Back

ΜΝΗΜΗ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

Πα Εθνικό και θρησκευτ!- κὀ αναβάπτισµα χάρισε σ᾿ όλους, όσους την παρακο- λούθησαν, η γιορτή που ἕγινε το βράδυ, 31 Μαρτί- ου, στο Πολιτιστικό ᾿Ιὅρυ- μα Αρχιεπίσκοπος Maxa- ριος Γ΄, απὀ τους Χριστια- νικοὺς Σωνδέσµους Γυναι- κών, µε την ευκαιρία της Της Απριλίου του “55 Ο/ ομιλίες, τα κείµενα που αναγνὠώστηκαν, σε συνδυασμό µετις φωτεινές διαφάνειες, τα τραγούδια που διάνθιζαν το πρό- γραµµα, η παράθεση επι- στολώὠν των ηρωομαρτὺ- ρων του 55, Οἱ χοροί κ.α. ήταν άριστα συνταιριασμµέ- να και προσεγµένα, ὥστε να διακρατούν συγκινημέ- νοτο κοινό όλητην ὡρατης εκδήλωσης Ιδιαίτερος ἐπαινος αξί- ζει διαίερα στο Τμήμα Νεανίδων των Χριστανικών Συνδέσμων Γυναικών που µε τη συμμετοχή τους στο πρὀγραμμα και τον παλμό τους κατάθεσαν το ελπι- δοφόρο μήνυμα της συνέ- χισης του πνεύματος του 55 για Το μέλλον. Την εκδήλωση τίμησε µε την παρουσία του η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ Χρυσόστομος. Συγκίνηση και σεβασµά προκάλεσε η παρουσὶα της μητέρας του απαγχονισθέντος ἧρωα |ά- κωβου Πατάτσου. Πιό κάτω παραθξέτοµε, αποσπάσματα απὀ την Οµι- λία της κας Ορθοδοξίας Καλογήρου, προξδρου της Συντονιστικής Επιτροπής των Χ.Σ.Γ., µε θεμα: «Το Θρησκευτικό στοιχεῖο στη ζωὴ. των αγωνιστών του 58», Στα ενδιάµεσα της ομιλίας αναγνώστηκαν κεἰ- µενα των αγωνιστὠν «Η αξιοπρέπεια η πλημμιρισμµένη and Χριστιανικό Φως ανα- πηδἁ περήφανα πό το eee ἔποςτου 1955. Τρία, βασικἁ, εἶναι τα μηνύματα που ὄξκτηκε η γενιά εκείνη απὀ το Ευαγγξ- λιο του Χριστοῦ µέσα στο πνεύμα του οποίου γεννή- θηκε και γαλουχήθηκε. Μην ξεχνούμε ποτε ότι οι μάρτυρες τοῦτοι, που Το πρωϊνό εκεϊνο του Απρίλη πρόβαλλαν στο προσκήνιο της Ἱστορίας µε την απὀ- Φαση της θυσίας, πέρασαν στη μεγαλύτερή τους πλει- οψηφία απὀ τις τάξεις των Κατηχητικὠν Σχολείων. Η Εκκλησία παράὰλ- ληλα µετους απλούς και αγράμµατους σε πολλὲς περιπτώσεις γονεῖςτους στάλαξε πρὠτα µέσα τους βαθύ το αἰσθημα της Δικαιοσύνης... Γι) αυτὸ το αναφαίρε- το ανθρὠπινο δικαίωμα αγωνίστηκε η γενιά του 198686. Η επιστολογραφία των ηρώων και μαρτύρων, για την οποία µπορείναπε- ρη Φανεύεται ο ὠραῖος εκεῖνος αγώνας, ὁὀπου η Φφυσικότητα Της προφορι- κής επικοινωνίας µεταφξ- peta ὁραματικά σεγραπτὀ λόγο σφραγισμἔνο µε το