Back

ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ

Απρίλιος 1988 ΕΤΟΣ σ΄ --ΦΥΛΛΟ 60 TJacxx Ky Ppioy «Αναστάσεως ηµέρα λαμπρυνθώμεν λαοῖϊ, Πάσχα Κυρίου Πά- σχα. Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκγης προς ουρα- vov Χριστός ο Θεός ημᾶς διεβίβασεν επινίκιον ἀδοντες». Καθώςη λαμπρή και ολόφωτη νύκτα του Πά- σχα γἔρνειπροςτη μεριά της µέερας, ακούῦεται στην Πασχαλινή Παννυ- χίδα πρώὠτος τούτος ο ὕμνοςτου Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού. Απευθύνεται σ᾽ όλους στους λαούς, στον κὀ- apo ολόκληρο. Προτρξ- πει και καλεὶ να avoi- ξουμε τα μάτια στο Φως που φερνει η Ανάσταση του Χριστοῦ. Γιατῖ µε- ταφε an δηµιουργία ολόκλὴβᾳ απὀ το θάνα- my Li re ὡς τὸ a Ta Cree ότην εβραϊκή λεξη «Πάσχα», Zui κα να, -, «Inv ρα es 7 | ον προσαγφβωόβέν η. os » avOpyse yak: poe και οι οποίες πραγµατο- ποιούνται απὀ τον ἰἴδιο το Θεὸ: ao of Aw εξ ὢ wi KOCK τη ιν ενώκησᾶ op Re νο λ fei Mat ev. ανεβίβασεν και προς Το αρχαίον αξίωμα nyaye της αφθαρσίας». Αυτή η τελευταία «Διάβασις», το πξέρασμµα, που το προεικὀνισαν και προετοϊΐµασαν τα ἄλλα, εἶναι το πιο ριζικό, γιατὶ εἶναι το «πέρασμα» απὀ το θάνατο στην αιώνια, ζωὴ απὀ τα γἠϊνα στα ουράνια. Εἶἰναι µια και- νούργια δηµιουργία πιο τελεια απὀ την πρώὠτη. «Σ΄ αυτὸ τοτελευταίο «πέ- ρασμα», που εἶναι η πιο ριζικἡ πράξη υπέρβασης, εκπληρὠνετα! ο σκοπὸς της δημιουργίας του κὀ- σµου. Γιατί, για να κυρ!ο- Λλεκτούμε, ως λέει σύγ- χρονος ασκητής της Εκ- κλησίας, «το πέρασμα αυτὀ., το Πάσχα, εἶναι ο ἱδιος ο Χριστὸς, εἶναι εν Συνξχεια στη σελ. 3 T Jacxa —— — KkKypPiov Συνέχεια απὀ σελ. Ί Αυτώ και ὁι Αυτού που πραγματοποιείται». «Χρι- στὀς το καινὸν /Τάσχα, το ζωά Θυτον θύμα, αμνὸς Θεού ο αἱρων την αµαρ- τίαν κόσμου», ψάλλει η Εκκλησία µας. «ΔΙκαΐως ημεὶς οἱ Op@ddofo: mpéne: va λαμπρυνώμεθα σἠμε- ῥρον, και Πάσχα να πανη- γυρίζωμεν», σχολιάζει ο ἅγιος Νικόδημας ο Αγι- ορείτης. «Επειδἠ a Ae- σπότης Χριστός δεν διεπέ- paoev nag ano την γην. ειςγην ἤγουν απὀτηνγην της Α/όπτου ειςτην γην της Επαγγελίας, κα απὀ κατοικούµενον τόπον εις την ἔρημον του Σινά, κα- θώς το παλαιὀν του /σ- ῥραήλ ὁιεπέρασεν, αλλά διεπέρασεν ἡμᾶς απὀ τον θάνατον εις την ζωήν, και απὀτην γην και τα επίγεια ὁιεβίβασεν ημάς εἰς τον Ουρανόν κα! τα επουρἆά- ν/α. Διά τούτο ἀδομεν εις τον οὕτως ευεργετήσαν- τα ημάς Κὐριον...». Το Πάσχα βιώνεται µἐεσα σε άφατη χαρά. Εἷ- ναι µια ἔκρηξη χαράς, που συνεχίζει