» Δε σκέφθηκε: «Ν΄ αφήσω την κυβερνητική υπηρεσία του Ηρώδη και να γίνω οπαδὸς του πιο φτωχοῦ Γαλιλαίου,» Δεν ανξβαλε. λέγον- τας: «Οταν µε ξανακαλέ- σε! τότε πηγαίνω». Δεν αμξέλησε. Δεν περιφΦρόνησε την πρὀ- σκληση. Ο κόσμος μ᾿ όλες του τις προκλήσεις και τις υποσχέσεις υποχώρησε μπροστά στα μάτια του Mar@aiou σαν άχρηστος κι ανύπαρκτος. Μόνο ἕνας υπήρχε μπροστάτου: Ο {η- σούς. Κι Αυτόν λαχταρού- σε η καρδιἁ του. Αυτός αποτελούσε το πλήρωμα της χαράς του. Κι Αυτόν αδίστακτα ακολούθησε, εγκαταλείποντας τα πάντα. Καιβασιληά. Και συγγενεὶς. Και Φίλους. Και χρυσά Φρούδα ὀνειρα. Και οικο- γενειακἡ αποκατάσταση. Καιυπηρεσία. Καιτη σοφία του κόσμου. Καιτη σύνεση του κόσμου. Και την ορθή και ψυχρή λογική του κό- σµου. Τα πάντα θεωρήθη- καν απὀ το Ματθαῖο άχρη- στα σκύβαλα. «Καίάναστάς ἡἠκολού- θησεν αὐτῷ». «᾿Πκολούθησεν αὑὖ- τῷ». Οχι για λίγες ὧρες ἡ μέρες ἡ µήνες. Για πάντα. Και συνεχίζει νάναι μαζί Του. Και θάναι αιώνια μαζί Του. Μας καλεῖ και µας σἡ- µερα ο ἱησοὺς να Τον ακο- λουθήσουμµε. Μας κάλεσε και πριν πολλὲς Φορές. Δεν ξέρουμε αν θα µας ξανακα- λέεσει. Τώρα πάντως µας καλεὶ και λέει στον καθένα μας: «᾿Ακολούθε! pol». Πλὰάϊ Του ο Ματθαῖος µας δείχνει τι πέτυχε ο ἴδιος µε το να Τον ακολουθήσει. ᾿Ἠταν καταφρονημένος τελώνης κι αμαρτωλός. Κι ἔγινε απὀστολος, εὔαγγε- λιστής. ᾿Πταν λάσπη κι ἔγι- νεφως. ᾿Ηταν γήινος κι ἔγι- νε ουράνιος. ᾿Ηταν άδοξος και γἔµισε απὀ δόξα, ακο- λουθώντας τον Ιησού. Λοιπόν ΤΙθα γῖνει σή- µερα µαζί µας Η πρόσκλη- ση επαναλαμβάνεται απὀ τον Ιησού «Δκολούθε/μο». Αδίστακτα ας απαντήσου- µε σ᾿ αυτή: Ευχαριστώ Σο!, Κύριε. [Sou axoAou- θώ Σο!. Δέξου µε ως éva ευτελἠ ὁούλον Σου... ... Αμην. (Συνεχίζεται) a