Back

Ζ' ΣΥΝΕΔΡΙΟ Χ.Ε.Κ.Ε.

Κεφαλαιώδες και καίριο εἶναι το θέµα του θανάτου. Απασχολείτον κάθε ἄνθρωπο, κάθε ηλικίας. Και προκαλεὶ πολλά ερωτηματικά. Και οι άνθρωποι παίρνουν ἐναντὶ του διάφορες θὲ- σεις, ανάλογες µε το ΤΙ πιστεύουν ἡ τι δεν πι- στεύουν, Και αυτοί ακὀ- µη που βλεπουν το Θά- νατο σαν τέρµα και εκ- µηδένιση κι αυτοί εκφρά- ζουν ενα εἰδος πίστης. Η σύνδεσητου θανᾶ- του µε την αιωνιότητα ἦταν µια εὔστοχη επιλο- γἡ και διαπραγμάτευση. Ο θάνατος να αντικρυ- σθεὶ μέσα σ΄ ὄλεςτις ὁι- αστᾶσεις του Σαν βιο- λογικό γεγονός, υπαρξι- ακὀ, ψυχολογικό, Ψυχι- ατρικὀ, θεολογικό. Και να συνδεθεί µε την επξ- κταση ἧ τη µη επἕκταση της ζωής. Αυτό το θέµα αποτέ- λεσε αντικείµενο εξξτασης απὀτοζ᾽ Παγκύπριο Zu- νεόριο της Χριστιανικῆς Ένωσης Κυπρίων Επι- στηµόνων. Το Συνξόριο πραγματοποιήθηκε σε όωο Φάσεις, ἡ πρώτη την Κυρι- XPIC TIAINIIKH ο αρος ΙΚΥ ΙΡ ΟΠΠ ΤΗΝ ΊΟΙΝΙΦΡ (XEKE) Ζ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ακἠ, 20 Μαρτίου 1988, στο Ελληνικό Πολιτιστικὀ Κέντρο, και η δεύτερη τη Δευτέρα, 2Ί Μαρτίου, στο Ξενοδοχείο Λήδρα στη Λευκωσία. Στο πρὠτο μξ- Ρος του Συνεδρίου εισηγή- σεις ἕκαμαν οι καθηγητὲες του Πανεπιστημίου Όεσ- σαλονίκης κ.κ. Αντώνης Παπαδόπουλος, της Θεο- λογικής Σχολής, ὅ. Σταύρος Μπαλογιάννης, Νευρολὸ: γος -Ψυχίατρος της larpi- κής, και ο ὅρ Παύλος Κυμί- σης, Νευρολόγος - Ψυχία- τρος Καθηγητής της Ιατρι- κής Σχολής,του Όρους Σι- νά της Νέας Υόρκης. Μετάτις εισηγήσεις ὅι- εξήχθηκε συζήτηση. Τις ερ γασἰες του συνεδρίου πα: ρακολούθησαν περαν των χιλίων ατόμων. Το Συνξ- δριο τίμησαν µε την πα- ρουσία τους η A.M. o Αρχιεπίσκοπος κ.Κ. Χρυσόστομος, που απηύθυνε χαιρετισμὸ και κήρυξε την ἔναρξη των εργασιών του, τις εργασἰες του, και ο «Θάνατος, ε αθανασία, αιωνιότητα» υθανασία, οποίος εἶχε θέσει το συ- νεδριο υπό την αιγίδα του, η Α.Ε. ο Πρέσβης της Ελλάδας κ. Ευθύμιος Στο- Φορόπουλος, ο οποίος καί απηύθυνε χαιρετισμό, ο Ἔντιμος Υπουργός [Παι- δείας κ. Ανδρεας Φιλίππου, που απηύθυνε χαιρετισμό. Στο συνέδριο αναγνώσθη- κε χαιρετισμὸὀς του Προξ- όρου της Δημοκρατίας κ. Γιῶργου Βασιλείου. Επειδή η σπουδαιότη- τα και η ἕκταση του θεµα- τος δεν μπορούσε να κα- λυφθεῖ µετις εργασίες του πρώτου μέρους του Συνε- δρίου και ἐπειδὴ το θέµα αυτό καθεαυτό συνάπτεται µετη θεολογία, την ιατρική, τη νευρολογία, την ψυχια- τρική κ.α., οἱ εργασίες του συνεχίσθηκαν καιτη Δευτὲ- ρα στο Ξενοδοχείο Λήόδρα, αφού κλήθηκαν γιατο σκο- πό αυτὸ γιατροί, ιμυχολόὸ- γοι, ψυχίατροι, εκπα!