Back

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΑΦΟΥ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Β΄ (τελευταἰο) Πάνω απ᾿ όλα όμως ο βίος του επισκόπου Παναρξ- του ἦταν υποδειγµατικά ἅγιος και πανάρετοας. Μια ιστορική μαρτυρία απὀ το σύγχρονο του Αγίου εκ- κλησιαστικὀ συγγραφέα Καισδριο Δαπόντε, που αναφέρεται στα ἔργο του «Ιστορικός κατάλογος αν- δρὠν επισήμων» (1700 -- 1784), λεει ότι «Προς τοις ἄλλοις δε, (τους διαπρεπὲ- στερους κληρικούς της Ορ- θοδοξίας) εἶναιονων Πόφου της εν Κύπρω, Πανάρετος Κύπριος επίσημος ὀχ, αλΛ᾽ επ/σηµότατος, εις τα γράμ- µατα ὀχι. ἀλλ᾽ εἰς7ας αρετάς, ειςτα πράγματα’ και εἶναι οὗ- τος πανάρετος, ζωντανή αρετή. Ο Θεόςνατονπολυε- τὴ». Ἀπὸ το «Βἰο και Πολι- τεία» και την «Ακολουθία του που περιλαμβάνονται στο Μέγα Συναξαριστή (189 2] γνωρίζουμµετον ἅγιο και ασκητικὀ βίο του που επιμελώς ο ἶδιοςο Πανάρε- τος διατηρούσε αφανἠ. Αν ὅμως την αγιὀτητάὰ του την ἔκρυβε Φανερωνότανε η πραὀτητατου και η ταπεινό- τητα, η ακριβἠς επιµἔλεια για το πο]μνιὸ του και η συμπάθεια και η διδοχἠ. Η τροφἠ του ἦταν πάντα λιτή «άπαξ της ημέρας µετά τον εσπερινὀν σιτιζὀµενοω και λέγοντας ότι δεν μπορούσε να τρώγει «ὁ/ά την Του στο- µόάχου ασθἑνειαν». Μετά πἠ- γαινε στον κοιτώνα του ὁπου προσπιότανε ότι κοι- µάται’ «όθεν παρατηρήσαν- τες αυτὀν... ἐβλεπον αυτὀν O ATIOG NANAPETOG sordyevov ὁρθιον εἰς προ- σευχἠν ὅ!᾽ ὁληςτης νυκτὸς». Το κρεββάτι του επιμελώς το ἔκρυβε απὀ τους γνω- στοὺς του για να µην τα δούν, αφού αυτά δεν εἶχε οὖτε στρώμα οὖτε προσκέ- Φαλον. ΄Οταν λειτουργού- σε ἦταν πάντοτε «σόννους και σκεπτ/κὸς κα περἰόα- κρυς εκτης πολλἠς ευλαβεί/- ας». Οσυναξαριστἠς αναφξἒ- ρει θαύματα του Αγίου κα- θώς και το θαυμαστὸ θάνα- τοτου. Αναφξέρετοι πως κά- ποιος ιερξας της επισκοπἠς του, Φιλάργυρος, εκµεταλ- λευότανε τους κατοίκους του χωριού. Αφού πολλὲς Φορες τον συμβούλεψε και τον παρατἠήρησεμµεαγάπηο Άγιος για να διορθωθεί, αυτός επἔµενε στο σφαλε- ρό του δρόµο. ᾿Οταν για τρἰτη φορά βρέθηκε µπρο- στὰ στον Αγιο άρχισε να Μψευδορκείται, προφξρον- τας μάλιστα το ὄνομα του Χριστού. «Τότε κα ο ἅγιος ως ἧκουσε ταύτα, µεγόλως εταρᾶχθη, κα ἐφριξεν εις την αφοβίαν rou tepéws Kat εκ της πολλής ταραχής κα! του Θε]ου φόβου αποκρι- θεῖς λέγει συτώ: Εμφραγήτω το στόμα σου, Ίνα μη ομνύη ψευδώς». Και οιερξας βου- βάθηκε. Οταν αργότερα στις παραμονὲἒς του θανά- τουτου οιερξας αυτὸς µετά- νοιωσε ειλικρινά κάλεσε τον ᾽ Αγιο να το συγχωρξ- σει. Ο ᾿ Αγιος πήγετον βρἠή- ΟΠΙΟΚΟΠΟσ ΠΑΦΟΥ κεκαιτον συγχώρεσε. Αμὲ- σως ξανάρθε η λαλιὰἁ του και αφοῦ εξοµολογήθηκε στον ᾿ Αγιο, πέθανε. Τοθαύ- μα τούτο επιβεβαιώθηκε και από τον τότε Μητροπο- λἰτη Θεσσαλονίκης Γερά- σιµοπου βρξθηκετις μέρες εκείνες στην Κύπρο. Ο Αγιος Πανάρετος προεΐδε το θάνατό του και ετσι ο ἶδιος ετοίμασε τα εν- τάφια του και ἔσκαψε τον τάφο του. Τις παραμονὲς του θανάτου του ενώ βρι- σκόταν εξαντλημένος στο κρεββάτι εἶπε στον πρωτο- σύγγελλο της Μητρόπολης τουναπάειτην επομἔνη κἁ- τω στην παραλία της Πά- Φου για να βρει ἕνα καράβι µέσα στο οποίο θάτανε ο πρώην Άγιος Καρπάθου Παρθένιος και να τον προ- σκαλξσει να ᾿ρθει να