Back

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙ ΓΗΣ, ΥΨΩΘΗΤΕ»

Ομολογουμένως ο αλλοιώτικος διάκο- σµος και ρυθμός ζωής στιςµξρεςτων Γιορτών συμβάλλει στη δυνατό- τητα µιας διαφορετι- κής προσέγγισης των γεγονότων των Χρι- στουγννων. Μιας προσέγγισης ὅτι κάτι το ιδιαίτερο και ξεχω- ριστό συμβαίνει κι ότι ο άνθρωπος πρὲπει να ξεφύγει απὀ τα πλαΐσια της συνηθισµένης κα- θηµερινής μέρας ἡ γι- ορτής. Όμως το νόημα και η ουσίατης Γἔννη- σης του Χριστοῦ δεν µπορεί να κινεῖται μό- νο στα ὁριατούτα πολύ δε περισσότερο, κι αυ- τόὸ εἶναι φοβερό, να εξαντλεΐται µετις ευχὲς, τα ψώνια, τις επισκξ- ψειςἠ ακόμη Kal pe pia «επίσκεψη» στην εκ- κλησία, ἔτσι για το ἔθι- po. Ἡ σάρκωση του Υιοῦ και Λόγου του Θεοῦ εἶναι γεγονός κοσμοϊστορικής ση- µασίας και οπωσδήἠήπο- τε αποτελείἰ ανεπανά- ληπτο και μοναδικὀ γεγονός. Το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, χωρὶς να χω- ρισθεἰ απὀ την ομοού- σια τριάδα, κενώνεται και παίρνει «μορφὴν δούλου» και χωρεῖται στα μητρικἁ σπλάχνα µιας γυναϊἰκας, της αει- παρθένου Μαρίας. Και δεν βδελύσσεται τα ανθρώπινα. «Ὑποτάσ- σετα στους νόμους της φύσης και των αν- θρὠπων. Και δέχεται την ανθρώπινη ταλαι- πωρίακαι ανεχεταιτην ανθρώπινη κακία. Και ασφαλώς ο ερχομός του Θεού στη γη ως μοναδικού γε- γονότος επιτεΐνεται και προσλαμβάνει ακόμη περισσότερη σημασία, όταν συναρτηθεί µε το ἔργο, που εξαιτίας και για χάρη του ανθρώ- που συντελείται. Για τον ἀνθρωπο και τη λὑτρωσή του «ἄκλινεν οὐρανούο ο Θεός. Σωτήρας του ανθρώπου εἶναι ο Χρι- στὀς. « Ετεχθη ὑμῖν σή- µερον Σωτήρ» (Λουκ. β᾽, 11), ἦταν ο πρώτος αγγελικός λόγος στους βοσκοὺς τη νύκτα της «Υγενναςτου Χριστού». Επομένως και οι βιτρίνες και η κίνηση κι ο στολισμὸς και οι ευχὲς και το πλούῦσιο των τραπεζιών και τα τόσα ἆλλα, που παρα- κολουθοὺν τις γιορτά- σιµες μὲρες των Χρι- στουγἔννων, δεν απα- γορεῦονται. Και χρειά- ζονται οι πανηγυρι- opoi. ᾿Όμως, αν αυτά «ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΠ/ ΓΗΣ, ΥΨΩΘΗΤΕ» αποτελούν το µοναδι- κὀ τρόπο «βίωσηο των Χριστουγέννων, TOTE TO OATYOTEPO N OTA- ση µας αυτἠ ερμηνεὺε- ται ως περιφρόνηση της αγάπης του Θεοῦ yia pac. Exxoopixevon και υλιστικο τρόπο αποδοχἠς και θεώρη- σης των Χριστουγὲν- νων συνιστά αυτή τη συμπεριφορά µας. Το «Χριστός, ἐπί γῆς ὑψώθητε», που µε το στόµα του υμνωδού Κοσμάτου Μελωδού η Εκκλησία µας απευθύ- νεισε µας µετις Κατα- βασίες στην ορθρινἠ ακολουθία των Κυρια- κὠν, που αρχίζουν µε- τά τα εισόδια της Θεο- τόκου και λήγουν τα Χριστούγεννα, αποτε- λεί σύνθημα, υπόδειξη και προτροπή για σω- στἠ προετοιμασία, υποδοχἡ και αποδοχή της «Φφανξρωσης) του Θεοῦ στη γη. Ο Θεός κατέβηκε απὀ τους ου- ρανοὺς στη γη και οι άνθρωποι καλούνται ναυψωθούν από τη γη. H ζωῆ των ανθρώπων μετά την πτώση στην αμαρτία γνώρισε τη Φρικτότερη και πιο στυγνἠ τυραννἰα. Αδί- στακτος δυνάστης, ο σατανάς, οδήγησε τον άνθρωπο στο ἔσχατο σημείο απελπισίας. ᾿Εναςλαόςσπουπερπα-. τά και αποκάµνει στο δρόµο του και που κἁ- θεται στο πιο πυκνό σκοτάδι καιπου αναμξ- νει απὀ στιγµἠ σε στι- γµἠ την πραγµατοποἱ- ηση της απειλἠς του θανάτου του εἶναι η ανθρωπότητα στην προ Χριστού εποχή (Hoaiov 6, 2). Σ᾽ αυτό το λαό αλ- λά και στον κάθε ἀἁν- θρωπο προσωπικά απευθύνεται ο συγκλο- νιστικὸς λόγος Η τυ- ραννία τἔλειωσε, ο δυ- νάστης κατέπεσε, το σκοτάδι Φφυγαδεύτηκε, ο θάνατος παρήλθε, η λύτρωση ἑφτασε. «᾿Ισχύσατε, χεῖρες ἀνημῖναι καί γόνατα παραλελυμένα». (Hoaiov Ae’, 3). «Xpr- στός γεννᾶται, δοξά- σατε, Χριστός ξξ οὖρα- νῶν ἀπαντήσατε, Χρι- στός ἐπί γῆς ὑψώθητε». Αν, λοιπόν, δεν Katavoobpe Biwpati- κά το γεγονόςτης Γὲν- νησης και αν επιδερµι- Ka το προσεγγίζομε και αν ακόμη περι- Φρονητικἁ στεκόµα- στε εναντὶ του, τότε γι- ορτάζοµε Χριστούγεν- να χωρὶς Χριστό και ζούμε µέσα µας µια εποχἠ τυραννικἠ, µια μετά το Χριστό προ Χριστού εποχἠ. Η ΣΥΝΤΑΞΗ