δευτι- κοῖ και ἄλλοι, που λόγω της θέσης τους µέσα στην Ex- κλησία κα! την κοινωνία εν διαφξρονται και ἔχουν αμεσότητα µε το θεμα. Η συγκέντρωση της Δευτέ- pas, µετά απὀ σύντομες αναφορές των κ.κ. εισηγη- τῶν πάνω στο θέµα, εἶχετο χαρακτήρα διεξοδικἠς ανἁ- λυσης και συζήτησης όλων των πτυχών του θἕµατος του συνεδρίου Εἶχαν δε εξαιρετικὴἠ επιτυχία τόσο οι εισηγή- σεις όσο και ο τρόπος καιτο πνεύμα της συζή- τησης, τἔθηκαν προβλήἠ- µατα και απορίες, δάθη- καν απαντήσεις και οἱ καρποϊτης προσπάθειας αυτὴς υπήρξαν επωφε- λεὶς για όλους, Πιο κάτω παραθε- τουµε αποσπασματικἁ θὲεσεις των εισηγητώὠν σε πτυχές του θέματος του συνεδρίου. Σ᾽ άλλες εκδόσεις θα δημοσιεύ- σουµε περισσότερα. Αλλά και η Χ.Ε.Κ.Ε. θα εκδὀσειταπρακτικάτου συνεδρἰου. ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΙΟ ΤΗΣ Α.ΜΙ. ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ «Για να μελετηθεί σε βά- Bog to θέμα «Θόνατος, ευθανασία, αθανασία, απωνιότητα» Και να προ- φαὐσουµε την ως προς αὐ- TO αλήθεια, χρειάζεται αναμφίβολα να ξεκαθαρι- στούν απὀ την αρχή μερικά βασικά ερωτήματα: Τι εἷ- ναι ἄνθρωπος καιτι εἶναι ζωή Εἶναι α άνθρωπος το αποτἔλεσµα τυχαίων χημι- κὠν διεργασιών και ενώ- σέων, ἡ εἶναι ψυχοσωματι- κό δημιούργημα της αγά- πης µιας υπέρτατης προ- σωπικής δυνάμεως, που συνἔχει τα σύμπαντα και που καλείται Θεός Κατι εἷ- ναι ο θάνατος Εἶναι ο θά- νατος το οριστικὀ τέρμα της ανθρὠπινης ύπαρξης, ἡ εἶναι απλώς η φθορά του υλικοί στοιχείου στον ἁν- θρωπο, η φθορά ὁηλαδή του σώματος, και συγχρὸ- νως η μετάβαση της συνει- δητής ανθρώπινης ύπαρ- ξης, δηλαδή της ψυχής, απὀ τα πρὀσκαιρα στα αιώ- Συνέχεια στη σελ. 2 Συνέχεια απὀ σελ. 1 via, > «Για µας τους Χριστια- νοὺς το θέµα «Θόνατος, ευθανασία, αθανασία, σιωνιότητα» εἶναι λελιμέ- νο. Ο άνθρωπος εἶναι όημι- οὐργημα της αγάπης του Θεού, και μάλιστα κατ΄ εικό- να Αυτοῦ, και εξακολουθεί να. αποτελεί αντικείµενο αυτής της αγάπης και της πρόνοιας του Θεού. Δημι- ουργήθηκε ὄχι για τη Φθο- ρἀ, αλλά για την αιωνιότη- τα και την αθανασία, Ο θά- νατος του σώματος εἶναι το αυτόματο αποτέλεσµα της πτώσεως και της αμαρτίας, της απομάκρυνσης δηλαδή του ανθρώπου απὀ την πη: γή της ζωής, το Δημιουργόὸ Θεό. «Η ὁ αν ηµέρα pa- γηΤτε απ᾿ αυτοῦ, θανάτω αποθανεἰσθε» (Γεν. β’, 17], ἦταν η σιµβουλἠ του Δημιοιργού προς το δημµι- ούργημα, προς τον άνθρω- πο. Προσξξετε τη φράση Δεν λέγει ο Θεὰς «θᾳ σας τιμωρήσω µε θόνατα», - γιατί ο Θεὸς αγαπά, δεν τι- μωρεί -, αλλά αθανότω αποθανείσθε», θα παρα: δοθεῖτε σε θάνατο. Θα πα- ραδώσετε δηλαδή τον έαυ- τὸ σας σε θάνατα. Ο θάνα- τος, επομένως, του ανθρώὠ- nou εἶναι η αυτόματη συνὲ- πεια τής παράτη συμβουλή του Θεού ενἔργειας του ανθρώπου Ο Θεός, όμως, ποι εἰ- ναι όλος αγάπη, - «ο Θεὸς αγόπη εστίν» (Α᾽ Ιω. δ᾽, 16], καιη όλη αγάπη, γιανα δώσει στον ἄνθρωπο TH δυνατότητα της σωτηρίας ano To θάνατο, τη δυνατὸ- τητα ὁηλαδή της ανώκτη- σης της αθανασίας και της αιωνιότητας, απέστειλε τον Υιὁ Του στον κόσμο, ὦστε µε την ενανθρὠπησή Του, µετη διδασκαλία Του κα!