τον εξοµολογήσει. Ο Πρωτοσύγγελλοςνό- µισε πως ο Γέροντας του παραληρούσε και αµέλησε την εντολή Του. Οταν ὁμως κατόπιν τουτο ξαναθὺῦ- µισε ο ΄Αγιος Πανάρετος, υπάκουσεκαι κατἔβηκεστο λιμάνι. Πραγματικἁ σε λίγο ἆραξε ἕνα καράβι που αναγκάστηκε απὀτον καιρὀ να προσαράξει εκεὶ, Στο καράβι βρισκόταν και ο Καρπάθου Παρθένιος. Αφού πήγανε μαζί στην Μητρόπολη ο Πανάρετος εξοµολογήθηκε καιπαρακά- λεσε τον Παρθένιο να pei- νει για να λειτουργήσει την ἄλλη μξρα. Στη Θεία Λει- τουργία ο ᾿Αγιος Πανάρε- τος μετάλαβε των ΑχρόΜν- των Μυστηρίων και ευλό- γησεγια τελευταία φοράτο ποἰμνιόὸ του. Ύστερα πα- ῥακάλεσε και πάλιν τον ἆγιο Καρπάθου να peivei Kal THY ἄλλη µέραγιανατον κηδεύσει. Του όρισε όμως να τον ενταφιάσουν µε τα ρούχα που φορούσε. Όταν λοιπόν παρέδω- σετην ψυχήτου στον Κύριο (1790) και θα γινόταν η τα- on. ο Πρωτοσύγγελλος που κατάλαβε πως απὀ τα- πεινοφροσύνη ἔδωσε την τελευταία του παράκληση εἶπε πιως δεν ταῖριαζε στον Αρχιερξα του να ενταφια- στεῖ ἐτσι. Οταν ἄρχισαννα αλλάζουν τα ρούχα του Αγίου Αρχιερξα τότε µε θαυμασμό και έκπληξη βρἠ- καν µια ἆλυσο τυλιγμένη στο σώματου σταυροειδώς η οποῖα απὀ την πολυκαιρία ήταν βυθισµμένη σ᾿ αυτό, Την αλυσίδα τούτη την αφαιρέσανε και την παρα- δάισανε στον Αρχιεπίσκο- πο Κύπρου Χρύσανθο που επισκέφτηκε την Πάφο µε- τά το θαυμαστό θάνατοτου Αγίου και ο οποίος τη μετὲ- Φερε στην Αρχιεπισκοπή. «Εκεί πλήθη ασθενών συνα- θρο)ζόµενα, µετ᾽ ευλαβείας ταύτην σσπαζόµενα τας ι- σεις πάντοτε Λαμβάνωσιν σπὀ πἆᾶσαν ασθένειαν». Σἠ- µερα η ἄλωσος αυτή του Ἁγίου βρίσκεται στο Σταυ- ροβούνι όπου δωρήθηκε απὀ συγγενεῖς του. Ο Συναξαριστής αναφξ- Ρρει επίσης πως την ημέρα της ταφής ενώ ἔπαιρναν το λείψανα για ενταφιασμό στο Μητροπολιτικὸ ναό του Αγ. Θεοδώρου, κἄποι- ος Φτωχὸς παράλυτος που τρεφόταν απὀ τον ᾿ Άγιο και Βρισκόταν στο προαύλιο σύρθηκε να αγγίξει το ἁγιο λείψανο. Και τότε γιατρεύ- τηκε απὀ την παραλυσὶα του. Η φήμη του Αγίου και τα θαύματα του ἔγιναν αμέ- σως γνωστά. Και η φήμη του ξεπξρασε τα ὁρια της μικρής Κύπρου. ᾿Ετσι πρὠ- τη, η Μεγάλη του Χριστοῦ Εκκλησία της Κωνσταντι- νουπόλεως αφού εξετασε καλώς τα πράγματα διά του Πατριάρχου της Γερασίμαυ (1793} όρισε να τιμάται ως Άγιοςτης Εκκλησίαςκαινα γιορτάζεται µε πλήρη ακο- λουθία και ύμνους την Ίη tou Man. «ldo Aoinév 67 Kat Erg TOUS Mapévrag Kaipous ἐλαμψε ὁι᾽ αρετής μεγάλης προς τον Θεόν, ο ρηθεῖς ἁγι- ος Πανάρετος, όστις εµπρά- KTWC Moronoie ηµός περ] των παλαιών σγίων, κα) περ/ των στορουµένων αυτών θαυμάτων και περὶ της οἱ- κειώσεως οπού ο ἄνθρωπος ΣΕΛΙΔΑ 3 αξιούτα προς τον Θεόν, dia της Ὀρθοδόξου πἰστεως και εναρέτου διαγωγής και/δού πραγµατικὠς κα οφθαλµο- Φανώς δοξάζεται παρότετω Θεώ κα ανθρώπους, ὀδόξαν αιών/ον και ἀφθαρτον. διδδό- σκων ημάς κα µετά θάνατον µε ΤΟ εαυτού παράδειγµα την σωτηριώδη σδὸδν, και πληροφορών ημάς ότι ουκ εκλείψουσιν εις τον αιώνα, unnpérai τω Θεύ εκ της Ανατολικής Εκκληαίας' ης πύλαι ὅδου ου κατισχύνου- σιν εἰς τον αιώνα, κατά το αψευδὲς στόµα του Κυρίου ημών /[ησού Χριστού. Ώ πρὲ- πει πάσα ὀδξα, τιµή κα! προ- σκύνησις εἰς τους αιώνας Των αιώνων. Αμήν». (Συναξαριστής) ee