τη χαρά εκεΐνη των Μυροφόρων γυναικών και των Απο- στόλων, που εἶδαν τον Κύριο Αναστημένο. Και οι ορθόδοξοι πιστοἰ εκ- Φράζουν τη χαρά τους, ανταλλάσοντας το χαι- ρετισμὀ, «Χριστὸς Ανὲ- στη» - «Αληθώς Ανέστη». «Ολοι λοιπόν να χαίρω- μεν, να σκιρτώὠμεν απὀ χαρᾶν να αγαλλώμεθα. Αν κα Εκείνος που ενί- κησε και ἔστησε το τρὸὀ- πα/ον, εἶναι ο Κὗριος, η χαρά όμως κα! η ευφρο- σύνη εἶναι κοινἠ δ/᾽ όλους µας. Διότι όλα τα έκανε για την ὀικὴν µας σωτηρίαν», σημειώνει ο ᾿ΑγιοςΙωάννηςοΧρυσό- στοµος. Και συνεχίζει τον ὖμνο της ανεκφρα- στης και αιώνιας Χαράς: «Σήμερον εν γη χαρά, σή- µερον εν Ουρανώ χαρά. Ε/ γαρ, ενός αμαρτωλού επιστρέφοντος, χαρά επ γης κα! Ουρανού, πολλὠ μάλλον, Της οικουµένης απάσης εξαρπασθείσης των χειρών του διαβὀ- Λου, χαρᾶ ἔσται εν Όυρα- vas. Λίυν σκιρτώσιν ᾿Αγ- γεΛο! νυν χαίρουσιν Αρ- χάγγελο!. νυν τα Χερου- Bip xara Σεραφίμ μεθ᾽ ημών εορτάζειτην παρού- σαν εορτήν». Και πραγματικά πὠς να µην ευφρανθεί και να µη χαρεί η Εκκλησία και οκάθε πιστός, ὅταν, κα- τὰ το λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολὀ- γουι,το«Πάσχα Κυρίου... αὗτη εορτών ημίν εορτἡ και πανἠγυρις πανηγὺ- ρεων... και απὀ απὀψεως σημασίας ξεπερνά ὀχιμό- νο ὁλες τις ανθρώπινες γιορτές που προἑρχονται κα αφορούν σεγεγονᾶτα της γῆς, αλλά κα εκείνες ακόμη, που εἶναι αφ/ε- ρωμὲνες στον idio To Χριστό και τελούνται προς τιµή Του. Και εἶναι τόση η υπεροχή του ΓΠά- σχα ἔναντ/ ὁλων των ἆλ- Λλων γιορτών, ὅσο εἶναι ο ήλιος λαμπρότερος απὀ τα αστἑρια», καταλήγει στο λόγο του ο Θεολὀ- γος. Απὸ τούτο τον ”Ἠλιο ακριβώς eiva rou «Πάντα πεπλήρωτα! φω- TOS, Oupavos Te Katyn Kar Ta xarax@ovia». To Na σχα εἶναι η Πηγή απὲ ὁπου χύνεται υπερφυ σικὀ Φως µεσα στα σκο- τἁδιαπου στερούνταιτς νόηµατης Ζωής. Το Θεὶο Φως το οποίο ναηµατα- δοτεῖ τον ἄνθρωπο και την Ιστορία του. Γιατί μ΄ αυτή τη γιορτὴ η αν- θρώπινη Φύση δεν φω- τίζεται µόνο παροδικά, απὀ µια θεϊκἠ ακτίνα αλ- λά η Θεΐα Ζωή εισχωρεἰ πλεον µέσα σ᾿᾽ αυτή για πάντα. Γιατῖη Ανάσταση του Χριστοῦ ἦτανη Ανἁ- σταση Exeivou που ὁν- τας άνθρωπος, ἦταν και Θεός, και μπορεὶ να µας κάνει µετόχους στην Ανἀάστασή του. «᾿Εφθασεν ηποθητή κα, σωτήραςγιορτή, ημέ- pa της Ανάστασης του Κυρίου µας /ησοό Χρι- στοῦ», αναφέρει ο Χρυ- σορρήµων Ιωάννης, Και συνεχῖζει:«Σήµερον ο Ku- ῥρος µας Χριστὸς ἔσπασε τις χάλκινες πύλες κα εξαφόνισε και αυτὸν το Θάνατο. Γιατί ὅμως λέγω 7Ο θάνατο Κα αυτὸ το ὀνομά του