µε τη σταυρικἠή Του θµσία, να ανοίξει στον άνθρωπο το δρόμο ξανά προς την αιω- νιότητα. Με την εκ νεκρὠν ανἀστασή Του βεβαίωσετο ἄνοιγμα τούτο του ὀρόμου και προδιέγραψε την «εν δυνάμει» ανάσταση ὅλων των ανθρώπων. Έκτοτε, για τον πιστὀ τουλάχι- στο, γία εκεϊνο ὁηλαδὴ που πιστεύει στο Χριστά και προσοικεἰιώνεται, βιώνει δηλαδή στην πα- ροῦύσα ζωή τις δωρεὲς της σταυρικἠς Tou Bu- gias, ο θάνατος ἔπαμσε να εἶναι ο Φοβερὸς εχθρὸς του ανθρώπου. Γἵνεται το τἔλας απλὼς της επίγειας ζωής και η αφετηρία µιας aAAns ζωής, πνευματικής και αιώνιας...». «Me ὅσα είπαμε, νομἰ- ζουμε ὅτι γίνεται σαφής η θέση της Εκκλησίας και πάἁ- νω στην πτυχή του θέματος που εκφράζεται µετον ὅρο «ευθανασίαν. Ο ὄρος αυ- τὸς δηλώνει σαφώς τον ευ- χάριστο, τον καλό, τον «ε- ρηνικὀ» και ανώδινο θά- νατο, πέραν του ὅτι µπορεί να ῥηλώνει και τον ἔνδοξο θάνατο, το θάνατο δηλαδή που ταυτίζεται µετην εκού- ora θυσία για υπξρτατα Ζ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Χ.Ε.Κ.Ε. (δανικά και αξίες. Για ἕνα τὲ- τοιο τᾶλος Της επίγειας ζωής εὐχεται καθημερινά η Εκ: κλησία: «Χριστιανικά τα τὲ- Λη της ζωής ημών, ανώ- δυνα, ανεπαίσχυντα, εἰ- ρηνικἀ, κα, καλήν απολο- γίαν την επ του Φοβερού βήματος του Χριστού. αἰ- τησώμεθα». Στις μέρες μας, ὅμως, ο όρος «ευθα- νασία» πἠρε και κάποια ἀλ- λη σημασία. Σηµαϊνει το Bi- αιο, αλλά ὅσο το δυνατό ανώδυνο τερματισμὀ της ζωῆς, απὀ τη στιγµή που ἢ ζωή δεν εἶναι πια ευχάρι- στη, αλλά εἶναι οδυνηρὴ και ανυπόφορη. Και Τον τερματισμό αυτὸ μπορεῖ να τον επιχειρήσει εἶτε μόνος του ο ἴδιοςο ἀνθρωπαςποι! υποφέρει, εἶτεκαι µετη βοή- θεια κάποιου άλλου. Σε τὲ- τοιες περιπτώσεις η ευθα- νασία ταυτίζεται οωσιαστι- κά µετην αυτοκτονία. Αλλά αυτό τον ανώδυνο τερµα- τισμό της ζωής ενός αν- θρώπου μπορεί να τον επι- χειρήσει και κάποιος ἆλλος από τον πάσχοντα, οιατρὀς π.χ. στην περίπτωση του αρρώστου, µε την παρά- «Aron ἡ συγκατάνευσητου Ιδίου του πάσχοντα ἡ των συγγενώντου. Η τέτοια ευ- θανασία ας µας επιτραπεῖ να πούμε ὀτιισοδυναμεί µε το Ovo, ἔστω κι αν τα ελα- τὴριἁ της δεν εἶναι κακὀ- βουλα Η Εκκλησία δεν εἶναι δυνατό να δεχθεῖ τον κατ᾽ αυτὸ τον τρόπο τερματισμὸ της ζωής, εἶτε απὀ τον ἴδιο τον πάσχοντα, εἶτε απὀ τον ιατρό, εἶτε απὀ κάποιο ὁλ- λο. Εκείνος ασφαλώὼς που για οποιαδήποτε αιτία ετι- Χυρεί ἕνα τἔτοιο τερµατι- σμὸ, ὅσο κι αν αποβλέπει στο να καταστήσει ανώδι.