αἷμα τους, μαρτυρεὶ «του λόγου το αληθὲς». ΄Εγραφε ο Στἔλιος Μαυ- ρομµάτης: «fia Την αποκατᾶ- σταση της Δικαιοσύνης αγων/ιζὀμαστε. Να είστε βέβαιο! πως γρήγορα ϐ᾽ ανατείλε! Το ἄστρο της ελευθερίας κα! της ὅ]και- οσύνης του Θεού στο νησί µας. Τον ψυχρό και σκοτεινὸ χειμώνα των θλίψεων κα Της ανθρώὠ- πινης αδικίας ϐ᾽ ακοΛου- θήσειη γλυκιά άνοιξητης γαλήνης κα! της ὀ]καιοσύ- νης του Θεού». εκδήλωση τωνΧ.Σ.Γ. ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ Στο ἴδιο µήκος κύμα- τος αλλά µε µεγαλάτερη ἐν- ταση κινείται µια ἄλλη µορφήτου αγώνα, o diavo- οὐμενός του, ο Κυριάκος Matons: Πολυτάλαντη πως μ)λὠ µε ασέβεια, κὀ- 6ε ἆλλο. Πνεύμα ο Θεός. Ki aura ro Πνεύμα dev pnopei va iva rinore GA- Ao απὀ ΤΟ Πνεύμα του καλού, το Πνεύμα του δικαίου, το Πνεύμα του αληθινού, το Πνεύμα που γεννά τα ἔργα Τα µε- γἆλα, τους στοχασμούς τους ξεχωριστοὺς, τις θυσίεςγ!ατο σύνολο. Και κάθε άνθρωπος που ἔχει µέσατου τς αρχὲς αυτού του Πνεύματος κα δίνε- ται γ/ αυτὲς ἔχει παράλ- ληλα µέσα του και κάτ) θε[κὀ, εἶναι ἔνας απὀστο- λος του Θεού, εἶναι ἕνας μικρός θεὸς.» Ἕλληνες και Ελληνίδες της Κύπρου, «Οι εθνικἒς µας επέτειοι δεν εἶναι ευκαιρίες yla peyaAa Aoyia, adda yia va πετάξουμε τον τετριμμένο χιτώνατης ο με ο) αισθανθούµε τα ρίγη της αιώνιας ιστορίας ας μορφή, γεωπόνος, Φιλόλο- γος, φιλόσοφος, ψυχολό- γος, ψυχἠ αλύγιστη: «Εἶμα αισιὀδοξος. Αυτὸς ο μεγάλος ayvw- στος. ΤΟ σύνολο, το ανώ- νυµο πλήθος, αυτὸς ο υπέροχος λαός µας που δεν υπολογίζουν οἱ κα- τακτητὲές, αυτὸς εἶναι στ΄ αλήθεια εκείνος που δε συνθηκολογεί, που de συμβιβάζετα!, που δε de- opeuerai, που δε λυγίζει, Πίσω του πανίσχυρο στὲ- κετα! Το πνεύμα του Θε- οὗ. »ΓΙαΤ/. αν στην πρα- γµατικότητα υπάρχει Θε- ὃς, σαν ποιὸς τάχα νἆάναι αυτὸς κα σον τὶ να εκ- προσωπεί Μη µου πήτε ἛἜνα δεύτερο µήνωμα, που πἠρεη γενιάτοι 1955 και που το βίωσε, εἶναι η αγάπη για τον άνθρωπο. Στο Χριστιανισμὸ ο Θεός ταυτίζεται µετην αγάἀ- πη. «Ο Θεός αγάπη ἐστι». «Εντολἠν κανὴν didwyt υμίν. ἱνα αγαπάτε αλλή- Λλους. Παρελαύνουν σή- µερα μπροστᾶ µαςνεοιπου γἔµισαν τις καρδιές τους απὀ τον αξἔρα αυτήςτης αγά- πης και η ζωή τους απὀκτη- σενόηµα βαθύ. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικἡ εἶναι η τρυφερότητα µε την οποία ἡ απευθύνονται ἡ αναφξ- Ρρονται στις μητέρες και τ΄ αδἔλφια τους οἱ µελλοθά- νατοιτων Κεντρικών Φυλα- κὠν. «Έγραφε ο -Ανόρεας ΙΟΥ 1955 Παναγίδης: «Σεβαστή pou pnre- pa, ayannra you adéA- pia, Xxaipere. Ané ro KeAAi Tou @a- νότου σας στέλλω τον Τέ- Aevraio pou ασπασμό. Γλυκειἁ µου μητέρα ἔχε- τε θάρρος και πίστη. Ma- νάχο πίστη στο Θεό. Σου εὐχομαι να ζήσεις ευτα- χ/σμένη µαζί µε τα ἄλλα µου αδέλφια. Λοιι μητέ- ρα, πίστευε στο Θεό κα! θα σε παρηγορήσει. ΚΙ εσάς, αγαπητά µου αδέλφια, σας εὐχο- µαινα ευτυχήσετεκα!να ζήσετε σ᾽ ἕνα λαμπρό μέλλον. Εσεῖς, που εἶσα- στε νξο!, προσπαθεῖστε ναπαρηγορήσετετη μητὲ- ρα µας»... Πέρα ὅμως απὀ την αρετή της δικαιασύνης καιτης αγἀάπης προς τον άνθρωπο, εκείνο που έκαµε τους νους του 1956 αντικείµενο Θαυ- μασμού, ὀχι µόνο στον Ελληνικὀ αλλά και στον παγκόσμιο χώρο, ἦτανη Χριστιανική αντιμετώὼ- πιση του θανάτου. Εἶναι γνωστό πως στην μετά Χριστὸ εποχἠ ὅεν µπο- ρούμε να μιλάμεπια για θάνατο αλλά για αιώνιό- τητα, Και η Ex- κλησία απέδειξε πως µπορεί να ποδηγετήσει τον ἄνθρωπο, νατον βγά- λει απὀ το σκοτάδι του θανάτου και να του χα- Ρρίσει τη χαρμόσυνη βε- βαιότητα της Ανάστα- σης. Στο σηµείο αυτό ας αφήσουμε να μιλήσει για μοναδικές ὧρες της αν- θρὠπινης ιστορίας ο πατήρ Αντώνιος Ερωτοκρίτου. «Ω (Ιάκωβος Πατά- ησις της αθωότητος, αφοσιωμένος φψυχἠ τε και σώματ στην |δέα της πατρίδος και Της θρη- σκείας. Το απὀγευµα της πα- ῥαμονὴς του απαγχον!- σμοὺ του πήγα κα! συ- νεννοήθηκα µαζί των να Τσόυς επισκεφθώ κατά τις οκτώ το βρᾶδυ για Ευχξέ- Λαιο κα μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Πήγα στις οκτώ κα! μαζ]κόναμε την σκολουθία του Ευχε- Aaiou Kai Tous peréduoa τη θεία Κοινωνία. Θυμᾶ- μαι, ὅταν σχολίασα το θάρροςτους, ο /Πατάτσος an ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ µου Aéyer: «Nai, πάτερ. αλλό εκείνη την ὥρα Φο- Bouya. Οταν θα µας παίρνουν, πότερ, Τί να φάλλωμεν, τον εθνικό ὑμνο ἡ κανένα τροπάρι- ον Μετά τη Φυγή µου τους ήκαυα να ψάλλουν ὄμνους της Μεγάλης Παρασκευής. Eig τας ὁώδεκα η ώρα περίπου ὀμέκρινα ευκρινώς τη Φωνήν του ΓΠατάτσου να ψάλλει το: «᾿Εκστηθ) Φρίττων ουρα- νέ» και το: «Οτε κατήλ- θες προς τον θάνατον η ζωη η αθάνστος τότε τον ἆδην ενέκρωσας τη αστραπἠ της θεότητος», το οποίον ὅεν ετελείω- σαν, διότι ἐφτασαν εις την αγχόὀνην Kar Exel ἐσβησεη Φωνή του Πατά- Τσου»