ακόμη ἆλλα- ξε. Δεν ονομάζεταιπλέον θάνατος αλλὰ κα/ίµησις και ύπνος». O° γιος Επιφάνιος, επίσκοπος Κύπρου, ζώντας την εμπειρία της Ανάστασης, λουσμένος απὸὀ το Φως της, βλεπει µέσα απ᾿ αυὐτότο Χριστό στον ᾿Αδη. Τον βλεπει να κατασπᾶζει τα κλεί- θρα καιτιςπύλεςτου και να φθάνει στον Αδάμ, Και συνεχίζει, λἔγοντας µε πολλή παραστατικὀ- τητα: « Ύστερα πιάνειτον Αδὰμ απὀ το xépt, Tov σηκώνειεπάνωκαιτου λέ- et Σήκωσυπουκοιµόσα! και ανάστα απὀ τους νε- κροὺύς, γιατὶ σε καταφω- τίζε! ο Χριστός) Εγὠ ο Θεός, που για χάρη σου έγινα υιὸς σου, ἔχοντας δικούς µου πλὲον κα σὲ- να και Τους απογόνους σου, µετῃη θεἰκὴ εξουσία µου δίνω ελευθερία και Λέω στους φυλακισμέ- νουςτου ᾿Αδη: Εξἐλθετε. Εσένα, Αδάμ, σεπροστά- ζω: Σήκω απὀ τον αιώνιο ύπνο σου. Δεν σε ἐπλα- σα, γ/α να μένεις φυλακι- σμἑνος στον ᾿Αόη. Ανάἁ- στα εκτων νεκρών. Γιατί εγώ είµοι η ζωὴ των θνη- τών. Σήκω επόνω, πΛλάἁ- σµα δικόμου, σἠκω επά- νω,συπουεἰσαιη μορφή µου, που σε δημιοῦργη- σα κατ᾿ εικὀνα µου. Σή- Kw να φύγουμε ano εδωώ...». ΄Ετσι λοιπόν δίκαια γράφει και ο ιερός Νικὸ- δήμος: «Ημεῖς οι απὀγο- vol του αναστηµένου Αδάμ εορτάζοµεν σήµε- pov Thy νέκρωσιν του θανάτου, διότιημµεῖς εζἠ- σαμεν εν τω αναστάντι Χριστώ, ενεκρώθη ο θά- νατος, τουτεστιν αργὸς και ανενἔργητος ἔμεινε, καιπλεον δεν ενεργεἰ εις τους ανθρώπους την νε- κροποιὀν αυτού και θᾳ- νατηφὀρον ενξεργειαν, ὡστε ημεὶς πρεπει να περιπαϊζωμεν τον θάνα- τον, και καταπατούντες τηντυραννίαντου, να λε- YWHEV τον επινίκιον ύμνον μαζί µετον Ωσηξ: «Ποὺ σου θἀάνατε, το κὲν- τρον,». Kar pagi pe tov Απόστολον: «κατεπόθη θάνατος εις νίκος». Κα πάλιν µε τον Nané «Ex θανάτου λυτρώσομµαι αυτούς». Τη Φωνή του θριἁἀμ- βου των απελευθέρων του Χριστοῦ συνοψίζειο Ἱερὸς Χρυσόστομος στον Κατηχητικότου λὀό- γο που διαβάζεται κάθε gmopa στη λειτουργία του Πάσχα. ᾿Ενας λόγος που αποτελεῖ ύμνο της νίκης της ζωής πάνω στο θάνατο, νίκη της ελπίδας στην απόγνωση, της αι- σιοδοξἰας στο φόβο,της χαράς στη λύπη, της αγάἁ- πης στο μίσος: «Λ/ηδείς Φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος». Από τον «κενόν» τὰ- Φο του Χριστοῦ ανατὲελ- λειπλέεον µια καινούργια ζωή. Η ατελεύτητος ζωή. Και πάνω ακριβώς σ᾿᾽ αυτό τον «κενόν τάφο θα στηριχτεἰτο κήρυγμα καιη ζωήτης Εκκλησὶας των Χριστιανών. «Θανά- Tou εορτάζοµεν νἐκρω- σιν, ᾿Ἀδου την καθαίρε- σιν, ἄλλης βιοτής της αἰ- ωνίου απαρχήν», σηµει- ὠὦνει αποφθεγµατικά Ἰωάννης ο Δαμασκηνός.,