- νο και «ειρηνικὀ» τον τὲ- το!ο τερματισμὀ της ζωής, bev Ga ἔχει την «καλἠν απολογίαν την επἰ του Φοβεροῦύ βήματος του Χριστοῦ». Η ζωὴ εἶναι δώ- ρο της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Ο βίαι- ος τερματισμός της αποτε- λεῖ απάρνηση και ὄιαμαρ- τυρία προς αυτή την αγάπη του Θεού. Μαρτιρεὶ ἐλ- λειψη πίστεως και περιφρό- νηση των δωρεών της Ηαθετησητης εντολήςτου Θεού απὀ τουςπρω- τοπλάστους καιη πτώση λα πα πο ο μι Το τη ση ση ο τὴ ο ΤΣΗ CoM fot ovToAoyiKh) aotoxia Tou Κατά τη Χριστιανικὴ διδασκαλία ο κόσμος ὅημιουρ- γείταιεκτου μηδενός. Η εκτου μηδενός δημιουργία ο Γαμος ΑΓ τον χε,πριντη δηµιοωργία, υπήρχε μόνο ο Θεός, ο οποϊ- ος εἶναι ἄκτιστος. Ο κόσμµας δημιουργείται απὀ τη ο Πλ πω πο σμο πο BUG ουσία του Θεού. Ως ετερούσιος όμωςο KOOPOS Kal ἁρα κτιστὸς ἔχει μέσα του ἕνα εγγενὲς στοιχείο, το στοιχείο του θανάτου. Και ο θάνατος θᾳ συνέβαινε ο ας πο πώ Met Co) μέρους του κόσμου του ζωοδότη Θεού. σταυρικἠς θυσίας του Χρι- στοῦ...». Υπερβαση Το πρόβλημα του θανάτου ξεπερνιέται µε την αποστολή του Κυρί- ου στον κὀσµο. Ερχεται ο Χριστός στον κόσμο προσλαμβάνει την κτι- oT ανθρώπινη Φύση, ο ἴδιος ως προς την υπό- στασή του εἶναι ἄκτι- στος, διότι εἶναι ομοού- σιος µε τον πατέρα, και επιτυγχάνει αὐτὸ που δεν πέτυχε ο ἀνθρωπας, δηλ. ενώνει την κτιστὴ Φύση µε τον ἄὀκτιστο εαυτό του και ξἔτσι αναγά- γει τον κόσμο στο Θεό. Οκ. Αντώνης Παπαδόπουλος Το ἔργο αωτόὸ το πρα- γµατοποιεὶ ο Χριστός εν απολύτω ελευθερία. ΄Ἔτσιτο θέµα του θανάἁ- του ξεπερνιέεται ὄυναμι- κά. Ο Χριστός δυνάμει προσέλαβε την ανθρὠ- Tivn muon. Epeic ofpe- ρα €xove ev Xpiotw yi- νεισυμπολίτες των αγί- wy. Εχομε πολιτογρα- Φηθεί στη Βασιλεῖα των ουροανὠν. Ανήκουμε σ΄ ἑνα ἆλλο κόσµο. Για να µπορξσει ο ἄνθρωπος να βιώσει αυτό το γεγο- νὸός και να ξεπεράσει το θάνατο θα πρεπει ελεύ- θερα να συνδεθεί µετον Χριστό µῖσα στην Εκ- κλησία. Με τη σύνδεση αυ- τὴ ο άνθρωπος βεβαιώ- νεται ὅτι θάρθει κάποτε καιρὸς κατά τον οποίο θα γίνει η Δευτέρα Πα- ανθρώπου να παραμείνει εν τω Θεώ, απὀ μέρους του ανθρώπου, Δηλώνει προσπάθεια του ο ολλ μοι κ πο πο στο ζωοδότη Θεά. Αυτή λοιπόν η ενξργεια,που σα- Φώς αποτελεί αδυναµίατου κόσμου να ενωθεί pero ο σης Παπαδόπουλος, Κα- πο ο σε παπα ο ια) ρουσία, θα αλλάξειο κό- σµος αυτός, Θα µετα- μορφωθεὶ, θα ἔχουμε «καινούργιους ουρᾶ- νοὺς και καινούργια γη». Και ο ἴδιος ο ἄνθρωπος θα αποκτήσει ἕνα ἀφθαρτο σώμακαιθαζἡ- σει αιώνια κοντά στο Θεό, Ετσι η