Back

Τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη

Το σημείωμα τούτο, πούναι το ακροτελεύτιο µι- ας προηγούμενης σειράς άρθρων µας για το Μακρυ: γιάννη, θα πραγματευθεὶ τις κρίσεις του Στρατηγού για τη Θρησκεία και την Πατρίδα. Αναμφίβολα οι Εκτιμήσεις τούτες, μακρυά απὀ του να εἶναι µόνο θεω: ρητικὲς διατυπώσεις, αντα: νακλούν καίρια το προσῳ- πικό ἠθος, τις γιγάντιες δι- αστάσεις του τιμημἔνου αυ: τού τἔκνου της ηρωοτόκας ελληνικής γης. Ἱστορώντας, λοιπόν, τα παθἠματά του απ΄ τις συμπλοκές, τις τόσο ἁνι- σες, µε τα φουσσάτα του εχθρού, ο Μακρυγιάννης αποτυπώνει στο χαρτὶ, ανἁ- µεσα α΄ άλλα, τούτες τις υπέροχες σκέψεις: «Γλυκώτερον πρὰμα δεν εἶναι ἀλλο, απὀ την Γα- τρίδα και Θρησκεία. ᾿Όταν δι᾽ αυτά του ἄνθρωπον δεν τον τύπτει η συνεἰδησή του, αλλά τα δουλεύη ως τίμιος καιταπροσκυνἠ, εἶναιο πλὲ- ον ευτυχής και πλέον πλού- οιος». Όμως την ανιδιοτελἠ αγάπη που τρέφειπρος την Πατρίδα του θα την εκδη- λώσει, ἔξω απὀ τα γνωστά σε µας σχήματα των αἵμα- τηρώὠν αγώνων καϊτων συ- νεπακόλουθων θυσιών του για τη λευτεριά της, και κά- που αλλού. Βαθύς γνώστης ο ἴδιας της ιστορικής συνξ- χειας του Ελληνισμοῦ, που αδιάλειπτα πορεύεται μέσα απὀ τους αιώνες και φτάνει ἴσαμε τις μἒρες του, δεν θα επιτρέψει να πωληθούν αγάλματα της προχριστια- νικής αρχαιότητας σε «κά- τὸ. ευρωπαίους. Αντίθετα θα πληρώσει ο ἴδιος τους στρατιώτες του, για να τα αγοράσει. Υπόσχεται, μά- Ἀιστα, σαν συσταθεὶ το ἔθνος, να τα δωρήσει στην Κυβξρνηση που θα αναλά- βει τις τύχες της ελεύθερης πια Πατρίδας του: «Εἶχα δυὀ αγάλματα περίφημα, µια γυναίκα και ἕνα Βασιλόπουλο, ατόφια - φαΐνοντας οἱ Φλέβες' τόση εντέλειαν εἶχαν. Όταν χά- λασαντον Πόρον, τάχαν τιά- ῥρη κάτι στρατιώτες και εις τ᾿ Αργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων᾿ χίλια τάλ- λαρα γύρευαν. Άντεσα κι εγώ εκεί, πέρναγα, πήρα τους στρατιώτες, τους μµίλη- σα: - «Αυτά και δὲκα χιλιᾶ- δες τἆλλαρα να σας δώσου- νε, να µην τα καταδεχθήτε να βγουν απὀ την Πατρίδα Τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη 7ο μας. Gi αυτά πολεµήσα- μεν». (Βγάζω και τους δίνω τριακόσια πενήντα τἆλλα- pa): xi όταν Φιλιωθούμεν µε τον κυβερνήτη, (ότι τρωγό- µαστε), τα δίνω και σας δίνει ὀτιτου ζητήσετε δια να µεί- νουν εις την πατρίδα and- νου». Καιτάχα κρυμμένα. Τὸ- τε µε την αναφαρἀ µου τα πρὀσφερα του Βασιλέως να χρησιµέφουν δια την ΓΠα- τρίδα». Αλλά καιτην Ωρθόδο- ξη Εκκλησία λαμπρά και ισάξια θα την τιμήσει. Ἀνα- σύροντας µέσα απ᾿ την ώριμη πια μνήμη του, Ιστο: ρικὲς περιπέτειες, γιουρού- σια κατά των Τούρκων µε τ΄ ασκξἔριτου, θα υπογραµ- μίσει για άλλη µια φορά, µε κεΐνο το αξεπξραστο λαϊκό του ιδίωµα, που τον ανα- δεικνὺει κορυφαίο των γραμμάτων της νεοελληνι- κής λογοτεχνίας, τη συµ- βολή του μοναχισμού στους αγώνες για εθνικό ξεσηκωμό, ΥγΊα λευτεριά και αξιοπρέπεια. Ἔτσι θα γρά- ψει χαρακτηριστικά: «... αυτάτα μοναστήρια ἦταν τα πρὠτα προπύργια της επανἁἀστασής µας. Ότι εκεῖ ἦταν και οι τζεμπιχανέ- δες µας κι όλα τ᾽ αναγκαΐα του πολέμου ὁτ᾽ ήταν παρά- µερον και μµυστήριον and τους τούρκους. Και θυσιά- σαν οἱ καϊμένοι οι καλογέ- por και σκοτώθηκαν οι πε- ρισσότεροι εις τον αγώνα. Και οι Μπαυαρξζοι παντή- Χαιναν ὁτ᾽ εἶναι κατουτζῖνοι της Ευρώπης, δεν ἠξεραν ὁτ᾽ εἶναι σεμνοί κι αγαθοί άνθρωποι και µε τα ἔργα των χεριώντους απόχτησαν αυτά, αγωνίζοντας και δου- λεύοντας τόσους αιώνες και ζούσαν μαζῖ τους τόσοι φτωχοί κι έτρωγαν ψωμὶ». Αυτὲς τις απόψεις που, ὅπως πιο πριν ση- μειώσαμε, φανερώνουν τη γνησιότητα του ήθους του Στρατηγού, τις συ- ναντά κανεὶς πολὺ συχνά, μελετώντας ἡ μᾶλλον εν- τρυφώντας στα «Απο μνημονεύματόὀν του. Εκεί µέσα, ανακαλύπτει συνει- δητά, σ᾿ ὁλοτο μήκοςτης γἠΐνης διαδρομής του, τα δυό μεγαλύτερα ιδανικἁ, γιαταοποία, καθώς διδἁ- σκουν οἱ αρχαῖοι Ἕλλη- νες, αξίζει κανεὶς να πε- θαΐνει: τη Θρησκεία και την Πατρίδα. Η προσφο- ρά του Στρατηγού Μα- κρυγιάννη υπήρξε, κατὰ γενική ομολογία, ανεκτὶ- µητη. Οιθυσίεςτου αξεπξ- ραστες Ἡ προσήλωσή του αξιομίµητη. Η θέρμη αι wager Ἔτσι, τούτη η σειρά των άρθρων µας για τον Στρατηγό ας θεωρηθεἰ Μικρή µόνο και ασήμαντη εκδήλωση τιµής και θαυ- μασμοῦ στα όσα για την ανάσταση του δούλου απ΄ τηντυραννη δεσποτεία του ως εκεΐνος επιτέλεσε. Το παράδειγμά του ας Φρονηματίζει όλους μας, εδιαίτερα σ᾽ αυτὸςτις κρἰσιµες φᾶσεις που δι- Έρχεται ο ελληνισμός του τόπου µας,