Back

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ «Δ/ά Τί ὁ Υ/ός τοῦ Θεοῦ ἐνηνθρώπησε» «ΓΙα ποιό λόγο ενσνθρὠώπησε ο Υιόςτου Θεού και ὀχ' ο Πατήρ ἡ το Πνεύμα και ποιὲς ο! συνέπειες της ενανθρώπησης». «Ο ΓΠατὴρ δεν μεταπίπτει στον Υιὁ, παραμένει πάντα Πατήρ’ ο Υιὸς δεν µεταπίπτε! στον Πατέρα, πα- ραμένει πάντα ο Υιός' το Πνεύμα δεν µαταπίπτει στον Πατέρα ἡ τον Υιό, παραμέἑνει πάντα Πνεύμα ἅγιο. Η Ιδιότητα καθενὸς προσώπου της Αγίας Τρ/άδας εἶναι σταθερἠ και αμετάβλητη. Πώς, ἀλλωστε,θα παρέμενε Ιδιότητα, αν εναλλασσόταν συνεχώς, περνώντας κάθε Φορά σε ἆλλο πρόσωπο [1 αυτό ο Υιός του Θεού εἶναι που γίνεται Υιόςτου ανθρώπου, γ/ανα παραμε]- νε! ακριβώς η Ιδιότητα αµετακίνητη. ΓΙατ, ὀντας Υιὸς του Θεού, όταν έγινε Υιὸςτου ανθρώπου, παίρνοντας σἆρκα ανθρώπινη απ᾿ Την αγία Παρθένο, ὅεν αλλο- τριώθηκε απὀ την υμκὴή του Ιὀὁιότητα. »O Yid¢ του Θεού ενανθρὠώπησε, γ/α να χαρίσει ξανά στον άνθρωπο εκεἰνο γ/ατο οποΙο, δημιουργών- ταςτον͵ τον προὀρισε. Τον δηµιοὐργησεσύμφωναμε τη δική του εικόνα, ὁιανοητή και ελεύθερο, προορ!- σμἑένο νατου μοιάζει, δηλαδἠ να ΄ναι, ὁπως κιο δηµι- ουργός του, τέλεια ενάρετος, πράγμα κατορθωτό γ/α την ανθρώπινη φύση. ΓΙατ/οι αρετές, ὁηλαδή η νηφα- Αιότητα, η ηρεμία, η ακεραιότητα, η αγαθοσύνη, η σοφία, η δικαιοσύνη, η ανεξικακία εἶναι πρωταρχικά γνωρίσματα της θείας φύσης. Ο Θεός, λοιπόν, δηµι- NS ἔ i TON 4 NUSZNANG 5 : 9 ο 3 2 ἔ > § 5 ζ > 5 ο iS 3 j VRONZ WY, SAVANNA iA aN WANN i PER “fine San en ae Ντον. ο RN ΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ] οὗργησε τον άνθρωπο σε πλἠρη κοινωνία µαζί! του’ (τον δημιούργησε για να μείνει ἀφθαρτος, τον ανέβα- σε στην αθανασία µε Το να τον κρατά κοντά του). Εμείς, ὅμως, αυτἆ τα γνωρίσµατατης θείας Φύσης τα αλλο/ιώσαμε κα! ταμπερδἑψαµεμετην παράβαση της συνέχεια στη σελ. 4 Ayiou Ιωάννου Δαμασκηνού «Δ/ά τί ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐνηνθρώπησε» Συνέχεια απο τη σελ. 1 ενγολἠς, κα! περάσαμε στην παράταξη της κακίας µε σποτέλεσµα ναχόσουµε την κοινωνίαµετο Θεό. «Τις γαρ µετουσία φωτ προς σκότος.». Και όταν πια στε- ρηθἠκαµε τη ζωἠ, πἔσαμε στη Φθορά του θονότου... Μετην ενανθρώπηση, λοιπόν, του γιούτου Θεού καταργήθηκε η Λατρεία των δαιμόνων, όλη η κτίση αγ/άστηκεµετο θείο του αἷμα, ο/ιβωμοἱκα/ο/ναοίτων ειδώλων κατεδαφίστηκαν, ρ/ζωσεη γνώσητου Θεοῦ, Λατρεύετα! πια η ομοούσια Τριάδα, η άκτιστη θεότη- σα, ο ἑνας αληθινός Θεός, ο δημιουργός και κυβερνἠ- 7ης Του σύμπαντος. Τώρα πια, πόὀλ'͵ ο) αρετὲς εἶναι κατορθωτὸς τρόπος ζωής, προσφἑρθηκεη ελπίδα με Την ανόσταση του Χριστού’ τώραπια ο ὁαήμονες τρέ- µουν Τους ανθρὠπους, που προηγουμένως ἠταν του χεριού τους. Και το, πράγματι, αξιοθαύμαστο, εἶναι πως όλα αυτἁ κατορθώθηκαν µε το σταυρὀ και τα πάθη καιτο θάνατο. Κηρὐχθηκεσ᾽ όλη τηγητο Ευαγ- γέλιο της υποταγής στο Θεὁὀ, ὄχι µε πολέμους και όπλα και στρατούς, που συντρ]βαν εχθρούς. Κηρύ- χθηκε απὀ λήους γυμνούς, φτωχούς κ αγράµµατους, που ὁιώχνονταν απὀ παντού, που δέχονταν κτυπἡµα- τα,που θανατώνονταν, που κήρυτταν ἕνα σταυρωμέ- νο και νεκρὀ, που όμως επικράτησαν απέναντι στους σοφοὺς κα! τους ισχυρούς, γιατὶ ακριβώς τους ακο- λουθούσεη ακαταµάχητη δύναμη του Σταυρωμµἑνου. Ο θάνατος, οπριν τροµακτικὀς, νικιέται, κα! καταδικἁ- ζεται τώρα ο απὀβλητος και μ/σητὸς της ζωής. Αυτό εἶναι τα αποτελέσµατα της παρουσίας του Χριστού, αυτὲς εἶναι οἱ συνέπειες της επιβολἠς της ὀὐναμὴής του. Δεν ἔσωσε ἑνα Aad, όπως ο Μωύσής που φΦυγάδευσεαπὀτην Αίγυπτοτους Εβραίους, περ- νώνταςτους µεσ᾽ απὀ τη θάλασσα γ/αν᾿ απαλλαγούν απὀ τη δουλεία του Φαραὠ. Ἔἔσωσε ολόκληρη την ανθρωπότητα απότη Φθοράτου θανάτου κα!το γεµάό- ΤΟ κακ]α τύραννο, την αμαρτία. Και ἔσωσε τους αν- θρώπους 6x: πειθαναγκάζοντας τους να ασκήσουν την αρετή, ὀχι παρσαχώὠνοντάς τους στο χώμα, ὄχι κα- οντός τους και διατάσσοντας να Λιθοβολούνται οι αµαρτωλο!, αλλά πεἰθοντάς τους µε πραότητα, υπο- µονἠ και συγχωρετικότητανα ὁιαλέξουντην αρετἠ και γασυναγων]ζονταιστους κόπους γ/᾿ αυτήν και ἔγσινα /κανοποιούνται...»