βασιλεία του Θεού εἶναι η μξθεξή µας µέσα στη δόξα του Θεοῦ. Αυτή εἶναι η θεω- σή µας, γι αυτό το λὀγο δημιουργήθηκε ο av- θρωπος. Και οι άνθρω- moi. Kar of άνθρωποι εν cider αρραβώνος απὀ τώρα μπορούν να τα απολαμβάνουν μέσα στην Εκκλησία. Εκτός της Εκκλησίας δεν µπο- ρεί ο άνθρωπος να ἔχει γεύση αυτών των μεγά- λων αληθειών», (Καθηγη: τής Αντώνης /ΠΙαπαδόπου Aas). Αιτία του θανάτου apxera_Kara- τοπιστικὀ στο χώρο της αναζητήσεως των αιτί- ὧν του θανάτου εἶναι η ἄποιη που διατυπώὠθη- κε ὅτι υπάρχει ἕνα σύὺνο- Ao ουσιών, που παρὰ- γονται απὀ το σώμα και που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο, και που λέ- γονται παράγοντες δια- τηρήσεως και αναπτύ- ξεως των νευρικών κωτ- τάρων. Όι παράγοντες αυτοί παράγονται στο γαστροεντερικὀ, το δέρµα, τα οστά, τους βλεννογόνους αδένες, φξρονταιπροςτον εγκξ- Φαλο και τροφοδοτούν µε εναύσματα το νευρι- κὀ κύτταρο και καθι- στούν εφικτὴ τη Άει- τουργία του. Από την ἄλλη πλευρά το νευρικὸ κύτταρο καθιστά εφικτὴ τη λειτουργὶα όλων των άλλων κυτταρικών σχη- ματισμῶν του ανθρωπί- ό,τι θα ἔπρεπε' Pav µενο αυτής της σταδια- κἠς απώλειας των. veu- ρικών κυττάρων εἶναι η διαταραχή της µνήµης, της αδυναμἰας του εΥ- κεφἁλου να στηρίξει βι- ολογικἀ τους κυτταρ!: κούς σχηματισμούς ζω- τικὠν οργάνων και να δεχθεῖ τις συνἔπειες αυ: τής της σταδιακἠς απο- σβεσεως της λειτουργ!- κότητας των οργάνων αυτών ὥσπου να καταλή- ξει στο θάνατο». Δρ Σταῦ- ῥρος ΜΙπαλογιάννης). Το θέµα της ευθανασίας Ἐϊναι πολὺ λεπτό, και πρέπει κανεὶς πολὺ υπεῦ- θυνα να χειρισθεί την ανἀάλυσή του, Για να το κατανοήσουμε καλύτε- ρα θα πρέπει να δεχθού- µε απόλυτα ὁτι ο av- θρωπος sev αποτελεί µια βιολογικἡ υπόσταση ATQNIZTIKH LOPEIA SARE ERE 3 ο Ο Δρ Σταύρος Μπαλογιάννης να συνιστὰ βέβαια ευ- θανασία, εἶναι µέσα στα παραδεκτά πλαίσια. Και ἴσως στην περ]- πτωση τούτη υπάρχει και µια ανθρώπινη και ορθἠ σκαπιµότης καθὸ- oo τα ζωτικά ὄργανα που ακόμη λειτουργούν εἶναι δυνατὸ να χρησι- μοποιηθούν για τις µε- Ο θάνατος, ως βιολογικό Φαινόμενο αποτελεὶ ἑνα μυστήριο. Ο θάνατος εἶναι µια ο το Τι Το ος Γοτ Ψιμη τῆς λειτουργίας του ο στ κκ το πα Και επέρχεται, εἶτε µετά απὀ μακρά διεργασία, τη πμ η ee ee OL απόρροια βΙΟΛΟΥΙ- Parente) Uke Layo coho em LOS σ ο δίας, των νεφρών, του ἧπατος, εἶτε ως αποτελεσμα µιας αιφνίδιας επεμβάσεως στο ανθρώπινο σώμα, που θα προκαλέσει ἆμεσα κακώσεις ἡ λειτουργικὲς διαταραχὲς στον εγκἔφαλο ἡ στα ζωτικά ὀργανα, που τροφοδοτούν τον εγκεφαλο συνεχώς µε γλυκὸ- ζη, οξυγόνο, αμινοξέα, παράγοντες δηλαδή οπαραί- τητους για τη λειτουργία του σώματος. (Δρ Σταύρος Λ/παλογ/άννης Καθηγητής, Νευρολὀγος - Ψυχίατρος). απλώς. Συνίσταται απὀ την ψυχή και το σώμα, τα οποία εἶναι αλληλέν- δετα και ἔχουν και τα δυο τη μεταφυσικἡ τους. Πολλοί υποστηρί- α- αθανασία αιωνιότητα» ζουν ὅτι η εμωθανασία πρέπει να εφαρμοσθεί σε δυο κυρίως περιπτι- σεις. Στην πρὠτη περὶ- πτωση, όταν ἕνα άτομο, πάσχει απὀ ανίατη ασθξὲ- νεια, ο πὀνος απ᾿ αυτὴ εἶναι αφόρητος και όλες Ο/ Εισηγητὲς και ο Συντυν/στἠς κατά την 1ηµέρα του Συνεδρίου στο Ελληνικὸ ΓΠολιτιστικὸ Κέντρο νου σώματος, Συνεπὼς αναφύεται ενα κύκλωμα επανατροφοδοτήσεως, Το σώμα τροφοδοτεί τον εγκέφαλοκαιο εγκέ- Φαλος καθιστὰ εφικτή τη λειτουργικότητα των υπολοίπων οργάνωντου σώματος. Αωτό το κύ- κλωμα επανατροφοδο- χήσεως μεταξύ εγκεφά- λου και ζωτικών opya- vwv διαταράσσεται προϊόντος του χρὀνου. Ας λάβουμε υπόψη ότιο άνθρωπος απὀ τη στιγμὴ της γεννήσεώς του ἔχει µια απώλεια κυττάρων στον εγκέφαλο 2,000 περίπου την nuepa. Ta εγκεφαλικά αυτά κύττα- ρα πεθαίνουν, χωρίς να ανανεώνονται, και κά- ποτε θα φθάσουν να εἷ- ναι πολύ λιγότερα an’ ο! φαρμακολογικὲς και χειρουργικὲς επεμβά- σεις ὅεν δίνουν κανενα αποτέλεσµα και το άτα- μο ζη ἕνα δράµα καθη- Hepiva, η δε επιβίωση του εἶναι πολὺ βραχεία. Στη δεύτερη περίπτωση, η ευθανασία εἶναι δυνα- τὸ να εφαρµοσθεἰ ὅταν συμµβεὶ ο εγκεφαλικὸς θάνατος. Εδὠ το άτομο εἰναινεκρὸ απὀ πλευρὰς λειτουργίας του εγκεφά- λου, ενώ η καρδιά καιτα ζωτικά ὄργανα λειτουρ- youv IkKavoTOInTIKa, Στην περίπτωση αυτή η αποσύνδεση του ατὸ- Hau and TOV avanveu- στήρα κα! η µη χορήγη- ση των καταλλήλων Φαρμάκων δεν αποτελεὶ κάποια µη ορθή ενερ- γεια και συνεπώς, χωρἰς ταμοσχεύσεις σε κατάἀλ- Άπλους δέκτες. Βεβαια υπάρχουν σαφή κριτήρια ὀπου κα- θαρΐζεται ο εγκεφαλικὸς θάνατος και οπωσδἠπο- τε αν ικανοποιηθούν τα κριτήρια αυτά, τότε εἶναι δυνατὸ να προέλθει αυ- τὴ η αποδεσµευση του ασθενούς απὀ τον ava- πνευστήρα κι η παροχἡὴ των οργάνων του προς μεταμόσχευση. (Δρ Στοῦ- pag Mradoyiavens). Παρά το γεγονὸς oT! πολλες χωρες και νοµο- θετικἀ αποδέἐχθησαν την ευθανασία, πιστεύω ότι εἶναι πάρα πολύ δύ- σκολο για ἕνα γιατρὀ να αποδεχθεί µέσα στη συ- νεϊδηση του, µέσα στη σκέψητου, αυτή την τὸ- σο αντιφατική για το πρωταρχικὸ καθήκον του, καθήκον προεκτά- σεως της ζωής και βελ- τιώσεως, αναμφισβήτη- τα της ζωής, την ευθα- vacia. ΑΔεχομαι βεβαια πως η ζωὴ δεν εἶναι το απόλυτο αγαθό, αυτό τα απόλυτο αγαθὀ συνυ- Φφαἰνεταιτόσο µετηζωή, όσο και µε την ποιότητα της ζωής, και πολύ πε- ῥρισσότερο, µε την εψυχι- κἠ υπόσταση του αν- θρώπου, µετην αρµονι- κἠ ψυχοπνευματική συ- νύπαρξη και την πνευ- µατικἠὴ προξκταση του ανθρώπου... ε.Ὡς εκτούτου η ἓν- νοια της ευθανασίας ερ- χΧεται σε απόλυτη αντὶ- Φαση µετο ἔργο του γι- ατρού και µε τη συνεἰ- δηση του γιατρού και µε τη δικαίωση της παρου- σίας του γιατρού μῖσα στο επιστημονικό χώρο. (Δρ Σταύρος Λπαλογιᾶν γης) ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Προσπάθεια υπέρβασης του Θανάτου Οι πιο πολλοϊ τοπο- θετούν το θάνατο, µα- κριὰ στο απὠτερο μὲελ- λον. Τα στοιχείατου φό- βουτου θανάτου εἶναι:ο τρόπος του θανάτου, ἡ στιγµή του θανάτου, και το τι θα γίνει µετά το θά- νατο. 0 φόβοςτουθανά- του εἶναι βασικἁ ο Φφό- Bos του µη-υπάρχειν, ο Φόβος του μηδενισμοὺ. Μια και η επιστήµη προσφερει µὀνο προ- σωρινὲς λύσεις, ο av- θρωπας, προσπάθησε μέσα στη μµακραϊωνη ιστορία του, να υπερβεί το Φυσικὀ και να δώσει υπερβατικὲς λύσεις στα καυτό ερωτήματα που τον βασανίζουν. Όταν μπούμε στο χώρο του υπερφυσικού ἡ υπερβατικού Ba ὅδια- πιστώσουµε πως υπάὰρ- χει ο θρησκευτικός και µη - θρησκευωτικὸς υπερβατισμὸς. Ας σταθούμε για Ai- γο σε µερικά παραδεί- γµατα µη - θρηήσκευτι- Kou unepBatiopou, Ένα τετοιο παράδειγµα εἶναι ο κοσμικὸς υπερβατ)- σµός, που εκπροσωπεί την προσπάθεια του αν- θρώπουνα λύσειτοπρὀ- BAnpa trou θανάτου µε κοσμικά µέσα. ᾿ Η ο έπι- στημον/σμὸς, δηλ. ο μύ- θος ὁτιη επιστήμη θα λύ- gel όλα τα ανθρώπινα προβλήματα. Ένα ἆλλο παράδειγµα κοσμικού υπερβατισμοῦ εἶναι η επιστημονικἡ Φαντασία. Η επιστήμη µε Φαντασία παΐζει ιδιαίτερο ρόλο στην παιδικἠ και εφηβι- KFA ηλικία, ὁπου εκπρο- σωπεῖ τις προσπάθειες των ανθρώπων να δαμά- σειτο ἀγνωστο. Μερικοί Ζ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Χ.Ε.Κ.Ε. Θάνατος - ευθανασία - αθανασία - αιωνιότητα Στ/γµιότυπο απὀ Τη 2Η μέρα του Συνεδρίου στο ἄγνωστο κόσμο της εφηβείας, Σ᾽ αυτό το τα- ξίδι η επιστημονική Φαντασία δίνει ἕνα αἰ- σθηµα κυριαρχίας και ελέγχου. Αυτό το αἰ- σθηµα εἶναι χρήσιμο στην ἅμυνα του ανθρώὠ- που εναντίον του τρὀ- µου του θανάτου. “Eva dAdo €ido¢ unepR=tiguou, rou BAé- πουµ. πιο συχνὰ τελευ- ταία εἶναι ο ανατολικὸς υπερβατ/σομὸς. Στηρίζε- ται σε ανατολικές ϐθρη- σκεῖες, και εμφανίζεται σαν ἕνα εἰδος Φιλοσο- Φφίας. Βασίζεται στο βύ- θισµα στο µη-υπάρχει’ και στη λατρεία του µη- ὁὲν ἧ του κενού. Τί ἀλλο εἶναι η Νιρβάνα napa µια απώλεια του προ- σώπου και ἕνα βύθισμα εν. ήδρα. στο µη-υπάρχειν σαν µια µορφή ηρεμίας Επίσης η απατηλή ιδέα για µε- τεμψύχωση του ανθρω- πίνου προσώπου εἶναι Ο Ap Παύλος Κυμίσης νισµός. Ο Σατανισμὸς ξεκίνησετον 3-4ο αιώνα μ.Χ. και εχει δύο στοι- xeia: 1) Tn Aatpeia tou Σατανά και 2) την αντι- στροφἠ των Χριστιανι- κὠν αξιὼν. Μέσα στις τελετὲς του Σατανισμού συμπεριλαμβάνονται τραγούδια και χοραί σε τιµή του Σατανά, και ἀλ- λα στοιχεία του εἶναι: καννιβαλισμµοί, ανεξξ- λεγκτα σεξουαλικἁἀ ἀρ- για, διαστροφἒς, καμμιά Φορά απόλυτη γυναι- κεἰα υποταγή, στυγνἠ ανδρική σκληρότητα ἡ ακόµη και εγκλημµατικὀὸ- τητα. Αν για µια στιγμἠ δούμε πέρα απὀ τα υπο- κατάστατα και αναλύ- σουµετην ανθρώπινη κατάσταση, με τιµιότητα, ειλικρίνεια και δίψα για την αλήθεια θα οδηγηθούμεκατ᾽ ευ- θείαν στα προβλήματα του Θεού και της Πὶί- στης. (4ρ ϱΙαύλος Kupi- σης). Αντιμετώπιση του θανάτου Στη Χριστιανική πί- Ο θάνατος εἶναι ἕνα ὁύσκολο θέµα. ΟΙ άνθρωπο συνήθως αποφεύγουν να κουβεντιάζουν ἡ να σκὲ- Φτονται το θάνατο. Αυτή ὅμως η αποφυγή και η ἁρνησητου θανάτου, Χρωματίζει και δίνει νόημα και κατεύθυνση σε πολλὲς εκδηλώσεις της ζωής του ανθρώπου. Οἱ εκδηλώσεις αωτὲς μπορούν να χωριστούνσε δυο κατηγορίες. Η µια εἶναι οι ἅμεσες, ὄπως σφόβος ὅτι κανείς θᾳ πεθάνει, ότι ἔχει θανατηφόρα αρρώ- στεια, ὅπως καρκἰνο, ΑΙΠ5, και η ἄλλη εἶναι οι ἔμμε- σες εκδηλώσεις, ὅπως ο κίνδυνος δυστυχήματος, µια εγχείριση κ.ᾱ. Στην ψυχιατρική πιστεύοµε ότιο ἀνθρωποςπρέ- πει να ἐλθει σε επαφἠ µε το βαθύτερο και αληθινό- τερο εαυτό του. Κι όσο πιο κοντά στην πραγµατικό- τητατηςζωής πλησιάζει, τόσο μεγαλύτερες ὀυνατό- τητες ἔχει να αντιμετωπίσει συνειδητά κα! ουσια- στικά τα προβλήματάτου. Και η βοήθεια αυτὴ ἔγκει- Tar Bagikd oTn cuvelsntonoingn THs Το λεν τας της ζωής και ταυτόχρονα της ποιοτικἠς βελτίω- ο πα πμ ακομα οσα κα Wuyiarpos). σαν µια ἅμυνα στην αγωνία του θανάτου... Mia ἀλλη µορφή υπερβατισμού, που την Ο, Εισηγητὲς (στο μέσο) κα ο {Πρόεδρος της Χ.Ε.Κ.Ε. (αριστερά) µε τὸ Συντονιστὴ κατά τη 2Η μέρα του Συνεδρίου. εἶπαν πως η επιστηµον!- κἡ Φαντασία μοιάζει µε µια µορφή ἄθεου µυστι- κισμού. Ονξος στην ανά- πτυξή του ταξιδεύει απὀ το γνωστὸ κὀσμο της παιδικής ηλικίας στον εἴδαμε στις πολιτιστικές ομάδες (κουλτούρες) των ναρκωτικών, της µουσικἠής Ροκ κλπ, εἶναι ο αντ/ιθρησακευτικὀς υπερβατισμὀς. Mia τὲ- τοια µορφή εἶναι ο Σστα- στη ο θάνατος δεν απο- τελεί ενα ατύχημα ἡ κάτι απρόοπτο αλλά ἔνα γε- γονὸς και µια πραγµατι- κὀτητα ζωής. Στη ζωή των αγίων και στη ζωή της Εκκλησίας ο θἀάνα- τος εἶναι ἕνα κεντρικὀ σημεῖο. Η Εκκλησία συ- νεχὼς μνημονεύει για το θάνατο. Οι ἅγιοι ζούσαν µετη συνεχή μνήμη του θανάτου. Στην τελική του ανάλυση ο θάνατος δεν εἶναι µια τραγωδία, αλλά μετάβαση σ᾿ eva ἀλλο τύπο και µορφὴ ζωής που δίνει τη νίκη πάνω στο θάνατο. Ετσι ο ἄνθρωπος δεν εἶναι ηττημένος απὀ το θάνα- το αλλὰ νικητής. (Δρ /Παὐ- λος Κυμίσης).